quote:Denk dat je 2 dingen vergeet.
Op woensdag 16 april 2003 15:09 schreef BlackCobra het volgende:
Een belangrijke wet wat gewoon bewezen is.
Wet van behoud van energie. "er kan geen energie geschapen worden of verloren gaan.
Energie bestaat in vele vormen, zoals licht, warmte, geluid, electriciteit, mechanische energie. Ze kan wel omgezet worden van de ene vorm naar de andere, maar de totale energie in het heelal blijft gelijk.
Bedank dat materie ook een vorm van energie is (denk maar aan een Atoombom). Hoe kan het heelal dan uit niets zijn ontstaan, als de totale energie nooit kan veranderen, en er nooit iets afgaat of bijkomt.Als je niet weet wat dit betekend zal een andere theorie aanhalen
die ik wat makkelijker kan beschrijven, namelijk het volgendeDe wet van verval zegt: "Elk systeem dat aan zichzelf is overgelaten, vervalt tot wanorde".
Je zou kunnen zeggen: Alle dingen in een bepaalde ruimte proberen zich kris kras door die hele ruimte te verspreiden (=wanorde). Als men de gaskraan open zet, verspreiden de gasmoleculen zich door de hele keuken. Als men warm en koud water bij elkaar giet dan verspreide de warme en koude watermoleculen zich door het hele mengsel, zodat er lauw water ontstaat. Deze processen zullen nooit omgekeerd kunnen worden. Gas gaat niet vanzelf terug in de kraan, van lauw water krijg je niet vanzelf warm en koud water.
De wet zegt dus eigenlijk dat alles in de wereld 'streeft' naar een zo groot mogelijke wanorde. Ook in de levende natuur streeft alles naar wanorde. 'elke atoom wil lekker doen waar hij zelf zin in heeft - niet netjes in een rij zitten een groot molecuul van een cel. Daarom kost het een levend organime veel moeite (energie) om de orde in zijn cellen te handhaven. Een levend organisme moet (via voedsel) steeds weer energie opnemen, om te zorgen dat de ingewikkelde moleculen in de cellen intact blijven. Het lichaam is constant bezig met herstelwerkzaamheden. Zodra het daarmee stopt gaat het dood, verschimmelt, verrot valt helemaal uiteen tot humus.
De humus valt weer uiteen tot een stel losse atomen die met de wind of met het water worden meegevoert. Atomen zullen nooit vanzelf bij elkaar blijven zitten (en blijven) om een levende molecuul te vormen. en een molecuul om een leevende cel te vormen. Alles in het heelal werkt precies de andere kant op. Er is niets wat aan deze wet ontsnapt.
De evolutie theorie zegt dat iets is begonnen vanuit een atoom, vandaaruit naar een molecul, toen een cel etc.
Deze wet zegt dat dat onmoglijk is want atomen worden niet vanzelf een molecuul en een molecuul niet zomaar een cel.Je kunt het vergelijken met een zakje vol met spullen om een klokwerkje te krijgen.
als ik daarme begin te schudden, dan neem ik aan dat we het er over eens zijn dat dat nooi een klokwerk word wat gaat werken,
maar men zegt bij de evolutie theorie dat die atomen wel een molecuul worden en uiteindelijk een cel etc., en dat gaat nog werken ook.
nee dat is net zo uitgesloten
1 De evolutietheorie zegt niet dat er eerst niets was, maar er was een gigantische gaswolk. Hierin zaten alle elektronen en dus alle energie die er vandaag nog steeds is, dus energie is er niet bijgekomen of verloren gegaan.
2 Hoewel het misschien ONWAARSCHIJNLIJK is, is er wel een theoretische kans dat als je maar lang genoeg blijft schudden (Denk aan miljoenen jaren) alle stukjes op z'n plek vallen. Net zoals dat er een kans is dat je honderd keer achter elkaar 6 gooit met een dobbelsteen. Een extreem kleine kans, maar hij bestaat.
quote:Als de wereld maar 16 miljoen/miljard (weet niet welke van de 2 het precies is maar dacht miljoen jaar bestaat en we dan in een paar miljoen jaar 1 cel hebben dan moet je een nog groter geloof hebben om dan te gelofen dat die cel het in z'n eentje volhoud en dat er dan mensen zijn ontstaan
Op woensdag 16 april 2003 18:56 schreef Postaldude het volgende:[..]
Denk dat je 2 dingen vergeet.
