abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_179810170
registreer om deze reclame te verbergen
Ik zou graag, via dit topic, met andere (bewust) alleenstaande moeders/vaders/wensouders in contact willen komen. Om van gedachten te wisselen hoe zij dit traject ervaren, waar ze tegenaan lopen, waar de vragen zitten, waar je nu staat in het traject en welke keuzes je al hebt gemaakt.
Maar eventueel ook ter discussie hoe je omgeving ermee omgaat dat je voor deze route kiest of hebt gekozen.
Welke adviezen kun je meegeven aan diegene die zich verdiepen in dit traject. En wat komt er ook allemaal kijken bij (bewust) alleenstaand ouderschap.

Voor wie het traject al heeft doorstaan zijn er dingen die je vooraf had willen weten die je nu zelf meemaakt.

Wat mij betreft is hier de ruimte voor zowel de bewuste keuze van alleenstaand ouderschap als voor de onbewuste keuze.
pi_179810210
Ik ben inmiddels 37 en is inmiddels mijn relatie beŰindigd. Na het beŰindigen van de vorige relatie heb ik serieus nagedacht over de optie om een bewuste alleenstaande moeder te worden. Maar door omstandigheden toen niet verder mee bezig geweest. Maar een serieuze optie was dat zeker.
En nu ben ik dan 37, heb ik niet meer 10 jaar de tijd om er zeker van te zijn dat ik vanuit een liefdevolle relatie mijn kinderwens in vervulling kan laten gaan en ben ik weer langzaam aan gaan nadenken over het plan om een bewust alleenstaande moeder te worden.

Een ding weet ik zeker en dat is dat ik zeker geen (liefdes)relatie met een man aan wil gaan omdat ik een kinderwens heb. Dat voelt niet goed en toekomstproof om vanuit die gedachte samen kinderen te krijgen en groot te brengen.
Maar tegelijkertijd voelt het ook direct beangstigend en eng om hiermee bezig te zijn. Sowieso het loslaten van het ideale beeld om dat samen met een liefdevolle partner te doen en er samen voor te gaan.
Nu zijn er natuurlijk een aantal mooie websites om veel informatie op te zoeken en te lezen. Maar zou ook graag met mensen in dezelfde situatie in gesprek raken. Veelal voelt de mogelijkheid om op de beschikbare websites met mensen in gesprek te raken die al een keuze hebben gemaakt voor het bewust alleenstaande ouderschap en ook in welke vorm. Donor/Donor+/Co-ouderschap. En ik zit echt nog in het traject ervoor. Ik heb nog geen definitieve beslissingen genomen.
pi_179811406
Heel veel sterkte!
pi_179811474
registreer om deze reclame te verbergen
Ik vind het kiezen voor bewust alleen ouderschap tot daar aan toe, maar bewust kiezen voor co ouderschap vind ik nig een stapje verder gaan.
Ervoor kiezen om met een kind te gaan slepen, nig voordat het geboren is. Ik vind dat wat.
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
pi_179812349
quote:
0s.gif Op vrijdag 15 juni 2018 20:48 schreef Ticootje het volgende:
Ik vind het kiezen voor bewust alleen ouderschap tot daar aan toe, maar bewust kiezen voor co ouderschap vind ik nig een stapje verder gaan.
Ervoor kiezen om met een kind te gaan slepen, nig voordat het geboren is. Ik vind dat wat.
Ik begrijp wel wat je zegt. Ik heb zowel de positieve kanten als de minder positieve kanten van dichtbij gezien van gescheiden ouders icm co-ouderschap.
Maar ik denk dat daarin ook nog wel een verschil zit of co-ouderschap gebeurt vanuit scheiding of vanuit bewust alleenstaand ouderschap.

Kinderen die eerst bewust met hun beide ouders liefdevol onder 1 dak hebben geleefd voordat ze op 2 verschillende plekken moesten wonen heeft wel een grotere impact, denk ik, dan voor kinderen die er bewust mee opgroeien.

Maar moet tegelijk wel zeggen dat ik nog niet van dichtbij heb gehoord/gezien hoe kinderen van bewust alleenstaande ouders dat ervaren of hebben ervaren.

Ik vind het zeker wel een goed punt om mee te nemen in welke overweging ook gemaakt gaat worden.
pi_179812527
Ik ben bewust alleenstaande moeder van een vijfjarig meisje.
Het moeilijkste van de keus vond ik dus het bewust ervoor kiezen om een kind zonder vader te laten opgroeien. Ik heb deze twijfels veel besproken met diverse mensen.
Nadat ik mijn keus gemaakt had en mijn wens was uitgekomen ben ik vanaf het begin af aan eerlijk geweest erover op haar niveau.
Ze lijkt geen vader te missen.
pi_179812742
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op vrijdag 15 juni 2018 21:29 schreef Omentielvo het volgende:
Ik ben bewust alleenstaande moeder van een vijfjarig meisje.
Het moeilijkste van de keus vond ik dus het bewust ervoor kiezen om een kind zonder vader te laten opgroeien. Ik heb deze twijfels veel besproken met diverse mensen.
Nadat ik mijn keus gemaakt had en mijn wens was uitgekomen ben ik vanaf het begin af aan eerlijk geweest erover op haar niveau.
Ze lijkt geen vader te missen.
Dankjewel voor je reactie. Fijn om een reactie te lezen van iemand die bewust het traject heeft doorlopen. En een 5-jarige al, wat leuk.

Was voor jou de keuze om je kinderwens in vervulling te laten gaan dmv een donor(+) een makkelijke keuze of heb je ook co-ouderschap overdacht? Fijn dat je iig merkt dat je dochter een vaderrol niet lijkt te missen.

Is het alleenstaand moederschap wat je vooraf ook gedacht had? Of heb je hierin wel dingen over het hoofd gezien?

Ben je lang bezig geweest om bewust hiervoor te kiezen of was het voor jou al heel snel duidelijk dat je het graag alleen wilde doen?

sorry voor de vragen...
pi_179813056
Maakt niet uit.

Co-ouderschap heb ik nooit aan gedacht
Dus de manier hoe was een vrij makkelijke keus.

Om echt de stap te nemen ben ik echt wel heel lang mee bezig geweest. Ik ging rammelen rond mijn dertigste. Maar in het begin meer als wens. Toen een nichtje van mij zwanger raakte wist ik echt dat ik het ook wilde en ben ik meer gaan denken over de manier waarop. Maar zelfs toen duurde het nog een jaar voordat ik de knoop doorhakte.

