FOK!forum / Relaties & Psychologie / Depressie & Angst #152 Bijna zomer!
ChildoftheStarsdonderdag 17 mei 2018 @ 05:56
KamNEjk.jpg

Welkom in het centrale topic van "Depressie & Angst".

n6fhfRt.jpg
quote:
Depressie
Iemand met een depressie heeft last van een hevige neerslachtigheid.

Die neerslachtigheid klaart niet na een paar dagen vanzelf op, maar duurt minimaal twee weken. Depressie moet niet verward worden met 'gewone' neerslachtigheid die iedereen wel eens heeft. Bij een depressie is deze heviger en tast het dagelijks functioneren aan.

Bron: http://www.trimbos.nl/onderwerpen/psychische-gezondheid/depressie
85JDtJd.jpg
quote:
Angststoornissen
Angststoornissen zijn in de psychiatrie de meest voorkomende aandoeningen. Sommige van deze aandoeningen worden fobie genoemd. Het gemeenschappelijke kenmerk van angststoornissen, is dat er sprake is van angst. Mensen kunnen zo angstig zijn dat het hun leven ontregelt.

Wanneer spreken we van een angststoornis?

Angst is een gevoel dat optreedt bij dreigend gevaar. De emotie ontstaat als het welzijn van een persoon direct wordt bedreigd, maar ook als een persoon een situatie als bedreigend ervaart. Als een angst geen reŽle grond heeft en de betrokken persoon er sociale of beroepsmatige problemen door ondervindt, is er sprake van een stoornis.

In het diagnostisch classificatiesysteem DSM-IV worden de volgende angststoornissen onderscheiden:

Paniekstoornis met of zonder agorafobie
Sociale fobie of angststoornis
Specifieke of enkelvoudige fobie
Obsessief-compulsieve stoornis of dwangstoornis
Gegeneraliseerde angststoornis
Posttraumatische stress-stoornis
Hypochondrie
Angststoornis door een lichamelijke aandoening
Acute stressstoornis
Angststoornis door alcohol of drugs

Voor de Multidisciplinaire Richtlijn Angststoornissen is de indeling van de DSM-IV als uitgangspunt genomen. Van de onderscheiden angststoornissen zijn de volgende aandoeningen opgenomen in de richtlijnen:

Paniekstoornis met en zonder agorafobie
Sociale fobie
Specifieke fobie
Obsessief-compulsieve stoornis
Gegeneraliseerde angststoornis
Posttraumatische stress-stoornis
quote:
In het diagnostisch classificatiesysteem DSM-5 zijn de angststoornissen zoals ze in het DSM-IV vermeld werden, opgesplitst in drie categorieŽn:
1) de angststoornissen
2) de obsessieve-compulsieve en verwante stoornissen (ocgs)
3) de trauma- en stressorgerelateerde stoornissen

Angststoornissen in het DSM-5:
Paniekstoornis
Agorafobie
Specifieke fobie
Sociale angststoornis
Gegeneraliseerde angststoornis
Separatieangststoornis
Selectief mutisme
Angststoornis door een middel of medicatie
Angststoornis door een andere medische aandoening
angststoornis (niet anders omschreven)

Obsessieve-compulsieve en verwante stoornissen
Obsessieve-compulsieve stoornis (OCD)
Stoornis in de lichaamsbeleving
Hoarding (het dwangmatig verzamelen van dingen)
Trichotillomanie (het regelmatig uittrekken van het eigen haar)
Excoriation disorder/Dermatillomanie (het regelmatig pulken aan de eigen huid)

Trauma- en stressorgerelateerde stoornissen
Reactieve hechtingsstoornis
Ontremde sociale engagementstoornis
Posttraumatische stressstoornis
Acute stressstoornis
Aanpassingsstoornissen
fWZ85MS.jpg
quote:
FOK! heeft nu ook zijn eigen IRC-kanaal voor de mensen in "Depressie & Angst". Hier kunnen we gezellig chatten/ tips geven en het met elkaar erover hebben.

Indien jij ook gezellig mee wilt praten met ons kun je ons bereiken via de volgende link:

http://irc.fok.nl/

En dan in principe

/join #dna

Heb je vragen omtrent IRC?
PM de volgende users:
zomertje
RBWO
4jPcvAU.jpg
quote:
positive-attitude-quote.jpg
quote-about-you-are-so-much-stronger-than-you-think.png
ChildoftheStarsdonderdag 17 mei 2018 @ 06:38
Sorry voor mijn explosie van gisteren. Dat had ik moeten slikken :@
Morrigandonderdag 17 mei 2018 @ 07:54
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 06:38 schreef ChildoftheStars het volgende:
Sorry voor mijn explosie van gisteren. Dat had ik moeten slikken :@
Geeft niet. Soms is het juist fijn om je emoties op internet te uiten.

Maar je moet jezelf niet haten. Je bent creatief en je lijkt me heel aardig. :*
Koettiedonderdag 17 mei 2018 @ 08:20
Ik las even terug maar ik vind er ook niets raars aan hoor. Gelukkig heeft niet iedereen dezelfde hobby's, dat zou een saaie boel worden!
ChildoftheStarsdonderdag 17 mei 2018 @ 08:22
quote:
1s.gif Op donderdag 17 mei 2018 07:54 schreef Morrigan het volgende:

[..]

Geeft niet. Soms is het juist fijn om je emoties op internet te uiten.

Maar je moet jezelf niet haten. Je bent creatief en je lijkt me heel aardig. :*
Dank je wel lieverd :*

quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 08:20 schreef Koettie het volgende:
Ik las even terug maar ik vind er ook niets raars aan hoor. Gelukkig heeft niet iedereen dezelfde hobby's, dat zou een saaie boel worden!
Dat is zeker waar... ach...ik ben eenmaal wie ik ben
Budapestenaardonderdag 17 mei 2018 @ 08:42
quote:
0s.gif Op woensdag 16 mei 2018 23:29 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

De boeken: Young Adult (en ahem, ik ben 30) post-apocalyptische verhalen, SF, fantasy...
En hetzelfde met series en films

En de hobby's: Handwerken (haken breien borduren), knutselen in het algemeen, knuffeltjes maken... kleuren... noem maar op. En natuurlijk lezen, series kijken, tekenen en die algemene dingen :)

en domme keuzes: Altijd per ongeluk alles net anders doen dan anderen (voorbeeld: intro van de opleiding had het thema onbewoond eiland. Iedereen, letterlijk iedereen, was een piraat. Behalve ik. Ik dacht als inboorling te gaan. En mijn brein maak altijd van dat soort fouten). Waarom vind ik shoppen en hardlopen niet gewoon leuk. Nee, ik zit weer achterlijke knuffeltjes te maken en feministische poŽzie te lezen en ga naar handwerk- en spelletjesverenigingen. Ik hoor in de kroeg te zitten en proberen een vent aan de haak te slaan. Maar nee, ik ben aseksueel en wil geen relatie. En nee, ik wil niet in een drukke ruimte zitten. Het zijn altijd die domme dingen waardoor ik altijd anders ben. Dertig en ik loop met zelfgeknoopte armbandjes rond. Dertig en ik maak zelf oorbellen ipv ze te kopen. Dertig en ik speel met fimoklei.

Oooooh hoe meer ik erover nadenk hoe meer ik een schurfthekel aan mezelf heb en het lukt me niet om het te veranderen
Wat jammer dat je een schurfthekel hebt aan jezelf. Je bent juist zo'n bijzonder mens. Waarom zou je een grijze muis willen zijn als je CotS kunt zijn?
ChildoftheStarsdonderdag 17 mei 2018 @ 08:57
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 08:42 schreef Budapestenaar het volgende:

[..]

Wat jammer dat je een schurfthekel hebt aan jezelf. Je bent juist zo'n bijzonder mens. Waarom zou je een grijze muis willen zijn als je CotS kunt zijn?
Dank je wel :* :@

En soms lijkt het me gemakkelijker om een grijze muis te zijn. Alleen ik ben eenmaal mezelf en daar kan ik prima mee leven, zolang ik mezelf niet vergelijk met anderen (een hele slechte gewoonte van me). En ach, als anderen zeggen dat ik aan hun moeders en oma's doe denken, bedoelen ze dat als compliment (gewoon dat ik altijd knus en gezellig ben). Ik moet leren to embrace myself.

Het komt vooral doordat ik tot ongeveer mijn vijfentwintigste altijd uit groepen lag daardoor. Nu ik ouder ben vinden mensen mijn "anders zijn" juist heel leuk en daar moet ik aan wennen.
Wordt aangewerkt!

(om een voorbeeld te noemen, om even mezelf een positieve schop te geven, ik krijg, bijna zes jaar later, nog steeds te horen hoe gaaf en creatief het was dat ik een inboorling was met helemaal een zelfgenaaid kostuum op dat kamp. Die mensen waarderen me er juist om. En ja, het was een heel andere insteek, mijn leven heeft een afwijkende insteek, maar mensen waarderen dat tegenwoordig. Nu ik nog ;))
aequedonderdag 17 mei 2018 @ 09:09
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 08:57 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Dank je wel :* :@

En soms lijkt het me gemakkelijker om een grijze muis te zijn. Alleen ik ben eenmaal mezelf en daar kan ik prima mee leven, zolang ik mezelf niet vergelijk met anderen (een hele slechte gewoonte van me). En ach, als anderen zeggen dat ik aan hun moeders en oma's doe denken, bedoelen ze dat als compliment (gewoon dat ik altijd knus en gezellig ben). Ik moet leren to embrace myself.

Het komt vooral doordat ik tot ongeveer mijn vijfentwintigste altijd uit groepen lag daardoor. Nu ik ouder ben vinden mensen mijn "anders zijn" juist heel leuk en daar moet ik aan wennen.
Wordt aangewerkt!

(om een voorbeeld te noemen, om even mezelf een positieve schop te geven, ik krijg, bijna zes jaar later, nog steeds te horen hoe gaaf en creatief het was dat ik een inboorling was met helemaal een zelfgenaaid kostuum op dat kamp. Die mensen waarderen me er juist om. En ja, het was een heel andere insteek, mijn leven heeft een afwijkende insteek, maar mensen waarderen dat tegenwoordig. Nu ik nog ;))
Grijze muis zijn is saai hoor, kijk maar naar mij. :+

En stoppen met sorry zeggen hoor, anders ga ik je weer dm-en. :( :P
ChildoftheStarsdonderdag 17 mei 2018 @ 09:12
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 09:09 schreef aeque het volgende:

[..]

Grijze muis zijn is saai hoor, kijk maar naar mij. :+

En stoppen met sorry zeggen hoor, anders ga ik je weer dm-en. :( :P
Jij bent niet saai :*

En o... jee ik zal oppassen ;)
aequedonderdag 17 mei 2018 @ 09:14
Ik heb vandaag wel een mooie. Voor het eerst sinds lange tijd 2 afspraken redelijk achter elkaar gepland staan. Zit een uurtje tussen. Maar in dat uurtje moet ik nog van een instelling naar de metro lopen en dan de metro naar huis pakken. Dat kan prima in 30 a 40 minuten. Maar ik zit mij er nu al druk om te maken. :') Terwijl degene van de 2e afspraak hier vanaf weet en al heeft gezegd dat als het een 10 minuten later wordt, dat ook geen probleem is.

Angsten, leuk man. :+
ChildoftheStarsdonderdag 17 mei 2018 @ 09:19
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 09:14 schreef aeque het volgende:
Ik heb vandaag wel een mooie. Voor het eerst sinds lange tijd 2 afspraken redelijk achter elkaar gepland staan. Zit een uurtje tussen. Maar in dat uurtje moet ik nog van een instelling naar de metro lopen en dan de metro naar huis pakken. Dat kan prima in 30 a 40 minuten. Maar ik zit mij er nu al druk om te maken. :') Terwijl degene van de 2e afspraak hier vanaf weet en al heeft gezegd dat als het een 10 minuten later wordt, dat ook geen probleem is.

Angsten, leuk man. :+
Dat klinkt heel erg stressvol. En dan ben je eventueel wat later kan gebeuren volgende keer beter. Adem in en adem uit, het komt echt wel goed, dat durf ik je wel te beloven :*
Budapestenaardonderdag 17 mei 2018 @ 09:33
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 08:57 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Dank je wel :* :@

En soms lijkt het me gemakkelijker om een grijze muis te zijn. Alleen ik ben eenmaal mezelf en daar kan ik prima mee leven, zolang ik mezelf niet vergelijk met anderen (een hele slechte gewoonte van me). En ach, als anderen zeggen dat ik aan hun moeders en oma's doe denken, bedoelen ze dat als compliment (gewoon dat ik altijd knus en gezellig ben). Ik moet leren to embrace myself.

Het komt vooral doordat ik tot ongeveer mijn vijfentwintigste altijd uit groepen lag daardoor. Nu ik ouder ben vinden mensen mijn "anders zijn" juist heel leuk en daar moet ik aan wennen.
Wordt aangewerkt!

(om een voorbeeld te noemen, om even mezelf een positieve schop te geven, ik krijg, bijna zes jaar later, nog steeds te horen hoe gaaf en creatief het was dat ik een inboorling was met helemaal een zelfgenaaid kostuum op dat kamp. Die mensen waarderen me er juist om. En ja, het was een heel andere insteek, mijn leven heeft een afwijkende insteek, maar mensen waarderen dat tegenwoordig. Nu ik nog ;))
Groepen :r

Je bent knus, gezellig, aardig en een gewaardeerd user. Je hebt een leven achter je met nogal wat meer hobbels dan gemiddeld. Daar had je zuur en verbitterd door kunnen raken. Is niet gebeurd. Daar mag je best trots op zijn hoor. :Y

/verenincotsachterwerksteken ;)
ChildoftheStarsdonderdag 17 mei 2018 @ 09:38
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 09:33 schreef Budapestenaar het volgende:

[..]

Groepen :r

Je bent knus, gezellig, aardig en een gewaardeerd user. Je hebt een leven achter je met nogal wat meer hobbels dan gemiddeld. Daar had je zuur en verbitterd door kunnen raken. Is niet gebeurd. Daar mag je best trots op zijn hoor. :Y

/verenincotsachterwerksteken ;)
Die veren vind ik heel erg fijn! Dank je wel :*
Samzzdonderdag 17 mei 2018 @ 09:42
Als ik mezelf vergelijk met anderen word ik depressief dus ik doe dat maar niet :').
ChildoftheStarsdonderdag 17 mei 2018 @ 09:43
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 09:42 schreef Samzz het volgende:
Als ik mezelf vergelijk met anderen word ik depressief dus ik doe dat maar niet :').
Omdat je zo veel meer kan en liever bent dan anderen? Want als je daar depressief van wordt klopt het. Je bent echt een top mens Sam, schoffel jezelf niet onderuit, nergens voor nodig
Samzzdonderdag 17 mei 2018 @ 09:45
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 09:43 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Omdat je zo veel meer kan en liever bent dan anderen? Want als je daar depressief van wordt klopt het. Je bent echt een top mens Sam, schoffel jezelf niet onderuit, nergens voor nodig
Nee, omdat anderen hun shit wel op orde hebben, een relatie hebben, een koophuis _O-.
ChildoftheStarsdonderdag 17 mei 2018 @ 09:46
quote:
1s.gif Op donderdag 17 mei 2018 09:45 schreef Samzz het volgende:

[..]

Nee, omdat anderen hun shit wel op orde hebben, een relatie hebben, een koophuis _O-.
Jij hebt een baan, je woont op een mooie plek. En een relatie... ach... dat komt wel. Niet zo hard zijn.
Samzzdonderdag 17 mei 2018 @ 09:46
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 09:46 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Jij hebt een baan, je woont op een mooie plek. En een relatie... ach... dat komt wel. Niet zo hard zijn.
Oh shoot, ik zit helemaal in t verkeerde topic te posten :@.

Sorry sorry sorry.
Budapestenaardonderdag 17 mei 2018 @ 09:47
quote:
1s.gif Op donderdag 17 mei 2018 09:46 schreef Samzz het volgende:

[..]

Oh shoot, ik zit helemaal in t verkeerde topic te posten :@.

Sorry sorry sorry.
Ga je nou jezelf wegmodden? :o
ChildoftheStarsdonderdag 17 mei 2018 @ 09:48
quote:
1s.gif Op donderdag 17 mei 2018 09:46 schreef Samzz het volgende:

[..]

Oh shoot, ik zit helemaal in t verkeerde topic te posten :@.

Sorry sorry sorry.
Geen sorry zeggen! Dat is toch niet erg. Ik greep gewoon de kans om even een poging te doen tot je bemoedigend toe te spreken ;)
Koettiedonderdag 17 mei 2018 @ 09:49
Hier gaat het trouwens wel redelijk. Vriend heeft vroege diensten dus regelmaat. Verder begint het allemaal even te bezinken. Gesprek met z'n manager gehad over uren wat heel veel opluchting heeft gegeven. Volgende week hele drukke week. De coach komt de 22ste voor een intake bij ons thuis. Ben heel benieuwd. En ook leuk om mee te maken werk technisch, ik ben ambulante begeleider voor mensen met een licht verstandelijke beperking dus interessant. De 23e moet hij naar de huisarts om te kijken hoe het gaat en om de eventuele bijwerkingen van fluoxetine te bespreken. Vallen nu wel mee gelukkig. De 24ste naar z'n psycholoog en ik ga mee, op initiatief van vriend. Druk maar eindelijk gebeurd er wat.

En druk want laatste blok van het schooljaar en wil wel m'n propedeuse halen natuurlijk. Zodra ik vakantie heb ga ik een volledige week niets doen. Of alleen leuke dingen iig. Over suffe hobby's gesproken, dat wordt een week tuinieren :+
Samzzdonderdag 17 mei 2018 @ 09:49
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 09:47 schreef Budapestenaar het volgende:

[..]

