Klasseverschil. Of toch: klassenverschil?

Vanmiddag werd ik over deze kwestie geraadpleegd. Iemand vroeg zich af of het verschil in klasse nu een klasseverschil is of een klassenverschil.

Ik zei direct: klasseverschil. Zonder tussen-n. Ik heb het niet zo op die tussennneurose waar onze geschreven taal sinds een decennium of wat nogal koortsig onder lijdt. Sowieso spreekt de Hollandse goegemeente die -n- helemaal niet meer uit, dus wat zouden we?

Maar goed, ik was niet thuis dus ik kon het niet opzoeken.

Een uur later werd ik weer gebeld, met de mededeling: ja maar het Groene Boekje zegt dat het wél "klassenverschil" is. Mét tussen-n.

Ik heb het meteen in mijn Van Dale opgezocht, en die meldt prinsheerlijk:

klasseverschil, met een verwijzing naar klassenverschil zoals in het Groene Boekje staat vermeld.

Maar mijn Van Dale is er een uit 1999. En op dit moment heb ik geen toegang tot een nieuwere uitgave.

Kan iemand mij uitsluitsel geven over deze kwestie?

quote:

Op woensdag 8 juli 2009 18:58 schreef Rosbief het volgende:
Ik zou ook zeggen klasseverschil omdat het anders gaat over het verschil tussen klassen (van klas) maar dat is gevoelsmatig.

Zegt ook mijn gevoel maar helaas strookt dat gevoel niet altijd met de officiële regels. Zo schrijf je "ruggengraat" en "pannenkoek" terwijl het toch echt de graat van één enkele rug is en ik nog niemand heb ontmoet die meer dan één pan nodig had om zijn koeken in te bakken.

Maar goed, met ruggengraat en pannenkoek is ook Van Dale 1999 eenduidig, terwijl die met klasseverschil expliciet van de Groene norm afwijkt.

Alleen Koninginnedag mag van iedereen zonder -n-, omdat er van de koningin bewijsbaar maar één wettelijk exemplaar in ons land bestaat.

quote:

Iig weet ik wel zeker dat het friet is.

.

PATAT!

Thanks Iblis, DaMart. Een nette beslisboom, uitkomst onbetwist, maar het blijft behelpen. Geïnstitutionaliseerde taalverloedering.

Dat wordt dus mijn ongelijk toegeven. Of erkennen dat ik hopeloos in het verleden leef.

quote:

Op woensdag 8 juli 2009 20:44 schreef Iblis het volgende:
Als het Groene Boekje de meervoudsvorm ‘klasses’ zou erkennen, dan zou het natuurlijk wél klasseverschil zijn. Ik snap ook niet helemaal waarom die meervoudsvorm niet bestaat. Bij gesubstantiveerde adjectieven, is het duidelijk. het meervoud van ‘gewonde’ is alleen ‘gewonden’, en ‘invalide’ heeft alleen ‘invaliden’ als meervoud. Daarom: ‘invalidenparkeerplaats’. Als ik Google – maar dat zegt niets natuurlijk – komt ‘klasses’ toch wel vrij vaak voor.

Ik had zonder het te raadplegen ook niet met zekerheid kunnen zeggen dat ‘klasses’ niet mag.

Dat is weer een ander punt, en ook interessant. Ik geloof niet dat ik klasses op basis van mijn intuïtie als correct meervoud zou aanmerken, maar hoe vaker ik het woord uitspreek, hoe meer ik ga twijfelen.

Ik vind die hele regel tamelijk absurd. Hij is een stuk eenvoudiger toe te passen dan wat pakweg twintig jaar geleden aan regels voorhanden was, maar toch. Hij snijdt geen hout in bepaalde gevallen; de regel zorgt voor een woordbeeld dat in strijd is met het woordconcept.

Het gaat om een verschil in klasse. Zoals het ook gaat om een verschil in leeftijd. Of om een verschil in mening. Laatste twee maken leeftijdsverschil en meningsverschil. In deze gevallen is de tussen-s terecht, want fonetisch bepaald; men spreekt de -s- nu eenmaal hoorbaar uit. Dus wordt ze geschreven.

Maar die -n- in klassenverschil? In morfologisch opzicht hoort zij daar niet; het is een verschil in klasse en niet een verschil tussen klassen. En in fonologisch opzicht staat ze daar, als we haar uit ellende een plek in het woord hebben gegund, voor 90% van de Nederlandstaligen reliek te wezen, aangezien de slot-n al sinds generaties niet meer wordt uitgesproken.

Misplaatst en overbodig. Dus. Weg ermee.