Dag Pa

veel sterkte de komende tijd, je pa heeft de rust gekregen die hij verdiende.

Ik kan me niet voorstellen hoe het is om je vader op zo'n manier te verliezen.

Wel heb ik op een soortgelijke manier mijn grootvader verloren.
Hij had al 14 jaar Parkinson, al op vrij jonge leeftijd, en ik wist dat hij, ik hield bijna nog meer van hem dan wat dan ook, nooit mij in een trouwjurk zou zien, of met mijn eerste kindje of wat dan ook.

Dus ergens weet ik hoe het voelt, om iemand af te zien takelen aan een vreselijke ziekte en te beseffen dat het niet meer goed komt.

Toch was er ergens een lichtpuntje, al was dat toen moeilijk om in te zien.
Mensen met zo'n ziekte lijden enorm veel, en soms is de dood dan de enige oplossing, zodat ze eindelijk uit hun vreselijk lijden worden verlost.
De dag voor zijn sterven ben ik nog naar hem toegeweest, ik ben de laatste die met hem gepraat heeft, en daar ben ik trots op.
Want na zijn laatste worden zal ik altijd zijn kleine meid blijven.....
Damn, ik hoop dat mijn toetsenbord waterdicht is....

Ik kan verder niet veel doen dan je erg veel sterkte te wensen, een dikke, virtuele knuffel te geven, en aan je te zullen denken.

Heel veel lieVs, een Dikke Knuffel, en alle sterkte die je nodig hebt,

Gaby

P.

Liefs
BB