1 De evolutietheorie zegt niet dat er eerst niets was, maar er was een gigantische gaswolk. Hierin zaten alle elektronen en dus alle energie die er vandaag nog steeds is, dus energie is er niet bijgekomen of verloren gegaan.
2 Hoewel het misschien ONWAARSCHIJNLIJK is, is er wel een theoretische kans dat als je maar lang genoeg blijft schudden (Denk aan miljoenen jaren) alle stukjes op z'n plek vallen. Net zoals dat er een kans is dat je honderd keer achter elkaar 6 gooit met een dobbelsteen. Een extreem kleine kans, maar hij bestaat.
daarnaast is de grotste wet die zegt dat evolutie theorie niet kan bestaat de wet van verval.
en dat klokwerk is alleen om maar ff duidelijk te maken om zelfs als die wet niet zou bestaan het, zoals je zelf zegt, zeer onwaarschijnlijk is dat het zo in zijn werk is gegaan
Het is namelijk ook zo, dat als je een hokje hebt van 0.5 cm breed 1 cm dik en 5 cm lang
en die vol propt met atomen om een cel te kunnen maken en je laat ze allemaal op elkaar botsen op precies dezelfde tijd, en dat nog een keer, nog een keer.
net zolang totdat je een leefende cel hebt dan ben je
100000000000000000 jaar verder voor dat je alle combinatie gehad hebt
die 16 miljoen/miljard jaar vind ik voor 1 cel zelfs weinig.
Je roept maar wat. Je kent lang niet alle parameters die nodig zijn om zo'n berekening te maken. het is gewoon het aloude argument van het creationisme, maar het snijdt geen hout.
verwijderen dubbele post.
[Dit bericht is gewijzigd door Koerok op 17-04-2003 16:45]
quote:Sorry, maar je theorie klopt gewoon niet.
Op donderdag 17 april 2003 16:31 schreef BlackCobra het volgende:[..]
daarnaast is de grotste wet die zegt dat evolutie theorie niet kan bestaat de wet van verval.
Ten eerste : De wet van verval bestaat, maar dat betekent niet dat alles streeft naar een situatie van losse atomen. Alles streeft naar de weg met de minste weerstand. Water bijvoorbeeld, een van de belangrijkste bouwstoffen voor deze aardkloot is een erg stabiele verbinding. Bovendien streven zwevende elektronen (zoals in de gaswolk voor de oerknal) altijd naar een stabielere situatie (Losse elektronen zijn erg onstabiel). Als er dus tijdens de oerknal enkele waterstofatomen ontstaan zijn ontstaat er een kettingreactie waarbij alle zwevende elektronen atomen gaan vormen. Zie hier het ontstaan van ons periodieke stelsel.
quote:Zoals je al zegt, om ALLE combinaties af te gaan zou 100000000000000000 jaar duren (al denk ik zelf iets minder). Er is echter ook een kans dat het gelijk al de eerste keer de goeie combinatie is, je hoeft ze niet allemaal af.
en dat klokwerk is alleen om maar ff duidelijk te maken om zelfs als die wet niet zou bestaan het, zoals je zelf zegt, zeer onwaarschijnlijk is dat het zo in zijn werk is gegaan
Het is namelijk ook zo, dat als je een hokje hebt van 0.5 cm breed 1 cm dik en 5 cm lang
en die vol propt met atomen om een cel te kunnen maken en je laat ze allemaal op elkaar botsen op precies dezelfde tijd, en dat nog een keer, nog een keer.
net zolang totdat je een leefende cel hebt dan ben je
100000000000000000 jaar verder voor dat je alle combinatie gehad hebt
die 16 miljoen/miljard jaar vind ik voor 1 cel zelfs weinig.
Sorry, maar evolutie is echt wel een stuk meer voor de hand liggend dan welke andere theorie ook.
quote:Sta mij toe om enkele aspecten in deze gedachtengang te weerleggen.
Op woensdag 16 april 2003 15:09 schreef BlackCobra het volgende:
quote:Honderd miljoen jaar geleden was er ook nog nooit een dier geweest die dat kon. Maar er bestonden wel bepaalde soorten apen. Uit die apen is miljoenen jaren later de mens ontstaan. Wie weet welke hedendaagse diersoort in de toekomst tot dergelijke grootse dingen in staat is...
ik heb nog nooit een dier electriciteit zien aanleggen (etc)
quote:In de quantummechanica gebeuren er eenmaal rare dingen. Ik heb ooit eens een artikel gelezen over quantummechanische fluctuaties van het niets. Daarin probeerde men aan te tonen dat een quantummechanica in een absoluut lege ruimte kan leiden tot het ontstaan van materie. Zeg dus niet zomaar 'nooit'.