Ga je nou jezelf wegmodden? :o
Ja, die post was hier totaal offtopic :').

Anywho, my bad :@.
Budapestenaardonderdag 17 mei 2018 @ 09:51
quote:
1s.gif Op donderdag 17 mei 2018 09:45 schreef Samzz het volgende:

[..]

Nee, omdat anderen hun shit wel op orde hebben, een relatie hebben, een koophuis _O-.
Ik herken je gevoel. Maar jij hebt jouw shit toch ook goed op orde hoor. Een leuk huis, twee fantastische honden, gevarieerde baan. En je bent zo ondernemend en daadkrachtig. Daar kan ik dan weer jaloers op worden :@
aequedonderdag 17 mei 2018 @ 09:59
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 09:42 schreef Samzz het volgende:
Als ik mezelf vergelijk met anderen word ik depressief dus ik doe dat maar niet :').
Doe maar met mij, dan voel je je net wonder woman. :+
Nijnadonderdag 17 mei 2018 @ 10:29
quote:
1s.gif Op donderdag 17 mei 2018 09:45 schreef Samzz het volgende:

[..]

Nee, omdat anderen hun shit wel op orde hebben, een relatie hebben, een koophuis _O-.
Het gras bij de buren is altijd groener...

Ter illustratie:
Mijn buur zit (voor het eerst in haar leven denk ik) niet lekker in haar vel en heeft al een paar keer opmerkingen gemaakt dat ze dingen wil die ik heb, omdat dat beter is dan dat wat zij heeft...
Maar echt, wat je ziet van buiten is echt niet altijd wat het lijkt. Het gaat hier ook echt niet altijd allemaal maar leuk en aardig en dat heb ik op een gegeven moment ook maar gezegd.

Overigens heb ik ook weer even een gat in de weg en dat lijkt nogal samen te hangen met hormonen ook :{ . Maar goed, inmiddels afspraak met huisarts gemaakt. Want hoewel ik me echt niet zo beroerd voel als jaren terug, als in echt depressief, voel ik me ook niet prettig :{ .
Dus toch maar de stap gezet om te gaan kijken wat we hiermee moeten/kunnen.

quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 09:49 schreef Koettie het volgende:
Hier gaat het trouwens wel redelijk. Vriend heeft vroege diensten dus regelmaat. Verder begint het allemaal even te bezinken. Gesprek met z'n manager gehad over uren wat heel veel opluchting heeft gegeven. Volgende week hele drukke week. De coach komt de 22ste voor een intake bij ons thuis. Ben heel benieuwd. En ook leuk om mee te maken werk technisch, ik ben ambulante begeleider voor mensen met een licht verstandelijke beperking dus interessant. De 23e moet hij naar de huisarts om te kijken hoe het gaat en om de eventuele bijwerkingen van fluoxetine te bespreken. Vallen nu wel mee gelukkig. De 24ste naar z'n psycholoog en ik ga mee, op initiatief van vriend. Druk maar eindelijk gebeurd er wat.

En druk want laatste blok van het schooljaar en wil wel m'n propedeuse halen natuurlijk. Zodra ik vakantie heb ga ik een volledige week niets doen. Of alleen leuke dingen iig. Over suffe hobby's gesproken, dat wordt een week tuinieren :+
Het klinkt als iets meer rust en er gebeurt wat, dat is fijn koettie!
Succes.
cafpowdonderdag 17 mei 2018 @ 16:06
Oke, ik heb even bijgelezen, en wat is er veel gepost ...ik zelf ben even de weg in mijn hoofd kwijt..heb slecht geslapen..en relatief weinig. En kan overdag ook niet echt goede dutjes doen..waardoor het emotioneel de verkeerde kant op gaat door vermoeidheid.

En tegelijkertijd ben ik al zo'n 2 nachten allerlei angsten die ik als kind heb opgelopen aan het verwerken. Toen ik zo'n 7 jaar was heb ik iets stouts gedaan, waarbij ik bang was betrapt te worden. Maar de angst was een kleine angst..niet zo heel erg. Maar in de 5 jaar erna heb ik 2 dingen meegemaakt die voor mij vrij heftig waren. Eťn waarbij mijn fantasie de vrije loop kreeg, doordat ik vanalles hoorde maar geen beeld kon vormen...en dacht dat mijn beste vriendje werd vermoord..maar dat was pure fantasie.
En ook nog een andere herinnering waar er beelden waren die voor een klein kind te heftig zijn.

En al die 3 herinneringen heb ik samengevoegd tot ťťn herinnering en een mengelmoes van negatieve emoties. En dus iets was postief was, heb ik negatief gemaakt.

Mede door mijn 'autisme' vat ik dingen heel anders op dan normale mensen, net zoals veel van jullie in de eerdere discussie aangaven. En ik zelf heb daar geen moeite mee, maar eindig in conflict met de 'wereld', doordat ik de rest eigenlijk niet goed snap...

En door het slecht slapen en alles verwerken en uit elkaar halen, zit mijn hoofd een beetje behoorlijk vol.
Nijnadonderdag 17 mei 2018 @ 16:10
cafpow, dat klinkt heel vermoeiend. Als je 's nachts zo druk bent met verwerken.
Kom je daar een beetje uit zo zelf? Trek je aan de bel als dat niet lukt?
cafpowdonderdag 17 mei 2018 @ 16:26
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 16:10 schreef Nijna het volgende:
cafpow, dat klinkt heel vermoeiend. Als je 's nachts zo druk bent met verwerken.
Kom je daar een beetje uit zo zelf? Trek je aan de bel als dat niet lukt?
Op zich gaat het wel en heb nu het volledige plaatje, maar in 3 gesplitst maar mijn hoofd zit gewoon vol. Eťn verwerken, het andere met dingen die nu spelen die voor mij enorm lastig te begrijpen zijn, en het is alsof ik een gigantische massa in mijn hoofd heb, die ik eruit wil halen.En meestal gaat dat door sporten. Want dan kan ik aan niks denken behalve de oefeningen die ik aan het doen ben. Alleen ben ik door het slecht slapen daar iets te vermoeid voor. Dus ben nu even aan het kijken wat ik kan doen om mijn hoofd leeg te maken..zonder alteveel fysieke inspanning te leveren...
Nijnadonderdag 17 mei 2018 @ 16:40
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 16:26 schreef cafpow het volgende:

[..]

Op zich gaat het wel en heb nu het volledige plaatje, maar in 3 gesplitst maar mijn hoofd zit gewoon vol. Eťn verwerken, het andere met dingen die nu spelen die voor mij enorm lastig te begrijpen zijn, en het is alsof ik een gigantische massa in mijn hoofd heb, die ik eruit wil halen.En meestal gaat dat door sporten. Want dan kan ik aan niks denken behalve de oefeningen die ik aan het doen ben. Alleen ben ik door het slecht slapen daar iets te vermoeid voor. Dus ben nu even aan het kijken wat ik kan doen om mijn hoofd leeg te maken..zonder alteveel fysieke inspanning te leveren...
Wandelen? Of geeft dat weer teveel nadenk ruimte?
cafpowdonderdag 17 mei 2018 @ 17:28
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 16:40 schreef Nijna het volgende:

[..]

Wandelen? Of geeft dat weer teveel nadenk ruimte?
Inderdaad dat geeft iets teveel nadenk ruimte, net als zwemmen. Dus ben maar even series gaan kijken...waar ik enige herkenning in vind maar tegelijk heel erg ontspan en ook wel moet lachen.
ChildoftheStarsdonderdag 17 mei 2018 @ 17:51
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 17:28 schreef cafpow het volgende:

[..]

Inderdaad dat geeft iets teveel nadenk ruimte, net als zwemmen. Dus ben maar even series gaan kijken...waar ik enige herkenning in vind maar tegelijk heel erg ontspan en ook wel moet lachen.
Dat is dan toch een perfecte bezigheid? Afleiding hoeft niet perfect te zijn.

Misschien is dit blog een beetje helpend. Het is een eetstoornissite, maar dit artikel gaat over het zoeken van afleiding en de eisen die eraan gesteld worden
http://www.proud2bme.nl/Proud2Live/Afleiding_werkt_niet

Sorry voor het bemoeien
cafpowdonderdag 17 mei 2018 @ 19:04
quote:
0s.gif Op donderdag 17 mei 2018 17:51 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Dat is dan toch een perfecte bezigheid? Afleiding hoeft niet perfect te zijn.

Misschien is dit blog een beetje helpend. Het is een eetstoornissite, maar dit artikel gaat over het zoeken van afleiding en de eisen die eraan gesteld worden
http://www.proud2bme.nl/Proud2Live/Afleiding_werkt_niet

Sorry voor het bemoeien
Ga eens kijken wat dat artikel zegt...het punt is dat ik mijn denken soms moet stoppen. En activiteiten waarbij ik niet denk of niks met mijn "hoofd" doe zorgen ervoor dat mijn vicieuze denkcircel groter maak.
En bij een serie ben ik ingespannen bezig maar tegelijkertijd enorm ontspannen. Ga denk ik later vandaag voor bedtijd even een paar keer blokje om rennen..want daarbij moet ik me concentreren op het rennen en zo raak ik wat energie kwijt en slaap ik hopelijk beter:)
aequevrijdag 18 mei 2018 @ 11:37
Denk je net dat het heel even weer goed gaat met je eeeeeeen daar is het zwarte gat weer.. *O* :')
ChildoftheStarsvrijdag 18 mei 2018 @ 11:57
quote:
1s.gif Op vrijdag 18 mei 2018 11:37 schreef aeque het volgende:
Denk je net dat het heel even weer goed gaat met je eeeeeeen daar is het zwarte gat weer.. *O* :')
Een hele dikke knuffel voor jou
ChildoftheStarsvrijdag 18 mei 2018 @ 11:57
Hier gaat het vandaag wel redelijk. Ziek dat is naar, maar ik voel me emotioneel wel oke. Of eigenlijk voel ik niks en dat is wel zo rustig
Morriganvrijdag 18 mei 2018 @ 13:22
quote:
1s.gif Op vrijdag 18 mei 2018 11:37 schreef aeque het volgende:
Denk je net dat het heel even weer goed gaat met je eeeeeeen daar is het zwarte gat weer.. *O* :')
Zwarte gaten hebben inderdaad iets van aantrekkingskracht. :{

Heel veel sterkte. :*
ChildoftheStarsvrijdag 18 mei 2018 @ 15:22
Ennnnn mijn bui stort helemaal in. Het enige dat ik wil is in bed liggen en huilen
cafpowvrijdag 18 mei 2018 @ 15:31
quote:
1s.gif Op vrijdag 18 mei 2018 11:37 schreef aeque het volgende:
Denk je net dat het heel even weer goed gaat met je eeeeeeen daar is het zwarte gat weer.. *O* :')
Hopelijk kan je dat zwarte gat snel wegdoen... ;)
cafpowvrijdag 18 mei 2018 @ 15:32
quote:
0s.gif Op vrijdag 18 mei 2018 15:22 schreef ChildoftheStars het volgende:
Ennnnn mijn bui stort helemaal in. Het enige dat ik wil is in bed liggen en huilen
Ik zou lekker rustig aan doen, want als je al last hebt van schommelingen, maakt ziek zijn het vaak net iets erger.
ChildoftheStarsvrijdag 18 mei 2018 @ 15:47
quote:
0s.gif Op vrijdag 18 mei 2018 15:32 schreef cafpow het volgende:

[..]

Ik zou lekker rustig aan doen, want als je al last hebt van schommelingen, maakt ziek zijn het vaak net iets erger.
Ik zit lekker de haken en series te kijken, alleen bleeeeeeeeeeeeeeh ;)
kuolemavrijdag 18 mei 2018 @ 16:01
Als ik in bed lig komen vaak nare herinneringen naar boven. Mijn hart gaat dan tekeer en ik voel weer angst/paniek zoals op die momenten.
Ik word er zo in meegesleept dat het me niet lukt om aan iets anders te denken of uit bed te stappen. Als het 's ochtends gebeurt blijf ik ook na het opstaan nog een paar uur in de spanning hangen.
Heeft iemand een tip hoe ik hiermee om kan gaan? Gewoon toelaten zoals ik nu doe of is er een manier om er meer afstand van te nemen?
ChildoftheStarsvrijdag 18 mei 2018 @ 16:35
quote:
0s.gif Op vrijdag 18 mei 2018 16:01 schreef kuolema het volgende:
Als ik in bed lig komen vaak nare herinneringen naar boven. Mijn hart gaat dan tekeer en ik voel weer angst/paniek zoals op die momenten.
Ik word er zo in meegesleept dat het me niet lukt om aan iets anders te denken of uit bed te stappen. Als het 's ochtends gebeurt blijf ik ook na het opstaan nog een paar uur in de spanning hangen.
Heeft iemand een tip hoe ik hiermee om kan gaan? Gewoon toelaten zoals ik nu doe of is er een manier om er meer afstand van te nemen?
Dit is heel herkenbaar. Meestal blijf ik lezen totdat ik bijna slaap. Verder schrijf ik na het eten in een dagboek over dat soort dingen en elke keer als ik begin te piekeren verwijs ik mezelf naar mijn dagboek "nee, dat mag alleen een half uur na het eten"
En verder, tja... ik lig vaak en lang wakker.
cafpowvrijdag 18 mei 2018 @ 17:34
quote:
0s.gif Op vrijdag 18 mei 2018 16:01 schreef kuolema het volgende:
Als ik in bed lig komen vaak nare herinneringen naar boven. Mijn hart gaat dan tekeer en ik voel weer angst/paniek zoals op die momenten.
Ik word er zo in meegesleept dat het me niet lukt om aan iets anders te denken of uit bed te stappen. Als het 's ochtends gebeurt blijf ik ook na het opstaan nog een paar uur in de spanning hangen.
Heeft iemand een tip hoe ik hiermee om kan gaan? Gewoon toelaten zoals ik nu doe of is er een manier om er meer afstand van te nemen?
Ik zou het toelaten maar beperkt. Wat ik doe als ik wakker schrik of angstig wordt 'savonds in bed. Is licht aan, en/of mezelf even toelaten hierover te lezen op google. Bijvoorbeeld als ikwakker schrik metpaniekaanval, zoek ik ifnormatie over een paniekaanval op. Maar niet heel veel en lang. Daarna vaak heel bewust op mijn ademhaling letten en de gedachten ondertussen laten stromen.

Dit alles doe ik maximaal 20 minuten en als ik daarna nog niet kalm ben iets warms gaan drinken...

Wat mijn psycholoog zegt is probeer dan met kleine dingen verbinding te maken met het 'nu' en beseffen dat je in het nu leeft..en bent.En door op te staan naar de wc te gaan, gezicht wassen of een warme kop thee bewust die verbinding met nu maken en beseffen dat het een nare droom/herinnering was.
cafpowvrijdag 18 mei 2018 @ 17:52
Hier gaat het nu wat beter, na 3 enorm rare dagen door slecht en kort slapen. Gisteren enorm diep geslapen, werd ietts na middernacht wakker, ging naar de wc, keek op de klok. En ik sliep meteen weer. "s ochtends werd ik wakker rond 7 uur...ff wat tv gekeken ed maar voelde me suf, heb mezelf omgedraaid en ongeveer 20-40minuten bijgeslapen.

De rest van de dag kleine dingen gedaan en heb wel een enorm zwaar hoofd. Straks even koken, maak er vandaag iets simpels van. En 's avonds na eten een rondje fietsen..om wat fysieke activiteit te hebben en betere balans tussen fysieke en mentale vermoeidheid.
ChildoftheStarszaterdag 19 mei 2018 @ 16:46
quote:
0s.gif Op vrijdag 18 mei 2018 17:52 schreef cafpow het volgende:
Hier gaat het nu wat beter, na 3 enorm rare dagen door slecht en kort slapen. Gisteren enorm diep geslapen, werd ietts na middernacht wakker, ging naar de wc, keek op de klok. En ik sliep meteen weer. "s ochtends werd ik wakker rond 7 uur...ff wat tv gekeken ed maar voelde me suf, heb mezelf omgedraaid en ongeveer 20-40minuten bijgeslapen.

