C&H Cultuur & Historie
Van Soemerië tot Moskovië en van de Gouden Eeuw tot de Slag bij de Somme. Je vindt het in dit forum.
Het Oostfront.
31 miljoen mensen sneuvelden aan het Oostfront.
In het Westen is het Oostfront altijd een ondergeschoven kindje geweest, mede omdat het niet in het Westen afspeelde. Anders dan D-Day, Market Garden of Ardennenoffensief, waar er veel aandacht voor bestond. Toch wordt het Oostfront beschouwd als het beslissende strijdtoneel van de gehele Tweede Wereldoorlog.
Het Oostfront is berucht vanwege de vele levens die het geëist heeft in zijn onmenselijke kant. In Sovjet-Unie en Rusland staat het Oostfront bekend als de grote Vaderlandse oorlog. Het nationaal-socialisme stond lijnrecht tegenover communisme. Van de verliezen van Wehrmacht, sneuvelden ruim 91% van hun manschappen aan het Oostfront.
Van de hele Tweede Wereldoorlog verloren de meeste mensen hun leven aan het Oostfront, 31 miljoen mensen, waarbij Sovjet-Unie het meest geleden heeft.
Wanneer Nazi-Duitsland in het Oostfront wist te winnen, dan hebben de Nazi's beschikking over praktisch onbeperkte grondstoffen en olievoorraden. Het gevaar bestond dat Nazi-Duitsland in geografisch opzicht nagenoeg onverslaanbaar werd, daar de raffinaderijen in Kaukasus niet te bereiken waren voor de geallieerde bommenwerpers, en de Tweede Wereldoorlog gewonnen werd. Het zou zomaar kunnen dat dit de belangrijkste veldslag in de geschiedenis van de mensheid was.
Sovjet-Unie wist gelukkig Nazi-Duitsland te verslaan bij gevechten in Stalingrad en Kursk. D-Day was eigenlijk compleet overbodig. Het was eerder een kwestie van tijd wanneer Sovjet-Unie in Nazi-Duitsland zou zijn.
Alle reden dus om het Oostfront eens nader te bestuderen.
Het Oostfront werd met operatie Barbarosssa geopend op basis van de inschattingen die het Nazi-regime van Sovjet-Unie had. Ze baseerden zich op de verliezen van Sovjet-Unie nadat men Finland aanviel. Dit leidde tot forse onderschattingen van het Sovjetleger. Ook leverde hun inlichtingendienst Abwehr onnauwkeurige informatie, waarmee het materieel van het Sovjetleger slechts op een kwart van hun werkelijke aantal geraamd werd. In werkelijkheid bleken de cijfers echter vele malen hoger te liggen, waarmee het al een verloren slag was. Het Rode Leger verwachtte in 1942 Nazi-Duitsland verslagen te hebben, door Duitse gebrek aan grondstoffen. De strijd aan het Oostfront ging echter nog jaren door, en verhardde zich.
Het Oostfront was naar schatting 2,4 miljoen vierkante kilometer groot. Ter indicatie, het 'eilandje' Crimea onderin is zelfs groter dan Nederland, en werd geheel bezet na de beslissende slag bij Stevastopol. De Duitsers moesten op een front van 1400 kilometer lang tegen het Rode Leger vechten. Achter het front vielen honderdduizenden partizanen de Duitse bevoorradingscollonnes aan, die duizenden kilometers op schare brandstof reden om de Duitse troepen aan het Oostfront van voedsel, munitie en tanks te bevoorraden. Vele Sovjets en Duitsers kwamen om van honger.
Ruim 3,2 miljoen soldaten, verdeeld in 150 divisies (Armee gruppen) wierpen zich in de strijd. De Duitse legers waren verdeeld over drie legergroepen: Nord gruppe, Mitte gruppe en Süd gruppe.
Die moesten het opnemen tegen de 2,8 miljoen Sovjetsoldaten van de grenslegers, ondersteund door 15.000 tanks en 8.000 vliegtuigen. Het Rode Leger telte uiteindelijk 11 miljoen Sovjetsoldaten in het Oostfront, waarvan de grootste deel omkwam in de veldslagen.
Vrachtwagens van Armee gruppe Süd steken de rivier Don over, naar het Oostfront.
De Winter van 1941 bleek een van de strengste te zijn, die ook erg vroeg intrad. De tanks van Wehrmacht bevonden zich op 21 km van Moskou, maar kon niet doorstoten om Moskou in te nemen. Door de vroege winter veranderden de wegen in modderpoelen, en werden onbegaanbaar.
Dit gaf Moskou de nodige ademruimte om nieuwe manschappen voor het Rode Leger te rekruteren in Oeral, Siberië en zelfs Mongolië. Keitel gaf destijds al aan: elke keer als de Wehrmacht een Sovjet-legergroep uitgeschakeld had, kleurden zijn kaarten opnieuw rood met aanvoer van nieuwe verworven Sovjet-legers.
'We have seriously underestimated the extent of the country and the treachery of the climate'.
Colonel General Heinz Guderian, November 1941.
1942. Rekrutering van miljoenen nieuwe manschappen.
Uit deze cijfers blijkt achteraf dat de Duitsers kansloos waren :
These soldiers froze to death. They had inadequate clothing in the harsh winter.
Doordat de Sovjetleger met nieuwe manschappen aangevuld werd, betekende dat de hele Duitse operatie in wezen mislukt was, want om deze nieuwe legers te verslaan moest eerst herbevoorraad worden en dat schopte het tijdschema van de opmars in de war. Het was onmogelijk geworden de Sovjet-Unie in 1941 een beslissende nederlaag toe te brengen. Hitler wees een vredesaanbod van Stalin van de hand en besloot tot het uiterste te gaan om zoveel mogelijk doelwitten te bezetten.
Omgekomen soldaten van Armee gruppe Nord in Loegamoerassen bij Leningrad, het huidige Sint-Petersburg.
Omgekomen Sovjet-stormsoldaten na gevechten in het woud van Skrobowa, in wat nu in Oekraine is.
De Duitsers hadden simpelweg niet de mankracht om de uitgestrekte gebieden te bezetten. Het veroverde gebied leverde nauwelijks genoeg voedselsurplus op om het Duitse leger te voeden en ook in andere opzichten kostte het meer dan het opbracht. Vooral doordat men niet in staat bleek de vele krijgsgevangenen te voeden, waardoor miljoenen Sovjetsoldaten verhongerden. De drie miljoen krijgsgevangen Russische soldaten die zo binnen 8 maanden (1941-1942) in het bezette gebied zijn allemaal overleden aan verhongering. Zeker meer dan veertien miljoen burgers kwamen om door ziekte, hongersnood, oorlogshandelingen en de holocaust. Het aantal gesneuvelde Sovjetsoldaten in het gehele Oostfront liep op tot ruim elf miljoen.
Soldaten van Waffen SS-divisie Viking na de gewonnen slag bij Stevastopol.
De Slaingrad was een knooppunt voor het Sovjet oorlogsindustrie, dat bijvoorbeeld meer tanks produceerde dan alle asmogendheden bij elkaar. Hitler was erop gebrand om Stalingrad in te nemen, wat een prestigekwestie leek. Hitler besefte niet dat, terwijl de Duitse oorlogsindustrie in 1942 met slechts 40% groeide, de Sovjetoorlogsproductie vervijfvoudigde. De nieuwe productiecentra in de Oeral en Siberië brachten een overmacht aan tanks en artillerie voort die al even groot was als bij het begin van Operatie Barbarossa. Elke maand nadat Duitsers duizendtal Russische tanks in Stalingrad uitschakelden, leverden de Sovjets nieuwe tanks. Iets wat de Duitsers moeizamer ging door afwezigheid aan grondstoffen en geallieerde bombardementen.
