abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_179810170
registreer om deze reclame te verbergen
Ik zou graag, via dit topic, met andere (bewust) alleenstaande moeders/vaders/wensouders in contact willen komen. Om van gedachten te wisselen hoe zij dit traject ervaren, waar ze tegenaan lopen, waar de vragen zitten, waar je nu staat in het traject en welke keuzes je al hebt gemaakt.
Maar eventueel ook ter discussie hoe je omgeving ermee omgaat dat je voor deze route kiest of hebt gekozen.
Welke adviezen kun je meegeven aan diegene die zich verdiepen in dit traject. En wat komt er ook allemaal kijken bij (bewust) alleenstaand ouderschap.

Voor wie het traject al heeft doorstaan zijn er dingen die je vooraf had willen weten die je nu zelf meemaakt.

Wat mij betreft is hier de ruimte voor zowel de bewuste keuze van alleenstaand ouderschap als voor de onbewuste keuze.
pi_179810210
Ik ben inmiddels 37 en is inmiddels mijn relatie beëindigd. Na het beëindigen van de vorige relatie heb ik serieus nagedacht over de optie om een bewuste alleenstaande moeder te worden. Maar door omstandigheden toen niet verder mee bezig geweest. Maar een serieuze optie was dat zeker.
En nu ben ik dan 37, heb ik niet meer 10 jaar de tijd om er zeker van te zijn dat ik vanuit een liefdevolle relatie mijn kinderwens in vervulling kan laten gaan en ben ik weer langzaam aan gaan nadenken over het plan om een bewust alleenstaande moeder te worden.

Een ding weet ik zeker en dat is dat ik zeker geen (liefdes)relatie met een man aan wil gaan omdat ik een kinderwens heb. Dat voelt niet goed en toekomstproof om vanuit die gedachte samen kinderen te krijgen en groot te brengen.
Maar tegelijkertijd voelt het ook direct beangstigend en eng om hiermee bezig te zijn. Sowieso het loslaten van het ideale beeld om dat samen met een liefdevolle partner te doen en er samen voor te gaan.
Nu zijn er natuurlijk een aantal mooie websites om veel informatie op te zoeken en te lezen. Maar zou ook graag met mensen in dezelfde situatie in gesprek raken. Veelal voelt de mogelijkheid om op de beschikbare websites met mensen in gesprek te raken die al een keuze hebben gemaakt voor het bewust alleenstaande ouderschap en ook in welke vorm. Donor/Donor+/Co-ouderschap. En ik zit echt nog in het traject ervoor. Ik heb nog geen definitieve beslissingen genomen.
pi_179811406
Heel veel sterkte!
pi_179811474
registreer om deze reclame te verbergen
Ik vind het kiezen voor bewust alleen ouderschap tot daar aan toe, maar bewust kiezen voor co ouderschap vind ik nig een stapje verder gaan.
Ervoor kiezen om met een kind te gaan slepen, nig voordat het geboren is. Ik vind dat wat.
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
pi_179812349
quote:
0s.gif Op vrijdag 15 juni 2018 20:48 schreef Ticootje het volgende:
Ik vind het kiezen voor bewust alleen ouderschap tot daar aan toe, maar bewust kiezen voor co ouderschap vind ik nig een stapje verder gaan.
Ervoor kiezen om met een kind te gaan slepen, nig voordat het geboren is. Ik vind dat wat.
Ik begrijp wel wat je zegt. Ik heb zowel de positieve kanten als de minder positieve kanten van dichtbij gezien van gescheiden ouders icm co-ouderschap.
Maar ik denk dat daarin ook nog wel een verschil zit of co-ouderschap gebeurt vanuit scheiding of vanuit bewust alleenstaand ouderschap.

Kinderen die eerst bewust met hun beide ouders liefdevol onder 1 dak hebben geleefd voordat ze op 2 verschillende plekken moesten wonen heeft wel een grotere impact, denk ik, dan voor kinderen die er bewust mee opgroeien.

Maar moet tegelijk wel zeggen dat ik nog niet van dichtbij heb gehoord/gezien hoe kinderen van bewust alleenstaande ouders dat ervaren of hebben ervaren.

Ik vind het zeker wel een goed punt om mee te nemen in welke overweging ook gemaakt gaat worden.
pi_179812527
Ik ben bewust alleenstaande moeder van een vijfjarig meisje.
Het moeilijkste van de keus vond ik dus het bewust ervoor kiezen om een kind zonder vader te laten opgroeien. Ik heb deze twijfels veel besproken met diverse mensen.
Nadat ik mijn keus gemaakt had en mijn wens was uitgekomen ben ik vanaf het begin af aan eerlijk geweest erover op haar niveau.
Ze lijkt geen vader te missen.
pi_179812742
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op vrijdag 15 juni 2018 21:29 schreef Omentielvo het volgende:
Ik ben bewust alleenstaande moeder van een vijfjarig meisje.
Het moeilijkste van de keus vond ik dus het bewust ervoor kiezen om een kind zonder vader te laten opgroeien. Ik heb deze twijfels veel besproken met diverse mensen.
Nadat ik mijn keus gemaakt had en mijn wens was uitgekomen ben ik vanaf het begin af aan eerlijk geweest erover op haar niveau.
Ze lijkt geen vader te missen.
Dankjewel voor je reactie. Fijn om een reactie te lezen van iemand die bewust het traject heeft doorlopen. En een 5-jarige al, wat leuk.

Was voor jou de keuze om je kinderwens in vervulling te laten gaan dmv een donor(+) een makkelijke keuze of heb je ook co-ouderschap overdacht? Fijn dat je iig merkt dat je dochter een vaderrol niet lijkt te missen.

Is het alleenstaand moederschap wat je vooraf ook gedacht had? Of heb je hierin wel dingen over het hoofd gezien?

Ben je lang bezig geweest om bewust hiervoor te kiezen of was het voor jou al heel snel duidelijk dat je het graag alleen wilde doen?

sorry voor de vragen...
pi_179813056
Maakt niet uit.

Co-ouderschap heb ik nooit aan gedacht
Dus de manier hoe was een vrij makkelijke keus.

Om echt de stap te nemen ben ik echt wel heel lang mee bezig geweest. Ik ging rammelen rond mijn dertigste. Maar in het begin meer als wens. Toen een nichtje van mij zwanger raakte wist ik echt dat ik het ook wilde en ben ik meer gaan denken over de manier waarop. Maar zelfs toen duurde het nog een jaar voordat ik de knoop doorhakte.

Het alleenstaand ouderschap en sowieso het moeder worden overviel me. Er waren achteraf zoveel dingen die ik gewoon niet voorzien had.
Maar elke dag ben ik nog zo blij met de gemaakte stap. O+
pi_179813594
Ja dat scheelt dan al wel weer in het maken van een belangrijke keuze, want dan blijft er alleen maar donor(+) over.
Ik zit echt nog in de afweging tussen donor+ of co-ouderschap. Ik kan mij in allebei op een bepaalde manier vinden. Maar ik vind het ook belangrijk om een juiste afweging te maken naar hoe ik er tegen aan kijk naar het opvoeden van kinderen en wat ik ze mee zou willen geven en of ik dat bewust helemaal alleen wil doen vanuit alleen een donor+ of dat het samenspel met een co-ouder mij daarin beter past. Ik zal eens kijken of ik een dezer dagen eens op papier mijn soort van pro/con lijstje kan maken.

Ik ben wel blij dat ik al eens eerder serieuzer nagedacht heb hierover dus het komt niet helemaal als iets 'nieuws' opzetten. Maar moet wel zeggen dat ik het allemaal wel eng vind om die andere stappen te zetten. En vooral ook hoe.

Kun je iets benoemen wat je echt overviel wat je graag vooraf had willen weten?

Fijn dat je nog altijd blij bent met de gemaakte keuze.
pi_179813874
Wat voor mijn gevoel nadelen zijn bij (bewust) co ouderschap. De hechting van kleine kinderen. Ze hebben een primaire hechtingsfiguur en daarnaast 1’tot 3 anderen. Maar de nabijheid van de primaire hechtingsfiguur is in de eerste jaren heel belangrijk.
Als die eerste jaren goed zijn dan is het loslaten voor beide partijen (primaire hechtingsfiguur en kind) makkelijker.
Al wisselt het natuurlijk ook per kind/ouder.
Ook een nadeel is de manier waarop je opvoedt. Zit je op een lijn met de co ouder?

Wat mij echt overviel was denk ik niet zo zeer het alleenstaand moeder zijn. Maar het besef van verantwoordelijkheid. Darminfectie combinatie met de eerste zware weken en de slapeloze nachten overviel mij op een manier die ik nooit bedacht had vooraf.
  vrijdag 15 juni 2018 @ 22:25:38 #11
313152 Harvest89
Black Metal fan
pi_179814148
quote:
0s.gif Op vrijdag 15 juni 2018 21:29 schreef Omentielvo het volgende:
Ik ben bewust alleenstaande moeder van een vijfjarig meisje.
Het moeilijkste van de keus vond ik dus het bewust ervoor kiezen om een kind zonder vader te laten opgroeien.
Dat is helemaal niet zo erg. De aanwezigheid van een vader is helemaal niet zo belangrijk als veel mensen denken.

Omgekeerd wordt het een ander verhaal. Een kind heeft wel een moeder nodig, dat is wel echte noodzaak.
Deceit for a lifetime has taken it's toll.
An emotional void, I feel numb and cold.
You're all dead to me now. And has been for long.
The time has come to reap what you've sown.
  vrijdag 15 juni 2018 @ 22:26:04 #12
313152 Harvest89
Black Metal fan
pi_179814161
En TS.
Heel veel sterkte en succes toegewenst.
Deceit for a lifetime has taken it's toll.
An emotional void, I feel numb and cold.
You're all dead to me now. And has been for long.
The time has come to reap what you've sown.
pi_179814400
quote:
0s.gif Op vrijdag 15 juni 2018 22:25 schreef Harvest89 het volgende:

[..]

Dat is helemaal niet zo erg. De aanwezigheid van een vader is helemaal niet zo belangrijk als veel mensen denken.

Omgekeerd wordt het een ander verhaal. Een kind heeft wel een moeder nodig, dat is wel echte noodzaak.
Oneens, elk kind heeft mannelijke rolmodellen nodig, het liefst een liefdevolle vader. En vader is net zo belangrijk als een moeder, op een wat andere manier.

Maar een liefdevolle moeder en geen vader is altijd nog beter dan al die kinderen die worden verwaarloosd of mishandeld.

Overigens weet ik niet zo goed wat ik van bewust alleenstaand moederschap vind. Het lijkt soms wel een beetje egocentrisch. Sowieso hoe sommige mensen met kinderen krijgen omgaan.

Maar als je een kind en goede plek, voldoende liefdevolle aandacht en opvoeding kunt geven komt het vast goed.

Als je het alleen soort om je eigen leegte te vullen, je eigen hormonen. Niet doen.
Whatever...
  vrijdag 15 juni 2018 @ 23:01:11 #14
313152 Harvest89
Black Metal fan
pi_179815112
quote:
1s.gif Op vrijdag 15 juni 2018 22:34 schreef Spanky78 het volgende:

[..]

Oneens, elk kind heeft mannelijke rolmodellen nodig, het liefst een liefdevolle vader. En vader is net zo belangrijk als een moeder, op een wat andere manier.

Maar een liefdevolle moeder en geen vader is altijd nog beter dan al die kinderen die worden verwaarloosd of mishandeld.

Overigens weet ik niet zo goed wat ik van bewust alleenstaand moederschap vind. Het lijkt soms wel een beetje egocentrisch. Sowieso hoe sommige mensen met kinderen krijgen omgaan.

Maar als je een kind en goede plek, voldoende liefdevolle aandacht en opvoeding kunt geven komt het vast goed.

Als je het alleen soort om je eigen leegte te vullen, je eigen hormonen. Niet doen.
Met dat rolmodel heb je inderdaad gelijk.
Maar je kunt als kind beter een vader missen dan een moeder missen.
Dat komt omdat vaders/mannen over het algemeen wat afstandelijker zijn.

Ik denk dat je wel bijna een garantie hebt voor psychische problematiek op volwassen leeftijd als je als kind geen moeder en/of moederliefde hebt gehad.
Deceit for a lifetime has taken it's toll.
An emotional void, I feel numb and cold.
You're all dead to me now. And has been for long.
The time has come to reap what you've sown.
pi_179815351
quote:
14s.gif Op vrijdag 15 juni 2018 23:01 schreef Harvest89 het volgende:

[..]

Met dat rolmodel heb je inderdaad gelijk.
Maar je kunt als kind beter een vader missen dan een moeder missen.
Dat komt omdat vaders/mannen over het algemeen wat afstandelijker zijn.

Ik denk dat je wel bijna een garantie hebt voor psychische problematiek op volwassen leeftijd als je als kind geen moeder en/of moederliefde hebt gehad.
Een kind heeft liefdevolle aandacht nodig. Maakt niet uit van wie, zolang het maar oprecht, langdurig en onvoorwaardelijk is. Geen makkelijke opgave als het niet je eigen kind is. Maar zeker niet onmogelijk.

Maar we gaan wat offtopic.
Whatever...
pi_179821138
Alleenstaand ouderschap is voor de moeder is elk geval wat makkelijker om te realiseren denk ik.

Ik ben zelf geen alleenstaande ouder maar ik zie wel meer haken en ogen aan een co-ouderschap. Met betrekking tot opvoedingsvraagstukken maar ook dat je inderdaad met een kind zou gaan slepen. Ik zou er niet aan moeten denken dat mijn baby dan een paar dagen bij mij weg zou gaan. (mijn oudere kinderen trouwens ook niet). Als het moet of in geval van een scheiding vind ik het een ander verhaal maar zou daar nooit bewust voor kiezen. Ook omdat ik zelf ook overrompeld werd door het sterke moedergevoel. Iets wat je je vooraf amper voor kunt stellen.

Ik geloof zelf heel erg in het "it takes a village to raise a child". Van een ieder in de omgeving steekt een kind weer dingen op. Mannelijke rolmodellen zijn belangrijk maar kunnen dan ook van anderen in de omgeving van het kind komen. Zeker als je een goed vangnet hebt waar je op terug kunt vallen.
pi_179821980
Fijn om al die reacties lezen, het geeft meer dan genoeg extra stof tot nadenken over de vorm waarin ik zit na te denken.

