De kunst van het loslaten van je ex #185

Blij dat mijn plan goed wordt opgevat. Morgenavond op Neude?
Zou het waarderen als iedereen ingesteld is op een rebound. Spijt kunnen we later hier weer bespreken.

quote:

Op maandag 13 februari 2012 17:55 schreef ovoxo het volgende:
Nu ik eigenlijk de tijd heb om goed en helder na te denken over wat er gebeurd is, zie ik mijn fouten in maar ook zeker zijn fouten. Ik was denk ik nog niet klaar voor een (langdurige) relatie en 't was ook nog een afstandsrelatie wat moeilijk stand zou hebben gehouden met mijn leeftijd nu. Hij was al volwassener en werkte samen met mensen die al over trouwen en kinderen krijgen praatten, terwijl ik nog maar 16 ben en gewoon nog wilde genieten van het leven i.p.v. daaraan te denken... Ookal is hij 20, wat dus niet heel oud is, waren er soms toch wel wat verschillen in hoe we dachten. Hij was ook een heel moeilijk persoon en zei ooit tegen me dat hij gewoon moeilijk was en dat hij uiteindelijk bij niemand echt ging passen, wat mij eigenlijk verbaasde toen ik dat hoorde. Z'n moeilijkheid heeft nooit een rol gespeeld in onze relatie en ik had en heb er ook geen moeite mee. Maar nu ik het zo bekijk, was de relatie misschien te moeilijk voor mij..

Ik vind het eigenlijk best fijn dat nu rationeel kan denken over de situatie. Ik hou nog heel veel van hem en hij zal altijd een plek in m'n hart hebben want hij was toch ook heel speciaal voor me. Ergens heb ik nog hoop dat het misschien ooit nog goed komt, omdat ik 'm nog best mis, maargoed. "Sometimes you have to let go of someone. If it's true love, you'll find eachother again some day"

Goed gesproken en gedacht. Die opvatting, er nuchter over kunnen denken en met een fijn gevoel aan jullie tijd samen terugdenken, is al een groot deel van het verwerkingsproces.

Nog even zelf zeuren ook (daar zijn we hier immers voor): vandaag weer een dramadag gehad. Om 10 uur was ik bij mijn oude huisje om de laatste persoonlijke spulletjes mee te nemen. Ex had alles al klaargezet en het huis opnieuw ingericht met de spullen die van haar waren. Al even slikken om te zien dat het er allemaal 'nieuw' uitzag. Daarna eerst nog een half uur ofzo gezellig zitten kletsen en roken, toen het spul in dozen gedaan en naar de auto gesleept. Ze ging ook even mee naar mijn ouders (waar ik nu weer ff woon) en heeft ook mijn nieuwe 'kamer' even gezien. Daarna weer naar huis, gezellig zitten lunchen en toen naar de woningbouwcorporatie om mij uit te schrijven. Dat was voor ons beiden duidelijk even slikken.. met twee handtekeningen er onder is het allemaal zo vreselijk definitief. Daarna nog een tijdje buiten in de regen elkaar omhelst.

Uiteindelijk was het dan zover (exact 1 week nadat ze het uit maakte): we moesten afscheid nemen. Ik wist totaal niet waar ik het moest zoeken en barstte in huilen uit. Na nog een minuut of 10 te hebben geknuffeld en elkaar het allerbeste van de wereld te hebben toegewenst ben ik maar naar buiten gegaan. Met veel moeite heb ik niet eens omgekeken. Daarna in de auto helemaal ingestort en na 100 meter de auto aan de kant gezet en naar een van mijn beste vrienden gelopen (die daar vlakbij woont). Even mijn verhaal gedaan, dat luchtte wat op.

Mijn ex en ik hebben afgesproken om in ieder geval drie maanden elkaar niet op te zoeken. Hopelijk kunnen we daarna als goede vrienden verder, zonder dat er nog verscholen gevoelens zitten.. Ik hoop dat dat gaat lukken. Toch blijft het onbegrijpelijk, dat als je nog zóveel om elkaar geeft en elkaar alle geluk van de wereld gunt (en verder ook bijzonder goed bij elkaar aansluit), af te spreken elkaar niet meer te zien.

skv. Dan komt nu nog iets lastigs. Geen contact opnemen. Ik faalde daar echt hard in Al faalde zij er ook in.

quote:

Op maandag 13 februari 2012 18:20 schreef Skv het volgende:

[..]

Goed gesproken en gedacht. Die opvatting, er nuchter over kunnen denken en met een fijn gevoel aan jullie tijd samen terugdenken, is al een groot deel van het verwerkingsproces.