German soldiers in Soviet Stalingrad, 28 August 1942.
Russian soldiers in Soviet Stalingrad, 2 January 1943.
A German soldier in Soviet metropole Tachalin with a Russian gun, spring, 1942.
Stalingrad, 1943.
Hitler vreesde, dat als men zou beginnen terug te trekken, alle terreinwinst van 1942 weer verloren zou gaan en dat Duitsland niet meer in staat zou zijn dit weer goed te maken. Men liet dus toe dat het 6e Leger in Stalngrad werd omsloten. Dit bleek een misstap van formaat. Toen de Russen op 12 mei 1942 hun zomeroffensief tegen het omsingelde Duitsers lanceerden, wist het omsingelde 6e leger de aanval af te slaan. Het 6e leger werd echter niet bevoorraad, waardoor 300.000 Duitsers omkwamen door honger en uitputting.
Door gebrekkige aanvoer van brandstof en bevriezing, stranden deze Duitse tanks zonder brandstof.
A starving German Sixth Army and its allied armies took to eating horses after the army encircled by the Russians, started running out of food. These are hooves of horses.
Er was een ernstig tekort aan munitievoorraadden om de Russen op afstand te houden. Op februari 1943 gaven de laatste 20.000 overlevende Duitsers zich over aan het Rode Leger. Het was de eerste maal dat een compleet Duits leger werd vernietigd.
Soviet soldiers escort a German Army soldier as prisoner in Stalingrad, February, 1943.
Soviet soldiers fighting in Kursk oblast, 1943.
Nova Kachovka, Voronezhjulio Oblast, 1943.
Donetsk, summer, 1943.
In de zomer van 1943, zetten het Sovjet-leger en het Duitse leger het bittere strijd voort rondom rondom de saillant rond Koersk. Al snel werden de Duitsers teruggedreven door felle flankaanvallen uit Orel en Charkov. De zuidelijker posities aan de Donetsk en Mioes sloegen met moeite nog een eerste offensief af. Er was geen reserve meer om een tweede poging van het Rode leger tegen te houden. De Duitsers trokken zich achter Dnjepr. Hitler werd furieus op op een suggestie van Von Manstein en Günther von Kluge het opperbevel over de hele oorlog over te dragen aan generale Werhmacht staf.
Heeresgruppe Süd was daarnaast ernstig onder sterkte, haar 37 divisies hadden gemiddeld nog maar duizend man infanterie over. Ten noorden daarvan stak de Russische infanterie, vaak met de meest primitieve middelen, over een breed front van 250 kilometer massaal de rivier over. Ten zuiden probeerde het 6e Leger een korte lijn recht naar Melitopol aan de Zee van Azov te houden maar werd eind oktober uiteengeslagen door de toegestroomde Sovjet manschappen. Opnieuw werd Von Manstein erbij geroepen om de crisis te bedwingen. Door toestemming te krijgen om enkele pantserdivisies uit Frankrijk vrij te maken, kon hij weer een tegenaanval opzetten.
Rostov, August 1943.
Rzhev, August 1943.
Krim, January 1944.
Op 24 december 1943 openden de Sovjets een groot offensief in zuidwestelijke richting. De Duitsers hadden geen reserves meer om deze aanval op te vangen en Von Manstein drong er bij Hitler op aan de benedenloop van de Dnjepr helemaal op te geven en de vrijgekomen eenheden over te brengen naar zijn linkerzijde om een flankaanval het Sovjetoffensief tot staan te brengen. Een woedende Hitler weigerde echter hierin toe te stemmen. Het uitstel van drastische tegenmaatregelen leidde tot een aantal ernstige Duitse nederlagen.
Junkers in Zaporizja, May 1944
Het Rode Leger produceerde maandelijks 2.000 nieuwe tanks, die de Duitsers niet konden vernietigen. De Sovjets zetten in Donetsk 12.000 tanks al naargelang de intensiteit van de gevechten. Ondanks de bombardementen van geallieerden liep de Duitse tankproductie niet steeds verder achter. Integendeel: die groeide flink, terwijl de Sovjetproductie afvlakte. De Duitse troepen verweerden zich op bekwame wijze, daarbij geholpen door het feit dat de nieuwe Panthertanks een steeds groter deel van hun pantsermacht vormden, terwijl de Sovjettanks, de T-34 kwalitatief minder is. De slagen in de Westelijke Oekraïne behoorden dan ook tot de zwaarste van de oorlog. Het Stavka was echter bereid om ruim een half miljoen man per maand en 2000 tanks per maand op te offeren om te blijven aanvallen en een overwinning te forceren en besloot over te gaan tot een nog veel grotere krachtsinspanning.
Maicop, Dniprodzerzjynsk Oblast, Caucasus, Autumn, 1943.
Konvooien uit Amerika en Canada bevoorraadden op grote schaal Sovjetunie. Duitslands eigen oorlogsindustrie kon niet voldoende produceren door de dagelijkse bombardementen van de westelijke geallieerden. Tot overmaat van ramp koos Italië en Hongarije de zijde van de Geallieerden, waarna Duitsland ItalIë en Hongarije binnenviel en bezette. De Duitsers kregen dus steeds meer moeite hun krachten te verdelen, terwijl de Russische, Arabische en Roemeense olievelden verder uit het gezichtsveld raakten, dan wel verloren gingen.
Toen op 6 juni 1944 (D-day) het reeds lang beloofde tweede front werd geopend in het westen, werd het voor de Sovjet wat gemakkelijker. De Duitsers konden minder manschappen uit West-Europa betrekken aan het Oostfront. Nazi-Duitsland moest bovendien nog strijden tegen Joegoslavische, Griekse en Italiaanse partizanen, plus geallieerde troepen in Italië en Zuid-Frankrijk.
Het Rode Leger echter, dat uit miljoenen soldaten bestond, bleef onstuitbaar oprukken. Na hevige gevechten werden de Duitse legers naar de Oostzeekust teruggedreven, omsingeld door Hitlers onlogische besluiten en vernietigd. Omdat dit de eerste aanval van het Rode Leger op Duitse grondgebied was, waren de gevechten bijzonder hevig.
De Sovjet waren door hun oorlogspropaganda opgehitst en de Duitsers waren vastbesloten om hun burgers te beschermen. Na een hevige strijd van van maanden viel de Pruisische stad Koningsberg. Uiteindelijk bereikte het Sovjet-leger, na Rusland en grote delen van Oost-Europa veroverd te hebben, Berlijn. Duitsland raakte door zijn reserves heen tegen het Rode Leger en zette steeds meer mensen in tegen het Rode Leger: buiten de Wehrmacht en de SS richtte men ook volksmilities op zoals de Volkssturm.
“Russian troops have always fought bravely and made incredible sacrifices.”
Field Marshal Erich von Manstein - fallen Berlin.
Moskou, 1950. De Sovjet-soldaten vieren de overwinning met veroverde vaandels van Wehrmacht legers en Waffen-SS uit het Oostfront. Op de voorgrond een vaandel van Waffen-SS divise Adolf Hitler. Sindsdien wordt de overwinning jaarlijks gevierd.