De rest van de dag kleine dingen gedaan en heb wel een enorm zwaar hoofd. Straks even koken, maak er vandaag iets simpels van. En 's avonds na eten een rondje fietsen..om wat fysieke activiteit te hebben en betere balans tussen fysieke en mentale vermoeidheid.
Wat vervelend dat je zo slecht slaapt. Goed dat je een balans probeert te zoeken tussen de verschillende vermoeidheden. Ook dat je actief blijft! Je mag trots op jezelfzijn
ChildoftheStarszaterdag 19 mei 2018 @ 17:34
Ik ben echt super niet-goed en bang dat ze me weer in de kliniek droppen als ik daarover praat met mijn behandelaren en daar heb ik nu echt geen behoefte aan
Luchtbelzaterdag 19 mei 2018 @ 18:00
quote:
0s.gif Op zaterdag 19 mei 2018 17:34 schreef ChildoftheStars het volgende:
Ik ben echt super niet-goed en bang dat ze me weer in de kliniek droppen als ik daarover praat met mijn behandelaren en daar heb ik nu echt geen behoefte aan
Wat is er met je?
ChildoftheStarszaterdag 19 mei 2018 @ 18:05
quote:
1s.gif Op zaterdag 19 mei 2018 18:00 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Wat is er met je?
Gewoon een beetje down en suÔcidaal
Luchtbelzaterdag 19 mei 2018 @ 18:15
quote:
0s.gif Op zaterdag 19 mei 2018 18:05 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Gewoon een beetje down en suÔcidaal
Hmmm. Heb je nog beetje gezonde ideeen over hoe dit door te komen zonder in de problemen te komen?
ChildoftheStarszaterdag 19 mei 2018 @ 18:16
quote:
1s.gif Op zaterdag 19 mei 2018 18:15 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Hmmm. Heb je nog beetje gezonde ideeen over hoe dit door te komen zonder in de problemen te komen?
Haken en series kijken en appen met mensen en negeren van mezelf. En ik kijk wel even. Het maakt allemaal niet zoveel uit
Luchtbelzaterdag 19 mei 2018 @ 19:29
quote:
0s.gif Op zaterdag 19 mei 2018 18:16 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Haken en series kijken en appen met mensen en negeren van mezelf. En ik kijk wel even. Het maakt allemaal niet zoveel uit
Rustig aan, je gaat door een zware periode. En aangeven hoe je voelt betekent niet direct dat je opgenomen wordt, ik weet dat je daar angst voor hebt. Soms juist beter dan om eerder aan te geven dat er wat is, voor het uit de hand loopt. Succes.
Emisyszaterdag 19 mei 2018 @ 22:11
Ik kan niet wachten om met mijn psycholoog te praten. Ik loop alleenmaar in cirkels en ik zie helemaal niks van een toekomst of dat ik verder durf te gaan met iets. En langzaam word dat steeds groter en sterker en ik vind het allemaal teveel en straks is het al zover en dan kan ik het niet en dan ben ik nog meer een last voor mensen en dan weet ik het al helemaal niet meer ;(
ChildoftheStarszaterdag 19 mei 2018 @ 22:27
quote:
1s.gif Op zaterdag 19 mei 2018 19:29 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Rustig aan, je gaat door een zware periode. En aangeven hoe je voelt betekent niet direct dat je opgenomen wordt, ik weet dat je daar angst voor hebt. Soms juist beter dan om eerder aan te geven dat er wat is, voor het uit de hand loopt. Succes.
Komt goed, even een dutje gedaan en ik voel me beter.
Ik kijk dinsdag eventjes of ik het bespreek. Het liefst wil ik door met exposure. Dank je wel :* En eigenlijk wil ik gewoon niet meer.

quote:
0s.gif Op zaterdag 19 mei 2018 22:11 schreef Emisys het volgende:
Ik kan niet wachten om met mijn psycholoog te praten. Ik loop alleenmaar in cirkels en ik zie helemaal niks van een toekomst of dat ik verder durf te gaan met iets. En langzaam word dat steeds groter en sterker en ik vind het allemaal teveel en straks is het al zover en dan kan ik het niet en dan ben ik nog meer een last voor mensen en dan weet ik het al helemaal niet meer ;(
Even een hele dikke knuffel... Ik weet niet zo goed wat voor "tip" ik je moet geven, helaas. Ik hoop dat je snel terecht kan en snel erover kan praten. Heel erg veel sterkte
Emisyszaterdag 19 mei 2018 @ 22:30
quote:
0s.gif Op zaterdag 19 mei 2018 22:27 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Komt goed, even een dutje gedaan en ik voel me beter.
Ik kijk dinsdag eventjes of ik het bespreek. Het liefst wil ik door met exposure. Dank je wel :* En eigenlijk wil ik gewoon niet meer.

[..]

Even een hele dikke knuffel... Ik weet niet zo goed wat voor "tip" ik je moet geven, helaas. Ik hoop dat je snel terecht kan en snel erover kan praten. Heel erg veel sterkte
Thanks. Als ik het zelf moet bedenken is het dat ik de grotemensenwereld veel te eng vind. Ik wil straks een hond en kat kunnen hebben, op mijzelf wonen, een leuke man hebben. Maar ik weet niet of dat ik mijn ex nog een kans wil geven of dat ik echt gewoon hier blijf, wat wel iets is waar ik het meeste naartoe neig. Misschien heb ik dan mijn antwoord? Maar ik weet het niet, ik wil geen gehaaste beslissing maken. Ik voel me gewoon zo schuldig en zo een last. Ik weet niet wat ik kan of wil, het is dat ik naar werk kan, anders verzoop ik in deze wanhoop.
ChildoftheStarszaterdag 19 mei 2018 @ 22:33
quote:
0s.gif Op zaterdag 19 mei 2018 22:30 schreef Emisys het volgende:

[..]

Thanks. Als ik het zelf moet bedenken is het dat ik de grotemensenwereld veel te eng vind. Ik wil straks een hond en kat kunnen hebben, op mijzelf wonen, een leuke man hebben. Maar ik weet niet of dat ik mijn ex nog een kans wil geven of dat ik echt gewoon hier blijf, wat wel iets is waar ik het meeste naartoe neig. Misschien heb ik dan mijn antwoord? Maar ik weet het niet, ik wil geen gehaaste beslissing maken. Ik voel me gewoon zo schuldig en zo een last. Ik weet niet wat ik kan of wil, het is dat ik naar werk kan, anders verzoop ik in deze wanhoop.
Nu zou ik een grote grijpmachine willen hebben en al die nare gedachten uit je hoofd kunnen plukken. Sowieso wil ik even zeggen dat je geen last bent en dat je niks hebt om je schuldig over te voelen. Je hebt net zoveel bestaansrecht als ieder ander. Je bent een mooi mens en je mag er wezen...

Voordat je een beslissing over je ex maakt, probeer te verzinnen waarom/door het uit is gegaan. Zulke dingen gebeuren niet zo maar en als je liefdesverdriet hebt richt je je enkel op de leuke dingen van een persoon, maar er is meer!

Dat je geen gehaaste beslissingen wil maken is verstandig. Wacht met beslissen sowieso totdat je wat meer rust in de bol hebt en wat stabieler bent. Dan heb je minder kans op spijt

En als laatste: de grote mensenwereld is ook eng, maar dat komt goed. Langzaam maar zeker vorm je je erin en leer je dat je mag zijn wie je bent.

Wees niet zo streng voor jezelf
cafpowzondag 20 mei 2018 @ 02:15
quote:
0s.gif Op zaterdag 19 mei 2018 22:27 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Komt goed, even een dutje gedaan en ik voel me beter.
Ik kijk dinsdag eventjes of ik het bespreek. Het liefst wil ik door met exposure. Dank je wel :* En eigenlijk wil ik gewoon niet meer.

[..]

Even een hele dikke knuffel... Ik weet niet zo goed wat voor "tip" ik je moet geven, helaas. Ik hoop dat je snel terecht kan en snel erover kan praten. Heel erg veel sterkte
Wat fijn, dat je het nu iets beter inziet. Mischien goed om het op deze manier aan te kaarten. Dat je je enorm slecht voelde en later na uitrusten iets beter voelde.
Ik zou het iig proberen te vertellen op een positieve manier.
cafpowzondag 20 mei 2018 @ 02:16
quote:
0s.gif Op zaterdag 19 mei 2018 22:11 schreef Emisys het volgende:
Ik kan niet wachten om met mijn psycholoog te praten. Ik loop alleenmaar in cirkels en ik zie helemaal niks van een toekomst of dat ik verder durf te gaan met iets. En langzaam word dat steeds groter en sterker en ik vind het allemaal teveel en straks is het al zover en dan kan ik het niet en dan ben ik nog meer een last voor mensen en dan weet ik het al helemaal niet meer ;(
Ik weet iet goed wat te zeggen. het is heel herkenbaar, en enorm lastig de circel te doorbreken. De enige tip die ik kan geven is noteer de gedachtengang die de circel veroorzaakt en kijk waar je weer bij het begin bent. En probeer ze zo 1voor 1 te tackelen.
cafpowzondag 20 mei 2018 @ 02:18
Hier een redelijk dagje, merk dat sporten en beweging enorm helpt. Dus op momenten dat ik naar de negativiteit neig, probeer ik te gaan bewegen en buiten 's huis.
Verder moet ik nog steeds erg veel denken aan de herinneringen die ik heb gemixt, maar enormop de achtergrond, ik ben aan het eten en denk eraan, maar kan me geen beeld vormen en voel niks.

Maar zit nog enorm in de knoop met wat ik wil en hoe en dat komt nu meer naar de voorgrond.
Donnie-Brascowoensdag 23 mei 2018 @ 10:47
Ik meld me hier ook maar weer. Hier al vaker gepost, sinds ik een paniekstoornis heb. Afgelopen 1,5 tot 2 jaar vrij weinig last gehad, maar het begint nu weer naar boven te komen. Weer stress gerelateerd aan studie (afronden van mijn master) en nu ook een buitenlandse vriendin wat een hoop onzekerheid meebrengt.

Al met al komt het neer op constante druk en stress, weinig slapen en veel zorgen maken. Voel dat ik er langzaam aan onder door ga weer en zal niet lang duren voordat de paniekaanvallen terug zijn. Voel ze al regelmatig naar boven komen, maar tot nu toe kan ik ze nog redelijk onderdrukken. Gek hoe het in 4 weken tijd zo slecht weer gaat.

Ook aangegeven aan familie, maar die wuiven het een beetje weg als zenuwen, dus daar heb ik ook vrij weinig steun aan.
Tomodachiwoensdag 23 mei 2018 @ 12:48
Hebben jullie dat ook, vooral in de ochtenden een somber gevoel?
kuolemawoensdag 23 mei 2018 @ 13:25
Sorry voor de late reactie.
quote:
0s.gif Op vrijdag 18 mei 2018 16:35 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Dit is heel herkenbaar. Meestal blijf ik lezen totdat ik bijna slaap. Verder schrijf ik na het eten in een dagboek over dat soort dingen en elke keer als ik begin te piekeren verwijs ik mezelf naar mijn dagboek "nee, dat mag alleen een half uur na het eten"
En verder, tja... ik lig vaak en lang wakker.
Werkt dat, piekeren op een vast tijdstip? Komen de gedachten dan wel vanzelf?

quote:
0s.gif Op vrijdag 18 mei 2018 17:34 schreef cafpow het volgende:

[..]

Ik zou het toelaten maar beperkt. Wat ik doe als ik wakker schrik of angstig wordt 'savonds in bed. Is licht aan, en/of mezelf even toelaten hierover te lezen op google. Bijvoorbeeld als ikwakker schrik metpaniekaanval, zoek ik ifnormatie over een paniekaanval op. Maar niet heel veel en lang. Daarna vaak heel bewust op mijn ademhaling letten en de gedachten ondertussen laten stromen.

Dit alles doe ik maximaal 20 minuten en als ik daarna nog niet kalm ben iets warms gaan drinken...

Wat mijn psycholoog zegt is probeer dan met kleine dingen verbinding te maken met het 'nu' en beseffen dat je in het nu leeft..en bent.En door op te staan naar de wc te gaan, gezicht wassen of een warme kop thee bewust die verbinding met nu maken en beseffen dat het een nare droom/herinnering was.
Dat laatste is wel een goed idee, dat zal ik proberen. Dank je wel.
ChildoftheStarswoensdag 23 mei 2018 @ 13:44
quote:
0s.gif Op woensdag 23 mei 2018 13:25 schreef kuolema het volgende:
Sorry voor de late reactie.

[..]

Werkt dat, piekeren op een vast tijdstip? Komen de gedachten dan wel vanzelf?

[..]

Dat laatste is wel een goed idee, dat zal ik proberen. Dank je wel.
Geen sorry zeggen
Voor mij werkt het en ik heb het geleerd van mijn therapeut (slaaptraining) en blijkt voor de meeste mensen te werken. Het vraagt wel wat discipline: elk ander piekermoment moet je verwijzen naar dat (hooguit) halfuur. Je moet het ook niet vlak voor het slapen doen
kuolemawoensdag 23 mei 2018 @ 14:48
quote:
0s.gif Op woensdag 23 mei 2018 13:44 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Geen sorry zeggen
Voor mij werkt het en ik heb het geleerd van mijn therapeut (slaaptraining) en blijkt voor de meeste mensen te werken. Het vraagt wel wat discipline: elk ander piekermoment moet je verwijzen naar dat (hooguit) halfuur. Je moet het ook niet vlak voor het slapen doen
Okť, sorry dat ik sorry zei :P

Ik heb het wel vaker gehoord. Ook maar eens proberen. Ik beschouw piekeren trouwens wel als iets anders dan die overweldigende herinneringen.
ChildoftheStarswoensdag 23 mei 2018 @ 14:50
quote:
0s.gif Op woensdag 23 mei 2018 14:48 schreef kuolema het volgende:

[..]

Okť, sorry dat ik sorry zei :P

Ik heb het wel vaker gehoord. Ook maar eens proberen. Ik beschouw piekeren trouwens wel als iets anders dan die overweldigende herinneringen.
Klopt, maar soms helpt het ook wel om trauma's van je af te schrijven. Dat verschilt een beetje van persoon tot persoon.
Emisyswoensdag 23 mei 2018 @ 19:05
Ben vandaag naar de psycho van de dokter geweest. Moest eigenlijk pas 5 juni ofzo, maar ik ging zo kut vorige week en de afgelopen dagen, word nu doorgestuurd naar een psychotherapeut. Hopen dat het snel zal gaan.
ChildoftheStarswoensdag 23 mei 2018 @ 20:07
quote:
0s.gif Op woensdag 23 mei 2018 19:05 schreef Emisys het volgende:
Ben vandaag naar de psycho van de dokter geweest. Moest eigenlijk pas 5 juni ofzo, maar ik ging zo kut vorige week en de afgelopen dagen, word nu doorgestuurd naar een psychotherapeut. Hopen dat het snel zal gaan.
Ik hoop met je mee... veel sterkte :*
ChildoftheStarswoensdag 23 mei 2018 @ 20:12
Even een updatetje. Het gaat hier niet denderend. Ik moet een agressiemanagementtraining gaan doen. Voornamelijk om te leren boos te zijn en dat niet alleen op mezelf te richten (en niet als ik het naar buiten richt de kamer van de psych te verbouwen :+ ).
Snijden is mis gegaan, nog een reden waarom ik die training moet volgen.

Door de therapie ben ik erg down en heb ik eigenlijk nergens zin in. Dat irriteert me, want ik ben niet nuttig. Ik luister twee uur per dag naar een sessie en verder voer ik geen ene **** uit. Daardoor kook ik inwendig (wederom met een sausje van zelfhaat omdat ik lui ben). Maar goed, daar moeten we even doorheen
DancingPhoebewoensdag 23 mei 2018 @ 22:03
Moeten wij het weerleggen of doe je het zelf even? ;)
ChildoftheStarswoensdag 23 mei 2018 @ 22:12
quote:
0s.gif Op woensdag 23 mei 2018 22:03 schreef DancingPhoebe het volgende:
Moeten wij het weerleggen of doe je het zelf even? ;)
Ik doe het zelf wel ;) :*

Ahem: Therapie is zwaar, therapeut heeft me gewaarschuwd dat het me volledig zal lamleggen. Volgens haar doe ik het goed en veel. Ik heb niks om me voor te schamen. Werk hard en moet zelfcompassie ervaren
cafpowdonderdag 24 mei 2018 @ 02:40
quote:
0s.gif Op woensdag 23 mei 2018 22:12 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Ik doe het zelf wel ;) :*

Ahem: Therapie is zwaar, therapeut heeft me gewaarschuwd dat het me volledig zal lamleggen. Volgens haar doe ik het goed en veel. Ik heb niks om me voor te schamen. Werk hard en moet zelfcompassie ervaren
Ik heb je laatste posts net even gelezen, en het klinkt allemaal best zwaar...dus je mag best lui zijn. En hopelijk doet de training je goed.
cafpowdonderdag 24 mei 2018 @ 02:41
quote:
0s.gif Op woensdag 23 mei 2018 13:25 schreef kuolema het volgende:
Sorry voor de late reactie.

[..]

Werkt dat, piekeren op een vast tijdstip? Komen de gedachten dan wel vanzelf?

[..]

Dat laatste is wel een goed idee, dat zal ik proberen. Dank je wel.
En desnoods schrijf je tig keer op papier op dat het maar een droom o.i.d. was of zeg je het tegenzelf. Hopelijk gaat wat beter...
cafpowdonderdag 24 mei 2018 @ 02:45
Hier heb ik op zich wel redelijke dagen, ben actiever. Blijf naar de psych gaan, en deels vindt zij dat ik haar werk voor een deel doe. Want ik probeer zelf alle negatieve gedachten om te vormen in 'positief' voor zover dat kan.
De herinneringen heb ik nu minder last van, nu is het vooral mijn fantasie die in negatieve zin een rol speelt en het doemdenken versterkt.

Merk wel dat ik met het minst geringste emotionele uit balans kan raken, en vooral snel moe ben. Dus moet wel enorm oppassen.
Verder heb ik binnenkort een sollicitatie voor een part-time baan, omdat full time iets te hoog gegrepen is. En ik wel vaker door me op werk te storten uit de put raakte maar na een korte periode weer terug erin viel
ChildoftheStarsdonderdag 24 mei 2018 @ 14:38
quote:
0s.gif Op donderdag 24 mei 2018 02:45 schreef cafpow het volgende:
Hier heb ik op zich wel redelijke dagen, ben actiever. Blijf naar de psych gaan, en deels vindt zij dat ik haar werk voor een deel doe. Want ik probeer zelf alle negatieve gedachten om te vormen in 'positief' voor zover dat kan.
De herinneringen heb ik nu minder last van, nu is het vooral mijn fantasie die in negatieve zin een rol speelt en het doemdenken versterkt.

