abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
  Moderator vrijdag 21 januari 2011 @ 21:32:41 #1
42184 crew  DaMart
pi_91679195
registreer om deze reclame te verbergen
In de 'Wat lees je nu?'-reeks klonk de roep om een mening te posten over de boeken die je leest. De genoemde reeks is van oorsprong echter bedoeld voor iedereen die wil laten weten welke boeken hij of zij aan het lezen is. Bovendien is het lastig om een boek te beoordelen als je het nog niet helemaal gelezen hebt. Het past dan ook niet bij de aard van de 'Wat lees je nu?'-topics om standaard te vragen ook aan te geven wat iemand van het boek vindt.

Om meningen over gelezen boeken te delen, kun je dan ook terecht in dit topic, wat overigens niet betekent dat je in 'Wat lees je nu?' niet mag zeggen wat je van een boek vindt.

:? Wat kan ik hier posten?
Heb je een boek gelezen en wil je graag met anderen delen wat je ervan vindt? Dan kun je dat kwijt in dit topic. Omdat niet iedereen alle boeken kent, is het wel zo handig om ook een korte samenvatting aan je post toe te voegen en wellicht een kleine afbeelding van de kaft. We stellen het op prijs als je ook een beoordeling kunt geven op een schaal van 1 tot 10.

:? Ik heb een mening over iemand anders' mening
Het is natuurlijk geen probleem om te reageren op wat iemand anders van een boek vindt. Soms kan een discussie die zo ontstaat echter te veel gaan overheersen. In dat geval kan het handiger zijn om de discussie voort te zetten in een bestaand of nieuw topic over het betreffende boek. Wil je weten of over een bepaald boek of een auteur al een topic bestaat, dan kun je dat opzoeken in de BiblioTTK.

:? Verder nog iets?
Ja, de TTK-mods wensen je veel leesplezier!

Meer boekrecensies vind je natuurlijk ook hier.
  Moderator vrijdag 21 januari 2011 @ 21:33:26 #2
42184 crew  DaMart
pi_91679246
Titel: article12959640.jpg
De jongen die uit de lucht viel
Auteur:
Ken Dornstein

Samenvatting:
David Dornstein, een charismatische jongen die op het punt stond een buitengewoon schrijver te worden, was vijfentwintig toen hij op 21 december 1988 aan boord ging van de Pan Am 103. Achtendertig minuten later kwam hij samen met de andere 258 passagiers om het leven toen een bom het vliegtuig uit elkaar blies boven Lockerbie.
Davids broer Ken, op dat moment negentien jaar oud, had altijd tegen zijn broer opgekeken. Davids dood laat een obsessief verlangen in Ken achter alles over hem te weten te komen, alsof hij daarmee zijn leven alsnog kan redden. Wat waren zijn plannen geweest? Hoe ver was hij met zijn roman? Wie was de vrouw met wie hij samenwoonde? Als een detective gaat Ken de gangen van zijn broer na en brengt in kaart wat David voor hem betekende en wie hij werkelijk was.

Beoordeling:
Ken Dornstein probeert met dit boek zijn overleden broer David toch de plek in de literatuur te geven die hij zelf al lange tijd had geclaimd, maar die hij nog niet had ingenomen. De auteur schetst een beeld van zijn oudere broer, doorvlecht met zijn eigen zoektocht naar wie zijn broer was en de mensen die hij kende.

Anderen aan het woord laten over je hoofdpersoon kan de lezer van extra informatie voorzien, waardoor het personage meer tot leven komt. De uitwerking daarvan in dit boek had echter vooral een averechts effect. De aandacht werd te vaak afgeleid van David, en regelmatig kwam het privéleven van de auteur in beeld. Daardoor ben ik vooral de auteur als hoofdpersoon gaan zien, en zijn broer kwam voor mij niet echt tot leven op het papier.

Tussen de regels door, zeker tegen het einde van het boek, was mijns inziens ook vooral te lezen dat de auteur het boek schreef om zijn eigen rouwproces af te sluiten. Jarenlang heeft hij getracht de voetstappen van zijn broer te volgen, maar na de voltooiing van het boek, kan hij zijn eigen weg gaan.

Is het dan slecht? Nee, dat ook zeker niet. Het verhaal was mooi, maar er had mijns inziens meer ingezeten als de auteur een aantal andere keuzes had gemaakt.

Cijfer:
6/10
pi_91685089
LA PESTE - ALBERT CAMUS

Ik vind het een lastig boek om te beoordelen, want tussen de regels van de roman door is Camus vooral een maatschappijcriticus. In het kort komt het erop neer dat een grote stad door de pest getroffen en geïsoleerd wordt van de buitenwereld. De manier waarop dit door de overheid, de kerk en de rechtspraak wordt aangepakt, is de veelzeggende leidraad van het boek. Tekenend is bijvoorbeeld hoe Camus een priester op laat draven en hem enkele bladzijdes laat preken over dat de mensen de pest in feite aan zichzelf te danken hebben door hun goddeloze gedrag, om direct daarop niet meer dan een paar zinnen te wijden aan diens plotselinge ziektebed en dood. Ook de ambtenarij komt er niet best vanaf en met de rechtspraak heeft Camus echt een probleem (zie ook l'Étranger).

