Ik heb een vreselijk gevoel van leegte binnen in me, voel me alleen en heb nergens zin in.
Het kwam wel vaker voor dat ik van de éen op de andere dag in de put zat. Nergens zin in hebben, dagenlang chagerijnig en moe zijn, bot tegenover alles en iedereen en dagenlange verveling en de vraag 'waarom ben ik hier nog' spookte constant door m'n kop.
Tot dusver gingen deze periodes altijd over, niet dat m'n leven dan ineens wél wat voorstelde, maar het was in ieder geval nog uit te houden.
Echter sinds een klein jaartje zie ik het écht niet meer zitten, ik heb het gevoel dat m'n leven per dag achteruit gaat.
Ik zie helemaal niets meer ziten, zie nergens iets positiefs in en heb gewoon de wilskracht niet om er iets aan te doen.
Ik zie simpelweg geen doel om voor te leven, en 5 jaar lang met de ziel onder m'n arm lopen vind ik ook wel genoeg.
Het is niet dat ik niet wil of zo, maar voor mijn gevoel heb ik al 5 jaar lang getracht iets van m'n leven te maken, echter resulteerde dit alleen in nog grotere teleurstellingen en maakte mij nog depressiefer.
Het is wat lastig uit te drukken met woorden, maar mensen die hetzelfde ervaren kennen het gevoel maar al te goed.
Vaak heb ik mij vaak afgevraagt hoe mensen zo diep konden zakken dat ze er simpelweg een einde aan maakte, maar ik denk dat ik dat nu weet.
Wat mij betreft is het genoeg, wat mij betreft word ik morgen ochtend niet meer wakker en is het allemaal over.
Alleen zo simpel is het niet...
Aan de andere kant heb ik zelf nog nooit een serieuse poging tot zelfmoord gedaan.
Zeer zeker overwogen, maar ik kwam nooit verder dan het pakken van een mes of het boven op een brug naar beneden staan kijken. Niet dat ik ver zou komen door van een brug af te springen, maar als je zo depressief bent probeer je alles...
Maar goed, iets hield mij steeds tegen. Echter weet ik niet wat. Zijn het mijn ouders om wie ik bijden zielsveel geef, of is er toch nog een piepklein lichtpuntje, ergens in dit duistere leven?
Ik weet het niet meer. Wat moet ik hier nu mee?
Dag in dag uit weer het zelfde leven leiden, en ik weet niet eens meer waarvoor ik het doe.
Ik zou er ieder moment een eind aan kunnen maken, en toch doe ik dat niet...
ik weet niet echt wat een ommekeer teweeg heeft gebracht, maar die is er op 1 of andere manier gekomen... ik hoop voor jou dat hij er ook komt, succes...alhoewel je er zelf niet al te veel aan kunt doen, proberen dingen positiever aan te kijken kan helpen...
Vanaf hier
Is alles wat het lijkt.
Mijn mail staat open als je er behoefte aan hebt.
Je moet wel weten dat er heel veel mensen met zulke gevoelens rondlopen en er ooit wel een oplossing voor te vinden is.
Ik zie dat je nog jong bent en wanneer je op je zelf gaat wonen zal anders veranderen.
Suc6
quote:Ik denk niet dat dat er mee te maken heeft.
Op zaterdag 15 juni 2002 22:40 schreef Conflict het volgende:
Zoek iemand om over je problemen te praten.Mijn mail staat open als je er behoefte aan hebt.
Je moet wel weten dat er heel veel mensen met zulke gevoelens rondlopen en er ooit wel een oplossing voor te vinden is.
Ik zie dat je nog jong bent en wanneer je op je zelf gaat wonen zal anders veranderen.
Suc6
Als je juist bij je ouders terecht kan met je vragen, problemen, etc..
quote:Lijkt me wel...
Op zaterdag 15 juni 2002 22:41 schreef The Unforgiven het volgende:[..]