Merk wel dat ik met het minst geringste emotionele uit balans kan raken, en vooral snel moe ben. Dus moet wel enorm oppassen.
Verder heb ik binnenkort een sollicitatie voor een part-time baan, omdat full time iets te hoog gegrepen is. En ik wel vaker door me op werk te storten uit de put raakte maar na een korte periode weer terug erin viel
Dit klinkt allemaal toch positief. Dat je snel moe bent en snel uit balans is heel erg begrijpelijk. Dat je jezelf kan bijsturen (en deels het werk van de psych doet) is heel positief en knap! Jammer dat je negatieve fantasieŽn hebt... Helpt rescripting misschien?

Veel succes met je sollicitatie.Een parttimebaan is al heel erg knap. Ik hoop dat het je lukt!

Dikke knuffel!
ChildoftheStarsdonderdag 24 mei 2018 @ 14:41
quote:
0s.gif Op donderdag 24 mei 2018 02:40 schreef cafpow het volgende:

[..]

Ik heb je laatste posts net even gelezen, en het klinkt allemaal best zwaar...dus je mag best lui zijn. En hopelijk doet de training je goed.
Naja... ik ben volledig uitgeput gewoon. Zoals vandaag en gisteren heb ik dingen gedaan en nu ben ik op. Gewoon geen energie. Vanavond wil ik naar een vriendin om te knutselen, dus ik spaar nu mijn energie voor dan. Alleen het is wel lastig.

Ik denk dat leren boos-zijn op de juiste personen heel erg goed voor me zal zijn. Pittig, maar goed. Dus we zullen zien. Ik heb wel eerder van dat soort trainingen gedaan om woedeaanvallen te leren temperen, dat werkte heel goed, dus ik hoop ook om de interne woede tegen te gaan
cafpowdonderdag 24 mei 2018 @ 16:39
quote:
0s.gif Op donderdag 24 mei 2018 14:41 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Naja... ik ben volledig uitgeput gewoon. Zoals vandaag en gisteren heb ik dingen gedaan en nu ben ik op. Gewoon geen energie. Vanavond wil ik naar een vriendin om te knutselen, dus ik spaar nu mijn energie voor dan. Alleen het is wel lastig.

Ik denk dat leren boos-zijn op de juiste personen heel erg goed voor me zal zijn. Pittig, maar goed. Dus we zullen zien. Ik heb wel eerder van dat soort trainingen gedaan om woedeaanvallen te leren temperen, dat werkte heel goed, dus ik hoop ook om de interne woede tegen te gaan
Het is ook gewoon heel goed om de woede op de juiste persoon te richten en ook te uiten wanneer de kans er is. Dat zorgt voor iets minder interne woede,want vaak heb ik het dat ik de woede niet uit en dan boos wordt op mezelf achteraf, omdat ik het niet heb geuit :N
Mevrouw_voor_joudonderdag 24 mei 2018 @ 17:16
De afgelopen weken gaat t met mij steeds weer een stapje vooruit. Wel met een vol hoofd steeds omdat er zo ontzettend veel in gang is.

1 echt positief ding waar ik enorm blij mee ben is dat ik een situatie waar ik al meer dan een jaar mee zat dan nu eindelijk eens kan laten rusten. Ik weet niet of het zo blijft maar voor nu hoef ik me niet meet bezig te houden met de betreffende personen en hoe ze mij hebben gekwetsts destijds.

Verder is er een hoop aan het processen, er zijn veel herinneringen die terugkomen en een plekje moeten vinden. Ook merk ik dat ik regelmatig haast obsessief op mijn omgeving let, hyperalert of alles wel veilig is. Veiligheid zoeken en vinden is wel even het thema van het moment. Dit besprak ik vandaag ook met mijn psycholoog en die zei dat dit waarschijnlijk stukje bij beetje minder gaat worden met dat ik me veiliger voel bij mezelf. En dat dit puur het resultaat is van vroeger weinig veiligheid gehad te hebben in mijn gezin.

Nouja, het is zoals t is. Op dit moment is ermee te leven al hoop ik wel dat het overgaat.

Inmiddels ben ik ook begonnen met het traject van UWV om weer werkfit te worden. Ik vind het heel tof dat uwv dit aanbood, al vind ik het wel lastig om helder na te denken over de toekomst. Ik heb geen idee wat ik straks als ik weer beter ben zou moeten doen qua werk. En of er werk te vinden is dat een beetje matcht met wat ik kan, en ook voor mij goed te doen is. Daar liggen nog een boel vragen om te beantwoorden. Het voelt wel of ik n nieuwe start mag maken en dat is echt tof!
Mevrouw_voor_jouvrijdag 25 mei 2018 @ 17:42
Pfff het gaat beter maar vandaag is even zo'n dag dat alles opstapelde en ik weer even flink in de stress zat.

Ik wilde vnv barbecueŽn in n park met wat mensen en eentje bleef maar gaan van 'wel-niet-wel-niet-wel maar dan alleen zo zo en zo en dan niet in t park'. Dat vind ik dus schijtirritant. Dus op een moment gezegd van goed, steeds schakelen kost mij veel energie, on mezelf te beschermen: ofwel vnv bbq in park, of morgen. Wil je t anders prima, maar dan zeg ik af. Kan je niet, dan houdt t op. Dat stopte dat gedrag en nu dus de bbq naar morgen geschoven.

Bij mijn vrijwilligerswerk waren ze vergeten me uit te nodigen voor de borrel vanavond. Begrijpelijk want ik zit niet in de appgroep. Maar dat begint dan bij mij iets te knagen, van oei... hoor ik er wel bij? Tegelijk n oud bestuurslid dat moeilijk deed over dat ik binnen vape, terwijl dat is toegestaan. Ik aangegeven best een paar meter verderop te willen vapen, maar niet buiten (yay netjes mijn grens aangegeven), krijg ik zo'n hautain antwoord van 'ja nou dan pas ik dat beleid wel aan'.

Toen was mijn 'ik ga adequaat met situaties om' energie dus op en raakte ik behoorlijk gestresst dus ben ik naar huis gegaan. Daar even tot rust gekomen, gebeld met mn broertje en even stoom af kunnen blazen. Ook heb ik m gevraagd (hij is bestuur bij mn vrijwilligerswerk) om te kijken naar een manier dat ze me n volgende keer niet vergeten. En ja dat vapebeleid, hij vond t raar van dat oud bestuurslid, en ik hield genoeg rekening met r. Mogelijk zie ik haar vanavond en als ik me relaxed genoeg voel kijk ik of ik haar er alsnog even op aan kan spreken.

Nu maar weer even verder relaxen en uitrusten.
Tomodachivrijdag 25 mei 2018 @ 19:35
quote:
1s.gif Op vrijdag 25 mei 2018 17:42 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
Bij mijn vrijwilligerswerk waren ze vergeten me uit te nodigen voor de borrel vanavond.
Vind ik wel raar. Hoe kunnen ze je ''zomaar'' vergeten?
kuolemavrijdag 25 mei 2018 @ 19:50
quote:
0s.gif Op vrijdag 25 mei 2018 19:35 schreef Tomodachi het volgende:

[..]

Vind ik wel raar. Hoe kunnen ze je ''zomaar'' vergeten?
Ik vind dat niet raar. Waarschijnlijk zit bijna iedereen in die whatsappgroep waar de uitnodiging is vermeld, het kan best gebeuren dat niemand eraan dacht dat niet iedereen daarmee geÔnformeerd was. Of misschien ging men ervan uit dat iemand anders wel de niet-whatsappers zou informeren. Hoeft niets te zeggen over wat ze van je denken en of je 'erbij hoort', M_v_j :).

Je username doet me denken aan Tamagotchi :P
cafpowvrijdag 25 mei 2018 @ 21:51
quote:
1s.gif Op vrijdag 25 mei 2018 17:42 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
Pfff het gaat beter maar vandaag is even zo'n dag dat alles opstapelde en ik weer even flink in de stress zat.

Ik wilde vnv barbecueŽn in n park met wat mensen en eentje bleef maar gaan van 'wel-niet-wel-niet-wel maar dan alleen zo zo en zo en dan niet in t park'. Dat vind ik dus schijtirritant. Dus op een moment gezegd van goed, steeds schakelen kost mij veel energie, on mezelf te beschermen: ofwel vnv bbq in park, of morgen. Wil je t anders prima, maar dan zeg ik af. Kan je niet, dan houdt t op. Dat stopte dat gedrag en nu dus de bbq naar morgen geschoven.

Bij mijn vrijwilligerswerk waren ze vergeten me uit te nodigen voor de borrel vanavond. Begrijpelijk want ik zit niet in de appgroep. Maar dat begint dan bij mij iets te knagen, van oei... hoor ik er wel bij? Tegelijk n oud bestuurslid dat moeilijk deed over dat ik binnen vape, terwijl dat is toegestaan. Ik aangegeven best een paar meter verderop te willen vapen, maar niet buiten (yay netjes mijn grens aangegeven), krijg ik zo'n hautain antwoord van 'ja nou dan pas ik dat beleid wel aan'.

Toen was mijn 'ik ga adequaat met situaties om' energie dus op en raakte ik behoorlijk gestresst dus ben ik naar huis gegaan. Daar even tot rust gekomen, gebeld met mn broertje en even stoom af kunnen blazen. Ook heb ik m gevraagd (hij is bestuur bij mn vrijwilligerswerk) om te kijken naar een manier dat ze me n volgende keer niet vergeten. En ja dat vapebeleid, hij vond t raar van dat oud bestuurslid, en ik hield genoeg rekening met r. Mogelijk zie ik haar vanavond en als ik me relaxed genoeg voel kijk ik of ik haar er alsnog even op aan kan spreken.

Nu maar weer even verder relaxen en uitrusten.
Jammer dat vandaag zo'n vervelend dagje was, maar de dag is bijna voorbij. Hopelijk heb je wat kunnen 'bijtanken'.

En idd wat ze hierboven zeggen als het de1e keer is dat ze je vergeten, is het idd simpelweg een foutje. maar als dit vaker of structureel is zou ik toch op onderzoek uit gaan en kijken hoe het inelkaar zit.

Ik zelf heb dit ook vaak genoeg meegemaakt en maak het met bepaalde personen nog mee. En het is verdraaid lastig relativeren vooral als er een persoonlijke geschiedenis aan vast zit.
cafpowvrijdag 25 mei 2018 @ 21:55
Hier een raar dagje, had een sollicitatie en zoals zo vaak in films gebeurd besefde ik op het laatste moment enigszinds in pniek en tegelijkertijd kalm, dit wil ik niet, ik heb hier geen zin in. En was vlak in de buurt en heb me omgedraaid en ben naar huis gegaan, lichtelijk overstuur..want wat moet ik zeggen aan mijn omgeving die hier vanaf weten en tegelijkertijd baalde ik dat ik niet ben gegaan en de manier waarop (zonder afzeggen/bellen) maar was ook trots dat ik voor mezelf opkwam en toegaf aan wat ik wilde.

En heb nog even flink overstuur geweest door die 3 punten, maar inmiddels ben ik behoorlijk kalm maar moe. Dus deze dag hou ik voorgezen en kruip mijn warme nest in.
Mevrouw_voor_jouzaterdag 26 mei 2018 @ 02:30
quote:
0s.gif Op vrijdag 25 mei 2018 19:50 schreef kuolema het volgende:

[..]

Ik vind dat niet raar. Waarschijnlijk zit bijna iedereen in die whatsappgroep waar de uitnodiging is vermeld, het kan best gebeuren dat niemand eraan dacht dat niet iedereen daarmee geÔnformeerd was. Of misschien ging men ervan uit dat iemand anders wel de niet-whatsappers zou informeren. Hoeft niets te zeggen over wat ze van je denken en of je 'erbij hoort', M_v_j :).

Je username doet me denken aan Tamagotchi :P
Het had inderdaad niks met mij persoonlijk te maken, de communicatie ging via een appgroep en daar zit ik niet in. En niemand had eraan gedacht, zo gaan die dingen. Ik was wel gewoon welkom.
Mevrouw_voor_jouzaterdag 26 mei 2018 @ 02:33
quote:
0s.gif Op vrijdag 25 mei 2018 21:51 schreef cafpow het volgende:

[..]

Jammer dat vandaag zo'n vervelend dagje was, maar de dag is bijna voorbij. Hopelijk heb je wat kunnen 'bijtanken'.

En idd wat ze hierboven zeggen als het de1e keer is dat ze je vergeten, is het idd simpelweg een foutje. maar als dit vaker of structureel is zou ik toch op onderzoek uit gaan en kijken hoe het inelkaar zit.

Ik zelf heb dit ook vaak genoeg meegemaakt en maak het met bepaalde personen nog mee. En het is verdraaid lastig relativeren vooral als er een persoonlijke geschiedenis aan vast zit.
Uiteindelijk is mn dag nog heel wat beter geworden. Ik had mijn broertje uitgenodigd voor het eten en dat was best gezellig, daarna toch nog naar de borrel gegaan en daar kom ik net van terug. Was erg geslaagd!
ChildoftheStarszaterdag 26 mei 2018 @ 02:38
quote:
1s.gif Op zaterdag 26 mei 2018 02:33 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Uiteindelijk is mn dag nog heel wat beter geworden. Ik had mijn broertje uitgenodigd voor het eten en dat was best gezellig, daarna toch nog naar de borrel gegaan en daar kom ik net van terug. Was erg geslaagd!
Goed bezig! Ik ben blij voor je dat het geslaagd was :*
Mevrouw_voor_jouzaterdag 26 mei 2018 @ 02:38
quote:
0s.gif Op vrijdag 25 mei 2018 21:55 schreef cafpow het volgende:
Hier een raar dagje, had een sollicitatie en zoals zo vaak in films gebeurd besefde ik op het laatste moment enigszinds in pniek en tegelijkertijd kalm, dit wil ik niet, ik heb hier geen zin in. En was vlak in de buurt en heb me omgedraaid en ben naar huis gegaan, lichtelijk overstuur..want wat moet ik zeggen aan mijn omgeving die hier vanaf weten en tegelijkertijd baalde ik dat ik niet ben gegaan en de manier waarop (zonder afzeggen/bellen) maar was ook trots dat ik voor mezelf opkwam en toegaf aan wat ik wilde.

En heb nog even flink overstuur geweest door die 3 punten, maar inmiddels ben ik behoorlijk kalm maar moe. Dus deze dag hou ik voorgezen en kruip mijn warme nest in.
Ik kan me voorstellen dat dat veel met je doet. Hartstikke goed dat je besloot niet te gaan omdat het niet is wat je wil, maar je heb dan ook nog te dealen met een afzegging naar het bedrijf en mogelijk met alle conflicterende gedachten en verwijten naar jezelf.

Adequaat grenzen aanvoelen en daarnaar handelen leer je niet in 1 dag. Mag ook best stukje bij beetje en je mag t jezelf vergeven dat je wat later je beslissing nam dan dat je zelf waarschijnlijk prettig vond. T hoeft niet perfect en niet meteen.
cafpowzaterdag 26 mei 2018 @ 18:31
quote:
1s.gif Op zaterdag 26 mei 2018 02:33 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Uiteindelijk is mn dag nog heel wat beter geworden. Ik had mijn broertje uitgenodigd voor het eten en dat was best gezellig, daarna toch nog naar de borrel gegaan en daar kom ik net van terug. Was erg geslaagd!
Wat fijn dat het uiteindelijk allemaal toch geslaagd is en ik heb de indruk dat dat je ook positieve energie geeft.

En mischien toch handig om jezelf te laten toevoegen in die appgroeo(als dat kan en je dat zelf wilt)?
Tomodachizaterdag 26 mei 2018 @ 18:58
Ik voel me kut doordat ik vanwege mijn autisme geen sociale vaardigheden heb. Aanleren is moeilijk maar ik blijf sociaal echt een kluns. Gevolg is dat ik door het isolement in een depressie terecht ben gekomen en angstig ben om zelfs de deur uit te gaan.
ChildoftheStarszaterdag 26 mei 2018 @ 19:43
Hm... het gaat hier niet goed. De afgelopen week amper geslapen. Net een uurtje de ogen dicht gehad, dat was het eerste uurtje in vier dagen tijd. Mensen vinden me in de war (psychotisch). En de crisisdienst heeft duidelijk gemaakt dat als ik vannacht weer niet slaap naar de kliniek moet om alles weer op orde te krijgen (medicatie, slaap, inhoud van mijn hoofd). Met andere woorden: ik ben bang
cafpowzaterdag 26 mei 2018 @ 20:43
quote:
0s.gif Op zaterdag 26 mei 2018 19:43 schreef ChildoftheStars het volgende:
Hm... het gaat hier niet goed. De afgelopen week amper geslapen. Net een uurtje de ogen dicht gehad, dat was het eerste uurtje in vier dagen tijd. Mensen vinden me in de war (psychotisch). En de crisisdienst heeft duidelijk gemaakt dat als ik vannacht weer niet slaap naar de kliniek moet om alles weer op orde te krijgen (medicatie, slaap, inhoud van mijn hoofd). Met andere woorden: ik ben bang
Denk je dat naar de kliniek gaan op dit moment het beste voor jezelf is? En ben je bang dat je naar de kliniek moet of ben je ergens anders bang voor? En probeer na te gaan of het een reele angst is, en hoe groot de kans is dat die angst 'uitkomt'? Dat is wat ik probeer te doen als ik angstig ben.
cafpowzaterdag 26 mei 2018 @ 20:44
quote:
0s.gif Op zaterdag 26 mei 2018 18:58 schreef Tomodachi het volgende:
Ik voel me kut doordat ik vanwege mijn autisme geen sociale vaardigheden heb. Aanleren is moeilijk maar ik blijf sociaal echt een kluns. Gevolg is dat ik door het isolement in een depressie terecht ben gekomen en angstig ben om zelfs de deur uit te gaan.
Weet niet goed wat te zeggen hierop, behalve dat het heel herkenbaar is. Het enige wat ik een beetje mis is waarom je precies bang bent de deur uit te gaan? Vanwege je isolement, angst om opsociaal vlak iets fout te doen, of gewoon vanwege een gegeneraliseerde angst?
cafpowzaterdag 26 mei 2018 @ 20:47
Hier weer zo'n rare dag, en het komt mede doordat ik merk dat ik op het moment dat ik bij de psych ben als het ware enorm nerveus wordt, en in zekere mate dichtklap. En hierdoor alleen het rationele deel van mijn verhaal kan doen, waardoor er maar een deel van alles wat in me omgaat duidelijk wordt...
Net een app naar de psych gestuurd, want dat is de enige manier waarop ik me goed kan uiten en zelf rationeel beter uit.Alleen schaam ik me een beete doordat ik per ongeluk op versturen heb gedrukt, terwijl ik aan het tikken was. En op zo'n moment valt alle spanning van me af, doordat ik het niet meer ongedaan kan maken..en tegelijkertijd is het wat ik wilde maar alleen niet op die manier }:|

En sinds gisteren is alles een enorme drempel gevoelsmatig, terwijl het eigenlijk inie minie drempels zijn, en ik merk wel dat ik echt bijzonder moe ben, ondanks dat ik prima slaap, wel zonder reden rond middernacht wakkerschrik...en ook meteen weer terug in slaap val.