Maar dit alles is ook niet zo gek als je bekijkt wat voor absurde tijden het waren toen dit geschreven werd. Twintig jaar daarvoor was er nog niet eens algemeen kiesrecht in Nederland. Dat maakt wel dat het stevig gedateerd is omdat je een beetje moe wordt van zijn aanklacht die tegenwoordig weinig relevant meer is. Het boek is zuiver geschreven, modern zelfs, en is gelukkig bij tijd en wijle ook erg grappig. Ik denk dat veel mensen dit een fijn boek vinden; ik vond het romangedeelte echter ondergeschikt.
pi_91930489
registreer om deze reclame te verbergen
Neil Gaiman - The Graveyard Book

Samenvatting
Het verhaal begint op het moment dat een onbekende man (the man Jack) een complete familie vermoord. De peuter is echter spoorloos, maar deze moet ook vermoord worden. De peuter komt bij het kerkhof terecht en wordt geadopteerd door twee geesten en krijgt de naam Nobody Owens (meestal afgekort "Bod"). Bod is de enige levende op het kerkhof en heeft uitsluitend dode vrienden. Het is echter noodzakelijk dat hij ook steeds meer gaat leren over de wereld buiten het kerkhof.

Beoordeling
Het verhaal van Bod is grappig, ontroerend en op de een of andere manier weet Neil Gaiman het zo te brengen dat het nog geloofwaardig is ook. Er blijven echter wel heel wat vragen onbeantwoord, waarom moest de familie van Bod bijvoorbeeld vermoord worden? En wat was Silas precies voor wezen?
Grappig is dat Bod op een oud kerkhof woont, de meeste die er liggen zijn al meer dan honderd jaar dood. Hierdoor leert hij ook veel gebruiken en wetenswaardigheden van die tijd. Pas als hij buiten het kerkhof komt leert hij hoe de wereld nu in elkaar zit.

Cijfer
8/10
pi_91975388
Cormac McCarthy - De Weg (The Road)

Een veelgeprezen schrijver in Amerika die al enkele van zijn verhalen op het witte doek heeft mogen aanschouwen, waaronder het recente No Country for old Men en nu ook The Road. Verstandig als ik was heb ik eerst het boek gelezen, alvorens ik de film ben gaan kijken.

Het verhaal gaat over een vader met zijn zoon, die door een verzengd post-apocalyptisch Amerikaans landschap trekken dat ondanks de leegte ervan prachtig beschreven wordt. De grijze onverbiddelijke wereld, waar de meeste diersoorten ondertussen uitgestorven zijn, slokt je op en laat je meeleven met de twee ongelukkigen. Onderweg naar het zuiden en de zee komen ze de meest onmenselijke toestanden tegen en is het voor het onschuldige kind moeilijk het goede nog van het slechte te onderscheiden. Dit is dan ook het onderliggende thema. In de dialogen tussen de twee gaat het alsmaar over een lichtpunt dat ver te zoeken is, en zo eindigen gesprekken meestal met een aangenomen en hulpeloos 'oké'. Zo van 'oké' meer wil ik er niet over weten, we moeten door, maar waar wel een bepaalde liefde voor elkaar uit spreekt. Want ze zijn letterlijk ALLES voor elkaar.

Niet zo episch als Meridiaan van Bloed, maar wel minstens zo meeslepend, met name omdat het zo lekker leest.

8/10
  zaterdag 29 januari 2011 @ 01:15:19 #6
246584 Ensaf
IK DACHT HET NIET.
pi_92024114
Donald Duck nummer 5
Om met de deur in huis te vallen: een matig nummer. De beginstrip is met Mickey en Goofy, nooit leuk. De ene week hebben ze een vliegtuigkoeriersbedrijf, dan weer een detectivebedrijf, dan weer zijn ze cowboys. Deze keer is Goofy opeens vuurtorenwachter op een rots. De clou is net zo stom.
De hoofdstrip is aardig, maar weet niet te bevredigen. Het verhaal blijft onlogisch en aan het eind wordt de onlogica alleen nog maar versterkt met een ronduit matig einde. Aan de Grote Boze Wolf en Mickey (weer een vuurtoren op een paar rotsen) wil ik niet eens woorden vuil maken. Pinokkio weet niet te boeien, denk aan het Rakker-niveau. De eindstrip had het in zich om goed te zijn, maar met een moralistisch einde wordt ook hier niet het gewenste vermaak geboden. Voor een goed einde lees ik wel A Christmass Carrol. Enkel de eindstip wist mij nog wel te boeien. Niet eens zozeer om de grap, maar veeleer omdat mij nu duidelijk werd waarom ik nooit een meisje kon krijgen in de tijd dat ik nog in de afwas werkte.
¿sɐʍ puǝǝ uǝǝ ʞı sןɐ uǝzǝן ʞoo ʇɥɔıɹǝq ʇıp ǝɾ noZ
pi_92302385
registreer om deze reclame te verbergen
9789022996720.jpgAlex van Galen - Duivelssonate

Samenvatting
Een pianist weet zijn fantasie niet meer van de werkelijkheid te onderscheiden. Langzaam, heel langzaam aan wordt hij gek. Hij lijkt zichzelf te verliezen in de liefde voor een vrouw én voor muziek. Een mysterieus verhaal vol psychologische spanning, gebaseerd op een historisch pianoduel tussen Franz Liszt en Sigismund Thalberg.