Een van de 'nadelen' van co-ouderschap vind ik ook idd dat mn kindje dan hoe klein (of groot) niet altijd bij mij is. En echt bewust moet 'delen' met de andere ouder.
Maar ik probeer daar ook tegenover te zetten dat, als het ik niet vanuit een liefdesrelatie een gezin kan stichten een kindje bewust een papa heeft en er voor hem/haar is.

Maar je haalt daar wel een mooi punt aan Kyara dat de omgeving ook een rolmodel is voor de opvoeding van je kind. Ik ben mij er van bewust dat omgeving in zn algemeenheid een rol speelt omdat iedereen (kinderen en volwassenen) gevormd wordt door wat je door je omgeving meekrijgt.

In je hoofd probeer je het toch allemaal zo positief mogelijk te schetsen en dan ben ik wel blij met de verhalen van ouders in welke vorm dan ook. Want zolang je zelf geen ouder bent is gewoon heel erg moeilijk voor te stellen.
En ik ben mij er ook erg van bewust dat een kindje krijgen en opvoeden ook veel vraagt en veel kost van een ouder. Maar bedoel met positief schetsen dat ik de ideale situatie probeer voor te stellen in het belang van een kindje.
pi_179824610
Hier ook alleenstaand. Ik weet niet goed of ik onder bewust val.
E haar biologische vader is al weggegaan toen ik er net achter kwam dat ik zwanger was. Ik heb zelf bewust de keus gemaakt om voor de baby te gaan... dus in die zin...

Hij weet er van. Hij heeft E nooit erkent. Hij betaalt dus geen alimentatie. Hij heeft haar nooit ontmoet. Hij heeft nooit mijn bolle buik gezien. Hij heeft nooit contact gezocht.

Inmiddels is E 3,5 en heeft ze een soort van vader figuur aka mijn beste vriend/ex/fwb - persoon. Die we gewoon regelmatig zien en waar zij papa tegen zegt. Sinds zomer 2015.

In principe heeft ze dus gewoon alleen mij.

Als ik toen wist wat ik nu zou weten had ik niets anders besloten. Althans, niet als het om haar gaat.

Het enige wat me zwaar valt is dat ik écht nooit tijd heb voor mezelf buiten het huis. Ik zou bijvoorbeeld graag willen sporten of naar de zonnebank willen ( liefst beide :+ ) dat gaat niet. Even s'avonds een rondje buiten in het dorp lopen/fietsen terwijl zij op bed ligt ook niet. Jammer maar het is niet anders.

De situatie is prima, alleen zie ik het liefst natuurlijk voor haar een papa en een mama in 1 huis die van elkaar houden. Ik ben 29, dus ik heb nog kans :)

En voor mezelf eigenlijk ook een beetje.
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
pi_179826126
Hoe ziet het co ouderschap eruit in jouw ogen? Is dat met een bekende of een vreemde man met een kinderwens die de vaderrol ook op zich gaat nemen. Ik bedoel heb je al een persoon in beeld die de andere ouder zou zijn? Heb je daar al zelf een vertrouwingsband mee?
Voor co-ouderschap kiezen zonder dat je de andere ouder kent zou voor mij geen optie zijn. Ouderschap is zwaar, je moet op elkaar kunnen bouwen, in veel dingen hetzelfde denken om samen een goed duo te vormen voor je kind.
Als je dit samen doet, zou ik dit alleen doen met iemand waar je nu al een goede band mee hebt en waar je op kan bouwen. Je zit echt aan elkaar vast de rest van je leven ondanks dat je geen liefdesrelatie hebt met elkaar.
Samen een kind opvoeden is misschien op bepaalde vlakken nog wel meer een uitdaging dan als je het alleen doet. Hier in huis hebben we 2 visies, 2 meningen en moeten we samen op iets uitkomen.

Succes met het maken van je keuze!
♥ J & S
pi_179826464
Absurd dat vrouwen zo denken, een kind is geen mode accessoire wat je gewoon even neemt als het je uitkomt.

Een kind heeft een stabiele basis nodig, bestaande uit 2 ouders die elkaar goed kennen en aan kunnen vullen. Die zoals hierboven gezegd een duo vormen.

Natuurlijk kunnen situaties veranderen en kan je daardoor alleenstaande ouder worden, maar dat zijn onverwachte dingen die gebeuren (scheiding, overlijden, geestelijk gehandicapt raken van een ouder). De basis moet, mijn inziens, bestaan uit 2 ouders die 200 procent gaan voor hun gezamenlijke geluk en hun gezamenlijke kind.
pi_179826945
Ik kan met zekerheid zeggen dat geen enkele bewust(e) (alleenstaande) ouder een kind neemt als modeaccesoire.
  zaterdag 16 juni 2018 @ 15:38:21 #22
57269 Lemijn
luistert ook naar Leijn
pi_179827006
Even lafjes in een spoiler alsof het dan anoniemer is
SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.


[ Bericht 22% gewijzigd door Lemijn op 18-06-2018 12:39:39 ]
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
pi_179827144
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 juni 2018 15:36 schreef Omentielvo het volgende:
Ik kan met zekerheid zeggen dat geen enkele bewust(e) (alleenstaande) ouder een kind neemt als modeaccesoire.
Dit. Dan ''nemen'' ze doorgaans 3 chihuahua's.
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
  zaterdag 16 juni 2018 @ 15:44:34 #24
57269 Lemijn
luistert ook naar Leijn
pi_179827232
Als we nou met z'n allen gewoon niet op dat soort opmerkingen reageren, dan kunnen we het gewoon inhoudelijk over het onderwerp hebben ^O^ .

Nog even los van het feit dat ik nooit een accessoire zou kiezen die je onderkwijlt, -plast en -spuugt, en je wakker houdt tot je scheel ziet, en die via je lichaam naar buiten komt.
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
pi_179827335
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 juni 2018 15:22 schreef GereDathan het volgende:
Absurd dat vrouwen zo denken, een kind is geen mode accessoire wat je gewoon even neemt als het je uitkomt.

Een kind heeft een stabiele basis nodig, bestaande uit 2 ouders die elkaar goed kennen en aan kunnen vullen. Die zoals hierboven gezegd een duo vormen.

Natuurlijk kunnen situaties veranderen en kan je daardoor alleenstaande ouder worden, maar dat zijn onverwachte dingen die gebeuren (scheiding, overlijden, geestelijk gehandicapt raken van een ouder). De basis moet, mijn inziens, bestaan uit 2 ouders die 200 procent gaan voor hun gezamenlijke geluk en hun gezamenlijke kind.
De basis moet zijn... oke.. dus wanneer iemand niet succesvol is in de liefde mag die persoon automatisch geen ouder worden omdat hij of zij dus alleen is?

Ik denk dat ik voor het grootste gedeelte van de alleenstaande ouder spreek wanneer ik zeg dat ieder het liefst zoiets met z'n tweeen had willen doen. Helaas is dat niet de realiteit. Je kunt prima 1 top ouder hebben die het kind alles geeft wat hij of zij nodig heeft, en al de liefde van de wereld te bieden heeft. En je kunt niet in de toekomst kijken, het hoeft niet permanent te zijn ;)
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
  zaterdag 16 juni 2018 @ 15:49:29 #26
179899 Catkiller
We sail into the black
pi_179827412
Hoe goed ga je iemand leren kennen zonder er een liefdesrelatie mee aan te gaan om er vervolgens wel een kind mee op te voeden?

Hoe kan je zo iemand überhaupt vinden?
Evil is a make-believe concept we’ve invented to deal with the complexities of fellow humans holding values and beliefs and perspectives different than our own.
Humans are kind.
- Jay Austin
:B
pi_179827466
^ Ik denk dan meer aan een ''beste vriend(in)'' of zo?
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
  zaterdag 16 juni 2018 @ 16:03:57 #28
57269 Lemijn
luistert ook naar Leijn
pi_179827796
- rondvragen. Onder homoseksuelen is het iets waar mensen meer dan gemiddeld over hebben nagedacht, omdat op een gangbare manier kinderen krijgen niet kan. Dus misschien ben of ken je zo iemand. Maar sowieso open zijn over dat je hiermee bezig bent, en dan blijkt dat er via-via best mensen zijn met wie je er eens over van gedachten kan wisselen.

- www.meerdangewenst.nl. Platform voor holebi's met een kinderwens, maar single hetero-vrouwen weten de weg naar deze site ook goed te vinden.
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
pi_179828847
Lemijn, wat mooi om het verhaal van een bewuste co-ouder te lezen. O+
pi_179831774
Ik wil nog even reageren op mijn vorige post. Ik heb helemaal niets tegen co of bewust alleenstaand ouderschap. En kan de keuze om de weg t bewandelen me goed voorstellen.
Persoonlijk zou een co ouderschap met een vreemde niet iets zijn wat ik aan zou durven.
Tevens zou je misschien dit traject redelijk snel op willen starten denk ik? Durf je het aan om dan kort de tijd te hebben om iemand te leren kennen als ouder van jullie kind of kan je het proces van starten uitstellen om deze persoon goed te leren kennen.

Dit zijn overigens alleen vragen hoor of eigenlijk dingen die mij te binnen schieten in deze situatie. Waarschijnlijk heb je daar zelf al over nagedacht.

Nogmaals veel succes! :)
♥ J & S
  zaterdag 16 juni 2018 @ 19:13:16 #31
57269 Lemijn
luistert ook naar Leijn
pi_179832547
Dank je Omentielvo :)

Klaprooss, dat lijken me terechte vragen! Haast maken is meestal af te raden in dit soort gevallen. Ik ben in ieder geval om deze reden relatief vroeg met zoeken begonnen (als in: voordat ik uit elkaar knapte van onrust of afwezige eieren). En dat is maar goed ook, want het heeft me behoed voor onverstandige haast-beslissingen.
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
pi_179837949
Oh wauw, fijne en mooie reacties.

Ik ga hier morgen even uitgebreid op reageren. Maar heb ze allemaal gelezen.
pi_179844173
quote:
1s.gif Op zaterdag 16 juni 2018 15:12 schreef klaprooss het volgende:
Hoe ziet het co ouderschap eruit in jouw ogen? Is dat met een bekende of een vreemde man met een kinderwens die de vaderrol ook op zich gaat nemen. Ik bedoel heb je al een persoon in beeld die de andere ouder zou zijn? Heb je daar al zelf een vertrouwingsband mee?
Voor co-ouderschap kiezen zonder dat je de andere ouder kent zou voor mij geen optie zijn. Ouderschap is zwaar, je moet op elkaar kunnen bouwen, in veel dingen hetzelfde denken om samen een goed duo te vormen voor je kind.
Als je dit samen doet, zou ik dit alleen doen met iemand waar je nu al een goede band mee hebt en waar je op kan bouwen. Je zit echt aan elkaar vast de rest van je leven ondanks dat je geen liefdesrelatie hebt met elkaar.
Samen een kind opvoeden is misschien op bepaalde vlakken nog wel meer een uitdaging dan als je het alleen doet. Hier in huis hebben we 2 visies, 2 meningen en moeten we samen op iets uitkomen.

Succes met het maken van je keuze!
quote:
1s.gif Op zaterdag 16 juni 2018 18:42 schreef klaprooss het volgende:
Ik wil nog even reageren op mijn vorige post. Ik heb helemaal niets tegen co of bewust alleenstaand ouderschap. En kan de keuze om de weg t bewandelen me goed voorstellen.
Persoonlijk zou een co ouderschap met een vreemde niet iets zijn wat ik aan zou durven.
Tevens zou je misschien dit traject redelijk snel op willen starten denk ik? Durf je het aan om dan kort de tijd te hebben om iemand te leren kennen als ouder van jullie kind of kan je het proces van starten uitstellen om deze persoon goed te leren kennen.

Dit zijn overigens alleen vragen hoor of eigenlijk dingen die mij te binnen schieten in deze situatie. Waarschijnlijk heb je daar zelf al over nagedacht.

Nogmaals veel succes! :)
Ik ben blij met je vragen hoor. Het zijn idd vragen waar ik al over nadenk. En ik zal om die reden ook nooit morgen zwanger willen raken van iemand. Nog los van het feit dat het niet praktisch is momenteel. Ik ben ook niet iemand die op dat vlak impulsieve beslissingen wil en kan nemen. Maar de kinderwens groeit wel.

Voor mij zou het co-ouderschap qua andere ouder eruit zien met iemand die ik nog moet leren kennen (voor mij). Ik heb superlieve vrienden maar dat zijn vrienden waarvan ik ook weet dat dat niet matcht om gezamenlijk een kind op te voeden voor mij. Dus dan moet ik buiten die kringen gaan kijken en daarmee een band op gaan bouwen waarbij het doel is om dezelfde belangen te hebben voor het kind maar dat het ook past op communicatievlak en manier van leven.

Een geitenwollensokkenfiguur ben ik niet dus dat zal ik ook niet zoeken in de andere ouder omdat ik dat wezenlijk verschillend vind in hoe je tegen het leven aan kijkt.

Ik heb nog geen andere ouder gevonden en dus ook nog geen vertrouwensband mee. Dat traject wil ik eigenlijk nu wel echt gaan opstarten ook om te kunnen bedenken of het co-ouderschap het wel voor mij zou kunnen zijn. Want wat ik gisteren ook al aankaartte ik vind het ook wel belangrijk dat mijn kindje ook een echt vaderfiguur kan hebben. Niet ten koste van alles maar wel als het past bij wat ik zoek voor een eventuele co-ouder. En daarnaast ben ik hopelijk naast moeder ook nog de persoon die ik nu ben en is het volledig alleenstaand moederschap daarin nog een stap pittiger omdat je echt alles alleen moet doen. Geen sparingspartner als 2e ouder. Niemand die ook voor je kindje kan zorgen zoals ik ‘t als ouder zou doen. Niemand die net zoveel liefde voor je kindje voelt als jijzelf.
Maar ik kan mijzelf ook zeker wel vinden in een volledig bewust alleenstaande moeder keuze. Juist omdat een co-ouder ook denk ik enorm lastig kan zijn en je altijd, de rest van je leven, samen besluiten moet nemen. Je verandert namelijk niet samen met elkaar mee in het leven en visies kunnen daarin veranderen. En dan kan dat denk ik behoorlijk lastig zijn als je wel samen een kind hebt maar de band met elkaar, vanuit liefde, niet deelt om er samen uit te komen. En hoe doe je dat dan? Want het belang van je kindje is wel altijd hetzelfde maar als ik A zeg/denk en hij B zegt/denkt op termijn dan voelt het (voor nu) fijner om alle beslissingen zelf te mogen en kunnen nemen zonder dat je dan rekening met elkaar hoeft te houden.

