quote:

"in spanje denken ze dat ze van duitsland hebben gewonnen. fout.
Spanje moet zondag pas tegen Duitsland aantreden. Wij zijn namelijk het nieuwe Duitsland. Een land dat slechter speelt dan jij maar wel van je wint. "

quote:

De spanjaarden moeten nu nog van Duitsland winnen

Toen we tegen Brazilië moesten aantreden, was ik veel minder positief dan nu. Ik denk namelijk dat we van dit Spanje moeten kunnen winnen.

Jogi denkt van niet. Die gedachte kwam in hem op toen hij gestyled werd door zijn persoonlijke visagist voor de persconferentie gisteravond. Om de ontstellende zwakte van zijn eigen Mannschaft in de halve finale te maskeren, sprak hij over een “superieur Spanje” en stelde hij nu al vast dat Nederland volstrekt kansloos is aanstaande zondag.

On-Duits
Welnu, zoals de persoonlijke stylist van Jogi liegt als hij zegt “Zo zit je haar goed voor de wedstrijd, je bent de knapste trainer van de wereld” (zonder die vaststelling durft Jogi het veld niet op), zo liegt Jogi tegen de wereldpers als hij dit verkondigt. Spanje was helemaal niet van een andere planeet, maar het was Duitsland dat onthutsend zwak was gisteravond. Verlamd door de angst. Niemand durfde iets te ondernemen. De voormalige revelatie Özil zwalkte rond en keek uit zijn ogen als een crackjunk die al een etmaal droogstaat. Podolski schudde al vanaf de aftrap meewarig zijn hoofd. Lahm begon al vanaf de rust zijn traantjes weg te vegen. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Het was allemaal erg on-Duits. De enige waar nog pit in zat, was de mutant (half mens, half zwijn – en inderdaad, what’s in a name) Schweinsteiger.

Want het frivole, kinderlijk naïeve driehoekjesgepingel rondom de middencirkel van de Spanjaarden ten spijt, de voormalige Franco-adepten waren in feite op weinig momenten écht gevaarlijk. Kijk maar naar de ijskoude feiten: in de eerste helft weliswaar veel dreiging maar niet meer dan een halve uitgespeelde kans. In de tweede helft een in potentie uitgespeelde kans (verprutst door de zelfzuchtigheid van Pedro) en vier schoten uit de tweede lijn. De enige treffer viel uit een corner en werd gemaakt door verdediger Puyol.

Onzekere wijven
Spanje heeft het hele toernooi al moeite met scoren. De falende Torres kon niet meer op het vertrouwen van Del Bosque rekenen en zijn vervanger Pedro is zo eager om de nieuwe eerste keuze te worden dat hij teveel voor eigen succes gaat. Dan valt er voor het beleid van Van Marwijk – onvoorwaardelijk vasthouden aan Van Persie – meer te zeggen. Dat geeft vertrouwen en vertrouwen maakt sterk. En Van Persie speelt ook elke wedstrijd beter. Voetballers en vrouwen hebben met elkaar gemeen dat ze veel bevestiging nodig hebben. Anders worden ze onzeker. Welnu, Torres en Pedro zijn feitelijk twee onzekere wijven. “Houdt hij wel van me?”, denken ze elk moment van de dag. Die twee raken dus geen bal meer.


En dan nog even terug naar dat vervelende getik rondom de middencirkel. Frank Snoeks, die met de week meer gaat lijken op Evert ten Napel, vond het gisteravond allemaal prachtig. “Kijk toch eens naar die circulatie, het is net een machine!” Leuk, een beetje in hoog tempo de bal rondspelen op het middenveld. Maar wat koop je ervoor? Zodra die balletdansertjes te dicht bij onze verdedigende middenvelders De Jong (niet voor niets de best verdienende speler van Oranje) en Van Bommel in de buurt komen voor een aanname en een actie, liggen ze op de grond en zijn ze de bal kwijt. Dat Nederlandse duo alleen al is meer Duits dan de hele Mannschaft.