Beoordeling
Duivelssonate is een boek dat gemakkelijk wegleest. De auteur heeft een prettige schrijfstijl, en weet je mee te sleuren in het verhaal. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de pianist Notovich, waardoor je als lezer evenveel weet als hij. Dit maakt het makkelijk om je in te leven in de hoofdpersoon.

Het verhaal bevat meerdere spanningsbogen, die uiteindelijk samenkomen in een climax waarin alles duidelijk lijkt te worden. Lijkt, want je blijft als lezer toch een beetje met de vraag zitten wat uiteindelijk waar is en wat niet.

Cijfer
7/10
  vrijdag 25 februari 2011 @ 22:39:53 #8
57068 Bos81
Even FOK!loos
pi_93328751
DIEPTE – Henning Mankell
mankell_h_diepte_2006.jpg

Beschrijving
Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog lopen de militaire spanningen tussen Duitsland en Rusland hoog op. Voor de veiligheid van de vloot zoekt het neutrale Zweden naar een meer beschermd gelegen route langs de grillige kust. Er is maar één man die zo’n opdracht kan uitvoeren: Lars Tobiasson-Svartman, een in zichzelf gekeerde dieptemeter. Hij drukt alles uit in maten en afstanden, ook de verhoudingen tussen mensen. Zelfs in de relatie met zijn echtgenote is hij niet op zoek naar intimiteit, maar naar het scheppen van afstand. Als hij tijdens zijn tocht een vrouw ontmoet die alleen op een rotsachtig eiland woont, verliest hij de controle over zijn gevoelens. De verhouding tussen de dieptemeter en de vrouw is het begin van een verhaal vol spannende wendingen.

Beoordeling
Het boek vond ik lekker weg lezen, niet te stoffig gewoon prettige leesstof. Zeker als het boek verder vordert wordt het steeds spannender en boeiender. Misschien een paar minpuntjes. Een ervan is dat het pas echt spannend begint te worden na ca 200 pagina’s en dat er soms wel erg korte “hoofdstukken” tussen staan van een paar regels. Desalniettemin is dit gewoon een erg goed geschreven boek van deze bekende Zweedse auteur. Ik heb er erg van genoten.

8/10
  vrijdag 4 maart 2011 @ 13:21:30 #9
57068 Bos81
Even FOK!loos
pi_93637724
Het Derde Geheim - Steve Berry

8617985

Beschrijving
1917. In Fatima, Portugal, verschijnt Maria aan een paar boerenkinderen en doet drie cryptische voorspellingen. De eerste twee worden openbaar gemaakt, maar de tekst van de derde voorspelling wordt angstvallig door de pausen in de Vaticaanse archieven geheimgehouden.

Heden. De eerste Duitse paus, Clemens XV, heeft een obsessieve belangstelling voor de laatste openbaring en wordt plotseling dood aangetroffen. Zijn Ierse secretaris gaat op zoek naar de vertaler van de openbaringen en stuit daarbij op een aantal zaken die de toekomst van de katholieke kerk in gevaar kunnen brengen. Een reactionaire en zeer ambitieuze kardinaal, Alberto Valendrea, de gedoodverfde opvolger van Clemens, stelt alles in het werk om de waarheid te achterhale. Daarvoor is hij zelfs bereid de Tien Geboden te overtreden. Terwijl de spanningen binnen het Vaticaan hoog oplopen, moet in dezelfde periode een nieuwe paus gekozen worden…

Beoordeling
Het boek begint in het verleden met de laatste verschijning van Maria aan de boerenkinderen. Na deze proloog gaan we verder in de tegenwoordige tijd en speelt het verhaal zich voornamelijk af op en rond het Vaticaan. Er word mijn inziens goed verteld hoe het er in het Vaticaan aan toe KAN gaan.
KAN dus, de manier waarop kan de waarheid zijn, maar de slechte kant van de mens komt wel erg veel naar voren vind ik. Maar goed, het boek is gewoon goed geschreven spannend en interessant.
Gewoon een goed boek en durf het best aan iedereen hier aan te raden.

8/10
  zondag 13 maart 2011 @ 14:33:26 #10
57068 Bos81
Even FOK!loos
pi_94045539
Liza Marklund - Levenslang

5121.jpg

Beschrijving
Een populaire politieman wordt vermoord in zijn bed aangetroffen. Zijn driejarige zoontje is spoorloos verdwenen. De verdenking valt al snel op zijn echtgenote. Ook zij bevindt zich in het appartement, in shocktoestand. Bovendien is de moord met haar dienstpistool gepleegd.
De officier van justitie wil haar levenslang achter de tralies hebben, maar Julia beweert onschuldig te zijn: er was ‘een andere vrouw’ in het appartement …

Beoordeling
In het begin had ik een beetje moeite met de cursieve delen die de gedachtes van de personages moesten voorstellen, maar het verhaal er om heen maakte veel goed. Het is niet echt een bloedstollend spannend verhaal, maar het boek boeit wel gewoon van begin tot eind.
Ik moest wel even wennen aan het feit dat dit boek uit oogpunt werd gezien vanuit de journaliste die zich bezig hield met het onderzoek ipv een rechercheur. Maar ook dit was niet storend.
Al met al een prima boek en denk dat ik in de toekomst wel meer boeken van Marklund wil gaan lezen.

