abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_179422176
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op zondag 27 mei 2018 14:24 schreef cafpow het volgende:

[..]

Balen, dat je niet hebt kunt slapen. Heb je al contact gehad met de crisisdienst? Want je zei gisteren dat ze contact wilden als je weer niet kon slapen.
Ja, straks komt de psychiater langs. Eens zien wat die in zijn mars heeft
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  zondag 27 mei 2018 @ 14:38:07 #102
399061 kuolema
vermaledijd
pi_179422431
quote:
0s.gif Op zondag 27 mei 2018 05:40 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

De angstgedachten zijn te sterk en zij is psychiater (ik leerde haar kennen toen ze begon aan haar geneeskundestudie) en zit daarom ook in het complot.

--------------

Weer een nacht niet geslapen. Ik heb netjes vier uur lang in het donker gelegen, me kapot verveeld en klaarwakker geweest. Op recht mijn best gedaan om te slapen. Mijn lichaam weigert gewoon
Werkt slaapmedicatie niet?
Why are you wearing that stupid man suit?
pi_179422440
quote:
0s.gif Op zondag 27 mei 2018 05:38 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Vervelend dat je zo vroeg wakker bent :*

Een primaire reactie is niet erg he, dan zien ze dat je geraakt bent en wat je kwetsbare plek is. Daar kunnen ze je dan mee helpen.
Ik hoop dat je leert beter te ervaren, en daardoor te verwoorden, wat je voelt. Is het misschien een idee om een dagboek bij te houden zodat je dit kan oefenen? Al is het maar in twee zinnen. Ik voel me X, Y is gebeurd? Ik roep zo maar wat hoor
Ik doe dit ook wel, moet zo'n schema invullen met gedachten, gevoelens,gedrag enz.

Maar op dit moment gaat het niet lekker. Ik ben enorm gefrustreerd,omdat de enige persoon bij wie ik mijn ei kwijt (op de psych) na, die begrijpt mij niet. En interpreteerd dingen zoals ze niet zijn.
Bijvoorbeeld ik wil de aan de ene kant best werken en weet ook welk werk maar kan me er niet toe zetten. En tegelijkertijd heb ik de noodzaak niet, omdat ik op het moment genoeg geld heb om een paar maanden rond te komen. Terwijl als ik nu het geld niet had zou het compleet anders zijn...wat absoluut geen arrogantie is. Maar de andere partij heeft het opgevat als arrogantie.

En tegelijkertijd heb ik de indruk dat de andere partij niet goed accepteert hoe/wat ik denk. En ik voel me totaal onbegrepen.En desbetreffende persoon heeft dus een e-mail gestuurd met een hele lap tekst, en aangegeven dat geen reactie willen. Maar dat ik erover nadenk, en dat ze absoluut niet bos zijn. En ik heb al tig keer over die dingen nagedacht en tig keer antwoord gegeven in gesprekken met die persoon.

Maar ik snap niet wat ik er nu mee moet, want enigssinds krijg ik de indruk dat die persoon me negeert. Want er was een zekere routine/structuur in het contact, en die is er nu absoluut niet. En desbetreffende persoon reageert niet eens op wat ik schrijf. Terwijl er wel op andere dingen die ik schrijf wordt gereageerd.

En ik merk gewoon dat dat mij absoluut niet ten goede komt, want ik snap niet wat er nu aan de hand is. En tegelijkertijd voel ik me enorm onbegrepen en tegelijkertijd in zekere zin genegeerd doordat ik nu niemand heb om over de dingen te praten. En door (digitaal te praten) met die persoon kon ik mijn ei kwijt, want dagboeken, schrijven, tekenen enz heb ik zo vaak gedaan maar daarmee blijft het in mijn hoofd maar malen en daardoor is het laatste wat ik denk/voel voordat ik ga slapen een negatieve gedachte/gevoel en dat is dan ook weer gelijk het 1e waar ik aan denk bij wakker worden.

En daarna ga ik dingen doen om niet te denken of mezelf even af te leiden maar dat werkt niet..want zodra ik stop met wat ik doe, begint het malen weer.
  zondag 27 mei 2018 @ 15:42:14 #104
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_179423882
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op zondag 27 mei 2018 04:36 schreef cafpow het volgende:

[..]


[..]

Hier enorm vroeg gaan slapen en nu dus ook enorm vroeg weer wakker }:| }:|

Ik denk dat ik onbewust bang ben voor 'explosieve' reacties waardoor ik te snel in vlucht/vecht gedrag kwam. En door nogal dominante ouders kwam ik snel op 2e plaatst en uitte ik niet wat ik vond/dacht/voelde. En daardoor heb ik nooit geleerd mijn gevoel te uitten en te verwoorden, ik kan wel situaties verwoorden en vertellen wat ik dacht..maar heel lastig wat ik voelde...
Maar kan je psychiater je juist niet helpen met alles een beetje te duiden?

Ik heb zelf trouwens ook heel erg lang moeite gehad om mijn gevoel te verwoorden. Het was vaak of superheftig, of uit. Bij dat laatste was het een soort zelfbescherming dat mijn gevoel uitschakelde.
pi_179424464
quote:
1s.gif Op zondag 27 mei 2018 15:42 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Maar kan je psychiater je juist niet helpen met alles een beetje te duiden?

Ik heb zelf trouwens ook heel erg lang moeite gehad om mijn gevoel te verwoorden. Het was vaak of superheftig, of uit. Bij dat laatste was het een soort zelfbescherming dat mijn gevoel uitschakelde.
En dat is enigssinds wat mijn psych probeert, maar ik snap het niet. Hoe kan ze me helpen als ze bijna niks zegt. Ik heb soms het gevoel dat zij mij simpelweg aan het volgen is, i.p.v. dat zij mij richtlijnen geeft.

Bijvoorbeeld ik krijg leesvoer mee, en ik heb het gelezen. Waardoor ik mezelf in zekere zijn wel ben gaan snappen,maar dat veranderd absoluut niks? Want lezen is iets rationeel, wat voor mij geen gevoel mee brengt.

Bijvoorbeeld op het moment dat ik angst voelde moest ik in één van de werkbladen gaan lezen, maar op dat moment gaat de angst weer totaal weg en schakel ik naar het rationele om te snappen wat ik lees. En stop ik dan ga ik weer naar het emotionele..
pi_179447741
Opgenomen
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_179449483
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op maandag 28 mei 2018 15:01 schreef ChildoftheStars het volgende:
Opgenomen
Veel sterkte! Hoop dat dit je goed doet :*
pi_179449568
Hier voel ik me raar, vannacht slecht geslapen, had honger en was tegelijkertijd veel te uitgerust maar moe...en had nergens zin in..En dus bleef ik maar nadenken..en nadenken. En op bepaald moment een conclusie getrokken en een paar uur later weer een conclusie getrokken maar totaal het tegenovergestelde...

En voel me nu moe, blijf piekeren, tegelijkertijd wil ik van alles en zie ik alles weer rooskleurig..terwijl ik weet wat ik wil en hoe en weet welke acties ik daarvoor moet nemen. Maar ik wil de acties niet nemen wat hetgene dat ik wil, wil ik ook niet..blehhh |:(
En op sommige momenten dat ik lag na te denken begon ik van alles te 'fantaseren'/denken die onzin zijn...
pi_179453151
CotS, sterkte.
Mama van 2 lieve meiden :)
  maandag 28 mei 2018 @ 20:19:06 #110
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_179453955
quote:
0s.gif Op zondag 27 mei 2018 16:05 schreef cafpow het volgende:

[..]

En dat is enigssinds wat mijn psych probeert, maar ik snap het niet. Hoe kan ze me helpen als ze bijna niks zegt. Ik heb soms het gevoel dat zij mij simpelweg aan het volgen is, i.p.v. dat zij mij richtlijnen geeft.

Bijvoorbeeld ik krijg leesvoer mee, en ik heb het gelezen. Waardoor ik mezelf in zekere zijn wel ben gaan snappen,maar dat veranderd absoluut niks? Want lezen is iets rationeel, wat voor mij geen gevoel mee brengt.

Bijvoorbeeld op het moment dat ik angst voelde moest ik in één van de werkbladen gaan lezen, maar op dat moment gaat de angst weer totaal weg en schakel ik naar het rationele om te snappen wat ik lees. En stop ik dan ga ik weer naar het emotionele..
Op mij komt t een beetje over of je een soort van 2 uiterste standen hebt, en het gebied er tussenin mist maar ik ben geen psych natuurlijk.

Dat je niet goed uit de voeten kan met je therapie zou ik bespreken met je psych. Mogelijk dat een uitleg van je psych helpt, en daarnaast is belangrijk voor hem/haar om te weten dat het je nu niet verderbrengt en mogelijk een andere aanpak nodig hebt.
pi_179468914
quote:
1s.gif Op maandag 28 mei 2018 20:19 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Op mij komt t een beetje over of je een soort van 2 uiterste standen hebt, en het gebied er tussenin mist maar ik ben geen psych natuurlijk.

Dat je niet goed uit de voeten kan met je therapie zou ik bespreken met je psych. Mogelijk dat een uitleg van je psych helpt, en daarnaast is belangrijk voor hem/haar om te weten dat het je nu niet verderbrengt en mogelijk een andere aanpak nodig hebt.
Met het eerste deel heb je ook gelijk, alleen het kost enorm veel moeite om dit uit te leggen aan de psych, omdat ik niet uit mijn woorden kom..en als ik daar ben schiet ik zeg maar in overleef modus.

Ik denk dat de psych nu in zekere zin op ontdekkingstocht is om te bepalen wat voor mij de beste manier is om eraan te werken..en eerst moet zij die 2 extremen van mij leren kennen...en ondertussen is het zoeken geblazen.

En doordat ik dit al jaren weet maar nu echt pas iets eraan doe, loopt de psych in zekere zin iets van 4 jaar achter...en daardoor gaat het allemaal te langzaam voor mij :{
  dinsdag 29 mei 2018 @ 15:32:18 #112
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_179469191
quote:
0s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 15:16 schreef cafpow het volgende:

[..]

Met het eerste deel heb je ook gelijk, alleen het kost enorm veel moeite om dit uit te leggen aan de psych, omdat ik niet uit mijn woorden kom..en als ik daar ben schiet ik zeg maar in overleef modus.

Ik denk dat de psych nu in zekere zin op ontdekkingstocht is om te bepalen wat voor mij de beste manier is om eraan te werken..en eerst moet zij die 2 extremen van mij leren kennen...en ondertussen is het zoeken geblazen.

