Goed, mijn relatie is achter de rug, en het is stukgelopen op een heel bijzonder fenomeen. Mijn -ex vriendin heeft een aandachtsprobleem heb ik in de jaren geconstateerd. Het is een bloedmooie meid, maar ze is verslaafd, werkelijk verslaafd aan aandacht.
Ga daar maar eens mee om.
Ze loopt de hele dag met jan-en-alleman te sms-en, kwam ik langzamerhand achter. Ja, louter mannen. Binnen een relatie hoor je daar natuurlijk niet zo levendig op in te gaan, zoals ik zelf deed in de omgekeerde versie, maar het was een obsessie van d'r. Overal maar op reageren. Ze wist dat ding altijd handig te verstoppen en kon me een lange tijd bij de neus nemen. Maar het viel me vanzelf op. Voor je beeldvorming; ging mevrouw 's nachts naar de wc, dan ging het gsm'etje even stiekem mee. Hier kun je rustig een jaartje mee omgaan, maar als je erachter komt dat het alleen kerels betreft, inclusief alle -exen, begin je toch lichtelijk paranoide te worden.
Ze heeft geen vriendinnen. Alles heeft ze verpest, door altijd alle aandacht overal op te eisen. Toen we een relatie kregen, is met dat niet echt opgevallen (dat zie je niet als je verliefd bent), maar achteraf gezien wel heel opvallend voor een meid als zij. Ze heeft alleen een groepje platonische (oudere) vrienden die continue lopen te slijmen. Daar kickt ze op. Dat is waar ze naar op zoek is. Ze denkt dat het vrienden zijn, maar had vrij snel gezien dat deze gasten alleen in haar uiterlijk geinteresseerd zijn.
Bedrijfsfeestjes. Mevrouw loopt naar elke vent toe die wenkt, om maar e.e.a. bevestigd te krijgen. En dan weer met een grote glimlach naar de volgende, om te kijken of die haar ook geweldig vindt.
Als ze op stap was geweest, kreeg ik te horen hoe vaak -en door wie- ze versierd was. Daar lukt wel een jaartje, maar op een bepaald moment dach ik echt, deze heeft een probleem.
Goed, ik mocht zelf niet op stap, want ze wilde samen zijn (aandacht). Als ik 's avonds even achter de computer zat, kwam ze rustig 2 à 3 keer binnen het uur binnen om.. Aandacht.
Kreeg ik een keer aandacht van een vrouw, werd madame er zelfs agressief van. Serieus. Die kruisverhoren waren zo heftig. Als ik geen sociaal wenselijke antwoorden gaf, was ze in staat me voor m'n bek te timmeren.
Ik kreeg na de relatie ook de klacht dat ik haar niet genoeg aandacht en bevestiging gaf. Totale onzin m.i., want ik heb haar echt superveel aandacht gegeven. Een beetje naar haar pijpen gedanst die tijd.
Ik ben vrij ruim van geest en heb een dikke huid, maar hier valt natuurlijk niet mee te leven. Het is dan ook ge-escaleerd nadat ik erachter kwam dat ze met zo'n contact uit de kroeg afsprak. Stiekem. Hier-en-niet-verder. Direct spullen gepakt en weggegaan. En nu de klap op de vuurpijl; diezelfde avond heeft ze nog met hem afgesproken en direct een nieuwe relatie aangegaan. Dit getuigt andermaal van uiterst ziekelijk gedrag. En om het exta fundering te geven; ze is vanaf haar 17e geen seconde single geweest. Het liep van relaties in scharrels in relaties. Om maar niet alleen te hoeven zijn (?).
Ik probeer dit ziekelijke gedrag nu een plekje te geven.Haar jeugd heeft ze wel genoeg aandacht gekregen van dierbaren, dus daar kan ik het niet vandaan halen. Bedenk er ook bij dat ze ontzettend druk en onrustig is van aard en moeite heeft met rustig articuleren en ademen tijdens een gesprek.
Moet ook maar blij zijn dat dit voorbij is. Want het heeft me echt op de knieen gekregen.
[ Bericht 1% gewijzigd door #ANONIEM op 01-04-2007 14:57:42 ]