Dit topic heb ik geopend om m'n kennis over het Oostfront te kunnen verbreden en te discussiëren. Door de geslotenheid van Sovjet-Unie en ook van de hedendaagse Rusland, is er nog steeds vrij weinig bekend over het Oostfront. Vrij frappant wanneer je beseft dat op een immens grondgebied van meer dan 2 miljoen vierkante kiometer de bloedigste slagen ooit uitgevochten werden..
[ Bericht 0% gewijzigd door KeimpeHart op 12-07-2012 22:30:14 ]
31 miljoen mensen sneuvelden aan het Oostfront.
In het Westen is het Oostfront altijd een ondergeschoven kindje geweest, mede omdat het niet in het Westen afspeelde. Anders dan D-Day, Market Garden of Ardennenoffensief, waar er veel aandacht voor bestond. Toch wordt het Oostfront beschouwd als het beslissende strijdtoneel van de gehele Tweede Wereldoorlog.
Het Oostfront is berucht vanwege de vele levens die het geëist heeft in zijn onmenselijke kant. In Sovjet-Unie en Rusland staat het Oostfront bekend als de grote Vaderlandse oorlog. Het nationaal-socialisme stond lijnrecht tegenover communisme. Van de verliezen van Wehrmacht, sneuvelden ruim 91% van hun manschappen aan het Oostfront.
Van de hele Tweede Wereldoorlog verloren de meeste mensen hun leven aan het Oostfront, 31 miljoen mensen, waarbij Sovjet-Unie het meest geleden heeft.
Wanneer Nazi-Duitsland in het Oostfront wist te winnen, dan hebben de Nazi's beschikking over praktisch onbeperkte grondstoffen en olievoorraden. Het gevaar bestond dat Nazi-Duitsland in geografisch opzicht nagenoeg onverslaanbaar werd, daar de raffinaderijen in Kaukasus niet te bereiken waren voor de geallieerde bommenwerpers, en de Tweede Wereldoorlog gewonnen werd. Het zou zomaar kunnen dat dit de belangrijkste veldslag in de geschiedenis van de mensheid was.
Sovjet-Unie wist gelukkig Nazi-Duitsland te verslaan bij gevechten in Stalingrad en Kursk. D-Day was eigenlijk compleet overbodig. Het was eerder een kwestie van tijd wanneer Sovjet-Unie in Nazi-Duitsland zou zijn.
Alle reden dus om het Oostfront eens nader te bestuderen.
Het Oostfront werd met operatie Barbarosssa geopend op basis van de inschattingen die het Nazi-regime van Sovjet-Unie had. Ze baseerden zich op de verliezen van Sovjet-Unie nadat men Finland aanviel. Dit leidde tot forse onderschattingen van het Sovjetleger. Ook leverde hun inlichtingendienst Abwehr onnauwkeurige informatie, waarmee het materieel van het Sovjetleger slechts op een kwart van hun werkelijke aantal geraamd werd. In werkelijkheid bleken de cijfers echter vele malen hoger te liggen, waarmee het al een verloren slag was. Het Rode Leger verwachtte in 1942 Nazi-Duitsland verslagen te hebben, door Duitse gebrek aan grondstoffen. De strijd aan het Oostfront ging echter nog jaren door, en verhardde zich.
Het Oostfront was naar schatting 2,4 miljoen vierkante kilometer groot. Ter indicatie, het 'eilandje' Crimea onderin is zelfs groter dan Nederland, en werd geheel bezet na de beslissende slag bij Stevastopol. De Duitsers moesten op een front van 1400 kilometer lang tegen het Rode Leger vechten. Achter het front vielen honderdduizenden partizanen de Duitse bevoorradingscollonnes aan, die duizenden kilometers op schare brandstof reden om de Duitse troepen aan het Oostfront van voedsel, munitie en tanks te bevoorraden. Vele Sovjets en Duitsers kwamen om van honger.
Ruim 3,2 miljoen soldaten, verdeeld in 150 divisies (Armee gruppen) wierpen zich in de strijd. De Duitse legers waren verdeeld over drie legergroepen: Nord gruppe, Mitte gruppe en Süd gruppe.
Die moesten het opnemen tegen de 2,8 miljoen Sovjetsoldaten van de grenslegers, ondersteund door 15.000 tanks en 8.000 vliegtuigen. Het Rode Leger telte uiteindelijk 11 miljoen Sovjetsoldaten in het Oostfront, waarvan de grootste deel omkwam in de veldslagen.
Vrachtwagens van Armee gruppe Süd steken de rivier Don over, naar het Oostfront.
De Winter van 1941 bleek een van de strengste te zijn, die ook erg vroeg intrad. De tanks van Wehrmacht bevonden zich op 21 km van Moskou, maar kon niet doorstoten om Moskou in te nemen. Door de vroege winter veranderden de wegen in modderpoelen, en werden onbegaanbaar.
Dit gaf Moskou de nodige ademruimte om nieuwe manschappen voor het Rode Leger te rekruteren in Oeral, Siberië en zelfs Mongolië. Keitel gaf destijds al aan: elke keer als de Wehrmacht een Sovjet-legergroep uitgeschakeld had, kleurden zijn kaarten opnieuw rood met aanvoer van nieuwe verworven Sovjet-legers.
'We have seriously underestimated the extent of the country and the treachery of the climate'.
Colonel General Heinz Guderian, November 1941.
1942. Rekrutering van miljoenen nieuwe manschappen.
Uit deze cijfers blijkt achteraf dat de Duitsers kansloos waren :
Nu Moskou niet ingenomen is, verstrekte het Sovjetleger zich. De Duitse troepen waren niet uitgerust voor de winter, omdat ze dachten dat Moskou snel zou vallen. Velen kwamen om door onderkoelingsverschijnselen en bevriezing. De olie in voertuigen en tanks bevroren, ze waren niet berekend op temperaturen beneden -30C.quote:Men at Eastern Front
Year___Soviet_______German
1941___5 million______3.3 million
1942___6.2 million_____3.1 million
1943___8.1 million_____2.9 million
1944___9.8 million_____3.1 million
Tanks production
_______Soviet_____German_____Italian
1941___ 6,590_____ 5,200_______ 295
1942___ 24,446____ 10,300______ 1,022
1943___ 25,089____ 19,800______ 336
1944___ 28,963____ 28,300______ -
1945___ 29,400____ –-------______ -
Axis and Soviet aircraft production
_______Soviet_____German_____Italian
1941___ 15,730____ 11,776______ 1,503
1942___ 25,436____ 15,556______ 1,818
1943___ 34,845____ 25,527______ 967
1944___ 40,246____ 39,807______ -
1945___ 42,100_____ 7.544______ -
These soldiers froze to death. They had inadequate clothing in the harsh winter.
Doordat de Sovjetleger met nieuwe manschappen aangevuld werd, betekende dat de hele Duitse operatie in wezen mislukt was, want om deze nieuwe legers te verslaan moest eerst herbevoorraad worden en dat schopte het tijdschema van de opmars in de war. Het was onmogelijk geworden de Sovjet-Unie in 1941 een beslissende nederlaag toe te brengen. Hitler wees een vredesaanbod van Stalin van de hand en besloot tot het uiterste te gaan om zoveel mogelijk doelwitten te bezetten.
Omgekomen soldaten van Armee gruppe Nord in Loegamoerassen bij Leningrad, het huidige Sint-Petersburg.
Omgekomen Sovjet-stormsoldaten na gevechten in het woud van Skrobowa, in wat nu in Oekraine is.