Nog even zelf zeuren ook (daar zijn we hier immers voor): vandaag weer een dramadag gehad. Om 10 uur was ik bij mijn oude huisje om de laatste persoonlijke spulletjes mee te nemen. Ex had alles al klaargezet en het huis opnieuw ingericht met de spullen die van haar waren. Al even slikken om te zien dat het er allemaal 'nieuw' uitzag. Daarna eerst nog een half uur ofzo gezellig zitten kletsen en roken, toen het spul in dozen gedaan en naar de auto gesleept. Ze ging ook even mee naar mijn ouders (waar ik nu weer ff woon) en heeft ook mijn nieuwe 'kamer' even gezien. Daarna weer naar huis, gezellig zitten lunchen en toen naar de woningbouwcorporatie om mij uit te schrijven. Dat was voor ons beiden duidelijk even slikken.. met twee handtekeningen er onder is het allemaal zo vreselijk definitief. Daarna nog een tijdje buiten in de regen elkaar omhelst.

Uiteindelijk was het dan zover (exact 1 week nadat ze het uit maakte): we moesten afscheid nemen. Ik wist totaal niet waar ik het moest zoeken en barstte in huilen uit. Na nog een minuut of 10 te hebben geknuffeld en elkaar het allerbeste van de wereld te hebben toegewenst ben ik maar naar buiten gegaan. Met veel moeite heb ik niet eens omgekeken. Daarna in de auto helemaal ingestort en na 100 meter de auto aan de kant gezet en naar een van mijn beste vrienden gelopen (die daar vlakbij woont). Even mijn verhaal gedaan, dat luchtte wat op.

Mijn ex en ik hebben afgesproken om in ieder geval drie maanden elkaar niet op te zoeken. Hopelijk kunnen we daarna als goede vrienden verder, zonder dat er nog verscholen gevoelens zitten.. Ik hoop dat dat gaat lukken. Toch blijft het onbegrijpelijk, dat als je nog zóveel om elkaar geeft en elkaar alle geluk van de wereld gunt (en verder ook bijzonder goed bij elkaar aansluit), af te spreken elkaar niet meer te zien.

Ja, het is zeker wel fijn om er gewoon helder over na te denken i.p.v. in huilen uitbarsten elke keer als je aan je ex denkt, alhoewel ik dat de eerste maand heb gedaan..

Maar heel fijn voor jou dat je het zo een beetje af hebt kunnen sluiten, wat ook weer helpt bij het verwerken. Met ruzie had je zeker niet zo gedacht.
Probeer nu maar gewoon afleiding te zoeken en vooral over je gevoelens te praten ipv alles achterwege houden, dus het is al een goede stap geweest om erover te praten met je beste vriend. Heel veel succes en tijd heelt alle wonden, ookal lijkt het nog een eeuwigheid

Heb gewoon een !@#$%^& dag. Moest het even kwijt. (net 6 pagina's in mijn schrift geschreven)

Hee ik heb echt eff een tip nodig. Mn meid en ik zijn huisgenoten en dus zaten we van af moment één elke dag bij elkaar. Dat kon niet goed gaan en dus meldde ze me dat de verliefdheid over was na een maandje. Klare taal dus.

Ondertussen mijd ik al het contact en nu mailt ze dat ze me mist en wilt praten.

Wel heb ik van het weekend een heel pakket gemaakt met leukigheden vanwege ons 'jubileum' en valentijn met een briefje over hoe ik er over denk. Omdat ik nog wel verliefd ben.

Mijn plan was om dat pakket te droppen en voor een week weg te gaan hier om elkaar de ruimte te gunnen in de hoop dat ze me zou gaan missen en na zou gaan denken.

Wat zal ik doen.. Praten of wegwezen hiero?

Mn trein gaat over anderhalf uur

quote:

Op maandag 13 februari 2012 17:31 schreef xinge9 het volgende:

[..]

Goed om te horen Mickeys!

En nee een rebound hoef ik ook niet, maar hoe baas zou het zijn als we gewoon met z'n allen op onze exen zeiken en daarna een leuke avond er van maken

Lijkt me inderdaad wel wat.

D. is overigens net langs geweest om nog een auto vol zooi te brengen. Ging goed en gewoon over koetjes en kalfjes gehad. Wel op het eind probeerde hij nog even het scheidingsconvenant ter sprake te brengen maar ben er niet op ingegaan

quote:

Op maandag 13 februari 2012 19:05 schreef QEX het volgende:
Heb gewoon een !@#$%^& dag. Moest het even kwijt. (net 6 pagina's in mijn schrift geschreven)

Een hele dikke knuffel meis, denk dat je dat heel goed kan gebruiken nu

quote:

Op maandag 13 februari 2012 19:14 schreef Faazz het volgende:
Hee ik heb echt eff een tip nodig. Mn meid en ik zijn huisgenoten en dus zaten we van af moment één elke dag bij elkaar. Dat kon niet goed gaan en dus meldde ze me dat de verliefdheid over was na een maandje. Klare taal dus.

Ondertussen mijd ik al het contact en nu mailt ze dat ze me mist en wilt praten.

