Mijn kind is reeds naar boven verdwenen
Sinterklaasavond.........
Hij was al dagen aan het raden wat hij zou krijgen.
Met welke letter begint het? Met een B.
Euuhhh... bladeracers? Welneee, gek.
Ow... een boek...... Ik weet het... Harry Potter. Antwoord: brom... gaat spelen ofzo. Laat me even met rust.
Vanmiddag zei ik tegen een vriendin die hier was (waar hij bijzat) ik heb maar een kleingeitje.
EW: nou.. noem dat maar een kleinigheidje... mijn boek.... vind ik echt een flink cadeau.
Ik: wie zegt dat je dat krijgt?
Hij: ik weet het zeeeeker.
Vanavond: Lekker gegeten.... kopje koffie. Hij trof een kleingeitje aan op tafel.
Hij schudt en rammelt.
Bonbons waar hij gek op is.
Hij: oooooooowww, het begon met een B..... Bonbons!!!!!
Ik gaf hem nog een heeeel klein pakje. Met een geduldspelletje erin. Een piepklein doolhofje met een minuscuul balletje erin. Hij speelde ermee. Vloekend en wel.. het is ook een echt tyfusspelletje
Intern lag ik dubbel.
Ik stelde voor een spelletje te spelen. Zoals zo vaak op een vroege avond na het eten.
Hij verwachtte het niet meer. Wilde het niet laten zien maar was stiekem teleurgesteld. Ik zei nog: het moest klein blijven. Had geen poen.
Pas na een uur gaf ik hem nog een pakje. Zijn boek.
Nu is ie helemaal happy en weg van deze wereld. Boven op zijn bed en in zijn boek.
Umuntu Ngumuntu Ngabantu
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl