Symbolisch cadeautje

Een aantal van jullie zal wel weten hoe mijn leventje er nu uitziet en dat mn vriend en ik het momenteel niet al te gemakkelijk hebben.
Tussen ons gaat alles wel goed. Dat wel, maar hij heeft het wel verdiend..

Wilde eigenlijk wel weten wat jullie ervan vinden..

Heb n Duimelijntje gekocht (moeders hier weten vast wel watt is), n soort knuffel in ieder geval..
en daar n aantal dingen aan vast gemaakt..
Namelijk > een hartje > die staat voor de liefde, een veertje > staat voor tederheid, een waxinelichtje > omdat hij mijn lichtje in de duisternis is als ik t even niet meer weet, een vlinder > omdat ik bij hem mezelf kan zijn en hij me vrij laat, en n ring > staat voor trouw en verbondenheid..

Ben daar nu een soort van sprookje bij aan t schrijven wat het allemaal een beetje uitlegt..
Dat zal ik hier maar niet posten want dat is nogal lang en totaal niet interessant voor jullie volgens mij..

quote:

---

Op zaterdag 22 juni 2002 22:53 schreef DarkElf het volgende:
Ik vind het echt een mooi, origineel en betekenisvol cadeau.

---

Sprookje is dus wel van mij.. en bijna af!!

Dank je!!

quote:

---

Op zaterdag 22 juni 2002 23:32 schreef mamamiep het volgende:
Echt heel erg lief, ik denk dat hij het ook wel mooi zal vinden. Als je zelf iets creeert komt het meer uit je hart, ook al is het idee van iemand anders; jij hebt het gemaakt. Ik weet niet of je het eng vind of zo, maar ik wil het sprookje juist heel graag lezen. Misschien om inspiratie op te doen of zo. Lijkt me gewoon erg mooi om te lezen, maar misschien wil je het niet aan iemand anders vertellen. Dat zou ik misschien ook niet willen, maar dat zie ik ooit nog wel. Veel succes met het afschrijven van je sprookje.

---

Maar ineens voelde ze een beetje warmte en ze tilde haar hoofdje op.
Voor haar voeten stond een klein kaarsje te branden. Ze veegde de tranen van haar wangen en warmde haar handjes aan het kleine vuurtje. Ze voelde zich meteen een stuk beter. Toen ze een beetje om zich heenkeek, zag ze ineens een pad wat ze nog niet eerder gezien had.
Misschien was het daar wel te donker voor geweest.
Vrolijk huppelde ze het pad op met nog steeds haar Teddy in haar hand.
Achter haar was het kaarsje inmiddels uitgegaan.. alsof het speciaal voor haar gebrand had.

Het was al wat lichter en het meisje wist weer een beetje waar ze was.
Plotseling hoorde ze een zacht gepiep. Het meisje stond stil en probeerde te ontdekken waar het geluid vandaan kwam. Help , hoorde ze.Help me alsjeblieft..
Toen het meisje wat beter keek, zag ze langs de weg een klein vogeltje zitten. Dáár kwam het gepiep vandaan.
Wat is er, klein vogeltje?, vroeg het kleine meisje.
Ik ben uit mijn nestje gevallen en kan nog niet vliegen.., snikte het vogeltje. Kun jij me helpen?
Ik weet het niet,antwoordde het meisje, ik ben zelf ook nog klein, maar ik zal mn best doen..
Heel erg voorzichtig tilde ze het vogeltje op en vroeg hem om het nestje aan te wijzen.
Daar, in die grote boom met die groene blaadjes!, piepte het vogeltje.
Het meisje dacht dat ze daar nooit bij zou kunnen, maar hoe dichterbij ze bij de boom kwam, hoe kleiner de boom werd en toen ze er eenmaal voor stond, hoefde ze alleen maar op haar tenen te gaan staan en kon het vogeltje zo terugzetten in het nestje.
Dank je wel,piepte het vogeltje vrolijk, je bent zo lief voor me geweest!! Ik heb wat voor je!!
En het vogeltje gaf haar een hele mooie veer van zijn mama die nog in het nestje lag.. Omdat je zo lief bent, zei het vogeltje blozend..
Dank je wel, zei het meisje verlegen.. en ze vervolgde haar weg.
Het vogeltje keek het meisje na en vloog toen het nest uit..

Het meisje herkende ondertussen al wat meer van haar omgeving. Ze was opgelucht dat ze niet meer zo verdwaald was en terwijl ze dacht aan vrolijke liedjes en koekjes en mooie bloemetjes, hoorde ze wat geritsel in een struikje.
Normaal zou ze bang zijn geworden, maar om de één of andere reden moest ze nu wel gaan kijken. Ze werd naar het struikje toegetrokken. Het bleef maar ritselen.. voorzichtig deed ze wat blaadjes opzij. Ze zag een klein vlindertje wat in de problemen zat. Zijn ene pootje zat vast in een beetje plakkerige hars. Het vlindertje keek haar bang aan, maar ze stelde het gerust door te beloven dat ze voorzichtig zou zijn..
Heeeeel zachtjes trok ze het vlindertje uit de hars en gaf hem daarna zacht een kusje tegen de schrik.. Het vlindertje ging daarna op haar schouder zitten alsof het persé iets voor haar wilde doen. Maar het meisje zei dat het vlindertje mocht gaan als hij wilde. Dat ze niets terughoefde, dat hij mocht blijven als hij dat wilde, maar dat hij ook vrij was om te gaan. Het vlindertje gaf haar een kusje en vloog weg. Ze keek hem nog eventjes na en liep toen verder. Het vlindertje dook snel de struik weer in en glimlachtte..

