Erysipelas, (synoniem: wondroos of belroos) is een acute ontsteking van de diepe lagen van de huid (dermis) en het onderhuidse weefsel (subcutis). Het wordt gekenmerkt door een scherp begrensde vuurrode en gezwollen huid, pijn, hoge koorts met koude rillingen, hoofdpijn en braken. Voorkeursplaatsen zijn de onderbenen en het gelaat (rond het oor).
De verwekker is meestal Streptococcus pyogenes.
In de meeste gevallen ontstaat de ziekte na een onbeduidend wondje te hebben gehad, bijv. een kloofje tussen de tenen bij zwemmerseczeem, een insectenbeet of een schimmelinfectie. Hierdoor ontstaat voor de bacteriën een toegangsweg (porte d'entree) naar het lichaam.
Erysipelas is niet besmettelijk. Mensen met een gestoorde veneuze afvoer en/of lymfoedeem, of mensen die al een keer erysipelas hebben gehad, hebben een grotere kans op het krijgen van huiddefecten en dus op het (opnieuw) krijgen van erysipelas.
De behandeling bestaat uit het zo snel mogelijk starten met een gerichte antibiotische therapie.