Het alleenstaand ouderschap en sowieso het moeder worden overviel me. Er waren achteraf zoveel dingen die ik gewoon niet voorzien had.
Maar elke dag ben ik nog zo blij met de gemaakte stap. O+
pi_179813594
Ja dat scheelt dan al wel weer in het maken van een belangrijke keuze, want dan blijft er alleen maar donor(+) over.
Ik zit echt nog in de afweging tussen donor+ of co-ouderschap. Ik kan mij in allebei op een bepaalde manier vinden. Maar ik vind het ook belangrijk om een juiste afweging te maken naar hoe ik er tegen aan kijk naar het opvoeden van kinderen en wat ik ze mee zou willen geven en of ik dat bewust helemaal alleen wil doen vanuit alleen een donor+ of dat het samenspel met een co-ouder mij daarin beter past. Ik zal eens kijken of ik een dezer dagen eens op papier mijn soort van pro/con lijstje kan maken.

Ik ben wel blij dat ik al eens eerder serieuzer nagedacht heb hierover dus het komt niet helemaal als iets 'nieuws' opzetten. Maar moet wel zeggen dat ik het allemaal wel eng vind om die andere stappen te zetten. En vooral ook hoe.

Kun je iets benoemen wat je echt overviel wat je graag vooraf had willen weten?

Fijn dat je nog altijd blij bent met de gemaakte keuze.
pi_179813874
Wat voor mijn gevoel nadelen zijn bij (bewust) co ouderschap. De hechting van kleine kinderen. Ze hebben een primaire hechtingsfiguur en daarnaast 1’tot 3 anderen. Maar de nabijheid van de primaire hechtingsfiguur is in de eerste jaren heel belangrijk.
Als die eerste jaren goed zijn dan is het loslaten voor beide partijen (primaire hechtingsfiguur en kind) makkelijker.
Al wisselt het natuurlijk ook per kind/ouder.
Ook een nadeel is de manier waarop je opvoedt. Zit je op een lijn met de co ouder?

Wat mij echt overviel was denk ik niet zo zeer het alleenstaand moeder zijn. Maar het besef van verantwoordelijkheid. Darminfectie combinatie met de eerste zware weken en de slapeloze nachten overviel mij op een manier die ik nooit bedacht had vooraf.
  vrijdag 15 juni 2018 @ 22:25:38 #11
313152 Harvest89
Black Metal fan
pi_179814148
quote:
0s.gif Op vrijdag 15 juni 2018 21:29 schreef Omentielvo het volgende:
Ik ben bewust alleenstaande moeder van een vijfjarig meisje.
Het moeilijkste van de keus vond ik dus het bewust ervoor kiezen om een kind zonder vader te laten opgroeien.
Dat is helemaal niet zo erg. De aanwezigheid van een vader is helemaal niet zo belangrijk als veel mensen denken.

Omgekeerd wordt het een ander verhaal. Een kind heeft wel een moeder nodig, dat is wel echte noodzaak.
  vrijdag 15 juni 2018 @ 22:26:04 #12
313152 Harvest89
Black Metal fan
pi_179814400
quote:
0s.gif Op vrijdag 15 juni 2018 22:25 schreef Harvest89 het volgende:

[..]

Dat is helemaal niet zo erg. De aanwezigheid van een vader is helemaal niet zo belangrijk als veel mensen denken.

Omgekeerd wordt het een ander verhaal. Een kind heeft wel een moeder nodig, dat is wel echte noodzaak.
Oneens, elk kind heeft mannelijke rolmodellen nodig, het liefst een liefdevolle vader. En vader is net zo belangrijk als een moeder, op een wat andere manier.

Maar een liefdevolle moeder en geen vader is altijd nog beter dan al die kinderen die worden verwaarloosd of mishandeld.

Overigens weet ik niet zo goed wat ik van bewust alleenstaand moederschap vind. Het lijkt soms wel een beetje egocentrisch. Sowieso hoe sommige mensen met kinderen krijgen omgaan.

Maar als je een kind en goede plek, voldoende liefdevolle aandacht en opvoeding kunt geven komt het vast goed.

Als je het alleen soort om je eigen leegte te vullen, je eigen hormonen. Niet doen.
Whatever...
  vrijdag 15 juni 2018 @ 23:01:11 #14
313152 Harvest89
Black Metal fan
pi_179815112
quote:
1s.gif Op vrijdag 15 juni 2018 22:34 schreef Spanky78 het volgende:

[..]

Oneens, elk kind heeft mannelijke rolmodellen nodig, het liefst een liefdevolle vader. En vader is net zo belangrijk als een moeder, op een wat andere manier.

Maar een liefdevolle moeder en geen vader is altijd nog beter dan al die kinderen die worden verwaarloosd of mishandeld.

Overigens weet ik niet zo goed wat ik van bewust alleenstaand moederschap vind. Het lijkt soms wel een beetje egocentrisch. Sowieso hoe sommige mensen met kinderen krijgen omgaan.

Maar als je een kind en goede plek, voldoende liefdevolle aandacht en opvoeding kunt geven komt het vast goed.

Als je het alleen soort om je eigen leegte te vullen, je eigen hormonen. Niet doen.
Met dat rolmodel heb je inderdaad gelijk.
Maar je kunt als kind beter een vader missen dan een moeder missen.
Dat komt omdat vaders/mannen over het algemeen wat afstandelijker zijn.

Ik denk dat je wel bijna een garantie hebt voor psychische problematiek op volwassen leeftijd als je als kind geen moeder en/of moederliefde hebt gehad.
pi_179815351
quote:
14s.gif Op vrijdag 15 juni 2018 23:01 schreef Harvest89 het volgende:

[..]

Met dat rolmodel heb je inderdaad gelijk.
Maar je kunt als kind beter een vader missen dan een moeder missen.
Dat komt omdat vaders/mannen over het algemeen wat afstandelijker zijn.

Ik denk dat je wel bijna een garantie hebt voor psychische problematiek op volwassen leeftijd als je als kind geen moeder en/of moederliefde hebt gehad.
Een kind heeft liefdevolle aandacht nodig. Maakt niet uit van wie, zolang het maar oprecht, langdurig en onvoorwaardelijk is. Geen makkelijke opgave als het niet je eigen kind is. Maar zeker niet onmogelijk.

Maar we gaan wat offtopic.
Whatever...
pi_179821138
Alleenstaand ouderschap is voor de moeder is elk geval wat makkelijker om te realiseren denk ik.

