Palomares, ruim veertig jaar later Bron :
Nos.nl ![]()
Amerikaanse militairen die zochten naar een kernbom in het Spaanse Palomares (Foto: Flickr.com/Frank Thomsom/by-nc/2.0)
Madrid, 7 juli –
Het grootste kernongeluk dat het westen van Europa ooit meemaakte was 41 jaar geleden in Spanje - [b]1966[/b]. Boven het dorpje Palomares botsten een Amerikaanse B-52 bommenwerper en een toestel dat het gevechtsvliegtuig voltankte tegen elkaar. Een rampenfilm ging draaien.
Door de klap suisden vier atoomwapens naar beneden, krachtiger dan de bommen die Hiroshima troffen.Maar eenmaal op de grond hielden de parallellen met Hiroshima en Nagasaki op.
Twee bommen werden dankzij hun parachutes intact teruggevonden. Van twee andere bommen ontsnapte maar een deel van het radioactieve kruit.
Je houdt je hart vast als je nu kijkt naar de zwartwit filmpjes die het Spaanse bioscoopjournaal in 1966 maakte. De Amerikanen zouden een enorm gebied rond Palomares, aan de kust in het zuiden van Andalusië, afgrendelen. Zonder al te veel beschermende kleding werd de besmette grond lustig afgegraven.
Legendarisch is ook de duik in de Middellandse Zee bij Palomares twee maanden na de ramp, door de franquistische minister van voorlichting.
Naast hem in een enorme zwembroek ook de Amerikaanse ambassadeur. Een mooi staaltje van propaganda om te laten zien hoe veilig het allemaal in Palomares was.
Of toch niet? Een nieuwe studie van de Spaanse overheid liet deze week zien dat Palomares veel méér besmet is dan ze veertig jaar geleden dachten. Volgens het onderzoek is zeker 300.000 vierkante meter grond verontreinigd door de radioactieve stof americio. Die oppervlakte is drie keer zo groot dan werd verondersteld.
De tweeduizend inwoners van het dorp zijn gezond, zo laten jaarlijkse ziekenhuisbezoeken zien. Ze plassen weliswaar plutonium - zij het in heel lage waarden. Maar door de nieuwe bodemonderzoeken zullen opnieuw grote gebieden worden afgegrendeld. Daar mag geen landbouw plaatsvinden. En al helemaal geen huizenbouw.
Het betekent dat Palomares het enige dorpje aan de costa is dat ontsnapt aan mijn gevreesde projectontwikkelaars, ondanks het morren van de dorpsbewoners. Maar aan de wetten van het krachtige americio valt niet te ontsnappen. Pas rond het jaar 2439 is de straling rond Palomares enigszins geluwd.