Ik heb wel vaker verhalen gehoord over lastige schoonmoeders en zo en stelde me altijd voor dat dat best wel mee zou vallen...Maar nu komt mijn verhaaltje....
Ik heb sinds een aantal weken weer een relatie met mijn ex. Het gaat heel goed, alleen zijn we nog niet weer bij hem thuis geweest. Gewoon, omdat het zo uitkwam eigenlijk. Nu vroeg gister zijn moeder of we daar ook wel weer zouden komen (hij woont nog thuis). Mijn vriend heeft toen eerlijk verteld dat hij liever bij mij thuis is, omdat hij zich dan meer op zijn gemak voelt dat bij hemzelf thuis.
Hij heeft ook gezegd dat hij vond dat ze altijd maar heel stil en stug doet als ik bij hem ben. En dat klopt ook wel. Ik voel me niet echt welkom als ik daar ben. Zijn vader is wel heel hartelijk en heb ik ook echt geen problemen mee, maar op de een of andere vage manier is zijn moeder altijd nogal stug en kil tegen me (is ze over het algemeen eigenlijk altijd).
We vinde het allebei nogal moeilijk om hier mee om te gaan, omdat we niet weten waarom ze zo doet. Maar het maakt het er echt niet makkelijker op. Ik snap sowiezo niet, waarom ze niet gewoon blij voor hem kan zijn dat we samen gelukkig zijn. Maar ja....nu vraag ik me af of ik hier iets mee moet?
ik heb mezelf al bedacht dat als dit weer maanden gaat duren ik er gewoon met haar over ga praten. Want ik heb geen zin om er tegenaan te zien om naar mijn vriend te gaan. omdat zij zo bot doet...mijn vriend kan zelf ook echt niet met zijn moeder praten, hij heeft wel geprobeert het uit te leggen, maar het dringt niet echt bij haar door....
heeft iemand een advies om toch een normale relatie met haar aan te gaan?
vast thanx!
prrrrrr
en ik ben 20 en mijn vriend is 22...en ik ben het er mee eens, zij heeft er in wezen niets mee te maken wat mijn vriend doet en met wie. Maar ja...ze is er wel en daar kun je dus niet omheen
Moeder is beschermend en jij gaat der zoon weghalen bij haar.
Een echte remedie is er niet, maar veel praten met der kan wel helpen.
-Q-
eerlijk gezegd denk ik dus ook dat ze jaloers is. Zelf heeft ze niet echt supercontact met hem, ze kunnen niet met elkaar praten. en ik kom daar en hij vertelt mij wel alles..en daarnaast is hij het laatste kind die nog thuis woont, dus ik ben bang dat zij bang is om hem te verliezen aan me.
maar denk ook dat er weinig aan te doen is, en daar baal ik best wel van....
quote:misschien het toch maar es iets rechtstreekser met haar proberen te bespreken dan? op een rustig moment, als je alleen met haar bent. niet te aanvallend, maar de nadruk leggen op dat jij graag met je vriend verder wilt en dat je het ook belangrijk vindt om een goede verstandhouding met zijn ouders te hebben. vraag evt. ook of er dingen zijn die haar storen?
Op maandag 10 juni 2002 12:59 schreef Beessie-Jen het volgende:
dat laatste heb ik al geprobeert toen we hiervoor iets hadden. Ik probeerde vaak een gesprek een te knopen wat op niets uitkwam...ook vaak genoeg beste beentje voorgezet door af te wassen en bed op te maken en zo...maar dat hielp allemaal niet echt.
pfft lastig hoor. * bixister is maar wát blij met haar schoonmoeder
Heb zelfs soms nog wel es het idee dat z'n ouders er een beetje achter zaten dat hij het uitmaakte...
Maja.. denk dat je zoiets tijd moet geven, ouders vinden het heel moeilijk om hun kinderen los te laten en de 1 laat het wat meer merken dan de ander..
