Bellen houdt ze niet zo van, maar we hebben een keer van half 1 tot 3 uur s'nachts liggen bellen. (vonden mn ouders niet zo tof, maar who caresO-))
Nu hebben we dus vorige vrijdag elkaar ontmoet.. ben naar haar huis toegekomen toen er eigenlijk niemand thuis zou zijn verder (helaas was r vader er dus wel 
). Na ff kennis gemaakt te hebben zijn we samen naar een rivier gegaan, waar we op een zandbank uren hebben gezeten.. Hier hebben we een beetje gepraat, en soms was het ook even stil wanneer we niets wisten te zeggen.. Na een hele tijd zijn we weer richting haar huis gegaan, waar we vervolgens een film hebben gekeken. Toen het inmiddels etenstijd was, heb ik bij haar thuis meegegeten, met haar ouders en broertje (ik woon net iets te ver weg om ff snel naar huis te rijden). Ik kon het aardig met haar ouders vinden enzo. Daarna dus de film afgekeken, en nog een beetje gepraat en gein gemaakt. We konden vooral erg goed met elkaar lachen. Toen het zo rond 1 uur was, en haar ouders toch wel wilden gaan slapen, ben ik richting huis gegaan.. 3 kusjes op de wang gekregen, en toen naar huis gereden. Gelijk nog ff wat gesmst toen ik thuis was, waarin ze zei dat ze het wel cool had gevonden..
Nu, na de ontmoeting, praten we nog steeds zo goed als eerst.. noem haar soms liev, en zij mij ook.. Ze heeft ook al wel es gezegd dat ik een schatjuh was enzo, en dat ze ooit met iemand die erg op mij leek had gezoend (zei ze al voor onze ontmoeting).. Ik heb het idee dat er niet zoveel veranderd is zeg maar..
Nou is het zo dat ze mij nog beter beviel dan op msn, ik kan het echt gewoon goed met r vinden, ze ziet er verschrikkelijk goed uit (al vind ze zelf van niet) en ze is zow liev... eigenlijk ben ik dus een beetje in 
met haar..
Het grote probleem is nu dat ze net een soort beginnende relatie had met iemand ver weg, wie ze amper kon zien.. misschien 1 of 2x per week.. Deze is nu 3 maanden naar het buitenland voor een stage. Vlak hiervoor hebben ze echter gepraat, en is er gezegd dat ze allebei toch wel een beetje in love zijn.. Dit was allemaal nog voor ik haar in het echt heb ontmoet.. Veel meer weet ik hier zo niet van, wat ik wel weet is dat ik meer contact met haar heb dan hij.
Waar ik nu mee zit, is dat ik niet goed weet hoe ik verder moet.. Ik zou eigenlijk wel graag een relatie met haar willen proberen, maar ik weet niet hoe zij erover denkt.. Vooral nu *die ander* 3 maanden weg is, en ze toch een beetje in love waren. Ze zal em waarschijnlijk missen.. plus hij heeft een voorsprong op mij, want ik ken haar nog niet zo lang.. Ik weet dus gewoon niet wat ik hiermee aan moet.. Ik heb dan ook maar niets geprobeerd de 1e keer, omdat ik bang was dat wat we hadden kapot te maken.. Ze is erg onzeker over alles, maar ze zei wel dat ze wel nog een keer af wou spreken.. (meent ze dit echt, of zegt ze dit om mij niet te kwetsen?)
Hoe moet ik verder? Hoe moet ik haar duidelijk maken wat ik voor haar voel? Wat voelt ze voor mij?
Heeeeelp 
en sorry voor deze lange, lange post.. nog steeds ben ik er niet tevreden over maar beter kan ik het niet uitleggen 
Je kent haar dus al (een beetje), jullie hebben het naar je zin bij elkaar. Als je denkt verliefd te zijn dan ben je het ook.
