Psychopaat?

Al vanaf dat ik me kan herinneren is mijn zus "anders"geweest. In de eerste klassen van de basisschool ging alles nog wel goed. Ze had vriendinnetjes en viel niet echt buiten de boot. Toen we verhuisden rond groep 7 werd het anders. Ze was verlegen, dat merkte ik aan d'r. Ze vond het moeilijk nieuwe vrienden te maken. Ze vertelde me later dat ze dacht dat mensen naar haar toe moesten komen als ze vriendschap wilden. Ze wou zich niet opdringen. Door haar afstandelijke gedrag, het feit dat ze nieuw was en omdat ze een bril had, werd ze al gauw gepest. Haar hoge cijfers hielpen er ook niet bij. Mijn moeder hamerde altijd op succes en wou liever niet dat wij met de "dommere"kinderen om gingen. Ik denk dat mijn zus op die leeftijd het elitaire meekreeg wat ze nu nog steeds heeft. Vanaf dat moment begon mijn zus de pesters aan te vallen over hun intelligentie, iets wat ze niet goed opnamen. Toen ze naar de brugklas zou gaan, was ze verheugd. Eindelijk mensen zoals zij, die ook hoge cijfers haalden.

Maar ze werd teleurgesteld. Op het VWO bleek ze gemiddeld, en omdat ze nog steeds verlegen was en nog steeds moeite had met vrienden maken, viel ze wederom buiten de boot. Het was ook de tijd van ontluikende seksualiteit, en de meisjes in haar klas waren al bezig met make up. Mijn zus niet, ze was jonger, en het boeide haar allemaal niet zo. Ze las veel, en over verschillende dingen., Boybands, make up, vriendjes- bah! Jongens waren vies en hadden stom gordijn/ stekeltjeshaar vond mijn zus op dat moment. Natuurlijk werd ze weer gepest, nog erger dan ervoor. Er kwam zelfs geweld bij te pas. Mijn ouders gingen klagen, klagen, klagen,.. het hielp geen steek. De leraren vonden dat ze het uitlokte. Ze was ook enorm op zichzelf, maar de hele tijd alleen zitten begon haar te vervelen. Ze ging een beetje met haar pen tikken om anderen de aandacht op zichzelf te laten vestigen, en ik hoorde dat ze zich mengde met andermans gesprekken... ze wou wel sociaal zijn, maar wist niet hoe. Rond die tijd ging ze naar een psycholoog, want thuis werd ze ook niet meer te harden.

Ze rebelleerde als en gek tegen mijn moeders regime. Mijn vader was er nooit, die werkte altijd over, n mijn moeder uitte haar frustratie over haar huwelijk op ons. Cijfers moesten hoog zijn, maar mijn zus begon af te zakken door het gepest. Geen 9ens en 10en, maar 6en en 7ens. Soms zelfs een enkele onvoldoende. Ze ontwikkelde een dwang stoornis die een jaar duurde, tot ze uiteindelijk bij een psycholoog terecht kwam. Ze vertelde me dat ze daar een test moest doen, over wat ze in sociale situaties zou doen. Ze zei dat ze door d boeken en tv wist wat wenselijk was, en dat ze dat maar had ingevuld. Ze zei dat ze zelf hele andere dingen zou doen. Autisme werd uitgesloten, ze was zich wel bewust van anderen. Maar het leek alsof het haar niks kon schelen. Ze zat zo voel woede van het gepest en het feit dat ze zo gepusht werd, dat ze thuis explodeerde. Als mijn moeder haar sloeg, werd ze heel agressief en begon ze te gillen en te slaan. De politie kwam er vaak bij te pas. Ik heb het mijn moeder ook nooit vergeven dat ze ons sloeg, maar ik denk dat ze heel wanhopig werd van mijn zus.

