LIT Literatuur, Taal en Kunst
Boekbesprekingen, vragen over schrijvers, je favoriete theaterstuk, de mooiste schilderijen of de beste musea. Een must voor alle liefhebbers van kunst, boeken, theater en taal.
quote:Op maandag 8 september 2008 20:28 schreef Claudia_x het volgende:
Verheven pubers trekken geen aandacht met filosofische beschouwingen om een blik op borsten te kunnen werpen.
. Echt wel.
.
Wil je wel geloven dat ik al maanden met onbeluisterde raster-noton dingesen op mijn mp3 speler rondloop? Span je boog nog eens en geef me onweerstaanbare argumenten om ernaar te luisteren. Mijn gang van huis naar werk duurt op de kop af negen minuten, geef ik even mee.
Here goes: R-N albums zijn vaak zo briljant, omdat ze het adagium 'less is more' tot het ultieme doorvoeren en tegelijkertijd tóch een spanningsboog weten vast te houden. Als voorbeeld haal ik maar weer eens Ryoji Ikeda aan. Hij is een meester in het uitbouwen van ritmepatronen en geleidelijk aan creëren van innerlijke samenhang. Vaak beginnen zijn albums met willekeurige frequentiepatronen, die geleidelijk ook verschuiven totdat ze samenhang gaan vertonen. Dit proces van steeds grotere wordende samenhang bouwt op naar een climax waarin de luisteraar, de auditieve uitputting nabij, volledig overgeleverd wordt aan het geluid.
Ik vind het bewonderenswaardig hoe iemand met zo'n conceptuele, abstracte expressievorm de luisteraar volledig in de ban kan krijgen. Als het geluid dan gecompleteerd wordt door op grote videoschermen de manipulaties van het geluid te laten zien in grafieken dan is de totaalervaring compleet. Ryoji Ikeda kan als geen ander je binnenste laten resoneren, zowel letterlijk als figuurlijk. En als daar ook maar een echo van een echo van te horen is in de negen minuten van je huis naar werk dan is het dat dubbel en dwars waard.
Ik vind het bewonderenswaardig hoe iemand met zo'n conceptuele, abstracte expressievorm de luisteraar volledig in de ban kan krijgen. Als het geluid dan gecompleteerd wordt door op grote videoschermen de manipulaties van het geluid te laten zien in grafieken dan is de totaalervaring compleet. Ryoji Ikeda kan als geen ander je binnenste laten resoneren, zowel letterlijk als figuurlijk. En als daar ook maar een echo van een echo van te horen is in de negen minuten van je huis naar werk dan is het dat dubbel en dwars waard.
Toen ik veertien was -en onder de puistjes zat- maakten mijn vrienden en ik met onze Amigas ook van die blieb-blieb muziek. Toen kregen we een vriendinnen en werk en zijn we daarmee gestopt.quote:Op dinsdag 9 september 2008 23:14 schreef zodiakk het volgende:
Here goes: R-N albums zijn vaak zo briljant, omdat ze het adagium 'less is more' tot het ultieme doorvoeren en tegelijkertijd tóch een spanningsboog weten vast te houden. Als voorbeeld haal ik maar weer eens Ryoji Ikeda aan. Hij is een meester in het uitbouwen van ritmepatronen en geleidelijk aan creëren van innerlijke samenhang. Vaak beginnen zijn albums met willekeurige frequentiepatronen, die geleidelijk ook verschuiven totdat ze samenhang gaan vertonen. Dit proces van steeds grotere wordende samenhang bouwt op naar een climax waarin de luisteraar, de auditieve uitputting nabij, volledig overgeleverd wordt aan het geluid.
Ik vind het bewonderenswaardig hoe iemand met zo'n conceptuele, abstracte expressievorm de luisteraar volledig in de ban kan krijgen. Als het geluid dan gecompleteerd wordt door op grote videoschermen de manipulaties van het geluid te laten zien in grafieken dan is de totaalervaring compleet. Ryoji Ikeda kan als geen ander je binnenste laten resoneren, zowel letterlijk als figuurlijk. En als daar ook maar een echo van een echo van te horen is in de negen minuten van je huis naar werk dan is het dat dubbel en dwars waard.
The End Times are wild
...dat de Liefde ook met een stempel gediend kan worden. 
.
.
"The world will note that the first atomic bomb was dropped on Hiroshima, a military base."
Ja, en nogmaals gefeliciteerd. Maar hoe is het nu tot stand gekomen? Via België?quote:Op dinsdag 9 september 2008 23:55 schreef JAM het volgende:
...dat de Liefde ook met een stempel gediend kan worden.
The End Times are wild
Werk jij op het Meertens instittuut?quote:Op dinsdag 9 september 2008 13:33 schreef Gellius het volgende:
Enfin, ik ben even met de tweede aspirantstagair het gebouw in hoor, keuvelen jullie rustig verder.
I´m back.
Inderdaad Ryan. Ik werk op het Meertens instituut, het enige instituut ter wereld waar ze stagiairs aannemen.quote:Op woensdag 10 september 2008 00:02 schreef Ryan3 het volgende:
[..]
Werk jij op het Meertens instittuut?
Hihi.quote:Op woensdag 10 september 2008 08:43 schreef Gellius het volgende:
[..]
Inderdaad Ryan. Ik werk op het Meertens instituut, het enige instituut ter wereld waar ze stagiairs aannemen.
The love you take is equal to the love you make.
Maar gelukkig is het al weer middag. De zon mag overigens wel wat minder schijnen nu.
anonieme razernist
België inderdaad. Nog twee weekjes, dan ga ik die kant uit, nog twee maandjes, dan komt zij ook die kant uit.
"The world will note that the first atomic bomb was dropped on Hiroshima, a military base."
Het ging over borsten, gymnasiumjongetjes, Heidegger en airmiles. Dat zou voor een aantal mensen hier moeten voelen als een warm bad.quote:Op dinsdag 9 september 2008 20:38 schreef Gellius het volgende:
Ik kan wel zeggen: het is me een dooie boel hier. Is iedereen nu zo geschrokken van het discours?
The real is always way ahead of what we can imagine.
Oh en ik heb vernomen dat JAM mij vrijdag komt laten zien in welke donkere hoekjes van het gebouw híj als gymnasiumjongetje trauma's heeft opgelopen. . Ik kijk er erg naar uit. .
. Ik kijk er erg naar uit. .
The real is always way ahead of what we can imagine.
. Daar zou ik zelfs overwegen entree voor te betalen.
!
.