Ik denk niet dat dat er mee te maken heeft.
Als je juist bij je ouders terecht kan met je vragen, problemen, etc..
Ik weet uit ervaring hoe goed het is om wat afstand te nemen van thuis. Je eigen weg te kiezen en te leren wat je zelf belangrijk vindt in het leven
Met iemand praten zie ik ook niet zitten, hooguit m'n ouders of directe vrienden/familie.
Ik bedoel, wat is het nut ervan? Mensen vertellen je alleen maar dat het echt wel goed komt en dat het allemaal niet zo zomber is als ik denk. Daar heb ik wat aan...
Probeer met iemand (deskundige misschien) zo snel mogelijk hierover te praten, om samen te kijken hoe jouw oplossing gevonden kan worden.
Hou vol hoor ! Nooit opgeven, er zijn nog zoveel paden te bewandelen.
quote:Je hebt ongetwijfelt gelijk. Maar zelf zit ik zo diep in de put dat ik in de verste verte geen uitweg meer zien
Op zaterdag 15 juni 2002 22:49 schreef defender het volgende:
Er zijn hier op Fok diverse gebruikers die ook geen uitzicht meer hadden, en ook die zijn er uiteindelijk uit geklommen, en hebben hun leven en zichzelf weer op kunnen pakken. Waarom zou er voor die mensen wel een oplossing zijn gevonden (waaronder ikzelf) en voor jou niet ? Tuurlijk kan jij er ook uitkomen, maar nogmaals niet alleen.
quote:Heb je dit al tegen iemand verteld ? iemand (vriend, familie, buurman) die je vertrouwd bijvoorbeeld ?
Op zaterdag 15 juni 2002 22:52 schreef Roefoes het volgende:[..]
Je hebt ongetwijfelt gelijk. Maar zelf zit ik zo diep in de put dat ik in de verste verte geen uitweg meer zien
Het is echt niet fout om hulp te vragen hoor, is juist hele grote stap ! Daarmee kun je laten zien dat je helemaal nog niet opgegeven hebt.
Gewoon bellen hoor als je er behoefte aan hebt, dit nummer bestaat niet voor niks.
0900-0767
En deze omschrijving moet enige twijfel om te bellen helemaal weg nemen :
S.O.S telefonische hulpdienst:
U kunt over alles bellen. U hoeft niet persé in de problemen te zitten om contact met ons op te nemen. U kunt bellen om uw hart te luchten of om uw zorgen over een bepaald onderwerp te delen. U kunt een gesprek met ons hebben om stoom af te blazen, om raad te vragen of om al pratende een idee te krijgen voor een oplossing.U kunt daarbij anoniem blijven en geheimhouding is verzekerd.
Dag en nacht, 24 uur per dag, alle dagen van de week, 365 dagen per jaar.
Daarnaast beschikt de S.O.S telefonische hulpdienst over informatie en adressen van allerlei hulpverlenende instanties
quote:Nee, ik denk dat als ik het iemand uit m'n directe omgeving zou vertellen, het alleen erger maak.
Op zaterdag 15 juni 2002 22:55 schreef defender het volgende:[..]
Heb je dit al tegen iemand verteld ? iemand (vriend, familie, buurman) die je vertrouwd bijvoorbeeld ?
Het is echt niet fout om hulp te vragen hoor, is juist hele grote stap ! Daarmee kun je laten zien dat je helemaal nog niet opgegeven hebt.
Als ik toch de knoop door zou hakken doe ik het gewoon, niks geen gezeur!
Hier kan het me geen bal schelen, niemand kent me, niemand wil me kennen en ik wil niemand kennen.
Waarom ik dit dan schrijf? Weet ik het, heb toch niets beters te doen.
Hier kun je meer informatie en telefoonnummers vinden
quote:Ohh, ik bood je aan me te mailen...
Op zaterdag 15 juni 2002 23:04 schreef Roefoes het volgende:[..]
