abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_181086109
registreer om deze reclame te verbergen
Originele OP:

quote:
1s.gif Op zondag 4 september 2016 20:37 schreef OngeschiktX het volgende:
Ik ben ongelukkig. Voor zo ver ik me kan herinneren altijd al geweest. De laatste jaren is er een soort gelatenheid geweest. Ik had het gevoel dat ik het leven maar moet uitzitten en accepteren zoals het is. In het kort: ik ben eenzaam, heb geen vrienden, geen relatie en ook nooit gehad, m'n leven is een grote sleur. Doordeweeks werk ik veel. Het weekend bestaat uit boodschappen doen, de was doen, schoonmaken, hardlopen, soms wat muziek maken. Dit herhaalt zich week in week uit. Verder heb ik ook nog eens heel veel last van hoofdpijn. Dat laatste is al zo sinds de basisschool. Eigenlijk ben ik er gewoon klaar mee. Het accepteren is een heel aantal jaar best aardig gegaan, maar om dit nog 40 jaar te doen, nee, dat trek ik gewoon niet.

Echter ben ik op m'n werk vrij succesvol en ook financieel sta ik er prima voor. De laatste tijd heb ik meerdere keren het idee gehad om m'n huis te verkopen en m'n baan op te zeggen en van dit geld te gaan reizen, voordat ik er een eind aan maak. Misschien heb ik dan toch nog een paar jaar een leuk leven. Ermee stoppen kan altijd nog. Ik moet genoeg geld overhouden om zeker een aantal jaar te kunnen backpacken.

Dit is waar het mis gaat. Stel dat ik er toch vanaf zie om er een eind aan te maken zodra ik klaar ben met reizen. Dan heb ik opeens niets meer: geen huis, geen werk, geen geld. Ik vraag me af hoe makkelijk het is om dan toch weer iets op te bouwen. Dus toch maar niet doen? Dan ben ik weer terug bij die sleur en het vooruitzicht om nog 40 jaar zo te leven en vooral me nog 40 jaar zo te voelen als ik de laatste jaren heb gedaan. Zoals ik al zei trek ik dat ook niet en maak ik er dan liever direct een eind aan.

Ik zit nu een tijdje in deze cirkelredenering vast. Gisteren zag ik een stukje op tv over een kerel die van een voettocht in de lengterichting over de Himalaya heeft gemaakt. Ik zou willen dat ik zoiets kon besluiten. Hoe doorbreek ik de besluiteloze cirkel waar ik in vast zit? De zekerheid van een eind aan het leven zou voor mij zo verlossend werken.
Update 1:

quote:
0s.gif Op zondag 20 november 2016 17:02 schreef OngeschiktX het volgende:
Kick.

Ik ben een tijdje gaan reizen om te kijken hoe dat is. Ik ben zoveel mogelijk zonder echt plan gegaan om te kijken hoe die manier van leven is. Eigenlijk ben ik tot de conclusie gekomen dat dat het ook gewoon niet is. Ik denk dus dat ik niet gelukkig wordt door het opzeggen van m'n baan, verkopen van m'n huis en te gaan reizen. Het was niet zo dat ik het allemaal echt niet leuk vond, maar het niet hebben van een plan en een doel werkt voor mij niet zo. Na een paar weken was ik er wel klaar mee en wilde ik weer terug.

Het maakt het allemaal niet makkelijker. Doorgaan met m'n leven zoals ik altijd heb gedaan is geen optie meer, maar het alternatief dat ik in gedachte had valt ook af. Ik vraag me af of er meer mensen zijn zoals ik. Dus mensen die hun hele leven ongelukkig doorbrengen. Het hebben van een depressie klinkt bijna aantrekkelijk, want dat impliceert dat je ooit niet depressief was.
Update 2:

quote:
0s.gif Op donderdag 14 december 2017 21:35 schreef OngeschiktX het volgende:
Enorme kick! Topic was ouder dan ik dacht..

Korte samenvatting sinds de OP:
• Vlak na het openen van de OP ben ik op een reis van drie weken geweest. Leuk gehad, maar ik wilde na een week of twee ook weer naar huis, zoals hierboven ergens te lezen. Gaan reizen leek dus niet echt een oplossing.
• Daarna weer gaan werken
• Vrij onverwacht een zeer ingrijpende reorganisatie op het werk, zie ook het topic: R&P / Het leven was al zo ongelooflijk kut
• Nog een aantal maanden doorgewerkt
• Naar aanleiding de reorganisatie naar de huisarts geweest en vervolgens een psycholoog. Diagnose is dysthymie. Antidepressiva vonden zowel de huisarts als de psychiater geen goed idee. Netjes de opdrachten van de psycholoog geprobeerd uit te voeren. Na 25 sessies het idee dat ik hier helemaal niets mee ben opgeschoten. De psycholoog wilde me naar een andere behandelaar doorverwijzen, omdat ze ook het idee had dat het niet ging werken. Dit heb ik (nog) niet gedaan.

Toen onbetaald verlof opgenomen en gaan reizen. Alleen een heen ticket gekocht en de eerste twee nachten vooraf geregeld. Ik had wel enigszins een plan en dat heb ik eigenlijk ook wel zo uitgevoerd, maar wel met de flexibiliteit om hier en daar wat dingen anders te doen. Ik ben 4.5 maanden weggeweest. Wel m'n huis aangehouden in deze periode.

Ik heb het heel erg naar m'n zin gehad. Normaal heb ik 6 -7 dagen per week hoofdpijn, op reis vrijwel niet. Ik had elke dag contacten en mensen om wat mee te doen. Heel veel gezien, super gave dingen gedaan en zeker geen spijt van gehad. Ik heb me geen moment eenzaam gevoeld. Ook de enkele keer alleen eten of alleen in een bus voelde niet ongemakkelijk, vooral omdat ik me minder beoordeeld door anderen voelde op de een of andere manier. Verder was het veel makkelijker om even een praatje aan te knopen met vreemden dan hier in Nederland waar iedereen met een chagrijnige kop in het OV zit.

Wat mindere kanten waren dat ik het af en toe ongemakkelijk vond om weer verder te gaan en bang was dat ik niemand zou ontmoeten op een nieuwe plek e.d. Onterechte angst, want ik ben vrijwel overal wel weer mensen tegengekomen. Slechts n keer op een hele saaie plek geweest in de middle of nowhere. Verder had ik op de achtergrond nog steeds niet een heel erg voldaan gevoel. Maar h, het was wel op de achtergrond ipv op de voorgrond, zoals in m'n normale leven. Pas tegen het eind van de reis, toen ik een terugticket had, kwam het weer wat meer naar boven, netals de hoofdpijn.

Maar dan nu.. Nu is m'n geld op, nog een keer zoiets zit er simpelweg niet in. Ik ben weer aan het werk bij m'n oude werkgever, maar er is werkelijk waar geen zak aan. Voorheen had ik leuke collega's, nu geen. Nu is het gevoel uit de OP dus nog veel sterker. Ik voel me nu ik weer een paar weken terug ben zoals vanouds en misschien nog wel erger dan voordat ik weg ging.

Wat moet je hier dan weer mee.. De vraag uit de topic titel blijft..

SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Update 3:

quote:
0s.gif Op zaterdag 4 augustus 2018 22:29 schreef OngeschiktX het volgende:
Kick nummer drie.

Sinds de OP:
• Korte backpackreis gemaakt van 3 weken als try-out. Leuke dingen gedaan, maar erg onwennig, uiteindelijk blij dat ik weer naar huis ging.
• Weer gaan werken, situatie op werk enorm verslechterd.
• Nav de werksituatie bij een psycholoog gelopen en na 25 sessies weggestuurd omdat ze niets voor me konden betekenen.
• Onbetaald verlof kunnen nemen, backpackreis van 4.5 maanden gemaakt. Goed bevallen, veel plezier gehad.
• Weer gaan werken bij oude werkgever, ondertussen naar nieuw werk gezocht.
• Inmiddels een klein half jaar in een nieuwe baan.

En dan.. dan blijft de vraag van de topic titel gewoon staan eigenlijk. M'n nieuwe werk is minder spannend dan m'n oude werk. Ik werk minder uren, minder verantwoordelijkheden en heb minder reistijd. Helaas voor m'n hoofdpijn maakt het niet uit. Dat is er nog steeds vrijwel altijd en zeker ook de weekend hoofdpijn. De extra tijd die ik heb, gebruikt ik om een taal te leren. Wellicht nog eens handig voor als ik weer ga reizen of definitief verhuis naar een ander land. Doordat m'n werk nu een stuk minder voorstelt, haal ik daar veel minder voldoening uit en ben ik in feite nog ongelukkiger dan ik al was. Niet zozeer in m'n eigen tijd, dat is gelijk gebleven, maar wel onder werktijd.

