ff klein kickje.
Bij mij is een paar jaar geleden CU geconstateerd, 45 cm is aangetast, ik heb 2 jaar met vele opvlammingen rondgelopen voor ze erachter waren (lees; voor de huisarts me doorstuurde). Ik kon op dat moment zelfs bijna niet meer de deur uit omdat ik zo ziek werd steeds, bij lopen kreeg ik zo'n buikpijn en meteen naar de wc rennen en ongelukjes etc.
Ik heb zo'n bloedhekel aan de medicijnen; ik had uiteindelijk pillen gekregen maar die werken niet zo goed als de eigenlijke medicijnen die ik kreeg (klysma's dagelijks, om de dag, om de 2 dagen), maar die medicijnen geven me zo'n naar gevoel wat met iets anders heeft te maken.
Dus ik heb met overleg met de internist ervoor gekozen om het anders aan te pakken.
Ik mag zelf bepalen wanneer ik mijn medicijnen nodig heb. Ik probeer een zo'n stressvrij en gezond mogenlijk leven te leiden. Ik heb 4 jaar therapie gehad (dat had met andere dingen te maken), wat me heeft geholpen om anders tegen het leven aan te kijken; relaxter; en meer mijn grenzen te stellen. Anderszijds mijn voedingspatroon aan te passen; want ik merk ook dat ik steeds meer last krijg van bepaalde voedingsproducten (er is ook een spastische darm geconstateerd).
Mijn darmen zijn een stuk gezonder; ik heb al een jaar lang geen actieve opvlamming meer gehad; wel afentoe wat bloedverlies of buikpijn, en een enkele keer wat slijmverlies gehad, maar geen heftige dingen meer.
Bijkomend voordeel; ben ruim 15 kg afgevallen, en er gaat nog steeds af (is ook wel nodig nog
), ik voel me zelf happier en gelukkiger.
Wel ben ik nog snel moe maar ook dat is veel beter dan het was; moet alleen goed op mijn grenzen passen maar ik heb het goed in me leven ingepast op dit moment, ik houd me vooral bezig met de leuke dingen des levens, veel hobbyen, zorgen dat ik het leuk heb op mijn werk, leuk thuis etc.
Mijn enigste zorg is dat het toch niet 100% geneest; ik hoop niet dat mijn stoppen met medicijn gebruik ervoor zorgt dat het later erger terugkomt doordat het doorsuddert (toch soms nog bloedverlies).
Maar anderzijds ben ik er van overtuigd dat ik met een goed en vooral een zo stressvrij mogenlijk leven ook veel kan helen.
Ik heb in iedergeval gister weer een afspraak gemaakt voor het ziekenhuis voor de jaarlijkse controle; dat was zowieso de overwinning van januari vorig jaar; dat de internist het zo goed vond gaan dat ik pas dit jaar weer terug hoefde te komen
Nu maar afwachten wat de internist in maart zegt; maar zal gewoon een snel gesprekje worden om te zien hoe het gaat en klaar.
"Next was Llewella, whose hair matched her jade-colored eyes. For some reason, I knew she was not like the rest of us."
Amber Mae
custom menu