Hoe kan het heelal dan uit niets zijn ontstaan, als de totale energie nooit kan veranderen, en er nooit iets afgaat of bijkomt.
quote:Zoals al eerder gezegd is : we werken hier niet met een gesloten systeem, zoals de tweede wet van de thermodynamica vereist. Groepering van moleculen gebeurt niet vanzelf maar kost veel energie, die we van buitenaf halen in de vorm van voedsel.
Atomen zullen nooit vanzelf bij elkaar blijven zitten (en blijven) om een levende molecuul te vormen. en een molecuul om een levende cel te vormen.
quote:Het vormen van een cel gebeurde niet in één keer. Als een eerste stap gezet is, dan zal de tweede vergemakkelijkt worden. En dat bevordert op z'n beurt de derde stap, ...
dan ben je
100000000000000000 jaar verder voor dat je alle combinatie gehad hebt
Als de stapjes klein genoeg zijn, dan is het realistisch om aan te nemen dat dit ooit ergens gebeurd is. Ik meen bvb. te weten dat men er in geslaagd is om bij experimenten, waarbij de omstandigheden op aarde van miljarden geleden nagebootst zijn, aminozuren te creeëren uit simpele moleculen.
die zijn er wel hoor... mieren maken erkaar graag het leven zeur als er nogniet genoeg te eten in is de lente, allen doen de aan chemische oorlogsvoering en "carpetbomming" ( nest van de buren helemaal slopen) en er zijn er vastwel meer!!!
het begin is wel raar ... maar vanaf dat er 1 cel is... wordt er zoveel mogelijk energie opgeslagen binnen die cel. * of anders in het organisme*
kijk naar je zelf ( beetje teveel vreten en je buikje heb je zomaar te pakken.)
iGEM
Van vreemde smetten vrij,
quote:Die kakkerlakken schoten mij ook het eerste te binnen. Een variant als in de film Mimic leek me wel aardig. Echter ik zie dat die kakkerlakken voorlopig nog niet zelf doen. Ze leven nagenoeg op de lucht, waarom zouden ze zich gaan bezig houden met ontwikkelen van intelligentie, overleven doen ze toch wel?
Op donderdag 3 april 2003 23:21 schreef Ryan3 het volgende:
Insecten? Bijv. kakkerlakken?
quote:Joechei alweer een nieuwe enige waarheid. Het evangelie van de evolutietheorie kan best tussen andere religies staan om de leegte wat op te vullen en in het leven als ankerpunt te dienen
Op donderdag 17 april 2003 23:18 schreef Postaldude het volgende:[..]
Sorry, maar je theorie klopt gewoon niet.
Ten eerste : De wet van verval bestaat, maar dat betekent niet dat alles streeft naar een situatie van losse atomen. Alles streeft naar de weg met de minste weerstand. Water bijvoorbeeld, een van de belangrijkste bouwstoffen voor deze aardkloot is een erg stabiele verbinding. Bovendien streven zwevende elektronen (zoals in de gaswolk voor de oerknal) altijd naar een stabielere situatie (Losse elektronen zijn erg onstabiel). Als er dus tijdens de oerknal enkele waterstofatomen ontstaan zijn ontstaat er een kettingreactie waarbij alle zwevende elektronen atomen gaan vormen. Zie hier het ontstaan van ons periodieke stelsel.
[..]Zoals je al zegt, om ALLE combinaties af te gaan zou 100000000000000000 jaar duren (al denk ik zelf iets minder). Er is echter ook een kans dat het gelijk al de eerste keer de goeie combinatie is, je hoeft ze niet allemaal af.
Sorry, maar evolutie is echt wel een stuk meer voor de hand liggend dan welke andere theorie ook.
- het fossiele archief heeft nog steeds níet al die tussenvormen laten zien die het darwinisme hoopte te zullen tegenkomen;
- Michael Behe beschreef in Darwin's black box argumenten over 'onreduceerbare complexiteit' waarmee hij mij overtuigt dat het duo mutatie + selectie tekort schiet.