Vat de koe bij de horens en zeg haar dat je haar wel ziet zitten, verliefd op haar bent en haar graag beter wilt leren kennen. Maak afspraakjes en wees duidelijk dat je niet uit bent op een "vriendin" maar jij graag haar vriend in het leven wil zijn.
Ze heeft, zo ik begrijp, dus geen vaste verkering of duidelijke vriend etc. dus "Your lucky moment, go for it & fast, there's no competition insight". Je hoeft zelfs al geen kennis meer te maken met haar ouders.
Kans dat je de nodige moeite en schroom moet overwinnen om haar te "veroveren" maar dat hoort erbij.
Suc6
Succes ermee!
Maar har vertellen wat je voelt moet je eigenlijk altijd doen als je daar behoefte aan heb. Dan hoor je misschien ook van haar hoe ze over jou denkt. Maar houd die twee woordjes "valse hoop" goed in achterhoofd.
Heb heb er al even met haar over gehad.. Zoals verwacht, ze weet niet wat ze wil.. Wel heeft ze gezegd dat ze die ander eigenlijk niet kwijt wil, maarja.. 3 maanden zonder elkaar? wat ze me ook al verteld heeft is dat ze bang is dat hij daar iemand anders vind.. *wie weet wat hij daar uitspookt?* krijg dus eigenlijk het idee dat het weinig voorsteld tussen hun.. Toch is ze wel in
en daar kan ik op zich weinig aan doen.. Als ze nu maar had geweten wat ze precies wou.. 
Had het allemaal prima gevonden als ze gelukkig was geweest met hem.. maar hier wordt ze alleen maar ongelukkig en depri van
Wrom moet ik nou weer de concurrent zijn
Ben er dus nog steeds niet veel mee opgeschoten.. ze zegt wel dat ze hem niet kwijt wil, maar ondertussen wordt ze er ook niet gelukkiger op. daarbij woont hij ver weg, en ik heb zelf de ervaring opgedaan dat wanneer het echt serieus wordt, en er voorlopig geen uitzicht is op samenwonen, dit gewoon meer pijn doet dan dat het je baat
moeilijke is vooral dat ze dus zelf er nog niet helemaal uit is.. ook ga ik over 3 weken 17 dagen naar hongarije, wat misschien ook niet helemaal zou werken
Bah.. eigenlijk weten we het gewoon allebei niet.. weet alleen wel dat ik best een relatie met r wil proberen.. hoe moet ik dit gaan aanpakken met al deze obstakels op de weg? 
quote:enorm veel praten... en t liefste irl. probeer nog een keertje af te spreken op een neutrale plek waar jullie wel alleen kunnen zijn, zodat een goed gesprek mogelijk is. T is toch fijn als je iemand aan kan kijken bij dit soort onderwerpen. Probeer dr verder niet te veel te pushen als ze t niet weet, maar zolang t je waard is moet je proberen er voor haar te zijn en geduld is een schone zaak
Op dinsdag 25 juni 2002 20:17 schreef tummeke het volgende:
tis niet dat ik niet voor r wil vechten ofzo.. aan de andere kant is het ook weer kut voor hem.. hij kan er ook weinig aan doen dat ie 3 maanden stage moet lopen in het buitenland. Aan de andere kant is het wel mijne kans om haar beter te leren kennen, en er wat van te maken samen zodat ze hem zal vergeten.. Beetje een tweestrijdmoeilijke is vooral dat ze dus zelf er nog niet helemaal uit is.. ook ga ik over 3 weken 17 dagen naar hongarije, wat misschien ook niet helemaal zou werken
Bah.. eigenlijk weten we het gewoon allebei niet.. weet alleen wel dat ik best een relatie met r wil proberen.. hoe moet ik dit gaan aanpakken met al deze obstakels op de weg?
Wat je ook doet... maak een keuze... ik heb een HELE tijd geleden namelijk nog eens zoiets gehad, en ik heb me er 12 jaar bar slecht door gevoeld.
beste advies dat ik je nu kan geven: zoveel mogelijk vrije tijd opgeven om bij haar te zijn (dat moet niet een al te grote opoffering zijn denk ik, zo wel, dan zijn je gevoelens toch niet echt genoeg om iets te worden).
