R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Vorig jaar heb ik mijn middelbaar afgemaakt. We hadden echt een bijzonder vriendschapsgroep, we deden bijzonder veel samen, we waren echt één geheel. Maar ja, je kent het, na het middelbaar slaat iedereen een andere weg in. Ondanks dat we allemaal op verschillende scholen zitten, spreken we geregeld nog eens af en houden we echt nog veel contact. Tot voor kort vond ik dit allemaal prima en had ik hier geen problemen mee.
Maar de afgelopen dagen heb ik echt een soort heimwee gekregen naar die tijden. Ik denk met weemoed terug aan die onbezorgde tijden waar je gewoon de hele dag met elkaar doorbracht, waar je samen at, samen voetbalde, samen lachte, samen op café ging, waar je buiten school ook samen was. Nu aan de universiteit is alles veel afstandelijker, je kent wel veel mensen maar een echte link heb je daar nog niet mee. Het ergste van dit alles is dat deze mooie momenten nooit zullen terugkeren, dat die band nooit meer nog hetzelfde zal zijn.
Ik merk dat ook anderen het hiermee moeilijk hebben. Ik weet dat het leven doorgaat en dat ik ongetwijfeld nieuwe horizonten en boeiende mensen zal leren kennen. Maar toch, those were the times...
Nog mensen die hier moeite mee hebben/hadden ?
Maar de afgelopen dagen heb ik echt een soort heimwee gekregen naar die tijden. Ik denk met weemoed terug aan die onbezorgde tijden waar je gewoon de hele dag met elkaar doorbracht, waar je samen at, samen voetbalde, samen lachte, samen op café ging, waar je buiten school ook samen was. Nu aan de universiteit is alles veel afstandelijker, je kent wel veel mensen maar een echte link heb je daar nog niet mee. Het ergste van dit alles is dat deze mooie momenten nooit zullen terugkeren, dat die band nooit meer nog hetzelfde zal zijn.
Ik merk dat ook anderen het hiermee moeilijk hebben. Ik weet dat het leven doorgaat en dat ik ongetwijfeld nieuwe horizonten en boeiende mensen zal leren kennen. Maar toch, those were the times...
Nog mensen die hier moeite mee hebben/hadden ?
Voetbalhistorische bedenkingen: https://metcruijffopstap.wordpress.com/
Niet echt moeite mee , maar dat noemen ze dus jeugdsentiment. Met een boel van vroeger heb ik geen contact meer , maar af en toe zou je gewoon nog even om het hoekje willen kijken hoe ze het nu doen. Ook met tv-series enzo dat hoort gewoon bij je. Over tig jaar heb je hetzelfde weer met deze tijd
Niet blijven hangen in het verleden. Elke tijd heeft zijn charme. 
Op maandag 29 maart 2010 19:12 schreef Spoortie het volgende:
Ah, dan vind ik het ook redelijk als ik in naam van alle autisten op FoK! een topic mag openen dat die HugoBaas die ene ziekte met twee k's mag krijgen, of mag dat dan weer niet?
Ah, dan vind ik het ook redelijk als ik in naam van alle autisten op FoK! een topic mag openen dat die HugoBaas die ene ziekte met twee k's mag krijgen, of mag dat dan weer niet?
Herken het wel een klein beetje. Toen ik van m'n VWO afging zei iedereen 'nu breekt de mooiste tijd van je leven aan!' terwijl ik alleen maar dacht: 'nog mooier dan dit?quote:Op donderdag 6 januari 2011 16:13 schreef Anatool het volgende:
Nog mensen die hier moeite mee hebben/hadden ?
'Ik had echt een toptijd op de middelbare school, altijd lachen in de les, in het weekend lekker stappen, je kende iedereen al jaren, je ging op vakantie met elkaar.
Toen ging ik studeren en dacht ik: nu gaat het he-le-maaaaal los! Op kamers gegaan, ready for the party, en toen bleek dat veel college-genoten nogal suffe lui waren die om 17u thuis moesten zijn voor het eten.
Uiteraard moest je je plekje nog zien te vinden, maar in dat eerste jaar verlangde ik wel eens terug naar 'vroeger' ja. Ging dan altijd op donderdagavond naar Nijmegen (daar was iedereen gaan studeren, ik was in m'n eentje naar Utrecht gegaan) en ging alsnog wel 3 keer per week stappen, maar toch...Daarna ben ik dus lid geworden van een studentenvereniging, heb ik me laten vernederen en sindsdien ben ik weer baas en heb ik vrienden, nu al vele jaren lang.
Gourmetten of steengrillen?
Het dikgedrukte herken ik bij mezelf heel erg. Vroeger sloot ik heel makkelijk vriendschappen met mensen, maar nadat er diverse vriendschappen zijn verwaterd, of helemaal verdwenen ben ik wat vriendschappen betreft veel meer gesloten geworden en zal nu veel minder snel vrienden worden met iemand.quote:
Vorig jaar heb ik mijn middelbaar afgemaakt. We hadden echt een bijzonder vriendschapsgroep, we deden bijzonder veel samen, we waren echt één geheel. Maar ja, je kent het, na het middelbaar slaat iedereen een andere weg in. Ondanks dat we allemaal op verschillende scholen zitten, spreken we geregeld nog eens af en houden we echt nog veel contact. Tot voor kort vond ik dit allemaal prima en had ik hier geen problemen mee.
Maar de afgelopen dagen heb ik echt een soort heimwee gekregen naar die tijden. Ik denk met weemoed terug aan die onbezorgde tijden waar je gewoon de hele dag met elkaar doorbracht, waar je samen at, samen voetbalde, samen lachte, samen op café ging, waar je buiten school ook samen was. Nu aan de universiteit is alles veel afstandelijker, je kent wel veel mensen maar een echte link heb je daar nog niet mee. Het ergste van dit alles is dat deze mooie momenten nooit zullen terugkeren, dat die band nooit meer nog hetzelfde zal zijn.
Ik merk dat ook anderen het hiermee moeilijk hebben. Ik weet dat het leven doorgaat en dat ik ongetwijfeld nieuwe horizonten en boeiende mensen zal leren kennen. Maar toch, those were the times...
Nog mensen die hier moeite mee hebben/hadden ?
|
|