Haar beentjes werden toch wat moe en het meisje besloot eventjes te gaan zitten.
Ze was toch wel errug moe.. ze moest er zelfs van geeuwen.. eventjes deed ze haar oogjes dicht, maar voor ze het wist was ze in slaap gevallen. Al heel snel werd ze alweer wakker door een heleboel herrie. Slaperig deed ze haar oogjes open en wreef de slaap eruit. Waar kwam die herrie nou vandaan?
Blijf nou van dat nootje af!! Dat is van mij!!, tetterde een boos mannetjeseekhoorntje. Nietus, riep een vrouwtje terug.. en zo ging dat eventjes door..

Hé!!, riep het meisje naar de twee. Verschrikt keken ze naar elkaar. Wat zijn jullie aan het doen?
Meteen tetterden de twee eekhoorntjes door elkaar. STOP!, riep het meisje.
Meteen was het stil. Vinden jullie elkaar niet meer lief?? vroeg ze..

Het bleef stil. De eekhoorntjes begonnen een beetje te blozen. Voorzichtig knikten ze allebei ten teken dat ze elkaar toch wel lief vinden. Dan kunnen jullie toch wel delen? Opnieuw een voorzichtig geknik.
Zullen jullie nou toch wel weer gewoon lief doen en altijd vriendjes blijven?
Ja,, zeiden de eekhoorntjes zacht.. Sorry,zei het mannetje tegelijkertijd met het vrouwtje en ze gaven elkaar een kusje. Vanaf nu zal ik altijd jouw vriendje zijn en je trouw blijven.. zei het mannetje.. Ik jouw vriendinnetje en zal je ook trouw zijn.. Altijd.. antwoordde het vrouwtje.

Het meisje glimlachte, weer wat opgelost..
Ze wilde alweer verder lopen, maar het stelletje kwam haar achterna. Ze tikten op haar been en toen ze omlaag keek, zag ze dat de eekhoorntjes van takjes een ringetje voor haar hadden gemaakt om haar te bedanken.
Wat lief!!, zei ze. En deed het ringetje om. Maar nu moet ik snel weer verder hoor..
En ze liep verder. Terwijl de eekhoorntjes zachtjes fluisterden dat de opdracht gelukt was.

Héy, wat zag ze daar nou lopen? Wat kwam haar nou tegemoet??
Ze keek eventjes goed. Het was.. het was een teddybeer!!
Van verbazing bleef ze stil staan.
Voor haar neus bleef de teddybeer staan.
Wat heb jij nou vast? bromde hij.
Das mn vriendje.. Teddy..antwoordde het meisje. Hij is heel erg lief.
Zou je niet liever een knappe teddybeer willen? Hij ziet er niet uit.. Hij is vies, zijn ene oor zit los en hij heeft n gat in zn buik!! Kijk ns naar mij! Ik ben knap, kan praten, hartstikke zacht en lief en veeel leuker dan hij!!

Maar hij is al heel lang mijn vriendje!! reageerde het meisje een beetje boos. En en en.. hij is altijd heel lief voor me, en troost me heel goed als ik verdrietig ben en het maakt me niet uit hoe hij eruit ziet!! Hij is gewoon mijn vriendje en ik wil helemaal geen nieuwe.. en jou al helemaal niet want je bent gemeen!!
Boos liep het meisje weg en liet de teddybeer glimlachend achter. Dat zit wel goed., dacht hij in zichzelf.

Teddy leek ineens veel zwaarder aan haar arm. Hoe durfde hij haar Teddy zo te beledigen!! Hij was toevallig wel haar vriendje. Maar waarom was hij nu ineens zo zwaar? Ze keek even naar hem, en nog eens en nog eens..
Ze kon haar ogen niet geloven!!
Teddy leefde!
Dank je wel!! zei hij zachtjes. Dank je wel dat je voor mij hebt gekozen!! Je bent heel erg lief!! Omdat je voor mij koos heb ik een hartje gekregen en kan ik nu voor altijd jouw vriendje zijn!! Mag ik zelf lopen?? eindigde hij zijn geratel.
Zachtjes zette ze Teddy op de grond en hield zijn handje vast. Zo liepen ze samen verder..

In de verte kwam het huis van het kleine meisje al in zicht. Het meisje was dolblij dat ze weer thuis was en dacht aan al haar avonturen. Ze had zoveel meegemaakt.. zoveel avonturen voor zon klein meisje..

Terwijl het meisje een uurtje later doodmoe in bed kroop en al heel snel in slaap viel met Teddy stevig tegen zich aangeklemd, ben ik nu uitverteld.

Ships.. zag dat alle " enzo waren weggevallen in t verhaaltje..
die ga ik er niet allemaal inzetten hoor..
verzin die er maar bij..

quote:

---

Op zaterdag 22 juni 2002 23:39 schreef DarkElf het volgende:
Ik vind het echt geweldig

---

quote:

---

Op zaterdag 22 juni 2002 23:43 schreef DarkElf het volgende:

[..]

Nee jij

Ik = eerlijk

---

quote:

---

Op zondag 23 juni 2002 00:25 schreef fris het volgende:
*zwijmel*

---