Het lijkt me heel moeilijk om je vader zo'n pijn te zien lijden en zo achteruit te gaan.
Ik mag hopen dat aan dit lijden snel een eind komt.
Een hele dikke kus voor jou, Swets, je vader en zijn geweldige vriendin.
Eva ♥ en Iris ♥
Heel veel sterkte.
Meer kan ik niet zeggen....mijn vader is 14 jaar geleden overleden...na een lang ziekbed.
Laat dit onmenswaardige bestaan snel achter de rug zijn.
Dikke Knuff,
Jeannette.
Helaas is mijn werk ook nog dusdanig veeleisend dat ik ook niet altijd de aandacht aan E.T. kan geven die ik wenselijk vind. Een afweging die ik continue moet maken. Om dit weekendje in ieder geval DIE rust te hebben zit ik nu ook nog te werken om dat goed achter te laten.
Nu even 4 dagen van relatieve rust en er alleen voor haar zijn!
Kanjer ik hou van je 
Ik ken heel wat mensen die aan kanker gegaan zijn, het is een rotziekte. Hopelijk kan hij vredig gaan en kan jij met een gerust hart afscheid nemen. Als hij gaat krijgt hij in ieder geval een mooi plaatsje daarboven, dat heeft hij wel verdiend als ik alles hier zo lees. 
Sterkte allebei!
quote:Lief
Op donderdag 22 augustus 2002 00:11 schreef Swetsenegger het volgende:
Bijtanken is erg nodig.Helaas is mijn werk ook nog dusdanig veeleisend dat ik ook niet altijd de aandacht aan E.T. kan geven die ik wenselijk vind. Een afweging die ik continue moet maken. Om dit weekendje in ieder geval DIE rust te hebben zit ik nu ook nog te werken om dat goed achter te laten.
Nu even 4 dagen van relatieve rust en er alleen voor haar zijn!
Kanjer ik hou van je
Heel erg veel sterkte en ET: ik ben blij dat je iemand achter je hebt staan die je door dik en dun zal steunen.
Ik wens jullie beiden erg veel sterkte. Sorry, ik weet even niet wat ik moet opschrijven behalve dan dat ik het bijzonder klote vind voor jullie en dat ik het bewonderenswaardig vind hoe jullie hier mee omgaan.
Zondag is hij om 11.23 overleden. Heel vredig is hij ingeslapen.
Ik had 'm vrijdagavond nog aan de telefoon vanuit Luxemburg en hoorde dat 't eigenlijk al niks meer was. Dat 't inderdaad erg hard ging. Ik wist toen al dat 't een dezer dagen over zou zijn. Toch geprobeerd nog wat leuks ervan te maken.
Zondagochtend, kwart over acht. De telefoon gaat. Z'n vriendin; dat we toch maar naar huis moesten komen. Meteen alle spullen ingepakt, ff snel een bakkie koffie naar binnen gegoten, uitgechecked en in de auto gesprongen.
Alleen even gestopt om te plassen en meteen weer door.
In de auto had ik een bepaalde vrede in me. Ik voelde dat 't niet veel meer uitmaakte of we een half uur eerder of later er zouden zijn. Op dat moment wist ik nog niet hoe of wat er aan de hand was. Maar ik had voor mezelf bedacht: Als 't om euthanasie gaat (de molen hiervoor was al in gang gezet) wachten ze zowieso wel op me, Als hij overleden is maakt 't ook niet uit of ik eerder of later ben. We zijn nog even snel thuis gestopt (kwamen we toch langs), z'n begrafenis polis opgehaald en doorgereden.
Ik voelde zo goed aan wat er aan de hand was. Ik had er vrede mee. Simone hoefde me niet meer te vertellen dat hij al overleden was toen ik binnenkwam.
We hadden het ONMOGELIJK op tijd kunnen halen.
Hij is heel vredig gegaan in de wetenschap dat ik er vrede mee zou hebben dat hij geen pijn meer heeft. Dat is voor mij het belangrijkste. Hij wist dat ik onderweg was. Dat alle anderen om hem heen zaten die belangrijk waren in zijn leven, of dat ze onderweg waren (zijn beste maat redde het ook niet op tijd)
En nu de tijd van het grote regelen. De kaarten zijn gemaakt; een hele mooie foto erop van een bepaalde tulp die m'n vader afgelopen maart nog op Cyprus had gevonden. (een heel zeldzame).