En zelfs het sturen van de app kost mij enorm veel energie..zowel mentaal als fysiek..doordat ik merk dat ik angstig wordt door het vertellen wat ik denk/voel.
ChildoftheStarszaterdag 26 mei 2018 @ 20:54
quote:
0s.gif Op zaterdag 26 mei 2018 20:43 schreef cafpow het volgende:

[..]

Denk je dat naar de kliniek gaan op dit moment het beste voor jezelf is? En ben je bang dat je naar de kliniek moet of ben je ergens anders bang voor? En probeer na te gaan of het een reele angst is, en hoe groot de kans is dat die angst 'uitkomt'? Dat is wat ik probeer te doen als ik angstig ben.
Ik weet het allemaal niet.
Op het moment ben ik erg verward. Mijn beste vriendin heeft de psychiater gemaild, dus ik hoor het maandag wel. De crisisdienst wil me morgen zien als ik weer niet geslapen heb. Dus ik ben benieuwd
cafpowzaterdag 26 mei 2018 @ 21:16
quote:
0s.gif Op zaterdag 26 mei 2018 20:54 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Ik weet het allemaal niet.
Op het moment ben ik erg verward. Mijn beste vriendin heeft de psychiater gemaild, dus ik hoor het maandag wel. De crisisdienst wil me morgen zien als ik weer niet geslapen heb. Dus ik ben benieuwd
Het fijne en positieve is wel dat je je in zekere mate bewust bent van wat er speelt en wat je voelt. Veel sterkte nu in ieder geval!
:*
Mevrouw_voor_jouzaterdag 26 mei 2018 @ 22:10
quote:
0s.gif Op zaterdag 26 mei 2018 18:31 schreef cafpow het volgende:

[..]

Wat fijn dat het uiteindelijk allemaal toch geslaagd is en ik heb de indruk dat dat je ook positieve energie geeft.

En mischien toch handig om jezelf te laten toevoegen in die appgroeo(als dat kan en je dat zelf wilt)?
Ja, ik merk dat het me goed helpt als ik na zo'n stressmoment even onder de mensen kom. En vooral ook, als het weer oke is contact zoek met de mensen waar ik eerder me ongemakkelijk bij voelde. T ijs moet dan even opnieuw breken bij mij lijkt t.

Inmiddels ben ik toegevoegd aan de appgroep dus dat is opgelost. :)

Vandaag was de barbecue en die was echt zo gezellig! Een paar mensen appten me vooraf nog heel lief hoe het ging en gaven aan dat ze niet hadden doorgehad dat het getwijfel en geschuif me zoveel energie kostte. Gezegd dat ik dat ook niet verwacht, het is niet erg zichtbaar en ook aan mij om mn grenzen aan te geven. Je kan beter n gebroken been hebben.

Maar verder heb ik dus n heerlijke dag gehad! Met zn allen naar het park, barbecueŽn en gezellig samen eten en pokemonnen. Heerlijk buiten en ontspannen. En nu moe op de bank even nagenieten.
Mevrouw_voor_jouzaterdag 26 mei 2018 @ 22:12
quote:
0s.gif Op zaterdag 26 mei 2018 20:47 schreef cafpow het volgende:
Hier weer zo'n rare dag, en het komt mede doordat ik merk dat ik op het moment dat ik bij de psych ben als het ware enorm nerveus wordt, en in zekere mate dichtklap. En hierdoor alleen het rationele deel van mijn verhaal kan doen, waardoor er maar een deel van alles wat in me omgaat duidelijk wordt...
Net een app naar de psych gestuurd, want dat is de enige manier waarop ik me goed kan uiten en zelf rationeel beter uit.Alleen schaam ik me een beete doordat ik per ongeluk op versturen heb gedrukt, terwijl ik aan het tikken was. En op zo'n moment valt alle spanning van me af, doordat ik het niet meer ongedaan kan maken..en tegelijkertijd is het wat ik wilde maar alleen niet op die manier }:|

En sinds gisteren is alles een enorme drempel gevoelsmatig, terwijl het eigenlijk inie minie drempels zijn, en ik merk wel dat ik echt bijzonder moe ben, ondanks dat ik prima slaap, wel zonder reden rond middernacht wakkerschrik...en ook meteen weer terug in slaap val.

En zelfs het sturen van de app kost mij enorm veel energie..zowel mentaal als fysiek..doordat ik merk dat ik angstig wordt door het vertellen wat ik denk/voel.

Wat maakt je zo angstig nadat je t je psychiater vertelt?
Mevrouw_voor_jouzaterdag 26 mei 2018 @ 22:14
quote:
0s.gif Op zaterdag 26 mei 2018 20:54 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Ik weet het allemaal niet.
Op het moment ben ik erg verward. Mijn beste vriendin heeft de psychiater gemaild, dus ik hoor het maandag wel. De crisisdienst wil me morgen zien als ik weer niet geslapen heb. Dus ik ben benieuwd
Fijn dat ze dat voor je doet! Kun je met haar een reality check doen van je angstgedachten? Soms helpt het als iemand die niet in de emotie zit even met je meekijkt.

Sterkte meis!
cafpowzondag 27 mei 2018 @ 04:36
quote:
1s.gif Op zaterdag 26 mei 2018 22:12 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
Net een app naar de psych gestuurd, want dat is de enige manier waarop ik me goed kan uiten en zelf rationeel beter uit.Alleen schaam ik me een beete doordat ik per ongeluk op versturen heb gedrukt, terwijl ik aan het tikken was. En op zo'n moment valt alle spanning van me af, doordat ik het niet meer ongedaan kan maken..en tegelijkertijd is het wat ik wilde maar alleen niet op die manier

quote:
1s.gif Op zaterdag 26 mei 2018 22:12 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Wat maakt je zo angstig nadat je t je psychiater vertelt?
Hier enorm vroeg gaan slapen en nu dus ook enorm vroeg weer wakker }:| }:|

Ik denk dat ik onbewust bang ben voor 'explosieve' reacties waardoor ik te snel in vlucht/vecht gedrag kwam. En door nogal dominante ouders kwam ik snel op 2e plaatst en uitte ik niet wat ik vond/dacht/voelde. En daardoor heb ik nooit geleerd mijn gevoel te uitten en te verwoorden, ik kan wel situaties verwoorden en vertellen wat ik dacht..maar heel lastig wat ik voelde...
ChildoftheStarszondag 27 mei 2018 @ 05:38
quote:
0s.gif Op zondag 27 mei 2018 04:36 schreef cafpow het volgende:

[..]

[..]

Hier enorm vroeg gaan slapen en nu dus ook enorm vroeg weer wakker }:| }:|

Ik denk dat ik onbewust bang ben voor 'explosieve' reacties waardoor ik te snel in vlucht/vecht gedrag kwam. En door nogal dominante ouders kwam ik snel op 2e plaatst en uitte ik niet wat ik vond/dacht/voelde. En daardoor heb ik nooit geleerd mijn gevoel te uitten en te verwoorden, ik kan wel situaties verwoorden en vertellen wat ik dacht..maar heel lastig wat ik voelde...
Vervelend dat je zo vroeg wakker bent :*

Een primaire reactie is niet erg he, dan zien ze dat je geraakt bent en wat je kwetsbare plek is. Daar kunnen ze je dan mee helpen.
Ik hoop dat je leert beter te ervaren, en daardoor te verwoorden, wat je voelt. Is het misschien een idee om een dagboek bij te houden zodat je dit kan oefenen? Al is het maar in twee zinnen. Ik voel me X, Y is gebeurd? Ik roep zo maar wat hoor
ChildoftheStarszondag 27 mei 2018 @ 05:40
quote:
1s.gif Op zaterdag 26 mei 2018 22:14 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Fijn dat ze dat voor je doet! Kun je met haar een reality check doen van je angstgedachten? Soms helpt het als iemand die niet in de emotie zit even met je meekijkt.

Sterkte meis!
De angstgedachten zijn te sterk en zij is psychiater (ik leerde haar kennen toen ze begon aan haar geneeskundestudie) en zit daarom ook in het complot.

--------------

Weer een nacht niet geslapen. Ik heb netjes vier uur lang in het donker gelegen, me kapot verveeld en klaarwakker geweest. Op recht mijn best gedaan om te slapen. Mijn lichaam weigert gewoon
cafpowzondag 27 mei 2018 @ 14:24
quote:
0s.gif Op zondag 27 mei 2018 05:40 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

De angstgedachten zijn te sterk en zij is psychiater (ik leerde haar kennen toen ze begon aan haar geneeskundestudie) en zit daarom ook in het complot.

--------------

Weer een nacht niet geslapen. Ik heb netjes vier uur lang in het donker gelegen, me kapot verveeld en klaarwakker geweest. Op recht mijn best gedaan om te slapen. Mijn lichaam weigert gewoon
Balen, dat je niet hebt kunt slapen. Heb je al contact gehad met de crisisdienst? Want je zei gisteren dat ze contact wilden als je weer niet kon slapen.
ChildoftheStarszondag 27 mei 2018 @ 14:25
quote:
0s.gif Op zondag 27 mei 2018 14:24 schreef cafpow het volgende:

[..]

Balen, dat je niet hebt kunt slapen. Heb je al contact gehad met de crisisdienst? Want je zei gisteren dat ze contact wilden als je weer niet kon slapen.
Ja, straks komt de psychiater langs. Eens zien wat die in zijn mars heeft
kuolemazondag 27 mei 2018 @ 14:38
quote:
0s.gif Op zondag 27 mei 2018 05:40 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

De angstgedachten zijn te sterk en zij is psychiater (ik leerde haar kennen toen ze begon aan haar geneeskundestudie) en zit daarom ook in het complot.

--------------

Weer een nacht niet geslapen. Ik heb netjes vier uur lang in het donker gelegen, me kapot verveeld en klaarwakker geweest. Op recht mijn best gedaan om te slapen. Mijn lichaam weigert gewoon
Werkt slaapmedicatie niet?
cafpowzondag 27 mei 2018 @ 14:38
quote:
0s.gif Op zondag 27 mei 2018 05:38 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Vervelend dat je zo vroeg wakker bent :*

Een primaire reactie is niet erg he, dan zien ze dat je geraakt bent en wat je kwetsbare plek is. Daar kunnen ze je dan mee helpen.
Ik hoop dat je leert beter te ervaren, en daardoor te verwoorden, wat je voelt. Is het misschien een idee om een dagboek bij te houden zodat je dit kan oefenen? Al is het maar in twee zinnen. Ik voel me X, Y is gebeurd? Ik roep zo maar wat hoor
Ik doe dit ook wel, moet zo'n schema invullen met gedachten, gevoelens,gedrag enz.

Maar op dit moment gaat het niet lekker. Ik ben enorm gefrustreerd,omdat de enige persoon bij wie ik mijn ei kwijt (op de psych) na, die begrijpt mij niet. En interpreteerd dingen zoals ze niet zijn.
Bijvoorbeeld ik wil de aan de ene kant best werken en weet ook welk werk maar kan me er niet toe zetten. En tegelijkertijd heb ik de noodzaak niet, omdat ik op het moment genoeg geld heb om een paar maanden rond te komen. Terwijl als ik nu het geld niet had zou het compleet anders zijn...wat absoluut geen arrogantie is. Maar de andere partij heeft het opgevat als arrogantie.

En tegelijkertijd heb ik de indruk dat de andere partij niet goed accepteert hoe/wat ik denk. En ik voel me totaal onbegrepen.En desbetreffende persoon heeft dus een e-mail gestuurd met een hele lap tekst, en aangegeven dat geen reactie willen. Maar dat ik erover nadenk, en dat ze absoluut niet bos zijn. En ik heb al tig keer over die dingen nagedacht en tig keer antwoord gegeven in gesprekken met die persoon.

Maar ik snap niet wat ik er nu mee moet, want enigssinds krijg ik de indruk dat die persoon me negeert. Want er was een zekere routine/structuur in het contact, en die is er nu absoluut niet. En desbetreffende persoon reageert niet eens op wat ik schrijf. Terwijl er wel op andere dingen die ik schrijf wordt gereageerd.

En ik merk gewoon dat dat mij absoluut niet ten goede komt, want ik snap niet wat er nu aan de hand is. En tegelijkertijd voel ik me enorm onbegrepen en tegelijkertijd in zekere zin genegeerd doordat ik nu niemand heb om over de dingen te praten. En door (digitaal te praten) met die persoon kon ik mijn ei kwijt, want dagboeken, schrijven, tekenen enz heb ik zo vaak gedaan maar daarmee blijft het in mijn hoofd maar malen en daardoor is het laatste wat ik denk/voel voordat ik ga slapen een negatieve gedachte/gevoel en dat is dan ook weer gelijk het 1e waar ik aan denk bij wakker worden.

En daarna ga ik dingen doen om niet te denken of mezelf even af te leiden maar dat werkt niet..want zodra ik stop met wat ik doe, begint het malen weer.
Mevrouw_voor_jouzondag 27 mei 2018 @ 15:42
quote:
0s.gif Op zondag 27 mei 2018 04:36 schreef cafpow het volgende:

[..]


[..]

Hier enorm vroeg gaan slapen en nu dus ook enorm vroeg weer wakker }:| }:|

Ik denk dat ik onbewust bang ben voor 'explosieve' reacties waardoor ik te snel in vlucht/vecht gedrag kwam. En door nogal dominante ouders kwam ik snel op 2e plaatst en uitte ik niet wat ik vond/dacht/voelde. En daardoor heb ik nooit geleerd mijn gevoel te uitten en te verwoorden, ik kan wel situaties verwoorden en vertellen wat ik dacht..maar heel lastig wat ik voelde...
Maar kan je psychiater je juist niet helpen met alles een beetje te duiden?

Ik heb zelf trouwens ook heel erg lang moeite gehad om mijn gevoel te verwoorden. Het was vaak of superheftig, of uit. Bij dat laatste was het een soort zelfbescherming dat mijn gevoel uitschakelde.
cafpowzondag 27 mei 2018 @ 16:05
quote:
1s.gif Op zondag 27 mei 2018 15:42 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Maar kan je psychiater je juist niet helpen met alles een beetje te duiden?

Ik heb zelf trouwens ook heel erg lang moeite gehad om mijn gevoel te verwoorden. Het was vaak of superheftig, of uit. Bij dat laatste was het een soort zelfbescherming dat mijn gevoel uitschakelde.
En dat is enigssinds wat mijn psych probeert, maar ik snap het niet. Hoe kan ze me helpen als ze bijna niks zegt. Ik heb soms het gevoel dat zij mij simpelweg aan het volgen is, i.p.v. dat zij mij richtlijnen geeft.

Bijvoorbeeld ik krijg leesvoer mee, en ik heb het gelezen. Waardoor ik mezelf in zekere zijn wel ben gaan snappen,maar dat veranderd absoluut niks? Want lezen is iets rationeel, wat voor mij geen gevoel mee brengt.

Bijvoorbeeld op het moment dat ik angst voelde moest ik in ťťn van de werkbladen gaan lezen, maar op dat moment gaat de angst weer totaal weg en schakel ik naar het rationele om te snappen wat ik lees. En stop ik dan ga ik weer naar het emotionele..
ChildoftheStarsmaandag 28 mei 2018 @ 15:01
Opgenomen
cafpowmaandag 28 mei 2018 @ 16:38
quote:
0s.gif Op maandag 28 mei 2018 15:01 schreef ChildoftheStars het volgende:
Opgenomen
Veel sterkte! Hoop dat dit je goed doet :*
cafpowmaandag 28 mei 2018 @ 16:42
Hier voel ik me raar, vannacht slecht geslapen, had honger en was tegelijkertijd veel te uitgerust maar moe...en had nergens zin in..En dus bleef ik maar nadenken..en nadenken. En op bepaald moment een conclusie getrokken en een paar uur later weer een conclusie getrokken maar totaal het tegenovergestelde...

En voel me nu moe, blijf piekeren, tegelijkertijd wil ik van alles en zie ik alles weer rooskleurig..terwijl ik weet wat ik wil en hoe en weet welke acties ik daarvoor moet nemen. Maar ik wil de acties niet nemen wat hetgene dat ik wil, wil ik ook niet..blehhh |:(
En op sommige momenten dat ik lag na te denken begon ik van alles te 'fantaseren'/denken die onzin zijn...
Nijnamaandag 28 mei 2018 @ 19:36
CotS, sterkte.
Mevrouw_voor_joumaandag 28 mei 2018 @ 20:19
quote:
0s.gif Op zondag 27 mei 2018 16:05 schreef cafpow het volgende:

[..]

