Ik weet dat als ik dat meteen doe, ik niet reageer zoals ik wil.
De achtergrond; een meid die een kleine tweehonderd kilometer verderop woont. Drie jaar geleden ontmoet, sindsdien steeds meer contact gehad, totdat we er beiden zes maanden geleden achterkwamen dat we toch wel een klein beetje gevoelens voor elkaar hadden.
Zij komt langs, ze komt nog een keer langs. Het gebeurt ons te weinig, maar het is niet makkelijk om vaker af te spreken.
Aanstaande zaterdag zie ik haar weer!!
Zó blij, zó gelukkig bij het idee alleen al!
Totdat ik mijn mail check (wat ik in de toekomst dan ook laat).
Mail van mijn kleine meid, onderwerp: Weekend!!
Dat zweeft ook zo'n beetje de hele dag door mijn hoofd.
"Hoe is t? Druk met de studie?", schrijft ze koetjes-en-kalfjesachtig.
Maar dan, "...ik wil even heel recht door zee zijn en heel eerlijk."
Slik.
".. veel mee gemaakt .. studie .. stage .. vrienden .. nadenken .. moeilijk mee.."
".. denk veel over ons .. weet het even niet .. niets met jou te maken .. op een rijtje zetten .. dit weekend .. niet.."
Mijn eerste reactie; donder dan maar op, voor jou tien.. ehm.. vier anderen.
Mijn tweede reactie na het intikken van dit verhaal; klinkt allemaal wel begrijpelijk. Je loopt tegen het einde van je stage aan, wat ga je daarna doen? Welke invloed heeft dit op mijn leven? Is dit wel wat ik wil?
Mijn derde reactie, dit keer na een peuk of twee; ik ga niet op je wachten meissie.
En zo slingeren mijn reacties nog een tijdje heen en weer. Back and forth.
Ja, ik zal op je wachten, maar hoe lang? Of moet ik het maar afwachten. Lief geduldig zijn. Een oor zijn.
Ja, dat zal ik voor je zijn, omdat ik het risico niet wil lopen dat ik iets moois voorkom?
Nee, dat zal ik niet, het is allemaal nog te pril om hier moeilijk over te doen. Het ga je goed, ik spreek je nog wel.
Nee, alhoewel je vast iemand nodig hebt op dit moment, ik ben dit blijkbaar niet dus zoek het maar uit.
- Maar ze is het toch helemaal? Is ze dan niet lief, slim, grappig en enorm mooi?
- Jawel, maar ik heb geen zin in gezeik, nu niet, nooit niet.
- Dan zal je het nog zwaar krijgen, gozer.
Ja, ik zal haar steunen en geduldig zijn, zoals het een vriend betaamd. Althans, voor nu, morgen weer een nieuwe dag.
Hmm.. eigenlijk lucht dit dus clichébevestigend best op.
Toch maar op "Invoeren" gedrukt dus, anders ook zo zonde van de moeite.
Want zoals je zelf al aangaf,je weet maar nooit wat er uit voort kan komen.
Geduld kan geen kwaad,je weet zelf denk ik wel hoe je grenzen liggen.
Ik gun het je van harte.
Als het gras naar je voeten graait
Als de wind langs je wangen aait, hier ben ik
Djeez.. ik dacht dat ik niet zo naïef zou zijn.. Guess I was wrong, huh? 
Maar ik zou niet wachten.
quote:Dank je voor je reactie, Shmoopy
Op maandag 15 april 2002 21:29 schreef shmoopy het volgende:
En je weet zelf al dat je toch zult wachten.
Want zoals je zelf al aangaf,je weet maar nooit wat er uit voort kan komen.
Geduld kan geen kwaad,je weet zelf denk ik wel hoe je grenzen liggen.
Ik gun het je van harte.
Maar ik weet het niet. Ben ik niet enorm dom bezig als ik erop wacht? Was dit een hele vette hint?
quote:Bedankt!
Op maandag 15 april 2002 21:32 schreef Miesjel het volgende:
ik wens je iig sterkte en wijsheid...Maar ik zou niet wachten.
Maar waarom zou jij niet wachten?
quote:Omdat ik ooit gewacht heb... voor niets enzo... Mooi aan het lijntje gehouden...
Op maandag 15 april 2002 21:33 schreef PrivateRyan het volgende:[..]
Bedankt!
Maar waarom zou jij niet wachten?
Vrouwen?, ik vertrouw ze niet meer om meerdere redenen.
quote:Okay, dat kan ik me voorstellen.. Maar (en misschien probeer ik mezelf wel te overtuigen) ze zegt wel nog steeds dat "het niet aan mij ligt" (
Op maandag 15 april 2002 21:35 schreef Miesjel het volgende:[..]
Omdat ik ooit gewacht heb... voor niets enzo... Mooi aan het lijntje gehouden...
Vrouwen?, ik vertrouw ze niet meer om meerdere redenen.
) en ze nog steeds veel voor me voelt en hoopt me snel weer te zien.Vrouwen.. ze blijven voor mij een raadsel..
Maar ja, ik 
van alle vrouwen.
quote:*zucht* ik ook.... En dat is nu zo vervelend... Ik kan niet met en ook niet zonder.
Op maandag 15 april 2002 21:37 schreef PrivateRyan het volgende:[..]
Okay, dat kan ik me voorstellen.. Maar (en misschien probeer ik mezelf wel te overtuigen) ze zegt wel nog steeds dat "het niet aan mij ligt" (
Vrouwen.. ze blijven voor mij een raadsel..
Maar ja, ik
quote:Nee,dan had ze niet gezegd dat het niets met jou te maken had.
Op maandag 15 april 2002 21:32 schreef PrivateRyan het volgende:[..]
Dank je voor je reactie, Shmoopy
Maar ik weet het niet. Ben ik niet enorm dom bezig als ik erop wacht? Was dit een hele vette hint?
Soms staat er echt wat er staat,al begrijp ik je bezorgdheid.
Hang in there,zou ik iig wel doen.
Je hebt niets te verliezen,toch?
Als het gras naar je voeten graait
Als de wind langs je wangen aait, hier ben ik
Je hoeft ook niet nu te beslissen toch, blijf afspreken enzo en wie weet loopt het toch nog los, ondanks wat ze schreef. Doe in elk geval nog even je best voor haar, laat het niet meteen vallen..
Succes!
quote:*1s is*
Op maandag 15 april 2002 21:39 schreef Angeles het volgende:
Mijn ervaring, en wat ik ook steeds meer in mijn omgeving zie, is dat de relaties die echt van lange duur zijn meestal zijn met mensen (m/v) die al vanaf het begin beide bereid waren om er helemaal voor te gaan. Ik heb ook ervaring met die types die met zichzelf in de knoop zaten en het niet helemaal wisten - dat is géén vrouweneigenschap, er zijn net zo goed mannen die zo zijn - en dat liep over het algemeen uit op niets. Natuurlijk zeg ik niet dat het altijd zo is, over jouw situatie kan ik verder geen zinnig woord zeggen, maar dit is hoe ik het heb gezien en ervaren.
|
|