7/10
pi_94086498
1001004006859505.jpg

Beschrijving

De 93-jarige Jacob kijkt terug op zijn leven bij een derderangs circus. Hier verzorgde hij Rosie, de olifant die het circus voor de ondergang moest behoeden. Jacob leert Marlena kennen, de betoverend mooie ster van het paardennummer, en de echtgenote van August, de charismatische, maar wrede dierentrainer. Jacob komt klem te zitten tussen zijn liefde voor Marlena en zijn wens te worden opgenomen in de familie van circusartiesten, en kan alleen gered worden door een moorddadig geheim dat de circustent doet instorten.

Beoordeling
De twee verhaallijnen van de oude Jacob in het bejaardentehuis en de jonge Jacob in het circus wisselen elkaar af. Vooral de scenes over de oude Jacob zijn indrukwekkend en je krijgt al gauw medelijden met deze oude man. De scenes in het circus zijn vervuld van spanning, drama en romantiek. Het boek geeft een goed idee van hoe het was om in de jaren '20 in een circus te werken en ook hoe slecht de dieren af en toe behandeld werden. De schrijfstijl van Sara Gruen is prettig, het verhaal leest makkelijk en snel.

9/10
  zaterdag 19 maart 2011 @ 19:25:14 #12
57068 Bos81
Even FOK!loos
pi_94343500
Die Laatste Zomer – Tatiana De Rosnay

9789047201663.jpg

Beschrijving
Antoine Rey heeft het perfecte cadeau voor de veertigste verjaardag van zijn zus bedacht: een lang weekend aan zee op het eiland Noirmoutier, waar hij en Mélanie in hun kinderjaren de vakanties doorbrachten. Hoewel ze fijne herinneringen hebben aan de eindeloze zomers, zijn beiden nooit meer teruggekeerd naar deze plek.

Antoine bevindt zich in een moeilijke periode van zijn leven: zijn werk als architect biedt weinig uitdaging meer en hij is verlaten door zijn vrouw van wie hij nog steeds houdt. Noirmoutier brengt vergeten herinneringen aan hun vroeg gestorven moeder naar boven en Mélanie komt tot een schokkende ontdekking. Het familiegeheim dat zij hiermee ontrafelt maakt Antoine kwetsbaar en onzeker. Zijn zus vindt dat hij het verleden moet laten rusten, zijn vader zwijgt en zijn puberende kinderen vragen zijn aandacht voor heel andere zaken. Dan ontmoet hij Angèle, die nieuwe betekenis geeft aan de woorden leven, liefde en dood.

Beoordeling
De Rosnay kennen de meesten wel van het bekende en verfilmde boek : “Haar naam was Sarah” Dat ze geen eendagsvlieg is, had ik al door na het lezen van een ander boek van haar “Kwetsbaar”. Dat boek vond ik persoonlijk zelfs beter dan “Haar naam was Sarah” .Maar nu over dit boek, wat ook zeker geen slechte roman is.

De Rosnay beschrijft op een goede manier het leven van een gescheiden man met drie kinderen, waarvan er 2 al aan het puberen zijn. Problemen op het werk, slecht contact met de vader. Liefdesperikelen, eenzaamheid. Dit soort zaken komen in veel levens gewoon voor. Het boek is gewoon erg boeiend geschreven en ook vrij realistisch, al hadden sommige passages misschien wel weg gelaten kunnen worden, maar dat is mijn persoonliike mening en gaat niet uit de weg dat dit wederom een erg ontroerend boek is van De Rosnay.

8/10
  dinsdag 22 maart 2011 @ 17:05:40 #13
78654 Viking84
Going, going, gone
pi_94472622
Verscheur deze brief! Ik vertel veel te veel! - Willem Frederik Hermans / Gerard Reve - Een briefwisseling

verscheur-deze-brief-ik-vertel-veel-te-veel.jpg

beschrijving en beoordeling

De afgelopen dagen heb ik, ongeveer 3 jaar na verschijnen, dan toch eindelijk de briefwisseling tussen Hermans en Reve gelezen. Destijds had ik daar nog een beetje moeite mee, want je steekt je neus toch in andermans privézaken. Bovendien blijkt tijdens het lezen dat Hermans tegen publicatie was (sterker nog: hij dreigt Reve voor het gerecht te dagen als die ook maar één letter durft te publiceren). Maar goed, al met al is het vermakelijk leesvoer. De schrijvers vertellen over en reageren op elkaars belevenissen (katten en kinderen die geboren worden etc) en bekritiseren elkanders werk. Jammer is dat Reve op een gegeven moment in het Engels gaat schrijven, want dat doet afbreuk aan de kwaliteit van zijn brieven. De laatste brieven maken dat echter meer dan goed: Reve valt in ongenade bij Hermans, waarop deze Reve verzoekt hem met rust te laten, en Reve probeert in de jaren daarna op zeer opzichtige wijze ('geseur', zoals Hermans op de brieven noteert) weer contact te zoeken cq. Hermans uit de tent te lokken.

Aan het einde van deze briefwisseling koester ik eigenlijk meer sympathie voor Hermans dan voor Reve. Hermans maakte veel vijanden, maar speelde geen mooi weer, terwijl Reve zich en plein public meerdere malen negatief uitlaat over Hermans, maar daar intussen over liegt.

