Ruim 4 jaar lang leefde ik voor een ding, mijn sport. Heerlijk was het, ik heb veel meegemaakt dat velen van jullie nooit zullen meemaken. Maar het leven van een topsporter is uiteindelijk vooral saai en zwaar.
Saai omdat regelmaat onmisbaar is, omdat je iedere dag hetzelfde schema moet volgen. Zwaar omdat iedere training weer pijn doet, iedere avond weer een lange is.
Maar vooral is het een eenzaam bestaan. Veel tijd voor vrienden is er niet, want ook rust is essentieel. Dus als je vrienden wilt zien, moeten die vrienden zich vaak erg aanpassen aan jouw tijden. Mee stappen gaat zelden, want daar ben je minstens 3 dagen kapot van, bovendien is er ieder weekend weer een wedstrijd.
Waarom schrijf ik dit? Omdat ik eens temeer een vriendschap heb verloren. Een vriendschap die (opnieuw) erg goed voelde, maar uiteindelijk toch niet kon door mijn sport.
Raar eigelijk, als je zo verteld over wat je meemaakt vinden de meeste mensen het schitterend, maar als ze je beter leren kennen, en de andere kant van presteren zien, dan zijn ze meestal snel weg.
Sporten is schitterend, zeker op hoog niveau... Maar het is vooral zwaar, loodzwaar, en niet alleen lichamelijk.
The inbetween is mine, I am mine
We have a blog! http://beurdy.xs4all.nl/blog
Ik heb 9 jaar klassiek ballet gedaan en door een blessure moeten stoppen.
Alle toekomstplannen moesten bijgesteld worden,
maar er ging opeens een wereld voor me open.
Gewoon stappen zonder gedoe,me eens in andere zaken verdiepen,veel meer tijd voor vriendschappen enz.
Ik was er destijds kapot van,
maar achteraf is die blessure het beste wat me had kunnen overkomen.
Als het gras naar je voeten graait
Als de wind langs je wangen aait, hier ben ik
Misschien heb je nog wat aan de reacties in dat topic.
Ik heb zelf altijd alleen maar 'voor de fun' gesport, maar mijn vader was voor zijn trouwen een semi-topper: hij trainde elke dag voor zijn werk een uurtje, en na het werk nog ruim twee uur (niet te geloven hoe hij dat volhield, want zijn werk -bouwvakker- was ook lichamelijk best zwaar)
Hij heeft fantastische dingen meegemaakt en is op plaatsen geweest waarvan je in die tijd als arbeidersjongetje alleen maar kon dromen. Maar hij heeft er ongetwijfeld ook veel voor moeten opgeven. Dat hoort erbij kun je zeggen, maar dat neemt niet weg dat je er soms redelijk kapot van kunt zijn, geestelijk gezien.
Ben jij wel nog op topniveau aan het sporten momenteel?
Morgen begint het feest weer voor me, in Belgie, maandag zit ik in Duitsland..
The inbetween is mine, I am mine
We have a blog! http://beurdy.xs4all.nl/blog
quote:Da's wel een beetje erg kort door de bocht.
Op zaterdag 30 maart 2002 23:08 schreef wob het volgende:
Sport is leuk maar sportverdwazing is zo dom. Wob verbaast zich zo ongelofelijk over mensen zoals jij. Sorry...get a life!
Je begint met een sport in eerste instantie omdat je het leuk vindt.
Als je er goed in bent kan het uitgroeien tot een passie,waar een hoop tijd in kan gaan zitten.
Een 'life' is niet noodzakelijkerwijs hangen in de kroeg oid,het is iets doen waar je hart ligt.
In dit geval dus wel degelijk een 'life'.