En doordat ik dit al jaren weet maar nu echt pas iets eraan doe, loopt de psych in zekere zin iets van 4 jaar achter...en daardoor gaat het allemaal te langzaam voor mij :{
Knuffel

Ik vind het zo herkenbaar wat je schrijft. Ik heb dit zelf ook zo gehad, ik had standje turbo emotie en standje koude kikker, ertussenin kwam ik maar moeizaam.

Het heeft bij mij best even geduurd maar ik kan nu zeggen dat ik ook het grijze gebied heb gevonden.

Ik heb ze allebei apart aangepakt. Standje rationeel door heel bewust oefeningen te doen om bij mij gevoel te blijven en vooral ook in mijn lijf te blijven in plaats van in mijn hoofd te blijven kamperen. Dit is echt een kwestie van oefeningen doen en blijven herhalen.

Van de turbostand ben ik afgekomen door een stukje traumaverwerking om van de triggers af te komen. Bij mij werd steeds een stukje oud zeer aangeraakt dat alles behoorlijk versterkte.

Nu gaat het een stuk beter qua emotionele huishouding. Het kost vooral tijd en oefening.
pi_179469291
quote:
1s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 15:32 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Knuffel

Ik vind het zo herkenbaar wat je schrijft. Ik heb dit zelf ook zo gehad, ik had standje turbo emotie en standje koude kikker, ertussenin kwam ik maar moeizaam.

Het heeft bij mij best even geduurd maar ik kan nu zeggen dat ik ook het grijze gebied heb gevonden.

Ik heb ze allebei apart aangepakt. Standje rationeel door heel bewust oefeningen te doen om bij mij gevoel te blijven en vooral ook in mijn lijf te blijven in plaats van in mijn hoofd te blijven kamperen. Dit is echt een kwestie van oefeningen doen en blijven herhalen.

Van de turbostand ben ik afgekomen door een stukje traumaverwerking om van de triggers af te komen. Bij mij werd steeds een stukje oud zeer aangeraakt dat alles behoorlijk versterkte.

Nu gaat het een stuk beter qua emotionele huishouding. Het kost vooral tijd en oefening.
Zo gaat het dus ook bij mij. De turbostand komt idd ook door wat oud zeer waar ik grotendeels vanaf ben, alleen moet ik kijken wat ik nu wil met mijn leven. En ik wil zoveel en van alles en moet keuzes maken.

En tegelijkertijd wordt dit alles in zekere zin bemoeilijkt door mijn autisme, doordat ik al slecht tegen prikkels kan en wordt opgeslokt in mijn omgeving, die continu veranderd en ik continu blijf achterlopen. Mede doordat ik heel veel problemen heb met aanpassen aan de veranderingen..en dan raak ik gefrustreerd... }:|

En zo loop ik continu in vicieuze circels terecht :{
pi_179469305
quote:
1s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 15:32 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Knuffel

Ik vind het zo herkenbaar wat je schrijft. Ik heb dit zelf ook zo gehad, ik had standje turbo emotie en standje koude kikker, ertussenin kwam ik maar moeizaam.

Het heeft bij mij best even geduurd maar ik kan nu zeggen dat ik ook het grijze gebied heb gevonden.

Ik heb ze allebei apart aangepakt. Standje rationeel door heel bewust oefeningen te doen om bij mij gevoel te blijven en vooral ook in mijn lijf te blijven in plaats van in mijn hoofd te blijven kamperen. Dit is echt een kwestie van oefeningen doen en blijven herhalen.

Van de turbostand ben ik afgekomen door een stukje traumaverwerking om van de triggers af te komen. Bij mij werd steeds een stukje oud zeer aangeraakt dat alles behoorlijk versterkte.

Nu gaat het een stuk beter qua emotionele huishouding. Het kost vooral tijd en oefening.
Als ik het goed begrijp, gaat het nu dus best redelijk tot goed met jou?
  dinsdag 29 mei 2018 @ 18:01:25 #115
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_179472296
quote:
0s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 15:39 schreef cafpow het volgende:

[..]

Als ik het goed begrijp, gaat het nu dus best redelijk tot goed met jou?
Op dat gebied wel ja. Mijn emoties zijn een stuk stabieler en veel meer in het midden ipv steeds die uitersten. En ik ben ook veel beter in het herkennen en duiden van mijn gevoelens. Ik heb veel meer ruimte in mijn hoofd hierdoor en ook is mijn depressie helemaal opgeklaard.

Ik ben nu nog bezig met een stuk verdere traumaverwerking en daaruit vloeiend mijn angst voor confrontaties/vermijding.
  dinsdag 29 mei 2018 @ 18:07:55 #116
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_179472431
quote:
0s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 15:39 schreef cafpow het volgende:

[..]

Zo gaat het dus ook bij mij. De turbostand komt idd ook door wat oud zeer waar ik grotendeels vanaf ben, alleen moet ik kijken wat ik nu wil met mijn leven. En ik wil zoveel en van alles en moet keuzes maken.

En tegelijkertijd wordt dit alles in zekere zin bemoeilijkt door mijn autisme, doordat ik al slecht tegen prikkels kan en wordt opgeslokt in mijn omgeving, die continu veranderd en ik continu blijf achterlopen. Mede doordat ik heel veel problemen heb met aanpassen aan de veranderingen..en dan raak ik gefrustreerd... }:|

En zo loop ik continu in vicieuze circels terecht :{
Dat lijkt me best een lastige situatie!

Zelf heb ik een periode heel slecht tegen prikkels gekund vorig jaar. Van vrij kleine dingen ging ik behoorlijk op tilt. Ik heb toen vrij rigoreus alle triggers uit mijn leven geruimd. Bij mijn waren het veelal mensen. Maar een supermarkt of van buiten fietsen kon ik helemaal overprikkeld raken en dan raakte ik emotioneel ook over mijn toeren.

Pas na een tijdje totale rust en met hulp van medicatie begon alles wat te zakken. En nu bouw ik heel rustig weer op maar als ik een grens voel is het klaar en gaat de rem er weer op. Heb jij de ruimte om je leven ook wat prikkelarmer in te richten?
pi_179475911
quote:
1s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 18:07 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Dat lijkt me best een lastige situatie!

Zelf heb ik een periode heel slecht tegen prikkels gekund vorig jaar. Van vrij kleine dingen ging ik behoorlijk op tilt. Ik heb toen vrij rigoreus alle triggers uit mijn leven geruimd. Bij mijn waren het veelal mensen. Maar een supermarkt of van buiten fietsen kon ik helemaal overprikkeld raken en dan raakte ik emotioneel ook over mijn toeren.

Pas na een tijdje totale rust en met hulp van medicatie begon alles wat te zakken. En nu bouw ik heel rustig weer op maar als ik een grens voel is het klaar en gaat de rem er weer op. Heb jij de ruimte om je leven ook wat prikkelarmer in te richten?
Over het algemeen is mijn leven momenteel vrij prikkelarm. En de meeste prikkels komen voort uit geluiden, en drukte.Daarom als ik nu dingen moet regelen ga ik zoveelmogelijk op de fiets met oordopjes in, zodat als ik gebeld wordt mijn handen niet hoef te gebruiken en tegelijkertijd de geluiden minder hard ervaar.
En zo doe ik bijna alles met oordopjes/muziek...en merk ik dat ik mij begin te irriteren doe ik de muziek iets harder.

en thuis kan ik me virj makkelijk terugtrekken op mijn kamer, aangezien ik nog thuis woon. En ze snappen dat ze me dan soms alleen moeten vooral als ik overprikkeld ben. Dan laten zeme en kom ik vanzelf weer naar de bewoonde wereld wanneer het over is.

En ik probeer tegenwoordig met de meditatievideo die ik van mijn psych heb mijn aandacht af teleiden...

En vooral stress/druk vermijden...

Want mijn psych zat te denken aan medicatie, maar dan zou ik bijna mijn hele leven medicatie kunnen nemen. En ik hou het al meer dan 30 jaar zonder medicatie uit..heel soms een angstremmer (1x per jaar) dus wil het zo houden zolang het mogelijk is.
  dinsdag 29 mei 2018 @ 21:03:57 #118
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_179477258
quote:
0s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 20:25 schreef cafpow het volgende:

[..]

Over het algemeen is mijn leven momenteel vrij prikkelarm. En de meeste prikkels komen voort uit geluiden, en drukte.Daarom als ik nu dingen moet regelen ga ik zoveelmogelijk op de fiets met oordopjes in, zodat als ik gebeld wordt mijn handen niet hoef te gebruiken en tegelijkertijd de geluiden minder hard ervaar.
En zo doe ik bijna alles met oordopjes/muziek...en merk ik dat ik mij begin te irriteren doe ik de muziek iets harder.

en thuis kan ik me virj makkelijk terugtrekken op mijn kamer, aangezien ik nog thuis woon. En ze snappen dat ze me dan soms alleen moeten vooral als ik overprikkeld ben. Dan laten zeme en kom ik vanzelf weer naar de bewoonde wereld wanneer het over is.

En ik probeer tegenwoordig met de meditatievideo die ik van mijn psych heb mijn aandacht af teleiden...

En vooral stress/druk vermijden...

Want mijn psych zat te denken aan medicatie, maar dan zou ik bijna mijn hele leven medicatie kunnen nemen. En ik hou het al meer dan 30 jaar zonder medicatie uit..heel soms een angstremmer (1x per jaar) dus wil het zo houden zolang het mogelijk is.
Dan doe je al heel wat!

Ik was zelf ook heel sceptisch tegenover medicatie. Wilde het ook liever niet. Ik zat op een moment best in een diep dal en gebruikte oxazepam. Omdat ik instabiel bleef en niet verslaafd wilde raken aan oxazepam heeft de huisarts me toen een ssri voorgeschreven.

Mij gaf het precies dat zetje om eruit te raken en later stabiel genoeg te zijn om een traumabehandeling aan te kunnen.

De kans is aanwezig dat ik het blijf gebruiken omdat ik mogelijk steeds depressief wordt vanwege een genetisch gebrek, depressies komen veel voor in mijn familie en mogelijk dat serotonine niet goed wordt opgenomen/onvoldoende wordt aangemaakt. Mijn psychiater trok de vergelijking met een vitaminesupplement, al denk ik daar zelf niet zo luchtig over.
pi_179480143
quote:
1s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 21:03 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Dan doe je al heel wat!

Ik was zelf ook heel sceptisch tegenover medicatie. Wilde het ook liever niet. Ik zat op een moment best in een diep dal en gebruikte oxazepam. Omdat ik instabiel bleef en niet verslaafd wilde raken aan oxazepam heeft de huisarts me toen een ssri voorgeschreven.

Mij gaf het precies dat zetje om eruit te raken en later stabiel genoeg te zijn om een traumabehandeling aan te kunnen.

De kans is aanwezig dat ik het blijf gebruiken omdat ik mogelijk steeds depressief wordt vanwege een genetisch gebrek, depressies komen veel voor in mijn familie en mogelijk dat serotonine niet goed wordt opgenomen/onvoldoende wordt aangemaakt. Mijn psychiater trok de vergelijking met een vitaminesupplement, al denk ik daar zelf niet zo luchtig over.
zo denk ik precies over medicatie..en daaron gebruik ik het het liefst als noodrem. in mijn gamilie weet ik dat mijn moeder ook een tijdje een ssri heeft gekregen. En ik merk dat ikzelf nie voor de 1e keer in een dip zit...meestal kom ik er valzelf uit, omdat 9 van de 10x mijn depressies me veranderingen samen gaan.
Iets veranderd buiten mij om, waardoor ik mee moet veranderen en dat weiger ik(mogelijk en waarschijnlijk door autisme) en het weigeren frustreert mij, en daardoor wordt ik verdrietig en dat verdriet neemt dan extreme vormen aan..en wordt verergert door negatieve gedachten en piekeren..
  dinsdag 29 mei 2018 @ 23:47:26 #120
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_179480957
quote:
0s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 22:58 schreef cafpow het volgende:

[..]

zo denk ik precies over medicatie..en daaron gebruik ik het het liefst als noodrem. in mijn gamilie weet ik dat mijn moeder ook een tijdje een ssri heeft gekregen. En ik merk dat ikzelf nie voor de 1e keer in een dip zit...meestal kom ik er valzelf uit, omdat 9 van de 10x mijn depressies me veranderingen samen gaan.
Iets veranderd buiten mij om, waardoor ik mee moet veranderen en dat weiger ik(mogelijk en waarschijnlijk door autisme) en het weigeren frustreert mij, en daardoor wordt ik verdrietig en dat verdriet neemt dan extreme vormen aan..en wordt verergert door negatieve gedachten en piekeren..
Ik kan me voorstellen dat je in die situatie geen ssri gebruikt. Ik zat echt diep in een depressie en mij heeft het heel goed geholpen eruit te komen. Als jij dit zelf kunt dan snap ik dat je liever zonder doet.

Neem jij het jezelf kwalijk dat je moeite hebt met veranderingen? Als dat een deel van je autisme is, dan kun je daar toch weinig aan doen? Veranderingen zullen er altijd blijven zijn, en waarschijnlijk zul je dat altijd lastig blijven vinden. Het is denk ik vooral zoeken naar manieren waardoor je gemakkelijker die veranderingen een plekje geeft en het weer kan loslaten, maar ook hoe je je omgeving duidelijk maakt waar jouw grenzen liggen zodat ze waar mogelijk er rekening mee kunnen houden dat je dit moeilijk vind.
pi_179491249
quote:
1s.gif Op dinsdag 29 mei 2018 23:47 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Neem jij het jezelf kwalijk dat je moeite hebt met veranderingen? Als dat een deel van je autisme is, dan kun je daar toch weinig aan doen? Veranderingen zullen er altijd blijven zijn, en waarschijnlijk zul je dat altijd lastig blijven vinden. Het is denk ik vooral zoeken naar manieren waardoor je gemakkelijker die veranderingen een plekje geeft en het weer kan loslaten, maar ook hoe je je omgeving duidelijk maakt waar jouw grenzen liggen zodat ze waar mogelijk er rekening mee kunnen houden dat je dit moeilijk vind.
Ik neem het mezelf niet echt kwalijk dat ik moeite heb met veranderingen, maar de moeite heb ik met het feit dat dit me zo enorm beperkt en hindert. Op het moment dat de rest automatisch mee zou veranderen en het mogelijk zelfs onbewust doet...kom ik volledig stil te staan en afhankelijk van het type verandering zelfs in paniek/angst terecht zoals nu.

En dat is dus waar ik moeite mee heb, het feit dat ik dan volledig stil kom te staan. En als kind kreeg ik een schop onder mijn kont van mijn ouders en ging ik door. Ook wilde ik niet, zoals de overgang goep 8 naar brugklas. Ik wilde niet van school veranderen en ook niet van structuur enz. maar mijn moeder zette mij iedere dag af op school (met het ov) ....tot het een automatisme was en ik er niet meer zo tegenop keek.

Alleen nu zit ik met een keuze tussen 2 opties, en eigenlijk wil ik geen beide...dus zit ik met wat nu. En dat frustreert mij, en zorgt ervoor dat ik nergens zin in heb en ik geniet van kleine dingen zoals sporten, dieren verzorgen enz.
Maar zodra ik een stap ga ondernemen diemij tot een keuze leidt speelt er angst op en wil ik niet meer en heb ik tig redenen om het niet te doen. En zo is het een circel met alles.
En daardoor zit ik nu in de 'mini' depressie zoals ik het graag noem.
pi_179491427
Wat slikken jullie? ssri's of snri?
pi_179491628
Ik slik Prozac (SSRI) (en een maagbeschermer), haldol (en aktineton voor de bijwerkingen), abilify, promethazine en levopromazine
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  woensdag 30 mei 2018 @ 15:36:11 #124
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_179491692
quote:
0s.gif Op woensdag 30 mei 2018 15:05 schreef cafpow het volgende:

[..]

Ik neem het mezelf niet echt kwalijk dat ik moeite heb met veranderingen, maar de moeite heb ik met het feit dat dit me zo enorm beperkt en hindert. Op het moment dat de rest automatisch mee zou veranderen en het mogelijk zelfs onbewust doet...kom ik volledig stil te staan en afhankelijk van het type verandering zelfs in paniek/angst terecht zoals nu.

En dat is dus waar ik moeite mee heb, het feit dat ik dan volledig stil kom te staan. En als kind kreeg ik een schop onder mijn kont van mijn ouders en ging ik door. Ook wilde ik niet, zoals de overgang goep 8 naar brugklas. Ik wilde niet van school veranderen en ook niet van structuur enz. maar mijn moeder zette mij iedere dag af op school (met het ov) ....tot het een automatisme was en ik er niet meer zo tegenop keek.

Alleen nu zit ik met een keuze tussen 2 opties, en eigenlijk wil ik geen beide...dus zit ik met wat nu. En dat frustreert mij, en zorgt ervoor dat ik nergens zin in heb en ik geniet van kleine dingen zoals sporten, dieren verzorgen enz.
Maar zodra ik een stap ga ondernemen diemij tot een keuze leidt speelt er angst op en wil ik niet meer en heb ik tig redenen om het niet te doen. En zo is het een circel met alles.
En daardoor zit ik nu in de 'mini' depressie zoals ik het graag noem.
Ik kan me goed voorstellen dat een keuze maken dan een enorme opgave is. Knuffels.

Zou het je helpen om uit te denken wat er allemaal verandert bij beide keuzes, en dan regelmatig de verandering te visualiseren zodat je er wat aan kan wennen zonder dat het al echt zover is? Is maar iets wat in me opkwam, dus negeer het gerust als het niks is.
  woensdag 30 mei 2018 @ 15:36:50 #125
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_179491710
quote:
0s.gif Op woensdag 30 mei 2018 15:16 schreef Tomodachi het volgende:
Wat slikken jullie? ssri's of snri?
Ik gebruik escitalopram, een ssri.
pi_179491720
quote:
0s.gif Op woensdag 30 mei 2018 15:32 schreef ChildoftheStars het volgende:
Ik slik Prozac (SSRI) (en een maagbeschermer), haldol (en aktineton voor de bijwerkingen), abilify, promethazine en levopromazine
Is dat niet vreselijk sederend?
pi_179491770
quote:
0s.gif Op woensdag 30 mei 2018 15:37 schreef Tomodachi het volgende:

[..]

Is dat niet vreselijk sederend?
Anders ben ik niet te houden. Hierop slaap ik amper/niet en stuiter ik in het rond. Nu stuiter ik ook, maar af en toe krijgen ze me liggende (weliswaar wakker, maar in mijn kamer en rustig)
De combinatie promethazine en levopromazine heeft als doel te sederen
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_179491831
quote:
0s.gif Op woensdag 30 mei 2018 15:39 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Anders ben ik niet te houden. Hierop slaap ik amper/niet en stuiter ik in het rond. Nu stuiter ik ook, maar af en toe krijgen ze me liggende (weliswaar wakker, maar in mijn kamer en rustig)
De combinatie promethazine en levopromazine heeft als doel te sederen
Het is niet leuk dat je medicatie moet slikken om kalmer te worden, maar wel positief dat het kan, want anders draai je echt door, en worden de angsten door de vermoeidheid alleen erger!
Hoop dat het nu in ieder geval iets beter gaat!
  woensdag 30 mei 2018 @ 18:33:04 #129
399061 kuolema
vermaledijd
pi_179495099
quote:
0s.gif Op woensdag 30 mei 2018 15:16 schreef Tomodachi het volgende:
Wat slikken jullie? ssri's of snri?
Clomipramine, een TCA. Daarvoor heb ik ook SSRI's en een SNRI geprobeerd.
Why are you wearing that stupid man suit?
pi_179496755
Nu al een jaar niks meer, toen slikte ik een MAO-remmer (na heel wat ssri's geprobeerd te hebben zonder of met weinig effect). Die mao-remmer (tranylcypromine) werkte goed, heb ik na een aantal jaar, heel langzaam afgebouwd. So far so "good".
Paar weken terug flinke dip, lijkt ook wat met hormonen te maken te hebben, maar het was anders dan anders. Rond een bepaalde tijd van de maand ben ik altijd prikkelbaarder, maar ik heb ook medicatie sinds een maand die op je stemming kunnen werken, dus misschien ligt daar ook nog een verband, over 2 weken daarvoor controle, misschien maar kijken voor alternatief, stoppen kan eigenlijk niet zonder een alternatief...

Voel me wel weer wat beter, maar wankel evenwicht voelt het.
Mama van 2 lieve meiden :)
pi_179496927
quote:
0s.gif Op maandag 28 mei 2018 15:01 schreef ChildoftheStars het volgende:
Opgenomen
Gofferdomme wat kut. Maak er het beste van!
pi_179514474
Hebben jullie dat af en toe ook wel eens? Dat je wanneer je bijna gaat slapen dat je dan pas wakker wordt? :{
pi_179535636
Neem je een flinke stap door ondanks angst toch in je eentje naar de bioscoop te gaan naar een leuke film waar je naar uitkijkt. Wordt het geheel overschaduwd doordat je vaste bioscoopmaatje er niet bij is.

Leuk zo'n depressie.
  vrijdag 1 juni 2018 @ 14:44:53 #134
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_179538184
Met mij gaat het steeds beter. Maar vandaag even zoiets. Ik weet echt niet wat ik ermee moet.

Heerlijk druk met voorbereiden van mijn verjaardagsfeestje, lekkere vrolijke muziek op, hapjes bakken, echt lekker bezig. Ik moest nog even uren doorgeven en wat mailtjes sturen naar wat mensen, dus ik open mijn mailbox. Staat er een LinkedIn invite van een ex van me in.

Ik heb die jongen bijna 3 jaar niet gesproken, en de laatste keer dat ik hem sprak was hadden we ruzie. Daarna heb ik m op facebook geblokkeerd, en gevraagd geen contact meer te zoeken. Destijds zijn we uit elkaar gegaan omdat hij ernstige psychische problemen had en daarover niet kon communiceren. Dat zorgde voor zoveel ellende dat ik gevoelsmatig heb moeten kiezen tussen mezelf en hem. En nu stoort deze invite even bam mijn vrolijke dag.

Ik ga er sowieso nu even niks mee doen, even laten liggen en een andere dag iets beslissen. Ik hoop dat ik het van me af kan zetten. Jammer dat dat net vandaag gebeurt.
pi_179538892
quote:
0s.gif Op donderdag 31 mei 2018 15:59 schreef RavenArtus het volgende:
Hebben jullie dat af en toe ook wel eens? Dat je wanneer je bijna gaat slapen dat je dan pas wakker wordt? :{
Ik snap niet echt wat je bedoelt, mischien kan je het iets beter uitleggen.

quote:
1s.gif Op vrijdag 1 juni 2018 13:07 schreef aeque het volgende:
Neem je een flinke stap door ondanks angst toch in je eentje naar de bioscoop te gaan naar een leuke film waar je naar uitkijkt. Wordt het geheel overschaduwd doordat je vaste bioscoopmaatje er niet bij is.

Leuk zo'n depressie.
Ach, je hebt tenminste de stap gezet en het is ook enorm kwestie van wennen om dingen alleen te doen.
pi_179538956
quote:
0s.gif Op vrijdag 1 juni 2018 14:44 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
Met mij gaat het steeds beter. Maar vandaag even zoiets. Ik weet echt niet wat ik ermee moet.

Heerlijk druk met voorbereiden van mijn verjaardagsfeestje, lekkere vrolijke muziek op, hapjes bakken, echt lekker bezig. Ik moest nog even uren doorgeven en wat mailtjes sturen naar wat mensen, dus ik open mijn mailbox. Staat er een LinkedIn invite van een ex van me in.

Ik heb die jongen bijna 3 jaar niet gesproken, en de laatste keer dat ik hem sprak was hadden we ruzie. Daarna heb ik m op facebook geblokkeerd, en gevraagd geen contact meer te zoeken. Destijds zijn we uit elkaar gegaan omdat hij ernstige psychische problemen had en daarover niet kon communiceren. Dat zorgde voor zoveel ellende dat ik gevoelsmatig heb moeten kiezen tussen mezelf en hem. En nu stoort deze invite even bam mijn vrolijke dag.

Ik ga er sowieso nu even niks mee doen, even laten liggen en een andere dag iets beslissen. Ik hoop dat ik het van me af kan zetten. Jammer dat dat net vandaag gebeurt.
Zulke dingen zijn inderdaad enorm vervelend. Mischien kan je een fictieve brief naar hem schrijven over wat dit verzoek met je doet. En het zo mischien loslaten voor vandaag. En zo toch genieten van je verjaardag.
pi_179539589
Hier gaat het na afgelopen weekend weer redelijk op het feit dat ik strontverkouden ben na. Wat ik stiekem best vindt, want doordat ik me enorm moe voel, kan ik niet piekeren, ook al neigt mijn hoofd ernaar..het stopt vanzelf doordat ik er de energie niet voor heb.

Afgelopen woensdag een sessie met de psych gehad, en we gaan nu werken aan besluitvorming maar ik moet eerst over een drempel heen zien te komen en dat iswaar we nu mee aan het werken zijn. En tijdens deze sessie hadik voor het eerst de indruk dat de psych me echt begreep.
Want mijn grootste probleem met over drempels heen gaan is het feit dat ik weet dat iets gaat veranderen maar me er geen beeld bij kan vormen..en het dus complete paniek veroorzaakt. En ik wel en niet wil.

Maar goed, eerst de verkoudheid maar eens uitzitten...want nu verveel me ik dood, maar wat vind ik deze vorm van verveling heerlijk _O-
pi_179555591
quote:
0s.gif Op vrijdag 1 juni 2018 15:21 schreef cafpow het volgende:


[..]

Ach, je hebt tenminste de stap gezet en het is ook enorm kwestie van wennen om dingen alleen te doen.
Zo erg wennen is dat niet hoor. Ik ben niet voor niks eenzaam.
Het ging ook niet per se om het alleen doen van iets.

[ Bericht 0% gewijzigd door aeque op 02-06-2018 15:09:03 ]
pi_179557255
quote:
0s.gif Op vrijdag 1 juni 2018 15:21 schreef cafpow het volgende:

[..]

Ik snap niet echt wat je bedoelt, mischien kan je het iets beter uitleggen.

[..]

