abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_181190771
registreer om deze reclame te verbergen
Een topic voor iedereen die wel graag een kindje zou willen maar waarvoor het nu (nog) niet weggelegd is.

Het rammelende ei: rammelei2.gif

Hier verder rammelen!
pi_181190783
En mijn laatste post:

Wat fijn dat het uiteindelijk wel beter voor je voelt zo! Klinkt inderdaad alsof het achteraf bezien wel goed is geweest dat het is gebeurd. En fijn dat je er dan nu achter kwam dat je je wat betreft kinderen een beetje mee hebt laten slepen. Lekker nog even de wereld zien!

Hier kwam en ging de 1 juli "deadline" eigenlijk net zoals alle vorige "deadlines" voorbij zonder stoppen met de pil. Maar dit keer ook wel door mezelf, mijn PhD contract loopt nog tot eind van het jaar maar boekje duurt nog wel een maand of 6 langer voordat dat af kan zijn, dus zit met onzekerheid of er nog extra geld toegekend wordt om dat betaald af te maken (wel aanvragen gedaan) en ook wat twijfels over de relatie op lange termijn. Zijn nu 4.5 jaar samen en hij is altijd wat stiller geweest, weinig vragen stellen aan de ander, kort en bondig antwoorden in een gesprek, oftewel een gesprek op gang houden kostte best wel wat moeite en "diepere" gesprekken ware zeldzaam, werden altijd door mij ge´nitieerd en leken ook meer een ondervraging dan een gesprek. Hij wil dat zelf ook graag veranderen (hij heeft vanuit huis ook eigenlijk nooit diepgaandere gesprekken gevoerd, altijd over koetjes en kalfjes, ik kom juist uit een tegenovergestelde situatie) en daar is hij nu mee bezig om dat te oefenen en ook met een coach om hem daarbij te helpen. Hij liep er namelijk ook erg tegenaan bij zijn zoektocht naar een baan en vooral de sollicitaties, dat de indruk die hij achterliet eigenlijk niet is zoals hij zou willen (niet zo ge´nteresseerd, terwijl hij dat dan wel was bv). En dat is voor mij ook wel echt een voorwaarde dat ik daar verandering in zie voor ik ga stoppen met de pil, want ik wil niet voor de komende 60 jaar altijd degene zijn die de vragen stelt en de gesprekken op gang houdt en die zelf nooit wat gevraagd wordt (zwart-wit gesteld).

Lang verhaal, maar ja. Onder de streep heb ik wat twijfels maar hoop ik vooral dat het vriend lukt idd te veranderen (ook voor zichzelf) en dat ik subsidie krijg voor nog wat maanden. Dan zou voor mij het licht op groen staan. Maar ik verwacht dat daar nog wel een maand of 2 a 3 minimaal overheen gaan.
pi_181198169
quote:
0s.gif Op dinsdag 14 augustus 2018 22:15 schreef vlindertje89 het volgende:
En mijn laatste post:

Wat fijn dat het uiteindelijk wel beter voor je voelt zo! Klinkt inderdaad alsof het achteraf bezien wel goed is geweest dat het is gebeurd. En fijn dat je er dan nu achter kwam dat je je wat betreft kinderen een beetje mee hebt laten slepen. Lekker nog even de wereld zien!

Hier kwam en ging de 1 juli "deadline" eigenlijk net zoals alle vorige "deadlines" voorbij zonder stoppen met de pil. Maar dit keer ook wel door mezelf, mijn PhD contract loopt nog tot eind van het jaar maar boekje duurt nog wel een maand of 6 langer voordat dat af kan zijn, dus zit met onzekerheid of er nog extra geld toegekend wordt om dat betaald af te maken (wel aanvragen gedaan) en ook wat twijfels over de relatie op lange termijn. Zijn nu 4.5 jaar samen en hij is altijd wat stiller geweest, weinig vragen stellen aan de ander, kort en bondig antwoorden in een gesprek, oftewel een gesprek op gang houden kostte best wel wat moeite en "diepere" gesprekken ware zeldzaam, werden altijd door mij ge´nitieerd en leken ook meer een ondervraging dan een gesprek. Hij wil dat zelf ook graag veranderen (hij heeft vanuit huis ook eigenlijk nooit diepgaandere gesprekken gevoerd, altijd over koetjes en kalfjes, ik kom juist uit een tegenovergestelde situatie) en daar is hij nu mee bezig om dat te oefenen en ook met een coach om hem daarbij te helpen. Hij liep er namelijk ook erg tegenaan bij zijn zoektocht naar een baan en vooral de sollicitaties, dat de indruk die hij achterliet eigenlijk niet is zoals hij zou willen (niet zo ge´nteresseerd, terwijl hij dat dan wel was bv). En dat is voor mij ook wel echt een voorwaarde dat ik daar verandering in zie voor ik ga stoppen met de pil, want ik wil niet voor de komende 60 jaar altijd degene zijn die de vragen stelt en de gesprekken op gang houdt en die zelf nooit wat gevraagd wordt (zwart-wit gesteld).