Hij ligt thuis opgebaard. Hij ligt gewoon in bed. Het is zo vertrouwd om hem op z'n eigen stekkie te zien liggen. Je verwacht elk moment dat ie nog iets wil zeggen. Er is ook thuis gelegenheid tot afscheidnemen voor de mensen die dat willen. Niet koud en afstandelijk in een of ander gebouwtje, gewoon lekker thuis met een bak koffie erbij.
Met z'n hoornvliezen is nog iemand heel blij gemaakt. Die hebben ze zondagmiddag (gewoon thuis) weggehaald. Je ziet er niets meer van. Hij ligt gewoon lekker te slapen.
De hond vervangt zijn gesnurk
't is mooi. 't is goed zo. Hij heeft geen pijn meer.
Maar ik zal 'm absoluut missen.
Dag Pa...
Geen gekke dingen doen... Niet weglopen... Tot morgen
Heb vreselijk meegeleefd met je, en nog steeds.
Enorm veel sterkte met dit vreselijke verlies
[Dit bericht is gewijzigd door DarkElf op 26-08-2002 21:51]
, ik weet ff nix
Geen verborgen agenda's, trouw, grote muil, lief hartje, bang voor bloed, scheld FA's graag uit voor lul.
Op dinsdag 26 oktober 2021 16:46 schreef Elan het volgende:
Hier sta ik dan weer niet van te kijken Zelfs het virus is bang voor jou.
Heel veel sterkte de komende tijd met het verwerken van dit verlies.
Ik heb met bewondering jullie verhaal de laatste tijd gevolgd en hoop dat jullie voor jezelf voldoende tijd nemen om het allemaal op een rijtje te zetten.
Hou je taai!
Paul
Poef.....gone! ©golfer
Ik wens jou ( en Swets uiteraard) zoveel sterkte toe...
Het troost misschien een beetje dat hij nu rust heeft,
maar je had je pa nog niet mogen missen.
Ik denk aan jullie.
Als het gras naar je voeten graait
Als de wind langs je wangen aait, hier ben ik
Niet op 't ijs!! 't houdt niet!!
Sterkte de komende dagen voor iedereen!
* calvobbes weet effe ook niks meer te zeggen
....maar daarna ben ik weer triestig...
Rewimo
Nederduitse/Mevrouw qltel
Liefs, Renée
<a href="http://bijenzonderzorgen.nl/" target="_blank" rel="nofollow">http://bijenzonderzorgen.nl/</a> beslist geen BIJ-zaak!
Weet ook niks nu...
Wat is het leven soms hard.
De toekomst hangt af van wat je nu aan het doen bent.
quote:Gecondoleerd, en sterkte. Is een raar gevoel, vrede verdriet. Maar hij heeft rust nu. Zorgen jullie dat je die ook vindt, of blijft houden.
Op maandag 26 augustus 2002 21:49 schreef E.T. het volgende:
-knip-De hond vervangt zijn gesnurk
't is mooi. 't is goed zo. Hij heeft geen pijn meer.
Maar ik zal 'm absoluut missen.Dag Pa...
Geen gekke dingen doen... Niet weglopen... Tot morgen
quote:'T zal me niet verbazen als hij nu ff moet lachen.
Op maandag 26 augustus 2002 21:53 schreef E.T. het volgende:
O ja ... Pa,Niet op 't ijs!! 't houdt niet!!
Wat schrik ik toch nog van dit droevige bericht Papa ET is niet meer. Hij heeft geen pijn meer, hoeft niet meer te lijden.
Wat is het snel gegaan allemaal en voor hem misschien toch nog te lang. 
'Fijn' dat je er zo'n 'goed' gevoel bij hebt, dat je er vrede mee hebt lieve ET. Iets beters kan ik je ook niet toewensen in deze situatie.
Wij wensen jou en Jeroen heel veel sterkte.