In de 2e kwam ze in een andere klas en daar maakte ze opeens wel vrienden. De buitenbeentjes namen haar op, want ze hadden haar alleen door de aula zien lopen met de pauze. Mijn zus bloeide op in die tijd. Ze kwam eindelijk in de puberteit de opkomende jaren. Ze kreeg een volwassener uiterlijk, loosde haar nerdige kleding, stopte met het spelen met poppen (iets wat ze erg lang had gedaan, tot haar 13e geloof ik), en begon uit te gaan. De outsiders waren een beetje alternatief, maar geen gothics- Mijn zus vertelde dat ze daar een enorme hekel aan had. Ze kwam ze wel eens tegen bij het uitgaan en ze irriteerden haar enorm erg. Vooral omdat ze zichzelf zo geweldig vonden terwijl ze in de ogen van mijn zus maar lelijk waren. - Lelijk, dat was het kwaad nu volgens mijn zus. Ze geloofde er heilig in dat je als je lelijk was, je gepest werd, en dus deed ze er alles aan om mooi gevonden te worden. Ze droeg sexy kleren, liet haar haar lang groeien, en werd een echt dametje. Wel een beetje een rock dametje, ze had ook een hekel aan de populaire meisjes in de klas omdat die eerst uit de hoogte tegen haar hadden gedaan. Aan de gothics kreeg ze een nog ergere hekel toen zij niet door iedereen gehaat bleken te zijn. Dat snapte ze niet. waarom maken zij zich expres lelijk en worden ze niet gepest, en ik, die er niks aan kon doen, wel? Ze had vaak ruzie met gothics en andere mensen bij het uit gaan. Ze begon veel te drinken, blowde af en toe (maar stopte daar al gauw mee omdat ze bang was dat het haar hersencellen zou verneuken, zoals mijn moeder dat zei) en jongens werden enorm belangrijk voor haar.

Aan het einde van de middelbare werd ze 2 x echt verliefd. Een keer was het na een date voorbij, omdat het net uit was met zijn ex en hij geen relatie aankon. Ze hebben altijd vriendelijk contact gehouden, en ze was nooit echt over hem heen gekomen. En ander was een vriend van haar, maar dat werd geen relatie omdat hij zelf nogal wat problemen had. Vanaf dat moment werd ze verbitterd. Seks werd een manier van macht voor haar. Ze ging wel lief met haar ex- geliefden om, maar andere jongens kregen het te bezuren. Laats kwam ze naar me toe en zei dat ze ongeveer met 10 jongens het bed had gedeeld, en met een stuk of 30 had gezoend of gevoosd. Ze haalde daar haar kick en ego uit. Haar "relaties"duurden ook niet lang. Ze vond het moeilijk de jongens die ze date als persoon te zien. Vaak vond ze ze ook eigenlijk niet goed genoeg., Ze waren immers niet de twee jongens waar ze echt verliefd op was geweest. Te dom voor haar, slechte muzieksmaak... allemaal een reden om het heel bitchy weer uit te maken en daarna gemeen tegen ze te doen. Toen ik haar vroeg waarom ze ze niet dumpte of uberhaupt mee was, zei ze: "Dit is geen relatie. Ik hou heus niet van ze. Het is gewoon weer een nummer op mijn lijst. Hoe groter de lijst hoe gewilder ik ben. Dat ze de populaire mensen wel laten zien, dat ze het mis hadden" Toen ze ging studeren kreeg ze haar eerste echte relatie met iemand die een mix was van de eerste twee jongens. Dat duurde een jaar, toen ging het echt op gruwelijke wijze uit. Ze had echt van hem gehouden, maar hij bleek toch erg van haar te verschillen. Andere politieke overtuiging, te wild voor haar.. ze kon hem niet onder de duim houden en daar werd ze kwaad om. Hij noemde haar bezitterig en drammerig. Uiteindelijk kregen ze enorme ruzies, waarin zij vaak agressief tegen hem werd. Hij heeft haar gedumpt en vanaf dat moment zinde ze op wraak.

Nog steeds kan ze hem niet vergeven, ondanks dat ze na hem natuurlijk weer meteen twee anderen tegelijk begon te daten. Hij had haar ego gekwetst door haar te dumpen en zich niet te gedragen zoals een vriend dat in haar ogen moest. Daar werd ze boos om. mensen moesten zijn zoals zij en anders maakte ze maar al te graag ruzie, In mijn oude stad heeft ze nu zo'n 30 mensen die haar het liefst van de aardbodem zouden zien verdwijnen. Mijn zus vecht, als ze dat doet, heel gemeen. Ze pakt mensen op hun zwakke plek. Gewelddadig wordt ze alleen in intieme relaties, voor anderen is ze bang en probeert dus door woorden of daden diegene kapot te maken. Zo had ze naakt fotos van een scharrel laten maken in hele vreemde poses ("Ja, zei ze, zodat ik ze kon achterhouden als hij me wat flikte") en verspreide die toen naar zijn vereniging. Ze had het feit dat haar ex bed plaste als puber overal verspreid en iedereen die ze kende een brief van hem laten lezen waar hij intieme dingen over zichzelf had geplaatst Er waren nog veel meer nare dingen. die ze gedaan had, maar jullie snappen het wel. Iemand kwetst haar en ze zint op wraak en blijft mensen volgen op internet net zo lang tot ze iets weet om diegene sociaal te vernederen. Laatst kreeg ze ook weer ruzie met een vroegere vriend van haar., Het ging zelfs zo ver dat ze het erover had dat ze een pistool ging zoeken op straat. Ik heb haar er uit gepraat want het is illegaal om zoiets te doen. En zij met een pistool is een hele enge gedachte.