Ik zal niet morgen zwanger willen en kunnen zijn. Dat kan op zn vroegst over een klein jaar ivm een geplande operatie. Dus die tijd wil ik ook echt nemen om daarin serieus te onderzoeken welke vorm van alleenstaand moederschap ik wil en of er in die periode iemand mijn pad komt kruisen voor co-ouderschap waarin ik het verder wil verdiepen.
Het is namelijk ook niet zo dat ik over exact een jaar dan zwanger wil zijn. Voor mij is het belangrijk dat als het co-ouderschap zou worden dat ik en de andere ouder zo goed matchen en de tijd er voor hebben genomen dat we er allebei 100% achter staan. En als dat meer dan een jaar kost dan is dat zo. En als dat niet goed voelt dan is dat ook zo en zal co-ouderschap daarin misschien ook geen passende keuze zijn voor mij. En misschien voelt het co-ouderschap daarin voor mij ook wel helemaal niet goed als ik straks meerdere mogelijke co-ouders heb gesproken. Daar zit ik nu middenin mijn voors/tegens voor donor+ en co-ouderschap.

En dit zijn natuurlijk alleen nog maar gedachtekronkels op basis van donor+ vs co-ouderschap. Daarin hangt wat mij betreft nog veel meer vast. Want het is niet bij het maken van de keuze tussen 1 van de 2 van 'doen!' en uitvoeren maar.

Er hangt wat mij betreft ook een groot deel gevoel aan vast en wil ik mij niet alleen laten leiden door de ratio voor welke keuze en hoe. Dus dat geheel als traject is voor mij wel erg belangrijk. Het is niet iets wat ik gisteren bedacht heb zeg maar en nu wil hebben.
pi_179844193
Dankjewel Moeraskat en Lemijn en Omentielvo voor jullie verhalen! Heel fijn om te kunnen en mogen lezen!
pi_179844610
Wat een zoektocht Mini. Lijkt me erg lastig! Ik weet niet echt of ik iets voor je kan betekenen, mijn situatie is heel anders natuurlijk.
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
pi_179845128
quote:
7s.gif Op zondag 17 juni 2018 11:31 schreef Moeraskat het volgende:
Wat een zoektocht Mini. Lijkt me erg lastig! Ik weet niet echt of ik iets voor je kan betekenen, mijn situatie is heel anders natuurlijk.
Het is ook heel erg lastig. Ook het ideaalplaatje loslaten is daarin lastig. Want, zoals jij schreef, het liefst zou ik dat met een liefdevolle partner willen doen. Maar als dat er niet op tijd in zit om samen aan kinderen te beginnen dan wordt het nu tijd om andere keuzes af te gaan wegen. Want ik wil geen partner waarmee ik denk een liefdesrelatie aan te gaan omdat ik een kinderwens heb. Dat voelt nog minder goed.

Wat mij overigens ook heel lastig lijkt in een keuze te maken om bewust alleenstaande moeder te worden is 'kiezen' op papier wie dan 'technisch' gezien vader van het kindje gaat worden. Als dit vanuit een donor(+) rol gaat zijn weet je nog minder van de persoon dan wanneer je dit met een co-ouder dit gaat doen. En wat geef je mee aan je kindje vanuit DNA/karakter.
pi_179845640
Wat mij hielp bij het loslaten van dat plaatje was de wetenschap dat ik over tien jaar nog wel kans hebt om een partner te krijgen. Maar een kind dan niet meer. En voor mij betekende dat mijn kinderwens groter was dan het ideaalplaatje.
Ik moet wel zeggen dat voor mij dat ideaalplaatje nooit een hele grote rol heeft gespeeld.
Ik ben dol op de avonden voor mezelf. :@

Qua keuze donor. Ik heb de kliniek daarin vertrouwt. Zij zochten iemand die matchte qua uiterlijk.
Qua karakter zit altijd veel van nurtere vs nature. En weet ik dat ook tussen broers/zussen (in traditionele gezinnen) onderling veel verschillen kan zitten.
  zondag 17 juni 2018 @ 12:43:22 #38
57269 Lemijn
luistert ook naar Leijn
pi_179845841
Mini, het enige advies dat ik kan geven is: ga met heel veel mensen praten. Ik had dezelfde vragen en twijfels rondom wel/niet co-ouderschap en ik heb veel afspraken gehad. Vooral mannen in hetzelfde traject, gewoon een uurtje in een cafe en praten over wat wil jij, wat wil ik, kan dat eventueel matchen, willen we elkaar nog eens spreken? Ook mensen in wie ik op papier niet gelijk wat zag, gewoon om ervaring op te doen. En andere vrouwen in hetzelfde traject. Daardoor wist ik steeds beter wat ik belangrijk vond, in een potentiële vader, qua flexibiliteit, tijdsverdeling, visie, et cetera.

[ Bericht 28% gewijzigd door Lemijn op 18-06-2018 20:29:29 ]
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
pi_179845913
Lemijn, vraag voor jou. Hoe doen jullie dat co-ouderschap? Is het echt 50/50? Hoe gaat het met afspraken op KDV/gastouder/school.
Je hoeft niet te antwoorden hoor. Het is vooral nieuwsgierigheid van mijn kant.
Ik had deze optie namelijk helemaal nooit overwogen en vind het mooi hoe jij deze keus hebt gemaakt met de afwegingen die daarbij horen. O+
pi_179855595
Een kind krijgen is sowieso egoistisch. Niemand zit te wachten op jouw kind.
pi_179855622
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 juni 2018 15:44 schreef Lemijn het volgende:
Als we nou met z'n allen gewoon niet op dat soort opmerkingen reageren, dan kunnen we het gewoon inhoudelijk over het onderwerp hebben ^O^ .

Nog even los van het feit dat ik nooit een accessoire zou kiezen die je onderkwijlt, -plast en -spuugt, en je wakker houdt tot je scheel ziet, en die via je lichaam naar buiten komt.

De befaamde kop in het zand methode, als je maar gewoon niet luistert en nadenkt dan bestaat er ook geen probleem. Ook veel gebruikt onder gelovigen.
pi_179855650
quote:
7s.gif Op zaterdag 16 juni 2018 15:47 schreef Moeraskat het volgende:

[..]

De basis moet zijn... oke.. dus wanneer iemand niet succesvol is in de liefde mag die persoon automatisch geen ouder worden omdat hij of zij dus alleen is?
Er is ongetwijfeld een reden waarom je niet succesvol bent in de liefde. Misschien moet je dat eerst op orde brengen in je leven.
pi_179855714
quote:
0s.gif Op zondag 17 juni 2018 20:27 schreef mspoez het volgende:
Een kind krijgen is sowieso egoistisch. Niemand zit te wachten op jouw kind.
Behalve dat dit niet in dit topic hoort is het ook nog eens nonsens. Er zitten heel veel mensen te wachten op iemand anders zijn kind. Wie gaat er anders werken voor de AOW, pensioenen en het schrobben van je reet als je 85 bent en alles onder schijt?
pi_179858264
Ok klaar nu.

Dit is een serieus topic. Vanaf nu respectvol ontopic meepraten op een gezellige manier.

Danku.
pi_179864598
quote:
0s.gif Op zondag 17 juni 2018 12:00 schreef MiNi1981 het volgende:

[..]

Het is ook heel erg lastig. Ook het ideaalplaatje loslaten is daarin lastig. Want, zoals jij schreef, het liefst zou ik dat met een liefdevolle partner willen doen. Maar als dat er niet op tijd in zit om samen aan kinderen te beginnen dan wordt het nu tijd om andere keuzes af te gaan wegen. Want ik wil geen partner waarmee ik denk een liefdesrelatie aan te gaan omdat ik een kinderwens heb. Dat voelt nog minder goed.

Wat mij overigens ook heel lastig lijkt in een keuze te maken om bewust alleenstaande moeder te worden is 'kiezen' op papier wie dan 'technisch' gezien vader van het kindje gaat worden. Als dit vanuit een donor(+) rol gaat zijn weet je nog minder van de persoon dan wanneer je dit met een co-ouder dit gaat doen. En wat geef je mee aan je kindje vanuit DNA/karakter.
oh ja dat lijkt mij inderdaad ook lastig. het is niet als of je even een vakantie uitkiest of zo. Maar aan de andere kant, ik ben ook zwanger geworden van iemand ... ja hoe zeg ik dat, ik had liever iemand anders uitgekozen? En dat is tot nu toe ook goed uitgepakt. Ik weet ook niet echt enorm veel van haar biologische vader. We waren amper een jaar samen.

co-ouder lijkt me dan wel ideaal maar ik denk écht dat dit zo lastig te vinden is :@ Ik denk dat je echt heel veel tijd moet investeren in mensen leren kennen. ( die hetzelfde willen dan, niet random mannen ).
quote:
0s.gif Op zondag 17 juni 2018 20:29 schreef GereDathan het volgende:

[..]

Er is ongetwijfeld een reden waarom je niet succesvol bent in de liefde. Misschien moet je dat eerst op orde brengen in je leven.
Ben ik het niet helemaal mee eens, je kunt ook net de mensen tegenkomen die niet genoeg bij je passen. En als dat zo is, dan zou ik daar niet bewust zwanger van willen worden.
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
  maandag 18 juni 2018 @ 20:25:59 #46
57269 Lemijn
luistert ook naar Leijn
pi_179879268
quote:
0s.gif Op zondag 17 juni 2018 12:49 schreef Omentielvo het volgende:
Lemijn, vraag voor jou. Hoe doen jullie dat co-ouderschap? Is het echt 50/50? Hoe gaat het met afspraken op KDV/gastouder/school.
Je hoeft niet te antwoorden hoor. Het is vooral nieuwsgierigheid van mijn kant.
Ik had deze optie namelijk helemaal nooit overwogen en vind het mooi hoe jij deze keus hebt gemaakt met de afwegingen die daarbij horen. O+
KDV's bezoeken hebben we samen gedaan. Dat zal met scholen straks ook zo gaan. Daar ben ik alleen maar blij mee, dat ik zulke beslissingen niet alleen hoef te nemen. Qua dagelijkse verzorging en ideeën over bijvoeden en veel andere kleine dingen ligt het accent wel bij mij, maar dat is in traditionele gezinnen toch ook vaak zo volgens mij. Dat een moeder meer aandraagt.
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
pi_179904369
quote:
0s.gif Op zondag 17 juni 2018 20:30 schreef GereDathan het volgende:

[..]

Behalve dat dit niet in dit topic hoort is het ook nog eens nonsens.
\Nou daar ben ik het niet mee eens hoor. Een kind krijgen omdat je 'rammelt' is natuurlijk niet vanuit het kind gedacht en vooraf ingepland co-ouderschap al helemaal niet. Dat kind komt er dan alleen omdat moeder dat graag wil.
  zondag 24 juni 2018 @ 11:36:01 #48
70514 littledrummergirl
voor uw vrijmibo
pi_180008433
Wat ik me afvraag, hoe zou een situatie met co-ouderschap eruit zien als bijvoorbeeld de moeder een nieuwe relatie krijgt? Het lijkt me als nieuwe partner lastig dat je in een soort driehoek beland waarin al een andere co-ouder actief betrokken is bij het kind. Het lijkt me dat dat best "buitenspel" achtig kan voelen. Anders dan in bijv een scheidingssituatie.
In A World Of Emoticons, I'm Colon Capital D
Everybody needs a bosom for a pillow!
pi_180008452
quote:
0s.gif Op zondag 24 juni 2018 11:36 schreef littledrummergirl het volgende:
Wat ik me afvraag, hoe zou een situatie met co-ouderschap eruit zien als bijvoorbeeld de moeder een nieuwe relatie krijgt? Het lijkt me als nieuwe partner lastig dat je in een soort driehoek beland waarin al een andere co-ouder actief betrokken is bij het kind. Het lijkt me dat dat best "buitenspel" achtig kan voelen. Anders dan in bijv een scheidingssituatie.
Minder jaloezie denk ik, omdat er geen liefdesgevoelens bij komen kijken van de co-ouder.
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
pi_180008480
quote:
0s.gif Op dinsdag 19 juni 2018 20:36 schreef mspoez het volgende:

[..]

\Nou daar ben ik het niet mee eens hoor. Een kind krijgen omdat je 'rammelt' is natuurlijk niet vanuit het kind gedacht en vooraf ingepland co-ouderschap al helemaal niet. Dat kind komt er dan alleen omdat moeder dat graag wil.
Voortplanting is anders een vrij natuurlijk iets en kan een enorme drang / wens zijn. Of denk je soms dat ze 200 jaar geleden ook alle keuzes enorm aan het overwegen waren steeds. en ''vanuit het kind'' dachten.
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
  zondag 24 juni 2018 @ 11:41:21 #51
70514 littledrummergirl
voor uw vrijmibo
pi_180008497
quote:
7s.gif Op zondag 24 juni 2018 11:38 schreef Moeraskat het volgende:

[..]

Minder jaloezie denk ik, omdat er geen liefdesgevoelens bij komen kijken van de co-ouder.
Oh daar zat ik nog niet eens aan te denken :D. Meer dat je inbreng over bijvoorbeeld opvoeding van het kind van je vriendin niet/minder van jou hoeft te komen want er is tenslotte een betrokken biologische ouder in het spel. Lijkt me dat je je dan soort van toeschouwer kan voelen. Lijkt me ingewikkeld :D.
In A World Of Emoticons, I'm Colon Capital D
Everybody needs a bosom for a pillow!
pi_180008507
quote:
0s.gif Op dinsdag 19 juni 2018 20:36 schreef mspoez het volgende:

[..]

\Nou daar ben ik het niet mee eens hoor. Een kind krijgen omdat je 'rammelt' is natuurlijk niet vanuit het kind gedacht en vooraf ingepland co-ouderschap al helemaal niet. Dat kind komt er dan alleen omdat moeder dat graag wil.
Dat is toch met alle kinderen zo? De ouders kiezen ervoor om een kind te krijgen, puur en alleen omdat ze dat graag willen.
pi_180008539
quote:
1s.gif Op zondag 24 juni 2018 11:41 schreef littledrummergirl het volgende:

[..]