En dat is enigssinds wat mijn psych probeert, maar ik snap het niet. Hoe kan ze me helpen als ze bijna niks zegt. Ik heb soms het gevoel dat zij mij simpelweg aan het volgen is, i.p.v. dat zij mij richtlijnen geeft.

Bijvoorbeeld ik krijg leesvoer mee, en ik heb het gelezen. Waardoor ik mezelf in zekere zijn wel ben gaan snappen,maar dat veranderd absoluut niks? Want lezen is iets rationeel, wat voor mij geen gevoel mee brengt.

Bijvoorbeeld op het moment dat ik angst voelde moest ik in ťťn van de werkbladen gaan lezen, maar op dat moment gaat de angst weer totaal weg en schakel ik naar het rationele om te snappen wat ik lees. En stop ik dan ga ik weer naar het emotionele..
Op mij komt t een beetje over of je een soort van 2 uiterste standen hebt, en het gebied er tussenin mist maar ik ben geen psych natuurlijk.

Dat je niet goed uit de voeten kan met je therapie zou ik bespreken met je psych. Mogelijk dat een uitleg van je psych helpt, en daarnaast is belangrijk voor hem/haar om te weten dat het je nu niet verderbrengt en mogelijk een andere aanpak nodig hebt.
cafpowdinsdag 29 mei 2018 @ 15:16
quote:
1s.gif Op maandag 28 mei 2018 20:19 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Op mij komt t een beetje over of je een soort van 2 uiterste standen hebt, en het gebied er tussenin mist maar ik ben geen psych natuurlijk.

Dat je niet goed uit de voeten kan met je therapie zou ik bespreken met je psych. Mogelijk dat een uitleg van je psych helpt, en daarnaast is belangrijk voor hem/haar om te weten dat het je nu niet verderbrengt en mogelijk een andere aanpak nodig hebt.
Met het eerste deel heb je ook gelijk, alleen het kost enorm veel moeite om dit uit te leggen aan de psych, omdat ik niet uit mijn woorden kom..en als ik daar ben schiet ik zeg maar in overleef modus.

Ik denk dat de psych nu in zekere zin op ontdekkingstocht is om te bepalen wat voor mij de beste manier is om eraan te werken..en eerst moet zij die 2 extremen van mij leren kennen...en ondertussen is het zoeken geblazen.

En doordat ik dit al jaren weet maar nu echt pas iets eraan doe, loopt de psych in zekere zin iets van 4 jaar achter...en daardoor gaat het allemaal te langzaam voor mij :{
Mevrouw_voor_joudinsdag 29 mei 2018 @ 15:32
quote:
0s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 15:16 schreef cafpow het volgende:

[..]

Met het eerste deel heb je ook gelijk, alleen het kost enorm veel moeite om dit uit te leggen aan de psych, omdat ik niet uit mijn woorden kom..en als ik daar ben schiet ik zeg maar in overleef modus.

Ik denk dat de psych nu in zekere zin op ontdekkingstocht is om te bepalen wat voor mij de beste manier is om eraan te werken..en eerst moet zij die 2 extremen van mij leren kennen...en ondertussen is het zoeken geblazen.

En doordat ik dit al jaren weet maar nu echt pas iets eraan doe, loopt de psych in zekere zin iets van 4 jaar achter...en daardoor gaat het allemaal te langzaam voor mij :{
Knuffel

Ik vind het zo herkenbaar wat je schrijft. Ik heb dit zelf ook zo gehad, ik had standje turbo emotie en standje koude kikker, ertussenin kwam ik maar moeizaam.

Het heeft bij mij best even geduurd maar ik kan nu zeggen dat ik ook het grijze gebied heb gevonden.

Ik heb ze allebei apart aangepakt. Standje rationeel door heel bewust oefeningen te doen om bij mij gevoel te blijven en vooral ook in mijn lijf te blijven in plaats van in mijn hoofd te blijven kamperen. Dit is echt een kwestie van oefeningen doen en blijven herhalen.

Van de turbostand ben ik afgekomen door een stukje traumaverwerking om van de triggers af te komen. Bij mij werd steeds een stukje oud zeer aangeraakt dat alles behoorlijk versterkte.

Nu gaat het een stuk beter qua emotionele huishouding. Het kost vooral tijd en oefening.
cafpowdinsdag 29 mei 2018 @ 15:39
quote:
1s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 15:32 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Knuffel

Ik vind het zo herkenbaar wat je schrijft. Ik heb dit zelf ook zo gehad, ik had standje turbo emotie en standje koude kikker, ertussenin kwam ik maar moeizaam.

Het heeft bij mij best even geduurd maar ik kan nu zeggen dat ik ook het grijze gebied heb gevonden.

Ik heb ze allebei apart aangepakt. Standje rationeel door heel bewust oefeningen te doen om bij mij gevoel te blijven en vooral ook in mijn lijf te blijven in plaats van in mijn hoofd te blijven kamperen. Dit is echt een kwestie van oefeningen doen en blijven herhalen.

Van de turbostand ben ik afgekomen door een stukje traumaverwerking om van de triggers af te komen. Bij mij werd steeds een stukje oud zeer aangeraakt dat alles behoorlijk versterkte.

Nu gaat het een stuk beter qua emotionele huishouding. Het kost vooral tijd en oefening.
Zo gaat het dus ook bij mij. De turbostand komt idd ook door wat oud zeer waar ik grotendeels vanaf ben, alleen moet ik kijken wat ik nu wil met mijn leven. En ik wil zoveel en van alles en moet keuzes maken.

En tegelijkertijd wordt dit alles in zekere zin bemoeilijkt door mijn autisme, doordat ik al slecht tegen prikkels kan en wordt opgeslokt in mijn omgeving, die continu veranderd en ik continu blijf achterlopen. Mede doordat ik heel veel problemen heb met aanpassen aan de veranderingen..en dan raak ik gefrustreerd... }:|

En zo loop ik continu in vicieuze circels terecht :{
cafpowdinsdag 29 mei 2018 @ 15:39
quote:
1s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 15:32 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Knuffel

Ik vind het zo herkenbaar wat je schrijft. Ik heb dit zelf ook zo gehad, ik had standje turbo emotie en standje koude kikker, ertussenin kwam ik maar moeizaam.

Het heeft bij mij best even geduurd maar ik kan nu zeggen dat ik ook het grijze gebied heb gevonden.

Ik heb ze allebei apart aangepakt. Standje rationeel door heel bewust oefeningen te doen om bij mij gevoel te blijven en vooral ook in mijn lijf te blijven in plaats van in mijn hoofd te blijven kamperen. Dit is echt een kwestie van oefeningen doen en blijven herhalen.

Van de turbostand ben ik afgekomen door een stukje traumaverwerking om van de triggers af te komen. Bij mij werd steeds een stukje oud zeer aangeraakt dat alles behoorlijk versterkte.

Nu gaat het een stuk beter qua emotionele huishouding. Het kost vooral tijd en oefening.
Als ik het goed begrijp, gaat het nu dus best redelijk tot goed met jou?
Mevrouw_voor_joudinsdag 29 mei 2018 @ 18:01
quote:
0s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 15:39 schreef cafpow het volgende:

[..]

Als ik het goed begrijp, gaat het nu dus best redelijk tot goed met jou?
Op dat gebied wel ja. Mijn emoties zijn een stuk stabieler en veel meer in het midden ipv steeds die uitersten. En ik ben ook veel beter in het herkennen en duiden van mijn gevoelens. Ik heb veel meer ruimte in mijn hoofd hierdoor en ook is mijn depressie helemaal opgeklaard.

Ik ben nu nog bezig met een stuk verdere traumaverwerking en daaruit vloeiend mijn angst voor confrontaties/vermijding.
Mevrouw_voor_joudinsdag 29 mei 2018 @ 18:07
quote:
0s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 15:39 schreef cafpow het volgende:

[..]

Zo gaat het dus ook bij mij. De turbostand komt idd ook door wat oud zeer waar ik grotendeels vanaf ben, alleen moet ik kijken wat ik nu wil met mijn leven. En ik wil zoveel en van alles en moet keuzes maken.

En tegelijkertijd wordt dit alles in zekere zin bemoeilijkt door mijn autisme, doordat ik al slecht tegen prikkels kan en wordt opgeslokt in mijn omgeving, die continu veranderd en ik continu blijf achterlopen. Mede doordat ik heel veel problemen heb met aanpassen aan de veranderingen..en dan raak ik gefrustreerd... }:|

En zo loop ik continu in vicieuze circels terecht :{
Dat lijkt me best een lastige situatie!

Zelf heb ik een periode heel slecht tegen prikkels gekund vorig jaar. Van vrij kleine dingen ging ik behoorlijk op tilt. Ik heb toen vrij rigoreus alle triggers uit mijn leven geruimd. Bij mijn waren het veelal mensen. Maar een supermarkt of van buiten fietsen kon ik helemaal overprikkeld raken en dan raakte ik emotioneel ook over mijn toeren.

Pas na een tijdje totale rust en met hulp van medicatie begon alles wat te zakken. En nu bouw ik heel rustig weer op maar als ik een grens voel is het klaar en gaat de rem er weer op. Heb jij de ruimte om je leven ook wat prikkelarmer in te richten?
cafpowdinsdag 29 mei 2018 @ 20:25
quote:
1s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 18:07 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Dat lijkt me best een lastige situatie!

Zelf heb ik een periode heel slecht tegen prikkels gekund vorig jaar. Van vrij kleine dingen ging ik behoorlijk op tilt. Ik heb toen vrij rigoreus alle triggers uit mijn leven geruimd. Bij mijn waren het veelal mensen. Maar een supermarkt of van buiten fietsen kon ik helemaal overprikkeld raken en dan raakte ik emotioneel ook over mijn toeren.

Pas na een tijdje totale rust en met hulp van medicatie begon alles wat te zakken. En nu bouw ik heel rustig weer op maar als ik een grens voel is het klaar en gaat de rem er weer op. Heb jij de ruimte om je leven ook wat prikkelarmer in te richten?
Over het algemeen is mijn leven momenteel vrij prikkelarm. En de meeste prikkels komen voort uit geluiden, en drukte.Daarom als ik nu dingen moet regelen ga ik zoveelmogelijk op de fiets met oordopjes in, zodat als ik gebeld wordt mijn handen niet hoef te gebruiken en tegelijkertijd de geluiden minder hard ervaar.
En zo doe ik bijna alles met oordopjes/muziek...en merk ik dat ik mij begin te irriteren doe ik de muziek iets harder.

en thuis kan ik me virj makkelijk terugtrekken op mijn kamer, aangezien ik nog thuis woon. En ze snappen dat ze me dan soms alleen moeten vooral als ik overprikkeld ben. Dan laten zeme en kom ik vanzelf weer naar de bewoonde wereld wanneer het over is.

En ik probeer tegenwoordig met de meditatievideo die ik van mijn psych heb mijn aandacht af teleiden...

En vooral stress/druk vermijden...

Want mijn psych zat te denken aan medicatie, maar dan zou ik bijna mijn hele leven medicatie kunnen nemen. En ik hou het al meer dan 30 jaar zonder medicatie uit..heel soms een angstremmer (1x per jaar) dus wil het zo houden zolang het mogelijk is.
Mevrouw_voor_joudinsdag 29 mei 2018 @ 21:03
quote:
0s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 20:25 schreef cafpow het volgende:

[..]

Over het algemeen is mijn leven momenteel vrij prikkelarm. En de meeste prikkels komen voort uit geluiden, en drukte.Daarom als ik nu dingen moet regelen ga ik zoveelmogelijk op de fiets met oordopjes in, zodat als ik gebeld wordt mijn handen niet hoef te gebruiken en tegelijkertijd de geluiden minder hard ervaar.
En zo doe ik bijna alles met oordopjes/muziek...en merk ik dat ik mij begin te irriteren doe ik de muziek iets harder.

en thuis kan ik me virj makkelijk terugtrekken op mijn kamer, aangezien ik nog thuis woon. En ze snappen dat ze me dan soms alleen moeten vooral als ik overprikkeld ben. Dan laten zeme en kom ik vanzelf weer naar de bewoonde wereld wanneer het over is.

En ik probeer tegenwoordig met de meditatievideo die ik van mijn psych heb mijn aandacht af teleiden...

En vooral stress/druk vermijden...

Want mijn psych zat te denken aan medicatie, maar dan zou ik bijna mijn hele leven medicatie kunnen nemen. En ik hou het al meer dan 30 jaar zonder medicatie uit..heel soms een angstremmer (1x per jaar) dus wil het zo houden zolang het mogelijk is.
Dan doe je al heel wat!

Ik was zelf ook heel sceptisch tegenover medicatie. Wilde het ook liever niet. Ik zat op een moment best in een diep dal en gebruikte oxazepam. Omdat ik instabiel bleef en niet verslaafd wilde raken aan oxazepam heeft de huisarts me toen een ssri voorgeschreven.

Mij gaf het precies dat zetje om eruit te raken en later stabiel genoeg te zijn om een traumabehandeling aan te kunnen.

De kans is aanwezig dat ik het blijf gebruiken omdat ik mogelijk steeds depressief wordt vanwege een genetisch gebrek, depressies komen veel voor in mijn familie en mogelijk dat serotonine niet goed wordt opgenomen/onvoldoende wordt aangemaakt. Mijn psychiater trok de vergelijking met een vitaminesupplement, al denk ik daar zelf niet zo luchtig over.
cafpowdinsdag 29 mei 2018 @ 22:58
quote:
1s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 21:03 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Dan doe je al heel wat!

Ik was zelf ook heel sceptisch tegenover medicatie. Wilde het ook liever niet. Ik zat op een moment best in een diep dal en gebruikte oxazepam. Omdat ik instabiel bleef en niet verslaafd wilde raken aan oxazepam heeft de huisarts me toen een ssri voorgeschreven.

Mij gaf het precies dat zetje om eruit te raken en later stabiel genoeg te zijn om een traumabehandeling aan te kunnen.

De kans is aanwezig dat ik het blijf gebruiken omdat ik mogelijk steeds depressief wordt vanwege een genetisch gebrek, depressies komen veel voor in mijn familie en mogelijk dat serotonine niet goed wordt opgenomen/onvoldoende wordt aangemaakt. Mijn psychiater trok de vergelijking met een vitaminesupplement, al denk ik daar zelf niet zo luchtig over.
zo denk ik precies over medicatie..en daaron gebruik ik het het liefst als noodrem. in mijn gamilie weet ik dat mijn moeder ook een tijdje een ssri heeft gekregen. En ik merk dat ikzelf nie voor de 1e keer in een dip zit...meestal kom ik er valzelf uit, omdat 9 van de 10x mijn depressies me veranderingen samen gaan.
Iets veranderd buiten mij om, waardoor ik mee moet veranderen en dat weiger ik(mogelijk en waarschijnlijk door autisme) en het weigeren frustreert mij, en daardoor wordt ik verdrietig en dat verdriet neemt dan extreme vormen aan..en wordt verergert door negatieve gedachten en piekeren..
Mevrouw_voor_joudinsdag 29 mei 2018 @ 23:47
quote:
0s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 22:58 schreef cafpow het volgende:

[..]

zo denk ik precies over medicatie..en daaron gebruik ik het het liefst als noodrem. in mijn gamilie weet ik dat mijn moeder ook een tijdje een ssri heeft gekregen. En ik merk dat ikzelf nie voor de 1e keer in een dip zit...meestal kom ik er valzelf uit, omdat 9 van de 10x mijn depressies me veranderingen samen gaan.
Iets veranderd buiten mij om, waardoor ik mee moet veranderen en dat weiger ik(mogelijk en waarschijnlijk door autisme) en het weigeren frustreert mij, en daardoor wordt ik verdrietig en dat verdriet neemt dan extreme vormen aan..en wordt verergert door negatieve gedachten en piekeren..
Ik kan me voorstellen dat je in die situatie geen ssri gebruikt. Ik zat echt diep in een depressie en mij heeft het heel goed geholpen eruit te komen. Als jij dit zelf kunt dan snap ik dat je liever zonder doet.

Neem jij het jezelf kwalijk dat je moeite hebt met veranderingen? Als dat een deel van je autisme is, dan kun je daar toch weinig aan doen? Veranderingen zullen er altijd blijven zijn, en waarschijnlijk zul je dat altijd lastig blijven vinden. Het is denk ik vooral zoeken naar manieren waardoor je gemakkelijker die veranderingen een plekje geeft en het weer kan loslaten, maar ook hoe je je omgeving duidelijk maakt waar jouw grenzen liggen zodat ze waar mogelijk er rekening mee kunnen houden dat je dit moeilijk vind.
cafpowwoensdag 30 mei 2018 @ 15:05
quote:
1s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 23:47 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Neem jij het jezelf kwalijk dat je moeite hebt met veranderingen? Als dat een deel van je autisme is, dan kun je daar toch weinig aan doen? Veranderingen zullen er altijd blijven zijn, en waarschijnlijk zul je dat altijd lastig blijven vinden. Het is denk ik vooral zoeken naar manieren waardoor je gemakkelijker die veranderingen een plekje geeft en het weer kan loslaten, maar ook hoe je je omgeving duidelijk maakt waar jouw grenzen liggen zodat ze waar mogelijk er rekening mee kunnen houden dat je dit moeilijk vind.
Ik neem het mezelf niet echt kwalijk dat ik moeite heb met veranderingen, maar de moeite heb ik met het feit dat dit me zo enorm beperkt en hindert. Op het moment dat de rest automatisch mee zou veranderen en het mogelijk zelfs onbewust doet...kom ik volledig stil te staan en afhankelijk van het type verandering zelfs in paniek/angst terecht zoals nu.