Verder zou je Darwin on trial van Philip Johnson; Icons of Evalution van Jonathan Wells of Evolution, a theory in crisis van Michael Denton eens kunnen lezen als je serieus kennis wilt opdoen over dit onderwerp en niet slechts jouw waarheidsbevinding voor de waarheid wenst te slijten.
Het boek Degeneratie, het einde van de evolutietheorie van Peter M. Scheele belicht de theorie van Darwin als volgt:
Darwin's ontdekte dat soorten veranderen en wist het mechanisme te benoemen waardoor dat gebeurt: natuurlijke selectie. Natuurlijke selectie is de tegenhanger van menselijke selectie bij het fokken. Darwin wist echter niets van erfelijkheid - hij schreef een boek over 'blending inheritence' dat er totaal naast zat. Verder wist Darwin niets over genetica. Het huidige onderzoek op het gebied van de biochemie en genetica hebben een miniatuurwereld blootgelegd met een orde van complexiteit die ons voorstellingsvermogen te boven gaat. Nu vele biochemische geheimen ontsluierd zijn bijvoorbeeld betreffende het functioneren van het oog, moet 'evolutie' verklaard worden op dát laagste nivo, en niet langer op het nivo van de grove uiterlijke samenstelling. Kortom, Darwin is eigenlijk te grofmazig geworden voor de kennis die we nu al hebben en er zou meer onderscheid gemaakt moeten worden dan Darwin deed.
In de biologie van vandaag de dag wordt onderscheid gemaakt tussen macro-evolutie en micro-evolutie. Micro-evolutie is het verschijnsel dat een kind eigenschappen van vader én van moeder heeft. Dat komt doordat het een willekeurige helft van de eigenschappen van beiden meekrijgt. Op DNA-niveau wordt dit veroorzaakt door wat men de 'recombinatie' noemt, het uitwisselen van stukjes chromosoom (=DNA) tussen gelijke chromosomen. Daardoor ziet elke andere nakomeling er weer anders uit. Het erfelijke materiaal zelf verandert daardoor echter niet. Er onstaan alleen maar nieuwe combinaties genen. Door mutaties, dat zijn kopieerfoutjes in het proces van de verdubbeling van het DNA, treden wél veranderingen op. De mutatie-theorie zegt nu dat alle erfelijke informatie is ontstaan door dergelijke kopieerfoutjes, omdat de gunstige er uitgeselecteerd worden (natuurlijke selectie).
Bezwaren:
- Net zomin als de informatie in computerprogramma's ontstaat door een combinatie van kopieerfoutjes en selectie, zo ontstaat ook de complexe informatie in het DNA niet door kopieerfoutjes en selectie. Op dezelfde manier is het ook onzin te zeggen dat de typmachine is ontstaan door kopieerfoutjes in het overtypen van de technische handleiding van de typmachine.
- Michael Behe praat over onreduceerbare complexiteit. Een muizeval is onreduceerbaar complex. Als je er maar één onderdeel van afhaalt, werkt het hele ding niet meer. Veel biochemische systemen, zoals de bloedstolling, 'lichtgevoeligheid' in het oog of het 'motortje' (flagellum) van een bacterie, zijn compleet onbruikbaar, als er maar één onderdeel (of gen) uitgehaald wordt. Alleen als alle onderdelen functioneren op de plek waar ze nodig zijn, dan werkt het geheel. Mutaties kunnen dergelijke complete systemen noch stapje voor stapje (dan werkt het systeem niet voordat het af is), noch ineens (een te grote stap voor mutaties) totstandbrengen.
- Veel genen zullen van zo'n essentieel belang zijn om uberhaupt levensvatbare nakomelingen te kunnen geven, dat deze nooit van functie mogen veranderen. Áls ze een andere functionaliteit zouden krijgen, dan zou dat betekenen dat leven niet meer mogelijk is, omdat de oorspronkelijke essentiële functie daarmee verloren is gegaan. Een voorbeeld is hemoglobine, dat zuurstof vervoert in het bloed. Geen enkel individu kan dat missen. In essentie, dat wil zeggen, in dit soort essentiële genen, vindt er daarom geen evolutie van betekenis plaats.
- Een totaal veronachtzaamd deel van de levende natuur om ons heen is dat de informatie in het DNA aan degeneratie onderhevig is, waardoor soorten en ook mensen degenereren en er genen verdwijnen in plaats van dat er geheel nieuwe bijkomen.