Oh daar zat ik nog niet eens aan te denken :D. Meer dat je inbreng over bijvoorbeeld opvoeding van het kind van je vriendin niet/minder van jou hoeft te komen want er is tenslotte een betrokken biologische ouder in het spel. Lijkt me dat je je dan soort van toeschouwer kan voelen. Lijkt me ingewikkeld :D.
Is dat niet gewoon het zelfde principe wanneer mensen gaan scheiden en ze beiden voor het kind zorgen met een regeling? Ik denk dat de nieuwe ''ouder'' dan gewoon zo'n rol krijgt.
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
  zondag 24 juni 2018 @ 12:56:19 #54
57269 Lemijn
luistert ook naar Leijn
pi_180009496
quote:
0s.gif Op zondag 24 juni 2018 11:36 schreef littledrummergirl het volgende:
Wat ik me afvraag, hoe zou een situatie met co-ouderschap eruit zien als bijvoorbeeld de moeder een nieuwe relatie krijgt? Het lijkt me als nieuwe partner lastig dat je in een soort driehoek beland waarin al een andere co-ouder actief betrokken is bij het kind. Het lijkt me dat dat best "buitenspel" achtig kan voelen. Anders dan in bijv een scheidingssituatie.
Ik heb het al een paar keer overgelezen en ik snap het niet :). Je bedoelt dat de nieuwe partner zich buitenspel voelt, of de co-ouder die geen nieuwe relatie aangaat? En waarom dan?

edit: ik zie dat je de nieuwe partner bedoelt. Ik zal het even beantwoorden vanuit mezelf. Een nieuwe partner is niet de ouder van het kind. Het kind heeft al 2 ouders. Het is de partner van en we hebben afspraken gemaakt over die persoon niet te snel introduceren etc. Als iemand jarenlang blijft en in huis komt wonen en dergelijke dan krijgt die persoon vanzelf een rol in het leven van het kind, natuurlijk. En dat is prima. Dan is het inderdaad een voordeel dat er geen oud zeer is van een verbroken relatie.

Misschien bedoel je dat je als alleenstaande ook zou kunnen kiezen om het alleen te doen, in de hoop dat er spoedig een partner komt en dat die dan de tweede ouderrol op zich neemt. Kan, maar dat is nogal een gok en een druk op die nieuwe relatie. Ik heb daar niet voor gekozen. Niet in de laatste plaats omdat dat in mijn geval nooit een vaderfiguur voor mijn kind zou opleveren. :P .
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
  zondag 24 juni 2018 @ 22:11:44 #55
70514 littledrummergirl
voor uw vrijmibo
pi_180023782
Ik schreef het niet heel duidelijk op maar ik bedoelde het idd zoals in je eerste voorbeeld lemijn :Y. Dat lijkt me inderdaad iets wat je vooraf goed moet afstemmen of iig moet weten van elkaar hoe je erin staat. Best complex allemaal, nu ik er zo over nadenk :D.

Maar tegelijkertijd zo stoer dat mensen het aangaan, tegen conventies in, gewoon omdat ze het zo graag willen O+
In A World Of Emoticons, I'm Colon Capital D
Everybody needs a bosom for a pillow!
pi_180079144
Ik lees net een stuk in de Volkskrant magazine van afgelopen 23 juni. “Hoe dan ook een gezin” over singles met een kinderwens. Wie weet kan je het ergens vinden :)
♥ J & S
  woensdag 27 juni 2018 @ 14:33:16 #57
166390 shifto
Kirby Shizzle
pi_180079447
quote:
1s.gif Op zondag 24 juni 2018 11:42 schreef T-D het volgende:

[..]

Dat is toch met alle kinderen zo? De ouders kiezen ervoor om een kind te krijgen, puur en alleen omdat ze dat graag willen.
Los van dat er genoeg kinderen worden geboren waarbij de ouders dat niet wilden is het ook bewezen dat kinderen met 2 ouders (welke bij elkaar blijven) nogal wat stappen voor hebben op kinderen met een enkele ouder. Dus in die zin in het zeker egoïstischer dan wanneer je dit als stel beslist.
Thinking about thinking of you.
  woensdag 27 juni 2018 @ 14:45:31 #58
403253 Meke
after all this time? always.
pi_180079597
quote:
1s.gif Op woensdag 27 juni 2018 14:09 schreef klaprooss het volgende:
Ik lees net een stuk in de Volkskrant magazine van afgelopen 23 juni. “Hoe dan ook een gezin” over singles met een kinderwens. Wie weet kan je het ergens vinden :)
https://www.volkskrant.nl(...)k-ontstaan~b11cfc7d/

:)

Vond ik ook een mooi stuk inderdaad!
It is better to be beautiful than to be good, but it is better to be good than to be ugly.
Mijn 101 doelen in 1001 dagen!
pi_180081460
quote:
15s.gif Op woensdag 27 juni 2018 14:33 schreef shifto het volgende:

[..]

Los van dat er genoeg kinderen worden geboren waarbij de ouders dat niet wilden is het ook bewezen dat kinderen met 2 ouders (welke bij elkaar blijven) nogal wat stappen voor hebben op kinderen met een enkele ouder. Dus in die zin in het zeker egoïstischer dan wanneer je dit als stel beslist.
Maar zit er dan een verschil tussen een bewust alleenstaande of een alleenstaande door een nare oorzaak?
Want ze maken dus wel onderscheid in wat voor twee oudergezinnen stappen voor hebben. (Ze moeten bij elkaar blijven).
Dus in die zin zijn alleen de ouders die bij elkaar blijven minder egoïstisch.
  woensdag 27 juni 2018 @ 16:28:05 #60
166390 shifto
Kirby Shizzle
pi_180081540
quote:
1s.gif Op woensdag 27 juni 2018 16:22 schreef Omentielvo het volgende:

[..]

Maar zit er dan een verschil tussen een bewust alleenstaande of een alleenstaande door een nare oorzaak?
Want ze maken dus wel onderscheid in wat voor twee oudergezinnen stappen voor hebben. (Ze moeten bij elkaar blijven).
Dus in die zin zijn alleen de ouders die bij elkaar blijven minder egoïstisch.
Dat zou opgaan als mensen in die toekomst konden kijken, dat kan helaas niet. Je kan met goede hoop en goed geweten met zijn 2 aan kinderen beginnen en dan kan er altijd iets gebeuren. Dat heeft dan ook altijd zijn weerslag op het kind. Echter omdat je dat van te voren niet kan weten begin je er dus minder egoïstisch aan dan dat je al op die voet begint (als enkele ouder).

Ik vind dat mensen moeten doen wat ze willen hoor, maar in je eentje ouder worden doe je niet voor het kind.
Thinking about thinking of you.
pi_180081851
Ik zie het anders. Juist omdat je niet in de toekomst kan kijken is elke reden voor en kind egoïstisch.
Ik ben trouwens elke dag blij met mijn egoïstische keus om alleenstaande moeder te worden. O+
  woensdag 27 juni 2018 @ 16:45:10 #62
166390 shifto
Kirby Shizzle
pi_180081928
Dat mag. Wijzelf beginnen nu pas aan kinderen omdat wij (ik) nu pas het gevoel hebben een kind met een zo goed mogelijke basis op de wereld te kunnen zetten. Ik zou het onverantwoord van mijzelf hebben gevonden om eerder aan kinderen te beginnen. Ik ben er van overtuigd dat die ook wel oud geworden zou zijn, maar nu weet ik zeker dat ik meer te bieden heb en dus een beter leven aan mijn kind kan geven.

Ik snap heel goed dat jij blij bent met je keus, ik hoop dat je kind dat over 20 jaar ook is. :)
Thinking about thinking of you.
pi_180082106
Dat laatste is de wens van elke ouder denk ik. O+

Wat betreft de goede basis. Dat is voor elke ouder weer anders. Er bestaat voor mij niet 1 goede basis.
Voor jou was dit het juiste moment. Voor een ander is het liefde en ruimte. Voor mij was de basis ook goed door weer andere redenen.
De basis is voor mij vooral een mening van de (toekomstige) ouder.

[ Bericht 52% gewijzigd door Omentielvo op 27-06-2018 17:01:50 ]
pi_180082239
quote:
15s.gif Op woensdag 27 juni 2018 14:33 schreef shifto het volgende:

[..]

Los van dat er genoeg kinderen worden geboren waarbij de ouders dat niet wilden is het ook bewezen dat kinderen met 2 ouders (welke bij elkaar blijven) nogal wat stappen voor hebben op kinderen met een enkele ouder. Dus in die zin in het zeker egoïstischer dan wanneer je dit als stel beslist.
Klopt maar niemand kan in de toekomst kijken. Anders had ik waarschijnlijk ook andere keuzes gemaakt.
  woensdag 27 juni 2018 @ 17:34:55 #65
166390 shifto
Kirby Shizzle
pi_180083041
quote:
1s.gif Op woensdag 27 juni 2018 16:54 schreef Omentielvo het volgende:
Dat laatste is de wens van elke ouder denk ik. O+

Wat betreft de goede basis. Dat is voor elke ouder weer anders. Er bestaat voor mij niet 1 goede basis.
Voor jou was dit het juiste moment. Voor een ander is het liefde en ruimte. Voor mij was de basis ook goed door weer andere redenen.
De basis is voor mij vooral een mening van de (toekomstige) ouder.
Mee eens. Als die goede basis er maar is!

Maar 2 perfecte ouders is natuurlijk altijd beter dan 1 perfecte ouder.

Niet dat de perfecte ouder bestaat. :Y)
Thinking about thinking of you.
  woensdag 27 juni 2018 @ 19:57:54 #66
57269 Lemijn
luistert ook naar Leijn
pi_180087004
Los van dat je niet hoeft te streven naar perfectie, volgens mij is goed al goed genoeg, is uit wetenschappelijk onderzoek al gebleken dat kinderen het niet slechter doen bij bewust alleenstaande moeders dan bij traditionele tweeoudergezinnen.

Er zijn zoveel variabelen die maken of een kind het goed heeft - het aantal ouders en van welk geslacht/ welke geaardheid die zijn, is echt maar een onderdeel daarvan. Dus zeggen dat bewust alleenstaande ouders egoïstisch zijn: ja, open deur. Dat ze het beter zouden kunnen laten in het belang van hun kinderen: onjuist.
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
pi_180967620
Het is al weer even geleden dat ik hier gereageerd heb. Maar alle vragen, ervaringen en anderszins interessante bijdrages zijn erg waardevol in de brij aan gedachtes die er zijn als je heel bewust nadenkt over solomoederschap (vond ik wel een erg mooie term, aangezien bewust alleenstaand moederschap ook duidt op bewust alleenstaand. Dat is niet voor iedereen, en voor mij iig niet, het geval.).

Ik ben inmiddels een boek aan het lezen dat heet: Geen partner, wel een kinderwens

Een erg fijn boek waarin eigenlijk een hoop vragen, artikelen, onderzoeken maar ook quotes van solomoeders of kinderen van donoren benoemd worden. Ik heb het boek nog niet uit, maar het is nu al de moeite waard vind ik iig.

Ik ben inmiddels ook met wat andere vrouwen in gesprek die in dezelfde fase zitten van het maken van een keuze. En door het ook echt hardop te bespreken merk ik dat de brij aan informatie steeds meer geordend raakt en het ook steeds concreter wordt waar ik voor mijzelf naar toe wil.
Heb wel een poging gewaagd om met donoren in contact te komen maar dat heb ik voor nu weer even geschrapt. Er zaten een paar aparte contacten tussen, waar ik mij op geen enkele manier comfortabel bij voelde.

Wat mij de afgelopen tijd bij mijzelf is opgevallen is dat ik steeds meer merk dat de mogelijke keuze voor co-ouderschap met een wensvader steeds minder bij mij als persoon gaat passen. Ik heb de optie nog niet volledig 'afgeschreven' maar op de voorgrond is hij ook helemaal niet.

Dan blijft er nog de keuze tussen B-donor of C-donor over. B= een donor uit een kliniek waarbij het kindje vanaf zijn/haar 16e de gegevens kan opvragen om contact te leggen. En C= een donor die je zelf zoekt en je vooraf meer weet van je donor en daar in onderling contact afspraken kunt maken hoe je met de donor de toekomst ziet.

Het is een mooi en interessant onderwerp maar toch nog steeds wel erg onderbelicht. Je ziet en leest wel veel meer over de mogelijkheden, met name gericht op de LHBTI-groep. Maar toch minder op de wens van solomoeders die heteroseksueel zijn. In de basis, de keuze van het ouderschap dmv een donor, is het 'natuurlijk' het zelfde. Maar de buitenwereld lijkt het 'normaler' te vinden dat de groep LHBTI normaler is voor de keuze van ouderschap met een donor (want het is niet de standaard man/vrouw relatie) dan een alleenstaande vrouw die kiest voor solomoederschap (ongeacht de achterliggende reden).

ik dacht ik schrijf hier weer even wat weg. Voor mijzelf, voor eventueel meelezende andere vrouwen/mannen die met dezelfde gedachtes en keuzes maken zitten, voor andere geïnteresseerden.
pi_180971258
Hi MiNi1981,

Ik ben al bijna vier jaar (on)bewust alleenstaande moeder en op dit moment 5 weken zwanger van de tweede.

Mijn oudste is geboren als ‘geluk bij een ongeluk’ so to speak, de tweede nu, is van een C-donor. Ik denk dat ik er ongeveer een jaar, anderhalf jaar over gedaan heb om hem te vinden. Inderdaad zijn er wat viezige en opdringerige types tussen, en mannen die vinden dat je op je knietjes dank moet zeggen omdat ze je willen helpen. Zo iemand komt natuurlijk wel dicht bij je (dwz bij je thuis of iig heb je een of meer keren face to face contact), dus ik vond het heel belangrijk dat ik me comfortabel voelde. Op een gegeven moment werd dàt belangrijker dan het uiterlijk.

Uiteindelijk heb ik ‘mijn’ donor (ook nog met de uiterlijke kenmerken die ik wilde) gevonden op OneWish, eerst afgesproken, toen een donorcontract opgesteld en uiteindelijk de eerste donatie.

In principe is er geen contact, behalve als het kind dat wil en we hebben afgesproken dat er een keer in het jaar een update met foto’s zijn kant opgaat.
  woensdag 22 augustus 2018 @ 13:51:38 #69
277627 Seven.
We are Borg.
pi_181371611
quote:
0s.gif Op zondag 5 augustus 2018 23:27 schreef Djoess het volgende:
Hi MiNi1981,

Ik ben al bijna vier jaar (on)bewust alleenstaande moeder en op dit moment 5 weken zwanger van de tweede.