Lang verhaal, maar ja. Onder de streep heb ik wat twijfels maar hoop ik vooral dat het vriend lukt idd te veranderen (ook voor zichzelf) en dat ik subsidie krijg voor nog wat maanden. Dan zou voor mij het licht op groen staan. Maar ik verwacht dat daar nog wel een maand of 2 a 3 minimaal overheen gaan.
Ik denk dat het achteraf gezien inderdaad goed was. Ik voel me nu ook zo veel beter en energieker. Daarvoor was mijn relatie al mijn energie aan het opzuigen, en ik was er te veel mee bezig om het op te merken. |:(

Wat goed dat je vriend daaraan aan het werken is! Ik hoop ook dat het lukt. Voor hemzelf, voor zijn toekomst en voor alle interacties met mensen om hem heen is het zo veel fijner als hij kan laten zien hoe ge´nteresseerd hij is. Lastig dat hij dat niet uit zijn opvoeding meegekregen heeft. Maar ik denk zeker dat het te leren is.
En ik hoop voor jou dat je subsidie erbij krijgt. Hopelijk is het niet te frustrerend dat je je PhD niet afgekregen hebt in de tijd die ervoor stond. (Een vriend van me wilde echt zo gauw mogelijk ervan af zijn, dus die zou zoiets vreselijk gevonden hebben. Hopelijk ben jij iets positiever over je werk. :P )
  woensdag 15 augustus 2018 @ 17:30:24 #4
236546 droomvrouwtje
Lief, klein en schattig
pi_181207935
registreer om deze reclame te verbergen
Vlindertje, ik hoop dat het je vriend lukt om te veranderen en goed dat hij daar hulp bij heeft!! Dat zegt al genoeg dat hij het zelf ook graag wilt, het zal zijn tijd wel nodig hebben, zeker als gedrag zo ingesleten is.

Tele, een relatie zou eigenlijk niet alleen energie moeten zuigen, het zal je ook wat moeten geven. Fijn dat je beter voelt nu
Be happy with the little things in life
pi_181247444
@Tele, wat goed dat je je zoveel energieker voelt nu!
Zeker geen frustratie hoor, ik ben ook nog geen 4 jaar bezig. Toen ik begon was er geld voor 2 jaar. Vrij snel kregen we een subsidie voor het 3e jaar. Daarna kregen we nog een subsidie voor 10 maanden. Dus eind november ben ik 3 jaar en 10 maanden bezig. Maar mijn werving en dataverzameling kon pas beginnen 7 maanden na mijn aanstelling omdat ik het hele METC protocol nog moest schrijven en laten goedkeuren, en ik ben tussendoor ook nog even een multicenter studie geworden waarbij ik ook al het werk voor de andere centra doe. Dus in 4 jaar alles af zou al heel erg ambitieus zijn geweest, minder gewoon niet reŰel. Ik hoop op financiering tot in elk geval eind juni en als het even kan ook nog juli, dat is wel haalbaar.

@DV, het zal inderdaad wel even tijd nodig hebben. Hij is er in elk geval serieus mee bezig dus ik hoop dat er inderdaad het een en ander beklijft.

Lastige is ook dat mijn ouders hem echt geen goede keuze vinden voor me, ze vinden hem in gesprekken niks toevoegen, weinig inhoud hebben, heel erg niet proactief en niet ambitieus. En ondanks dat ik wel begrijp waar dat vandaan komt, vind ik het toch vervelend dat als ik dan vertel waar hij nu mee bezig is er alleen maar naar het negatieve gekeken wordt. "Ja, dat is wel het minste wat hij kan doen" of "Maar waarom heeft hij dit dan niet al veel eerder gedaan" en zo. Het zorgt ook voor best wat wrijving tussen mij en mijn ouders, want ik wil graag dat ze me steunen in welke keuze ik dan ook maak en gewoon blij zijn dat ik iemand heb gevonden waarmee ik samen wil zijn, maar zij kunnen niet blij voor me zijn want zijn helemaal niet blij dat ik met hem samen ben en vinden ook dat ze me 'een spiegel voor moeten kunnen houden' (oftewel al zijn minder leuke eigenschappen opsommen en vragen of ik dat niet vermoeiend/vervelend vind/daar mijn hele leven mee wil spenderen).