Vies
Dus laat Spanje maar lekker rondtikken, net als wij in 1974. Wij hebben achterin de allerbeste balafpakkers van dit toernooi. En een verdediging die bijna niet te kloppen is. Als Spanje moeite heeft met scoren tegen landen als Zwitserland, Chili, Honduras of Paraguay, dan wordt dat tegen ons ook lastig. Het tekent meteen de sterkte van dit Nederland. Dus laat de angst er niet insluipen. En belangrijker nog: laat de Spanjaarden maar denken dat ze er al zijn. Laat de hele wereld het maar denken. Laat de Spanjaarden het spel maar maken op het middenveld. Wij krijgen voorin altijd onze momenten. Uit het niets. Heel vies en heel Duits.

Ach, eigenlijk komt het hier allemaal op neer. In Spanje denken ze dat ze van Duitsland hebben gewonnen. Fout. Spanje moet zondag pas tegen Duitsland aantreden. Wij zijn namelijk het nieuwe Duitsland. Een land dat slechter speelt dan jij maar wel van je wint. Wij zijn Internazionale en Spanje is Barcelona. Laat ze maar janken zondag. “Voetbal is zo gemeen! Zo oneerlijk!”

2026
Tja, Spanje… Mooi land, lekker eten, fijne mensen. Ik kom er graag. Heel graag zelfs. Maar goed, laten we eindigen met de harde feiten. Spanje was de laatste fascistenstaat van Europa. Het wordt tevens het laatste topvoetballand dat ooit de wereldtitel gaat pakken. Ik gok in 2026. Met Mark van Bommel als bondscoach.

Jonkheer Ton

quote:

World Cup 2010 Comment: How Spain, The Best Team In The World Took Down The Best Team In South Africa, Germany

Goal.com's Cyrus C. Malek reflects on Spain's heroic win against Germany to reach an historic World Cup final in South Africa...

By Cyrus C. Malek
Jul 8, 2010 6:50:00 AM

Euphoria has overrun the Iberian Peninsula. As Spanish president José Luis Zapatero proudly announced mere moments after Spain’s historic 1-0 World Cup semi-final triumph over Germany, “This result is a source of happiness that has gripped the entire country”.

In most other countries, one would expect such an ecstatic response as a people, unified behind their national football team, fill their country’s streets to celebrate a common sense of identity, belonging, and solidarity. Such was the case in the Netherlands when the Dutch secured their final berth and one would imagine such a reaction in nearly every other World Cup nation.

But within the context of contemporary Spanish history and the ethno-political/linguistic divisions that separate the Spanish country along its semi-autonomous regions, seeing the whole of Spain sing together in wild support of La Furia Roja is a sight to behold, indeed.


With seven players out of Spain’s starting XI last night coming out of the Barcelona ranks, with the exception of David Villa (Asturias) and Andres Iniesta (La Mancha); three playing for Real Madrid - one of which is Madrid-born (Casillas), one of which is Andalusian-born (Sergio Ramos), and the third of which is Basque-born (Xabi Alonso); and a lone Villarreal player Capdevila, who actually hails from Catalunya; it is curious to see the people of Spain, from every corner of the country, band together beneath one flag and brand a team made up largely of Catalans as heroic representatives for the entire country. For those who understand the dynamic of the Catalunya-Madrid duality is a certain irony in considering Barcelona's captain, Carles Puyol, is being lauded as Spain's hero.

In a reflection of such relatively newfound camaraderie, AS, a strongly pro-Madrid sports tabloid printed the headline ¡Visca España! after Spain’s historic win (“Visca”, of course, being Catalan for “Long live!” in lieu of the Castilian Spanish “Viva”). In spite of years of recent friction, the traditionally divisive political narrative that separates, most notably, Madrid, Catalunya, and the Basque country, appears to be transforming in Spain - and football appears to be serving as the catalyst.