Genenverlies levert nieuwe variatie op
Een aspect van biologische verandering en het effect van mutaties dat onvoldoende beseft wordt, is dat het verlies van een functioneel gen nieuwe variatie op kan leveren. Een enkele mutatie kan een gen compleet uitschakelen. Het verliest daarmee zijn funktie en veroorzaakt een bepaald uiterlijk 'effect'. Een duidelijk voorbeeld is albinisme. Het gen dat pigment aanmaakt is daarbij buiten funcie geraakt. Maar het kan ook subtieler. Bij veel pooldieren is het gen dat pigment in de vacht aanmaakt buiten werking geraakt. Dat is geen albinisme, omdat daarbij rode ogen optreden.
Omdat zo'n verlies van genen meestal niet tot overlevingsvoordeel leidt, zal het in de levende natuur meestal snel weer verdwijnen. Wanneer zo'n uitschakeling van een pigment-gen echter voorkomt in een gebied waar sneeuw is, kán het wel een voordeel zijn, omdat de soort dan minder opvalt. De ijsbeer, het dall-schaap en de sneeuwuil zijn daar praktijkvoorbeelden van.
Bij huisdieren zien we veel vaker allerlei 'nieuwe' variaties voorkomen, omdat deze juist gewaardeerd en dus in stand gehouden worden. Onze honden, katten en konijnen zijn daarom in allerlei bonte uitvoeringen verkrijgbaar. Dat soort 'nieuwe' eigenschappen betreft genen die meestal compleet uitgeschakeld zijn of soms hun oorspronkelijke functie nog maar gedeeltelijk uitvoeren. Zo levert verlies van de genen A, B, C, D en S (met die letters worden ze aangeduid) respectievelijk zwarte, kaneelkleurige, albino, blauwgrijze en gevlekte muizen op. Verlies van bepaalde combinaties van deze genen geeft vervolgens chocoladebruine, blauwe, zilverkaneelkleurige, zilverreekleurige, zwart gevlekte, kaneel gevlekte en dergelijkemuizen. Door fokken en selectie kan zodoende een heleboel nieuwe variatie ontstaan (lees een heleboel genen raken permanent uitgeschakeld of beschadigd en er ontstaan nieuwe combinaties van de genen die nog aanstaan). Maar de mogelijkheid om continu verder te fokken houdt op een gegeven moment op, omdat er dan teveel werkende genen verdwenen zijn. Er moet eerst weer 'nieuw bloed' ingebracht worden, dat wil zeggen: originele functionele genen toegevoegd worden. Soorten worden door selectie, of dat nu natuurlijke of menselijke selectie is, in de loop van de tijd genetisch steeds 'armer'
In de biologie zie je aan de hand van de bottleneck en het founder-effect hoe genetische verarming optreedt. Het eerste wil zeggen dat de genetische rijkdom van een populatie enorm afneemt als ze teruggebracht wordt tot slechts enkele individuen (en daarna weer terugkeert naar haar oorspronkelijke grootte). Er kunnen dan veel genen verloren gaan, omdat die paar individuen nooit alle genen-variatie in zich kunnen hebben, die er in de hele populatie was.
Het founder-effect is iets dergelijks, en treedt op als een paar individuen zich afsplitsen van een moeder-populatie en geïsoleerd daarvan een nieuwe populatie stichten. Dit gebeurd bijvoorbeeld telkens bij het bevolken van een afgelegen eiland. Wanneer één mannetje en vrouwtje op het eiland terecht komen, kan van daaruit een nieuwe populatie ontstaan. Deze krijgt slechts maximaal de beperkte variatie die er in de stichters al (potentieel) aanwezig was. Daarbij komt uiteraard inteelt om de hoek kijken. Dat heeft als voordeel dat verborgen (recessieve) eigenschappen openbaar kunnen worden, waardoor nieuwe variatie ontstaat, waardoor selectie en aanpassing mogelijk is. Aan de andere kant geeft inteelt ook een verhoogde kans op erfelijke afwijkingen en dus op degeneratie. In het founder-effect - het meest voorkomende mechanisme voor soort-vorming - zien we het ontstaan van nieuwe variatie, genenverlies en degeneratie hand in hand gaan.
Veel voorbeelden van biologische verandering die uit de levende natuur aangehaald worden om te laten zien dat er evolutie is, zijn in werkelijkheid voorbeelden van degeneratie:
Het verschijnsel van de rudimentaire, of eigenlijk gereduceerde, organen, wordt nog altijd gezien als een sterk bewijs voor evolutie. Het gaat echter om een verlies, het kwijtraken van iets, niet het ontstaan van iets nieuws dat er eerst niet was. Het is een vorm van degeneratie.