Ik ben zelf geen alleenstaande ouder maar ik zie wel meer haken en ogen aan een co-ouderschap. Met betrekking tot opvoedingsvraagstukken maar ook dat je inderdaad met een kind zou gaan slepen. Ik zou er niet aan moeten denken dat mijn baby dan een paar dagen bij mij weg zou gaan. (mijn oudere kinderen trouwens ook niet). Als het moet of in geval van een scheiding vind ik het een ander verhaal maar zou daar nooit bewust voor kiezen. Ook omdat ik zelf ook overrompeld werd door het sterke moedergevoel. Iets wat je je vooraf amper voor kunt stellen.

Ik geloof zelf heel erg in het "it takes a village to raise a child". Van een ieder in de omgeving steekt een kind weer dingen op. Mannelijke rolmodellen zijn belangrijk maar kunnen dan ook van anderen in de omgeving van het kind komen. Zeker als je een goed vangnet hebt waar je op terug kunt vallen.
pi_179821980
Fijn om al die reacties lezen, het geeft meer dan genoeg extra stof tot nadenken over de vorm waarin ik zit na te denken.

Een van de 'nadelen' van co-ouderschap vind ik ook idd dat mn kindje dan hoe klein (of groot) niet altijd bij mij is. En echt bewust moet 'delen' met de andere ouder.
Maar ik probeer daar ook tegenover te zetten dat, als het ik niet vanuit een liefdesrelatie een gezin kan stichten een kindje bewust een papa heeft en er voor hem/haar is.

Maar je haalt daar wel een mooi punt aan Kyara dat de omgeving ook een rolmodel is voor de opvoeding van je kind. Ik ben mij er van bewust dat omgeving in zn algemeenheid een rol speelt omdat iedereen (kinderen en volwassenen) gevormd wordt door wat je door je omgeving meekrijgt.

In je hoofd probeer je het toch allemaal zo positief mogelijk te schetsen en dan ben ik wel blij met de verhalen van ouders in welke vorm dan ook. Want zolang je zelf geen ouder bent is gewoon heel erg moeilijk voor te stellen.
En ik ben mij er ook erg van bewust dat een kindje krijgen en opvoeden ook veel vraagt en veel kost van een ouder. Maar bedoel met positief schetsen dat ik de ideale situatie probeer voor te stellen in het belang van een kindje.
pi_179824610
Hier ook alleenstaand. Ik weet niet goed of ik onder bewust val.
E haar biologische vader is al weggegaan toen ik er net achter kwam dat ik zwanger was. Ik heb zelf bewust de keus gemaakt om voor de baby te gaan... dus in die zin...

Hij weet er van. Hij heeft E nooit erkent. Hij betaalt dus geen alimentatie. Hij heeft haar nooit ontmoet. Hij heeft nooit mijn bolle buik gezien. Hij heeft nooit contact gezocht.

Inmiddels is E 3,5 en heeft ze een soort van vader figuur aka mijn beste vriend/ex/fwb - persoon. Die we gewoon regelmatig zien en waar zij papa tegen zegt. Sinds zomer 2015.

In principe heeft ze dus gewoon alleen mij.

Als ik toen wist wat ik nu zou weten had ik niets anders besloten. Althans, niet als het om haar gaat.

Het enige wat me zwaar valt is dat ik Úcht nooit tijd heb voor mezelf buiten het huis. Ik zou bijvoorbeeld graag willen sporten of naar de zonnebank willen ( liefst beide :+ ) dat gaat niet. Even s'avonds een rondje buiten in het dorp lopen/fietsen terwijl zij op bed ligt ook niet. Jammer maar het is niet anders.

De situatie is prima, alleen zie ik het liefst natuurlijk voor haar een papa en een mama in 1 huis die van elkaar houden. Ik ben 29, dus ik heb nog kans :)

En voor mezelf eigenlijk ook een beetje.
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
pi_179826126
Hoe ziet het co ouderschap eruit in jouw ogen? Is dat met een bekende of een vreemde man met een kinderwens die de vaderrol ook op zich gaat nemen. Ik bedoel heb je al een persoon in beeld die de andere ouder zou zijn? Heb je daar al zelf een vertrouwingsband mee?
Voor co-ouderschap kiezen zonder dat je de andere ouder kent zou voor mij geen optie zijn. Ouderschap is zwaar, je moet op elkaar kunnen bouwen, in veel dingen hetzelfde denken om samen een goed duo te vormen voor je kind.
Als je dit samen doet, zou ik dit alleen doen met iemand waar je nu al een goede band mee hebt en waar je op kan bouwen. Je zit echt aan elkaar vast de rest van je leven ondanks dat je geen liefdesrelatie hebt met elkaar.
Samen een kind opvoeden is misschien op bepaalde vlakken nog wel meer een uitdaging dan als je het alleen doet. Hier in huis hebben we 2 visies, 2 meningen en moeten we samen op iets uitkomen.

Succes met het maken van je keuze!
♥ J & S
pi_179826464
Absurd dat vrouwen zo denken, een kind is geen mode accessoire wat je gewoon even neemt als het je uitkomt.

Een kind heeft een stabiele basis nodig, bestaande uit 2 ouders die elkaar goed kennen en aan kunnen vullen. Die zoals hierboven gezegd een duo vormen.

Natuurlijk kunnen situaties veranderen en kan je daardoor alleenstaande ouder worden, maar dat zijn onverwachte dingen die gebeuren (scheiding, overlijden, geestelijk gehandicapt raken van een ouder). De basis moet, mijn inziens, bestaan uit 2 ouders die 200 procent gaan voor hun gezamenlijke geluk en hun gezamenlijke kind.
pi_179826945
Ik kan met zekerheid zeggen dat geen enkele bewust(e) (alleenstaande) ouder een kind neemt als modeaccesoire.
pi_179827006
Even lafjes in een spoiler alsof het dan anoniemer is
SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.


[ Bericht 22% gewijzigd door Lemijn op 18-06-2018 12:39:39 ]
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
pi_179827144
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 juni 2018 15:36 schreef Omentielvo het volgende:
Ik kan met zekerheid zeggen dat geen enkele bewust(e) (alleenstaande) ouder een kind neemt als modeaccesoire.
Dit. Dan ''nemen'' ze doorgaans 3 chihuahua's.
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
pi_179827232
Als we nou met z'n allen gewoon niet op dat soort opmerkingen reageren, dan kunnen we het gewoon inhoudelijk over het onderwerp hebben ^O^ .

Nog even los van het feit dat ik nooit een accessoire zou kiezen die je onderkwijlt, -plast en -spuugt, en je wakker houdt tot je scheel ziet, en die via je lichaam naar buiten komt.
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
pi_179827335
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 juni 2018 15:22 schreef GereDathan het volgende:
Absurd dat vrouwen zo denken, een kind is geen mode accessoire wat je gewoon even neemt als het je uitkomt.