En dat is dus waar ik moeite mee heb, het feit dat ik dan volledig stil kom te staan. En als kind kreeg ik een schop onder mijn kont van mijn ouders en ging ik door. Ook wilde ik niet, zoals de overgang goep 8 naar brugklas. Ik wilde niet van school veranderen en ook niet van structuur enz. maar mijn moeder zette mij iedere dag af op school (met het ov) ....tot het een automatisme was en ik er niet meer zo tegenop keek.

Alleen nu zit ik met een keuze tussen 2 opties, en eigenlijk wil ik geen beide...dus zit ik met wat nu. En dat frustreert mij, en zorgt ervoor dat ik nergens zin in heb en ik geniet van kleine dingen zoals sporten, dieren verzorgen enz.
Maar zodra ik een stap ga ondernemen diemij tot een keuze leidt speelt er angst op en wil ik niet meer en heb ik tig redenen om het niet te doen. En zo is het een circel met alles.
En daardoor zit ik nu in de 'mini' depressie zoals ik het graag noem.
Tomodachiwoensdag 30 mei 2018 @ 15:16
Wat slikken jullie? ssri's of snri?
ChildoftheStarswoensdag 30 mei 2018 @ 15:32
Ik slik Prozac (SSRI) (en een maagbeschermer), haldol (en aktineton voor de bijwerkingen), abilify, promethazine en levopromazine
Mevrouw_voor_jouwoensdag 30 mei 2018 @ 15:36
quote:
0s.gif Op woensdag 30 mei 2018 15:05 schreef cafpow het volgende:

[..]

Ik neem het mezelf niet echt kwalijk dat ik moeite heb met veranderingen, maar de moeite heb ik met het feit dat dit me zo enorm beperkt en hindert. Op het moment dat de rest automatisch mee zou veranderen en het mogelijk zelfs onbewust doet...kom ik volledig stil te staan en afhankelijk van het type verandering zelfs in paniek/angst terecht zoals nu.

En dat is dus waar ik moeite mee heb, het feit dat ik dan volledig stil kom te staan. En als kind kreeg ik een schop onder mijn kont van mijn ouders en ging ik door. Ook wilde ik niet, zoals de overgang goep 8 naar brugklas. Ik wilde niet van school veranderen en ook niet van structuur enz. maar mijn moeder zette mij iedere dag af op school (met het ov) ....tot het een automatisme was en ik er niet meer zo tegenop keek.

Alleen nu zit ik met een keuze tussen 2 opties, en eigenlijk wil ik geen beide...dus zit ik met wat nu. En dat frustreert mij, en zorgt ervoor dat ik nergens zin in heb en ik geniet van kleine dingen zoals sporten, dieren verzorgen enz.
Maar zodra ik een stap ga ondernemen diemij tot een keuze leidt speelt er angst op en wil ik niet meer en heb ik tig redenen om het niet te doen. En zo is het een circel met alles.
En daardoor zit ik nu in de 'mini' depressie zoals ik het graag noem.
Ik kan me goed voorstellen dat een keuze maken dan een enorme opgave is. Knuffels.

Zou het je helpen om uit te denken wat er allemaal verandert bij beide keuzes, en dan regelmatig de verandering te visualiseren zodat je er wat aan kan wennen zonder dat het al echt zover is? Is maar iets wat in me opkwam, dus negeer het gerust als het niks is.
Mevrouw_voor_jouwoensdag 30 mei 2018 @ 15:36
quote:
0s.gif Op woensdag 30 mei 2018 15:16 schreef Tomodachi het volgende:
Wat slikken jullie? ssri's of snri?
Ik gebruik escitalopram, een ssri.
Tomodachiwoensdag 30 mei 2018 @ 15:37
quote:
0s.gif Op woensdag 30 mei 2018 15:32 schreef ChildoftheStars het volgende:
Ik slik Prozac (SSRI) (en een maagbeschermer), haldol (en aktineton voor de bijwerkingen), abilify, promethazine en levopromazine
Is dat niet vreselijk sederend?
ChildoftheStarswoensdag 30 mei 2018 @ 15:39
quote:
0s.gif Op woensdag 30 mei 2018 15:37 schreef Tomodachi het volgende:

[..]

Is dat niet vreselijk sederend?
Anders ben ik niet te houden. Hierop slaap ik amper/niet en stuiter ik in het rond. Nu stuiter ik ook, maar af en toe krijgen ze me liggende (weliswaar wakker, maar in mijn kamer en rustig)
De combinatie promethazine en levopromazine heeft als doel te sederen
cafpowwoensdag 30 mei 2018 @ 15:42
quote:
0s.gif Op woensdag 30 mei 2018 15:39 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Anders ben ik niet te houden. Hierop slaap ik amper/niet en stuiter ik in het rond. Nu stuiter ik ook, maar af en toe krijgen ze me liggende (weliswaar wakker, maar in mijn kamer en rustig)
De combinatie promethazine en levopromazine heeft als doel te sederen
Het is niet leuk dat je medicatie moet slikken om kalmer te worden, maar wel positief dat het kan, want anders draai je echt door, en worden de angsten door de vermoeidheid alleen erger!
Hoop dat het nu in ieder geval iets beter gaat!
kuolemawoensdag 30 mei 2018 @ 18:33
quote:
0s.gif Op woensdag 30 mei 2018 15:16 schreef Tomodachi het volgende:
Wat slikken jullie? ssri's of snri?
Clomipramine, een TCA. Daarvoor heb ik ook SSRI's en een SNRI geprobeerd.
Nijnawoensdag 30 mei 2018 @ 20:20
Nu al een jaar niks meer, toen slikte ik een MAO-remmer (na heel wat ssri's geprobeerd te hebben zonder of met weinig effect). Die mao-remmer (tranylcypromine) werkte goed, heb ik na een aantal jaar, heel langzaam afgebouwd. So far so "good".
Paar weken terug flinke dip, lijkt ook wat met hormonen te maken te hebben, maar het was anders dan anders. Rond een bepaalde tijd van de maand ben ik altijd prikkelbaarder, maar ik heb ook medicatie sinds een maand die op je stemming kunnen werken, dus misschien ligt daar ook nog een verband, over 2 weken daarvoor controle, misschien maar kijken voor alternatief, stoppen kan eigenlijk niet zonder een alternatief...

Voel me wel weer wat beter, maar wankel evenwicht voelt het.
Franknfurterwoensdag 30 mei 2018 @ 20:28
quote:
0s.gif Op maandag 28 mei 2018 15:01 schreef ChildoftheStars het volgende:
Opgenomen
Gofferdomme wat kut. Maak er het beste van!
RavenArtusdonderdag 31 mei 2018 @ 15:59
Hebben jullie dat af en toe ook wel eens? Dat je wanneer je bijna gaat slapen dat je dan pas wakker wordt? :{
aequevrijdag 1 juni 2018 @ 13:07
Neem je een flinke stap door ondanks angst toch in je eentje naar de bioscoop te gaan naar een leuke film waar je naar uitkijkt. Wordt het geheel overschaduwd doordat je vaste bioscoopmaatje er niet bij is.

Leuk zo'n depressie.
Mevrouw_voor_jouvrijdag 1 juni 2018 @ 14:44
Met mij gaat het steeds beter. Maar vandaag even zoiets. Ik weet echt niet wat ik ermee moet.

Heerlijk druk met voorbereiden van mijn verjaardagsfeestje, lekkere vrolijke muziek op, hapjes bakken, echt lekker bezig. Ik moest nog even uren doorgeven en wat mailtjes sturen naar wat mensen, dus ik open mijn mailbox. Staat er een LinkedIn invite van een ex van me in.

Ik heb die jongen bijna 3 jaar niet gesproken, en de laatste keer dat ik hem sprak was hadden we ruzie. Daarna heb ik m op facebook geblokkeerd, en gevraagd geen contact meer te zoeken. Destijds zijn we uit elkaar gegaan omdat hij ernstige psychische problemen had en daarover niet kon communiceren. Dat zorgde voor zoveel ellende dat ik gevoelsmatig heb moeten kiezen tussen mezelf en hem. En nu stoort deze invite even bam mijn vrolijke dag.

Ik ga er sowieso nu even niks mee doen, even laten liggen en een andere dag iets beslissen. Ik hoop dat ik het van me af kan zetten. Jammer dat dat net vandaag gebeurt.
cafpowvrijdag 1 juni 2018 @ 15:21
quote:
0s.gif Op donderdag 31 mei 2018 15:59 schreef RavenArtus het volgende:
Hebben jullie dat af en toe ook wel eens? Dat je wanneer je bijna gaat slapen dat je dan pas wakker wordt? :{
Ik snap niet echt wat je bedoelt, mischien kan je het iets beter uitleggen.

quote:
1s.gif Op vrijdag 1 juni 2018 13:07 schreef aeque het volgende:
Neem je een flinke stap door ondanks angst toch in je eentje naar de bioscoop te gaan naar een leuke film waar je naar uitkijkt. Wordt het geheel overschaduwd doordat je vaste bioscoopmaatje er niet bij is.

Leuk zo'n depressie.
Ach, je hebt tenminste de stap gezet en het is ook enorm kwestie van wennen om dingen alleen te doen.
cafpowvrijdag 1 juni 2018 @ 15:25
quote:
0s.gif Op vrijdag 1 juni 2018 14:44 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
Met mij gaat het steeds beter. Maar vandaag even zoiets. Ik weet echt niet wat ik ermee moet.

Heerlijk druk met voorbereiden van mijn verjaardagsfeestje, lekkere vrolijke muziek op, hapjes bakken, echt lekker bezig. Ik moest nog even uren doorgeven en wat mailtjes sturen naar wat mensen, dus ik open mijn mailbox. Staat er een LinkedIn invite van een ex van me in.

Ik heb die jongen bijna 3 jaar niet gesproken, en de laatste keer dat ik hem sprak was hadden we ruzie. Daarna heb ik m op facebook geblokkeerd, en gevraagd geen contact meer te zoeken. Destijds zijn we uit elkaar gegaan omdat hij ernstige psychische problemen had en daarover niet kon communiceren. Dat zorgde voor zoveel ellende dat ik gevoelsmatig heb moeten kiezen tussen mezelf en hem. En nu stoort deze invite even bam mijn vrolijke dag.

Ik ga er sowieso nu even niks mee doen, even laten liggen en een andere dag iets beslissen. Ik hoop dat ik het van me af kan zetten. Jammer dat dat net vandaag gebeurt.
Zulke dingen zijn inderdaad enorm vervelend. Mischien kan je een fictieve brief naar hem schrijven over wat dit verzoek met je doet. En het zo mischien loslaten voor vandaag. En zo toch genieten van je verjaardag.
cafpowvrijdag 1 juni 2018 @ 15:58
Hier gaat het na afgelopen weekend weer redelijk op het feit dat ik strontverkouden ben na. Wat ik stiekem best vindt, want doordat ik me enorm moe voel, kan ik niet piekeren, ook al neigt mijn hoofd ernaar..het stopt vanzelf doordat ik er de energie niet voor heb.

Afgelopen woensdag een sessie met de psych gehad, en we gaan nu werken aan besluitvorming maar ik moet eerst over een drempel heen zien te komen en dat iswaar we nu mee aan het werken zijn. En tijdens deze sessie hadik voor het eerst de indruk dat de psych me echt begreep.
Want mijn grootste probleem met over drempels heen gaan is het feit dat ik weet dat iets gaat veranderen maar me er geen beeld bij kan vormen..en het dus complete paniek veroorzaakt. En ik wel en niet wil.

Maar goed, eerst de verkoudheid maar eens uitzitten...want nu verveel me ik dood, maar wat vind ik deze vorm van verveling heerlijk _O-
aequezaterdag 2 juni 2018 @ 10:33
quote:
0s.gif Op vrijdag 1 juni 2018 15:21 schreef cafpow het volgende:


[..]

Ach, je hebt tenminste de stap gezet en het is ook enorm kwestie van wennen om dingen alleen te doen.
Zo erg wennen is dat niet hoor. Ik ben niet voor niks eenzaam.
Het ging ook niet per se om het alleen doen van iets.

[ Bericht 0% gewijzigd door aeque op 02-06-2018 15:09:03 ]
RavenArtuszaterdag 2 juni 2018 @ 12:56
quote:
0s.gif Op vrijdag 1 juni 2018 15:21 schreef cafpow het volgende:

[..]

Ik snap niet echt wat je bedoelt, mischien kan je het iets beter uitleggen.

[..]

Ach, je hebt tenminste de stap gezet en het is ook enorm kwestie van wennen om dingen alleen te doen.
Dat je zou maar zeggen de hele dag moe en lusteloos bent nergens zin in en overal last van hebben, En dan tegen 22.00-23.00 wordt je pas wakker ben je niet meer zo moe en wordt het allemaal iets minder.
Mevrouw_voor_jouzaterdag 2 juni 2018 @ 14:45
quote:
0s.gif Op vrijdag 1 juni 2018 15:25 schreef cafpow het volgende:

[..]

Zulke dingen zijn inderdaad enorm vervelend. Mischien kan je een fictieve brief naar hem schrijven over wat dit verzoek met je doet. En het zo mischien loslaten voor vandaag. En zo toch genieten van je verjaardag.
Ik heb het goed kunnen loslaten! Iets waar ik altijd vreselijk veel moeite mee had, maar dit lukte me!

Fijn feestje gehad ook en nu de rommel opruimen.
Mevrouw_voor_jouzaterdag 2 juni 2018 @ 14:47
quote:
0s.gif Op vrijdag 1 juni 2018 15:58 schreef cafpow het volgende:
Hier gaat het na afgelopen weekend weer redelijk op het feit dat ik strontverkouden ben na. Wat ik stiekem best vindt, want doordat ik me enorm moe voel, kan ik niet piekeren, ook al neigt mijn hoofd ernaar..het stopt vanzelf doordat ik er de energie niet voor heb.

Afgelopen woensdag een sessie met de psych gehad, en we gaan nu werken aan besluitvorming maar ik moet eerst over een drempel heen zien te komen en dat iswaar we nu mee aan het werken zijn. En tijdens deze sessie hadik voor het eerst de indruk dat de psych me echt begreep.
Want mijn grootste probleem met over drempels heen gaan is het feit dat ik weet dat iets gaat veranderen maar me er geen beeld bij kan vormen..en het dus complete paniek veroorzaakt. En ik wel en niet wil.

Maar goed, eerst de verkoudheid maar eens uitzitten...want nu verveel me ik dood, maar wat vind ik deze vorm van verveling heerlijk _O-
Wat fijn dat je t gevoel hebt dat je psych je begrijpt! Ik hoop echt dat dit je gaat helpen om wat gemakkelijker met veranderingen om te gaan!

En beterschap gewenst!
kuolemazaterdag 2 juni 2018 @ 14:49
quote:
0s.gif Op zaterdag 2 juni 2018 12:56 schreef RavenArtus het volgende:

[..]

Dat je zou maar zeggen de hele dag moe en lusteloos bent nergens zin in en overal last van hebben, En dan tegen 22.00-23.00 wordt je pas wakker ben je niet meer zo moe en wordt het allemaal iets minder.
Ik herken het wel, al heb ik het de laatste tijd niet echt. Mijn stemming werd 's avonds beter en dan kreeg ik meer energie. Ging dan tegen middernacht ineens mijn kamer opruimen en stofzuigen :P. Overdag lukte dat niet.
cafpowzaterdag 2 juni 2018 @ 16:32
quote:
0s.gif Op zaterdag 2 juni 2018 10:33 schreef aeque het volgende:

[..]

Zo erg wennen is dat niet hoor. Ik ben niet voor niks eenzaam.
Het ging ook niet per se om het alleen doen van iets.
ow, dan had ik je bericht verkeerd begrepen waarschijnlijk.
cafpowzaterdag 2 juni 2018 @ 16:37
quote:
0s.gif Op zaterdag 2 juni 2018 12:56 schreef RavenArtus het volgende:

[..]

Dat je zou maar zeggen de hele dag moe en lusteloos bent nergens zin in en overal last van hebben, En dan tegen 22.00-23.00 wordt je pas wakker ben je niet meer zo moe en wordt het allemaal iets minder.
In zekere zin wel herkenbaar, alleen dan heb ik niet met lusteloos zijn, bij komt het door het piekeren. Als ik begin te piekeren ga ik me enorm vermoeid voelen en dan als ik het piekeren kan stoppen ben ik zo moe. En dan een aantal uren later meestal tegen de avond voel ik me weer relatief wakker, uitgerust..enz.
kuolemavrijdag 8 juni 2018 @ 14:19
Het gaat goed met mijn stemming de laatste maanden. Alleen het slapen blijft een probleem en daardoor ben ik vaak moe. Ik ga me nu focussen op meer structuur creŽren en een betere slaaphygiŽne.

Hoe gaat het met jullie?
cafpowvrijdag 8 juni 2018 @ 15:23
quote:
0s.gif Op vrijdag 8 juni 2018 14:19 schreef kuolema het volgende:
Het gaat goed met mijn stemming de laatste maanden. Alleen het slapen blijft een probleem en daardoor ben ik vaak moe. Ik ga me nu focussen op meer structuur creŽren en een betere slaaphygiŽne.