Mijn oudste is geboren als ‘geluk bij een ongeluk’ so to speak, de tweede nu, is van een C-donor. Ik denk dat ik er ongeveer een jaar, anderhalf jaar over gedaan heb om hem te vinden. Inderdaad zijn er wat viezige en opdringerige types tussen, en mannen die vinden dat je op je knietjes dank moet zeggen omdat ze je willen helpen. Zo iemand komt natuurlijk wel dicht bij je (dwz bij je thuis of iig heb je een of meer keren face to face contact), dus ik vond het heel belangrijk dat ik me comfortabel voelde. Op een gegeven moment werd dàt belangrijker dan het uiterlijk.

Uiteindelijk heb ik ‘mijn’ donor (ook nog met de uiterlijke kenmerken die ik wilde) gevonden op OneWish, eerst afgesproken, toen een donorcontract opgesteld en uiteindelijk de eerste donatie.

In principe is er geen contact, behalve als het kind dat wil en we hebben afgesproken dat er een keer in het jaar een update met foto’s zijn kant opgaat.
Spannend, tweede al onderweg. Gefeliciteerd! En hoe is het contact met de vader van je eerste kindje, als ik vragen mag?

[ Bericht 2% gewijzigd door Seven. op 22-08-2018 14:32:51 ]
Resistance is futile.
  woensdag 22 augustus 2018 @ 14:31:36 #70
277627 Seven.
We are Borg.
pi_181372405
Ik weet niet of mijn verhaal hier past.

Ik heb een paar keer samengewoond en steevast erg ongelukkig geweest in de liefde (dat lag deels aan mezelf). Ik twijfelde altijd aan mijn kinderwens. Ik schommelde tussen 'ik wil een groot gezin' naar 'niet mijn ding' en 'ik ben te jong om het uit te sluiten'.

2,5 jaar geleden ging er weer een relatie voorbij. En toen ontstond ook een nieuwe zelfverzekerdheid, ik voelde ineens dat ik helemaal niet hoefde te wachten op 'de juiste vent' en 'de juiste omstandigheden'. Ik was sowieso wel klaar met relaties, dus ik begon me voor te bereiden op mijn toekomst alleen, en daarin de omstandigheden creëren om zelf een gezinnetje te vormen. Ik heb met mezelf een pact gesloten om de omstandigheden er naar te maken, dus eerst settelen op 1 plek en huis kopen. De goeie baan was op dat moment al een feit. En daarna verder nadenken over de invulling, ik hinkte ook heel erg op twee gedachten tussen co-ouderschap en donor.

Ik ben in het jaar dat daarop volgde vanuit Engeland terug verhuisd naar Nederland, want ik heb hier een sterker vangnet. De baan die ik nu heb, is véél beter dan mijn vorige en deze werkgever is ook veel geschikter voor jonge ouders. Ik bleef wel daten maar alleen met de intentie om te scharrelen. En toen kwam ik mijn partner tegen. Binnen een week was het mij wel duidelijk dat ik met een fantastische kerel te maken heb. En sinds ik met hem ben, weet ik dus hoe een leuke gezonde relatie kan werken. Uiteindelijk dacht ik.. fuck it, ik ga gewoon eerst kijken hoe het voelt om contact te hebben met mogelijke co-ouders, en als dat niet goed voelt, dan kan ik alsnog terugvallen op het donor-plan. Ik heb na mijn terugkeer via meerdangewenst.nl oriënterend contact gehad met een homostel, waar geen klik mee bleek te zijn. Ik heb met een bevriende homo overlegd, zijn partner wilde echter liever een adoptiekind uit China (ook vanwege zijn Chinese afkomst). Ik heb een half jaartje nadat mijn partner en ik elkaar hebben leren kennen, een superleuk huis met 3 slaapkamers gekocht (dat worden er na verbouwing 4). We zijn nu 1,5 jaar samen, hij woont er gewoon bij in en zijn dochters van 10 en 13 hebben allebei hun eigen kamer. Ik heb vanaf het begin open kaart gespeeld, dat ik bezig ben met mijn kinderwens. Hij heeft mij vrij gelaten in de contacten met de eerder genoemde homostellen, en ik heb hem de keuze gelaten of en in hoeverre hij erbij betrokken wilde zijn.

Begin dit jaar gaf hij aan dat hij een 'gewoon' gezin wilde met mij, waarin hij de vaderrol voor zichzelf wil, ware het niet dat hij een genetische afwijking heeft die hij niet door wil geven. Hij is daar heel stellig in, als hij had geweten van zijn afwijking, dan waren zijn dochters er niet geweest. Hij geeft ook aan dat hij zonder genetische afwijking, een biologisch kindje samen met mij zou willen. Dus sindsdien zijn we een beetje aan het rondkijken voor een Deense donor. Ik heb aan hem gevraagd om na te denken over anoniem of niet-anoniem. Ik heb een voorkeur voor niet-anoniem. Hij heeft zelf ook wel eens aangegeven dat hij het liefst een B-donor wil, maar dat was zijn eerste gedachte en deze

Als mijn huisarts volgende week terug is, dan maak ik een afspraak voor een verwijzing naar de fertiliteitskliniek. Met een Deense donor, is er momenteel een wachtlijst van 9 weken (volgens mij 9 weken wachten voor het eerste consult, en dan 9 weken wachten voor de behandeling). Dus hopelijk eind oktober/begin november het eerste consult en dan rond de jaarwisseling beginnen met actief proberen..! Hopelijk gaat het allemaal een beetje volgens dat plan, dan zou ik binnen een jaar of 2 al moeder kunnen zijn. En tegen de verwachting in, samen met een geweldige partner/vader,
Resistance is futile.
  woensdag 22 augustus 2018 @ 14:39:25 #71
277627 Seven.
We are Borg.
pi_181372520
quote:
0s.gif Op zondag 5 augustus 2018 21:24 schreef MiNi1981 het volgende:
Het is al weer even geleden dat ik hier gereageerd heb. Maar alle vragen, ervaringen en anderszins interessante bijdrages zijn erg waardevol in de brij aan gedachtes die er zijn als je heel bewust nadenkt over solomoederschap (vond ik wel een erg mooie term, aangezien bewust alleenstaand moederschap ook duidt op bewust alleenstaand. Dat is niet voor iedereen, en voor mij iig niet, het geval.).

Ik ben inmiddels een boek aan het lezen dat heet: Geen partner, wel een kinderwens

Een erg fijn boek waarin eigenlijk een hoop vragen, artikelen, onderzoeken maar ook quotes van solomoeders of kinderen van donoren benoemd worden. Ik heb het boek nog niet uit, maar het is nu al de moeite waard vind ik iig.

Ik ben inmiddels ook met wat andere vrouwen in gesprek die in dezelfde fase zitten van het maken van een keuze. En door het ook echt hardop te bespreken merk ik dat de brij aan informatie steeds meer geordend raakt en het ook steeds concreter wordt waar ik voor mijzelf naar toe wil.
Heb wel een poging gewaagd om met donoren in contact te komen maar dat heb ik voor nu weer even geschrapt. Er zaten een paar aparte contacten tussen, waar ik mij op geen enkele manier comfortabel bij voelde.

Wat mij de afgelopen tijd bij mijzelf is opgevallen is dat ik steeds meer merk dat de mogelijke keuze voor co-ouderschap met een wensvader steeds minder bij mij als persoon gaat passen. Ik heb de optie nog niet volledig 'afgeschreven' maar op de voorgrond is hij ook helemaal niet.

Dan blijft er nog de keuze tussen B-donor of C-donor over. B= een donor uit een kliniek waarbij het kindje vanaf zijn/haar 16e de gegevens kan opvragen om contact te leggen. En C= een donor die je zelf zoekt en je vooraf meer weet van je donor en daar in onderling contact afspraken kunt maken hoe je met de donor de toekomst ziet.

Het is een mooi en interessant onderwerp maar toch nog steeds wel erg onderbelicht. Je ziet en leest wel veel meer over de mogelijkheden, met name gericht op de LHBTI-groep. Maar toch minder op de wens van solomoeders die heteroseksueel zijn. In de basis, de keuze van het ouderschap dmv een donor, is het 'natuurlijk' het zelfde. Maar de buitenwereld lijkt het 'normaler' te vinden dat de groep LHBTI normaler is voor de keuze van ouderschap met een donor (want het is niet de standaard man/vrouw relatie) dan een alleenstaande vrouw die kiest voor solomoederschap (ongeacht de achterliggende reden).

ik dacht ik schrijf hier weer even wat weg. Voor mijzelf, voor eventueel meelezende andere vrouwen/mannen die met dezelfde gedachtes en keuzes maken zitten, voor andere geïnteresseerden.
Haha, herkenbaar. Vol goede moed aan het co-ouderschap idee beginnen en gaandeweg ontdekken dat het je minder en minder aanspreekt.

Heb je al eens op de website van Cryos gekeken? Ik heb dat een paar maanden geleden voor het eerst gedaan, mijn bek viel open. :7 .

Een vriendin van me is ook via een (Nederlandse) donor in verwachting geraakt via het ziekenhuis in Arnhem. Dus zij mocht niet zelf kiezen, plus wachtlijst en naar nu blijkt: de administratie van dit ziekenhuis is een enorme puinhoop, dus daar wil ik zelf niet naartoe. Ze heeft de biologische vader zelf opgespoord en via zelf-inseminatie heeft ze een tweede kindje met hem gekregen. Ze hebben regelmatig contact met hem, de invulling die zij er aan geven is heel leuk (vind ik).
Resistance is futile.
pi_181372537
quote:
14s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 14:39 schreef Seven. het volgende:

[..]

Haha, herkenbaar. Vol goede moed aan het co-ouderschap idee beginnen en gaandeweg ontdekken dat het je minder en minder aanspreekt.

Heb je al eens op de website van Cryos gekeken? Ik heb dat een paar maanden geleden voor het eerst gedaan, mijn bek viel open. :7 .

Een vriendin van me is ook via een (Nederlandse) donor in verwachting geraakt via het ziekenhuis in Arnhem. Dus zij mocht niet zelf kiezen, plus wachtlijst en naar nu blijkt: de administratie van dit ziekenhuis is een enorme puinhoop, dus daar wil ik zelf niet naartoe. Ze heeft de biologische vader zelf opgespoord en via zelf-inseminatie heeft ze een tweede kindje met hem gekregen. Ze hebben regelmatig contact met hem, de invulling die zij er aan geven is heel leuk (vind ik).
Jij hebt toch een vriend?
  woensdag 22 augustus 2018 @ 14:55:04 #73
277627 Seven.
We are Borg.
pi_181372797
quote:
1s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 14:40 schreef T-D het volgende:

[..]

Jij hebt toch een vriend?
Dat klopt. Toen ik hem leerde kennen, had ik mijn leven net omgegooid omdat ik single moeder zou worden, maar daar kwam hij tussendoor fietsen.

We willen graag samen een kindje, maar geen biologische omdat Six. een genetische afwijking heeft die hij niet door wil geven.
Resistance is futile.
  woensdag 22 augustus 2018 @ 14:57:27 #74
277627 Seven.
We are Borg.
pi_181372845
quote:
0s.gif Op vrijdag 15 juni 2018 21:46 schreef Omentielvo het volgende:
Maakt niet uit.

Co-ouderschap heb ik nooit aan gedacht
Dus de manier hoe was een vrij makkelijke keus.

Om echt de stap te nemen ben ik echt wel heel lang mee bezig geweest. Ik ging rammelen rond mijn dertigste. Maar in het begin meer als wens. Toen een nichtje van mij zwanger raakte wist ik echt dat ik het ook wilde en ben ik meer gaan denken over de manier waarop. Maar zelfs toen duurde het nog een jaar voordat ik de knoop doorhakte.

Het alleenstaand ouderschap en sowieso het moeder worden overviel me. Er waren achteraf zoveel dingen die ik gewoon niet voorzien had.
Maar elke dag ben ik nog zo blij met de gemaakte stap. O+
_O_ _O_

Ik ben even benieuwd naar de dingen die je niet aan zag komen?
Resistance is futile.
pi_181372881
quote:
7s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 14:55 schreef Seven. het volgende:

[..]

Dat klopt. Toen ik hem leerde kennen, had ik mijn leven net omgegooid omdat ik single moeder zou worden, maar daar kwam hij tussendoor fietsen.

We willen graag samen een kindje, maar geen biologische omdat Six. een genetische afwijking heeft die hij niet door wil geven.
Oh zo. Ik snap dat hij zijn afwijking niet door wil geven.
Denemarken nog een optie voor jou? Mijn buurvrouw is ook een BAM en die heeft het via een kliniek in Denemarken gedaan.
  woensdag 22 augustus 2018 @ 15:14:31 #76
277627 Seven.
We are Borg.
pi_181373177
quote:
1s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 14:59 schreef T-D het volgende:

[..]

Oh zo. Ik snap dat hij zijn afwijking niet door wil geven.
Denemarken nog een optie voor jou? Mijn buurvrouw is ook een BAM en die heeft het via een kliniek in Denemarken gedaan.
Dat is dé optie zelfs. Voordat hij in beeld was, neigde ik meer naar co-ouderschap. Maar natuurlijk wil ik mijn partner het liefst als vaderfiguur.

Ik wil via Isala kliniek in Zwolle, zij werken samen met Cryos. Vriendin van mij is in de administratieve kutzooi van het ziekenhuis in Arnhem terechtgekomen, dit heeft een grote impact gehad op het leven van haar, haar gezin en ook een enorme impact op de donor.

Trouwens, diegenen die Cryos overwegen: sinds 1 juli is de Deense wetgeving veranderd.

quote:
Verzendt u donorsperma wereldwijd aan particuliere cliënten voor thuisinseminatie?
Cryos International Denmark is een spermabank die valt onder de Deense wetgeving en mag per 1 juli 2018 niet meer leveren aan anderen dan goedgekeurde weefselcentra, vruchtbaarheidsklinieken, ziekenhuisafdelingen en geautoriseerde professionele zorgverleners. 