De Duitsers hadden simpelweg niet de mankracht om de uitgestrekte gebieden te bezetten. Het veroverde gebied leverde nauwelijks genoeg voedselsurplus op om het Duitse leger te voeden en ook in andere opzichten kostte het meer dan het opbracht. Vooral doordat men niet in staat bleek de vele krijgsgevangenen te voeden, waardoor miljoenen Sovjetsoldaten verhongerden. De drie miljoen krijgsgevangen Russische soldaten die zo binnen 8 maanden (1941-1942) in het bezette gebied zijn allemaal overleden aan verhongering. Zeker meer dan veertien miljoen burgers kwamen om door ziekte, hongersnood, oorlogshandelingen en de holocaust. Het aantal gesneuvelde Sovjetsoldaten in het gehele Oostfront liep op tot ruim elf miljoen.
Soldaten van Waffen SS-divisie Viking na de gewonnen slag bij Stevastopol.
De Slaingrad was een knooppunt voor het Sovjet oorlogsindustrie, dat bijvoorbeeld meer tanks produceerde dan alle asmogendheden bij elkaar. Hitler was erop gebrand om Stalingrad in te nemen, wat een prestigekwestie leek. Hitler besefte niet dat, terwijl de Duitse oorlogsindustrie in 1942 met slechts 40% groeide, de Sovjetoorlogsproductie vervijfvoudigde. De nieuwe productiecentra in de Oeral en Siberië brachten een overmacht aan tanks en artillerie voort die al even groot was als bij het begin van Operatie Barbarossa. Elke maand nadat Duitsers duizendtal Russische tanks in Stalingrad uitschakelden, leverden de Sovjets nieuwe tanks. Iets wat de Duitsers moeizamer ging door afwezigheid aan grondstoffen en geallieerde bombardementen.
German soldiers in Soviet Stalingrad, 28 August 1942.
Russian soldiers in Soviet Stalingrad, 2 January 1943.
A German soldier in Soviet metropole Tachalin with a Russian gun, spring, 1942.
Stalingrad, 1943.
Hitler vreesde, dat als men zou beginnen terug te trekken, alle terreinwinst van 1942 weer verloren zou gaan en dat Duitsland niet meer in staat zou zijn dit weer goed te maken. Men liet dus toe dat het 6e Leger in Stalngrad werd omsloten. Dit bleek een misstap van formaat. Toen de Russen op 12 mei 1942 hun zomeroffensief tegen het omsingelde Duitsers lanceerden, wist het omsingelde 6e leger de aanval af te slaan. Het 6e leger werd echter niet bevoorraad, waardoor 300.000 Duitsers omkwamen door honger en uitputting.
Door gebrekkige aanvoer van brandstof en bevriezing, stranden deze Duitse tanks zonder brandstof.
A starving German Sixth Army and its allied armies took to eating horses after the army encircled by the Russians, started running out of food. These are hooves of horses.
Er was een ernstig tekort aan munitievoorraadden om de Russen op afstand te houden. Op februari 1943 gaven de laatste 20.000 overlevende Duitsers zich over aan het Rode Leger. Het was de eerste maal dat een compleet Duits leger werd vernietigd.
Soviet soldiers escort a German Army soldier as prisoner in Stalingrad, February, 1943.
Soviet soldiers fighting in Kursk oblast, 1943.
Nova Kachovka, Voronezhjulio Oblast, 1943.
Donetsk, summer, 1943.
In de zomer van 1943, zetten het Sovjet-leger en het Duitse leger het bittere strijd voort rondom rondom de saillant rond Koersk. Al snel werden de Duitsers teruggedreven door felle flankaanvallen uit Orel en Charkov. De zuidelijker posities aan de Donetsk en Mioes sloegen met moeite nog een eerste offensief af. Er was geen reserve meer om een tweede poging van het Rode leger tegen te houden. De Duitsers trokken zich achter Dnjepr. Hitler werd furieus op op een suggestie van Von Manstein en Günther von Kluge het opperbevel over de hele oorlog over te dragen aan generale Werhmacht staf.
Heeresgruppe Süd was daarnaast ernstig onder sterkte, haar 37 divisies hadden gemiddeld nog maar duizend man infanterie over. Ten noorden daarvan stak de Russische infanterie, vaak met de meest primitieve middelen, over een breed front van 250 kilometer massaal de rivier over. Ten zuiden probeerde het 6e Leger een korte lijn recht naar Melitopol aan de Zee van Azov te houden maar werd eind oktober uiteengeslagen door de toegestroomde Sovjet manschappen. Opnieuw werd Von Manstein erbij geroepen om de crisis te bedwingen. Door toestemming te krijgen om enkele pantserdivisies uit Frankrijk vrij te maken, kon hij weer een tegenaanval opzetten.
Rostov, August 1943.
Rzhev, August 1943.
Krim, January 1944.
Op 24 december 1943 openden de Sovjets een groot offensief in zuidwestelijke richting. De Duitsers hadden geen reserves meer om deze aanval op te vangen en Von Manstein drong er bij Hitler op aan de benedenloop van de Dnjepr helemaal op te geven en de vrijgekomen eenheden over te brengen naar zijn linkerzijde om een flankaanval het Sovjetoffensief tot staan te brengen. Een woedende Hitler weigerde echter hierin toe te stemmen. Het uitstel van drastische tegenmaatregelen leidde tot een aantal ernstige Duitse nederlagen.
Junkers in Zaporizja, May 1944
Het Rode Leger produceerde maandelijks 2.000 nieuwe tanks, die de Duitsers niet konden vernietigen. De Sovjets zetten in Donetsk 12.000 tanks al naargelang de intensiteit van de gevechten. Ondanks de bombardementen van geallieerden liep de Duitse tankproductie niet steeds verder achter. Integendeel: die groeide flink, terwijl de Sovjetproductie afvlakte. De Duitse troepen verweerden zich op bekwame wijze, daarbij geholpen door het feit dat de nieuwe Panthertanks een steeds groter deel van hun pantsermacht vormden, terwijl de Sovjettanks, de T-34 kwalitatief minder is. De slagen in de Westelijke Oekraïne behoorden dan ook tot de zwaarste van de oorlog. Het Stavka was echter bereid om ruim een half miljoen man per maand en 2000 tanks per maand op te offeren om te blijven aanvallen en een overwinning te forceren en besloot over te gaan tot een nog veel grotere krachtsinspanning.
Maicop, Dniprodzerzjynsk Oblast, Caucasus, Autumn, 1943.
Konvooien uit Amerika en Canada bevoorraadden op grote schaal Sovjetunie. Duitslands eigen oorlogsindustrie kon niet voldoende produceren door de dagelijkse bombardementen van de westelijke geallieerden. Tot overmaat van ramp koos Italië en Hongarije de zijde van de Geallieerden, waarna Duitsland ItalIë en Hongarije binnenviel en bezette. De Duitsers kregen dus steeds meer moeite hun krachten te verdelen, terwijl de Russische, Arabische en Roemeense olievelden verder uit het gezichtsveld raakten, dan wel verloren gingen.
Toen op 6 juni 1944 (D-day) het reeds lang beloofde tweede front werd geopend in het westen, werd het voor de Sovjet wat gemakkelijker. De Duitsers konden minder manschappen uit West-Europa betrekken aan het Oostfront. Nazi-Duitsland moest bovendien nog strijden tegen Joegoslavische, Griekse en Italiaanse partizanen, plus geallieerde troepen in Italië en Zuid-Frankrijk.