7,5/10
Niet meer actief op Fok!
  vrijdag 15 april 2011 @ 18:07:24 #14
309742 toetsenbordridder
Schopt kont op jouw typtafel.
pi_95550537
quote:
1s.gif Op zaterdag 19 maart 2011 19:25 schreef Bos81 het volgende:
Die Laatste Zomer – Tatiana De Rosnay

[ afbeelding ]

Beschrijving
Antoine Rey heeft het perfecte cadeau voor de veertigste verjaardag van zijn zus bedacht: een lang weekend aan zee op het eiland Noirmoutier, waar hij en Mélanie in hun kinderjaren de vakanties doorbrachten. Hoewel ze fijne herinneringen hebben aan de eindeloze zomers, zijn beiden nooit meer teruggekeerd naar deze plek.

Antoine bevindt zich in een moeilijke periode van zijn leven: zijn werk als architect biedt weinig uitdaging meer en hij is verlaten door zijn vrouw van wie hij nog steeds houdt. Noirmoutier brengt vergeten herinneringen aan hun vroeg gestorven moeder naar boven en Mélanie komt tot een schokkende ontdekking. Het familiegeheim dat zij hiermee ontrafelt maakt Antoine kwetsbaar en onzeker. Zijn zus vindt dat hij het verleden moet laten rusten, zijn vader zwijgt en zijn puberende kinderen vragen zijn aandacht voor heel andere zaken. Dan ontmoet hij Angèle, die nieuwe betekenis geeft aan de woorden leven, liefde en dood.

Beoordeling
De Rosnay kennen de meesten wel van het bekende en verfilmde boek : “Haar naam was Sarah” Dat ze geen eendagsvlieg is, had ik al door na het lezen van een ander boek van haar “Kwetsbaar”. Dat boek vond ik persoonlijk zelfs beter dan “Haar naam was Sarah” .Maar nu over dit boek, wat ook zeker geen slechte roman is.

De Rosnay beschrijft op een goede manier het leven van een gescheiden man met drie kinderen, waarvan er 2 al aan het puberen zijn. Problemen op het werk, slecht contact met de vader. Liefdesperikelen, eenzaamheid. Dit soort zaken komen in veel levens gewoon voor. Het boek is gewoon erg boeiend geschreven en ook vrij realistisch, al hadden sommige passages misschien wel weg gelaten kunnen worden, maar dat is mijn persoonliike mening en gaat niet uit de weg dat dit wederom een erg ontroerend boek is van De Rosnay.

8/10
Hee die ben ik ook aan het lezen :P Ben het geheel met je eens! Alhoewel ik in het begin steeds vergiste in de namen van de familie.
  Moderator maandag 18 april 2011 @ 20:42:50 #15
42184 crew  DaMart
pi_95685160
Tom Rob Smith - Kind 44
cover.jpg

Beschrijving
We schrijven het jaar 1953. Stalin is dictator in Rusland en onder zijn regime zijn mensen wantrouwend en angstig want iedereen kan een potentiële verrader zijn. Voor je het weet word je door een familielid, vriend of kennis aangeklaagd omdat je staatvijandelijke activiteiten ontplooit. Degene die jou aangeeft krijgt vervolgens een forse beloning en jij bent al veroordeeld zodra je verdacht bent.

Leo Demidov is een officier van de geheime dienst die meewerkt aan dit soort praktijken. Hij is een loyaal volger van de communistische partij. Daardoor gaat het hem voor de wind. Zowel hij, zijn vrouw als zijn ouders zijn in materieel opzicht beter geworden door Leo’s baan. In Rusland vinden uiteraard – net als in alle landen ter wereld – moorden plaats, maar ze worden altijd gekwalificeerd als politieke moorden. In het paradijs van de arbeider leven namelijk fatsoenlijke mensen die werken voor de glorie en de vooruitgang van de natie. Het begrip ‘seriemoordenaar’ is een westerse uitvinding, dit verschijnsel komt in het Rusland van Stalin niet voor. Dan zijn er aanwijzingen dat een seriemoordenaar actief is in Rusland. Hij vermoordt met name kinderen. Leo vangt de eerste signalen op, maar hij kan ze moeilijk inpassen in zijn wereldbeeld en rijmen met zijn geloof in Vadertje Staat. Door een aantal incidenten gaat hij toch meer waarde hechten aan de geruchten. Dit wordt hem niet in dank afgenomen want - zoals gezegd – in een communistische staat mag een seriemoordenaar niet bestaan. Alleen het verdorven Westen kent dergelijke afwijkende exemplaren van de menselijke soort.

Beoordeling
Het duurde even voor ik daadwerkelijk begon met lezen, maar dat had niets met het boek te maken. Toen ik eenmaal was begonnen, werd wegleggen echter erg moeilijk. Het is een verhaal met een goede vaart erin, en een hoop spanning, waardoor je echt wordt meegezogen in het verhaal.

Het verhaal speelt zich af in een Rusland zoals ik dat eigenlijk niet kende, maar het is een zeer boeiende en mooie setting, waarin de tijdgeest en het beklemmende politieke klimaat een belangrijke rol spelen. Van een aantal scenes spat de gruwelijkheid af, maar het versterkt het verhaal en is zeker niet hinderlijk, al moet je misschien niet een al te zwakke maag hebben als je dat leest ;).