Geen veranderingen voor bezorging aan vruchtbaarheidsklinieken en ziekenhuizen
Na 1 juli 2018 blijft het voor onze privé cliënten gelukkig nog steeds mogelijk om orders en reserveringen bij Cryos te maken om donorsperma te laten bezorgen bij goedgekeurde weefselcentra, vruchtbaarheidsklinieken, ziekenhuisafdelingen en geautoriseerde professionele gezondheidsverzorgers.
Ik vermoed dus dat thuisinseminatie niet meer tot de mogelijkheden hoort, maar ik wil er toch naar vragen tijdens mijn consult.
Resistance is futile.
pi_181373920
De buurvrouw deed het inderdaad thuis, maar haar kind is inmiddels alweer 5 jaar.
pi_181376919
quote:
14s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 14:39 schreef Seven. het volgende:

[..]

Haha, herkenbaar. Vol goede moed aan het co-ouderschap idee beginnen en gaandeweg ontdekken dat het je minder en minder aanspreekt.

Heb je al eens op de website van Cryos gekeken? Ik heb dat een paar maanden geleden voor het eerst gedaan, mijn bek viel open. :7 .

Een vriendin van me is ook via een (Nederlandse) donor in verwachting geraakt via het ziekenhuis in Arnhem. Dus zij mocht niet zelf kiezen, plus wachtlijst en naar nu blijkt: de administratie van dit ziekenhuis is een enorme puinhoop, dus daar wil ik zelf niet naartoe. Ze heeft de biologische vader zelf opgespoord en via zelf-inseminatie heeft ze een tweede kindje met hem gekregen. Ze hebben regelmatig contact met hem, de invulling die zij er aan geven is heel leuk (vind ik).
Ja dat van het ziekenhuis in Arnhem heb ik ook gelezen. Dat blijft natuurlijk altijd een risico.
Niet om het te bagatelliseren, maar het zal mij niets verbazen dat dit op meer plekken het geval zal zijn maar (nog) niet bekend. En dat is, en vind ik ook, een enorm risico.

Ja de Deense website ken ik. Bijzonder hoeveel je vooraf van die donoren kunt weten. Heb je voor je eigen gevoel het wel (iets) meer in de hand. Maar het prijskaartje is er ook naar (natuurlijk).

Ik moet de afspraak met de huisarts nog maken, maar soms voelt het ook wel een beetje als een soort van tikkende tijdbom. Vooral vanuit de gedachte dat het niet bij een eerste of tweede poging direct raak hoeft te zijn.
Maar ik merk ook dat de tijd die ik er voor neem, er over nadenk en er met mensen over praat het vooral steeds concreter wordt en dat is en voelt goed.
pi_181378881
quote:
7s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 14:55 schreef Seven. het volgende:
We willen graag samen een kindje, maar geen biologische omdat Six. een genetische afwijking heeft die hij niet door wil geven.
Uit nieuwsgierigheid: kan dat niet worden voorkomen met embryoselectie?
  woensdag 22 augustus 2018 @ 19:47:47 #80
277627 Seven.
We are Borg.
pi_181379133
quote:
0s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 18:21 schreef MiNi1981 het volgende:

[..]

Ja dat van het ziekenhuis in Arnhem heb ik ook gelezen. Dat blijft natuurlijk altijd een risico.
Niet om het te bagatelliseren, maar het zal mij niets verbazen dat dit op meer plekken het geval zal zijn maar (nog) niet bekend. En dat is, en vind ik ook, een enorm risico.

Ja de Deense website ken ik. Bijzonder hoeveel je vooraf van die donoren kunt weten. Heb je voor je eigen gevoel het wel (iets) meer in de hand. Maar het prijskaartje is er ook naar (natuurlijk).

Ik moet de afspraak met de huisarts nog maken, maar soms voelt het ook wel een beetje als een soort van tikkende tijdbom. Vooral vanuit de gedachte dat het niet bij een eerste of tweede poging direct raak hoeft te zijn.
Maar ik merk ook dat de tijd die ik er voor neem, er over nadenk en er met mensen over praat het vooral steeds concreter wordt en dat is en voelt goed.
Als het moment daar is, dan weet je het wel.

Ik heb tot zover alleen uitgebreide profielen bekeken. Het is wel aan de prijs inderdaad...!
Resistance is futile.
  woensdag 22 augustus 2018 @ 19:48:34 #81
277627 Seven.
We are Borg.
pi_181379160
quote:
0s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 19:40 schreef Bleie het volgende:

[..]

Uit nieuwsgierigheid: kan dat niet worden voorkomen met embryoselectie?
Dat weet ik niet. Ik zal het in ieder geval voorleggen bij de dokter.
Resistance is futile.
pi_181379516
quote:
0s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 14:31 schreef Seven. het volgende:
Ik weet niet of mijn verhaal hier past.

Ik heb een paar keer samengewoond en steevast erg ongelukkig geweest in de liefde (dat lag deels aan mezelf). Ik twijfelde altijd aan mijn kinderwens. Ik schommelde tussen 'ik wil een groot gezin' naar 'niet mijn ding' en 'ik ben te jong om het uit te sluiten'.

2,5 jaar geleden ging er weer een relatie voorbij. En toen ontstond ook een nieuwe zelfverzekerdheid, ik voelde ineens dat ik helemaal niet hoefde te wachten op 'de juiste vent' en 'de juiste omstandigheden'. Ik was sowieso wel klaar met relaties, dus ik begon me voor te bereiden op mijn toekomst alleen, en daarin de omstandigheden creëren om zelf een gezinnetje te vormen. Ik heb met mezelf een pact gesloten om de omstandigheden er naar te maken, dus eerst settelen op 1 plek en huis kopen. De goeie baan was op dat moment al een feit. En daarna verder nadenken over de invulling, ik hinkte ook heel erg op twee gedachten tussen co-ouderschap en donor.

Ik ben in het jaar dat daarop volgde vanuit Engeland terug verhuisd naar Nederland, want ik heb hier een sterker vangnet. De baan die ik nu heb, is véél beter dan mijn vorige en deze werkgever is ook veel geschikter voor jonge ouders. Ik bleef wel daten maar alleen met de intentie om te scharrelen. En toen kwam ik mijn partner tegen. Binnen een week was het mij wel duidelijk dat ik met een fantastische kerel te maken heb. En sinds ik met hem ben, weet ik dus hoe een leuke gezonde relatie kan werken. Uiteindelijk dacht ik.. fuck it, ik ga gewoon eerst kijken hoe het voelt om contact te hebben met mogelijke co-ouders, en als dat niet goed voelt, dan kan ik alsnog terugvallen op het donor-plan. Ik heb na mijn terugkeer via meerdangewenst.nl oriënterend contact gehad met een homostel, waar geen klik mee bleek te zijn. Ik heb met een bevriende homo overlegd, zijn partner wilde echter liever een adoptiekind uit China (ook vanwege zijn Chinese afkomst). Ik heb een half jaartje nadat mijn partner en ik elkaar hebben leren kennen, een superleuk huis met 3 slaapkamers gekocht (dat worden er na verbouwing 4). We zijn nu 1,5 jaar samen, hij woont er gewoon bij in en zijn dochters van 10 en 13 hebben allebei hun eigen kamer. Ik heb vanaf het begin open kaart gespeeld, dat ik bezig ben met mijn kinderwens. Hij heeft mij vrij gelaten in de contacten met de eerder genoemde homostellen, en ik heb hem de keuze gelaten of en in hoeverre hij erbij betrokken wilde zijn.

Begin dit jaar gaf hij aan dat hij een 'gewoon' gezin wilde met mij, waarin hij de vaderrol voor zichzelf wil, ware het niet dat hij een genetische afwijking heeft die hij niet door wil geven. Hij is daar heel stellig in, als hij had geweten van zijn afwijking, dan waren zijn dochters er niet geweest. Hij geeft ook aan dat hij zonder genetische afwijking, een biologisch kindje samen met mij zou willen. Dus sindsdien zijn we een beetje aan het rondkijken voor een Deense donor. Ik heb aan hem gevraagd om na te denken over anoniem of niet-anoniem. Ik heb een voorkeur voor niet-anoniem. Hij heeft zelf ook wel eens aangegeven dat hij het liefst een B-donor wil, maar dat was zijn eerste gedachte en deze

Als mijn huisarts volgende week terug is, dan maak ik een afspraak voor een verwijzing naar de fertiliteitskliniek. Met een Deense donor, is er momenteel een wachtlijst van 9 weken (volgens mij 9 weken wachten voor het eerste consult, en dan 9 weken wachten voor de behandeling). Dus hopelijk eind oktober/begin november het eerste consult en dan rond de jaarwisseling beginnen met actief proberen..! Hopelijk gaat het allemaal een beetje volgens dat plan, dan zou ik binnen een jaar of 2 al moeder kunnen zijn. En tegen de verwachting in, samen met een geweldige partner/vader,
Off topic, maar is embryoselectie oid niet mogelijk voor jullie? Of andere vormen van selectie?

Schijnt wel veel te kunnen tegenwoordig.
Whatever...
pi_181379532
quote:
0s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 19:40 schreef Bleie het volgende:

[..]

Uit nieuwsgierigheid: kan dat niet worden voorkomen met embryoselectie?
Ja, dat dus... Sorry, ik had niet alles gelezen.
Whatever...
  woensdag 22 augustus 2018 @ 20:03:09 #84
277627 Seven.
We are Borg.
pi_181379562
Ik wist niet eens dat dit al kan, om heel eerlijk te zijn...! Maar eens bespreken met mijn vent.

:)
Resistance is futile.
pi_181379799
quote:
0s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 20:03 schreef Seven. het volgende:
Ik wist niet eens dat dit al kan, om heel eerlijk te zijn...! Maar eens bespreken met mijn vent.

:)
Hangt heel erg van de afwijking af. En het moet ook betaald worden door de verzekeraar, want het is duur.

https://www.pgdnederland.nl
Whatever...
  woensdag 22 augustus 2018 @ 20:54:45 #86
277627 Seven.
We are Borg.
pi_181381314
quote:
1s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 20:10 schreef Spanky78 het volgende:

[..]

Hangt heel erg van de afwijking af. En het moet ook betaald worden door de verzekeraar, want het is duur.

https://www.pgdnederland.nl
Verzekering zoek ik uit. IVF wordt vergoed. Een intake in Maastricht, en dan zullen we het weten of dit mogelijk is voor ons.
Resistance is futile.
pi_181381888
Als het kan, is dat wellicht een mooie oplossing voor jullie.
  woensdag 22 augustus 2018 @ 21:24:33 #88
243360 _NIKKI_
In de wolken...
pi_181382557
quote:
7s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 20:54 schreef Seven. het volgende:

[..]

Verzekering zoek ik uit. IVF wordt vergoed. Een intake in Maastricht, en dan zullen we het weten of dit mogelijk is voor ons.
Ik heb dit traject 4 keer doorlopen. PGD wordt in principe net als IVF vergoed door de zorgverzekering. Wel met het max. van 3 pogingen per doorgaande zwangerschap van minimaal x weken.
Mocht jouw aandoening er nog niet bij staan, dan kan het ook dat ze een PGD test specifiek voor jou aandoening gaan ontwikkelen indien dat mogelijk is.
Mama van 3!
  woensdag 22 augustus 2018 @ 21:29:56 #89
171422 LadyBlack
paint it black
pi_181382772
Ik zie nu pas dat dit topic er is.

TS, ik ben een kind van een alleenstaande moeder. Niet bewust alleenstaand, wel bewust moeder :) Toen zij na haar 30e nog geen goede partner had, wilde ze toch heel erg graag een kindje. Een vriend van een vriendin was al donor bij een kliniek en wilde in dit geval ook wel donor zijn. De afspraak was, geen rechten en geen plichten. Er is altijd contact geweest, al was het niet als vaderfiguur, maar meer als verre vriend.

Een vader in huis heb ik nooit gemist. Mijn moeder was gewoon mijn ouder, meer was ik niet gewend en was ook niet nodig. Een vaderfiguur / rolmodel zag ik wel bij vriendinnetjes thuis maar heb ik nooit gewenst. Ik ben altijd heel erg blij geweest dat ik gewoon weet wie mijn vader is. Ik lijk ook nog eens enorm op hem, en ik denk dat ik me anders altijd afgevraagd zou hebben van wie ik nou mijn genen zou hebben. Er was geen gehei, geen 'wachten tot je oud genoeg bent', er was gewoon altijd duidelijkheid.

Dit kan misschien nog helpen bij je keuze tussen donor B of C. Succes met alles!

Ohja, en my two cents over alleenstaand ouderschap: volgens mij is een kindje sowieso goed af als het heel gewenst is. In één of in twee gezinnen :)
E & S
  woensdag 22 augustus 2018 @ 22:44:53 #90
277627 Seven.
We are Borg.
pi_181385894
quote:
1s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 21:24 schreef _NIKKI_ het volgende:

[..]

Ik heb dit traject 4 keer doorlopen. PGD wordt in principe net als IVF vergoed door de zorgverzekering. Wel met het max. van 3 pogingen per doorgaande zwangerschap van minimaal x weken.
Mocht jouw aandoening er nog niet bij staan, dan kan het ook dat ze een PGD test specifiek voor jou aandoening gaan ontwikkelen indien dat mogelijk is.
En hopelijk ben je nu trotse moeder?
Resistance is futile.
pi_181391502
quote:
0s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 21:29 schreef LadyBlack het volgende:
Ik zie nu pas dat dit topic er is.

TS, ik ben een kind van een alleenstaande moeder. Niet bewust alleenstaand, wel bewust moeder :) Toen zij na haar 30e nog geen goede partner had, wilde ze toch heel erg graag een kindje. Een vriend van een vriendin was al donor bij een kliniek en wilde in dit geval ook wel donor zijn. De afspraak was, geen rechten en geen plichten. Er is altijd contact geweest, al was het niet als vaderfiguur, maar meer als verre vriend.

Een vader in huis heb ik nooit gemist. Mijn moeder was gewoon mijn ouder, meer was ik niet gewend en was ook niet nodig. Een vaderfiguur / rolmodel zag ik wel bij vriendinnetjes thuis maar heb ik nooit gewenst. Ik ben altijd heel erg blij geweest dat ik gewoon weet wie mijn vader is. Ik lijk ook nog eens enorm op hem, en ik denk dat ik me anders altijd afgevraagd zou hebben van wie ik nou mijn genen zou hebben. Er was geen gehei, geen 'wachten tot je oud genoeg bent', er was gewoon altijd duidelijkheid.