Een kind heeft een stabiele basis nodig, bestaande uit 2 ouders die elkaar goed kennen en aan kunnen vullen. Die zoals hierboven gezegd een duo vormen.

Natuurlijk kunnen situaties veranderen en kan je daardoor alleenstaande ouder worden, maar dat zijn onverwachte dingen die gebeuren (scheiding, overlijden, geestelijk gehandicapt raken van een ouder). De basis moet, mijn inziens, bestaan uit 2 ouders die 200 procent gaan voor hun gezamenlijke geluk en hun gezamenlijke kind.
De basis moet zijn... oke.. dus wanneer iemand niet succesvol is in de liefde mag die persoon automatisch geen ouder worden omdat hij of zij dus alleen is?

Ik denk dat ik voor het grootste gedeelte van de alleenstaande ouder spreek wanneer ik zeg dat ieder het liefst zoiets met z'n tweeen had willen doen. Helaas is dat niet de realiteit. Je kunt prima 1 top ouder hebben die het kind alles geeft wat hij of zij nodig heeft, en al de liefde van de wereld te bieden heeft. En je kunt niet in de toekomst kijken, het hoeft niet permanent te zijn ;)
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
  zaterdag 16 juni 2018 @ 15:49:29 #26
179899 Catkiller
We sail into the black
pi_179827412
Hoe goed ga je iemand leren kennen zonder er een liefdesrelatie mee aan te gaan om er vervolgens wel een kind mee op te voeden?

Hoe kan je zo iemand Řberhaupt vinden?
Op vrijdag 8 juni 2018 14:18 schreef Myrr het volgende:
Wat ben je toch ook een nare lelijke kutvent
pi_179827466
^ Ik denk dan meer aan een ''beste vriend(in)'' of zo?
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
pi_179827796
- rondvragen. Onder homoseksuelen is het iets waar mensen meer dan gemiddeld over hebben nagedacht, omdat op een gangbare manier kinderen krijgen niet kan. Dus misschien ben of ken je zo iemand. Maar sowieso open zijn over dat je hiermee bezig bent, en dan blijkt dat er via-via best mensen zijn met wie je er eens over van gedachten kan wisselen.

- www.meerdangewenst.nl. Platform voor holebi's met een kinderwens, maar single hetero-vrouwen weten de weg naar deze site ook goed te vinden.
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
pi_179828847
Lemijn, wat mooi om het verhaal van een bewuste co-ouder te lezen. O+
pi_179831774
Ik wil nog even reageren op mijn vorige post. Ik heb helemaal niets tegen co of bewust alleenstaand ouderschap. En kan de keuze om de weg t bewandelen me goed voorstellen.
Persoonlijk zou een co ouderschap met een vreemde niet iets zijn wat ik aan zou durven.
Tevens zou je misschien dit traject redelijk snel op willen starten denk ik? Durf je het aan om dan kort de tijd te hebben om iemand te leren kennen als ouder van jullie kind of kan je het proces van starten uitstellen om deze persoon goed te leren kennen.

Dit zijn overigens alleen vragen hoor of eigenlijk dingen die mij te binnen schieten in deze situatie. Waarschijnlijk heb je daar zelf al over nagedacht.

Nogmaals veel succes! :)
♥ J & S
pi_179832547
Dank je Omentielvo :)

Klaprooss, dat lijken me terechte vragen! Haast maken is meestal af te raden in dit soort gevallen. Ik ben in ieder geval om deze reden relatief vroeg met zoeken begonnen (als in: voordat ik uit elkaar knapte van onrust of afwezige eieren). En dat is maar goed ook, want het heeft me behoed voor onverstandige haast-beslissingen.
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
pi_179837949
Oh wauw, fijne en mooie reacties.

Ik ga hier morgen even uitgebreid op reageren. Maar heb ze allemaal gelezen.
pi_179844173
quote:
1s.gif Op zaterdag 16 juni 2018 15:12 schreef klaprooss het volgende:
Hoe ziet het co ouderschap eruit in jouw ogen? Is dat met een bekende of een vreemde man met een kinderwens die de vaderrol ook op zich gaat nemen. Ik bedoel heb je al een persoon in beeld die de andere ouder zou zijn? Heb je daar al zelf een vertrouwingsband mee?
Voor co-ouderschap kiezen zonder dat je de andere ouder kent zou voor mij geen optie zijn. Ouderschap is zwaar, je moet op elkaar kunnen bouwen, in veel dingen hetzelfde denken om samen een goed duo te vormen voor je kind.
Als je dit samen doet, zou ik dit alleen doen met iemand waar je nu al een goede band mee hebt en waar je op kan bouwen. Je zit echt aan elkaar vast de rest van je leven ondanks dat je geen liefdesrelatie hebt met elkaar.
Samen een kind opvoeden is misschien op bepaalde vlakken nog wel meer een uitdaging dan als je het alleen doet. Hier in huis hebben we 2 visies, 2 meningen en moeten we samen op iets uitkomen.

Succes met het maken van je keuze!
quote:
1s.gif Op zaterdag 16 juni 2018 18:42 schreef klaprooss het volgende:
Ik wil nog even reageren op mijn vorige post. Ik heb helemaal niets tegen co of bewust alleenstaand ouderschap. En kan de keuze om de weg t bewandelen me goed voorstellen.
Persoonlijk zou een co ouderschap met een vreemde niet iets zijn wat ik aan zou durven.
Tevens zou je misschien dit traject redelijk snel op willen starten denk ik? Durf je het aan om dan kort de tijd te hebben om iemand te leren kennen als ouder van jullie kind of kan je het proces van starten uitstellen om deze persoon goed te leren kennen.

Dit zijn overigens alleen vragen hoor of eigenlijk dingen die mij te binnen schieten in deze situatie. Waarschijnlijk heb je daar zelf al over nagedacht.

Nogmaals veel succes! :)
Ik ben blij met je vragen hoor. Het zijn idd vragen waar ik al over nadenk. En ik zal om die reden ook nooit morgen zwanger willen raken van iemand. Nog los van het feit dat het niet praktisch is momenteel. Ik ben ook niet iemand die op dat vlak impulsieve beslissingen wil en kan nemen. Maar de kinderwens groeit wel.

Voor mij zou het co-ouderschap qua andere ouder eruit zien met iemand die ik nog moet leren kennen (voor mij). Ik heb superlieve vrienden maar dat zijn vrienden waarvan ik ook weet dat dat niet matcht om gezamenlijk een kind op te voeden voor mij. Dus dan moet ik buiten die kringen gaan kijken en daarmee een band op gaan bouwen waarbij het doel is om dezelfde belangen te hebben voor het kind maar dat het ook past op communicatievlak en manier van leven.