It is no wonder, either. In watching Spain beat Ze Germans last night, it is hard to fathom how La Seleccion’s attractive play could not inspire a nation to unite in a celebration of both their distinct diversity and common roots.

“We have been beaten by the best team in the world”, conceded German coach Joachim Loew after the match - an accurate assessment. But if one had watched Spain face Switzerland, Honduras, Chile, and even Portugal, one would be hard pressed to disburse such praise.

Losing their first match in South Africa, Spain looked a side that had lost its sheen - still a strong team that could cause danger, but one that was not playing with the panache, swagger, and sense of identity that had seen La Roja lift the Euro 2008 trophy.

In curious contrast, Germany began their quest for World Cup glory in opposite fashion, immediately showing off their discipline in defence and their efficient, blitzkrieg attacking style as they dismantled Australia 4-0. While they showed a lack of focus in their subsequent loss to Serbia, Die Mannschaft soon returned to their typical business-as-usual philosophy, dispatching Ghana in their final group stage match before thrashing two tournament heavyweights in England and Argentina through the first two knockout rounds. Heading into Wednesday night's semi-final, the Germans were regarded as the best team in South Africa and were heavily favoured to meet Holland in the final.

But it is important to remember that a World Cup is a month-long tournament and a manager must make sure his team do not peak too early, instead striving for his side to show steady progress and improvement over the course of not just the World Cup, but also the preceding qualifiers, so to be full strength when the true tests of mettle arrive. Both Spain and Holland seem to have followed this model of progression throughout their time preceding this summer and in South Africa; the payoff has been gloriously apparent.

Spain also came into South Africa 2010 in the unique position of having secured their first major title in 44 years, winning the European championship in a most dramatic fashion in 2008. While La Roja’s World Cup jitters still seemed to prevail at certain points in the early competition, the maturity that came with European supremacy was invaluable in cooling the traditionally hot Spanish nerves as the opposition began to improve and the stakes began to rise. Against Germany last night, Spain seemed to be playing with the air of having “done it before”; having already had the invaluable experience of superseding 44 years of adversity and emerging victorious.

It was this combination of the physical development and mental evolution that allowed Spain to take on last night’s semi-final with a renewed confidence in their own abilities and faith in one another. From Sergio Busquets, Xabi Alonso, Xavi, and Andres Iniesta’s beautiful and effortless movement of the ball through the midfield, to David Villa and Pedro Rodriguez’s relentless defensive pursuit of the ball up front, to the back line’s stalwart blockade of the German attack, to Iker Casillas’ exceptional concentration on the rare occasions he was called upon, last night’s display constituted a sublime return to Spain’s brand of team football.


Against Germany, La Furia Roja personified everything that Spaniards like to characterise as traditional Spanish values: fight, never-say-die vigilance, a determined drive for success, brotherly love, an appreciation for technical class, and a distinct air of Spanish bravado and flair that inevitably elicits emotional and celebratory chants of “¡Olé!”.

Now, Spain are in what, for the better part of a century, has seemed like an impossibility: a World Cup final. Ojalá (Spanish for “hopefully”, but a word that takes root in the Arabic “Insha’Allah”, further exemplifying Spain’s rich cultural heritage), destiny will not be denied on Sunday.

SPOILER

quote:

Op zaterdag 10 juli 2010 13:50 schreef Redux het volgende:
Kom op jongens, we halen morgen die beker op uit zuid afrika!! [ afbeelding ]

quote:

Op zaterdag 10 juli 2010 13:50 schreef Redux het volgende:
Kom op jongens, we halen morgen die beker op uit zuid afrika!! [ afbeelding ]

quote:

Dus laat Spanje maar lekker rondtikken, net als wij in 1974. Wij hebben achterin de allerbeste balafpakkers van dit toernooi. En een verdediging die bijna niet te kloppen is.

quote:

Op zaterdag 10 juli 2010 16:18 schreef VerrekteZakHooi het volgende:

[..]

