quote:
Op woensdag 11 januari 2006 22:17 schreef Meaghan het volgende:Geweldig toch dat het bezig zijn met een sport zoveel meer kan betekenen

En wat kan je daar dan ontzettend van genieten hè als je kind zoveel plezier heeft
Ik weet nog van vroeger dat de huisarts mijn moeder geadviseerd had om mijn broer vooral op karate te doen. Hij was heel erg onzeker en het zou hem echt goed doen volgens de huisarts. Mijn moeder heeft hier geen gehoor aan gegeven en dat terwijl mijn broer zelf ook zo graag wilde. Ik heb dat altijd zo sneu gevonden voor hem. Ik ben er ook van overtuigd dat de juiste sport zeker een positieve invloed heeft op een kind en zal mijn kinderen daarin altijd steunen.
wat komt me dat bekend voor meaghan
ik mocht niet op majorette toen ik dat graag wilde, ik mocht niet op ballet en ik mocht niet op muziekles.
dat majorette vind ik niet zo jammer achteraf, maar toen wel.
ballet vind ik nog steeds jammer. ik heb het een jaar op 4 gedaan toen ik nog in schiedam woonde en het bleek dat ik er aanleg voor had.
en wat betreft muziek heb ik me ook aardig gerevancheerd: ik heb bijna 12 jaar pianoles gehad.
met mijn oudste ben ik destijds naar kleuterballet geweest. dat hij het niks vond, vond ik geen probleem, hij heeft het in elk geval geprobeerd.
t is niet zo'n sportieveling, maar hij heeft zijn stek gevonden bij de scouting.
luca is een vreselijk beweeglijk kind: altijd rennen, balletje trappen, stoeien en een vreselijke rouwdouwer. die kan zijn ei prima kwijt in 3 x in de week kickboksen en 1 x per week voetbaltraining. (en nog wil hij meer trainen , maar dit vind ik wel genoeg

)