Het Rode Leger echter, dat uit miljoenen soldaten bestond, bleef onstuitbaar oprukken. Na hevige gevechten werden de Duitse legers naar de Oostzeekust teruggedreven, omsingeld door Hitlers onlogische besluiten en vernietigd. Omdat dit de eerste aanval van het Rode Leger op Duitse grondgebied was, waren de gevechten bijzonder hevig.
De Sovjet waren door hun oorlogspropaganda opgehitst en de Duitsers waren vastbesloten om hun burgers te beschermen. Na een hevige strijd van van maanden viel de Pruisische stad Koningsberg. Uiteindelijk bereikte het Sovjet-leger, na Rusland en grote delen van Oost-Europa veroverd te hebben, Berlijn. Duitsland raakte door zijn reserves heen tegen het Rode Leger en zette steeds meer mensen in tegen het Rode Leger: buiten de Wehrmacht en de SS richtte men ook volksmilities op zoals de Volkssturm.
“Russian troops have always fought bravely and made incredible sacrifices.”
Field Marshal Erich von Manstein - fallen Berlin.
Moskou, 1950. De Sovjet-soldaten vieren de overwinning met veroverde vaandels van Wehrmacht legers en Waffen-SS uit het Oostfront. Op de voorgrond een vaandel van Waffen-SS divise Adolf Hitler. Sindsdien wordt de overwinning jaarlijks gevierd.
Dit topic heb ik geopend om m'n kennis over het Oostfront te kunnen verbreden en te discussiëren. Door de geslotenheid van Sovjet-Unie en ook van de hedendaagse Rusland, is er nog steeds vrij weinig bekend over het Oostfront. Vrij frappant wanneer je beseft dat op een immens grondgebied van meer dan 2 miljoen vierkante kiometer de bloedigste slagen ooit uitgevochten werden.
.[ Bericht 0% gewijzigd door KeimpeHart op 12-07-2012 22:30:14 ]
Waar je zegt dat D-Day eigenlijk overbodig was denk ik dat je de plank nogal misslaat.
D-Day was de enige manier om een bezetting van heel Europa door Stalin te voorkomen. Ik ben de VS nog steeds dankbaar dat ze ons tot 1991 tegen de Soviets beschermd hebben.
D-Day was de enige manier om een bezetting van heel Europa door Stalin te voorkomen. Ik ben de VS nog steeds dankbaar dat ze ons tot 1991 tegen de Soviets beschermd hebben.
It really is just like a medieval doctor bleeding his patient, observing that the patient is getting sicker, not better, and deciding that this calls for even more bleeding.
Dat is geheel correct. Maar ik bedoelde dat D-Day niet meer noodzakelijk was om Nazi-Duitsland te verslaan.
Nazi-Duitsland had al verloren door strategische fouten van Hitler, en hun manschappen aan het Oostfront verbruikt. Ze konden vrijwel niks meer doen om de miljoenen Sovjets tegen te houden.
Nazi-Duitsland had al verloren door strategische fouten van Hitler, en hun manschappen aan het Oostfront verbruikt. Ze konden vrijwel niks meer doen om de miljoenen Sovjets tegen te houden.
Nog even kort reageren voor dat ik weg moet: niet alleen vanwege de veldslagen is de geschiedenis van het Oostfront zeer gruwelijk en interessant. Ook hebben er, aan beide kanten, vele misdaden tegen de menselijkheid plaatsgevonden. Denk aan beroemde voorbeelden zoals bijvoorbeeld Babi Yar of Katyn.quote:Op donderdag 12 juli 2012 15:43 schreef KeimpeHart het volgende:
(...)
Vrij frappant wanneer je beseft dat op een immens grondgebied van meer dan 2 miljoen vierkante kiometer de bloedigste slagen ooit uitgevochten werden.
Mooie openingspost!
Ik heb me altijd afgevraagd wat Hitler nou werkelijk van plan was. Een Euraziatische corridor van Duitsland naar Japan? Totale uitroeiing van de sovjetbevolking of assimilatie/onderwerping?
Zoals ik het begreep was Hitler er zich op dat moment niet van bewust dat de Japanners kort na operatie Barbarossa een aanval op de VSA gingen doen.
Maar Hitler bestudeerde toch grote voorgangers zoals Frederik de Grote en Napoleon? In feite zijn de Duitsers slachtoffer geworden van dezelfde complicaties als Napoleon: onbekendheid met het terrein, extreme winters, gebrek aan voedsel en moeilijke communicatie,...
Ik heb me altijd afgevraagd wat Hitler nou werkelijk van plan was. Een Euraziatische corridor van Duitsland naar Japan? Totale uitroeiing van de sovjetbevolking of assimilatie/onderwerping?
Zoals ik het begreep was Hitler er zich op dat moment niet van bewust dat de Japanners kort na operatie Barbarossa een aanval op de VSA gingen doen.
Maar Hitler bestudeerde toch grote voorgangers zoals Frederik de Grote en Napoleon? In feite zijn de Duitsers slachtoffer geworden van dezelfde complicaties als Napoleon: onbekendheid met het terrein, extreme winters, gebrek aan voedsel en moeilijke communicatie,...
Die gesneuvelde Duitser in Berlijn is van de reichs arbeits dienst (RAD)
Ik verwacht deze week nog een foto album van een Duitse Jäger van het Italiaanse en Griekse front.
Ik verwacht deze week nog een foto album van een Duitse Jäger van het Italiaanse en Griekse front.
Ура для россии
Zonder D-Day en andere Amerikaanse & Britse acties kan je je afvragen of de Duitsers met die extra slagkracht niet alsnog de Russen hadden kunnen verslaan.
Lijkt me niet. De voorraden aan mankracht en grondstoffen in de Soviet Unie waren zo enorm dat het misschien langer geduurd had, maar ik denk niet dat de nazis het gewonnen zouden hebben.quote:Op vrijdag 13 juli 2012 13:43 schreef DeParo het volgende:
Zonder D-Day en andere Amerikaanse & Britse acties kan je je afvragen of de Duitsers met die extra slagkracht niet alsnog de Russen hadden kunnen verslaan.
It really is just like a medieval doctor bleeding his patient, observing that the patient is getting sicker, not better, and deciding that this calls for even more bleeding.
Men vergeet vaak dat de Nazis niet alleen vochten, vele Europeanen vochten in het Oosten tegen de Sovjets, met veel mankracht als de Italianen bijvoorbeeld niet zoveel moeite hadden in Zuid-Oost Europa en Noord-Afrika dan hadden de Duitsers Stalingrad misschien wel kunnen overwinning wat echt kantje boord is geweest voor de Sovjets. Wanneer Stalingrad was overlopen was de weg naar de olievelden in Azerbijan nog maar een kleine stap geweest voor Nazi-Duitsland meen ik.quote:
[..]
Lijkt me niet. De voorraden aan mankracht en grondstoffen in de Soviet Unie waren zo enorm dat het misschien langer geduurd had, maar ik denk niet dat de nazis het gewonnen zouden hebben.
Wat ik gehoord heb, ook van oude Duitsers die erbij waren, waren die Italiaanse, Hongaarse en Roemeense troepen meer een last dan dat ze er iets aan hadden. Telkens als de Russen die troepen aanvielen sloegen ze op de vlucht en moesten de Duitsers hun plannen weer omgooien en het gat dichten.quote:
[..]