Op dit moment heeft ze een vriend en het lijkt anders. Ze houdt echt van hem, net als van die eerste twee jongens. Laatst had ze nog met een van die eerste twee afgesproken en ze hadden gepraat over waar het mis was gegaan toen. Ze voelde geen wrok tegen hem, iets wat nieuw voor haar is. Van haar vriend houdt ze echt veel. Toen ze in een geestelijk dal zat was hij er voor haar en ze zegt dat ze zo iemand als hij nooit meer zal vinden. Ze kibbelen wel, maar hebben geen gigantische ruzies. De meeste kleine ruzies gaan over het feit dat ze nogal lui is en het moeilijk vindt om soms rekening te houden met hem. Bezitterig is ze niet, volgens haar omdat ze weet dat hij van haar houdt doordat hij er zo voor haar was, en ze vertrouwt hem. Ze zegt dat hij de enige persoon is die ze ooit echt vertrouwd heeft.

Verder gebruikt ze echt iedereen die ze maar kan vinden en zuigt ze die uit. Ze werkt niet, maar bedelt bij mijn ouders om geld. Op school doet ze niet haar best, de opleiding vindt ze ook niet meer zo leuk als vroeger en kan niet wachten om te gaan werken. Zodra ze een samenvatting kan vinden, gebruikt ze die. Het feit dat ze jongens als sex objecten zag is eigenlijk precies hetzelfde. Vrienden heeft ze wel, omdat ze erg charmant en leuk kan overkomen in het begin. Ze kan je ook overladen met aandacht als ze iets van je wil;. Verder heeft ze een heel schattig gezichtje, waardoor ze heel onschuldig lijkt. Zodra ze alles van diegene heeft gekregen, of diegene zich tegen haar keert, laat ze hem vallen. Zo iemand is dan saai en dan doet ze er geen moeite meer voor. Gevoelens doen er voor haar niet toe in vriendschappen. Ze is niet echt oprecht geinteresseerd in hoe haar vrienden zich voelen zegt ze. Ze vraagt er wel altijd naar, omdat haar ooit is verweten dat ze alleen maar over zichzelf praatte. Ze heeft bedacht dat als ze mensen ook even laat praten, ze langer bij haar blijven. Als iemand zich tegen haar keert slaat de affectie meteen om in enorme haat. Ik las dat dit ook een kenmerken zijn van een psychopaat.

Op dit moment heeft ze vrij weinig mensen om haar heen. Ze heeft ongeveer 5 vrienden die ze al jaren kent en die ondanks alles bij haar blijven. De meeste van hen hebben zelf problemen en denken dat zij gewoon heel getroebleerd is. Ze heeft hen verteld dat ze misschien borderline heeft, en toen ze een depressie had zag iedereen ook haar zwakke kant. Op de een of andere manier is ze minder naar tegen de mensen die haar bijblijven, Als mensen veel van haar pikken wordt ze liever tegen ze, omdat ze die mensen niet kwijt wil. Toch hebben de meeste wel een tijdje ruzie met haar gehad, om het dan weer bij te leggen. In die ruzies had ze opeens echt een hekel aan die mensen en kon ze de meest nare dingen over hen vertellen. Als het weer bij was gelegd waren ze Ik weet niet goed hoe dat werkt. Mijn zus heeft in elk geval geleerd om zielige verhalen te vertellen zodat mensen medelijden krijgen met haar en haar gedrag minder snel afstotelijk vinden.

Samenvatting: mijn zus is een egoistische, koude vrouw, die anderen gebruikt zolang ze iets aan hen heeft. Ze kan wel echt van mensen houden, maar die mensen moeten dan wel erg op haar lijken, anders lukt het haar niet. Ze ziet mensen niet als personen, maar als objecten. Ik weet niet of ze haar vriend zo ziet, daar houdt ze wel van en ze is lyrisch over zijn karakter. Toch heb ik het idee dat als hij haar dumpt, zij hem zo enorm gaat haten dat ze zichzelf er in verliest, zoals bij haar ex. Van dieren lijkt ze wel erg te houden overigens, en daar verwacht ze ook niet echt iets van. Ze heeft dus wel een verzorgend karakter diep van binnen.