Soms deed het boek me wel een beetje aan de tv-serie 24 denken. Ook in Kind 44 gaat het om een overheidsagent die jacht maakt op de vijanden van zijn land, en soms vond ik hem toch wel een groot Jack Bauer-gehalte hebben, wat ik toch wel een beetje jammer vond.

Maar al met al een goed boek om te lezen.

Cijfer:
7,5/10
  donderdag 21 april 2011 @ 19:57:00 #16
309210 Beardy
Echte mannen hebben een baard.
pi_95819476
I WILL WEAR MIDNIGHT
Terry Pratchett

Een nieuw Discworld (r) boek met in de hoofdrol Tiffany Aching. Tiffany is een heks die in de loop van verschillende boeken al jong volwassen is geworden, het boek is dan ook een stukje volwassener qua thematiek dan de eerdere boeken. Althans .... in het begin. Helaas -- zo is mijn indruk -- verliest Pratchett zich hier een beetje; stukken van het verhaal gaan nergens naar toe en de climax is .... nou ja, géén climax eigenlijk.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben een Pratchett fan. Maar dit boek heeft ernstig behoefte aan een redacteur die Terry durft te zeggen dat het boek werk nodig heeft.

6 / 10
  Moderator zaterdag 23 april 2011 @ 15:00:28 #17
42184 crew  DaMart
pi_95888164
Jonas Jonasson - De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween

de-100-jarige-man-die-uit-het-raam-klom-en-verdween-jonas-jonasson-250pixw.jpg

Beschrijving
Allan wordt honderd en dat wordt groots gevierd in het bejaardentehuis, behalve dan dat de jarige het op zijn heupen krijgt en kort voordat het feest losbarst, vertrekt. De tijd die hem rest kan hij beter besteden, vindt hij, en hij klimt uit het raam en verdwijnt. Pers en burgemeester hebben het nakijken.

Allan is een nuchter type dat weinig tot geen angst kent en die verder niet al te lang stilstaat bij zijn beslissingen, maar ad hoc handelt en het avontuur op zijn hoogbejaarde leeftijd niet schuwt. Met alle gevolgen van dien. De vaart houdt hij er in elk geval in, want vanaf het moment dat hij het bejaardentehuis verlaat, wordt De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween een soort roadtrip waarbij de lezer de memorabele avonturen van de 100-jarige meemaakt – zo let hij even op een koffer voor iemand die maar niet terugkomt en dus gaat de koffer mee de bus in, maar er blijkt enorm veel (maffia)geld in te zitten, hetgeen woeste achtervolgingen tot gevolg heeft -, ook verzamelt Allan een bonte club figuren om zich heen in een zwaan-kleef-aaneffect. Tegelijkertijd passeren de memorabele momenten uit zijn leven én die van de twintigste-eeuwse geschiedenis de revue, met Allan als wel heel bijzonder gezelschap.

Beoordeling
Met veel plezier heb ik dit boek gelezen en regelmatig wist de auteur een (glim)lach op mijn gezicht te toveren. Het verhaal is origineel, en de wijze waarop de hoofdpersoon in een aantal historische gebeurtenissen geplaatst wordt, is erg goed en leuk bedacht.

Heden en verleden worden door elkaar verteld, maar komen in de ontknoping toch weer goed samen, en de wijze waarop de hoofdpersoon de problemen waarin hij is beland het hoofd biedt, vloeit logisch voort uit alles wat hij in zijn lange leven reeds heeft meegemaakt.

Het tempo in het verhaal is goed, en je wordt zo meegezogen in het verhaal, dat het als een sneltrein aan je voorbijtrekt.

Al met al een erg leuk boek om te lezen, en een aanrader dus.

Cijfer
8,5/10
pi_95894443
DeSteppewolf.jpg

Titel: De Steppewolf

Auteur: Herman Hesse

Beschrijving: Harry Haller is een oude melancholische man die er eigenlijk al het bijltje bij heeft neergegooid. Hij vult zijn tijd door te lezen, klassieke muziek te luisteren en wijn te drinken in een plaatselijk café, waar nog meer soortgenoten zich bevinden. Hij heeft het gevoel niet langer te kunnen leven in deze maatschappij en besluit 'het scheermes op zijn eigen keel te zetten'. Ook vind hij in zichzelf een zekere dualiteit in de vorm van de mens en de Steppewolf. De Steppewolf zou het 'duistere' in zichzelf vertegenwoordigen. Dan komt hij Hermine tegen, een jonge vrouw vol levenslust die zijn tegenpool vormt in veel opzichten. Ze leert hem het leven steeds beter te waarderen. Toch ligt er een dramatisch uitzicht op de loer. Hermine introduceert hem ook aan Pablo, een saxofonist die er nogal een vrije en uitbundige levensstijl op nahoud. Pablo laat hem kennismaken met zijn eigen persoonlijkheden en fantasieën achter deuren in een magisch theater.