Ik vraag me nog steeds elke dag af of ik m'n huis niet moet verkopen en echt lang moet gaan reizen. Ik zou m'n reis kunnen oppakken waar ik was gebleven en vanaf daar in principe gewoon verder gaan reizen. Complicerende factor sinds de OP, is dat m'n ouders ouder worden en dat het vooral bij m'n bij pa qua gezondheid niet zo goed zit. Ik weet niet zo goed wat ik daar mee aan moet. Het kan nog heel lang goed gaan, maar het kan ook zo over zijn. Ik zou me heel schuldig voelen als ik weg zou gaan en hem vervolgens niet meer zou zien.

Het liefst zou ik nog steeds horen dat ik zelf een ernstige ziekte zou hebben en nog maar een aantal weken te leven heb, dan hoef ik zelf die keuze niet te maken en dat zou echt als een bevrijding voelen.
  Moderator vrijdag 10 augustus 2018 @ 19:44:23 #2
16180 crew  CoolGuy
Money makes the world go round
pi_181086209
Wat is je eigenlijke probleem? Want je wil na 2 weken vakantie alweer terug naar huis, maar toch wil je alles verkopen en dan een 'echte reis' maken waarbij je ook dan na een week of 2 weer naar huis wil.

Wat is je eigenlijke probleem? Waar loop je voor weg?
Breitling - Instruments for Professionals
pi_181086284
quote:
1s.gif Op vrijdag 10 augustus 2018 00:09 schreef Ceviche het volgende:

[..]

Ik vind 40 uur + reistijd nog steeds wel veel hoor, ook al is het de norm.
Ik vind het erg weinig, zeker omdat ik nu niet veel reistijd heb. Doordeweeks kan ik 18:00 - 18:30 klaar zijn met eten en opruimen, dan heb ik nog ruim 4-5 uur die ik door moet komen.
quote:
Klinkt echt alsof je hoofdpijn komt wanneer je eindelijk wat rust krijgt. Misschien als je jezelf wat meer rust gunt, dat het in het weekend minder naar buiten komt (misschien eens een woensdag vrij?).
Mensen hebben sowieso weinig begrip voor onzichtbare aandoeningen en het moet al helemaal niet lang duren. Vaak genoeg gehoord dat mijn issues wel over zouden gaan met vitamine D :') veel mensen begrijpen het gewoon niet, maar dat geldt ook voor migraine of pms of astma. Je moet doen wat jij denkt dat goed is en gewoon daar de tijd voor nemen, of een ander dat nou begrijpt of niet.

Ik geloof trouwens niet dat het echt overgaat, ik denk dat het altijd een zwakke plek zal blijven en dat je er echt alert op moet zijn om te voorkomen dat het je leven beheerst. Daarom let ik heel erg op m'n mentale welzijn en so far, so good.
Door je reis weet je nu dat het in ieder geval mogelijk is voor jou om gelukkig te zijn (en dat hoofdpijn ook weg kan gaan), dat is al een begin. Ik denk echt dat het weg kan gaan en dat iemand er dan geen last meer van heeft, maar dat het ook heel gauw terug kan zijn als je er niet aan blijft werken. Ik ben nu echt gelukkig, maar ik ben me er wel van bewust dat het gauw om kan slaan. Dus ja, ik denk dat het zo goed als weg kan zijn maar dat het altijd een zwakke plek blijft.

Het rotte is: je zou een miljoen kunnen winnen en nog steeds ongelukkig zijn. Het zit voor een deel in je hoofd en dat los je niet op met wat leuks doen of chocola eten, maar dat wil niet zeggen dat het nooit beter wordt. Maar het is imo een proces, op de goede momenten uitvinden wat je helpt op de mindere momenten. En ook een beetje geluk hebben.

Dat alles als een verplichting voelt is echt vervelend ja. Als je er geen plezier uit haalt... Misschien iets kleiner proberen? Een taart bakken, of iets van lego bouwen, gamen, felgekleurde sokken aandoen, kaartspelletje met je vader, een wandelingetje tijdens de lunch, een huisdier nemen...? Geen idee of je daar het type voor bent, maar die kleine dingetjes zijn ook belangrijk. Ik hoop echt dat je er iets aan hebt, het is echt lastig :{
Ik weet niet of iets kleins helpt. Ik weet me gewoon niet te vermaken eigenlijk. Wandeling maken tijdens de lunch doe ik elke dag. In het weekend fietst ik wel eens een rondje, maar dat voelt dat als 'bij een gebrek aan beter'. Een huisdier zou ik ergens wel leuk vinden, maar met het oog op m'n eventuele plannen, is dat niet verstandig.
pi_181086301
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op vrijdag 10 augustus 2018 08:12 schreef Heremeteit het volgende:
De dagelijkse sleur is ook niet de moeite waard om voor te leven. Na een aantal banen komt het besef dat werk nooit echt leuk gaat worden, en na verloop van tijd verlies je de hoop. Werken maakt ongelukkig en het is een verspilling van je leven.
Welk alternatief stel je voor?
pi_181086309
quote:
0s.gif Op vrijdag 10 augustus 2018 19:44 schreef CoolGuy het volgende:
Wat is je eigenlijke probleem? Want je wil na 2 weken vakantie alweer terug naar huis, maar toch wil je alles verkopen en dan een 'echte reis' maken waarbij je ook dan na een week of 2 weer naar huis wil.

Wat is je eigenlijke probleem? Waar loop je voor weg?
Update 2 gelezen?
  vrijdag 10 augustus 2018 @ 20:12:01 #6
313152 Harvest89
Black Metal fan
pi_181087011
Ik heb geen intentie om je te beledigen maar dit is een van de grootste luxeproblemen die ik hier ooit heb gelezen. Logisch ook dat je bent weggestuurd door de psycholoog, die kunnen hier inderdaad weinig aan doen. Je hebt een huis, je kunt zomaar van baan verwisselen, je bent 4,5 maanden gaan backpacken en hebt contacten opgedaan (dus sociaal lijkt me ook niets mis met je).

Dus slecht is je leven niet, en dat bedoel ik als een compliment, je hebt alles prima voor elkaar.

Naar mijn mening klinkt het wel een beetje saai. Een wandelingetje maken, Een stukje fietsen in het weekend klinkt niet erg wild. Ook "backpacken" is een hele brede term. Je kunt gaan backpacken langs een wandelroute of in de wildernis.

Ga er eens wat harder tegenaan zou ik zeggen.

Ga parachutespringen, zoek mensen om mee te gaan stappen (en niet in een lullig restaurantje hangen maar ga naar nachtclubs), koop een (cross)motor, ga naar Death Metal concerten, voor mij part ga je coke snuiven en elk weekend naar de hoeren, maar doe iets wat uitdagend is en waar je een kick van krijgt.
Deceit for a lifetime has taken it's toll.
An emotional void, I feel numb and cold.
You're all dead to me now. And has been for long.
The time has come to reap what you've sown.
pi_181088551
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
Het liefst zou ik nog steeds horen dat ik zelf een ernstige ziekte zou hebben en nog maar een aantal weken te leven heb, dan hoef ik zelf die keuze niet te maken en dat zou echt als een bevrijding voelen.
Rare wens.
Misschien een trip naar donker Afrika plannen en daar malaria oplopen ofzo? En dan gewoon niet laten behandelen.
pindazakje
pi_181089665
quote:
0s.gif Op vrijdag 10 augustus 2018 20:12 schreef Harvest89 het volgende:
Ik heb geen intentie om je te beledigen maar dit is een van de grootste luxeproblemen die ik hier ooit heb gelezen. Logisch ook dat je bent weggestuurd door de psycholoog, die kunnen hier inderdaad weinig aan doen. Je hebt een huis, je kunt zomaar van baan verwisselen, je bent 4,5 maanden gaan backpacken en hebt contacten opgedaan (dus sociaal lijkt me ook niets mis met je).

