Beste mensen,
Ik zit met een levensgroot probleem. (in mijn ogen dan)
Ik voel mij echt volledig klem gezet en weet écht NIET meer wat ik moet doen.
Als jullie mijn verhaal zouden willen lezen en een reactie zouden willen plaatsen zou ik dat zeer op prijs stellen; ik heb echt behoefte aan een objectieve kijk van buitenaf.
Sinds 5 jaar werk ik als casemanager op een AZC. Tevens ben ik alweer 7 jaar samen met mijn vriend, hebben we samen een huis etc. (geen kinderen) Onze relatie is eigenlijk erg goed. We houden veel van elkaar en ik heb veel voor hem over, ben ontzettend gek op hem. Het enige wat niet zo goed gaat in onze relatie (wat ik kan bedenken) is ons sexleven. Dat is het eigenlijk nooit echt geweest... het klikt tussen ons tussen de lakens zeg maar 'wat minder'. Verder zijn we echt maatjes en doen we alles voor en met elkaar.
Nu is het zo dat ik sinds 2 jaar een cliënt begeleid die uit Guinee afkomstig is. Deze jongen doet iets raars met mij. Van hem raak ik wel heel erg opgewonden bijvoorbeeld.

Tussen ons klikt het verder ook erg goed. Begrijp me niet verkeerd; ik heb nog nooit iets met deze jongen gedaan o.i.d., zo ben ik absoluut niet en dat zou ik gewoon echt niet doen. De afgelopen weken zijn alleen mijn gevoelens voor deze jongen steeds verder toegenomen en ik zit nu echt op een punt dat ik kan zeggen dat ik verliefd op hem ben. Dit vind ik vreselijk.. ik wil mijn vriend niet kwijt en wil hem al helemaal geen pijn doen; ik HOU van hem, en dat is ten slotte een gevoel dat veel meer waard is?
De gevoelens zijn overigens wederzijds... deze jongen heeft anderhalf jaar geleden al aangegeven dat hij mij wel zag zitten. Toen kon ik me daar nog makkelijk overheen zetten en heb ik hem goed duidelijk gemaakt dat hij niets van mij hoefde te verwachten. Echter, vorige week zei een andere bewoner tegen mij dat deze jongen voorbereidingen aan het treffen was om mij de liefde te verklaren, omdat hij zich na al die tijd nog steeds niet over mij heen had kunnen zetten en ik zijn ware ben. Hij had gezegd dat hij alleen mij wilde en anders niemand. Hij zou voor eeuwig op mij wachten. Volgens die andere bewoner klopt het inderdaad dat hij het al anderhalf jaar over mij heeft en dit altijd al roept.
Gisteren was het dan zo ver. Cliënt bracht mij een soort serenade en een roos en vertelde over zijn gevoelens voor mij. De tranen liepen hem over de wangen. Ik heb nogmaals uitgelegd dat hij niets van mij hoeft te verwachten maar hij zei dat hij voor eeuwig op me zal wachten. Dit heeft mij erg in de war gemaakt... ik vond het erg moeilijk want de gevoelens zijn wel degelijk wederzijds.
Ik kan voor mijzelf maar niet bepalen wat er aan de hand is. Een opvlieging is het niet echt, ik voel ook al langer voor hem... maar is het wel liefde? Of is het meer lust? Zoek ik bij hem iets wat ik bij mijn vriend niet kan vinden? (sex dus... het opgewonden raken van iemand) Ik ben volledig uit het veld geslagen en weet niet hoe ik hiermee om moet gaan.
Ik ben bang dat als ik hem vaker zie, ik een misstap zal begaan en dat wil ik koste wat kost voorkomen... ik hou echt vreselijk veel van mijn vriend.
Moet ik dit met mijn vriend bespreken? Of juist niet?
Hoe laat ik die vlinders en lustgevoelens zo snel mogelijk kwijt?
Ik heb echt raad nodig!!!!!!