Als het gras naar je voeten graait
Als de wind langs je wangen aait, hier ben ik
ik was zelf vroeger in de F, E en D'tjes van de lokale voetbalclub een zogenaamd talent...tot er op een dag een blessure bij mij optrad, hierdoor heb ik 9 maanden niet gesport en sindsdien ben ik nooit meer op mijn oude niveau gekomen.
door sport kun je vrienden winnen en vrienden verliezen, bedenk ook wel waarom je die ene vriend hebt verloren: oor je sport of omdat jullie simpelweg uit elkaar gegroeid zijn.
eenzaam voelen is iets waar je ook zelf iets aan kan doen, begin met mensen te praten en je gaat je steeds minder eenzaam voelen.
dit verhaal is een ervaring uit mijn leven en was nogal moeilijk voor me om op te schrijven door de vele herinneringen, please respect me!
quote:Sterker nog, ik heb een mateloze bewondering voor mensen als BarBaar. Serieus!
Op zaterdag 30 maart 2002 23:12 schreef shmoopy het volgende:
Een 'life' is niet noodzakelijkerwijs hangen in de kroeg oid,het is iets doen waar je hart ligt.
In dit geval dus wel degelijk een 'life'.
quote:Ja.. schijnbaar geldt dat voor de meeste mensen
Op zaterdag 30 maart 2002 23:12 schreef shmoopy het volgende:[..]
Da's wel een beetje erg kort door de bocht.
Je begint met een sport in eerste instantie omdat je het leuk vindt.
Als je er goed in bent kan het uitgroeien tot een passie,waar een hoop tijd in kan gaan zitten.
Een 'life' is niet noodzakelijkerwijs hangen in de kroeg oid,het is iets doen waar je hart ligt.
In dit geval dus wel degelijk een 'life'.
Diegene die niet veel zuipen en niet ieder weekend uit gaan hebben geen leven, Diegene die niet iedere dag bij vrienden zitten hebben geen leven, Diegene die niet een vriendin hebben of nooit gehad hebben, Hebben geen leven etc. etc.
Allemaal van die vooroordelen die totaal nergens op slaan... Blij dat er toch nog mensen zijn die dat niet geloven...
*totaal off-topic dit maar ok
*
En idd gewone vrienden hebben dat is moeilijk! Ze snappen niet waar jij al die tijd in stopt, dat is lastig, maar als ze dat niet willen snappen, dan zijn ze toch gewoon geen echte vrienden, dan heb je daar toch nix aan!
En als je later kinderen hebt, dan kan je aan hun vertellen wat jij allemaal wel niet bereikt hebt, dat is toch hardstikke mooi als je dat kan...dat kan niet iedereen!!!!!!!
Ik wil niet zeggen dat sport mijn leven heeft verwoest, maar soms is het gewoon erg lastig om al mijn huisgenoten op donderdagavond weg te zien gaan, terwijl ikzelf ook best graag stap. Nee, een verwoesting is het zeker niet geweest, het is eerder een aanvulling; ik ken mijn grensen als geen anders, en heb dingen gezien die de meeste nooi zullen zien.
Alleen is het soms jammer dat deze aanvulling tenkoste van zoveel gaat, vooral op sociaal gebied. Ik weet dat als een vriend het niet kan waarderen dat je fanatiek sport, dat het blijkbaar niet zo'n goeie vriend is. Maar als je 10x hetzelfde meemaakt, en 10x hoopte dat het dit keer wel goed zou gaan, dan is het wel eens lastig.
Ik wil mezelf ook zeker niet als eenzaam afschilderen, ik ken meer dan genoeg mensen. Inderdaad ken ik al zat mensen uit de sportwereld. Maar met die mensen praat je meestal ook over de sport, en dat is precies wat ik niet wil...
Maargoed, het is gewoon soms erg moeilijk, en ik moest het even van me afschrijven..
Fogerty: bedankt voor je compliment!
Wob: je kortzichtigheid hier tekent voor de inhoud van je eigen leven.
The inbetween is mine, I am mine
We have a blog! http://beurdy.xs4all.nl/blog
|
|