Elke erfelijke ziekte bij mensen wordt veroorzaakt door een mutatie in een gen dat oorspronkelijk goed was. Vanaf dat moment wordt het volgens de normale erfelijke wetten doorgegeven in een familie. Het was echter eerst goed. Alle andere mensen hebben ook het goede gen. Allerlei afgezonderde groepjes mensen blijken ieder hun eigen merkwaardige erfelijke ziekten te hebben. Het zijn echter afwijkingen van wat eerst in orde was en geen 'doepunten' op de evolutionaire agenda. Dat betekent dat als je maar ver genoeg terug gaat in de tijd (en dan praten we over duizenden jaren), dat je bij menselijke voorouders uitkomt, bij wie al deze erfelijke informatie nog intact was!
In van de buitenwereld afgezonderde grotten leven allerlei diersoorten die het gezichtsvermogen verloren hebben, zoals de blinde waterschorpioen in de grotten van Moville Roemenië, of blinde visjes en kreeftjes in het langste grottenstelsel op aarde, Mammoth Cave in Kentucky USA. Bovendien hebben deze laatste ook al het pigment in hun lichaam verloren en zijn ze geheel bleek. Dit kan gezien worden als een 'aanpassing aan de omstandigheden', maar het is wel gepaard gegaan met verlies aan genetische informatie (voor pigment en oogjes).
Normaal gesproken zullen individuen met dergelijke mutaties niet overleven. In donkere grotten is het echter geen nadeel meer en kunnen ze zich toch voortplanten. Daardoor verspreiden die beschadigde genen zich en als eenmaal de hele populatie de originele genen kwijtgeraakt is, zullen deze ook niet meer terugkomen,. Daarvoor is de informatie van genen te complex. Het is alsof er een genetische subroutine verloren is gegaan.
Uit deze argumentatie stelde Peter M. Scheele een 'degeneratie'-wet op:
Een soort of populatie neigt ertoe op de lange duur die eigenschappen te verliezen die het niet per se nodig heeft om te overleven.
Mutaties treden willekeurig op en een enkele mutatie is voldoende is om een gen geheel uit te kunnen schakelen (zoals een enkele typefout een computerinstructie ongedaan kan maken). Elk gen van een soort loopt daarmee het risico vroeg of laat 'uitgezet' te worden. Alleen als dat beslist niet mag, omdat de levensvatbaarheid of de overlevingskansen daarmee afnemen, zal dat niet-functionele gen verdwijnen. Over een lange periode betekent dat, dat alleen die genen in een soort standhouden, die het per se nodig heeft om te overleven in het milieu waar het zich in bevindt. Daardoor ontstaat grote afhankelijkheid van dat milieu, zoals bijvoorbeeld bij de koalabeer, die nog maar zeer speciale eucalyptusbladeren eet. Op een bepaald moment is de genetische 'rek' eruit en als het milieu dan nog verder zou veranderen, dreigt de soort uit te sterven. Het heeft de genetische rijkdom niet meer om ook die aanpassingen nog te volgen.
Er is een natuurlijke ondergrens aan degeneratie, die door natuurlijke selectie in stand gehouden wordt. En dat is de reproductieve leeftijd, de leeftijd waarop een soort nakomelingen krijgt. Als degeneratie zo ver gaat dat voortplanting niet meer mogelijk is, dan plant die vorm van degeneratie zich ook niet voort. Op die manier is natuurlijke selectie de 'bewaarder' tegen al te ernstige degeneratie, zoals zwakke individuen ook eerder het 'loodje' leggen dan sterke. De ergste vorm van degeneratie is dan als een soort op het randje van de dood balancerend zich nog kan voortplanten. De eendagsvlieg is daar een voorbeeld van.
De eendagsvlieg brengt het grootste deel van zijn leven door als larve onder water. Op een bepaald moment kruipt het langs een stengel omhoog en vervelt zich. Het vliegt wat rond, kruipt op een stengel en vervelt zich voor een tweede keer. Dan gaat het op zoek naar een partner. Als het vrouwtje bevrucht is, en de dag zo'n beetje voorbij is, valt ze van uitputting in het water. Daar laat ze, terwijl ze verdrinkt, de eitjes in het water vallen voor de volgende generatie. Het opmerkelijke aan de eendagsvliegen is dat ze geen monddelen hebben! Ook hier zie je weer de degeneratie-wet in praktijk: monddelen waren niet per se meer nodig om te overleven en de soort verliest ze op termijn dan ook.
