R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Recentelijk een vervelende gewoonte gevonden . Ik merk heel vaak als ik iets heel erg graag wil bereiken, ik mezelf kan saboteren. Juist uit angst voor wat ik wil bereiken dat ik heel erg moeite heb mezelf over de streep krijgen om er echt voor te gaan en in mijn hoofd dan ook denk dat ik het niet kan.
Pas als ik soms merk dat ik het invul voor mezelf op negatief en als ik dan uiteindelijk dan toch ga voor wat ik wil dat ik toch merk dat ik me veel te druk heb gemaakt.
Herkennen anderen dat ook ?
Het kan ook op een andere manier van mezelf weten dat ik nieuwe dingen aan moet gaan , zoals in contacten enzo maar omdat ik toch bang ben om risico te nemen een poos blijf hangen in contacten die niet werken , gelukkig heb ik dan uiteindelijk toch de knoop doorgehakt.
Maar hoe gaan jullie met zelfsabotage om ?? Het is bij mij echt dat ik af en toe juist mezelf blokkeer om voor mijn eigen doelen te gaan .
Pas als ik soms merk dat ik het invul voor mezelf op negatief en als ik dan uiteindelijk dan toch ga voor wat ik wil dat ik toch merk dat ik me veel te druk heb gemaakt.
Herkennen anderen dat ook ?
Het kan ook op een andere manier van mezelf weten dat ik nieuwe dingen aan moet gaan , zoals in contacten enzo maar omdat ik toch bang ben om risico te nemen een poos blijf hangen in contacten die niet werken , gelukkig heb ik dan uiteindelijk toch de knoop doorgehakt.
Maar hoe gaan jullie met zelfsabotage om ?? Het is bij mij echt dat ik af en toe juist mezelf blokkeer om voor mijn eigen doelen te gaan .
Soms knoop ik mijn eigen veters aan elkaar vast. Zal me leren.
Hoi, ik ben een lamzak met een passie voor flessen wasverzachter.
Neuk mijn oor en noem me Harry Mulisch
Neuk mijn oor en noem me Harry Mulisch
lol dat is het bij mij feitelijk. Ik heb een poosje gehad dat ik met oude contacten moest breken omdat het niet echt goed meer ging , en verstandelijk wist ik dat wel gevoelsmatig niet. Dan belde ik die oude contacten op om me er volgens weer slecht door te voelen.
ja ik herken dat helemaal! Soms krijg het idee dat ik van mezelf gewoon niet gelukkig MAG zijn.
Als ik bijv. een leuke avond heb gehad, kan ik niet gewoon daarvan genieten. Ik ga dan net zo lang dingen zoeken tot dat ik er van overtuigd ben dat het toch kut was. Dat mensen me niet moesten ofzo of dat ik mezelf voorschut heb gezet.
Ook met stappen vooruit in het leven maken zoals voor mn rijbewijs gaan of een nieuwe opleiding; ik verzin altijd wel weer een reden om het niet te doen of om het uit te stellen.
Ik ben me pas sinds kort er van bewust dat ik dit dus doe en ik probeer het nu te doorbreken door gewoon eens te genieten van dingen en mezelf te pushen nieuwe dingen te ondernemen.
Als ik bijv. een leuke avond heb gehad, kan ik niet gewoon daarvan genieten. Ik ga dan net zo lang dingen zoeken tot dat ik er van overtuigd ben dat het toch kut was. Dat mensen me niet moesten ofzo of dat ik mezelf voorschut heb gezet.
Ook met stappen vooruit in het leven maken zoals voor mn rijbewijs gaan of een nieuwe opleiding; ik verzin altijd wel weer een reden om het niet te doen of om het uit te stellen.
Ik ben me pas sinds kort er van bewust dat ik dit dus doe en ik probeer het nu te doorbreken door gewoon eens te genieten van dingen en mezelf te pushen nieuwe dingen te ondernemen.
Laatst de geweldige film 'What The Bleep Do We Know' gezien, waarin een stukje zit dat hierover gaat.
In je hersenen zit een kliertje dat zo'n 20 verschillende stofjes kan aanmaken. Deze stofjes worden in verschillende samenstellingen aan het bloed afgegeven en alle cellen hebben receptoren voor deze stofjes; op deze manier worden dus alle mogelijke sensaties 'gemaakt' die je maar kan beleven.