Dus slecht is je leven niet, en dat bedoel ik als een compliment, je hebt alles prima voor elkaar.
Objectief en in cijfers uitgedrukt heb ik het niet slecht. Maar tegelijkertijd ben ik m'n hele leven al ongelukkig, heb ik geen vrienden en breng ik vrijwel al m'n vrije tijd eenzaam door. Al zolang als dat ik zelf weet, zou ik eigenlijk liever niet willen leven.
quote:
Naar mijn mening klinkt het wel een beetje saai. Een wandelingetje maken, Een stukje fietsen in het weekend klinkt niet erg wild. Ook "backpacken" is een hele brede term. Je kunt gaan backpacken langs een wandelroute of in de wildernis.

Ga er eens wat harder tegenaan zou ik zeggen.

Ga parachutespringen, zoek mensen om mee te gaan stappen (en niet in een lullig restaurantje hangen maar ga naar nachtclubs), koop een (cross)motor, ga naar Death Metal concerten, voor mij part ga je coke snuiven en elk weekend naar de hoeren, maar doe iets wat uitdagend is en waar je een kick van krijgt.
Thuis is het zeker saai, maar ik zou niet weten wat ik bijvoorbeeld komend weekend moet gaan doen behalve de standaard dingen als boodschappen, stofzuigen en de was.

Als ik reis doe ik wel vette dingen. Lange wandeltochten van 50-100km, kamperen, bergen beklimmen, snowboarden, mountainbiken, actieve vulkanen beklimmen, zelf eigen lunch bij elkaar vissen, zeilen, etc. Goed wel veelal in nationale parken, soms met een groep, dus een stap verder is misschien echt in de wildernis kamperen en een echt lange tocht maken.
pi_181089798
quote:
0s.gif Op vrijdag 10 augustus 2018 20:56 schreef Hyaenidae het volgende:

[..]

Rare wens.
Misschien een trip naar donker Afrika plannen en daar malaria oplopen ofzo? En dan gewoon niet laten behandelen.
Ik doel vooral op het passieve. Dus dat het vanzelf gaat zodat ik niet een keuze hoef te maken of actie hoef te ondernemen. Hoe ik daadwerkelijk zal reageren weet ik niet, maar vaak denk ik dat ik het prima zou vinden om de volgende dag te horen dat ik binnen een paar weken dood ga aan acute leukemie of zo. Ik weet van mezelf dat ik zelfmoord niet kan of niet durf, dus vandaar deze 'wens'.
pi_181090080
quote:
0s.gif Op vrijdag 10 augustus 2018 20:12 schreef Harvest89 het volgende:
Ik heb geen intentie om je te beledigen maar dit is een van de grootste luxeproblemen die ik hier ooit heb gelezen. Logisch ook dat je bent weggestuurd door de psycholoog, die kunnen hier inderdaad weinig aan doen. Je hebt een huis, je kunt zomaar van baan verwisselen, je bent 4,5 maanden gaan backpacken en hebt contacten opgedaan (dus sociaal lijkt me ook niets mis met je).

Dus slecht is je leven niet, en dat bedoel ik als een compliment, je hebt alles prima voor elkaar.

Naar mijn mening klinkt het wel een beetje saai. Een wandelingetje maken, Een stukje fietsen in het weekend klinkt niet erg wild. Ook "backpacken" is een hele brede term. Je kunt gaan backpacken langs een wandelroute of in de wildernis.

Ga er eens wat harder tegenaan zou ik zeggen.

Ga parachutespringen, zoek mensen om mee te gaan stappen (en niet in een lullig restaurantje hangen maar ga naar nachtclubs), koop een (cross)motor, ga naar Death Metal concerten, voor mij part ga je coke snuiven en elk weekend naar de hoeren, maar doe iets wat uitdagend is en waar je een kick van krijgt.
Alsof een psycholoog wel iets aan armoede kan doen. Psychologen profileren zich juist als mensen die luxeproblemen behandelen, waarom weet ik ook niet, maar ze nemen iedereen aan na een intake. Selecteer dan ook duidelijker, dat is niet de schild van de ts. Als je het vorige topic had gelezen las je dat ze hem helemaal niet wegstuurden. Ze konden alleen niks voor hem betekenen in 10-20 sessies maar wilden alsnog dat hij weer een nieuwe therapie zou volgen.
pi_181090496
H, ik heb zonet je oude topic uit februari 2010 gelezen en kwam daarna via je profiel hier uit. Wat naar dat je je al zolang zo leeg en niet gelukkig voelt en dat psychologie tot dusver niet geholpen heeft. Ik herken bepaalde symptomen in je, waaronder ook dingen waar ikzelf last van heb. Ik denk eigenlijk wel dat je in een depressie zit. Ik zou je adviseren psychologie toch nog een kans te geven. Het vergt nu eenmaal best wat tijd. Wat ook kan helpen wellicht, is het zoeken naar lotgenoten. Da's wat mij tot nu toe op z'n minst een klein beetje geholpen heeft. Dit kan ook op een forum zijn. Je mag me PM'en als je de behoefte voelt.

Sterkte!
pi_181091098
quote:
0s.gif Op vrijdag 10 augustus 2018 21:36 schreef OngeschiktX het volgende:

[..]

Ik doel vooral op het passieve. Dus dat het vanzelf gaat zodat ik niet een keuze hoef te maken of actie hoef te ondernemen. Hoe ik daadwerkelijk zal reageren weet ik niet, maar vaak denk ik dat ik het prima zou vinden om de volgende dag te horen dat ik binnen een paar weken dood ga aan acute leukemie of zo. Ik weet van mezelf dat ik zelfmoord niet kan of niet durf, dus vandaar deze 'wens'.
Dat passieve heb je nu ook wel, daar gaat een ernstige ziekte niets aan veranderen. Word actief. Maakt niet uit wat je doet, begin klein. Doe het tegenovergestelde van wat je normaal doet. Denk je normaal : 'blegh, ik heb geen zin om te koken, ik haal wel patat?', maak er dan juist wat van. Ga naar de winkel en bedenk waar je zin in hebt en kook uitgebreid voor jezelf. Blijf je normaal op de bank plakken? Ga dan eens een rondje fietsen. Of ga naar de bieb en lees daar een krantje. Zou je normaal mensen ontwijken, stap nu eens op ze af en maak een praatje. Al is het over het weer of over de kat van de buurman. Het gaat er niet om wat je doet, maar dat je iets doet wat tegenovergesteld is aan wat je uit passiviteit doet.
Somebody that I used to know
  zaterdag 11 augustus 2018 @ 00:55:58 #13
232494 Boca_Raton
Voor al uw no nonsense
pi_181094625
TS, wat is jouw passie? Waar gaan jouw ogen van glinsteren, waar leef je (iets) van op, waarvan gaat jouw hoofdpijn weg, bij welke dingen vergeet je de tijd...?

Het kunnen ook kleine dingen zijn.
I have held many things in my hands, and I have lost them all; but whatever I have placed in God's hands, that I still possess.
pi_181108684
quote:
1s.gif Op zaterdag 11 augustus 2018 00:55 schreef Boca_Raton het volgende:
TS, wat is jouw passie? Waar gaan jouw ogen van glinsteren, waar leef je (iets) van op, waarvan gaat jouw hoofdpijn weg, bij welke dingen vergeet je de tijd...?

Het kunnen ook kleine dingen zijn.
Die heb ik dus niet. Ik doe alles wat ik doe, omdat het moet. Al dan niet omdat het dingen zijn die nou eenmaal gedaan moeten worden of omdat ik het zonde vind om bepaalde skills te laten versloffen. Of het nou een taal leren is, hardlopen, muziek maken. Ik blijf het allemaal netjes doen, maar het voelt allemaal als verplichting.
pi_181109315
-

[ Bericht 55% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 11-08-2018 21:41:50 (Verspil hier geen tekst meer aan) ]
pi_181109497
quote:
0s.gif Op zaterdag 11 augustus 2018 19:20 schreef OngeschiktX het volgende:

[..]

Die heb ik dus niet. Ik doe alles wat ik doe, omdat het moet. Al dan niet omdat het dingen zijn die nou eenmaal gedaan moeten worden of omdat ik het zonde vind om bepaalde skills te laten versloffen. Of het nou een taal leren is, hardlopen, muziek maken. Ik blijf het allemaal netjes doen, maar het voelt allemaal als verplichting.
Dan zou ik daar eens mee stoppen. Ik meen het.
Somebody that I used to know
pi_181109654
quote:
1s.gif Op zaterdag 11 augustus 2018 19:56 schreef Postbus100 het volgende:

[..]