Een geitenwollensokkenfiguur ben ik niet dus dat zal ik ook niet zoeken in de andere ouder omdat ik dat wezenlijk verschillend vind in hoe je tegen het leven aan kijkt.

Ik heb nog geen andere ouder gevonden en dus ook nog geen vertrouwensband mee. Dat traject wil ik eigenlijk nu wel echt gaan opstarten ook om te kunnen bedenken of het co-ouderschap het wel voor mij zou kunnen zijn. Want wat ik gisteren ook al aankaartte ik vind het ook wel belangrijk dat mijn kindje ook een echt vaderfiguur kan hebben. Niet ten koste van alles maar wel als het past bij wat ik zoek voor een eventuele co-ouder. En daarnaast ben ik hopelijk naast moeder ook nog de persoon die ik nu ben en is het volledig alleenstaand moederschap daarin nog een stap pittiger omdat je echt alles alleen moet doen. Geen sparingspartner als 2e ouder. Niemand die ook voor je kindje kan zorgen zoals ik ‘t als ouder zou doen. Niemand die net zoveel liefde voor je kindje voelt als jijzelf.
Maar ik kan mijzelf ook zeker wel vinden in een volledig bewust alleenstaande moeder keuze. Juist omdat een co-ouder ook denk ik enorm lastig kan zijn en je altijd, de rest van je leven, samen besluiten moet nemen. Je verandert namelijk niet samen met elkaar mee in het leven en visies kunnen daarin veranderen. En dan kan dat denk ik behoorlijk lastig zijn als je wel samen een kind hebt maar de band met elkaar, vanuit liefde, niet deelt om er samen uit te komen. En hoe doe je dat dan? Want het belang van je kindje is wel altijd hetzelfde maar als ik A zeg/denk en hij B zegt/denkt op termijn dan voelt het (voor nu) fijner om alle beslissingen zelf te mogen en kunnen nemen zonder dat je dan rekening met elkaar hoeft te houden.

Ik zal niet morgen zwanger willen en kunnen zijn. Dat kan op zn vroegst over een klein jaar ivm een geplande operatie. Dus die tijd wil ik ook echt nemen om daarin serieus te onderzoeken welke vorm van alleenstaand moederschap ik wil en of er in die periode iemand mijn pad komt kruisen voor co-ouderschap waarin ik het verder wil verdiepen.
Het is namelijk ook niet zo dat ik over exact een jaar dan zwanger wil zijn. Voor mij is het belangrijk dat als het co-ouderschap zou worden dat ik en de andere ouder zo goed matchen en de tijd er voor hebben genomen dat we er allebei 100% achter staan. En als dat meer dan een jaar kost dan is dat zo. En als dat niet goed voelt dan is dat ook zo en zal co-ouderschap daarin misschien ook geen passende keuze zijn voor mij. En misschien voelt het co-ouderschap daarin voor mij ook wel helemaal niet goed als ik straks meerdere mogelijke co-ouders heb gesproken. Daar zit ik nu middenin mijn voors/tegens voor donor+ en co-ouderschap.

En dit zijn natuurlijk alleen nog maar gedachtekronkels op basis van donor+ vs co-ouderschap. Daarin hangt wat mij betreft nog veel meer vast. Want het is niet bij het maken van de keuze tussen 1 van de 2 van 'doen!' en uitvoeren maar.

Er hangt wat mij betreft ook een groot deel gevoel aan vast en wil ik mij niet alleen laten leiden door de ratio voor welke keuze en hoe. Dus dat geheel als traject is voor mij wel erg belangrijk. Het is niet iets wat ik gisteren bedacht heb zeg maar en nu wil hebben.
pi_179844193
Dankjewel Moeraskat en Lemijn en Omentielvo voor jullie verhalen! Heel fijn om te kunnen en mogen lezen!
pi_179844610
Wat een zoektocht Mini. Lijkt me erg lastig! Ik weet niet echt of ik iets voor je kan betekenen, mijn situatie is heel anders natuurlijk.
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
pi_179845128
quote:
7s.gif Op zondag 17 juni 2018 11:31 schreef Moeraskat het volgende:
Wat een zoektocht Mini. Lijkt me erg lastig! Ik weet niet echt of ik iets voor je kan betekenen, mijn situatie is heel anders natuurlijk.
Het is ook heel erg lastig. Ook het ideaalplaatje loslaten is daarin lastig. Want, zoals jij schreef, het liefst zou ik dat met een liefdevolle partner willen doen. Maar als dat er niet op tijd in zit om samen aan kinderen te beginnen dan wordt het nu tijd om andere keuzes af te gaan wegen. Want ik wil geen partner waarmee ik denk een liefdesrelatie aan te gaan omdat ik een kinderwens heb. Dat voelt nog minder goed.

Wat mij overigens ook heel lastig lijkt in een keuze te maken om bewust alleenstaande moeder te worden is 'kiezen' op papier wie dan 'technisch' gezien vader van het kindje gaat worden. Als dit vanuit een donor(+) rol gaat zijn weet je nog minder van de persoon dan wanneer je dit met een co-ouder dit gaat doen. En wat geef je mee aan je kindje vanuit DNA/karakter.
pi_179845640
Wat mij hielp bij het loslaten van dat plaatje was de wetenschap dat ik over tien jaar nog wel kans hebt om een partner te krijgen. Maar een kind dan niet meer. En voor mij betekende dat mijn kinderwens groter was dan het ideaalplaatje.
Ik moet wel zeggen dat voor mij dat ideaalplaatje nooit een hele grote rol heeft gespeeld.
Ik ben dol op de avonden voor mezelf. :@

Qua keuze donor. Ik heb de kliniek daarin vertrouwt. Zij zochten iemand die matchte qua uiterlijk.
Qua karakter zit altijd veel van nurtere vs nature. En weet ik dat ook tussen broers/zussen (in traditionele gezinnen) onderling veel verschillen kan zitten.
pi_179845841
Mini, het enige advies dat ik kan geven is: ga met heel veel mensen praten. Ik had dezelfde vragen en twijfels rondom wel/niet co-ouderschap en ik heb veel afspraken gehad. Vooral mannen in hetzelfde traject, gewoon een uurtje in een cafe en praten over wat wil jij, wat wil ik, kan dat eventueel matchen, willen we elkaar nog eens spreken? Ook mensen in wie ik op papier niet gelijk wat zag, gewoon om ervaring op te doen. En andere vrouwen in hetzelfde traject. Daardoor wist ik steeds beter wat ik belangrijk vond, in een potentiŰle vader, qua flexibiliteit, tijdsverdeling, visie, et cetera.