Nee, ik denk dat als ik het iemand uit m'n directe omgeving zou vertellen, het alleen erger maak.
Als ik toch de knoop door zou hakken doe ik het gewoon, niks geen gezeur!
Hier kan het me geen bal schelen, niemand kent me, niemand wil me kennen en ik wil niemand kennen.
Waarom ik dit dan schrijf? Weet ik het, heb toch niets beters te doen.
Dus er is tenminste 1 iemand die er moeite voor zou willen doen
quote:Twee... Weet niet wie, maar iemand dook ineens m'n ICQ in...
Op zaterdag 15 juni 2002 23:06 schreef Conflict het volgende:[..]
Ohh, ik bood je aan me te mailen...
Dus er is tenminste 1 iemand die er moeite voor zou willen doen
Had geen flauw benul dat ik dat ooit in m'n profile gezet heb, maar nu het er toch staat mag het er van mij blijven.
in zekere zin is dit dus ook een soort van hulp zoeken.. als je eenmaal deze stap dus durft te zetten, dan is een stap verder (naar wellicht professionele hulp) ook niet zo groot meer...
quote:Denk dat je op dit punt weinig hebt aan zalvende woorden als 'praat er met iemand over', want dat is niet altijd mogelijk, noch gegarandeerd effectief op de lange termijn. Wanneer je lang in een depressie zit, en in het stadium van zelmoordoverwegingen bent, heb je de neiging tot isolatie en het cultiveren van je gedeprimeerde stemming. Voornamelijk vaak geen zin om anderen lastig te vallen met je leed. Misschien is dit een tip voor je: Als je niet meteen gebruik wilt maken van zware anti-depressiva, en geen heil ziet in psychologen, kun je misschien eens kijken of je 5-HTP kunt bestellen over internet (het wordt in Nederland niet verkocht). Het is een 'precursor' voor serotonine (waar je een tekort aan hebt), en zorgt ervoor dat deze beter in de roulatie gehouden wordt. Het zou moeten helpen je stemming weer enigszins op peil te krijgen.
Op zaterdag 15 juni 2002 22:52 schreef Roefoes het volgende:[..]
Je hebt ongetwijfelt gelijk. Maar zelf zit ik zo diep in de put dat ik in de verste verte geen uitweg meer zien
Het is misschien moeilijk vol te houden, zeker als elk lichtpuntje dat je aangrijpt na een tijdje weer uitdooft en de teleurstellingen zich alsmaar blijven ophopen en je denkt dat alles alleen nog maar ondraaglijker zal worden, maar niet onmogelijk.... dood is ook maar dood. Blijf doorgaan, zoek de juiste oplossingen, blijf bezig en voer geen oorlog met jezelf, probeer de toekomst naar je hand te zetten, en uiteindelijk zul je jezelf weer tegenkomen. Sterkte..
Her lucht echt op....
Sterkte....
quote:Als ik met medicatie in leven moet blijven hoeft het van mij al helemaal niet meer. Dan nog liever op eigen kracht verder zolang ik het uithoud. Mocht ik er dan toch uit willen stappen is dat m'n eigen keus.
Op zaterdag 15 juni 2002 23:18 schreef FuTilE het volgende:[..]
Denk dat je op dit punt weinig hebt aan zalvende woorden als 'praat er met iemand over', want dat is niet altijd mogelijk, noch gegarandeerd effectief op de lange termijn. Wanneer je lang in een depressie zit, en in het stadium van zelmoordoverwegingen bent, heb je de neiging tot isolatie en het cultiveren van je gedeprimeerde stemming. Voornamelijk vaak geen zin om anderen lastig te vallen met je leed. Misschien is dit een tip voor je: Als je niet meteen gebruik wilt maken van zware anti-depressiva, en geen heil ziet in psychologen, kun je misschien eens kijken of je 5-HTP kunt bestellen over internet (het wordt in Nederland niet verkocht). Het is een 'precursor' voor serotonine (waar je een tekort aan hebt), en zorgt ervoor dat deze beter in de roulatie gehouden wordt. Het zou moeten helpen je stemming weer enigszins op peil te krijgen.