Dan zou ik daar eens mee stoppen. Ik meen het.
En gewoon na het avondeten gaan slapen?
pi_181109665
quote:
0s.gif Op zaterdag 11 augustus 2018 20:01 schreef OngeschiktX het volgende:

[..]

En gewoon na het avondeten gaan slapen?
Wat jij wilt.
Somebody that I used to know
  zondag 12 augustus 2018 @ 10:20:18 #19
232494 Boca_Raton
Voor al uw no nonsense
pi_181123542
quote:
0s.gif Op zaterdag 11 augustus 2018 19:20 schreef OngeschiktX het volgende:

[..]

Die heb ik dus niet. Ik doe alles wat ik doe, omdat het moet. Al dan niet omdat het dingen zijn die nou eenmaal gedaan moeten worden of omdat ik het zonde vind om bepaalde skills te laten versloffen. Of het nou een taal leren is, hardlopen, muziek maken. Ik blijf het allemaal netjes doen, maar het voelt allemaal als verplichting.
Ik twijfel op zich niet aan je woorden. Toch denk ik als jij bijvoorbeeld TV kijkt, dat niet lle programma’s hetzelfde aanvoelen. Hetzelfde geldt voor de keuze van een boek of reisbestemming. Of maakt het ook niet uit waar je heen gaat...?
I have held many things in my hands, and I have lost them all; but whatever I have placed in God's hands, that I still possess.
pi_181137072
quote:
1s.gif Op zondag 12 augustus 2018 10:20 schreef Boca_Raton het volgende:

[..]

Ik twijfel op zich niet aan je woorden. Toch denk ik als jij bijvoorbeeld TV kijkt, dat niet lle programma’s hetzelfde aanvoelen. Hetzelfde geldt voor de keuze van een boek of reisbestemming. Of maakt het ook niet uit waar je heen gaat...?
Oh zeker wel. Ik heb absoluut m'n voorkeuren als ik tv kijk, zelfde geldt voor een reisbestemming. Alleen voel ik me totaal niet voldaan als ik een van m'n hobby's doe, tv kijk of wat dan ook. Daarom heb ik er om een gegeven moment gewoon geen plezier meer in. Bijvoorbeeld muziek maken. Ik kan het nu 15 min doen en dan leg ik alles weer weg met het gevoel van: 'dat ging voor geen meter.' Ik blijf het af en toe doen om het niet te verleren en omdat ik iets moet doen. Maar dit heb ik eigenlijk bij zo'n beetje alles. Het voelt vooral als verplichting naar mezelf, om m'n tijd toch enigszins nuttig te besteden.
pi_181137106
quote:
1s.gif Op zaterdag 11 augustus 2018 20:01 schreef Postbus100 het volgende:

[..]

Wat jij wilt.
Wat ik vooral bedoel: Het maakt niet uit wat ik doe, niets geeft me voldoening of plezier. Ik doe dus maar iets om wat te blijven doen. Als ik daarmee zou stoppen, dan loop ik straks echt alleen maar nutteloos rond te hangen op internet, voor de zoveelste keer dezelfde discovert/nat geo/comedy central programma's te kijken.
pi_181138485
Ben je niet te bewust op zoek naar een gevoel van voldoening of plezier? Je klinkt alsof dat je doel is, maar is dat niet de grootste denkfout die je maakt? Dat je vooral moet gaan zoeken naar hoe jij je tijd wil invullen en dat de voldoening een bonus is?
pi_181139784
quote:
0s.gif Op zondag 12 augustus 2018 20:55 schreef silliegirl het volgende:
Ben je niet te bewust op zoek naar een gevoel van voldoening of plezier? Je klinkt alsof dat je doel is, maar is dat niet de grootste denkfout die je maakt? Dat je vooral moet gaan zoeken naar hoe jij je tijd wil invullen en dat de voldoening een bonus is?
Ik heb je post meerdere keren gelezen, maar ik snap niet welk verschil je bedoelt tussen wat ik doe en wat ik zou moeten doen. Moet plezier maken niet het doel zijn van vrije tijd? Dat is toch logisch dat ik daarnaar zoek?
pi_181140434
quote:
0s.gif Op zondag 12 augustus 2018 21:40 schreef OngeschiktX het volgende:

[..]

Ik heb je post meerdere keren gelezen, maar ik snap niet welk verschil je bedoelt tussen wat ik doe en wat ik zou moeten doen. Moet plezier maken niet het doel zijn van vrije tijd? Dat is toch logisch dat ik daarnaar zoek?
Nou. Het voelt nu een beetje alsof je “zoekt” naar een gevoel van voldoening en geluk. Maar zoals met alles is het “zoeken” soms hetgeen wat het “vinden” onmogelijk maakt.
Als je je bij alles de vraag stelt “maak ik al plezier genoeg?” dan focus je naar mijn idee niet op de activiteit zelf. En hoe kan het dan nog plezier opleveren? Soms moet je ergens helemaal in opgaan om dan later te beseffen dat dat plezierig was.

Bovendien hoor ik je een hoop dingen opnoemen die je frustreren (werk is niet leuk, je bent veel alleen etc) en de oplossing is dan daarvoor weglopen door te gaan reizen? Ok. Dat werkt even ja. Maar zoals je zelf schrijft; het verandert niks in het hier en nu en zodra je terug bent moet je het daar weer mee doen. Wat moet en kan er anders in je basis? Ben je op zoek naar en andere baan? Wat doe je om je meer onder de mensen te begeven? Dat zijn de dingen die je kan veranderen. En als je die verandert, heb je dik kans dat je gevoel mettertijd mee verandert. Maar andersom lijkt het me onmogelijk; een gevoel vinden en dat de situatie dan daaromheen ineens oke is.

En daarbij zit plezier hem vaak in de kleine dingen. Een goed gesprek. Een goed glas wijn. De zon op je gezicht. Maar als je altijd op zoek bent naar plezier, vergeet je te genieten van de momenten dat het jou vindt. Dat is de denkfout die ik bedoel; leer ook is zoeken naar de momenten, hoe klein ook, waar je door de dagen heen wel genot en plezier uithaalt. Blijf niet enkel zoeken naar dat wat nog mist, maar focus is meer op wat je hebt.

[ Bericht 5% gewijzigd door silliegirl op 12-08-2018 22:13:12 ]
pi_181146967
quote:
0s.gif Op zondag 12 augustus 2018 20:06 schreef OngeschiktX het volgende:

[..]

Wat ik vooral bedoel: Het maakt niet uit wat ik doe, niets geeft me voldoening of plezier. Ik doe dus maar iets om wat te blijven doen. Als ik daarmee zou stoppen, dan loop ik straks echt alleen maar nutteloos rond te hangen op internet, voor de zoveelste keer dezelfde discovert/nat geo/comedy central programma's te kijken.
Je geeft jezelf ook niet de mogelijkheid om te luisteren naar je lichaam/je geest. Ga eens stil worden (tv uit enzo) en kijk eens wat er in je naar boven komt waar je behoefte aan hebt of waar je naar verlangt. Dat bedoel ik met : stop er eens mee.
Somebody that I used to know
  maandag 13 augustus 2018 @ 09:07:17 #26
443165 romazoba
ja ja ik weet het!
pi_181147081
Als ik de comments hier zo lees krijg ik een beetje het idee dat de ziekte die als diagnose wordt gesteld bij te niet voor waar wordt aangenomen of dat men niet weet wat de ziekte als beeld heeft...

Wat klote voor je te dat je je altijd zo voelt, de leegte het sombere echt klote voor je.
Is er geen behandeling voor je ziekte? Al dan niet met medicatie?
pi_181154603
quote:
0s.gif Op maandag 13 augustus 2018 09:07 schreef romazoba het volgende:
Als ik de comments hier zo lees krijg ik een beetje het idee dat de ziekte die als diagnose wordt gesteld bij te niet voor waar wordt aangenomen of dat men niet weet wat de ziekte als beeld heeft...

Geen ongeloof of gebrek aan kennis, maar misschien wel te weinig empathie en luisterend oor bij mij ;( sorry TS :@
Somebody that I used to know
pi_181165043
quote:
1s.gif Op zondag 12 augustus 2018 21:58 schreef silliegirl het volgende:

[..]

Nou. Het voelt nu een beetje alsof je “zoekt” naar een gevoel van voldoening en geluk. Maar zoals met alles is het “zoeken” soms hetgeen wat het “vinden” onmogelijk maakt.
Als je je bij alles de vraag stelt “maak ik al plezier genoeg?” dan focus je naar mijn idee niet op de activiteit zelf. En hoe kan het dan nog plezier opleveren? Soms moet je ergens helemaal in opgaan om dan later te beseffen dat dat plezierig was.
Wellicht, maar ik weet niet hoe ik dat voor elkaar kan krijgen.
quote:
Bovendien hoor ik je een hoop dingen opnoemen die je frustreren (werk is niet leuk, je bent veel alleen etc)
Ik heb heel lang wel erg leuk werk, met leuke collega's gehad. Ik kan dus wel ergens positief over zijn. Nu schilder je het wel heel erg af alsof ik nooit iets goed vind. Nadeel daarvan was wel weer, dat ik het werk gebruikte om te vluchten en heel erg veel werkte. Het is ging alleen slecht op het werk waardoor iedereen weg moest. Nu heb ik een nieuwe baan, waarbij ik nog geen fractie van de verantwoordelijkheden heb en waar ik echt geen voldoening uit haal.
quote:
en de oplossing is dan daarvoor weglopen door te gaan reizen? Ok. Dat werkt even ja.
Vorig jaar vrij lang zelfs. En het plan is dus niet een korte vakantie, maar (semi) definitief weg. Of althans, dat zou het plan dan zijn.

quote:
Maar zoals je zelf schrijft; het verandert niks in het hier en nu en zodra je terug bent moet je het daar weer mee doen. Wat moet en kan er anders in je basis? Ben je op zoek naar en andere baan?
Weer voorzichtig aan het rondkijken. Ik weet alleen dat ik nooit meer zoiets als die vorige baan ga vinden en dat zeggen al mijn oud-collega's met mij.
quote:
Wat doe je om je meer onder de mensen te begeven?
Te weinig. Wel het e.e.a. geprobeerd, maar het kost veel moeite en ik vind het vaak frustrerend. Het lijkt altijd vanaf mijn kant te moeten komen. Dan vraag ik eens iemand op visite, dat gebeurt dan, maar er komt nooit een gevolg.

Ook een teamsport geprobeerd een tijdje terug. Dat vult wel n avond, maar leidt niet echt tot vriendschappen of zo.

quote:
Dat zijn de dingen die je kan veranderen. En als je die verandert, heb je dik kans dat je gevoel mettertijd mee verandert. Maar andersom lijkt het me onmogelijk; een gevoel vinden en dat de situatie dan daaromheen ineens oke is.

En daarbij zit plezier hem vaak in de kleine dingen. Een goed gesprek. Een goed glas wijn. De zon op je gezicht. Maar als je altijd op zoek bent naar plezier, vergeet je te genieten van de momenten dat het jou vindt. Dat is de denkfout die ik bedoel; leer ook is zoeken naar de momenten, hoe klein ook, waar je door de dagen heen wel genot en plezier uithaalt. Blijf niet enkel zoeken naar dat wat nog mist, maar focus is meer op wat je hebt.
Tja wellicht.. ik vind het alleen heel moeilijk om dat met enige regelmaat te doen. Ik zal niet zeggen dat ik nooit ergens van kan genieten, maar het gebeurt niet vaak.
pi_181165066
quote:
1s.gif Op maandag 13 augustus 2018 08:54 schreef Postbus100 het volgende:

[..]

Je geeft jezelf ook niet de mogelijkheid om te luisteren naar je lichaam/je geest. Ga eens stil worden (tv uit enzo) en kijk eens wat er in je naar boven komt waar je behoefte aan hebt of waar je naar verlangt. Dat bedoel ik met : stop er eens mee.

Als ik ergens stil op een stoel ga zitten, dan wordt ik alleen maar verdrietig.
pi_181165253
quote:
0s.gif Op maandag 13 augustus 2018 22:30 schreef OngeschiktX het volgende:

[..]

Als ik ergens stil op een stoel ga zitten, dan wordt ik alleen maar verdrietig.
Laat het maar toe. En probeer daarna weer te kijken wat je wel wilt. :Y


SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Somebody that I used to know
pi_181165334
Wandelen kan ook zonder op reis te zijn. Elk weekend een stuk van het Pieterpad of het Kustpad of het Grenslandpad lopen, met de trein naar het startpunt en van het eindpunt naar huis. Nachtje slapen ergens halverwege. Mountainbiken kan prima op de Veluwe of in de Ardennen. Met NMLK mee om je eigen lunch te plukken en te koken met allemaal onbekenden. Instrument meenemen naar een improviseer-open-podium.
Doen gaat vooraf aan genieten.
pi_181165346
quote:
Als ik ergens stil op een stoel ga zitten, dan wordt ik alleen maar verdrietig.
Man, ga alsjeblieft met ervaringsgenoten praten of geef psychologie nog een kans. Dit is gewoon niet goed voor je. Het voelt hypocriet naar mezelf toe om dit allemaal te zeggen, maar je blijft al te lang doortobben over hetzelfde zonder dat er wat verandert of dat er progressie is. Zo gaat het echt niet goed.
pi_181165619
Alleen je Op gelezen.

Is het een idee werk te zoeken in een ander land. Spanje, Antillen, Griekenland?

Een land met een ander klimaat en vooral andere cultuur.

Schrijf je in voor een sociale huurwoning zodat je jaren opbouwt en verkoop je huis.

Een woning huren in de vrije sector kan altijd nog namelijk.

Je werk lijkt je hoofdpijn te voeden maar het kan ook het klimaat zijn of de druk van onze gestreste cultuur.

Soms past de plek niet bij de persoon.
pi_181165775
quote:
1s.gif Op maandag 13 augustus 2018 22:50 schreef Mickytjuh het volgende:
Alleen je Op gelezen.

Is het een idee werk te zoeken in een ander land. Spanje, Antillen, Griekenland?

Een land met een ander klimaat en vooral andere cultuur.
Wellicht.. heb ik wel eens aan zitten denken, ben ook bezig een taal te leren. Handig voor zowel reizen als werken.
quote:
Schrijf je in voor een sociale huurwoning zodat je jaren opbouwt en verkoop je huis.
Daar kom ik niet voor in aanmerking. Niet alleen vanwege ontbreken van inschrijftijd, maar ook vanwege te veel inkomen.
quote:
Een woning huren in de vrije sector kan altijd nog namelijk.
Kan, maar dat is per maand weer duurder dan m'n koophuis. Voornaamste reden om te kopen was omdat het uiteindelijk gewoon goedkoper is per maand.
quote:
Je werk lijkt je hoofdpijn te voeden maar het kan ook het klimaat zijn of de druk van onze gestreste cultuur.

Soms past de plek niet bij de persoon.
pi_181165833
quote:
0s.gif Op maandag 13 augustus 2018 22:58 schreef OngeschiktX het volgende:

[..]

Wellicht.. heb ik wel eens aan zitten denken, ben ook bezig een taal te leren. Handig voor zowel reizen als werken.

[..]

Daar kom ik niet voor in aanmerking. Niet alleen vanwege ontbreken van inschrijftijd, maar ook vanwege te veel inkomen.

[..]

Kan, maar dat is per maand weer duurder dan m'n koophuis. Voornaamste reden om te kopen was omdat het uiteindelijk gewoon goedkoper is per maand.

[..]

Op het moment dat je terugkomt van het buitenland heb je feitelijk geen inkomen en heb je er dus wel recht op.

Private sector huren kan nodig zijn als je terug komt om een baan met vast contact te regelen voor een koopwoning.
. Het is allemaal best te doen je moet alleen durven je schepen achter je te verbranden.
pi_181165888
quote:
0s.gif Op maandag 13 augustus 2018 22:39 schreef mspoez het volgende:
Wandelen kan ook zonder op reis te zijn. Elk weekend een stuk van het Pieterpad of het Kustpad of het Grenslandpad lopen, met de trein naar het startpunt en van het eindpunt naar huis. Nachtje slapen ergens halverwege. Mountainbiken kan prima op de Veluwe of in de Ardennen. Met NMLK mee om je eigen lunch te plukken en te koken met allemaal onbekenden. Instrument meenemen naar een improviseer-open-podium.
Doen gaat vooraf aan genieten.
Het kan allemaal wel, maar hier in Nederland komt dat er nooit van. Daarvoor is het te veel een sleur. Een dagje met de trein ergens heen in het weekend zou op zich kunnen, maar meerdere dagen moet je toch een vakantiedag voor opnemen en dat doe ik dan weer niet zo snel. Verder zit ik gewoon zo snel vast aan de standaard dingen die toch moeten gebeuren. Beetje huishouden, hardlopen, boodschappen, etc.

Ben overigens nog niet zou lang geleden nog een weekendje weggeweest binnen Nederland, beetje gekanoed (?), gefietst enz. Daarnaast binnenkort nog een dagje Zeeland. Af en toe doe ik dat dus weleens. Maar dan wel als ik met iemand kan gaan, alleen lijkt me dat niets. In het buitenland is het heel makkelijk om andere reizigers te ontmoeten. In Nederland ben ik nog nooit met iemand in gesprek geweest in de trein.
pi_181165955
quote:
1s.gif Op maandag 13 augustus 2018 23:00 schreef Mickytjuh het volgende:

[..]

Op het moment dat je terugkomt van het buitenland heb je feitelijk geen inkomen en heb je er dus wel recht op.

Private sector huren kan nodig zijn als je terug komt om een baan met vast contact te regelen voor een koopwoning.
. Het is allemaal best te doen je moet alleen durven je schepen achter je te verbranden.
Oh sorry, je bedoelt als ik weer terugkom. Ik zat nog te veel in de andere reacties die het hebben over niet gaan en hier een leven opbouwen, leuke dingen doen enz. 8)7

Wat dat betreft is inschrijven niet eens een heel gek idee om jaren op te bouwen. Moet je dan alleen niet in de stad wonen waar je ingeschreven staat of zo? Tijdens m'n stage in het buitenland was m'n inschrijving ook verlopen vanwege een of andere regel. Geen idee hoe dat ook al weer precies zat.
pi_181165960
quote:
0s.gif Op maandag 13 augustus 2018 23:03 schreef OngeschiktX het volgende:

[..]

Het kan allemaal wel, maar hier in Nederland komt dat er nooit van. Daarvoor is het te veel een sleur. Een dagje met de trein ergens heen in het weekend zou op zich kunnen, maar meerdere dagen moet je toch een vakantiedag voor opnemen en dat doe ik dan weer niet zo snel. Verder zit ik gewoon zo snel vast aan de standaard dingen die toch moeten gebeuren. Beetje huishouden, hardlopen, boodschappen, etc.

Ben overigens nog niet zou lang geleden nog een weekendje weggeweest binnen Nederland, beetje gekanoed (?), gefietst enz. Daarnaast binnenkort nog een dagje Zeeland. Af en toe doe ik dat dus weleens. Maar dan wel als ik met iemand kan gaan, alleen lijkt me dat niets. In het buitenland is het heel makkelijk om andere reizigers te ontmoeten. In Nederland ben ik nog nooit met iemand in gesprek geweest in de trein.
Mijn moeder is al 22 jaar chronisch depressief en gaat iedere week een hele dag wandelen. Dit helpt haar om de zin in het leven te houden.

Ze is heel blij dat haar zelfmoordpogingen zijn mislukt maar km er zo over te blijven. denken moet ze dus wel echt dit soort dingen doen.

Mocht je in de buurt van den bosch wonen kan ik jullie eventueel in contact brengen mocht dit een stokje achter de deur zijn om wel te gaan.

Mijn mama heeft een auto en vind het geen enkel probleem ver te rijden mensen op te halen of mensen ergens heen te brengen.
pi_181165986
quote:
0s.gif Op maandag 13 augustus 2018 23:05 schreef OngeschiktX het volgende:

[..]

Oh sorry, je bedoelt als ik weer terugkom. Ik zat nog te veel in de andere reacties die het hebben over niet gaan en hier een leven opbouwen, leuke dingen doen enz. 8)7

Wat dat betreft is inschrijven niet eens een heel gek idee om jaren op te bouwen. Moet je dan alleen niet in de stad wonen waar je ingeschreven staat of zo? Tijdens m'n stage in het buitenland was m'n inschrijving ook verlopen vanwege een of andere regel. Geen idee hoe dat ook al weer precies zat.
Dat verschilt per gemeente/organisatie.

Zuid Limburg en noord Groningen lijken me bijvoorbeeld locaties die niet zo moeilijk doen. Maar je weet maar nooit.
pi_181166008
quote:
0s.gif Op maandag 13 augustus 2018 22:40 schreef Zaklampje het volgende:

[..]

Man, ga alsjeblieft met ervaringsgenoten praten of geef psychologie nog een kans. Dit is gewoon niet goed voor je. Het voelt hypocriet naar mezelf toe om dit allemaal te zeggen, maar je blijft al te lang doortobben over hetzelfde zonder dat er wat verandert of dat er progressie is. Zo gaat het echt niet goed.
Wr.. tegen welke prijs (letterlijk en figuurlijk) dit keer? Het spijt me, maar ik geloof niet meer in psychologie. Ik heb meer vertrouwen in Jomanda dan in de 'wetenschap' psychologie. Wat mij betreft zo snel mogelijk alle zorgvergoedingen van de geestelijke gezondheidzorg afschaffen.
pi_181166434
quote:
0s.gif Op maandag 13 augustus 2018 23:08 schreef OngeschiktX het volgende:

[..]

Wr.. tegen welke prijs (letterlijk en figuurlijk) dit keer? Het spijt me, maar ik geloof niet meer in psychologie. Ik heb meer vertrouwen in Jomanda dan in de 'wetenschap' psychologie. Wat mij betreft zo snel mogelijk alle zorgvergoedingen van de geestelijke gezondheidzorg afschaffen.
Aye, ik vind het spijtig om te horen, maar ik begrijp je wel. Voor mij is het momenteel vrijwel m'n enige hoop om nog door te willen gaan, maar ik sta nog eventjes op de wachtlijst..
pi_181190557
quote:
0s.gif Op maandag 13 augustus 2018 23:03 schreef OngeschiktX het volgende:

[..]

Het kan allemaal wel, maar hier in Nederland komt dat er nooit van. Daarvoor is het te veel een sleur. Een dagje met de trein ergens heen in het weekend zou op zich kunnen, maar meerdere dagen moet je toch een vakantiedag voor opnemen en dat doe ik dan weer niet zo snel.
Elk weekend een stukje van een route, thuis bijhouden op een grote kaart van Nederland die je aan de muur hebt hangen, leuk om te doen, mooie foto's er bij plakken, dingetjes die je hebt gevonden of gezien erbij schrijven.
quote:
Verder zit ik gewoon zo snel vast aan de standaard dingen die toch moeten gebeuren. Beetje huishouden, hardlopen, boodschappen, etc.
Dat zit iedereen, kan prima in een zaterdag of zondag, blijft er nog een dag over voor je nieuwe bezigheidsplannetje!
quote:
Ben overigens nog niet zou lang geleden nog een weekendje weggeweest binnen Nederland, beetje gekanoed (?), gefietst enz. Daarnaast binnenkort nog een dagje Zeeland. Af en toe doe ik dat dus weleens.
Superleuk!
quote:
Maar dan wel als ik met iemand kan gaan, alleen lijkt me dat niets. In het buitenland is het heel makkelijk om andere reizigers te ontmoeten. In Nederland ben ik nog nooit met iemand in gesprek geweest in de trein.
Enige idee hoe dat komt?
pi_181216367
quote:
0s.gif Op dinsdag 14 augustus 2018 22:06 schreef mspoez het volgende:

[..]

Elk weekend een stukje van een route, thuis bijhouden op een grote kaart van Nederland die je aan de muur hebt hangen, leuk om te doen, mooie foto's er bij plakken, dingetjes die je hebt gevonden of gezien erbij schrijven.

[..]

Dat zit iedereen, kan prima in een zaterdag of zondag, blijft er nog een dag over voor je nieuwe bezigheidsplannetje!

[..]

Superleuk!

[..]

Enige idee hoe dat komt?
Zie jij ooit vreemden met elkaar in gesprek komen in Nederland?

Verder, tja.. het kan.. in theorie. In Nederland komt het er alleen niet van. En natuurlijk ligt het aan mezelf en zou ik dat wel kunnen gaan doen, maar dan nog. Dan ga ik geforceerd iets doen waarvan ik van te voren een beetje een meh-gevoel heb. De andere 6 dagen zijn dan nog steeds kut.
pi_181217010
quote:
0s.gif Op woensdag 15 augustus 2018 22:27 schreef OngeschiktX het volgende:

[..]

Zie jij ooit vreemden met elkaar in gesprek komen in Nederland?


Eh, ja, ik. Tijdje geleden nog. Ik zag een jongen /man met nogal flinke backpack voor een route in Nederland, dus ik staarde ernaar, me afvragend wat die jongen zou gaan doen en waarom het zo'n grote rugtas was enzo. Hij zag dat, en nodigde me uit om erbij te komen zitten. We raakten in gesprek. Hij ging de Camino lopen en trainde daarvoor. Telefoonnummers uitgewisseld en ik heb per app zijn camino meegekregen. Paar weken later zag ik een reisgids in de bieb liggen van de camino. En nu loop ik zelf met het plan rond.


Ok, dit is extreem, maar toch. Leg je smartphone weg (dit is een algemeen advies aan heel reizend Nederland) en sta open voor anderen.

Heb ook ooit met de kleindochter van Jan Terlouw (en dochter van Sanne Terlouw) en een vriendin van haar gekletst in de trein. We kwamen er zo op. Was leuk! :)
En met een man waar ik al weken elke maandagmorgen mee in de trein zat. Wekenlang elkaar wel gezien maar elkaar niet aangesproken. Totdat door een toevalligheid op het perron we wat woorden uitwisselden en we later in de trein elkaar eens hebben gevraagd naar waar de ander heen moest enzo. Was ook wel mooi :)
Oja, en een keer een vrouw in de trein gesproken die van beroep hoer was. Gewoon in de trein :P
Oh, en een man die als arts deel uitmaakte van een verzorgingsteam van een wielrenploeg en meereisde met het hele circus in de Tour de France. Was ook interessant! (zelf ging ik aan de wandel, en hij sprak me aan op mijn wandelschoenen, zodoende hadden we een aanknopingspunt. En hij had een dikke koffer bij zich met oa een sticker van de ploeg)

[ Bericht 3% gewijzigd door Postbus100 op 15-08-2018 23:00:53 ]
Somebody that I used to know
pi_181217411
Maar... Leg de lat niet te hoog en heb niet te hoge verwachtingen. Want dan kun je sneller teleurgesteld raken.
Somebody that I used to know
pi_181753169
Hoe gaat het nu met je? Het is al een tijdje stil hier.
pi_181779891
quote:
0s.gif Op vrijdag 7 september 2018 16:25 schreef Zaklampje het volgende:
Hoe gaat het nu met je? Het is al een tijdje stil hier.
Gewoon, zoals altijd. Voel me al zolang ik weet hetzelfde ik ga er vanuit dat het nooit zal veranderen. Het is gewoon uitzitten. Vandaag ook weer lekker feest; de gehele dag met knallende kop afwisselend op bed gelegen en tussendoor een paar absoluut noodzakelijk huishoudelijke dingen gedaan.

Leven *O* *O* oh nee :r :r

Elke keer hoop ik stiekem dat die hoofdpijn eigenlijk een hersenbloeding is en dat ik morgen niet meer wakker wordt, maar het zal zoals gewoonlijk weer op een deceptie uitlopen als morgen de wekker gaat.
  zaterdag 8 september 2018 @ 21:23:25 #48
479857 mercimarci
To be weak is to be not strong
pi_181780723
Als ik jou was zou ik een nieuwe pc kopen met mooie monitor en VR en dan gewoon gamen en gamen en gewoon heel veel plezier hebben daarmee.
Trying to bring me down, but you can't.
Got lots to say but I won't.
Forgot the ages of man and dragons.
Never shy away from your past and keep hopeful no matter what happens, everything will be fine. Just keep your head up and stay strong
pi_181783083
quote:
0s.gif Op maandag 13 augustus 2018 23:08 schreef OngeschiktX het volgende:

Wr.. tegen welke prijs (letterlijk en figuurlijk) dit keer? Het spijt me, maar ik geloof niet meer in psychologie. Ik heb meer vertrouwen in Jomanda dan in de 'wetenschap' psychologie. Wat mij betreft zo snel mogelijk alle zorgvergoedingen van de geestelijke gezondheidzorg afschaffen.
leuke-valentijn-plaatjes1.jpg
O+ O+ O+ O+ O+ O+ O+ O+ Godverdomme laat ook maar weer fok! Jou dat je me bij iedere post blijft negeren Ik zou het zielig vinden voor sommige psychologen, individueel haat ik ze niet, maar wel het systeem waar ze aan mee doen, dus het is niet anders. Maar de enige reden dat ik daar 100% achter sta is juist omdat ik weet dat afschaffing van subsidies altijd een droom zal blijven. Dat het nooit werkelijkheid wordt. En de enige reden dat ik psychologie ook pseudowetenschap blijf noemen, is omdat psychologen/psychiaters helemaal niet met exacte meetmethoden met geavanceerde apparatuur hoeven te werken om op de 1 of andere manier dezelfde onaantastbare betrouwbare en zeer geloofwaardige status van alle mensen te krijgen. Vanwege de wanhopigheid waarmee de meeste mensen van het gezeur van mensen met psychische problemen afwillen, zullen ze bij iedere theorie die aannemelijker is dan niks er enthousiast hun volste vertrouwen aan geven. Dat is vooral wat me het meeste afgrijzen bezorgd, die discriminatie uit gemakzucht. Een niet door geaccepteerde andere theorie bedreigd geloof dat mensen zo goed mogelijke hulp aangeboden krijgen die pas begint te werken als ze hun probleem ontkennen en gewoon doen wat andere mensen doen zij het met minder succes wat ze vervolgens vanwege gebrek aan andere keuze vredelievend accepteren, dat lastige mensen van de straat houdt en onnauwkeurige mensen aan het werk, gebaseerd op wat uit de duim gezogen theorieen of snel algemeen onderzoek naar wat voor de hand liggende algemene zo ruim mogelijk interpreteerbare oorzaken, dat is waar de wereld op zit te wachten. Niet op serieus individueel of op zo individueel mogelijk toegepast gedetailleerd onderzoek of de omstandigheid van mensen ook concreet met deze hulp verandert, of waar hun problemen in de eerste plaats door veroorzaakt werden. Erterende zweren kun je niet ontkennen, psychologische problemen wel, bij ieder ontkenbaar probleem denkt de mens yes, dat ga ik eens lekker ontkennen. Daar zal nooit verandering in komen. Kun je echt vergeten. Jammer maar helaas

[ Bericht 2% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 10-09-2018 05:33:46 ]
pi_181786953
quote:
0s.gif Op zaterdag 8 september 2018 20:53 schreef OngeschiktX het volgende:

[..]

Gewoon, zoals altijd. Voel me al zolang ik weet hetzelfde ik ga er vanuit dat het nooit zal veranderen. Het is gewoon uitzitten. Vandaag ook weer lekker feest; de gehele dag met knallende kop afwisselend op bed gelegen en tussendoor een paar absoluut noodzakelijk huishoudelijke dingen gedaan.

Leven *O* *O* oh nee :r :r

Elke keer hoop ik stiekem dat die hoofdpijn eigenlijk een hersenbloeding is en dat ik morgen niet meer wakker wordt, maar het zal zoals gewoonlijk weer op een deceptie uitlopen als morgen de wekker gaat.
Ik begrijp je. Ik wou dat ik iets wist om je te helpen man. Je hebt m'n medeleven en steun in elk geval, voor wat het waard is op deze afstand.

Zelf zit ik in een depressie en heb ik ook weinig zin in dingen en haal ik weinig voldoening of plezier uit wat ik meemaak. Ik ben pas afgewezen na een lange wachttijd bij een instelling omdat mijn klachten volgens hun teveel samenhangen met m'n autisme, en daar ligt hun specialiteit ligt. Nu is het een kwestie van een nieuwe instelling zoeken en een nieuwe wachttijd uitzitten. Het is zo naar dat je niet sneller hulp kunt krijgen, terwijl dat bij een fysiek ongeluk wel direct gebeurt. Alsof een gebroken been erger is dan een mentaal gebroken hoofd.

Ik hoop dat ik ooit niet meer zo pessimistisch ben. Ik herken mezelf ook in jou dat je niet gauw zelfmoord zou plegen maar dat je jezelf wel dood zou wensen en dat je daar misschien ook vaak aan denkt.
  zondag 9 september 2018 @ 10:40:00 #51
465244 geeninspiratie1235
boeiende ondertitel
pi_181792700
quote:
1s.gif Op zondag 9 september 2018 00:15 schreef Zaklampje het volgende:

Zelf zit ik in een depressie en heb ik ook weinig zin in dingen en haal ik weinig voldoening of plezier uit wat ik meemaak. Ik ben pas afgewezen na een lange wachttijd bij een instelling omdat mijn klachten volgens hun teveel samenhangen met m'n autisme, en daar ligt hun specialiteit ligt. Nu is het een kwestie van een nieuwe instelling zoeken en een nieuwe wachttijd uitzitten. Het is zo naar dat je niet sneller hulp kunt krijgen, terwijl dat bij een fysiek ongeluk wel direct gebeurt. Alsof een gebroken been erger is dan een mentaal gebroken hoofd.

Ik hoop dat ik ooit niet meer zo pessimistisch ben. Ik herken mezelf ook in jou dat je niet gauw zelfmoord zou plegen maar dat je jezelf wel dood zou wensen en dat je daar misschien ook vaak aan denkt.
Dat vind ik dus ook zo slecht he. Wel jou laten wachten, en vervolgens zeggen dat ze je niet kunnen helpen alsof het ze geen reet interesseert. Zet dan op de deur en de website: LET OP ALLEEN VOOR MENSEN MET/ZONDER (weet niet wat t was) AUTISME, maar blijkbaar is dat te veel moeite

autisme (het; o)
1
dekmantel voor gemakzucht/ gebrek aan professionaliteit in de zorg van zogeheten geestelijke gezondheidszorginstellingen

Psychiaters vinden dat dit aan het bestuur ligt.
https://www.skipr.nl/blog(...)e-eens-ongelijk.html
Ik vraag me af wat er gebeurt als er alleen nog maar stagiaires over zijn. Wat nu al bijna het geval is. Worden de instellingen dan gesloten? Neem aan van niet maar vraag me wel af wat dan hun oplossing zal zijn, dwangarbeid van ervaringsdeskundige UWV klanten zeker of zo

[ Bericht 3% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 09-09-2018 11:17:51 ]
pi_181793340
Gek dat je hoofdpijn er niet was toen je in het buitenland was.
pi_181797021
quote:
1s.gif Op zondag 9 september 2018 10:40 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Dat vind ik dus ook zo slecht he. Wel jou laten wachten, en vervolgens zeggen dat ze je niet kunnen helpen alsof het ze geen reet interesseert. Zet dan op de deur en de website: LET OP ALLEEN VOOR MENSEN MET/ZONDER (weet niet wat t was) AUTISME, maar blijkbaar is dat te veel moeite

autisme (het; o)
1
dekmantel voor gemakzucht/ gebrek aan professionaliteit in de zorg van zogeheten geestelijke gezondheidszorginstellingen

Psychiaters vinden dat dit aan het bestuur ligt.
https://www.skipr.nl/blog(...)e-eens-ongelijk.html
Ik vraag me af wat er gebeurt als er alleen nog maar stagiaires over zijn. Wat nu al bijna het geval is. Worden de instellingen dan gesloten? Neem aan van niet maar vraag me wel af wat dan hun oplossing zal zijn, dwangarbeid van ervaringsdeskundige UWV klanten zeker of zo
Dankje! Fijn dat iemand het begrijpt! Het is ook inderdaad verschrikkelijk.

Maar laten we hier niet te ver op ingaan. Dit is immers niet een topic over mjn verhaal.
  zondag 9 september 2018 @ 15:33:38 #54
406944 SugeLucky
Heeft een snoeiharde ripple
pi_181797725
Ik heb geen idee wat de waarde van je huis is, maar waarom verkoop je het niet en ga je niet ergens in Azie wonen waar je 10-20 jaar als een koning kan leven zonder te hoeven werken. Of je kan je huis ook verhuren en dan krijg je waarschijnlijk genoeg binnen om daar van te kunnen leven.

Het vinden van een vriendin in Azie schijnt ook niet heel moeilijk te zijn als je Westers bent.
pi_181804381
quote:
0s.gif Op zondag 9 september 2018 15:33 schreef SugeLucky het volgende:
Ik heb geen idee wat de waarde van je huis is, maar waarom verkoop je het niet en ga je niet ergens in Azie wonen waar je 10-20 jaar als een koning kan leven zonder te hoeven werken. Of je kan je huis ook verhuren en dan krijg je waarschijnlijk genoeg binnen om daar van te kunnen leven.

Het vinden van een vriendin in Azie schijnt ook niet heel moeilijk te zijn als je Westers bent.
Om 10-20 jaar zonder inkomen te leven, heb je wel aardig wat geld nodig, zelfs in Azi lijkt me. Bovendien zou ik liever de andere kant op gaan. Als ik alles verkoop, zou ik wel een aantal jaar vooruit kunnen, maar of ik 10 jaar red, betwijfel ik. 20 jaar zit er niet in.

Met verhuren zou ik de kosten van hypotheek, belastingen, verzekering en makelaars/onderhoud wel kunnen dekken. Ik denk alleen niet dat er echt nog veel overblijft. Buiten dat, zit je met het risico en het feit dat de bank dit waarschijnlijk niet zonder meer gaat goedkeuren. In ieder geval niet met een gelijke rente. En in dat geval heb ik alleen wat spaargeld om van te leven, maar zonder inkomen is dat na 1, misschien 1.5, 2 jaar reizen ook wel op.
  zondag 9 september 2018 @ 22:40:39 #56
406944 SugeLucky
Heeft een snoeiharde ripple
pi_181807390
Dan moet je niet zo mekkeren, broer.
  dinsdag 11 september 2018 @ 11:05:27 #57
296169 Zihuatanejo
In Mexicooooooo!
pi_181834466
quote:
0s.gif Op zondag 9 september 2018 21:05 schreef OngeschiktX het volgende:

[..]

Om 10-20 jaar zonder inkomen te leven, heb je wel aardig wat geld nodig, zelfs in Azi lijkt me. Bovendien zou ik liever de andere kant op gaan. Als ik alles verkoop, zou ik wel een aantal jaar vooruit kunnen, maar of ik 10 jaar red, betwijfel ik. 20 jaar zit er niet in.

Met verhuren zou ik de kosten van hypotheek, belastingen, verzekering en makelaars/onderhoud wel kunnen dekken. Ik denk alleen niet dat er echt nog veel overblijft. Buiten dat, zit je met het risico en het feit dat de bank dit waarschijnlijk niet zonder meer gaat goedkeuren. In ieder geval niet met een gelijke rente. En in dat geval heb ik alleen wat spaargeld om van te leven, maar zonder inkomen is dat na 1, misschien 1.5, 2 jaar reizen ook wel op.
Ik heb zelf veel gereisd. Het is een leuke ervaring en zeker in arme landen ga je je eigen problemen relativeren. Ik kan het iedereen aanraden.

Probleem is wel: ik vind zelf dat na een tijdje gaat reizen ook vervelen. En het ergste van continue reizen is dat je niets opbouwd: iedereen die je tegenkomt gaat weer een keer zijn eigen kant op, je doet geen werk waar je relaties of ervaring mee kan opbouwen, en ook omdat je van plek naar plek gaat bouw je niets op. Ik vind ook mensen die jaren aan het reizen zijn vaak sneue mensen. En voor die mensen is het ook vicieuze cirkel: ze bouwen niets op dus ze blijven reizen.

Wellicht wil je misschien niet continue reizen en ergens in het buitenland permanent of voor langere tijd gaan settelen. Dat vind ik een betere alternatief. Alleen ik ken ook veel mensen die dat hebben geprobeerd en uiteindelijk komen ze vaak terug naar Nederland. Niets voor niets migreren mensen liever naar Nederland omdat alles hier zo goed is geregeld. In Amsterdam komen zelfs grote hoeveelheden mensen van westerse landen zoals de VS etc.

Ik heb zelf soms het idee om in het buitenland te gaan settelen. Zoals in Florianapolis waar een aantal jaren geleden ben geweest. Ik heb zelf (vind ik zelf helaas) geen vrouw en kinderen en net als jij een baan waar ik van gruwel (weliswaar een goedbetaalde). Maar ik realiseer mij dat het idee van mij om in het buitenland te gaan zitten een soort vluchtgedrag is. Omdat ik eigenlijk mijn eigen zaakjes hier in Nederland niet op orde op (spreek even voor mezelf).

Even mijn 2 cents.
www.kiva.org. Steun ondernemers in ontwikkelingslanden.
pi_182532056
Hoe is het nu hier?
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')