quote:
CL1 - woensdag 21 juli 2004 @ 12:33
"Onzekerheid", lees ik hier. Bang dat de "tijdelijke" sexpartner leuker gevonden wordt. Maar met die redenatie zou het dus geen probleem zijn om naar de hoeren te gaan. En dat is wél een probleem. Dus er moet nog meer achter zitten. Wat dan. Ordinaire bezittingsdrang? Of angst dat de eigen sexuele prestaties blijken onder te doen voor die van de "concurrent"?
Mijn eigen vriendin kan het niet uitleggen. Ze komt niet verder dan "jij bent van mij en dat wil ik met niemand delen."
Ik accepteer dat, maar ik vind het niet echt een réden. Ze "deelt" mij toch ook met vrienden, als ik met hun ga stappen en lol maken. Maar zodra het op sex aankomt, dan is het ineens Ho dat mag niet, je bent van mij. Wrom toch?
Om de vraag voor te zijn: ik zou er dus geen bezwaar tegen hebben als mijn vriendin sporadisch een sexueel avontuurtje met een ander heeft. Niet te vaak (zou ik zelf ook niet willen), maar heel af en toe. Net zoals ik zelf wel zou willen.
Ja, daar haal je wat aan zeg, ik wou eigenlijk niet zo diepzinnig gaan doen, maar dat zijn idd allemaal vragen die mij ook bezig houden.
Het is niet alleen maar een verlangen om een andere vrouw, misschien is dat verlangen wel een aanleiding om nu juist eens over die vragen na te gaan denken.
Kijk, ik ben de afgelopen tijd nogal veranderd, ik heb het soort licht gezien ofzo,
K’ben de diepere betekenis van mezelf en van ‘het leven’ aan het ontdekken.
Dan komen ook vragen naar boven als, laat je je leiden door angst of door liefde.
Ik heb een aantal jaren besloten mezelf niet meer te laten leiden door angsten over van alles en nog wat.
Ik kon erg onzeker zijn over relaties en mezelf, maar dat heb ik niet meer, ik ben nu ook niet meer jaloers te krijgen. Jaloezie vloeit alleen maar voort uit onzekerheid. Ik hou van mezelf.
En ik heb gemerkt wanneer je meer van jezelf houd, je ook meer behoefte krijgt andere mensen op een meer intiemere manier te benaderen.
Soms voel ik zo de behoefte om met een meisje die ik zie, waar ik een gevoel van liefde bij krijg, mezelf als het ware met haar samen te smelten. Het gaat dan eigenlijk niet zo zeer meer om de seks, maar wel om het verlangen meer dan alleen te knuffelen.
Begrijp je er nog iets van? Er zou eigenlijk iets tussen platvloerse seks en zoenen in moeten zitten, weet je, een soort van universele van energie-uitwisseling die overeenkomt met seksuele energie, zodat je zonder aan de kant te worden geschoven door je vriendin een intieme uiting kunt geven aan een ander persoon.
Zoals aliens dat doen(?) Vingertjes tegen elkaar en versmelten maar.
Naar mate ik meer van mezelf bewust wordt, groeit de rebellie tegen alles wat onzekerheid aanhangt en,jalousie is daar één van.
Ik wil binnen een relatie geheel vrij zijn, zelfs al zou dat betekenen dat ik zo af en toe eens met iemand anders zou vrijen.
Mijn vriendin laat mij in alles vrij, en andersom, alleen waar het gaat om intieme uitwisselingen kan ze mij erg claimen. Ikzelf heb dat achter mij gelaten. Maar misschien moet ik niet hetzelfde van mijn vriendin verwachten…
Ik heb daar ook al eens over gepraat met haar, die bezittingdrang vloeide voort uit een soort van verlatingsangst, ze is bang om weer alleen te komen zitten.
Die angst schijnt in de genen van vrouwen te zitten, dat stamt uit de oertijd(?)
De vrouwen moesten een soort zekerheid hebben om hun nakomelingen te beschermen, zodat met deze nakomelingen het voortbestaan van de soort werd gegarandeerd..De man denkt alleen aan voortplanting, zijn enige zorg is om voor zo veel mogelijk nakomelingen te zorgen. (ga heen en vermenigvuldig u) De vrouw zorgt voor een liefdevolle geborgen omgeving.
Ik kan zo her en der wat tegenstrijdig overkomen, maar ja, ik heb het allemaal op dit punt niet zo op een rijtje…

al met al, blijf ik hier nog wel even over denken denk ik….ik ben er nog niet helemaal uit!