Hij moet zich langzaamaan wat losworstelen denk ik...
nog meer tips?
Toch is het beter als we er eens over zouden praten met haar. Maar op dit moment ben ik daar nog niet aan toe.
Ik hoop jij wel, topicstarter
En veel succes daarmee.
we proberen er maar het beste van te maken.
je moet EERST ene goede relatie hebben met die ouders, en dan pas naar het meisje gaan kijken, want als die ouders je niet mogen, kunne nze je ONGELOFELIJkdwars zitten...
believe me...
of ja dan moet je natuurlijk nog wle thuis wonen, als je op kamers zit heb je daar gene last van, maar gedwoon met zaken zoals tijd vna thuiskomst, logeren, uitgaan, vakantie.. enz enz enz.. als ze je niet mogen... heb je het op dat gebied ECHT hele erg klote...
LES: EEERST DE OUDERS... DAN HET MEISJE!
quote:Hey.. ben jij een kloon van mij ofzo.. Bij mij is het bijna precies hetzelfde verhaal..
Op maandag 10 juni 2002 12:09 schreef Beessie-Jen het volgende:
Hai allemaalIk heb wel vaker verhalen gehoord over lastige schoonmoeders en zo en stelde me altijd voor dat dat best wel mee zou vallen...Maar nu komt mijn verhaaltje....
Ik heb sinds een aantal weken weer een relatie met mijn ex. Het gaat heel goed, alleen zijn we nog niet weer bij hem thuis geweest. Gewoon, omdat het zo uitkwam eigenlijk. Nu vroeg gister zijn moeder of we daar ook wel weer zouden komen (hij woont nog thuis). Mijn vriend heeft toen eerlijk verteld dat hij liever bij mij thuis is, omdat hij zich dan meer op zijn gemak voelt dat bij hemzelf thuis.
Hij heeft ook gezegd dat hij vond dat ze altijd maar heel stil en stug doet als ik bij hem ben. En dat klopt ook wel. Ik voel me niet echt welkom als ik daar ben. Zijn vader is wel heel hartelijk en heb ik ook echt geen problemen mee, maar op de een of andere vage manier is zijn moeder altijd nogal stug en kil tegen me (is ze over het algemeen eigenlijk altijd).
In het begin toen ik m'n vriend leerde kennen, zaten we alllllllllllltijd bij hem thuis (ook slapen).. Ik kon het toen met beide ouders wel goed vinden.. (met z'n vader eigenlijk iets beter) maar op een gegeven moment moest ik toch wat meer aan m'n school denken.. dus wilde ik thuis leren en aangezien ik me al steeds meer aan m'n schoonmoeder begon te irriteren omdat het een enorme bemoeial is.. vond ik het wel relaxt om weer een tijdje bij mij thuis te zijn... Maar m'n vriend verkaste met mij mee.. en ever since heeft ie niet meer thuis geslapen.. Z'n moeder heeft dus het gevoel dat haar gezinnetje uit elkaar valt en dat het dus mijn schuld is.. en m'n vriend is nog zo snugger geweest om te zeggen dat de reden dat ik even een tijdje niet daar wilde zijn is dat ik haar bemoeizucht een beetje irritant vind.. Dat schoot dus in het verkeerde keelgat.. nou en toen ging z'n zus zich er ook nog mee bemoeien.. dat m'n vriend geen interesse meer toont in de familie en dat hij haar nooit meer belt.. anyway.. nu durf ik eik ook niet echt meer bij hun thuis te komen.. ben beetje bang dat ik als de boo-man wordt gezien. Ik ben al wel paar keer langs geweest.. maar de sfeer is erg gespannen en ik voel me ook niet echt op m'n gemak...
Ik vind het ook ergens vervelend dat ze denken dat ik m'n vriend beinvloed, terwijl hij gewoon doet waar ie zin in heeft.