[ Bericht 28% gewijzigd door Lemijn op 18-06-2018 20:29:29 ]
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
pi_179845913
Lemijn, vraag voor jou. Hoe doen jullie dat co-ouderschap? Is het echt 50/50? Hoe gaat het met afspraken op KDV/gastouder/school.
Je hoeft niet te antwoorden hoor. Het is vooral nieuwsgierigheid van mijn kant.
Ik had deze optie namelijk helemaal nooit overwogen en vind het mooi hoe jij deze keus hebt gemaakt met de afwegingen die daarbij horen. O+
pi_179855595
Een kind krijgen is sowieso egoistisch. Niemand zit te wachten op jouw kind.
pi_179855622
quote:
0s.gif Op zaterdag 16 juni 2018 15:44 schreef Lemijn het volgende:
Als we nou met z'n allen gewoon niet op dat soort opmerkingen reageren, dan kunnen we het gewoon inhoudelijk over het onderwerp hebben ^O^ .

Nog even los van het feit dat ik nooit een accessoire zou kiezen die je onderkwijlt, -plast en -spuugt, en je wakker houdt tot je scheel ziet, en die via je lichaam naar buiten komt.

De befaamde kop in het zand methode, als je maar gewoon niet luistert en nadenkt dan bestaat er ook geen probleem. Ook veel gebruikt onder gelovigen.
pi_179855650
quote:
7s.gif Op zaterdag 16 juni 2018 15:47 schreef Moeraskat het volgende:

[..]

De basis moet zijn... oke.. dus wanneer iemand niet succesvol is in de liefde mag die persoon automatisch geen ouder worden omdat hij of zij dus alleen is?
Er is ongetwijfeld een reden waarom je niet succesvol bent in de liefde. Misschien moet je dat eerst op orde brengen in je leven.
pi_179855714
quote:
0s.gif Op zondag 17 juni 2018 20:27 schreef mspoez het volgende:
Een kind krijgen is sowieso egoistisch. Niemand zit te wachten op jouw kind.
Behalve dat dit niet in dit topic hoort is het ook nog eens nonsens. Er zitten heel veel mensen te wachten op iemand anders zijn kind. Wie gaat er anders werken voor de AOW, pensioenen en het schrobben van je reet als je 85 bent en alles onder schijt?
pi_179858264
Ok klaar nu.

Dit is een serieus topic. Vanaf nu respectvol ontopic meepraten op een gezellige manier.

Danku.
pi_179864598
quote:
0s.gif Op zondag 17 juni 2018 12:00 schreef MiNi1981 het volgende:

[..]

Het is ook heel erg lastig. Ook het ideaalplaatje loslaten is daarin lastig. Want, zoals jij schreef, het liefst zou ik dat met een liefdevolle partner willen doen. Maar als dat er niet op tijd in zit om samen aan kinderen te beginnen dan wordt het nu tijd om andere keuzes af te gaan wegen. Want ik wil geen partner waarmee ik denk een liefdesrelatie aan te gaan omdat ik een kinderwens heb. Dat voelt nog minder goed.

Wat mij overigens ook heel lastig lijkt in een keuze te maken om bewust alleenstaande moeder te worden is 'kiezen' op papier wie dan 'technisch' gezien vader van het kindje gaat worden. Als dit vanuit een donor(+) rol gaat zijn weet je nog minder van de persoon dan wanneer je dit met een co-ouder dit gaat doen. En wat geef je mee aan je kindje vanuit DNA/karakter.
oh ja dat lijkt mij inderdaad ook lastig. het is niet als of je even een vakantie uitkiest of zo. Maar aan de andere kant, ik ben ook zwanger geworden van iemand ... ja hoe zeg ik dat, ik had liever iemand anders uitgekozen? En dat is tot nu toe ook goed uitgepakt. Ik weet ook niet echt enorm veel van haar biologische vader. We waren amper een jaar samen.

co-ouder lijkt me dan wel ideaal maar ik denk Úcht dat dit zo lastig te vinden is :@ Ik denk dat je echt heel veel tijd moet investeren in mensen leren kennen. ( die hetzelfde willen dan, niet random mannen ).
quote:
0s.gif Op zondag 17 juni 2018 20:29 schreef GereDathan het volgende:

[..]

Er is ongetwijfeld een reden waarom je niet succesvol bent in de liefde. Misschien moet je dat eerst op orde brengen in je leven.
Ben ik het niet helemaal mee eens, je kunt ook net de mensen tegenkomen die niet genoeg bij je passen. En als dat zo is, dan zou ik daar niet bewust zwanger van willen worden.
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
pi_179879268
quote:
0s.gif Op zondag 17 juni 2018 12:49 schreef Omentielvo het volgende:
Lemijn, vraag voor jou. Hoe doen jullie dat co-ouderschap? Is het echt 50/50? Hoe gaat het met afspraken op KDV/gastouder/school.
Je hoeft niet te antwoorden hoor. Het is vooral nieuwsgierigheid van mijn kant.
Ik had deze optie namelijk helemaal nooit overwogen en vind het mooi hoe jij deze keus hebt gemaakt met de afwegingen die daarbij horen. O+
KDV's bezoeken hebben we samen gedaan. Dat zal met scholen straks ook zo gaan. Daar ben ik alleen maar blij mee, dat ik zulke beslissingen niet alleen hoef te nemen. Qua dagelijkse verzorging en ideeŰn over bijvoeden en veel andere kleine dingen ligt het accent wel bij mij, maar dat is in traditionele gezinnen toch ook vaak zo volgens mij. Dat een moeder meer aandraagt.
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
pi_179904369
quote:
0s.gif Op zondag 17 juni 2018 20:30 schreef GereDathan het volgende:

[..]

Behalve dat dit niet in dit topic hoort is het ook nog eens nonsens.
\Nou daar ben ik het niet mee eens hoor. Een kind krijgen omdat je 'rammelt' is natuurlijk niet vanuit het kind gedacht en vooraf ingepland co-ouderschap al helemaal niet. Dat kind komt er dan alleen omdat moeder dat graag wil.
  zondag 24 juni 2018 @ 11:36:01 #48
70514 littledrummergirl
voor uw vrijmibo
pi_180008433
Wat ik me afvraag, hoe zou een situatie met co-ouderschap eruit zien als bijvoorbeeld de moeder een nieuwe relatie krijgt? Het lijkt me als nieuwe partner lastig dat je in een soort driehoek beland waarin al een andere co-ouder actief betrokken is bij het kind. Het lijkt me dat dat best "buitenspel" achtig kan voelen. Anders dan in bijv een scheidingssituatie.
In A World Of Emoticons, I'm Colon Capital D
Everybody needs a bosom for a pillow!
pi_180008452
quote:
0s.gif Op zondag 24 juni 2018 11:36 schreef littledrummergirl het volgende:
Wat ik me afvraag, hoe zou een situatie met co-ouderschap eruit zien als bijvoorbeeld de moeder een nieuwe relatie krijgt? Het lijkt me als nieuwe partner lastig dat je in een soort driehoek beland waarin al een andere co-ouder actief betrokken is bij het kind. Het lijkt me dat dat best "buitenspel" achtig kan voelen. Anders dan in bijv een scheidingssituatie.
Minder jaloezie denk ik, omdat er geen liefdesgevoelens bij komen kijken van de co-ouder.
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
pi_180008480
quote:
0s.gif Op dinsdag 19 juni 2018 20:36 schreef mspoez het volgende:

[..]