Wel heb ik van het weekend een heel pakket gemaakt met leukigheden vanwege ons 'jubileum' en valentijn met een briefje over hoe ik er over denk. Omdat ik nog wel verliefd ben.

Mijn plan was om dat pakket te droppen en voor een week weg te gaan hier om elkaar de ruimte te gunnen in de hoop dat ze me zou gaan missen en na zou gaan denken.

Wat zal ik doen.. Praten of wegwezen hiero?

Mn trein gaat over anderhalf uur

Jubileum van een maand? en nu is ze al niet meer verliefd op je? maar ze mist je wel? Dat je nog moeite doet voor haar. (sorry voor de botheid)

Jah euh, kan een poging wagen toch. Ik vind haar echt leuk en als er een kans in zit, waarom niet? Dit gaat het maken of breken en ik heb genoeg ervaring in de liefde om te zien waar het naar toe kan gaan.

Als zij me echt mist en vergist in haar gevoelens kan ik het nog wagen. Ja ik gun het een kans.
Zodra ze me gaat bespelen kan ze oprotten.

Het is aan of uit.

quote:

Op maandag 13 februari 2012 18:20 schreef Skv het volgende:

Mijn ex en ik hebben afgesproken om in ieder geval drie maanden elkaar niet op te zoeken. Hopelijk kunnen we daarna als goede vrienden verder, zonder dat er nog verscholen gevoelens zitten.. Ik hoop dat dat gaat lukken. Toch blijft het onbegrijpelijk, dat als je nog zóveel om elkaar geeft en elkaar alle geluk van de wereld gunt (en verder ook bijzonder goed bij elkaar aansluit), af te spreken elkaar niet meer te zien.

Let er alleen op dat je niet te veel vasthoudt aan die periode van 3 maanden. Jezelf een beetje een tijdslimiet opleggen is nooit goed. Mijn ervaring is dat je er dan juist langer in blijft hangen, omdat je krampachtig probeert je je aan je tijdslimiet te houden.

quote:

Op maandag 13 februari 2012 19:18 schreef Mickeys het volgende:

[..]

Jubileum van een maand? en nu is ze al niet meer verliefd op je? maar ze mist je wel? Dat je nog moeite doet voor haar. (sorry voor de botheid)

Zie het net ietsje anders. Maar een week weggaan Niet zoveel drama maken Faaz. Gewoon praten en kijken hoe het loopt. Succes!

Nou daar had zij het over maar heeft geen mogelijkheid ivm school/werk.
Heb ik geen last van, ik ben vrij om te gaan, kan wel een slaapplek regelen.
Veel drama wil ik niet maken. Maar de ruimte gunnen is wel degelijk nodig.

En sowieso heb ik mijn redenen om even weg te gaan hier. Maar goed. Ik heb mijn plan bedacht. Ik geef mn presentjes en ga lekker praten en zie wel waar het op uitloopt.

Thx!

@ mickeys; dank je, knuffel terug en goed van je dat je er niet op in bent gegaan.

quote:

Op maandag 13 februari 2012 20:13 schreef QEX het volgende:
@ mickeys; dank je, knuffel terug en goed van je dat je er niet op in bent gegaan.

Soms is een knuffel voldoende! het liefst IRL natuurlijk, maar dat gaat natuurlijk niet

Denk dat iedereen wel even een knuffel verdient

quote:

Op maandag 13 februari 2012 19:21 schreef Faazz het volgende:
-knip- ik heb genoeg ervaring in de liefde om te zien waar het naar toe kan gaan.

-knip-

quote:

Op maandag 13 februari 2012 19:57 schreef Faazz het volgende:
Nou daar had zij het over maar heeft geen mogelijkheid ivm school/werk.
-knip-

Dus jullie gaan nog naar school en dan genoeg ervaring in de liefde, waarom heb je dan geen vaste relatie die werkt?

(sorry voor de valsheid, maar kan het als "oudere" niet laten)

quote:

Op maandag 13 februari 2012 20:18 schreef ovoxo het volgende:
Denk dat iedereen wel even een knuffel verdient

* Mickeys is het daar mee EenscH

quote:

Op maandag 13 februari 2012 20:21 schreef Mickeys het volgende:

[..]

* Mickeys is het daar mee EenscH

Morgen valentijnsdag, nog zo'n overrated en commerciële dag... Nouja knuffel voor iedereen dus

quote:

Op maandag 13 februari 2012 20:26 schreef Sooph het volgende:
* Sooph knuffelt iedereen

Een dikke knuffel voor de mensen die het deze dagen extra zwaar hebben.

Het komt wel weer goed mensen, tijd heelt alle wonden.

Knuffel terug

Ik moet mezelf denk ik gelukkig prijzen dat 14 februari mij werkelijk waar helemaal niks doet. Zowel in als buiten een relatie niet.

Voor de mensen die er wel last van hebben (emotioneel), extra sterkte gewenst .

Ben benieuwd of die meet er komt. Genoeg initiatieven gezien maar geen meet