Ik heb over psychopaten gelezen en ik herken mijn zus echt in alles! Waarom is ze dat volgens jou niet dan? Ze loopt al 8 jaar bij psychologen en het helpt maar niet...

quote:

Op zondag 23 januari 2011 12:40 schreef Daniel1976 het volgende:

[..]

Tsja net als miljoenen mensen opgegroeid in Nederland.

Ik zie helemaal niets in dit topic, maar ik geef het nog even een kans.

Ik heb er anders verdromde veel moeite aan besteed. Ik wil gewoon de meningen van anderen en vraag me af of anderen zich hierin herkennen (of zij zelf zo zijn of een vriendin/zus/moeder etcetera hebben die zo is)

Die zeggen dingen van narcistische kenmerken, tot psychotische waanbeelden, tot borderline kenmerken... niemand weet het echt .

De hare kenmerken:

Factor1: Personality "Aggressive narcissism"

* Glibness/superficial charm> check
* Grandiose sense of self-worth > Mwa, soms komt ze wel zo over, maar als iemand tegen haar is voelt ze zich onzeker en aangevallen.
* Pathological lying> check
* Conning/manipulative> check
* Lack of remorse or guilt> CHECK
* Shallow affect (genuine emotion is short-lived and egocentric)> check
* Callous/lack of empathy> check
* Failure to accept responsibility for own actions > CHECK

Factor2: Case history "Socially deviant lifestyle".

* Need for stimulation/proneness to boredom > CHECK
* Parasitic lifestyle> check
* Poor behavioral control> CHECK
* Lack of realistic long-term goals> check, ze wil liever niet aan de toekomst denken, die maakt haar bang. haar enige doel is haar studie afmaken en geld verdienen.
* Impulsivity> CHECK
* Irresponsibility > check
* Juvenile delinquency> mwa, agressie als kind
* Early behavior problems> check
* Revocation of conditional release> Wat hiermee bedoeld word weet ik niet

Traits not correlated with either factor

* Promiscuous sexual behavior > check
* Many short-term marital relationships> check
* Criminal versatility> check (stalken is crimineel toch)

ik vind het ook schrijnend dat ze na 8 jaar geen steek verder z\ijn gekomen, ze heeft alleen anti depressiva en kalmerende dingen gekregen, maar daarvan is ze alleen minder down, ze blijft agressief, en koud,.

quote:

Op zondag 23 januari 2011 12:53 schreef iwannabehigh het volgende:
Als ze een psychopaat was, zoals jij zegt, waren die psychologen daar allang achtergekomen na zoveel jaar, die leren haar wel kennen hoor. En dan hadden ze wel actie ondernomen.

Het punt is dat ze alleen maar met haar praten, elke keer als ze daar komt zit z met iets anders. Vervolgens weten ze het ook niet meer en zeggen ze dat ze haar niet kunnen helpen. De psychiater waar ze bij was toen ze depressief was wist het ook niet.

Nou, ze heeft nooit echt therapie gehad. Alleen maar gepraat. Ze zou therapie krijgen na haar depressie maar die is niet gegeven. Als ik haar zie klaagt ze over de nutteloosheid van die gesprekken en tegen mijn moeder ziden ze dat ze ze niet serieus neemt. Zij zegt dat ze wel weet hoe het moet, maar dat ze dat niet KAN. Het voelt als zelfverloochening. Groepstherapie wou ze niet want ze wil niet met "debielen die niet eens snappen hoe de wereld werkt"zitten. Ze zegt dat ze het wel snapt maar er schijt aan heeft.

quote:

Op zondag 23 januari 2011 12:56 schreef Daniel1976 het volgende:

[..]

Dat is een ander onderwerp. Daar kan ik me wel in vinden. Maar daarvoor ligt er ook verantwoordelijkheid in de omgeving. Als de omgeving merkt dat bepaalde behandelingen gewoon niet echt effect hebben, dan kun je best eens gaan shoppen naar een andere psycholoog ofzo.

[..]

Dan denken ze ieder geval niet aan een psychopaat.

Dat weet ik niet. Ze had wel psychotische kenmerken in haar depressie zeiden ze. Verder is alleen de depressie op dat moment behandeld, niet haar hele stoornis. Dat werd ook letterlijk gezegd dat het te gecompliceerd was.

Ik heb geen idee eigenlijk. dat praten helpt niet. Zo gaven ze haar een tip dat ze een schriftje moest schrijven met alle goede dingen die er gebeurde, dat deed ze niet want dat sloeg nergens op vond ze. En ze zeggen haar dat ze minder energie moet steken in vervelende mensen, maar dat kan ze niet, ze komt niet over haar obsessies met vijanden heen