Dat moest ik even kwijt blijkbaar.

@DV, hoe is het met jou? Ik kan me voorstellen dat naast de hele afhandeling van de scheiding en de gevoelens die daarbij komen kijken, het ook gevoelsmatig misschien heel lastig is dat de deur naar de kinderwens weer op een kier staat? Aan de ene kant heel fijn want nog een optie, aan de andere kant weer de onzekerheid of het ooit gaat gebeuren ja of nee, waar je dat eerder misschien een beetje had afgesloten al? Of ervaar je dat anders?
pi_182880979
Tijd voor een kick! Hoe gaat het met alle rammelaars hier? Hoe staan de plannen ervoor?

Ik al een hele poos lurker maar rammelen begint serieuzer te worden. Hoe beslis je nou toch of je er echt samen klaar voor bent he? Best ingewikkeld nog! ;)
pi_182952578
registreer om deze reclame te verbergen
Mijn vriend rammelt voor nr. 2!
pi_182953439
Ik rammel nog steeds. We hebben twee kittens gekregen iets meer dan een maand terug, hij geeft aan dat dat voor hem ook wel wat "geholpen" heeft, dat was ook een grote stap waar hij zich niet goed van kon voorstellen hoe het zou zijn en dat heeft goed uitgepakt. En hij kan zich nu iets meer een voorstelling maken van hoe het zou zijn met een baby (natuurlijk heel anders op veel punten, maar het idee van de verantwoordelijkheid hebben, niet meer zomaar weg kunnen zonder iets te regelen, dagelijkse zorgtaken hebben etc).

Mijn contract voor PhD is verlengd tot augustus en planning is om dan ook echt m'n boekje klaar of zo goed als klaar te hebben. Dus nu zwanger worden zou niet zo handig zijn - dan ga ik met verlof twee maanden voor het inleveren van mijn boekje. Ik zou eigenlijk of met verlof willen direct na inleveren boekje, ˇf na mijn verdediging. Dat betekent of in februari zwanger worden of vanaf juli.

Maargoed, eea hangt ook weer af van hoe lang ik het nog uit wil stellen, wanneer vriend er klaar voor is en de baan van vriend (heeft nu tm januari een tijdelijke baan, maar voor daarna nog niks. Is wel aan het solliciteren enzo).

@Milchat, zeker ingewikkeld hoe je beslist er klaar voor te zijn samen. Zijn jullie wel op dezelfde golflengte daarin of ben jij/hij er al 'meer klaar voor' dan de ander?
pi_182974561
Spannend DonnaRush! En rammel jij ook of alleen je vriend? ;)

Vlindertje89, dat is serieus best een goed idee, 'oefenen' met huisdieren. En kittens zijn sowieso schattig natuurlijk O+ Spannend allemaal, maar ook nog best onzeker dus. Een hoop factoren om rekening mee te houden! Heb je het idee dat je het nog zo lang wil uitstellen tot feb of juli?

Ik denk dat ik er al meer klaar voor ben, in elk geval er serieuzer mee bezig ben. Hij heeft het nu wel regelmatig over 'wanneer we een kleintje hebben', dus dat acht ik een goed teken. :P Lastige is dat ik aan een tweejarige postmaster opleiding ga beginnen in januari. Nu is het niet zo heel gek om tijdens die opleiding zwanger te raken en dat schijnt ook heel veel te gebeuren (want die leeftijdsgroep zo rond 30..), maar je kan helaas niet voorspellen of je een zwangerschap ook een beetje gezond kan doorlopen en teveel uitloop met de opleiding wil niemand (ook mijn werkgever niet). Maar anderzijds, wat als ik twee jaar wacht en het zwanger worden blijkt helemaal niet zo vlot te gaan als je hoopt? Dan wordt het allemaal nˇg later.