Beetje jammer dat wij dan al 5 treffers hebben mogen incasseren en Spanje slechts 2

quote:

Op zaterdag 10 juli 2010 16:20 schreef Brawler het volgende:

[..]

Maar die 5 treffers tegen hebben niet geleid tot verlies van een wedstrijd. Bij Spanje wel

quote:

Op zaterdag 10 juli 2010 16:24 schreef VerrekteZakHooi het volgende:

[..]

Tsja, als ze goals onterecht gaan goedkeuren (van de tegenstander) kun je een keer verliezen.

quote:

Op zaterdag 10 juli 2010 16:27 schreef Bolkesteijn het volgende:

[..]

Niet als je er zelf voldoende ballen in prikt.

quote:

Op zaterdag 10 juli 2010 16:31 schreef VerrekteZakHooi het volgende:

[..]

Dan wil ik jou nog wel eens horen na NL-Spanje, waarin een Nederland Spanje compleet van de mat tikt, maar door diverse scheidsrechterlijke dwalingen toch verliest.

quote:

Op zaterdag 10 juli 2010 16:31 schreef VerrekteZakHooi het volgende:

[..]

Dan wil ik jou nog wel eens horen na NL-Spanje, waarin een Nederland Spanje compleet van de mat tikt, maar door diverse scheidsrechterlijke dwalingen toch verliest.

quote:

Op zaterdag 10 juli 2010 16:32 schreef Redux het volgende:

[..]

WK topic voor chagerijnigen en pessimisten

quote:

Op zaterdag 10 juli 2010 16:33 schreef Brawler het volgende:


Maar, voor nu; Een beetje optimistisch!

quote:

Op zaterdag 10 juli 2010 16:31 schreef VerrekteZakHooi het volgende:

[..]

Dan wil ik jou nog wel eens horen na NL-Spanje, waarin een Nederland Spanje compleet van de mat tikt, maar door diverse scheidsrechterlijke dwalingen toch verliest.

quote:

Op zaterdag 10 juli 2010 16:18 schreef VerrekteZakHooi het volgende:

[..]

Beetje jammer dat wij dan al 5 treffers hebben mogen incasseren en Spanje slechts 2

quote:

Op zaterdag 10 juli 2010 17:02 schreef Tomatenboer het volgende:

[..]

Maakt niet uit, Nederland heeft ook 12 doelpunten gescoord, tegen Spanje slechts 7.

quote:

Arjen Robben over Spanje, Duitsland, lekkere spanning en wereldkampioen worden.

Donderdagochtend mag de Nederlandse pers weer met de spelers praten. Er heerst een opgewonden sfeer. Ook de journalisten zijn uitgelaten over het bereiken van de finale. Arjen Robben is niet zo opgewonden, eigenlijk is hij rustig als altijd. Wel twinkelen zijn ogen. Hij is zichtbaar van alles aan het genieten.

Kolonisten van Katan:

‘Tot nu toe heb ik na de halve finale alles heel rustig beleefd. Ik merk dat in de groep nog steeds overheerst dat we er niet zijn. Na de wedstrijd hebben we in het hotel wat met de families gegeten. Daarna zijn we naar bed gegaan. Het was al half 5, dus ook niet het tijdstip om nog de bar in te gaan. Gisteren heb ik ook weinig gedaan, een uitlooptraining en wat kolonisten van katan gespeeld met Dirk en Andre. Ik heb gewonnen. Meestal winnen Andre en ik, want Dirk kan er niet veel van.’

Lekkere spanning:

‘Op de finale kan ik me eigenlijk alleen maar verheugen. Ik heb helemaal geen last van vervelende spanning, eigenlijk alleen van lekkere spanning. Ik vind het een kick dat ik de finale mag spelen. Ik ben gewoon uitgekozen om voor mijn land uit te komen, dat is alleen maar fantastisch. De avond voor een wedstrijd denk ik aan al het moois dat er gaat gebeuren, dan val ik heerlijk in slaap.’

Familie:

‘Mijn hele familie is nu hier. Ouders, vrouw en broers. Alleen mijn kinderen en schoonouders zijn thuis. De schoonouders passen op de kinderen. Voor hen is het niets om hier te zijn, ze zijn veel te jong. Maar verder vind ik het heerlijk dat de familie er bij is.’

Vertrouwen:

‘Er heerst binnen dit team zo’n gevoel van vertrouwen naar elkaar. De overtuiging dat we het kunnen is zo groot. Dat gevoel is bijna niet te omschrijven. Je voelt het in de kleedkamer, ook voor de wedstrijd. Hoe we elkaar aankijken, hoe we met elkaar omgaan. Wat er ook gebeurt; ‘We gaan winnen.’ Nogmaals ons spel is niet fantastisch, maar we kunnen altijd terugvallen op een goede organisatie. Van daaruit weten we dat we kansen krijgen. Voorin hebben wel zoveel individuele kwaliteit, we scoren altijd.’

Chelsea:

‘Ik heb dat wel eens eerder gehad een periode bij Chelsea. In mijn eerste jaar toen we ook kampioen werden, zo’n gevoel dat je niets kan gebeuren. Voorafgaand aan de Champions League finale dit jaar met Bayern hadden we niet dat onoverwinnelijke gevoel dat binnen het Nederlands elftal heerst. Dit is echt anders.’

Plezier:

‘Kom ik bij trainingen altijd als laatste het veld af? Oh, dat is niet bewust en zeker geen bijgeloof. Als het officiële gedeelte van de training erop zit, dan wil ik gewoon even lekker die bal voelen, acties maken, hooghouden etc. Ik denk dat ik als laatste het veld af kom, omdat ik zoveel plezier heb in voetbal. Misschien is dat wel extra omdat ik terugkom van een blessure.’

De gekte:

‘Wij krijgen hier helaas niet veel van de gekte in Nederland. Ik heb wel wat beelden gezien van het museumplein, dat zag er prachtig uit. Ik vind het wel jammer dat we hier weinig merken. In Zwitserland konden we die mensenmassa op de dag van de wedstrijd uit onze hotelkamer zien. Nu zien we er alleen bij het stadion wat van.’

Overtredingen:

‘Natuurlijk ben ik niet blij als ik geschopt word, maar het is ook een bevestiging dat ik goed bezig ben. Ik zie al heel snel dat een tegenstander niet blij met me is, dat is een lekker gevoel. Sommige spelers krijgen van hun trainer mee om me bij de eerste overtreding goed te raken en uit de wedstrijd te schoppen. Ze denken dan dat ze niet meteen geel krijgen. Daar moet ik goed op voorbereid zijn. Wat ik nu meestal doe is hardop mee tellen naar de scheidsrechter. Zij moeten me namelijk beschermen. Tegen Brazilië ging Robinho op een gegeven moment helemaal uit zijn dak. Ik kan je verzekeren dat ik echt voortdurend geraakt werd. Ik ben natuurlijk ook heel snel uit balans als ik op snelheid lig.’

Onverstoorbaar:

‘Ik denk dat Portugal in 2006 en Rusland in 2008 wel hele belangrijke leermomenten zijn geweest. De bondscoach heeft vanaf dag 1 benadrukt dat we onverstoorbaar moeten zijn. We mogen ons niet van de wijs laten brengen door een eerdere goede wedstrijd, door een scheidsrechter of een tegenstander. We moeten ons niet laten provoceren. Daar is zo op gehamerd.’

Lichaam:

‘Mijn lichaam voelt steeds beter. Ik ben vrij in mijn hoofd en denk niet meer aan mijn blessure. Toch merk ik wel dat de voorbereiding niet ideaal is geweest. Iedereen heeft een bepaalde opbouw gehad en die is bij mij anders geweest. Ik ben nog wat sneller vermoeid. Tegen Uruguay voelde ik dat aan het einde goed. Ik heb soms nog wel pijn aan mijn hamstring. Qua spel ben ik misschien ook nog niet helemaal top. Rust is op dit moment voor mij heel belangrijk.’

Duitsland:

‘Ik was wel verbaasd over het spel van Duitsland gisteren. Ik vond het vreemd dat ze zo afwachtend speelden. Voor Spanje was het daarom eenvoudig voetballen. Spanje speelde heel goed hoor, maar dat kwam ook zeker door het minderen spel van Duitsland. Ik had dat niet verwacht.’

Spanje:

‘Wij gaan zeker niet zo spelen tegen Spanje als de Duitsers deden. Wij gaan veel eerder druk zetten, anders weet je dat je het lastig krijgt. Iniesta en Xavi zijn hun beste spelers. We moeten zorgen dat zij de pass niet kunnen geven aan Villa. Voor Villa zelf ben ik niet zo bang.’

Teamgenoten Bayern:

‘Ik had het zelf wel mooi gevonden om een finale tegen Duitsland te spelen. Ik had het mijn ploeggenoten ook gegund. Daarbij zou het een mooie bevestiging zijn geweest voor ons seizoen.’

De finale:

‘Ik denk dat de finale een wedstrijd wordt tussen twee ploegen die willen voetballen. Spanje heeft tot nu toe beter spel laten zien dan wij. Liever speel ik ook mooi voetbal, maar het maakt me eigenlijk geen bal uit zolang we winnen. En dat gevoel heerst echt, we kunnen winnen en we gaan winnen. Het kan niet meer misgaan.’

quote:

Oranje past zich niet aan Spanjaarden aan

Uitgegeven: 11 juli 2010 10:15
Laatst gewijzigd: 11 juli 2010 11:12

AMSTERDAM - Arjen Robben verwacht dat Oranje alleen de wereldtitel kan pakken als de ploeg zondag geen ruimte weggeeft. Volgens de aanvaller moet het Nederlands elftal de Spanjaarden meteen klem zetten en niet de kans geven om hen te laten voetballen.

"We zullen het niet als de Duitsers moeten doen. Als je Spanje veel ruimte geeft dan krijg je een probleem", denkt Robben.

Oranje past zich in ieder geval niet aan de Spanjaarden aan. "Dat doen zij ook niet. Zij hebben hun eigen voetbalstijl en wij ook."

Robben denkt dat er aanvallend zeker mogelijkheden zijn. "Xavi en Iniesta zijn op het middenveld de gevaarlijkste mannen, achterin liggen de kansen", aldus de spits van Bayern München, die nog steeds heilig in de titel gelooft.

"Het vertrouwen is hoog. Er is overtuiging bij iedereen. We weten dat we dit gaan doen."

quote:

Op zaterdag 10 juli 2010 16:24 schreef VerrekteZakHooi het volgende:

[..]

Tsja, als ze goals onterecht gaan goedkeuren (van de tegenstander) kun je een keer verliezen.

quote:

"in spanje denken ze dat ze van duitsland hebben gewonnen. fout.
Spanje moet zondag pas tegen Duitsland aantreden. Wij zijn namelijk het nieuwe Duitsland. Een land dat slechter speelt dan jij maar wel van je wint. "

quote:

Op maandag 12 juli 2010 18:14 schreef Redux het volgende:

[..]

Heeft dit artikel achteraf nog gelijk ook, we waren inderdaad het nieuwe duitsland. Net zo smerig als hoe zij altijd speelden

quote:

Op maandag 12 juli 2010 18:46 schreef Garincha het volgende:

[..]



Was jij niet degene die zich overtuigd was dat Nederland ging winnen?