Dit kan misschien nog helpen bij je keuze tussen donor B of C. Succes met alles!

Ohja, en my two cents over alleenstaand ouderschap: volgens mij is een kindje sowieso goed af als het heel gewenst is. In één of in twee gezinnen :)
Dankjewel voor je verhaal LadyBlack! Fijn om te lezen hoe jij het als kind van een solomoeder (vind ik na het lezen van een boek hierover een fijner begrip, want idd veel vrouwen zijn niet bewust alleenstaand) hebt ervaren om zonder vaderfiguur op te groeien maar wel gedurende je opvoeding en het ouder worden proces te weten wie je biologische vader is zonder de daaraan hangende rol.

Wat mij momenteel 'afschrikt' in de keuze van een bekende donor is dat ik gelezen heb dat als de donor zelf ook maar een soort van zorgtaak heeft/krijgt, direct of in de toekomst, dit via een rechter voor kan laten komen als de donor toch een soort van contact zou willen meer dan een donor+ is zeg maar.

Nou moet ik eerlijk toegeven dat die gedachte erg gestoeld is bij mij op het hebben van 0 vertrouwen in mannen. Sorry voor de mannelijke meelezer. En ja ik kan dit echt wel iets wat nuanceren voor mijzelf dat niet iedere man zo is. Maar dat gevoel is er nu wel. Dat maakt het iets 'enger'. Want juist wat ik niet wil is een strijd om kinderen. Niet als ik kinderen zou krijgen met een partner waar ik nu zo enorm veel van zou houden maar het later misschien mis gaat (je hoort de vechtscheidingen over de hoofden van kinderen te vaak).
Dat maakt ook dat, na mijn laatste 2 ervaringen (zonder daar verder diep op in te gaan) in relaties, ik de keuze om voor solomoederschap te willen gaan wel heel sterk is. Ook al gun ik mijzelf een partner ooit, nu voelt alles alsof ik dat niet wil. En heb ik altijd gezegd noot een partner te willen om kinderen mee te krijgen.
En om dan te lezen dat je ook een strijd zou kunnen krijgen met een bekende donor (zelf gevonden donor) kwam wel even binnen zeg maar.
Maar tegelijk zou zowel ik als voor mijn kindje het wel fijn vinden om iets meer dan een stukje papier te kennen van een donor. Om daarnaast ook weer als tegenargument te geven dat de zoektocht daarnaar met al die 'aparte' figuren mij ook wel weer daar nog van weghouden....

Toch nog een heel verhaal zo vroeg op de morgen...
Nogmaals dank voor jouw kijk hierop vanuit je eigen ervaring! Heel fijn!
pi_181391515
quote:
0s.gif Op zondag 5 augustus 2018 23:27 schreef Djoess het volgende:
Hi MiNi1981,

Ik ben al bijna vier jaar (on)bewust alleenstaande moeder en op dit moment 5 weken zwanger van de tweede.

Mijn oudste is geboren als ‘geluk bij een ongeluk’ so to speak, de tweede nu, is van een C-donor. Ik denk dat ik er ongeveer een jaar, anderhalf jaar over gedaan heb om hem te vinden. Inderdaad zijn er wat viezige en opdringerige types tussen, en mannen die vinden dat je op je knietjes dank moet zeggen omdat ze je willen helpen. Zo iemand komt natuurlijk wel dicht bij je (dwz bij je thuis of iig heb je een of meer keren face to face contact), dus ik vond het heel belangrijk dat ik me comfortabel voelde. Op een gegeven moment werd dàt belangrijker dan het uiterlijk.

Uiteindelijk heb ik ‘mijn’ donor (ook nog met de uiterlijke kenmerken die ik wilde) gevonden op OneWish, eerst afgesproken, toen een donorcontract opgesteld en uiteindelijk de eerste donatie.

In principe is er geen contact, behalve als het kind dat wil en we hebben afgesproken dat er een keer in het jaar een update met foto’s zijn kant opgaat.
Jij ook bedankt voor je verhaal! Wat fijn dat nr 2 nu onderweg is.

Hoe lang ben je met deze donor in contact geweest alvorens je tot de 'daad' van ZI? bent overgegaan?
OneWish ken ik wel, hoewel (nog) geen lidmaatschap weet ik van het bestaan af.

Wat ik tevens ook weer het 'nadeel' vind van een C-donor. Is dat je moet vertrouwen op hoeveel donaties hij doet bij andere vrouwen.
Maar ja dan kom ik weer even uit dat het vertrouwen in mannen (momenteel) dusdanig beschadigd is dat ik dat lastig vind om in te schatten.

nu echt haasten...
pi_181391925
quote:
0s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 08:20 schreef MiNi1981 het volgende:

[..]

Jij ook bedankt voor je verhaal! Wat fijn dat nr 2 nu onderweg is.

Hoe lang ben je met deze donor in contact geweest alvorens je tot de 'daad' van ZI? bent overgegaan?
OneWish ken ik wel, hoewel (nog) geen lidmaatschap weet ik van het bestaan af.

Wat ik tevens ook weer het 'nadeel' vind van een C-donor. Is dat je moet vertrouwen op hoeveel donaties hij doet bij andere vrouwen.
Maar ja dan kom ik weer even uit dat het vertrouwen in mannen (momenteel) dusdanig beschadigd is dat ik dat lastig vind om in te schatten.

nu echt haasten...
Haal je dan niet twee dingen voor elkaar in je vertrouwen in mannen?
Resistance is futile.
pi_181392136
quote:
7s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 09:05 schreef Seven. het volgende:

[..]

Haal je dan niet twee dingen voor elkaar in je vertrouwen in mannen?
Nee hoor, er is gewoon geen vertrouwen.
  donderdag 23 augustus 2018 @ 09:21:36 #95
401485 Molo
Never feed after midnight
pi_181392185
quote:
1s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 09:18 schreef MiNi1981 het volgende:

[..]

Nee hoor, er is gewoon geen vertrouwen.
In alle mannen? Wow
Respect to the man in the ice cream van
pi_181392245
quote:
1s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 09:18 schreef MiNi1981 het volgende:

[..]

Nee hoor, er is gewoon geen vertrouwen.
Niet lullig bedoeld, maar denk je niet dat je daar eerst mee moet dealen, voor je zoiets op je kindje gaat projecteren?
Ik ben van mening dat je wel twee dingen door elkaar haalt. Natuurlijk zijn er wel betrouwbare mannen, alleen in relaties lukt het voor jou niet. Maar met de biologische vader van jouw kindje, zul je dan ook geen liefdesrelatie hebben.
Resistance is futile.
pi_181392257
quote:
1s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 09:21 schreef Molo het volgende:

[..]

In alle mannen? Wow
Dan heb je niet goed gelezen. Want ik zeg letterlijk dat ik het gevoel van 0 vertrouwen in mannen prima kan nuanceren dat niet iedere man zo is.
Neemt niet weg dat het vertrouwen wat er nu niet is wel leidend is voor beslissingen die ik vandaag de dag neem passend bij waar je je nu bevindt qua gevoel en gedachtes zolang je alles daarin zelf goed kunt afwegen en nuanceren.
  donderdag 23 augustus 2018 @ 09:29:23 #98
243360 _NIKKI_
In de wolken...
pi_181392262
quote:
7s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 22:44 schreef Seven. het volgende:

[..]

En hopelijk ben je nu trotse moeder?
Ja van 3 zelfs. Best een aardig succesverhaal. ;)
Mama van 3!
  donderdag 23 augustus 2018 @ 09:31:36 #99
401485 Molo
Never feed after midnight
pi_181392296
quote:
1s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 09:28 schreef MiNi1981 het volgende:

[..]

Dan heb je niet goed gelezen. Want ik zeg letterlijk dat ik het gevoel van 0 vertrouwen in mannen prima kan nuanceren dat niet iedere man zo is.
Neemt niet weg dat het vertrouwen wat er nu niet is wel leidend is voor beslissingen die ik vandaag de dag neem passend bij waar je je nu bevindt qua gevoel en gedachtes zolang je alles daarin zelf goed kunt afwegen en nuanceren.
Bijzondere denkbeelden wel en ik geloof dat ik me niets kan voorstellen bij je beslissingen om die reden
Respect to the man in the ice cream van
  donderdag 23 augustus 2018 @ 09:34:03 #100
277627 Seven.
We are Borg.
pi_181392339
quote:
1s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 09:29 schreef _NIKKI_ het volgende:

[..]

Ja van 3 zelfs. Best een aardig succesverhaal. ;)
Fijn om te horen en fijn voor jou! Als we deze weg inslaan, mag ik je dan eens een pb sturen als ik vragen heb? Mezelf kennende, ik zal er dan vast wel een topic over aanmaken. :P
Resistance is futile.
pi_181392775
quote:
7s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 09:27 schreef Seven. het volgende:

[..]

Niet lullig bedoeld, maar denk je niet dat je daar eerst mee moet dealen, voor je zoiets op je kindje gaat projecteren?
Ik ben van mening dat je wel twee dingen door elkaar haalt. Natuurlijk zijn er wel betrouwbare mannen, alleen in relaties lukt het voor jou niet. Maar met de biologische vader van jouw kindje, zul je dan ook geen liefdesrelatie hebben.
Projecteren op je kinderen....

Omdat ik ergens niet (meer) in geloof en/of vertrouwen heb projecteer ik dat op toekomstige kinderen? Dat is wel een enorm grote aanname...
pi_181392863
Om het nogmaals te nuanceren want dat doe ik, ik weet dat er mannen zijn die wel te vertrouwen zijn. Maar een voor nu onbekend persoon vertrouwen om iets heel ingrijpends in mijn leven vind ik erg lastig. Dat is net zo iets als dat ik bewust ben van mijn angst van bepaalde dieren die ik niet wil en zal projecteren op mijn kinderen om ze dat mee te geven.

Maar die discussie staat natuurlijk los van bewust solomoederschap.
  donderdag 23 augustus 2018 @ 10:12:33 #103
243360 _NIKKI_
In de wolken...
pi_181392974
quote:
7s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 09:34 schreef Seven. het volgende:

[..]

Fijn om te horen en fijn voor jou! Als we deze weg inslaan, mag ik je dan eens een pb sturen als ik vragen heb? Mezelf kennende, ik zal er dan vast wel een topic over aanmaken. :P
Natuurlijk mag dat! Succes met het nemen van een beslissing de voor jullie goed voelt.
Mama van 3!
  donderdag 23 augustus 2018 @ 10:33:21 #104
277627 Seven.
We are Borg.
pi_181393317
quote:
1s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 09:58 schreef MiNi1981 het volgende:

[..]

Projecteren op je kinderen....

Omdat ik ergens niet (meer) in geloof en/of vertrouwen heb projecteer ik dat op toekomstige kinderen? Dat is wel een enorm grote aanname...
Ik persoonlijk vind het een beetje naïef om te denken dat je dat niet zou projecteren. Ik snap het wel hoor, ik heb ook hele lange tijd geen vertrouwen gehad in mannen. Dat hing allemaal samen met slechte partnerkeuze, die weer voortkwam uit een laag zelfbeeld. Al met al is het resultaat dat ik financiële onafhankelijkheid enorm belangrijk vind, als gevolg daarvan ben ik een carrièrevrouw en bovendien ben ik een feminist. Geen activistisch feminist, maar wel zo één die haar kind het liefst 'geslachtsloos' op zou willen voeden, dus beperken van mannelijke/vrouwelijke rolpatroon (spelen met autootjes en poppen etc.). Dus in die zin, zal mijn verleden de toekomst van mijn kind vormen. Mijn feminist-zijn heeft ook gevolgen voor de relaties die ik aanga, zowel in de liefde als vriendschappelijk. Het botst vaak met traditioneel ingestelde mensen, dus buiten familie, zul je die in mijn kring niet treffen. En dat houdt in dat mijn partner ook een feminist moet zijn, anders kan ik geen harmonieuze relatie hebben.

Zelfs al breng je verbaal geen negativiteit over, door alleen al je eigenheid zal je kind beïnvloed worden. In jouw geval kan ik me voorstellen dat er überhaupt weinig contact zal zijn met mannen, als je ze niet vertrouwd. Met meisjes zoals BlackLady hoeft dat geen enorm probleem te zijn. Maar als je een zoontje krijgt, dan denk ik dat je je toch gedwongen ziet om een vaderfiguur toe te laten in je leven (al zul je er waarschijnlijk geen liefdesrelatie mee hebben). Snap je wat ik bedoel?
Resistance is futile.
  donderdag 23 augustus 2018 @ 17:09:13 #105
57269 Lemijn
luistert ook naar Leijn
pi_181402328
Ik kan het helaas zo snel niet terugvinden, maar ik las recent dat het niet waar is dat het voor jongens belangrijker is om mannelijke rolpatronen te hebben. Jongens en meisjes hebben allemaal een breed palet een opvoeders/voorbeelden nodig, en pikken daaruit wat bij ze past.

edit: en we projecteren allemaal onze overtuigingen etc op onze kinderen. het enige wat je kan doen is je daarvan bewust zijn volgens mij.
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
pi_181405499
quote:
7s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 10:33 schreef Seven. het volgende:

[..]

Ik persoonlijk vind het een beetje naïef om te denken dat je dat niet zou projecteren. Ik snap het wel hoor, ik heb ook hele lange tijd geen vertrouwen gehad in mannen. Dat hing allemaal samen met slechte partnerkeuze, die weer voortkwam uit een laag zelfbeeld. Al met al is het resultaat dat ik financiële onafhankelijkheid enorm belangrijk vind, als gevolg daarvan ben ik een carrièrevrouw en bovendien ben ik een feminist. Geen activistisch feminist, maar wel zo één die haar kind het liefst 'geslachtsloos' op zou willen voeden, dus beperken van mannelijke/vrouwelijke rolpatroon (spelen met autootjes en poppen etc.). Dus in die zin, zal mijn verleden de toekomst van mijn kind vormen. Mijn feminist-zijn heeft ook gevolgen voor de relaties die ik aanga, zowel in de liefde als vriendschappelijk. Het botst vaak met traditioneel ingestelde mensen, dus buiten familie, zul je die in mijn kring niet treffen. En dat houdt in dat mijn partner ook een feminist moet zijn, anders kan ik geen harmonieuze relatie hebben.