Beoordeling: Op een gegeven moment ontvangt Harry een boekje van een man waarin een uiteenzetting over de Steppewolf staat beschreven. Dit is een interessant stuk, maar erg langdradig en ik had dan ook moeite om hier doorheen te komen. Toen dat stuk afgesloten was wist ik het boek weer op een wat hoger tempo te absorberen en heb ik deze dan ook in een ruk uitgelezen. Dit boek vertegenwoordigd veel van wat ik graag zie in een boek, een sterk verhaal, filosofische laag en een surrealistisch tintje. Dit boek is zeker een aanrader die je tot nieuwe inzichten probeert te laten komen. Een terechte klassieker. In het nawoord wordt ook nog eens benadrukt dit boek niet als een brok depressiviteit te zien, maar juist vol tekenen van hoop staat.

9/10
  zaterdag 23 april 2011 @ 19:48:59 #19
78654 Viking84
Going, going, gone
pi_95895322
Het boek heet toch echt Steppenwolf :P.
Niet meer actief op Fok!
pi_95895976
quote:
2s.gif Op zaterdag 23 april 2011 19:48 schreef Viking84 het volgende:
Het boek heet toch echt Steppenwolf :P.
Klopt, maar de Nederlandse vertaling staat als de Steppewolf op de cover. Dus voor die ben ik dan maar gegaan.

9789023455622.jpg
pi_96035537
Coen Simons - Zo Begint Iedere Ziener

9789026323904-coen-simon-zo-begint-iedere-ziener-mp-178.jpg

Na een paar positieve reacties besloten het boek maar eens te lezen, ondanks dat Vrij Nederland me al had gewaarschuwd dat dit onterecht onder de 'filosofie' werd gegroepeerd.

En inderdaad, het boek is eigenlijk een verzameling herinneringen van de schrijver, met hier en daar een semi-filosofisch inzicht. Simons heeft Filosofie gestudeerd, en is daarom in de overtuiging dat hij nu filosoof is. Helazerwijs zijn driekwart van zijn inzichten en beweringen erg kort door de bocht en neemt hij niet de moeite deze uit te wijden. We moeten zijn gedachtenkronkels maar voor waarheid aannemen blijkbaar, maar erg interessant zijn ze maar heel af en toe.

Op driekwart heb ik het boek in de hoek geflikkerd en ben ik wat leuks gaan lezen.

3/10
  dinsdag 3 mei 2011 @ 12:58:36 #22
69957 Lonewolf2003
Cool. Cool, cool, cool
pi_96291333
De Eenzaamheid van de Priemgetallen
Aardig boek, niet de onwijze hype waard. Probleem is dat ik de twee hoofdpersonen nogal irritant vond. In het begin kon ik daar nog doorheen komen in de hoop dat die irritante zijdes zouden afnemen. Maar de karakters vielen alleen maar verder in hun psychologische problemen. Wat ontzettend frustrerend en daardoor irritant is. Je wilt ze constant oppakken en door elkaar rammelen, zodat ze tot inzicht en inkeer komen. Dat zou nog te behappen en te vergeven zijn, ware het niet dat Mattia helemaal en ook Alice meer en meer weinig tot geen andere redeeming quality (weet even geen goed Nederlands woord hiervoor) hebben.
Al moet ik Giordano ook wel feliciteren om niet te kiezen voor de gemakkelijke en voorspelbare "ze komen tot inkeer en krijgen elkaar" weg.
pi_96664609
Mystiek_lichaam.gif

Titel: Mystiek Lichaam

Auteur: Frans Kellendonk

Beschrijving: Het boek is verdeeld in drie delen. Ook staan er drie mensen centraal in dit boek. Gijselhart, een oude gierige miljonair. Zijn (zwangere) dochter Marga en zijn (homofiele) zoon Leendert. Marga en Leendert worden ook wel Prul en Broer genoemd. Het boek beschrijft de relatie tussen deze personen. Deze is niet al te best. Gijselhart adoreert zijn dochter, maar het is duidelijk dat dit niet wederzijds is. Daarbovenop is ze ook nog eens zwanger geraakt van dezelfde (Joodse) man aan wie ze ook nog eens een klap geld heeft uitgeleend. Gijselhart doet zijn best om de enige man in haar leven te hoeven zijn, maar komt er vanzelf achter dat hij niet aan alle eisen kan voldoen. Leendert komt in het verhaal ook weer thuis van New York. Hij heeft een homofiele relatie gehad met een nogal controversiële jongen. Deze is dood gegaan aan een ziekte, welke Leendert nu waarschijnlijk ook in zich draagt. Leendert is jaloers op de manier hoe Marga door haar vader behandelt wordt. Zelf wordt hij totaal niet geaccepteerd, voelt zich niet eens welkom.

Beoordeling: Het boek is erg sterk geschreven. Het is al snel duidelijk dat het een erg literair boek is en veel gebruik maakt van metaforen en beschrijvingen. Frans heeft een erg diepe maar ook grappige manier van schrijven welke soms zelfs wat absurd aanvoelt. Geen van de karakters zijn echt mensen om mee the sympathiseren. Ik ging me op sommige momenten zelfs ergeren aan de opmerkingen en handelingen van Marga. Ook spelen er nogal dubieuze gebeurtenissen tussen Leendert en zijn vriend. Mystiek lichaam sleurt je door veel gedachten over zwangerschap en de dood. Een erg mooi boek.