*zucht*
Als ik bijvoorbeeld bij mijn vriend slaap in het weekend, maakt ze vaak van die opmerkingen over dat we zo lang in bed liggen....terwijl dat als ik niet bij mijn vriend slaap hij gerust tot een uurtje of twee blijft liggen, zonder vreemde reacties van zijn moeder. Is gewoon een beetje raar...zijn vader heb ik overigens niets over te klagen hoor.
Maar ja de schoonmoeder is de baas in huis....helaas maar waar :S
als ik bij hem thuis ben en zijn ouders zijn er ook, dan voel ik me niet op mijn gemak, heb altijd het idee dat ik een gesprek op gang moet helpen *(wat nooit lukt eigenlijk) en hangt ook zon vreemde spanning....echt niet leuk!
mijn vriend ervaart dit net zo en is daarom net zo lief bij mij thuis
quote:Op zich geeft m'n schoonmoeder geen steken onderwater.. (volgens mij is ze daar niet slim genoeg voor
Op dinsdag 11 juni 2002 18:24 schreef Beessie-Jen het volgende:
uhmzz ja, nou dat is het probleem niet hoor. We mogen gewoon wel van alles, maar ze is echt het type dat van die steken onder water geeft....van die gemene opmerkingen en zo....slaat gewoon helemaal nergens op..maar toch trek ik het me stiekem wel een beetje aan.Als ik bijvoorbeeld bij mijn vriend slaap in het weekend, maakt ze vaak van die opmerkingen over dat we zo lang in bed liggen....terwijl dat als ik niet bij mijn vriend slaap hij gerust tot een uurtje of twee blijft liggen, zonder vreemde reacties van zijn moeder. Is gewoon een beetje raar...zijn vader heb ik overigens niets over te klagen hoor.
Maar ja de schoonmoeder is de baas in huis....helaas maar waar :S
Bijv. heeft hij kleding voor mij betaald, omdat hij het leuk vindt om dingetjes voor me te kopen.. Super enthousiast vertelt hij dat dan aan z'n moeder door de telefoon.. en dan hoor ik 'r zeggen "Jah, maar verwen je jezelf ook nog wel, denk je nog aan je rekeningen..." .. Echt op zo'n toon van.. "Betaalt ze zelf ook nog wel iets.."
quote:Op zich had ik dat helemaal niet bij hun thuis.. ik kon het echt super met ze vinden.. ik liep daar ook altijd in m'n trainingsbroek rond en slobbertrui.. het was op zich wel m'n tweede thuis.. maar het is gewoon in één klap om geslagen.. althans.. m'n relatie met m'n schoonmoeder.. met m'n schoonpa kan ik het echt onwijs goed vinden (nog steeds)
Op dinsdag 11 juni 2002 18:27 schreef Beessie-Jen het volgende:
jaaaaaaaa ik snap precies wat je bedoelt! ik wordt ook verantwoordelijk gehouden voor wat mijn vriend wel en niet doet, terwijl hij dat toch echt zelf allemaal doet en beslist....is echt heeel erg irritant..als ik bij hem thuis ben en zijn ouders zijn er ook, dan voel ik me niet op mijn gemak, heb altijd het idee dat ik een gesprek op gang moet helpen *(wat nooit lukt eigenlijk) en hangt ook zon vreemde spanning....echt niet leuk!
mijn vriend ervaart dit net zo en is daarom net zo lief bij mij thuis
De sfeer is eik een beetje gespannen sinds m'n schoonmoeder weet dat ik me aan haar bemoeizucht irriteer.. ze durft daarom niets meer tegen mij te zeggen omdat ze denkt dat het bemoeierig overkomt of dat het mij kan irriteren.. Maar ze heeft echt van een mug een olifant gemaakt.. en ze stelt zich in mijn ogen enorm aan..