Zelfs al breng je verbaal geen negativiteit over, door alleen al je eigenheid zal je kind beïnvloed worden. In jouw geval kan ik me voorstellen dat er überhaupt weinig contact zal zijn met mannen, als je ze niet vertrouwd. Met meisjes zoals BlackLady hoeft dat geen enorm probleem te zijn. Maar als je een zoontje krijgt, dan denk ik dat je je toch gedwongen ziet om een vaderfiguur toe te laten in je leven (al zul je er waarschijnlijk geen liefdesrelatie mee hebben). Snap je wat ik bedoel?
Je doet nu wel veel aannames, alleen maar op de zin dat ik letterlijk zeg:

quote:
0s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 08:17 schreef MiNi1981 het volgende:

[..]

.....
Nou moet ik eerlijk toegeven dat die gedachte erg gestoeld is bij mij op het hebben van 0 vertrouwen in mannen. Sorry voor de mannelijke meelezer. En ja ik kan dit echt wel iets wat nuanceren voor mijzelf dat niet iedere man zo is. Maar dat gevoel is er nu wel.
...
Dat maakt ook dat, na mijn laatste 2 ervaringen (zonder daar verder diep op in te gaan) in relaties, ik de keuze om voor solomoederschap te willen gaan wel heel sterk is. Ook al gun ik mijzelf een partner ooit, nu voelt alles alsof ik dat niet wil. En heb ik altijd gezegd noot een partner te willen om kinderen mee te krijgen.

En om dan te lezen dat je ook een strijd zou kunnen krijgen met een bekende donor (zelf gevonden donor) kwam wel even binnen zeg maar.
Alles wat je in je leven doet projecteer je op een ieder. Maar dat betekent niet dat je niet zelf de nuance eraan kunt geven door er bewust van te zijn dat iemand bepaalde gedachtes en gevoelens heeft.
Iedereen wordt gevormd door wat er in de wereld gebeurt, zolang je altijd maar zelf er bewust van bent hoe je er zelf naar kijkt is er mijn inziens niets mis mee met mijn uitspraak en bijbehorende gedachte die ik, zoals gezegd, meer dan prima kan nuanceren.

Maar je zegt in jouw bericht je wel voor te stellen dat ik weinig contact met mannen zou hebben omdat ik ze niet vertrouw. En dan lees je dus enorm over die nuance heen.
Want waarom zou ik weinig contacten met mannen hebben? Die begrijp ik niet.
Ja ik vertrouw mannen niet, in een relatie. Met mijn gevoel. Met mijn hart. En met de gedachte dat ik met zo een persoon een familie zou gaan creëren. Ongeacht of dit vanuit liefde of vanuit een bewuste rationele vriendschappelijke (of meer afstandelijke relatie) C-donor relatie is.

Want ik zeg ook letterlijk:
quote:
0s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 08:17 schreef MiNi1981 het volgende:

[..]
...
En om dan te lezen dat je ook een strijd zou kunnen krijgen met een bekende donor (zelf gevonden donor) kwam wel even binnen zeg maar.
En dan bedoel ik met bekende donor de C-donor. Omdat dat juridisch niet waterdicht is.

Maar waarom zou ik daardoor weinig contact met mannen hebben? Ik heb meer dan genoeg mannelijke vrienden, ik heb meer dan genoeg broers en ik werk ook nog eens voor een organisatie waar 98% man is. Maar die hoef ik allemaal niet toe te vertrouwen met mijn gevoel, met mijn hart en met mijn persoonlijke keuzes en beslissingen die ik wil maken voor mijzelf.

En ja ook hier zit een nuance, want blijkbaar moet ik alles uitschrijven.... Natuurlijk zijn die mannen (en alle mensen in mijn directe omgeving) op een bepaalde manier van invloed op keuzes die ik maak. Maar daarin zullen ze veelal mijn keuzes respecteren of 'challengen' met wat ik zeg in de hoop dat ik goed nagedacht heb over elke keuze die ik maak. En zal dat nooit een strijd worden omdat er geen sprake is van een vaderlijke band met het kind of vanuit een liefdesrelatie met mij en men daardoor zich anders opstelt en anders met elkaar omga.

Daarnaast ben ik overigens van mening dat kinderen zich ook prima redden met alleen een moeder of alleen een vader. En dat het niet uitmaakt dat meisjes perse een moeder moeten hebben of jongetjes perse een vader. Omdat ook je omgeving waar je in zit en de kinderen in opgroeien genoeg vanuit die omgeving mee zullen krijgen met wat ze nodig hebben. Daarvoor hoef ik niet aan mijn beste vriend te vragen of hij een vaderrol wil pakken. Nee, de mannen in de omgeving die mijn kinderen tegen zullen komen zullen allen op hun eigen manier de mannelijke kanten van het leven meer dan genoeg belichten in mijn ogen.
  donderdag 23 augustus 2018 @ 19:26:43 #107
261324 MPC60
Roger Linn Groupie
pi_181405718
Ik zit hier als man op een andere manier in, ik heb een leuke vriendin, die heeft een leuke dochter en zij heeft geen kinderwens meer. Door haar en haar dochter ben ik mij gaan beseffen dat ik mij wel wil voortplanten en zou het liefst zaaddonor worden voor een stel, lesbisch koppel of een vrouw met een kinderwens.

Alleen.... hoe pak je dat aan? :D
Op maandag 8 januari 2018 14:29 schreef BadderHaring het volgende:
Ajax is geen club. Dat is een bedrijf.
pi_181406821
quote:
0s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 19:26 schreef MPC60 het volgende:
Ik zit hier als man op een andere manier in, ik heb een leuke vriendin, die heeft een leuke dochter en zij heeft geen kinderwens meer. Door haar en haar dochter ben ik mij gaan beseffen dat ik mij wel wil voortplanten en zou het liefst zaaddonor worden voor een stel, lesbisch koppel of een vrouw met een kinderwens.

Alleen.... hoe pak je dat aan? :D
Leuk om ook die kant van het verhaal te kunnen lezen hier. Want dat is niet zo makkelijk. Zowel voor man als vrouw.

Wat zou voor jou goed voelen daarin? Puur donor zijn? Of een soort co-ouderschap of iets wat ze donor+ noemen dus een soort vader op afstand met af en toe wel wat contact?

Daar zijn verschillende mogelijkheden in.

Je kunt natuurlijk een donor worden bij een spermabank (dan kan een evt kind pas op 16 jarige leeftijd contact met je zoeken, jij met het kind is nooit mogelijk).

Of zoeken naar een vrouw (of stel) en het onderling regelen.

Dit is even de korte versie.

Ben benieuwd naar je gedachtengang voor hoe een man het ziet en ervaart.
  donderdag 23 augustus 2018 @ 20:23:08 #109
277627 Seven.
We are Borg.
pi_181406986
quote:
0s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 19:26 schreef MPC60 het volgende:
Ik zit hier als man op een andere manier in, ik heb een leuke vriendin, die heeft een leuke dochter en zij heeft geen kinderwens meer. Door haar en haar dochter ben ik mij gaan beseffen dat ik mij wel wil voortplanten en zou het liefst zaaddonor worden voor een stel, lesbisch koppel of een vrouw met een kinderwens.

Alleen.... hoe pak je dat aan? :D
Meer dan gewenst.nl, doe gewoon een leuke oproep.
Resistance is futile.
pi_181487773
quote:
7s.gif Op woensdag 22 augustus 2018 13:51 schreef Seven. het volgende:

[..]

Spannend, tweede al onderweg. Gefeliciteerd! En hoe is het contact met de vader van je eerste kindje, als ik vragen mag?
Niet bestaand.

Na glashard ontkennen van de mogelijkheid tot bedreigingen tijdens de zwangerschap, en ‘oh, misschien stikt het nog’ op mijn aangeven dat ze geboren was, heb ik besloten dat voorlopig zo te laten.
pi_181487799
quote:
0s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 19:26 schreef MPC60 het volgende:
Ik zit hier als man op een andere manier in, ik heb een leuke vriendin, die heeft een leuke dochter en zij heeft geen kinderwens meer. Door haar en haar dochter ben ik mij gaan beseffen dat ik mij wel wil voortplanten en zou het liefst zaaddonor worden voor een stel, lesbisch koppel of een vrouw met een kinderwens.

Alleen.... hoe pak je dat aan? :D
Meerdangewenst.nl of OneWish (daar komt ‘mijn’ donor vandaan) of natuurlijk gewoon via een kliniek.
  maandag 27 augustus 2018 @ 06:53:59 #112
277627 Seven.
We are Borg.
pi_181489888
quote:
1s.gif Op maandag 27 augustus 2018 00:19 schreef Djoess het volgende:

[..]

Niet bestaand.

Na glashard ontkennen van de mogelijkheid tot bedreigingen tijdens de zwangerschap, en ‘oh, misschien stikt het nog’ op mijn aangeven dat ze geboren was, heb ik besloten dat voorlopig zo te laten.
Beter af zonder hem dus :*
Resistance is futile.
pi_181508249
quote:
0s.gif Op donderdag 23 augustus 2018 08:20 schreef MiNi1981 het volgende:

[..]

Jij ook bedankt voor je verhaal! Wat fijn dat nr 2 nu onderweg is.

Hoe lang ben je met deze donor in contact geweest alvorens je tot de 'daad' van ZI? bent overgegaan?
OneWish ken ik wel, hoewel (nog) geen lidmaatschap weet ik van het bestaan af.

Wat ik tevens ook weer het 'nadeel' vind van een C-donor. Is dat je moet vertrouwen op hoeveel donaties hij doet bij andere vrouwen.
Maar ja dan kom ik weer even uit dat het vertrouwen in mannen (momenteel) dusdanig beschadigd is dat ik dat lastig vind om in te schatten.

nu echt haasten...
Een paar weken contact via de mail, toen een ontmoeting en daarna nog eens afgesproken om samen het contract te tekenen. De keer daarop begonnen met de eerste ZI poging.

Wbt beschadigd vertrouwen in mannen, dat herken ik wel. Er zijn om die reden ook een hoop mannen afgevallen, maar eentje stak erboven uit. En daar wilde ik de gok (want dat blijft het) dan wel mee wagen.
pi_181527693
quote:
1s.gif Op maandag 27 augustus 2018 22:40 schreef Djoess het volgende:

[..]

Een paar weken contact via de mail, toen een ontmoeting en daarna nog eens afgesproken om samen het contract te tekenen. De keer daarop begonnen met de eerste ZI poging.

Wbt beschadigd vertrouwen in mannen, dat herken ik wel. Er zijn om die reden ook een hoop mannen afgevallen, maar eentje stak erboven uit. En daar wilde ik de gok (want dat blijft het) dan wel mee wagen.
Fijn dat het zo soepeltjes bij jou is verlopen!

En dat klopt natuurlijk wel, een gok blijft het wel op een bepaalde manier.

Ik merk dat alles steeds meer handen en voeten krijgt en daardoor steeds beter begint te voelen qua wensen en gedachtes. Het proces an sich voor mijzelf voelt goed.

Soms voelt het in een keer van 'wauw waarom niet vandaag' en soms voelt het als 'jeetje wat eng'.
Dat laatste zal nooit echt verdwijnen denk ik. Maar als dat soms van 'wauw waarom niet vandaag' zich nog iets sterker ontwikkelt de komende tijd dan durf ik denk ik wel vervolg acties uit te zetten.
pi_181529646
quote:
0s.gif Op dinsdag 28 augustus 2018 20:38 schreef MiNi1981 het volgende:

[..]

Fijn dat het zo soepeltjes bij jou is verlopen!

En dat klopt natuurlijk wel, een gok blijft het wel op een bepaalde manier.

Ik merk dat alles steeds meer handen en voeten krijgt en daardoor steeds beter begint te voelen qua wensen en gedachtes. Het proces an sich voor mijzelf voelt goed.

Soms voelt het in een keer van 'wauw waarom niet vandaag' en soms voelt het als 'jeetje wat eng'.
Dat laatste zal nooit echt verdwijnen denk ik. Maar als dat soms van 'wauw waarom niet vandaag' zich nog iets sterker ontwikkelt de komende tijd dan durf ik denk ik wel vervolg acties uit te zetten.
Het blijft idd eng.

Sterker nog, de eerste twee inseminaties (ik wilde per se zonder ovulatietesten proberen), wist ik in mijn achterhoofd zeker dat ik op de afgesproken datum veel te vroeg was voor mijn eisprong om haalbaar te kunnen zijn. Die twee keer heb ik fluitend gedaan.

De derde keer stond de afspraak voor de 13e en de 14e zou mijn eisprong zijn (was volgens mijn huisarts de beste dag om te proberen). Ik heb op het punt gestaan om af te zeggen, ‘s ochtends vroeg nog, omdat ik het zo eng vond :’)
Uiteindelijk alleen maar niet gedaan omdat donor uit de andere kant van het land moest komen en dus al in de auto zat. Et voila! Zwanger.
pi_181530003
quote:
1s.gif Op dinsdag 28 augustus 2018 21:34 schreef Djoess het volgende:

[..]

Het blijft idd eng.

Sterker nog, de eerste twee inseminaties (ik wilde per se zonder ovulatietesten proberen), wist ik in mijn achterhoofd zeker dat ik op de afgesproken datum veel te vroeg was voor mijn eisprong om haalbaar te kunnen zijn. Die twee keer heb ik fluitend gedaan.

De derde keer stond de afspraak voor de 13e en de 14e zou mijn eisprong zijn (was volgens mijn huisarts de beste dag om te proberen). Ik heb op het punt gestaan om af te zeggen, ‘s ochtends vroeg nog, omdat ik het zo eng vond :’)
Uiteindelijk alleen maar niet gedaan omdat donor uit de andere kant van het land moest komen en dus al in de auto zat. Et voila! Zwanger.
Ow dat is wel bijzonder, juist dan is het raak.

Wat maakte het op dat moment dan eng voor je? Het feit dat het nu gerichter zwanger raken is (meer kans op want meer gepland qua cyclus).
pi_181530427
quote:
0s.gif Op dinsdag 28 augustus 2018 21:44 schreef MiNi1981 het volgende:

[..]

Ow dat is wel bijzonder, juist dan is het raak.

Wat maakte het op dat moment dan eng voor je? Het feit dat het nu gerichter zwanger raken is (meer kans op want meer gepland qua cyclus).
Wss het idee ‘dat het nu weleens raak zou kunnen zijn’. Zelfde gevoel had ik bij de positieve test xD
pi_181530439
Test ivm pb
pi_181530446
Test ivm pb :’)
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')