Men vergeet vaak dat de Nazis niet alleen vochten, vele Europeanen vochten in het Oosten tegen de Sovjets, met veel mankracht als de Italianen bijvoorbeeld niet zoveel moeite hadden in Zuid-Oost Europa en Noord-Afrika dan hadden de Duitsers Stalingrad misschien wel kunnen overwinning wat echt kantje boord is geweest voor de Sovjets. Wanneer Stalingrad was overlopen was de weg naar de olievelden in Azerbijan nog maar een kleine stap geweest voor Nazi-Duitsland meen ik.
It really is just like a medieval doctor bleeding his patient, observing that the patient is getting sicker, not better, and deciding that this calls for even more bleeding.
Mankracht is mankracht, als het er meer waren geweest waren minder Duitsers in Afrika en in Zuid-Oost Europa nodig, en hadden tegelijkertijd ook meer Duitsers in Rusland kunnen worden ingezet dus het is vrij relatief in dat opzicht.quote:
[..]
Wat ik gehoord heb, ook van oude Duitsers die erbij waren, waren die Italiaanse, Hongaarse en Roemeense troepen meer een last dan dat ze er iets aan hadden. Telkens als de Russen die troepen aanvielen sloegen ze op de vlucht en moesten de Duitsers hun plannen weer omgooien en het gat dichten.
Interessant topic en goede OP 
Operatie Barbarossa was vanuit Hitler's standpunt niet zo onverstandig als het misschien lijkt. Aan Duitse kant wist men dat de Sowjet Unie een enorm potentieel had aan mensen en mankracht. Echter, de Sowjet Unie was sterk verzwakt door de zuiveringen in het leger die Stalin had doorgevoerd. De meeste ervaren commandanten waren geëxecuteerd om politieke redenen. Hitler was van mening dat op termijn een oorlog met de Sowjet Unie onvermijdelijk was en dat het daarom beter was om die oorlog te voeren op het moment dat Duitsland hem nog kon winnen, want de Sowjet Unie zou elk jaar sterker worden.
De meest cruciale fout van Barbarossa was het uitstellen van het begin van de operatie. Dit uitstel was mede een gevolg van een strafexpeditie die eerder dat jaar tegen Joegoslavië was gevoerd. Als Barbarossa een maand of twee eerder was begonnen dan hadden de Duitse legers voor de winter in Moskou kunnen staan en had de afloop heel anders kunnen zijn.
Met het niet kunnen beëindigen van de oorlog in 1941 was de oorlog eigenlijk zo goed als verloren, zeker omdat de Duitsers geen goed verdedigbare stellingen hadden (en terugtrekken naar een betere positie had Hitler verboden) en veel te lange toevoerlijnen. Maar niet alleen kwamen wintervoorraden te laat (of niet aan), Hitler had aanvankelijk zelfs verboden om winterkleding te sturen omdat dat zou suggereren dat de oorlog tot in de winter zou duren en dat slecht zou zijn voor het moreel. In die winter kregen de Duitsers voor het eerst goed getrainde winterharde troepen uit Siberië tegenover zich die oorspronkelijk bedoeld waren tegen de Japanse dreiging in het oosten (maar uit intelligence bleek dat die aanval voorlopig niet ophanden was en die troepen konden dus worden verplaatst). Dat was het begin van het einde.
Operatie Barbarossa was vanuit Hitler's standpunt niet zo onverstandig als het misschien lijkt. Aan Duitse kant wist men dat de Sowjet Unie een enorm potentieel had aan mensen en mankracht. Echter, de Sowjet Unie was sterk verzwakt door de zuiveringen in het leger die Stalin had doorgevoerd. De meeste ervaren commandanten waren geëxecuteerd om politieke redenen. Hitler was van mening dat op termijn een oorlog met de Sowjet Unie onvermijdelijk was en dat het daarom beter was om die oorlog te voeren op het moment dat Duitsland hem nog kon winnen, want de Sowjet Unie zou elk jaar sterker worden.
De meest cruciale fout van Barbarossa was het uitstellen van het begin van de operatie. Dit uitstel was mede een gevolg van een strafexpeditie die eerder dat jaar tegen Joegoslavië was gevoerd. Als Barbarossa een maand of twee eerder was begonnen dan hadden de Duitse legers voor de winter in Moskou kunnen staan en had de afloop heel anders kunnen zijn.
Met het niet kunnen beëindigen van de oorlog in 1941 was de oorlog eigenlijk zo goed als verloren, zeker omdat de Duitsers geen goed verdedigbare stellingen hadden (en terugtrekken naar een betere positie had Hitler verboden) en veel te lange toevoerlijnen. Maar niet alleen kwamen wintervoorraden te laat (of niet aan), Hitler had aanvankelijk zelfs verboden om winterkleding te sturen omdat dat zou suggereren dat de oorlog tot in de winter zou duren en dat slecht zou zijn voor het moreel. In die winter kregen de Duitsers voor het eerst goed getrainde winterharde troepen uit Siberië tegenover zich die oorspronkelijk bedoeld waren tegen de Japanse dreiging in het oosten (maar uit intelligence bleek dat die aanval voorlopig niet ophanden was en die troepen konden dus worden verplaatst). Dat was het begin van het einde.
"If you want to make God laugh, tell him about your plans"
Mijn reisverslagen
Mijn reisverslagen
De Nazi's hadden vrij gemakkelijk kunnen winnen in principe. Hun ideologie om alle Slavische volken als untermenschen te beschouwen heeft ze de das omgedaan.quote:
[..]
Lijkt me niet. De voorraden aan mankracht en grondstoffen in de Soviet Unie waren zo enorm dat het misschien langer geduurd had, maar ik denk niet dat de nazis het gewonnen zouden hebben.
Het goed behandelen van de Ukrainers had waarschijnlijk de oorlog aan het oostfront al gewonnen.
Ceterum censeo Turciam delendam esse.
Het falen van Italie in Griekenland kun je hier ook nog in meenemen.quote:Op vrijdag 13 juli 2012 15:24 schreef SeLang het volgende:
Interessant topic en goede OP
De meest cruciale fout van Barbarossa was het uitstellen van het begin van de operatie. Dit uitstel was mede een gevolg van een strafexpeditie die eerder dat jaar tegen Joegoslavië was gevoerd. Als Barbarossa een maand of twee eerder was begonnen dan hadden de Duitse legers voor de winter in Moskou kunnen staan en had de afloop heel anders kunnen zijn.
Daarnaast heeft de inmenging van Hitler in de strategische besluitvorming ook het offensief behoorlijk vertraagd.
Het verlies van Moskou had Stalin waarschijnlijk tot een vrede moeten dwingen.
Ceterum censeo Turciam delendam esse.
Natuurlijk, maar dat geldt ook voor Joden. Als ze die gewoon hadden ingezet ipv troepen en materieel verliezen door ze uit te roeien dan hadden ze ook veel meer kans gehad.quote:
[..]
De Nazi's hadden vrij gemakkelijk kunnen winnen in principe. Hun ideologie om alle Slavische volken als untermenschen te beschouwen heeft ze de das omgedaan.
Het goed behandelen van de Ukrainers had waarschijnlijk de oorlog aan het oostfront al gewonnen.
It really is just like a medieval doctor bleeding his patient, observing that the patient is getting sicker, not better, and deciding that this calls for even more bleeding.
Tuurlijk, het gebruiken van de minderheden binnen de USSR als bondgenoten had de oorlog aan het oostfront flink bekort.quote:
[..]
Natuurlijk, maar dat geldt ook voor Joden. Als ze die gewoon hadden ingezet ipv troepen en materieel verliezen door ze uit te roeien dan hadden ze ook veel meer kans gehad.
Ceterum censeo Turciam delendam esse.
Dank je.quote:
Ik weet niet of je de OP gelezen hebt, maar Stalin deed Hitler al eerder een vredesaanbod, waarin de Duitsers de veroverde gebieden mochten bezetten en er geen strijd van beide kanten meer zou zijn. Die Hitler dus afwees, daar hij dacht dat er nog meer doelwitten te bezetten viel.quote:
[..]
Het verlies van Moskou had Stalin waarschijnlijk tot een vrede moeten dwingen.
Heb je een bron van die 91%? Ik heb toevallig juist vanwege een ander topic wat naar die verhouding gezocht, maar ik kwam zeker niet uit op 91%...
Het falen van Italie in Noord Afrika valt hier ook onder 1 van de beste Duitse generaals heeft toen zijn tijd verspilt in Afrika.quote:
[..]
Het falen van Italie in Griekenland kun je hier ook nog in meenemen.
Daarnaast heeft de inmenging van Hitler in de strategische besluitvorming ook het offensief behoorlijk vertraagd.
Het verlies van Moskou had Stalin waarschijnlijk tot een vrede moeten dwingen.
Ура для россии
Omdat het vredesaanbod nog onvoldoende werd geacht. De doelstelling van de Duitsers was de Arkhangelsk-Astrakhan lijn.quote:
[..]
Dank je.
[..]
Ik weet niet of je de OP gelezen hebt, maar Stalin deed Hitler al eerder een vredesaanbod, waarin de Duitsers de veroverde gebieden mochten bezetten en er geen strijd van beide kanten meer zou zijn. Die Hitler dus afwees, daar hij dacht dat er nog meer doelwitten te bezetten viel.
Ceterum censeo Turciam delendam esse.
Idd het afwijzen van het vredesaanbod was zijn grootste fout.quote:
[..]
Dank je.
[..]
Ik weet niet of je de OP gelezen hebt, maar Stalin deed Hitler al eerder een vredesaanbod, waarin de Duitsers de veroverde gebieden mochten bezetten en er geen strijd van beide kanten meer zou zijn. Die Hitler dus afwees, daar hij dacht dat er nog meer doelwitten te bezetten viel.
Ура для россии
Het Oostfront is idd in het Westen een minder bekend onderdeel van WOII. Gezien het aantal betrokken troepen, slachtoffer, de gigantische grootte van het front is dit licht gezegd enigszins vreemd.
Van alle dode en gewonde Duitsers vielen er 4/5e aan het Oostfront, 1/5e in Afrika, Italië en West-Europa.
Het is duidelijk dat het grootste gedeelte van de Wehrmacht werd verslagen door de Russen. Het verslaan van Nazi-Duitsland in z'n geheel was echter een teameffort. De Sowjetunie had zeer moeilijk alleen de Duitsers kunnen verslaan.
Wat dat betreft ben ik dus niet eens met de OP dat 'D-Day een onnodige operatie was'. Lees 'D-Day' van Oostfront-expert Anthony Beevor maar eens, of bekijk zijn interviews op youtube.
Gedurende de Slag om Normandië vielen er aan het Westfront voor het eerst meer Duitse slachtoffers per dag dan aan het Oostfront.
Er waren enkele van de beste Duitse pantser en Waffen SS divisies aan het Oostfront ontrokken om de invasie te stoppen.
Zelf de cynische Sovjet liaison-officieren die getuige waren van de invasie gaven toe dat de 'Franse Drup' was veranderd in een stortbui. (ze moesten trouwens wel cynisch zijn, Russische officieren die al te enthousiast waren over hun bondgenoten verdwenen als ze geluk hadden in strafbattallions)
Bovendien werd in aanloop naar D-day de Luftwaffe weggevaagd uit Frankrijk en de Lage Landen, waardoor deze onvervangbare eenheden moest overplaatsen van het Oostfront naar het Westen. Hierdoor waren de verkenningsmogelijkheden en tactische ondersteuning van de Luftwaffe aan het Oostfront ernstig verzwakt.
Ook werden er honderden 88mm kanonnen, het beste artilleriestuk van WOII, verplaatst naar Duitsland en Frankrijk.
Dit gecombineerd met de gigantische steun van de VS en het Britse rijk in de vorm van industriële goederen, voedsel, trucks, tanks en vliegtuigen, ondersteund mijn punt dat het een teameffort was. Het Russische leger werd gemotoriseerd door de VS en door de toevoer verschillende voorraden kon de Russische industrie zich toeleggen op het massaal produceren van een beperkt aantal type tanks, artillerie, vliegtuigen etc. Daar waar de Duitsers prototype na prototype richting het front stuurden.
Van alle dode en gewonde Duitsers vielen er 4/5e aan het Oostfront, 1/5e in Afrika, Italië en West-Europa.
Het is duidelijk dat het grootste gedeelte van de Wehrmacht werd verslagen door de Russen. Het verslaan van Nazi-Duitsland in z'n geheel was echter een teameffort. De Sowjetunie had zeer moeilijk alleen de Duitsers kunnen verslaan.
Wat dat betreft ben ik dus niet eens met de OP dat 'D-Day een onnodige operatie was'. Lees 'D-Day' van Oostfront-expert Anthony Beevor maar eens, of bekijk zijn interviews op youtube.
Gedurende de Slag om Normandië vielen er aan het Westfront voor het eerst meer Duitse slachtoffers per dag dan aan het Oostfront.
Er waren enkele van de beste Duitse pantser en Waffen SS divisies aan het Oostfront ontrokken om de invasie te stoppen.
Zelf de cynische Sovjet liaison-officieren die getuige waren van de invasie gaven toe dat de 'Franse Drup' was veranderd in een stortbui. (ze moesten trouwens wel cynisch zijn, Russische officieren die al te enthousiast waren over hun bondgenoten verdwenen als ze geluk hadden in strafbattallions)
Bovendien werd in aanloop naar D-day de Luftwaffe weggevaagd uit Frankrijk en de Lage Landen, waardoor deze onvervangbare eenheden moest overplaatsen van het Oostfront naar het Westen. Hierdoor waren de verkenningsmogelijkheden en tactische ondersteuning van de Luftwaffe aan het Oostfront ernstig verzwakt.
Ook werden er honderden 88mm kanonnen, het beste artilleriestuk van WOII, verplaatst naar Duitsland en Frankrijk.
Dit gecombineerd met de gigantische steun van de VS en het Britse rijk in de vorm van industriële goederen, voedsel, trucks, tanks en vliegtuigen, ondersteund mijn punt dat het een teameffort was. Het Russische leger werd gemotoriseerd door de VS en door de toevoer verschillende voorraden kon de Russische industrie zich toeleggen op het massaal produceren van een beperkt aantal type tanks, artillerie, vliegtuigen etc. Daar waar de Duitsers prototype na prototype richting het front stuurden.
I don't have a girlfriend, but I do know a woman who gets mad everytime I say this.
Ondanks het grote overwicht in mankracht materiaal van de Russen is het trouwens nog verbazingwekkend hoe eng dichtbij de Duitser tweemaal zijn geweest bij een overwinning.Eerst in 1941, daarna bij de Slag om Stalingrad.
Ik denk niet dat de Russen het bijltje erbij neer hadden gelegd als de Stalingrad hadden verloren. Maar de Duitsers hadden zich dan kunnen concentreren op het innemen van de olievelden in de Kaukasisch. Op z'n minst hadden ze de olietoevoer dicht kunnen knijpen door het beheersen van de Wolga.
De Duitsers maakten een aantal gigantische fouten bij hun inval:
-uberhaupt Rusland binnenvallen, zeker met een onverslagen Groot-Brittannië in je rug.
- totale onderschatting van de afstanden en Russische winter. Elke amateur historicus had dat kunnen weten
- totale onderschatting van de moed van de gemiddelde Russische dienstplichtige en zijn mogelijkheid tot apathisch omgaan met lijden, dood en verderf.
- zoals al eerder hier werd gezegd: te laat beginnen met Operatie Barbarossa, waardoor het offensief om Moskou in te nemen begon in de modder van de Russische herfst en eindigde in de bittere kou.
- geen verbetering van de logistiek en reparatiewerkplaatsen van de Wehrmacht. De Slag om Frankrijk in 1940 was net afgelopen voordat de logistiek van de Duitsers tegen zijn grenzen aanliep. Hierdoor werden er geen lessen uit getrokken en niets verbeterd.
Ook gebruikten de Duitsers veel verschillende soorten truck en wapens, veelal buit gemaakt op de Fransen en Britten, wat op de stoffige Russische wegen ook een logistieke nachtmerrie werd.
- Pas een sterke groei in industriële productie vanaf 1942. Hierdoor hadden de pantserdivisies al voor aanvang van Operatie Barbarossa te weinig tanks en overige pantserwagens.
Te weinig massaproductie van goed werkende type tanks en trucks etc. De Russen deden dit uitstekend met de T-34. De Duitsers hadden dat moeten doen met de Panzer IV tank, voordat de een foutenvrije Panther tank werd geïntroduceerd.
- slecht strategisch leiderschap. in andere woorden: Hitler. De Sovjets zelf vonden het Duitse leger tot en met 1944 op tactisch gebied superieur, maar op strategisch gebied redelijk clueless.
Hitler hinkte bijvoorbeeld bij de Slag om Stalingrad op 2 gedachten. Hij wilde zowel Stalingrad innemen als de Kaukasische olievelden.. De Wehrmacht had op dat moment alleen de middelen voor één van die doelen.
De 3e Slag om Charkov bewees dat Wehrmacht zonder bemoeienis van Hitler zelfs met minimale middelen tot verbluffende resultaten in staat was. Na die slag sloeg Hitler het advies van oa Guderian in de wind om over te gaan tot een dynamische verdediging aan het Oostfront, totdat de pantserdivisies weer op volle sterkte waren. Hij ging over tot de Slag om Kursk, terwijl voor de Russen overduidelijk was wat zijn bedoelingen waren.
- Het weigeren tot het winnen van de 'Hearts and minds' van de lokale bevolking. De verschillende minderheden, Oekrainers, Letten, Esten, Kozakken etc. waren maar al te blij met de Duitse inval.De Duitsers hebben daar nauwelijks gebruik van gemaakt. Ook onder de Russen zelf waren velen anti-communisten die maar al te graag voor de Duitsers hadden gevochten.
Ook het beestachtige gedrag van de Duitsers tegen de burgerbevolking zorgde al snel voor partizaan-activiteiten. Dit hadden ze kunnen vermijden.
Ik denk niet dat de Russen het bijltje erbij neer hadden gelegd als de Stalingrad hadden verloren. Maar de Duitsers hadden zich dan kunnen concentreren op het innemen van de olievelden in de Kaukasisch. Op z'n minst hadden ze de olietoevoer dicht kunnen knijpen door het beheersen van de Wolga.
De Duitsers maakten een aantal gigantische fouten bij hun inval:
-uberhaupt Rusland binnenvallen, zeker met een onverslagen Groot-Brittannië in je rug.
- totale onderschatting van de afstanden en Russische winter. Elke amateur historicus had dat kunnen weten
- totale onderschatting van de moed van de gemiddelde Russische dienstplichtige en zijn mogelijkheid tot apathisch omgaan met lijden, dood en verderf.
- zoals al eerder hier werd gezegd: te laat beginnen met Operatie Barbarossa, waardoor het offensief om Moskou in te nemen begon in de modder van de Russische herfst en eindigde in de bittere kou.
- geen verbetering van de logistiek en reparatiewerkplaatsen van de Wehrmacht. De Slag om Frankrijk in 1940 was net afgelopen voordat de logistiek van de Duitsers tegen zijn grenzen aanliep. Hierdoor werden er geen lessen uit getrokken en niets verbeterd.
Ook gebruikten de Duitsers veel verschillende soorten truck en wapens, veelal buit gemaakt op de Fransen en Britten, wat op de stoffige Russische wegen ook een logistieke nachtmerrie werd.
- Pas een sterke groei in industriële productie vanaf 1942. Hierdoor hadden de pantserdivisies al voor aanvang van Operatie Barbarossa te weinig tanks en overige pantserwagens.
Te weinig massaproductie van goed werkende type tanks en trucks etc. De Russen deden dit uitstekend met de T-34. De Duitsers hadden dat moeten doen met de Panzer IV tank, voordat de een foutenvrije Panther tank werd geïntroduceerd.
- slecht strategisch leiderschap. in andere woorden: Hitler. De Sovjets zelf vonden het Duitse leger tot en met 1944 op tactisch gebied superieur, maar op strategisch gebied redelijk clueless.
Hitler hinkte bijvoorbeeld bij de Slag om Stalingrad op 2 gedachten. Hij wilde zowel Stalingrad innemen als de Kaukasische olievelden.. De Wehrmacht had op dat moment alleen de middelen voor één van die doelen.
De 3e Slag om Charkov bewees dat Wehrmacht zonder bemoeienis van Hitler zelfs met minimale middelen tot verbluffende resultaten in staat was. Na die slag sloeg Hitler het advies van oa Guderian in de wind om over te gaan tot een dynamische verdediging aan het Oostfront, totdat de pantserdivisies weer op volle sterkte waren. Hij ging over tot de Slag om Kursk, terwijl voor de Russen overduidelijk was wat zijn bedoelingen waren.
- Het weigeren tot het winnen van de 'Hearts and minds' van de lokale bevolking. De verschillende minderheden, Oekrainers, Letten, Esten, Kozakken etc. waren maar al te blij met de Duitse inval.De Duitsers hebben daar nauwelijks gebruik van gemaakt. Ook onder de Russen zelf waren velen anti-communisten die maar al te graag voor de Duitsers hadden gevochten.
Ook het beestachtige gedrag van de Duitsers tegen de burgerbevolking zorgde al snel voor partizaan-activiteiten. Dit hadden ze kunnen vermijden.
I don't have a girlfriend, but I do know a woman who gets mad everytime I say this.
De Duitsers hebben juist veel gebruik gemaakt van de plaatselijke bevolking, in dit forum is een ander topic met al die Turkse volkeren die nou tegen de Russen begonnen te vechten, dus dat is onzin wat je hierboven zegt dus. Verder is nog een fout niet alleen de Britten in hun rug maar de steun aan de Italianen tegelijkertijd nodig was, waardoor het moment om Rusland aan te vallen, niet bepaald geschikt was en de Duitsers nog meer afhankelijk werden van andere volkeren en soldaten.
|
|