Ondertussen rammel ik dus nog maar even en roep ik tegen partner dat ik het er nog eens serieus over wil hebben als ik een tijdje ben begonnen met de opleiding en ik weet hoe de studielast is enzo. :)
pi_182975728
Lastig zeg Milchat, veel factoren die mee spelen. Wel verstandig denk ik, je laatste zin.

Ik rammel opzich wel, maar keizersnede technisch gezien is het beter om in ieder geval te wachten tot onze dochter 1 jaar is. Nou komt dat echt niet op een paar weken aan, dus misschien gaan we er meteen in 2019 wel weer voor.
  dinsdag 6 november 2018 @ 12:57:11 #11
57269 Lemijn
luistert ook naar Leijn
pi_182976337
Wanneer wordt je dochter 1, DonnaRush? En wat maakt dat je graag snel voor een tweede wil? Vond je het kleine heel leuk, of klein leeftijdsverschil, of nog wat anders? Gewoon nieuwsgierige vragen, omdat ik de behoefte helemaal niet herken :D .

quote:
0s.gif Op donderdag 1 november 2018 16:54 schreef Milchat het volgende:
Ik al een hele poos lurker maar rammelen begint serieuzer te worden. Hoe beslis je nou toch of je er echt samen klaar voor bent he? Best ingewikkeld nog! ;)
Je bedoelt qua relatie? Dat weet ik niet, maar het lijkt me wel redelijk essentieel om daar niet over te twijfelen. Een kind heeft nogal een impact op die relatie, namelijk.
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
pi_182976439
quote:
0s.gif Op dinsdag 6 november 2018 12:57 schreef Lemijn het volgende:
Wanneer wordt je dochter 1, DonnaRush? En wat maakt dat je graag snel voor een tweede wil? Vond je het kleine heel leuk, of klein leeftijdsverschil, of nog wat anders? Gewoon nieuwsgierige vragen, omdat ik de behoefte helemaal niet herken :D .

In maart!
Nee, eigenlijk geen van alles haha. Het hele kleine vond ik niet echt leuk (of nouja, toen wel hoor, zo'n mini om mee te knuffelen, maar het wordt nu veel leuker) en ik wilde eigenlijk liever een groter leeftijdsverschil, MAAR we zouden ook wellicht in de toekomst wel graag een derde kindje willen en het lijkt ons dan weer leuk als die wel 3-4 jaar na komt. Zodat je echt al je aandacht aan een mini baby'tje kan besteden terwijl de groten naar school zijn en alles nog een keer opnieuw beleven, zo'n laatste keer. Maar goed, als we nu 3-4 jaar zouden wachten en dan nog eens 3-4 jaar, dan vind ik mezelf alweer oud (dan ben ik 37+).

De 'planning' was eigenlijk om er zomer 2019 weer voor te gaan (dan is onze dochter iig 2 geweest als de baby geboren wordt als het meteen raak is), maar ik had echt niet verwacht dat m'n vriend nu alweer wel zou willen. En nu denk ik aan niks anders meer haha.

[ Bericht 0% gewijzigd door DonnaRush op 06-11-2018 15:47:41 ]
pi_182976537
Oh. En zwanger zijn vond ik ondanks zwangerschapdiabetes en 26 weken kotsen echt fantastisch. O+ Zo bijzonder. Dat zou ik nog wel 10x willen. O+
pi_182976824
quote:
0s.gif Op dinsdag 6 november 2018 12:57 schreef Lemijn het volgende:

Je bedoelt qua relatie? Dat weet ik niet, maar het lijkt me wel redelijk essentieel om daar niet over te twijfelen. Een kind heeft nogal een impact op die relatie, namelijk.
Nee ik bedoelde het niet qua relatie, dat zit goed, en ook al 10 jaar bij elkaar. Dat zou ook de eerste voorwaarde zijn ja, een stabiele relatie ;)
Ik bedoelde meer van wanneer je op 1 lijn zit qua op welk moment je kinderen wil krijgen. Misschien juist omdat we al zo lang bij elkaar zijn en met z'n tweeŰn, wanneer weet je dan zeker of je beide toe bent aan gezinsuitbreiding.
pi_182976844
quote:
0s.gif Op dinsdag 6 november 2018 13:08 schreef DonnaRush het volgende:
Oh. En zwanger zijn vond ik ondanks zwangerschapdiabetes en 26 weken kotsen echt fantastisch. O+ Zo bijzonder. Dat zou ik nog wel 10x willen. O+
Hihi zo tof, met alle kwalen (en flink ook zo te horen!) toch erg genoten O+
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')