quote:*traantje wegveegt*
Het is misschien moeilijk vol te houden, zeker als elk lichtpuntje dat je aangrijpt na een tijdje weer uitdooft en de teleurstellingen zich alsmaar blijven ophopen en je denkt dat alles alleen nog maar ondraaglijker zal worden, maar niet onmogelijk.... dood is ook maar dood. Blijf doorgaan, zoek de juiste oplossingen, blijf bezig en voer geen oorlog met jezelf, probeer de toekomst naar je hand te zetten, en uiteindelijk zul je jezelf weer tegenkomen. Sterkte..
quote:Tja, ik denk dat je wel gelijk hebt. Ergens zit wel een lichtpuntje, daar ben ik me van bewust. Ik moet het alleen zien te vinden.
Op zaterdag 15 juni 2002 23:18 schreef matthijn99 het volgende:
Het feit dat je hier je verhaal neerzet is toch wel een teken dat je toch nog niet helemaal de hoop opgegeven hebt, en dat je misschien reacties van anderen dan alleen jouw bekenden wilt zien...in zekere zin is dit dus ook een soort van hulp zoeken.. als je eenmaal deze stap dus durft te zetten, dan is een stap verder (naar wellicht professionele hulp) ook niet zo groot meer...
Of ik het hier zal vinden betwijfel ik, maar als ik niet zoek weet ik het ook niet...
Kijk dan es naar al die andere mensen. Kijk es naar gehandicapten of dwergen, tja.. ze kunnen er nix aan doen, maar plegen die allemaal zelfmoord? neu,.. en moeder natuur heeft hen waarschijnlijk zwaarder genaait dan jou. Toch blijven ze doorgaan, als zij die kracht hebben, heb jij die ook. Je zegt dat er een lichtpunt is, maak deze groter. Ga uit die kamer, onderneem iets nieuws, ontdek, als voetsporen in de witte sneeuw. Je bereikt niets als je niets investeerd. Really, ik zelf ben ook van een contactgestoorde vette nerd naar nu toch wel redelijke meegaande gozer die nu wat vrienden heeft en misschien een vriendin in een zeer korte tijd (en ja ik verw8 teveel). T leven is wat je er zelf van maakt en yep, soms ben je down en doe je nix, zorg er dan voor dat je tegen jezelf zegt dat je dan de volgende dag wel wat doet.
Je moet hulp zoeken. Iemand om mee te praten, iemand om even uit te huilen. Het liefst een professioneel iemand. Ik weet het, de stap is groot maar wel heel belangrijk. Je kunt zo toch niet door blijven gaan?
Ik weet dat een depressie héél erg zwaar is. Maar ik weet ook dat je het alleen niet kunt en dat het wél de moeite waard is om het gevecht aan te gaan. Maar daar heb je wel steun en hulp bij nodig. Mss idd wel de hulp van een Anti-Depressiva. Ken je de werking van een AD eik wel? Een AD zorgt voor de aanmaak van een chemische stof in je hersenen, serotonine. Deze stof zorgt ervoor dat je emotioneel wat meer in balans komt en kan de ergste pijn en uitzichtloosheid van jouw situatie verzachten. Na verloop van tijd gaan je hersens wrs weer zélf serotonine aanmaken, voel je je beter en heb je die AD niet meer nodig.
Zorg ajb goed voor jezelf, blijf niet zo rondlopen. En ook al zie je het niet zitten, ga tóch een gesprek aan met je huisarts of een ander deskundig iemand. Blijf hier niet meer mee rondlopen!!!
quote:No offence maar contactgestoord is heel iets anders dan depressief.