In je hersenen worden verbindingen gelegd als gevolg van deze belevingen, en hoe vaker je zo'n beleving hebt, hoe sterker die verbinding wordt. Zo ontstaat al snel een gewenning en als dat maar lang genoeg aanhoudt een verslaving. Je cellen raken letterlijk verslaafd aan dat stofje.
De crux zit hem er nu in, dat dit niet alleen positieve sensaties hoeven te zijn; ook de negatieve gedachten zoals in dit topic worden bedoeld, worden op deze manier 'gelegd' middels zo'n stofje en daar kun je dus ook gewoon verslaafd aan raken, hoe vreemd dat ook moge klinken. Je bent kortgezegd dus verslaafd geraakt aan die negatieve gedachten, want die verbinding is in je hersenen intussen erg sterk geworden. Het is een gewoonte geworden om zo te denken, waardoor dat stofje weer vaker wordt gemaakt, waardoor de verbinding weer sterker wordt, etceterazovoort.
Het is dus simpelweg een lichamelijke kwestie die met gedachten te doorbreken is, want als je kennelijk zo actief die gedachten in stand kan houden, kan je ook andere gedachten introduceren die dit patroon doorbreken: als je jezelf tot de orde roept op het moment dat je die slechte gedachte voelt opkomen, wordt dat stofje niet meer aangemaakt, dus wordt die verbinding in je hersenen niet meer gevoed en sterft af. Er worden dan dus andere, constructievere stofjes gemaakt.
Dit is voor mij een grote eye-opener geweest. Zonder het te weten deed ik dit dus ook, het in stand houden van slechte gedachten als een soort verslaving: als iets ook maar een beetje tegenzat, was het automatisme om te denken: "zie je wel, ik heb alléén maar pech" wat natuurlijk niet bevorderlijk was voor de algehele gemoedstoestand.
Nu ik dit voor mijn gevoel al een heel eind doorbroken heb, is het heus niet ineens zo dat de spreekwoordelijke gebraden kippen mij de bek in vliegen, en dat hoeft ook niet. Het belangrijke is dat ik daar geen focus meer op heb.
In je hersenen zit een kliertje dat zo'n 20 verschillende stofjes kan aanmaken. Deze stofjes worden in verschillende samenstellingen aan het bloed afgegeven en alle cellen hebben receptoren voor deze stofjes; op deze manier worden dus alle mogelijke sensaties 'gemaakt' die je maar kan beleven.
In je hersenen worden verbindingen gelegd als gevolg van deze belevingen, en hoe vaker je zo'n beleving hebt, hoe sterker die verbinding wordt. Zo ontstaat al snel een gewenning en als dat maar lang genoeg aanhoudt een verslaving. Je cellen raken letterlijk verslaafd aan dat stofje.
De crux zit hem er nu in, dat dit niet alleen positieve sensaties hoeven te zijn; ook de negatieve gedachten zoals in dit topic worden bedoeld, worden op deze manier 'gelegd' middels zo'n stofje en daar kun je dus ook gewoon verslaafd aan raken, hoe vreemd dat ook moge klinken. Je bent kortgezegd dus verslaafd geraakt aan die negatieve gedachten, want die verbinding is in je hersenen intussen erg sterk geworden. Het is een gewoonte geworden om zo te denken, waardoor dat stofje weer vaker wordt gemaakt, waardoor de verbinding weer sterker wordt, etceterazovoort.
Het is dus simpelweg een lichamelijke kwestie die met gedachten te doorbreken is, want als je kennelijk zo actief die gedachten in stand kan houden, kan je ook andere gedachten introduceren die dit patroon doorbreken: als je jezelf tot de orde roept op het moment dat je die slechte gedachte voelt opkomen, wordt dat stofje niet meer aangemaakt, dus wordt die verbinding in je hersenen niet meer gevoed en sterft af. Er worden dan dus andere, constructievere stofjes gemaakt.
Dit is voor mij een grote eye-opener geweest. Zonder het te weten deed ik dit dus ook, het in stand houden van slechte gedachten als een soort verslaving: als iets ook maar een beetje tegenzat, was het automatisme om te denken: "zie je wel, ik heb alléén maar pech" wat natuurlijk niet bevorderlijk was voor de algehele gemoedstoestand.