8.5/10
pi_97619466
9789029077385.jpg

Titel: Slachthuis Vijf

Auteur: Kurt Vonnegut

Beschrijving: Billy Pilgrim was een Amerikaans soldaat toen hij het bombardement van Dresden meemaakte. Het boek neemt je mee naar deze uiteindelijke climax. Er is echter sprake van een niet-chronologische volgorde. De reden is namelijk dat Billy zichzelf beschouwd als een tijdreiziger. Overtuigd dat hij door aliens is ontvoerd sleurt hij je van de ene naar de andere gebeurtenis verspreid over zijn leven. Zo heeft hij zijn eigen geboorte en dood meegemaakt, om maar wat te noemen.

Beoordeling: Qua concept valt er weinig te klagen over Slachthuis Vijf. Het gebrek aan chronologie in het boek is een leuke toevoeging aan deze anti-oorlogsroman. Het grote verschil dat hiermee gemaakt wordt is dat je al vroeg weet hoe bepaalde situaties gaan aflopen. Zo verteld hij al snel dat hij bepaalde gebeurtenissen heeft overleefd, wie dat niet heeft gedaan en hoe hij zijn dood zal vinden. Als deze gebeurtenissen dan eindelijk plaatsvinden weet je als lezer al in de grote lijnen hoe dit gaat aflopen. Dit ging af en toe wel ten koste van de spanning die bepaalde oorlogssituaties normaal gesproken wel opwekken in een boek. (Zal hij het overleven?!)

Qua schrijfstijl heb ik wel een paar kritiekpunten. Zo gebruikt hij (Wikipedia vermeld 106 keer) vaak de woorden 'zo gaat dat' (So it goes in het Engels) aan het einde van een alinea. Waarschijnlijk is dit bedoeld om een soort sarcasme op te wekken, maar het wekt na een tijd wel een dosis irritatie op. Ook is zijn schrijfstijl vrij simplistisch door erg korte, simpele zinnen te gebruiken. De karakters die hij heeft ontwikkelend hebben allemaal hun charme, humor en absurditeiten. Toch kon ik geen emoties in mezelf terugvinden wanneer bepaalde mensen hun dood vonden. Dit is waarschijnlijk te verklaren omdat de karakters vaak niet echt serieus genomen konden worden. Als hij echter de barre situaties in de kampen en Dresden na het bombardement beschrijft wekt dat wel de nodige huiveringen op. Vergeet dan ook niet dat Kurt zijn verhaal heeft gebaseerd op zijn eigen ervaringen in het kamp.

Verwacht geen literair hoogstandje, maar een origineel boek die het bombardement van Dresden en de hele oorlog, met al zijn gruwelen, op een manier beschrijft die je normaal niet gewend bent van een oorlogsroman.

7,5/10
  Moderator zondag 3 juli 2011 @ 20:20:09 #25
42184 crew  DaMart
pi_98994591
Stephen King - Gevangen (Under the dome)
onix_9789024531257.jpg

Beschrijving
Van het ene op het andere moment wordt de gemeente Chesters Mill in Maine van de buitenwereld afgesloten. Een koepel van energie, onzichtbaar maar ondoordringbaar, houdt iedereen gevangen, en er kan niemand van buiten meer in.

De meest corrupte man van de stad grijpt zijn kans en vormt een microtirannie waarbij Gestapopraktijken verbleken. En wie houdt hem tegen? Het leger staat opgesteld buiten de koepel maar kan niets uitrichten, zelfs niet met behulp van de krachtigste raketten.

De sociale structuur in Chesters Mill verslechtert even snel als de kwaliteit van de lucht onder de koepel. Als lezer kun je maar een huiveringwekkende conclusie trekken: als de machtsbalans ook maar enigszins uit evenwicht raakt kun je in een horrorsituatie verzeild raken die met geen pen te beschrijven is.

De grootste monsters, dat zijn je medemensen.

Beoordeling
Het boek valt eigenlijk in twee delen uiteen: aan de ene kant de manier waarop de inwoners van Chesters Mill proberen om te gaan met hun gevangenschap, aan de andere kant de vraag hoe de koepel er komt en hoe ze die weg kunnen krijgen.

King heeft een goed verhaal neergezet m.b.t. de sociale structuur van Chesters Mill, en de wijze waarop een man de macht probeert te grijpen. De personages zijn goed uitgewerkt, en het verhaal is op dit punt ook erg spannend. Het boek is ook zo geschreven dat je sympathie krijgt voor de goede mensen en je de slechte mensen wat minder positief bekijkt.

Het andere deel, de koepel, is op zich ook spannend, en je gaar je steeds meer afvragen of dat ooit nog goed gaat komen en hoe. De ontknoping op dat punt vond ik alleen tegenvallen. Er was een enorme spanningsopbouw, maar dat eindigde toch een beetje in een anticlimax voor mij. De geloofwaardigheid was behoorlijk ver te zoeken bij de verklaring voor de koepel en de ontknoping. De achterliggende boodschap is dan wel duidelijk, maar toch is het het net niet.

En dat is erg jammer, want als King daar net zo'n werk van had gemaakt als de rest van het boek, dan had dit echt een topboek kunnen zijn. Nu blijft het juist door de ontknoping voor mij toch wat achter.

De eerste 300 pagina's had ik wel nodig om in het verhaal te komen, maar daarna werd het wel een boek dat ik nog maar moeilijk weg kon leggen.

7,5/10
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')