Hoe gaat het met jullie?
Hier weet ik niet precieshoe het gaat. Afgelopen dagen was ik enorm somber, maar dat komt doordat ik strontverkouden ben(geweest). Nu gaat het alweer iets beter. En merk wel dat ik me dusdanig beroerd voelde dat ik geen energie had om depressief te zijn en te piekeren. Nu voel ik me wat beter en gisterenavond begon ik weer lichtelijk met het gepieker. Maar niet echt extreem.
RavenArtuswoensdag 13 juni 2018 @ 11:32
Ik ben ook zo goed de laatste tijd vooral in het overdrijven als ik ook maar een pijntje of een steekje voel.

Als ik een steekje bij mijn borst voel denk ik ( ik kan wel afscheid nemen ) :')

En dan ga ik alles checken en monitoren steek op je borst hartkloppingen zweten duizelig raar gevoel in je arm ( oh nee een hartaanval meteen daaraan denken)

Terwijl het ook precies symptomen zijn van een Paniekaanval of angst / hyperventilatie want na een aanval is het ook zo goed als weg. Echt rottig angst en paniek :(
Mevrouw_voor_jouwoensdag 13 juni 2018 @ 12:30
quote:
0s.gif Op woensdag 13 juni 2018 11:32 schreef RavenArtus het volgende:
Ik ben ook zo goed de laatste tijd vooral in het overdrijven als ik ook maar een pijntje of een steekje voel.

Als ik een steekje bij mijn borst voel denk ik ( ik kan wel afscheid nemen ) :')

En dan ga ik alles checken en monitoren steek op je borst hartkloppingen zweten duizelig raar gevoel in je arm ( oh nee een hartaanval meteen daaraan denken)

Terwijl het ook precies symptomen zijn van een Paniekaanval of angst / hyperventilatie want na een aanval is het ook zo goed als weg. Echt rottig angst en paniek :(
Wat rottig zeg! Paniekaanvallen zijn ook lastig in dat opzicht, lijkt er precies op.

Lief zijn voor jezelf op zulke momenten en even stilstaan bij wat er aan scheelt gaat je helpen. Sterkte!
RavenArtuswoensdag 13 juni 2018 @ 13:45
quote:
1s.gif Op woensdag 13 juni 2018 12:30 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Wat rottig zeg! Paniekaanvallen zijn ook lastig in dat opzicht, lijkt er precies op.

Lief zijn voor jezelf op zulke momenten en even stilstaan bij wat er aan scheelt gaat je helpen. Sterkte!
Ik denk altijd maar zo, Als ik echt een hartaanval heb moet je echt een gewicht op je borst hebben van een olifant voor 10+ minuten plus echt pijn in je arm kaak rug schouders en misselijk + overgeven, En na 15-30 minuten zouden de symptomen van een PA minder moeten zijn.

Ik denk ook als je echt een hartaanval heb dat je eigen nog beroerder voelt en dat het niet lekkere echt hondsberoerd wordt.
cafpowwoensdag 13 juni 2018 @ 14:39
quote:
0s.gif Op woensdag 13 juni 2018 13:45 schreef RavenArtus het volgende:

[..]

Ik denk altijd maar zo, Als ik echt een hartaanval heb moet je echt een gewicht op je borst hebben van een olifant voor 10+ minuten plus echt pijn in je arm kaak rug schouders en misselijk + overgeven, En na 15-30 minuten zouden de symptomen van een PA minder moeten zijn.

Ik denk ook als je echt een hartaanval heb dat je eigen nog beroerder voelt en dat het niet lekkere echt hondsberoerd wordt.
Je hebt grotendeels gelijk. Een paniekaanval zit eigenlijk ook meer in je hoofd, die maakt de symptomen, en bij een echte hartaanval voel je je fysiek echt beroerd maarmentaal waarschijnlijk minder, want het overlevingsinstinct neemt het over voor zover mogelijk.

En bij een paniekaanval merk je meteen dat het een paniekaanval is, als je er voor enkele tellen tussenuit weet te stappen.

Dat gebeurd dus bij mij vaak, ik schiet 'opeens'(door gedachten) in paniek en ga me van alles inbeelden. Meestal in de trent dat mijn naasten in gevaar zijn of overlijden enz. En als ik er dan over ga lezen kalmeer ik van zelf, en als ik stop ga ik als het ware verder met de paniek waar ik gebleven was, met het verschil dat ik dan dondersgoed besef dat het paniek is. En ik het dan maar in zekere zin laat tot het over is..terwijl ik blijf herhalen, dat het maar paniek is..

Maar het is wel bizar vermoeiend!
Mevrouw_voor_jouwoensdag 13 juni 2018 @ 20:09
quote:
0s.gif Op woensdag 13 juni 2018 14:39 schreef cafpow het volgende:

[..]

Je hebt grotendeels gelijk. Een paniekaanval zit eigenlijk ook meer in je hoofd, die maakt de symptomen, en bij een echte hartaanval voel je je fysiek echt beroerd maarmentaal waarschijnlijk minder, want het overlevingsinstinct neemt het over voor zover mogelijk.

En bij een paniekaanval merk je meteen dat het een paniekaanval is, als je er voor enkele tellen tussenuit weet te stappen.

Dat gebeurd dus bij mij vaak, ik schiet 'opeens'(door gedachten) in paniek en ga me van alles inbeelden. Meestal in de trent dat mijn naasten in gevaar zijn of overlijden enz. En als ik er dan over ga lezen kalmeer ik van zelf, en als ik stop ga ik als het ware verder met de paniek waar ik gebleven was, met het verschil dat ik dan dondersgoed besef dat het paniek is. En ik het dan maar in zekere zin laat tot het over is..terwijl ik blijf herhalen, dat het maar paniek is..

Maar het is wel bizar vermoeiend!
Ja inderdaad! Ik heb er zelf veel last van gehad en het is behoorlijk slopend.

Met mij gaat het overigens erg goed. Ik heb een project opgepakt bij mn vrijwilligerswerk waarbij ik met mijn hoofd aan t werk ga.

Ik vind het spannend maar ben ook erg enthousiast en heb er zin in om dat op te pakken.

Van mijn coach heb ik als huiswerk om uit te zoeken van welke dingen ik energie krijg. En welke dingen ik wel goed kan maar die juist energie vreten. Lastig, maar wel een heel goede om eens uit te zoeken want er zijn veel dingen die ik 'wel even doe' omdat het maar eventjes tijd kost, maar tegelijk mijn energie opslurpen.
cafpowwoensdag 13 juni 2018 @ 21:24
quote:
1s.gif Op woensdag 13 juni 2018 20:09 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Ja inderdaad! Ik heb er zelf veel last van gehad en het is behoorlijk slopend.

Met mij gaat het overigens erg goed. Ik heb een project opgepakt bij mn vrijwilligerswerk waarbij ik met mijn hoofd aan t werk ga.

Ik vind het spannend maar ben ook erg enthousiast en heb er zin in om dat op te pakken.

Van mijn coach heb ik als huiswerk om uit te zoeken van welke dingen ik energie krijg. En welke dingen ik wel goed kan maar die juist energie vreten. Lastig, maar wel een heel goede om eens uit te zoeken want er zijn veel dingen die ik 'wel even doe' omdat het maar eventjes tijd kost, maar tegelijk mijn energie opslurpen.
Wat goed dat het goed gaat. En energie beheersen is heel belangrijk, vooral tegenwoordig dat alles moet, en ook iedereen zo gehaast is.

Hier gaat het wel redelijk, gisteren wel een rotnacht gehad, maar gezien omstandigheden wel normaal. Want een naast familielid werd geopereerd en dat brengt altijd wel onzekerheid en angst met zich mee. Dus heb mezelf vandaag tot niks gedwongen behalve sporten..om zo vanavond weer goed te slapen.

Merk wel ik dat ik van alles wil doen zoals werken, maar tegelijkertijd ook niet. Ik kijk enorm op tegen alles...vroeg opstaan, OV dat vol zit in de spits, weer een routine moeten volgen,minder vrije tijd hebben.

En dat is iets wat we proberen aan te pakken nu. Maar het wordt alleen bemoeilijkt doordat in mijn regio mijn beroep uitoefenen moeilijk is, omdat dit vooral in het noorden des land is. Dus zit daar enorm mee overhoop, waar we het dus regelmatig over hebben met de psych om een oplossing te vinden.
Wat door mijn autisme moeilijker gemaakt wordt, omdat ik sinds kind alleen dit beroep wil en het is alsof het het enige is dat bestaat ter wereld qua werk(gevoelsmatig).

Verder gaat het eigenlijk wel okť op de verveling die door niks doen ontstaat. }:|
Nijnadonderdag 14 juni 2018 @ 09:40
quote:
0s.gif Op woensdag 13 juni 2018 21:24 schreef cafpow het volgende:

[..]

Wat goed dat het goed gaat. En energie beheersen is heel belangrijk, vooral tegenwoordig dat alles moet, en ook iedereen zo gehaast is.

Hier gaat het wel redelijk, gisteren wel een rotnacht gehad, maar gezien omstandigheden wel normaal. Want een naast familielid werd geopereerd en dat brengt altijd wel onzekerheid en angst met zich mee. Dus heb mezelf vandaag tot niks gedwongen behalve sporten..om zo vanavond weer goed te slapen.
Beter geslapen?

quote:
Merk wel ik dat ik van alles wil doen zoals werken, maar tegelijkertijd ook niet. Ik kijk enorm op tegen alles...vroeg opstaan, OV dat vol zit in de spits, weer een routine moeten volgen,minder vrije tijd hebben.

En dat is iets wat we proberen aan te pakken nu. Maar het wordt alleen bemoeilijkt doordat in mijn regio mijn beroep uitoefenen moeilijk is, omdat dit vooral in het noorden des land is. Dus zit daar enorm mee overhoop, waar we het dus regelmatig over hebben met de psych om een oplossing te vinden.
Wat door mijn autisme moeilijker gemaakt wordt, omdat ik sinds kind alleen dit beroep wil en het is alsof het het enige is dat bestaat ter wereld qua werk(gevoelsmatig).

Verder gaat het eigenlijk wel okť op de verveling die door niks doen ontstaat. }:|
Welk beroep als ik vragen mag?

Herkenbaar, dat willen werken en toch ook niet.
Ik heb alleen uberhaupt geen idee wat ik zou willen...
kuolemadonderdag 14 juni 2018 @ 17:22
Ik heb voor vanavond geen clomipramine meer. Ik kwam er na de vorige afspraak met mijn casemanager achter dat ik waarschijnlijk niet genoeg zou hebben tot de volgende afspraak. Dus ik had moeten mailen of bellen, maar dat durfde/kon ik niet. Dus het is mijn eigen schuld. Er gaan wel vaker dingen mis doordat ik geen contact durf op te nemen. Ik weet niet hoe ik dat moet veranderen.
Nijnadonderdag 14 juni 2018 @ 18:33
Wanneer is je volgende afspraak?
Maakt het voor jou nog uit, bellen of mailen?
En is dat niet durven contact op te nemen iets om te bespreken?

Lastig dat soort dingen, overigens wel herkenbaar, ik vind mailen meestal makkelijker dan bellen.
cafpowdonderdag 14 juni 2018 @ 21:01
quote:
0s.gif Op donderdag 14 juni 2018 09:40 schreef Nijna het volgende:
Beter geslapen?
Inderdad veel beter geslapen gisteren. Lag in bed en deed voor het geval van meditatie via de ipod, maar was niet eens op de helft of ik sliep :)

quote:
0s.gif Op donderdag 14 juni 2018 09:40 schreef Nijna het volgende:
Welk beroep als ik vragen mag?

Herkenbaar, dat willen werken en toch ook niet.
Ik heb alleen uberhaupt geen idee wat ik zou willen...
Beroep dat te maken heeft met zee en kustmanagement. In principe kan ik best in zuid-nederland blijven en werken, maar daar is op het moment geen vraag.
Ik weet juist dondersgoed wat ik wil en kan me er niet goed bij neerleggen dat dat niet mogelijk is en dus een keuze moet maken.

Vandaag weer een rotdag, enorm aan het piekeren geslagen vandaag, waardoor ik juist weer in paniek raakte. Wel op tijd naar de psych geappt en kan daar morgenochtend 1e uur terecht.

Onderstaande even in spoiler, omdat het enigssinds relevant is, maar nogal chaotisch is omdatik nu niet echt (helder)kan denken. Mijn hoofd is compleet overspoel en ga dus maar slapen

SPOILER
En het probleem is momenteel dat een bekende dus mogelijk kanker heeft, maar deze persoon verteld mij altijd de helft of minder van het verhaal. En nu heb ik via iemand anders te horen gekregen dat de chirugie goed is verlopen en over 1 week a 10 dagen de uitslag komt of er extensie of niet isnaar de lymfen. Wat dus inhoud dat het cellen met kanker waren, en niet kanker in een voorstadium, want dan is er nooit vermoeden op aantasting van de lynfen.
Want een goedaardige tumor tast meestal de lymfklieren niet aan. En tegen mij zeggen ze dat het onderzoek is om oorzaken te bepalen.

Maar dit weet ik officieel niet, en probeerde een duidelijke reactie/antwoord te krijgen maar die krijg ik niet. Dan wordt direct op mijn wantrouwen ingehaakt. Wat ook te begrijpen is, maar ik ben iemand die mede door ass duidelijkheid nodig heeft. Maar door tegenstrijdige signalen raak ik in de war en snap ik niks meer. En blijf dus doordenken...en dat veroorzaakt dus paniek.
kuolemadonderdag 14 juni 2018 @ 21:30
quote:
0s.gif Op donderdag 14 juni 2018 18:33 schreef Nijna het volgende:
Wanneer is je volgende afspraak?
Maakt het voor jou nog uit, bellen of mailen?
En is dat niet durven contact op te nemen iets om te bespreken?

Lastig dat soort dingen, overigens wel herkenbaar, ik vind mailen meestal makkelijker dan bellen.
Gister had ik een afspraak, toen heb ik het dus gemeld, maar ligt morgen pas klaar in de apotheek. Dus het is maar een dag gelukkig.
Ik denk dat ik bellen en mailen even moeilijk vind. In principe is bellen enger, maar dat is wel sneller gebeurd en bij mailen kan ik zo blokkeren dat het helemaal niet lukt.
Het is wel iets om te bespreken, al is het wel al bekend dat ik bijvoorbeeld in geval van crisis ook niet makkelijk contact opneem met de GGZ. Ik ben bang dat als ik hierover begin ze dan ervoor zorgen dat ik juist moet mailen of bellen en dat wil ik niet. Ik hoop dat er een andere oplossing is.
cafpowzaterdag 16 juni 2018 @ 22:32
quote:
0s.gif Op donderdag 14 juni 2018 21:30 schreef kuolema het volgende:
Ik denk dat ik bellen en mailen even moeilijk vind. In principe is bellen enger, maar dat is wel sneller gebeurd en bij mailen kan ik zo blokkeren dat het helemaal niet lukt.
Heel herkenbaar. Zelf vind ik bellen ook veel enger, en mailen makkelijker. Mede doordat ik me geschreven beter kan uitdrukken dat telefonisch.
Maar tegenwoordig pak ik wel makkelijker de telefoon omdat je er dan inderdaad sneller vanaf bent.

Hier toch een doorverwijzing gekregen naar een psychiater om te kijken of ik medicatie kan krijgen of in ieder geval medicatie als SOS. Voor de dagen dat het piekeren uit de hand dreigt te lopen, en ik dus bevries. Want ik denk iedere dag en er spelen bepaalde thema's die gewoon erg beangstigend zijn,en deze zouden voor iedereen beangstigend zijn.

Alleen ik ga erover nadenken en soms veel te ver doordenken enconclusies trekken die niet aan mij zijn om te trekken en dan ga ik me enorm onrustig voelen doordat mijn hoofd vol gaat lopen en soms kan ik het zelf stoppen, maar vaak ook niet en de bedoeling is om voor die momenten iets te krijgen.

Ik moet zeggen dat ik wel bang voor medicatie, omdat het enorm makkelijk kan worden om die medicatie te blijven nemen en dan ook afhankelijk te worden. En ook associeer ik medicatie met ernstig ziek zijn/diagnoses waarbij hetmoet. En voor mij (autisme) bestaat geen echte medicatie en het is iets voor altijd..dus heb ik ook zoiets van ik moet maar door die momenten heen...want een paar uur of dagen later is het weer alsof er niks is gebeurd.
girlnextdoor.zondag 17 juni 2018 @ 01:49
Hoi iedereen,

Wat fijn dat dit topic er is. Een paar maanden geleden ben gediagnostiseerd (als ik het zo goed schrijf) met een gegeneraliseerde angststoornis met agorafobie, en een piekerstoornis. Ik wist het stiekem wel, maar het is altijd rot te horen dat er echt iets aan de hand is. Ik heb er zelf een theorie over hoe dit ontstaan is, wellicht dat ik dat een andere keer uitleg.

Vraag: laatst stond ik in de file in een bus, ik voelde niet echt een steek van angst, maar mijn gedachten begonnen te ‘schreeuwen’ en ik moest huilen. Is dat een uiting van angst? Dat zou namelijk een hele hoop huilbuien verklaren. Ik heb last van schreeuwende gedachtes als ‘ik MOET eruit!’ en dergelijke als ik zelf geen controle heb over een situatie.
Quotidienzondag 17 juni 2018 @ 01:55
quote:
1s.gif Op zondag 17 juni 2018 01:49 schreef girlnextdoor. het volgende:
Vraag: laatst stond ik in de file in een bus, ik voelde niet echt een steek van angst, maar mijn gedachten begonnen te ‘schreeuwen’ en ik moest huilen. Is dat een uiting van angst? Dat zou namelijk een hele hoop huilbuien verklaren. Ik heb last van schreeuwende gedachtes als ‘ik MOET eruit!’ en dergelijke als ik zelf geen controle heb over een situatie.
Misschien is het gewoon de spanning die er op dat moment even uitmoet?