Op zaterdag 15 juni 2002 23:34 schreef -IDivinity- het volgende:
Uhm 1 questione: heb je er gewoon geen zin meer an of vind je jezelf niet goed genoeg voor de wereld?
Kijk dan es naar al die andere mensen. Kijk es naar gehandicapten of dwergen, tja.. ze kunnen er nix aan doen, maar plegen die allemaal zelfmoord? neu,.. en moeder natuur heeft hen waarschijnlijk zwaarder genaait dan jou. Toch blijven ze doorgaan, als zij die kracht hebben, heb jij die ook. Je zegt dat er een lichtpunt is, maak deze groter. Ga uit die kamer, onderneem iets nieuws, ontdek, als voetsporen in de witte sneeuw. Je bereikt niets als je niets investeerd. Really, ik zelf ben ook van een contactgestoorde vette nerd naar nu toch wel redelijke meegaande gozer die nu wat vrienden heeft en misschien een vriendin in een zeer korte tijd (en ja ik verw8 teveel). T leven is wat je er zelf van maakt en yep, soms ben je down en doe je nix, zorg er dan voor dat je tegen jezelf zegt dat je dan de volgende dag wel wat doet.
quote:Nou kijk eens aan... je ziet nog wel lichtpuntjes... het zou toch mooi zijn als er wat meer lichtpuntjes bij zouden kunnen komen en nog mooier: als er meer lichtpuntjes zouden zijn dan donkere vooruitzichten...
Op zaterdag 15 juni 2002 23:33 schreef Roefoes het volgende:
Tja, ik denk dat je wel gelijk hebt. Ergens zit wel een lichtpuntje, daar ben ik me van bewust. Ik moet het alleen zien te vinden.
Of ik het hier zal vinden betwijfel ik, maar als ik niet zoek weet ik het ook niet...
je kan je bij zo'n lichtpuntje een goed gevoel voorstellen en je moet uiteindelijk proberen dat gevoel bij meer dingen (terug) te krijgen..
Noem eens een voorbeeld van van zo'n lichtpuntje(s) als je wilt...
quote:Ik heb er geen zin meer in. En wat mijzelf betreft, het had beter gekunt maar ik vergelijk mezelf ook niet met gehandicapten of dwergen *bijna moet lachen...*.
Op zaterdag 15 juni 2002 23:34 schreef -IDivinity- het volgende:
Uhm 1 questione: heb je er gewoon geen zin meer an of vind je jezelf niet goed genoeg voor de wereld?
Kijk dan es naar al die andere mensen. Kijk es naar gehandicapten of dwergen, tja.. ze kunnen er nix aan doen, maar plegen die allemaal zelfmoord? neu,.. en moeder natuur heeft hen waarschijnlijk zwaarder genaait dan jou. Toch blijven ze doorgaan, als zij die kracht hebben, heb jij die ook. Je zegt dat er een lichtpunt is, maak deze groter. Ga uit die kamer, onderneem iets nieuws, ontdek, als voetsporen in de witte sneeuw. Je bereikt niets als je niets investeerd. Really, ik zelf ben ook van een contactgestoorde vette nerd naar nu toch wel redelijke meegaande gozer die nu wat vrienden heeft en misschien een vriendin in een zeer korte tijd (en ja ik verw8 teveel). T leven is wat je er zelf van maakt en yep, soms ben je down en doe je nix, zorg er dan voor dat je tegen jezelf zegt dat je dan de volgende dag wel wat doet.
M'n sociaal leven wil ik het al helemaal niet over hebben, eh wat zeg ik? Welk sociaal leven?!
Nou okay, ik heb m'n werk nog steeds maar daat houd het op.
Ik ben een ongelovelijk saaie nietsnut. Ik houd echt nergens van, dat is het grote probleem.
De enige dingen die mij nog enigsinds kunnen boeien is geen gek voor te vinden, laat staan een lieve vriendin.
Het leven is wat je er zelf van maakt, dat klopt en ik heb het verknald.