Als dat allemaal rustig verloopt, klimt de vriendschap langzaam op vanaf de bodem van de maatschappelijke ladder van de liefde (eeeh... jah... klinkt vaag).
(resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst)
quote:Aan jou heb ik ook nix he
Op dinsdag 25 juni 2002 21:17 schreef Hblast het volgende:
(resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst)
mjah ik probeer al zoveel mogelijk in r gedachten te zijn.. we smsen nog steeds veel en msnnen vaak.. probeer ook nog een keer met r af te spreken.. wil ze zelf ook wel, maar wanneer ik dan vraag wanneer ze wil, weet ze het weer niet
Ik wil r niet pushen want ik weet gewoon dat ze dat juist afstoot, maar toch, ik moet wel zo'n beetje Vind dit erg moeilijk, juist omdat ze zelf niet weet wat ze wil en ik gewoon bang ben om haar af te schrikken.. Weet me gewoon geen goede houding te geven in deze situatie
Als je idd denkt dat er voor jou geen hoop meer in zit, dan wordt je waarschijnlijk zo een goed vertrouwenspersoon van haar waardoor je een andere rol krijgt. Door er met haar over te praten en dus die andere rol aangemeten krijgt, kan je haar misschien wel loslaten omdat je juist haar beste vriend geworden bent.
mjah tis nie zoals ik gehoopt had, maar dat maakt niet uit.. het viel helemaal te verwachten.. Ze vind me een leuke jongen, lief enzo.. maar ik ben meer EEN vriend voor haar.. we hebben er heel goed over gepraat samen, en ze had het al wel een beetje in de gaten dat ik r leuk vond.. gelukkig weet ik nu waar ik aan toe ben, en ben heel blij dat ze me geen valse hoop gegeven heeft.. ze weet nu ook precies hoe ik me voel enzo, en deed er ook heel luchtig over gelukkig...
Toch blijf ik diep in mn hart wel een beetje hopen dat ik r voor me kan winnen.. ik heb r tenslotte pas 1x ontmoet, en eigenlijk kennen we elkaar nog helemaal niet goed.. Nu dus eigenlijk de volgende vraag.. moet ik me hier bij neerleggen? Hoe serieus moet ik dit nemen? ze heeft dus gezegd dat ze me wel liev vind en een leuke jongen.. maar meer als vriend ziet.. zou het door die ander komen? maak ik nog een kans?
Indien je goed vrienden blijft, wie weet over een x aantal jaren misschien wel, maar daar kan je niet op wachten. Life goes on and so does love.
Ik blijf haar iig zien, en ze wilde vandeweek nog steeds wel samen wat gaan doen.. lucht wel op om te weten waar je aan toe bent, en kan het ook zeker wel waarderen als het gewoon bij vrienden blijft.. toch zal er wel een beetje die jaloerse ik blijven.. was ik maar een maandje eerder geweest
* tummeke voelt zich ERG opgelucht bedankt voor alle reacties allemaal, ben blij dat ik het vandaag naar boven heb gebracht!
Toffe meid dat ze duidelijk en oprecht is.
Ga ervan uit dat er geen kans is op een relatie. Vergeet dat maar en zet het uit je hoofd. Mocht het ooit toch zover komen is er een nieuwe situatie die je dan alsnog kan beoordelen.
Vriendschap kan heel goed en zal o.a. van jou afhangen hoe en of dat gaat. Wees voorzichtig en ga haar dus niet achterna hollen. Wees verder enigzins luchtig over je *liefdesvraag* en leg er geen nadruk meer op. Probeer het te relativeren als het ter sprake of in je gedachten komt.
Je lijkt me een nuchtere vent dus dat zal allemaal wel loslopen.
Suc6