Nu ik dit voor mijn gevoel al een heel eind doorbroken heb, is het heus niet ineens zo dat de spreekwoordelijke gebraden kippen mij de bek in vliegen, en dat hoeft ook niet. Het belangrijke is dat ik daar geen focus meer op heb.
Breasts! helping men to avoid eye contact since 1865.
hmm moet die film toch maar eens gaan kijken dan. Klinkt voor mij heel aannemelijk. Ik voel me soms ook echt verslaafd aan negativiteit. Positieve dingen voelen heel raar en negatief juist vertrouwd.quote:Op vrijdag 8 februari 2008 10:28 schreef Garisson72 het volgende:
Laatst de geweldige film 'What The Bleep Do We Know' gezien, waarin een stukje zit dat hierover gaat.
In je hersenen zit een kliertje dat zo'n 20 verschillende stofjes kan aanmaken. Deze stofjes worden in verschillende samenstellingen aan het bloed afgegeven en alle cellen hebben receptoren voor deze stofjes; op deze manier worden dus alle mogelijke sensaties 'gemaakt' die je maar kan beleven.
In je hersenen worden verbindingen gelegd als gevolg van deze belevingen, en hoe vaker je zo'n beleving hebt, hoe sterker die verbinding wordt. Zo ontstaat al snel een gewenning en als dat maar lang genoeg aanhoudt een verslaving. Je cellen raken letterlijk verslaafd aan dat stofje.
De crux zit hem er nu in, dat dit niet alleen positieve sensaties hoeven te zijn; ook de negatieve gedachten zoals in dit topic worden bedoeld, worden op deze manier 'gelegd' middels zo'n stofje en daar kun je dus ook gewoon verslaafd aan raken, hoe vreemd dat ook moge klinken. Je bent kortgezegd dus verslaafd geraakt aan die negatieve gedachten, want die verbinding is in je hersenen intussen erg sterk geworden. Het is een gewoonte geworden om zo te denken, waardoor dat stofje weer vaker wordt gemaakt, waardoor de verbinding weer sterker wordt, etceterazovoort.
Het is dus simpelweg een lichamelijke kwestie die met gedachten te doorbreken is, want als je kennelijk zo actief die gedachten in stand kan houden, kan je ook andere gedachten introduceren die dit patroon doorbreken: als je jezelf tot de orde roept op het moment dat je die slechte gedachte voelt opkomen, wordt dat stofje niet meer aangemaakt, dus wordt die verbinding in je hersenen niet meer gevoed en sterft af. Er worden dan dus andere, constructievere stofjes gemaakt.
Dit is voor mij een grote eye-opener geweest. Zonder het te weten deed ik dit dus ook, het in stand houden van slechte gedachten als een soort verslaving: als iets ook maar een beetje tegenzat, was het automatisme om te denken: "zie je wel, ik heb alléén maar pech" wat natuurlijk niet bevorderlijk was voor de algehele gemoedstoestand.
Nu ik dit voor mijn gevoel al een heel eind doorbroken heb, is het heus niet ineens zo dat de spreekwoordelijke gebraden kippen mij de bek in vliegen, en dat hoeft ook niet. Het belangrijke is dat ik daar geen focus meer op heb.
Danm vind dit ook wel een eyeopener!
Ochja, in die zin kun je wel bewust weigeren bepaalde gedachten te hebben en stoppen met een bepaalde gebruikelijke gedachtegang als je merkt dat je die kant weer opgaat.
En ook al kunnen negatieve gedachten best wáár zijn ("Het feestje wás kut"), het simpele feit is ook dat je er niéts aan hebt om dat voor jezelf te blijven herhalen. Wat dat betreft heb je er (qua humeur iig) meer aan om jezelf voor de gek te houden en positieve gedachten te forceren.
En ook al kunnen negatieve gedachten best wáár zijn ("Het feestje wás kut"), het simpele feit is ook dat je er niéts aan hebt om dat voor jezelf te blijven herhalen. Wat dat betreft heb je er (qua humeur iig) meer aan om jezelf voor de gek te houden en positieve gedachten te forceren.
|
|