Wanneer de dagelijkse praktijk van biologische verandering laat zien dat soorten over langere periodes van tijd genetisch gezien meer of minder snel naar beneden kabbelen, dan wordt het erg moeilijk om vol te houden, dat over nog langere periodes er een gestage toename of generatie zou zijn van nieuwe genen. Micro-evolutie blijkt 'down-hill' evolutie te zijn. Macro-evolutie is dan een fabel.
De meest logische verklaring voor het ontstaan van het leven, en van de informatie in het DNA, is dat een Intelligente Ontwerper het DNA geprogrammeerd heeft. Het leven zal een start gekregen moeten hebben door de creatie van een aantal oersoorten, zoals een oerwolf, oerkat, oerrund en oermens. Van daaruit zijn alle miljoenen ondersoorten en rassen per type ontstaan, ieder voor zich zijn weg naar beneden zoekend in zijn eigen milieu (en zo langzaam als maar mogelijk is!).
Uiteraard blijf ik zeer benieuwd naar de argumentatie die jij aanvoert voor jouw geloof in de evolutietheorie.
[Dit bericht is gewijzigd door sjun op 06-05-2003 06:41]
quote:Ai dat betekent dat de soort middels klonen in stand zal moeten worden gehouden
Op maandag 5 mei 2003 13:46 schreef Pikkebaas het volgende:
Ik ben wel eens bang dat alleen BHFH overblijft om de aarde opnieuw te bevolken...
quote:OK. Op zich een plausibele (Of hoe je dat ook schrijft, ik bedoel geloofwaardige) theorie. Sterk beargumenteerd en ik twijfel er niet aan dat er een kern van waarheid in zit.
Op dinsdag 6 mei 2003 05:20 schreef sjun het volgende:[..]
Ik heb er een nieuwe topic over geopend, want de discussie ging een beetje de andere kant op dan de topicstarter denk ik bedoeld had
quote:Wat!? Evenwicht????????? kuch kuch kuch, NEEEEEEEEEEE!
Op donderdag 3 april 2003 23:39 schreef roobje het volgende:
Survival of the fittest.. misschien dat bepaalde diersoorten wel een erg grote populatie krijgen maar uiteindelijk zal de natuur een evenwicht vinden.
Zie je wat de mensheid aanricht op deze planeet, de mensheid bewijst toch duidelijk dat de natuur GEEN evenwicht vind of tenminste niet heeft gevonden.
quote:Dus wat je eigenlijk kort samengevat wil zeggen is dat mutaties van genen alleen kan plaats vinden door het uitsterven van bepaalde genen. Kortom er kan alleen sprake zijn van een ontwikkeling van complexe genen naar minder complexe genen. Terwijl evolutie juist de omgekeerde route nodig heeft?
Op dinsdag 6 mei 2003 05:20 schreef sjun het volgende:[..]
Uiteraard blijf ik zeer benieuwd naar de argumentatie die jij aanvoert voor jouw geloof in de evolutietheorie.
Wij zijn sowieso niet de dominante soort. Kevers zijn veel succesvoller, die gaan door waar wij van onze eigen stanken omvallen.
Evolutie theorie kan niet alles verklaren
Darwinisme kan niet alles verklaren
Evangelie verklaren niks en roepen alleen maar vragen op voor de mensen die nieuwsgierig zijn aangelegd.
Lees "Erick von Danikken - De goden waren astronauten" en veel dingen worden je duidelijk.
Geen theorie of evangelie is heilig om er niet aan te mogen twijfelen.
quote:Yep, hetgeen dus eigenlijk betekent dat er geen evolutionaire maar degeneraire aanpassingen plaatsvinden en dat er steeds weer nieuw bloed in een gemeenschap nodig is om al te rigoreuze aanpassingen te kunnen herstellen.
Op dinsdag 6 mei 2003 21:51 schreef dazzle123 het volgende:[..]
Dus wat je eigenlijk kort samengevat wil zeggen is dat mutaties van genen alleen kan plaats vinden door het uitsterven van bepaalde genen. Kortom er kan alleen sprake zijn van een ontwikkeling van complexe genen naar minder complexe genen. Terwijl evolutie juist de omgekeerde route nodig heeft?
|
|
