Schotse competities 2007/2008

De zomerstop, de tijd om terug te blikken op het afgelopen jaar. Vandaar een kleine review over het Schotse voetbaljaar.

Het Schotse voetbal heft een roerig jaar achter de rug. De ontknoping in de SPL zou door Alfred Hitchcock geschreven kunnen zijn, want wie gaf er begin april nog een cent voor de kansen van Celtic? Ook de Europese avonturen van Rangers waren er spraakmakend. Aan de negatieve kant van de spiraal staat het overlijden van Phil O’Donnell. De aanvoerder van Motherwell stierf in het harnas. Ook het verdwijnen van Gretna was een van de dieptepunten van het seizoen. Met de club ging het van kwaad tot erger en van het sprookje is weinig meer over. De club is nu weg en ik ben benieuwd of er een doorstart gaat komen. In de Schotse Leagues zien we ze in ieder geval niet meer terug. Misschien dat ze het weer in Engeland gaan proberen, daar hebben ze per slot van rekening tot 2002 ook gespeeld.

Om te beginnen gaan we als eerste een kijken nemen op het laagste niveau. Boven in was er weinig spanning dit seizoen. East Fife was oppermachtig en had op het eind 23 punten voorsprong. Via de playoffs ging ook nummer vier mee naar de Second Division en door het verdwijnen van Gretna mag ook Stranraer een divisie hoger uitkomen. Het echte opvallende vond onderin plaats, waar East Stirlingshire voor het eerst in vier jaar niet onderaan eindigde. Die plek was weggelegd voor Forfar, wat zich na de degradatie van vorig jaar een beter jaar had voorgesteld. Door dit resultaat van East Stirlingshire behoudt de club zijn stemrecht. Er lijken dus zonnige tijden aan te breken voor de club die volgend jaar gaat groundsharen bij de buren van Stenhousemuir.

Ook in de Second Division was er een ploeg oppermachtig en dat was Ross County, die het jaar ervoor nog gedegradeerd waren. De club hield continue een ruime voorsprong op Airdrie United en een echte strijd is het nooit geweest. Via de playoffs ging er niemand mee over, aangezien Clyde de sterkste was, maar ook in deze divisie heeft het verdwijnen van Gretna gevolgen. Airdrie is de gelukkige en mag volgend jaar ook naar de First Division. Onderin was Berwick Rangers, de enige Engelse club in Schotland, al rond de kerst gedegradeerd. Cowdenbeath mag de Engelsen vergezellen, doordat er in de playoffs in de eerste ronde werd verloren. Verrassend is dat Queen’s Park, de enige amateurclub in de Schotse Leagues, zich handhaafde na de promotie van vorig jaar. Erg knap en dat zonder spelers te betalen.

In de First Division was er wel veel spanning. Bovenin streden Hamilton en Dundee lange tijd om de titel. Uiteindelijk werd het Hamilton en dat was best wel een verrassing, want voor het seizoen had niemand die ploeg als kampioen verwacht. De club haalt amper spelers en laat veel jonge spelers doorstromen en het is mooi om te zien dat dit beleid succes heeft. Het is afwachten wat ze volgend jaar presteren tegen de ploegen uit de SPL. Onderin was het snel gezien voor Stirling Albion. De spanning was er wel om plek negen. Lang leek die voor Greenock Morton te zijn, maar via een geweldige eindsprint bleef de club erin. Clyde moest aantreden in de playoffs en stond in de eerste ronde ver achter tegen Alloa. Vier goals later bleek Clyde nog te leven en uiteindelijk handhaafde de club zich makkelijk. Volgend jaar dus geen degradant in deze divisie door het heengaan van Gretna.

Het vlaggenschip van het Schotse voetbal werd opgeschrikt door verschillende gebeurtenissen. Zoals ik al schreef zorgde het overlijden van Phil O’Donnell voor de grootste schok. Er werden enkele wedstrijden afgelast en O’Donnell kreeg aan het eind van het seizoen nog een eerbetoon in de vorm van een wedstrijd tussen een sterrenteam van Celtic en een van Motherwell. Motherwell zelf gaf haar aanvoerder ook een mooi afscheid door als derde te eindigen en daarmee een Europese plek voor volgend seizoen af te dwingen. De club lijkt nu leeg gekocht te worden, dus ik ben benieuwd wat ze volgend jaar gaan presteren. Doordat er maar een UEFA Cup plek te halen was via de competitie, viste Dundee United ondanks een geweldig seizoen naast het net. Uiteindelijk werden nog vijfde achter Aberdeen en vlak voor Hibernian.

