Op vakantie was er idd wel even een moment dat we namen zaten te verzinnen. Nu je het zegt... dat is wel een signaal geloof ik.
Maar dat verwaterd dan weer.
Ik kan maar niet verder kijken dan een paar jaar met evt. kinderen. Sterker, ik weet niet eens wat ik morgen eet. Vakanties doe ik last miniute en boek wat beschikbaar is en wat leuk klinkt. Ik zie wel waar ik uit kom.
De katten vergeet ik te voeren omdat ik op werk zit en overwerk omdat ik toch niets te doen heb ;s avonds.
Ik kan gewoon niet plannen/ vooruit kijken. Ben een chaoot die niet te evenaren is.
Maar dan denk ik weer: als iedere rand debiel het schijnt te kunnen, dan zal ik het toch ook wel kunnen?
Maar mijn vriend werkt ergens waar zulke randdebielen aantonen dat er wel degelijk mensen zijn die het niet kunnnen. Het is zooo confronterend. ... en oneerlijk tegenover zo'n wezen....