Genderdysforie, deel 8

Ik ga er hopelijk morgen achterkomen wat in mijn geval de handigste eerste stap gaat worden.

Dat wat betreft seksuele voorkeur. Tja, ik zei het al eerder. Tegenwoordig heb ik er ook wat fantasieen bij over mannen. Maar ik vind mannen in het algemeen niet zo leuk. Als maatje om dingen mee te doen? Nou ja, met mijn vrienden gaat dat over het algemeen nog wel aardig. Maar als partner? Dat is het toch niet helemaal voor mij. Misschien dat dat in de toekomst verandert. Ik weet het niet, ik sta tegenwoordig voor meer dingen open dan eerst.

Hoe prettig ik met iemand kan praten hangt voor mij sterk af van waarover ik wil praten. Maar ik moet toegeven dat mijn beste vriend ook wel wat vrouwelijke trekken heeft. Verder vind ik het niet zo'n probleem. Met vrouwen praat ik lekkerder over gevoelens en toekomstplannen, met mijn beste vriend trouwens ook, met mannen praat ik fijner over techniek. Hoewel een vriendin van me daar ook nog wel een beetje een uitzondering op is maar met haar is dat toch anders dan met mannen.

Tja, zo ver ben ik niet gekomen in het bed hoor. Beide ex-vriendinnen konden er moeilijk mee leven dat ik van 'dattum' niet zo veel wilde hebben. Dat ik liever lekker wilde strelen, zoenen, een beetje keten en lief voor elkaar wilde zijn vonden ze maar raar. Mijn eerste keer was dan ook precies het tegenovergestelde dan dat van mijn vrienden en vriendinnen. Het vrouwtje kreeg alles en het 'mannetje' kreeg een klein beetje. Als je begrijpt wat ik bedoel. Vond het niet zo erg, was allang blij dat zij het zo fijn vond. Daarna kreeg ik alleen maar meer zin in het voorspel en gingen we alleen nog maar van 'dattum' als zij dat wilde. Later nog wel eens over gepraat dat ik het niet erg vond. "Al bleef het ons hele leven hierbij", vertelde ik. Daar kon ze maar niet bij, dat hoorde niet volgens haar. "Je bent een vent!", zei ze, "Die doen niet zo!".

Dat van freud die geen fan van freud is moet je me echt even uitleggen. Ik ben nog steeds niet zo heel erg thuis in de psychologie.