\Nou daar ben ik het niet mee eens hoor. Een kind krijgen omdat je 'rammelt' is natuurlijk niet vanuit het kind gedacht en vooraf ingepland co-ouderschap al helemaal niet. Dat kind komt er dan alleen omdat moeder dat graag wil.
Voortplanting is anders een vrij natuurlijk iets en kan een enorme drang / wens zijn. Of denk je soms dat ze 200 jaar geleden ook alle keuzes enorm aan het overwegen waren steeds. en ''vanuit het kind'' dachten.
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
  zondag 24 juni 2018 @ 11:41:21 #51
70514 littledrummergirl
voor uw vrijmibo
pi_180008497
quote:
7s.gif Op zondag 24 juni 2018 11:38 schreef Moeraskat het volgende:

[..]

Minder jaloezie denk ik, omdat er geen liefdesgevoelens bij komen kijken van de co-ouder.
Oh daar zat ik nog niet eens aan te denken :D. Meer dat je inbreng over bijvoorbeeld opvoeding van het kind van je vriendin niet/minder van jou hoeft te komen want er is tenslotte een betrokken biologische ouder in het spel. Lijkt me dat je je dan soort van toeschouwer kan voelen. Lijkt me ingewikkeld :D.
In A World Of Emoticons, I'm Colon Capital D
Everybody needs a bosom for a pillow!
pi_180008507
quote:
0s.gif Op dinsdag 19 juni 2018 20:36 schreef mspoez het volgende:

[..]

\Nou daar ben ik het niet mee eens hoor. Een kind krijgen omdat je 'rammelt' is natuurlijk niet vanuit het kind gedacht en vooraf ingepland co-ouderschap al helemaal niet. Dat kind komt er dan alleen omdat moeder dat graag wil.
Dat is toch met alle kinderen zo? De ouders kiezen ervoor om een kind te krijgen, puur en alleen omdat ze dat graag willen.
pi_180008539
quote:
1s.gif Op zondag 24 juni 2018 11:41 schreef littledrummergirl het volgende:

[..]

Oh daar zat ik nog niet eens aan te denken :D. Meer dat je inbreng over bijvoorbeeld opvoeding van het kind van je vriendin niet/minder van jou hoeft te komen want er is tenslotte een betrokken biologische ouder in het spel. Lijkt me dat je je dan soort van toeschouwer kan voelen. Lijkt me ingewikkeld :D.
Is dat niet gewoon het zelfde principe wanneer mensen gaan scheiden en ze beiden voor het kind zorgen met een regeling? Ik denk dat de nieuwe ''ouder'' dan gewoon zo'n rol krijgt.
Op zaterdag 20 mei 2017 22:17 schreef Lot88 het volgende:
jij bent in mijn hoofd volledig gelinkt aan Alex Vause :@
pi_180009496
quote:
0s.gif Op zondag 24 juni 2018 11:36 schreef littledrummergirl het volgende:
Wat ik me afvraag, hoe zou een situatie met co-ouderschap eruit zien als bijvoorbeeld de moeder een nieuwe relatie krijgt? Het lijkt me als nieuwe partner lastig dat je in een soort driehoek beland waarin al een andere co-ouder actief betrokken is bij het kind. Het lijkt me dat dat best "buitenspel" achtig kan voelen. Anders dan in bijv een scheidingssituatie.
Ik heb het al een paar keer overgelezen en ik snap het niet :). Je bedoelt dat de nieuwe partner zich buitenspel voelt, of de co-ouder die geen nieuwe relatie aangaat? En waarom dan?

edit: ik zie dat je de nieuwe partner bedoelt. Ik zal het even beantwoorden vanuit mezelf. Een nieuwe partner is niet de ouder van het kind. Het kind heeft al 2 ouders. Het is de partner van en we hebben afspraken gemaakt over die persoon niet te snel introduceren etc. Als iemand jarenlang blijft en in huis komt wonen en dergelijke dan krijgt die persoon vanzelf een rol in het leven van het kind, natuurlijk. En dat is prima. Dan is het inderdaad een voordeel dat er geen oud zeer is van een verbroken relatie.

Misschien bedoel je dat je als alleenstaande ook zou kunnen kiezen om het alleen te doen, in de hoop dat er spoedig een partner komt en dat die dan de tweede ouderrol op zich neemt. Kan, maar dat is nogal een gok en een druk op die nieuwe relatie. Ik heb daar niet voor gekozen. Niet in de laatste plaats omdat dat in mijn geval nooit een vaderfiguur voor mijn kind zou opleveren. :P .
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
  zondag 24 juni 2018 @ 22:11:44 #55
70514 littledrummergirl
voor uw vrijmibo
pi_180023782
Ik schreef het niet heel duidelijk op maar ik bedoelde het idd zoals in je eerste voorbeeld lemijn :Y. Dat lijkt me inderdaad iets wat je vooraf goed moet afstemmen of iig moet weten van elkaar hoe je erin staat. Best complex allemaal, nu ik er zo over nadenk :D.

Maar tegelijkertijd zo stoer dat mensen het aangaan, tegen conventies in, gewoon omdat ze het zo graag willen O+
In A World Of Emoticons, I'm Colon Capital D
Everybody needs a bosom for a pillow!
pi_180079144
Ik lees net een stuk in de Volkskrant magazine van afgelopen 23 juni. “Hoe dan ook een gezin” over singles met een kinderwens. Wie weet kan je het ergens vinden :)
♥ J & S
  woensdag 27 juni 2018 @ 14:33:16 #57
166390 shifto
Kirby Shizzle
pi_180079447
quote:
1s.gif Op zondag 24 juni 2018 11:42 schreef T-D het volgende:

[..]

