Ik ben zelf ook bezig met een scriptie en ik word helemaal gek van de begeleidster die ik heb. Helaas kan je van te voren niet bepaald inschatten hoe een begeleider reageert en begeleidt, maar mijn ervaring is dat men probeert er steeds meer uit te halen. Ongeacht of het extra werk wat het kost ver boven de studielast uitsteekt. Vaak gaat het om perfectioneren van zinnen die de begeleider mooier en beter vindt staan. Woordkeuze is naar mijn mening grotendeels schrijfstijl en persoonlijke keuze.
Ook heb ik gemerkt dat begeleiders vaak geneigd zijn extra werk te verlangen zodat het nakijken voor hen een stuk makkelijker wordt. Zo gaf die van mij steeds stukken terug met steeds nieuwe aanmerkingen die ze de vorige keer niet had aangemerkt. Zinnen die anders moeten, zinnen die eruit moeten, onderwerpen waar het niet over mag gaan, extra artikelen zoeken, artikelen per alinea samenvatten zijn zomaar wat voorbeelden. Het is nogal frustrerend om erachter te komen dat een begeleider enkel bezig is met veel werk te genereren terwijl ze er zelf betrekkelijk slecht naar kijken. Zo krijg ik bv stukken terug waar bij staat "dit begrijp ik niet", maar als je dan vraagt wat er zo onbegrijpelijk aan is moeten ze het antwoord schuldig blijven. Of ze stellen dat er niet duidelijk is aangegeven wat men in de artikelen beweert en wat beschouwing is. Terwijl er zowat met grote letters "de onderzoekers" en "ik ben van mening" staat.
Of men verandert de opzet van de scriptie. Van betoog naar samenvatting van artikelen. Om vervolgens toch een beschouwing te willen. Als je begrijpt wat ik bedoel. Scriptiebegeleiding is toch een verplichting die de meeste docenten niet zien zitten. Het hoort bij hun taak beschrijving, maar ze steken er het liefst weinig tijd in.
Onze vrijheid van meningsuiting is in gevaar. Strijd mee en blijf op de hoogte via
http://www.misdefinitie.nl.