Dat al dat gespui van mij zoveel reacties oplevert verbaast me enigsinds.
*nog een traantje wegveegt*
En al die lichtpuntjes klinkt misschien een beetje knullig, maar zo kan ik me het beste uitdrukken denk ik.
Intussen zoek ik nog steeds verder onder het genot van Within Temptation.
dat soort muziek doet me redelijk goed in onder deze omstandigheden, zou je ook eens moeten proberen...
quote:Hmmz... Dacht dat ik redelijk duidelijk was hoor... Ik zie geen doel meer om voor te leven!
Op zaterdag 15 juni 2002 23:44 schreef matthijn99 het volgende:[..]
Nou kijk eens aan... je ziet nog wel lichtpuntjes... het zou toch mooi zijn als er wat meer lichtpuntjes bij zouden kunnen komen en nog mooier: als er meer lichtpuntjes zouden zijn dan donkere vooruitzichten...
je kan je bij zo'n lichtpuntje een goed gevoel voorstellen en je moet uiteindelijk proberen dat gevoel bij meer dingen (terug) te krijgen..
Noem eens een voorbeeld van van zo'n lichtpuntje(s) als je wilt...
Zo duidelijker? Okay dan!
Nee even serieus, ik had mezelf al lang van kant gemaakt als er echt niets aan te doen was. Het probleem is echter dat ik nog niet weet wat ik er aan moet doen.
Op het moment zie ik het nogal zomber in.
Ik vraag me af of ik nu zelf tijd zit te rekken of dat ik moet doorgaan...
quote:Klopt, daarom zijn er 2 verschillende woorden ervoor verzonnen die geen synoniem van elkaar zijn
Op zaterdag 15 juni 2002 23:43 schreef DuchessX het volgende:[..]
No offence maar contactgestoord is heel iets anders dan depressief.
Maar serious, contactgestoord (en dus een saai sociaal leven, wat Roefoes net aangaf) werkt depressiviteit erg in de hand en is dus 1 van de redenen van depressiviteit en toevallig denk ik ook zijn reden.
En tja.. saai.. probeer per dag iets te doen waardoor je voldoening van krijgt, al is het maar je kamer opruimen, atleast you did sumthing. Zoek uitdagingen, doe anders gewoon gek, ga parachutespringen ofzo.. Leven pakt je niet, leven neem je. Klinkt allemaal achterlijk maar ik denk zelf dat het beter is dan medicijnen slikken en uren met de psych lopen lullen die daarna lachend met jouw flappies ervandoor gaat.
En als jij je lekker in je vel voelt, dan straal je dat uit, en heb jij binnen no time een goed sociaal leven.
quote:Wehehehe ik moet zowaar lachen!
Op zondag 16 juni 2002 00:30 schreef -IDivinity- het volgende:[..]
Klopt, daarom zijn er 2 verschillende woorden ervoor verzonnen die geen synoniem van elkaar zijn
Maar serious, contactgestoord (en dus een saai sociaal leven, wat Roefoes net aangaf) werkt depressiviteit erg in de hand en is dus 1 van de redenen van depressiviteit en toevallig denk ik ook zijn reden.
En tja.. saai.. probeer per dag iets te doen waardoor je voldoening van krijgt, al is het maar je kamer opruimen, atleast you did sumthing. Zoek uitdagingen, doe anders gewoon gek, ga parachutespringen ofzo.. Leven pakt je niet, leven neem je. Klinkt allemaal achterlijk maar ik denk zelf dat het beter is dan medicijnen slikken en uren met de psych lopen lullen die daarna lachend met jouw flappies ervandoor gaat.
En als jij je lekker in je vel voelt, dan straal je dat uit, en heb jij binnen no time een goed sociaal leven.
Om die psych dan... Dat parachutespringen lijkt me niet verstandig als je begrijpt wat ik bedoel. Dan vergeet ik per ongeluk aan het touwtje te trekken.
Tis wel een goed idee overigens
quote:Het klinkt allemaal zo makkelijk...
Op zondag 16 juni 2002 00:30 schreef -IDivinity- het volgende:[..]
Klopt, daarom zijn er 2 verschillende woorden ervoor verzonnen die geen synoniem van elkaar zijn
Maar serious, contactgestoord (en dus een saai sociaal leven, wat Roefoes net aangaf) werkt depressiviteit erg in de hand en is dus 1 van de redenen van depressiviteit en toevallig denk ik ook zijn reden.
En tja.. saai.. probeer per dag iets te doen waardoor je voldoening van krijgt, al is het maar je kamer opruimen, atleast you did sumthing. Zoek uitdagingen, doe anders gewoon gek, ga parachutespringen ofzo.. Leven pakt je niet, leven neem je. Klinkt allemaal achterlijk maar ik denk zelf dat het beter is dan medicijnen slikken en uren met de psych lopen lullen die daarna lachend met jouw flappies ervandoor gaat.
En als jij je lekker in je vel voelt, dan straal je dat uit, en heb jij binnen no time een goed sociaal leven.
Maar wat als je al te depressief bent om jouw (goedbedoelde ) suggesties op te volgen? 
Idd wanneer je contactgestoord bent, lukt het mss nog wel, alhoewel er een flinke drempel overschreden moet worden (en dat is ook niet niks).
Maar wat als je te depressief bent om ook maar iets te doen? (Ik weet niet of je het zelf ooit meegemaakt hebt mss) Als je helemaal vol zit met negatieve gevoelens en totaal geen lichtpuntjes meer ziet? Nergens geen zin in hebt? Je helemaal leeg voelt van binnen? Wanneer er helemaal niks is om voor te leven? Wanneer niks je nog interesseert? Wanneer je het gevoel hebt dat je net zo goed dood kunt zijn?
Dat los je echt niet op door simpelweg midden in het leven te staan en gekke dingen te doen.
Een depressie heeft 99 van de 100 keer een oorzaak. Het lijkt mij veel verstandiger om de oorzaak van een depressie aan te pakken (bij een echte depressie lukt dit bijna niet alleen) en om daarna de draad van je (weer zinvolle) leven op te pakken.
quote:Mja dat parachutespringen was niet echt subtiel nee nu ik er opnieuw overheen lees
Op zondag 16 juni 2002 00:48 schreef DuchessX het volgende:[..]
Tja.. het kan zijn dat ik alle suggesties baseer op m'n eigen situatie omdat ik zo'n soortgelijk (motivatieprobleem) heb gehad. Omdat ik er redelijk boven opgekomen ben en vrij snel kan je het waarschijnlijk idd niet een depressie noemen.
Dat gekke doen is idd wel snel ja, daarom zei ik ook eerst langzaam opbouwen en proberen elke dag iets te verrichten en ja het kan zo zijn dat je daarbij hulp nodig hebt van een psych, ik kan daar niet over oordelen.
Op de momenten dat ik me "manisch" voel ben ik daar ERG blij om, en wordt ik NOG vrolijker.
Maar als ik me weer depri voel voelt dat nu NOG kutter 
Soms tegen de "waarom loop ik hier nog rond" vraag aan.
Ik heb mezel als ik ge-zelf-diagnotiseerd als manisch-depressief, maar ik denk dat iedereen dat wel heeft. Maar de een meer (in harmonie) dan de andere
quote:Jij hebt tenminste nog vrolijke momenten
Op zondag 16 juni 2002 01:08 schreef cYbErTiM het volgende:
Ach ik ken het gevoel maar al te goed, ik ervaar weer een vlaag depressie's op het moment.Op de momenten dat ik me "manisch" voel ben ik daar ERG blij om, en wordt ik NOG vrolijker.