Dat is toch met alle kinderen zo? De ouders kiezen ervoor om een kind te krijgen, puur en alleen omdat ze dat graag willen.
Los van dat er genoeg kinderen worden geboren waarbij de ouders dat niet wilden is het ook bewezen dat kinderen met 2 ouders (welke bij elkaar blijven) nogal wat stappen voor hebben op kinderen met een enkele ouder. Dus in die zin in het zeker ego´stischer dan wanneer je dit als stel beslist.
Thinking about thinking of you.
  woensdag 27 juni 2018 @ 14:45:31 #58
403253 Meke
after all this time? always.
pi_180079597
quote:
1s.gif Op woensdag 27 juni 2018 14:09 schreef klaprooss het volgende:
Ik lees net een stuk in de Volkskrant magazine van afgelopen 23 juni. “Hoe dan ook een gezin” over singles met een kinderwens. Wie weet kan je het ergens vinden :)
https://www.volkskrant.nl(...)k-ontstaan~b11cfc7d/

:)

Vond ik ook een mooi stuk inderdaad!
It is better to be beautiful than to be good, but it is better to be good than to be ugly.
Mijn 101 doelen in 1001 dagen!
pi_180081460
quote:
15s.gif Op woensdag 27 juni 2018 14:33 schreef shifto het volgende:

[..]

Los van dat er genoeg kinderen worden geboren waarbij de ouders dat niet wilden is het ook bewezen dat kinderen met 2 ouders (welke bij elkaar blijven) nogal wat stappen voor hebben op kinderen met een enkele ouder. Dus in die zin in het zeker ego´stischer dan wanneer je dit als stel beslist.
Maar zit er dan een verschil tussen een bewust alleenstaande of een alleenstaande door een nare oorzaak?
Want ze maken dus wel onderscheid in wat voor twee oudergezinnen stappen voor hebben. (Ze moeten bij elkaar blijven).
Dus in die zin zijn alleen de ouders die bij elkaar blijven minder ego´stisch.
  woensdag 27 juni 2018 @ 16:28:05 #60
166390 shifto
Kirby Shizzle
pi_180081540
quote:
1s.gif Op woensdag 27 juni 2018 16:22 schreef Omentielvo het volgende:

[..]

Maar zit er dan een verschil tussen een bewust alleenstaande of een alleenstaande door een nare oorzaak?
Want ze maken dus wel onderscheid in wat voor twee oudergezinnen stappen voor hebben. (Ze moeten bij elkaar blijven).
Dus in die zin zijn alleen de ouders die bij elkaar blijven minder ego´stisch.
Dat zou opgaan als mensen in die toekomst konden kijken, dat kan helaas niet. Je kan met goede hoop en goed geweten met zijn 2 aan kinderen beginnen en dan kan er altijd iets gebeuren. Dat heeft dan ook altijd zijn weerslag op het kind. Echter omdat je dat van te voren niet kan weten begin je er dus minder ego´stisch aan dan dat je al op die voet begint (als enkele ouder).

Ik vind dat mensen moeten doen wat ze willen hoor, maar in je eentje ouder worden doe je niet voor het kind.
Thinking about thinking of you.
pi_180081851
Ik zie het anders. Juist omdat je niet in de toekomst kan kijken is elke reden voor en kind ego´stisch.
Ik ben trouwens elke dag blij met mijn ego´stische keus om alleenstaande moeder te worden. O+
  woensdag 27 juni 2018 @ 16:45:10 #62
166390 shifto
Kirby Shizzle
pi_180081928
Dat mag. Wijzelf beginnen nu pas aan kinderen omdat wij (ik) nu pas het gevoel hebben een kind met een zo goed mogelijke basis op de wereld te kunnen zetten. Ik zou het onverantwoord van mijzelf hebben gevonden om eerder aan kinderen te beginnen. Ik ben er van overtuigd dat die ook wel oud geworden zou zijn, maar nu weet ik zeker dat ik meer te bieden heb en dus een beter leven aan mijn kind kan geven.

Ik snap heel goed dat jij blij bent met je keus, ik hoop dat je kind dat over 20 jaar ook is. :)
Thinking about thinking of you.
pi_180082106
Dat laatste is de wens van elke ouder denk ik. O+

Wat betreft de goede basis. Dat is voor elke ouder weer anders. Er bestaat voor mij niet 1 goede basis.
Voor jou was dit het juiste moment. Voor een ander is het liefde en ruimte. Voor mij was de basis ook goed door weer andere redenen.
De basis is voor mij vooral een mening van de (toekomstige) ouder.

[ Bericht 52% gewijzigd door Omentielvo op 27-06-2018 17:01:50 ]
pi_180082239
quote:
15s.gif Op woensdag 27 juni 2018 14:33 schreef shifto het volgende:

[..]

Los van dat er genoeg kinderen worden geboren waarbij de ouders dat niet wilden is het ook bewezen dat kinderen met 2 ouders (welke bij elkaar blijven) nogal wat stappen voor hebben op kinderen met een enkele ouder. Dus in die zin in het zeker ego´stischer dan wanneer je dit als stel beslist.
Klopt maar niemand kan in de toekomst kijken. Anders had ik waarschijnlijk ook andere keuzes gemaakt.
  woensdag 27 juni 2018 @ 17:34:55 #65
166390 shifto
Kirby Shizzle
pi_180083041
quote:
1s.gif Op woensdag 27 juni 2018 16:54 schreef Omentielvo het volgende:
Dat laatste is de wens van elke ouder denk ik. O+

Wat betreft de goede basis. Dat is voor elke ouder weer anders. Er bestaat voor mij niet 1 goede basis.
Voor jou was dit het juiste moment. Voor een ander is het liefde en ruimte. Voor mij was de basis ook goed door weer andere redenen.
De basis is voor mij vooral een mening van de (toekomstige) ouder.
Mee eens. Als die goede basis er maar is!

Maar 2 perfecte ouders is natuurlijk altijd beter dan 1 perfecte ouder.

Niet dat de perfecte ouder bestaat. :Y)
Thinking about thinking of you.
pi_180087004
Los van dat je niet hoeft te streven naar perfectie, volgens mij is goed al goed genoeg, is uit wetenschappelijk onderzoek al gebleken dat kinderen het niet slechter doen bij bewust alleenstaande moeders dan bij traditionele tweeoudergezinnen.

Er zijn zoveel variabelen die maken of een kind het goed heeft - het aantal ouders en van welk geslacht/ welke geaardheid die zijn, is echt maar een onderdeel daarvan. Dus zeggen dat bewust alleenstaande ouders ego´stisch zijn: ja, open deur. Dat ze het beter zouden kunnen laten in het belang van hun kinderen: onjuist.
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')