...Afgelopen donderdag heb ik een eind gemaakt aan de relatie met mijn 6 jaar oudere vriendin. We hebben het samen erg goed gehad en we hebben een enorm leuke tijd gehad. Het probleem was dat ik echter altijd water bij de wijn heb gedaan voor mijn gevoel, en mij steeds meer wegcijferde om haar gelukkig te maken. Al die keren dat ik er over heb proberen te praten is het nooit goed uitgesproken, een beetje genegeerd naar mijn gevoel 
.
Nu, afgelopen week ging het dus helemaal mis. En donderdag heb ik het dan gezegd, het is over... Ik dacht dat ik er goed aan deed, maar hoe langer ik alleen in mijn bedje lig, hoe langer ik de dingen weer alleen doe die ik altijd samen met haar deed, hoe meer ik haar mis.
Ze had het er erg moeilijk mee nadat ik het heb gezegd, ze wilde mij terug, ze wilde een laatste kans, ze wilde alles veranderen in haar leven om mij ook gelukkig te maken, om samen gelukkig met elkaar te zijn. Ik heb het geen kans meer gegeven, maar waarom 
...
Ik weet dat ze zielsveel van mij houdt, maar toch voel ik mij gekwetst door de dingen die er zijn gebeurd. We zouden op vakantie gaan, verjaardagen en afstudeerfeestjes te over, we hadden een hoop andere leuke dingen al gepland, en nu blijft er een groot gapend gat over...
Mijn vrienden zeggen dat ik er goed aan heb gedaan, maar het voelt niet zo. Het voelt alsof ik het toch nog een kans moet geven, het voelt zo doelloos nu... Ik huil en denk aan haar, hoe zij ook zit te huilen in de bank...
Wat moet ik toch doen .
en laat die "vrienden" maar lullen
quote:Klopt, het staat ook onomstotelijk vast dat ik van haar houd.
Op zondag 23 juni 2002 21:11 schreef Vivi het volgende:
Je houdt duidelijk nog van haar, dus: goedmaken!!!en laat die "vrienden" maar lullen
Het probleem is dat ik mij zover over mij heen heb laten lopen (zonder dat zij dat bewust heeft veroorzaakt - omdat ik van haar houd wil ik er alles aan doen om haar gelukkig te maken)... Ik heb zegmaar mijzelf helemaal weggegeven aan haar. Daardoor ben ik mijzelf absoluut niet meer 
. Dat is zelfs zover gegaan dat ik met mijn zatte bek afgelopen week dingen heb gedaan die zij niet echt leuk vond , maar mij uiteindelijk wel heeft vergeven...
Iedereen om mij heen zegt dat ik het niet moet doen, dat tijd de wonden heelt en dat als we verder gaan het van te voren al een bekeken zaak is. Ik wil haar geen valse hoop geven door de zaak weer op te pakken. Ik ben mij er ook van bewust dat ik haar heel veel pijn en verdriet heb gedaan de afgelopen dagen. Desondanks hebben we toch nog regelmatig contact, ook van mijn kant uit...
Op een gegeven moment brak ik ook de relatie met de zelfde redenen die jij aangaf alleen gaf ik haar daarna een nieuwe kans. Mijn hart weer blij, zij blij, iedereen happy.
Alleen een paar maanden later begon het gezeik weer van voren af aan en moest ik weer breken met de relatie(alleen nu wel voorgoed) Ik heb veel gehad aan die extra tijd, het heeft mij goed gedaan omdat ik sommige dingen in ben gaan zien, die ik voor die tijd niet zag.
Als ik haar die tweede kans niet gegeven had, had ik nu misschien nog gedacht dat ik de ware had weggegooit.
Maar dingen als het gevoel dat er over je heen gelopen wordt. Daar zijn volgens mij maar 2 opties in.
Je laat over je heen lopen : Wees wat harder voor jezelf en voor de ander en zeg wat je wilt, voelt en verwacht.
Er wordt over je heen gelopen : Vraag je es af of je dat wilt. En uberhaubt of degene die dat doet, dat uit egoistisch oogpunt doet, of gewoon altijd gelijk wil hebben.
Vanuit mijn zienswijze, is het beide niet goed... Geven en nemen is de key, maar vooral jezelf zijn en voor jezelf opkomen
succes
quote:Misschien dat ik het verkeerd formuleer... ik geef makkelijk toe aan wat zij wil, ook al is dat tegen mijn zin in; ik houd van haar en wil er graag alles aan doen haar gelukkig te maken. Hier gaat het inderdaad ook fout: ik word er zelf niet gelukkig van. Mijn karakter is alleen dusdanig gevormd dat ik niet anders ben, ik ga nooit met de vuist op de tafel slaan om mijn punt te maken, ik zal mij neer leggen bij de situatie, ondanks het feit dat ik er zelf anders over denk of anders wil...
Op zondag 23 juni 2002 22:30 schreef Geblaat het volgende:
Je laat over je heen lopen : Wees wat harder voor jezelf en voor de ander en zeg wat je wilt, voelt en verwacht.
Ik weet alleen niet of wat zij zegt over dat ze zal veranderen, of dat wel werkelijk zal gaan gebeuren... Ik ben er eigenlijk ook nog steeds niet over uit... Ik heb haar wel een mailtje gestuurd (afgesproken dat ik dat zou doen trouwens) met de zin "ik mis je zo verschrikkelijk veel"....
Nou, ik zou het wel weten als ik jou was: probeer het nog een keer. Maar dan moet je wel rustig aan doen en ALLES bepraten wat je wilt bepraten. Eerder kom je er niet uit.
Als het twee mensen enorm veel pijn doet zoals het nu is, kan het dan goed zijn?
Als je er zelf niet echt gelukkig van wordt, maar iemand wel heel erg mist op dat moment, gewoon er nu mee stoppen.
Dat 'missen' gaat vanzelf over en als je er over een tijdje meer afstand van kan nemen en weer door bent gegaan met leven, dan zie je pas echt dat je eigenlijk helemaal niet bij elkaar paste en dat je veel te veel moest inleveren en eigenlijk helemaal niet zo gelukkig met haar was.
Het is nu gewoon zo dat je nog heel erg gehecht bent aan elkaar, en nu is het gewoon even moeilijk, maar dat komt vanzelf weer goed.
.Enfin. Afgelopen dinsdag heb ik een vriend van mij geholpen bij een hockeyfeest en stond zij opeens voor mijn neus. Om scènes te voorkomen heb ik haar meegenomen richting de stad om in de kroeg een biertje te drinken . Grote fout dus, ik had zelf al genoeg gezopen om niet meer helder na te kunnen denken, dus je kan inmiddels wel raden wat er allemaal gebeurd is .
Tot en met a.s. woensdag zullen we elkaar in ieder geval niet meer zien, ik vraag mij af of we elkaar de eerste paar weken nog wel zullen zien. Het contact is echter nog wel op een dagelijkse basis, msn en de gsm doen het werk wel...
Ondanks alles wat er de afgelopen twee weken gebeurd is, voel ik mij toch zekerder van mijn zaak, dat het wel een verstandig besluit is geweest wat ik genomen heb. Enfin, het gemis zal de kop wel weer opsteken op het moment dat ik vakantie heb... (binnenkort).
Grenzen stellen, jongen! Wees duidelijk in wat je wel en niet wilt. Dat maakt het voor beiden prettiger. Al is het niet met haar dan wel met een volgende partner.
Veel suc6 en sterkte!
|
|