De grootste tegenvaller van het seizoen was, buiten Gretna, Hearts. De club van de excentrieke voorzitter Romanov werd twee jaar geleden tweede en werd weer geacht om de belangrijkste uitdager van de Old Firm te zijn. Dat bleek een grote tegenvaller en de club vond zich in februari terug op de elfde plek, met slechts Gretna nog onder zich. Romanov ontsloeg nog wat mensen en haalde wat vage Litouwers erbij, maar het mocht niet baten, de club haalde de kampioenscompetitie niet en mocht het in het restant van de competitie opnemen tegen Inverness, Falkirk en St. Mirren. Uiteindelijk werd de club nog achtste, een club als Hearts onwaardig. Ik ben benieuwd wat daar allemaal gaat gebeuren deze zomer, want Romanov kennende gaat er weer flink de bezem door.

De schlemiel van het seizoen leek lange tijd Gretna te worden. De club was drie keer op rij gepromoveerd door het geld van Brooks Mileson en stond in 2006 nog in de bekerfinale die werd verloren van Hearts. Dit jaar werd er ook wel wat van de club verwacht in de SPL. Doordat het stadion niet voldeed moest de club uitwijken naar Motherwell, een club die op meer dan honderd kilometer van Gretna speelt. Dit bleek het begin van het einde te zijn. Nadat Mileson in het ziekenhuis belandde, werd de geldkraan dichtgedraaid. De technische staf en veel spelers werden ontslagen en uiteindelijk eindigde de club met dertien punten troosteloos onderaan. Vorig jaar werd er nog een boek over Gretna geschreven “Living the Dream: A Season with Football's Most Remarkable Club”, maar dat kan nu de vuilnisbak in. De club is niet meer en hoe het verder gaat met het voetbal in Gretna is nog erg onduidelijk.

De club die de titel “Schlemiel van het Jaar” uiteindelijk krijgt is Rangers. De club had de titel begin april voor het grijpen, maar door een doelpunt van Vennegoor in de 93e minuut raakte Rangers helemaal van slag. Uiteindelijk werd een voorsprong van tien punten verspeeld en na 38 wedstrijden hadden de Bhoys zelfs drie punten voorsprong. Buiten het verlies van het kampioenschap deed ook de nederlaag in de UEFA Cup finale erg veel pijn. In het blauwe deel van Glasgow werden ze nogal arrogant toen het goed ging en er werd al gesproken over de Quadruple, maar het betonvoetbal bleek in de finale niet bestand tegen de Russische finesse. Van de Quadruple bleven uiteindelijk de twee poedelprijzen over; de onterecht gewonnen League Cup finale tegen Dundee United en een moeizame veroverde SFA Cup. Hopelijk heeft de club geleerd van zijn praatjes en nemen ze het spreekwoord “verkoop het vel van de beer niet voor het geschoten is” ter harte. Lachen blijft de ineenstorting van de Hunnen natuurlijk wel.

De winnaar van het seizoen is uiteindelijk toch Celtic geworden. Het spel onder Strachan was opnieuw niet om aan te zien, maar voor de twee maal op rij slaagde hij erin om Celtic naar de laatste 16 te loodsen in de Champions League. Een opvallend wapenfeit, want legende Martin O’Neill is daar nooit in geslaagd. Ook is hij de eerste manager sinds “Big” Jock Stein die erin geslaagd is om drie keer op rij landskampioen te worden. Waar begin april Strachan zijn koffers al mocht inpakken, is hij nu weer de held. De voetbalwereld blijft een opportunistische wereld. Het blijft hoe dan ook een geweldige prestatie dat Strachan erin geslaagd is om een team wat compleet uitgeput leek op te lappen en naar overwinningen in de laatste zeven wedstrijden te gidsen. Vandaar niets dan lof voor de kleine man, die ikzelf ook graag zag vertrekken. Nu heeft hij dat extra seizoen wel verdiend en ik hoop dat het voetbal eindelijk weer eens wat beter wordt dan de afgelopen seizoenen, want dat schortte er toch wel aan.

Als laatste een pluim voor twee clubs: Aberdeen en Queen of the South. Aberdeen zette een geweldige serie neer in de UEFA Cup. In de voorronde leek het al onmogelijk voor de mannen van Jimmy Calderwood om door te gaan. De Oekraïnse topclub met de makkelijke naam Dnepr Dnepropetrovsk werd opzij geschoven. In de poulefase stonden er vier duels met sterke tegenstanders op het programma, maar na die duels tegen Panathiankos, FC Kopenhagen, Atletico Madrid en Lokomotiv Moskou bleek dat Aberdeen toch doorging. Een kleine Schotse club die overwintert gebeurt niet iedere dag en de verbazing werd nog groter toen Bayern München in Schotland op 2-2 werd gehouden. Helaas zorgde een nederlaag in München voor de uitschakeling. Aberdeen had sowieso een goed jaar in de beker, want in de kwartfinale van SFA Cup werd Celtic uitgeschakeld. De weg naar de finale lag open, want Queen of the South was de tegenstander in de halve finale. Die wonnen met 4-3 en mochten de finale tegen Rangers spelen. Queen of the South verloor met 2-3, maar mag toch Europa in. Erg mooi voor die mannen uit Dumfries en een mooi einde van een heftig seizoen Schots voetbal.