M'n schoonzusje en m'n schoonmoeder zijn echt heel close.. en mn schoonzusje ken ik amper.. maar ze hoort dan het een en ander van d'r moeder.. dus dan belt ze m'n vriend hysterisch op om te zeggen dat hun moeder diep ongelukkig is door de situatie.. en dan komt ze ook met dingen als dat ik zo terughoudend ben tegenover de familie.. Dat is op zich helemaal niet zo.. het zullen nooit m'n beste vrienden worden, omdat het mijn slag mens niet is.. maar ik toon toch wel degelijk interesse..
Maar mn vriend heeft met z'n zus zitten praten.. en wat blijkt.. z'n zus kan het zelf ook niet 100% vinden met d'r eigen schoonmoeder..die vind het ook een zeur.. dus hoe hypocriet..
Bovendien in de 9 maanden dat ik m'n vriend ken..heeft z'n zus 'm NOOIT gebeld om te vragen hoe het met 'm gaat.. dus hoe kan ze dat dan van hem verwachten..??
Maar het scheelt dat ik niet de enige ben die er moeite mee heeft..mijn vriend dus ook, maar haar eigen dochter ook...ze heeft zich ook jaren bemoeit met de relatie tussen haar en haar vriend. En hebben het er ook al eens met hen over gehad, maar hebben nog nooit een goede oplossing kunnen bedenken...
de enige die mij wel zou aanstaan is> zo snel mogelijk het huis uit! (mijn vriend dan!) maar ja....eerst maar eens ff afw88....misschien trekt ze nog wel bij (al lijkt die kans me vrij klein)
het helpt overigens al wel dat ik hier mijn verhaal kwijt kan
Weet wel dat ik het rustig moet brengen niet te aanvallend enzo, maar toch? wat doe ik hiermee?
quote:Ik zou het echt niet weten.. ik probeer dit soort gesprekken echt te vermijden..
Op woensdag 12 juni 2002 15:44 schreef Beessie-Jen het volgende:
Wat ik me trouwens afvraag> hoe kan ik haar duidelijk maken wat me dwarszit zonder een of andere rel te veroorzaken bij hen thuis? zit er ook niet echt op te w88 dat mijn vriend en zijn moeder strax helemaal geen contact meer hebben....Weet wel dat ik het rustig moet brengen niet te aanvallend enzo, maar toch? wat doe ik hiermee?
ff weer een update op mijn topicje....poosje niets over geschreven, omdat er weinig is gebeurt. We zijn nog steeds nie weer bij hem thuis geweest. en onze relatie loopt nog steeds lekker
wat dat betreft dus helemaal geen probleem.
Alleen was ik net ff lekker onder de douche geweest, en toen ging de telefoon...dus ik snel ff wat aan en naar telefoon..is het mijn schoonmoeder. *verbaast!* Dus ik zat echt zo van huh? uh hoi. en toen kwam er een heel verhaal...over dat mijn vriend bijna niets vertelde thuis en dat ze wordt buitengesloten en dat ik echt wel welkom was bij hen thuis enz enz. en dat ze niet snapte waarom hij altijd zo geiiriteerd op haar reageert...ik heb verder niet al te veel erover gezegd.
Heb aan het einde van het gesprek wel ff gezegd dat ze zelf mijn vriend maar moest vertellen dat ze mij had gebelt en wat ze mij heeft gezegd. En heb ook direct ff duidelijk gemaakt dat wij elkaar nou eenmaal gewoon leuk vinden en dat daar weinig aan te veranderen valt....
weet alleen ff niet wat ik hier nou mee moe...Een goede vriend gaf me net al het advies dat ik hier helemaal niets mee moet, en dat het het probleem is van mijn vriend en zijn moeder..en op zich klinkt dat wel heel logisch...
maar wil toch graag ff weten wat jullie Fokkers ervan vinden?
Knuf
quote:nou da's toch een aardig gebaar, niewaar?
Op vrijdag 21 juni 2002 16:12 schreef Beessie-Jen het volgende:
dat ik echt wel welkom was bij hen thuis enz enz.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |