Ongelijkheid tussen zwerfjongeren en jonge asielzoekers

quote:

Hulpverleners met lege handen omdat asielzoekers voorrang hebben bij huisvesting

’Nederlandse daklozen kansloos’

’Hartverscheurend dat meisjes nergens kunnen slapen’

door BART OLMER

AMSTERDAM, donderdag
Het aantal zwerfjongeren stijgt explosief, waarschuwt Federatie Opvang. Volgens deze koepelorganisatie voor daklozenopvang telt ons land inmiddels zesduizend dakloze jongeren. Hulpverleners schetsen een bijkomend, wrang probleem: zwerfjongeren worden verdrongen door jonge asielzoekers, die wél adequate hulp krijgen. „Nederlandse zwerfjongeren zijn kansloos om een huis te vinden”, zegt een Amsterdamse hulpverleenster.
De afgelopen maanden is het aantal zwerfjongeren met honderden toegenomen, aldus cijfers van de koepelorganisatie. De toeloop is zó groot, dat opvangcentra zelfs wachtlijsten hanteren. Volgens de federatie is het aantal geregistreerde dakloze tieners „slechts het topje van de ijsberg”.

Ongelijkheid
Hulpverleners constateren een wrange ongelijkheid tussen Hollandse zwerfjongeren en jonge asielzoekers. Een Amsterdamse hulpverleenster is hierover ziedend: „Ik werk bij een re-integratiebureau en werk met meisjes van 16 tot 24 jaar. Velen van hen zijn dakloos. Zij zijn door de ouders het huis uitgezet of hebben zoveel problemen thuis dat ze zelf weg zijn gegaan. Nu met de winter in het vooruitzicht is het hartverscheurend te moeten zien dat er meisjes zijn die écht geen plek hebben om te slapen. En wij kunnen ze geen onderdak bieden. Hetzelfde probleem hebben wij met de jongens. Nu wil het geval dat wij ook meisjes hebben uit Somalië of andere Afrikaanse landen. Die hebben wél een woning. En die krijgen een huis vaak binnen een paar maanden, soms zelfs weken, via VluchtelingenWerk.”
Ook haar collega’s van de Amsterdamse dagopvang denken er zo over: „Deze twee groepen jongeren – de zwerftieners en de asielzoekers – zitten samen in een werk- en leertraject en dat zet kwaad bloed. Wachttijden van tien jaar voor een huisje zijn normaal in Amsterdam!”, zegt de hulpverleenster.
Illustratief voor de concurrentie tussen Hollandse zwerfjongeren en asielzoekers is een affaire, die momenteel ook hoog opspeelt in Almere. Daar moeten kwetsbare bewoners, die onderdak hebben gekregen in het Biathlonpark, plaatsmaken voor asielzoekers.
De huidige Biathlonparkbewoners zijn tienermoeders, jongeren met een licht verstandelijke handicap, starters op de woningmarkt, gezinnen in de crisisopvang, jongeren met speciale psychische zorg en zwerfjongeren.
Deze groepen moeten hun woonruimte echter vóór half maart hebben verlaten, omdat het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) de woonunits claimt voor de ’onverwacht grotere instroom van asielzoekers’.
De eerste zestig asielzoekers zijn er inmiddels neergestreken. De huidige bewoners hebben deze week een ontruimingsbrief gekregen van het COA: „De nieuwe bewoners zijn asielzoekers van het asielcentrum Crailo (bij het Gooise Laren, red.), die hun oriëntatie- en inburgeringprogramma hebben doorlopen en nu in afwachting zijn van reguliere huisvesting”, aldus de brief.
Hulpverleners en bewoners zijn verbijsterd over het geven van voorrang aan asielzoekers boven ’gewone’ Nederlanders. „Is dit wat we willen: asielzoekers, vers uit Afrika, die binnen korte tijd wél een huis hebben, ten koste van Hollandse zwerfjongeren, die op straat worden gegooid?”, aldus de hulpverleenster, die onlangs een pijnlijke confrontatie had over deze ongelijkheid binnen haar eigen hulpverleningsgroep: „Er kwam een zeventienjarig meisje huilend mijn groep binnenlopen. Twee nieuwe meisjes uit Somalië vroegen aan mij waarom dat meisje huilde. Ik heb toe gewoon keihard geantwoord: ’Omdat jullie háár huis hebben gekregen.’ Toen waren ze stil. Mijn collega’s en ik storen er ons mateloos aan dat jonge asielzoekers het doodnormaal vinden dat álles voor ze wordt geregeld: huisvesting, inkomen, scholing, kinderopvang en zelfs strippenkaarten, terwijl zwerfjongeren amper een uitgestoken hand krijgen.”
Patrick Moses, één van de Almeerse Biathlonpark-bewoners, huurt nu al voor een jaar voor 727 euro één van de woonunits. „Relatief goedkoop, maar nu moet ik weer op zoek naar een andere huisvesting.
Ik moet dubbel concurreren met deze asielzoekers, want ook die stromen door naar reguliere woonruimte. Zij krijgen wél een urgentieverklaring, ik niet”, aldus Moses.
De fractie van D66 in de Almeerse gemeenteraad eist dat het college de beslissing terugdraait. Fractievoorzitter Cocky Kuipers zegt bevreesd te zijn in „een PVV-achtige discussie verzeild te raken over ’eigen jongeren eerst’”, maar noemt dit wel degelijk een wrang probleem: „Deze kwetsbare groepen wonen sinds 2006 in het Biathlonpark. De bedoeling was dat ze er tot 2015 gebruik van zouden kunnen maken. Het lijkt ons vrijwel onmogelijk deze bewoners tijdig elders te huisvesten. Inmiddels worden ook de aanwezige starterswoningen opgeëist voor de opvang van asielzoekers. We vragen ons af of een combinatie van asielzoekers en kwetsbare bewoners wenselijk is.”