Maar als ik me weer depri voel voelt dat nu NOG kutter
Soms tegen de "waarom loop ik hier nog rond" vraag aan.Ik heb mezel als ik ge-zelf-diagnotiseerd als manisch-depressief, maar ik denk dat iedereen dat wel heeft. Maar de een meer (in harmonie) dan de andere
Bedankt!
Na lang doordrammen van defender heb ik SOS even gebeld. Heel relaxed, zelfs duf, gesprek gehad waar uiteindelijk nog niets zinnigs uitkwam
Hehe nee, het was echt een opluchting!Helaas hadden ze zelf geen adressen en/of telefoon nummers van hulp instanties maar er werd mij verteld zo snel mogelijk naar m'n huisarts te gaan.
Dus dat ga ik maandag maar doen, er van uit gaande dat ik zondag geen gekke dingen doe...
Iedereen hardstikke bedankt voor de reacties, het is echt een steuntje in de rug!
Het gesprek met een SOS medewerker was voor mij een goed begin, maandag maar eens naar de huisarts en ook eens met m'n ouders praten.
quote:Okee! Al zijn het nog maar de 1e stappen, het lijkt me dat je een goede beslissing hebt genomen...
Op zondag 16 juni 2002 02:27 schreef Roefoes het volgende:
* Roefoes gaat nu slapen, ben doodmoeIedereen hardstikke bedankt voor de reacties, het is echt een steuntje in de rug!
Het gesprek met een SOS medewerker was voor mij een goed begin, maandag maar eens naar de huisarts en ook eens met m'n ouders praten.
quote:leuk en aardig, maar goed voelen kun je niet alleen door afleiding wat zgn een snelle oplossing is, maar op langer termijn geen voldoening zal geven..(vluchtgedrag)
Op zondag 16 juni 2002 00:30 schreef -IDivinity- het volgende:[..]
Klinkt allemaal achterlijk maar ik denk zelf dat het beter is dan medicijnen slikken en uren met de psych lopen lullen die daarna lachend met jouw flappies ervandoor gaat.
En als jij je lekker in je vel voelt, dan straal je dat uit, en heb jij binnen no time een goed sociaal leven.
ipv alle irritaties en negatieve gevoelens op te kroppen en in een isolement te raken lijkt het mij verstandig wel een psych te bezoeken.. zij zijn nml goede luisteraars.. iemand die meeleeft, betrokken is, kritisch en positief benaderd.. zij zijn tevens ervaren, getrained en hebben mensenkennis.. het lijkt mij daarom verstandig dit uit te praten. Geld hoort geen waarde te hebben als het gaat om jezelf..
Ik weet dat je vandaag weer een grote stap gaat zetten en ik wens je hiermee veel succes. Deze heb je overigens zelf verzonnen gisteravond, dus je hebt toch nog wel wat wilskracht over om vooruit te komen.
Zoals ik al zei, niet elke stap zal even veel voldoening geven, maar ook dat is geen reden om op te geven hoor. Er zijn zoveel mogelijkheden om hulp te krijgen, ik denk dat je dokter maandag zal kijken wat voor jou het beste is op dit moment. Als er een stapje niet goed gaat dan is er altijd wel een alternatief, en kun je die zelf niet vinden dan kun je het of hier in de groep gooien of aan iemand hulp vragen om je te helpen hierbij.
Het zal allemaal niet makkelijk zijn maar ik heb het idee dat je toch wel een sterke persoonlijkheid hebt, ondanks dat je je zo rot voelt.
Ik vind het echt een hele grote stap hoor, je bent gewoon bezig nu om nog niet op te geven, KLASSE !
quote:Roefoes, weet je dat bovenstaand stukje 100% waar is?
Op zaterdag 15 juni 2002 22:41 schreef Hou-m-Nat het volgende:
Just hang in there... het is niet makkelijk, maar er zullen betere tijden komen! Kom op, hoofd omhoog, doe je best!
Je komt er wel bovenop.
Sterkte. (evt-mail/icq/msn)
|
|