Ach, je hebt tenminste de stap gezet en het is ook enorm kwestie van wennen om dingen alleen te doen.
Dat je zou maar zeggen de hele dag moe en lusteloos bent nergens zin in en overal last van hebben, En dan tegen 22.00-23.00 wordt je pas wakker ben je niet meer zo moe en wordt het allemaal iets minder.
  zaterdag 2 juni 2018 @ 14:45:34 #140
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_179559325
quote:
0s.gif Op vrijdag 1 juni 2018 15:25 schreef cafpow het volgende:

[..]

Zulke dingen zijn inderdaad enorm vervelend. Mischien kan je een fictieve brief naar hem schrijven over wat dit verzoek met je doet. En het zo mischien loslaten voor vandaag. En zo toch genieten van je verjaardag.
Ik heb het goed kunnen loslaten! Iets waar ik altijd vreselijk veel moeite mee had, maar dit lukte me!

Fijn feestje gehad ook en nu de rommel opruimen.
  zaterdag 2 juni 2018 @ 14:47:56 #141
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_179559365
quote:
0s.gif Op vrijdag 1 juni 2018 15:58 schreef cafpow het volgende:
Hier gaat het na afgelopen weekend weer redelijk op het feit dat ik strontverkouden ben na. Wat ik stiekem best vindt, want doordat ik me enorm moe voel, kan ik niet piekeren, ook al neigt mijn hoofd ernaar..het stopt vanzelf doordat ik er de energie niet voor heb.

Afgelopen woensdag een sessie met de psych gehad, en we gaan nu werken aan besluitvorming maar ik moet eerst over een drempel heen zien te komen en dat iswaar we nu mee aan het werken zijn. En tijdens deze sessie hadik voor het eerst de indruk dat de psych me echt begreep.
Want mijn grootste probleem met over drempels heen gaan is het feit dat ik weet dat iets gaat veranderen maar me er geen beeld bij kan vormen..en het dus complete paniek veroorzaakt. En ik wel en niet wil.

Maar goed, eerst de verkoudheid maar eens uitzitten...want nu verveel me ik dood, maar wat vind ik deze vorm van verveling heerlijk _O-
Wat fijn dat je t gevoel hebt dat je psych je begrijpt! Ik hoop echt dat dit je gaat helpen om wat gemakkelijker met veranderingen om te gaan!

En beterschap gewenst!
  zaterdag 2 juni 2018 @ 14:49:38 #142
399061 kuolema
vermaledijd
pi_179559393
quote:
0s.gif Op zaterdag 2 juni 2018 12:56 schreef RavenArtus het volgende:

[..]

Dat je zou maar zeggen de hele dag moe en lusteloos bent nergens zin in en overal last van hebben, En dan tegen 22.00-23.00 wordt je pas wakker ben je niet meer zo moe en wordt het allemaal iets minder.
Ik herken het wel, al heb ik het de laatste tijd niet echt. Mijn stemming werd 's avonds beter en dan kreeg ik meer energie. Ging dan tegen middernacht ineens mijn kamer opruimen en stofzuigen :P. Overdag lukte dat niet.
Why are you wearing that stupid man suit?
pi_179561056
quote:
0s.gif Op zaterdag 2 juni 2018 10:33 schreef aeque het volgende:

[..]

Zo erg wennen is dat niet hoor. Ik ben niet voor niks eenzaam.
Het ging ook niet per se om het alleen doen van iets.
ow, dan had ik je bericht verkeerd begrepen waarschijnlijk.
pi_179561174
quote:
0s.gif Op zaterdag 2 juni 2018 12:56 schreef RavenArtus het volgende:

[..]

Dat je zou maar zeggen de hele dag moe en lusteloos bent nergens zin in en overal last van hebben, En dan tegen 22.00-23.00 wordt je pas wakker ben je niet meer zo moe en wordt het allemaal iets minder.
In zekere zin wel herkenbaar, alleen dan heb ik niet met lusteloos zijn, bij komt het door het piekeren. Als ik begin te piekeren ga ik me enorm vermoeid voelen en dan als ik het piekeren kan stoppen ben ik zo moe. En dan een aantal uren later meestal tegen de avond voel ik me weer relatief wakker, uitgerust..enz.
  vrijdag 8 juni 2018 @ 14:19:49 #145
399061 kuolema
vermaledijd
pi_179674133
Het gaat goed met mijn stemming de laatste maanden. Alleen het slapen blijft een probleem en daardoor ben ik vaak moe. Ik ga me nu focussen op meer structuur creëren en een betere slaaphygiëne.

Hoe gaat het met jullie?
Why are you wearing that stupid man suit?
pi_179675191
quote:
0s.gif Op vrijdag 8 juni 2018 14:19 schreef kuolema het volgende:
Het gaat goed met mijn stemming de laatste maanden. Alleen het slapen blijft een probleem en daardoor ben ik vaak moe. Ik ga me nu focussen op meer structuur creëren en een betere slaaphygiëne.

Hoe gaat het met jullie?
Hier weet ik niet precieshoe het gaat. Afgelopen dagen was ik enorm somber, maar dat komt doordat ik strontverkouden ben(geweest). Nu gaat het alweer iets beter. En merk wel dat ik me dusdanig beroerd voelde dat ik geen energie had om depressief te zijn en te piekeren. Nu voel ik me wat beter en gisterenavond begon ik weer lichtelijk met het gepieker. Maar niet echt extreem.
pi_179761168
Ik ben ook zo goed de laatste tijd vooral in het overdrijven als ik ook maar een pijntje of een steekje voel.

Als ik een steekje bij mijn borst voel denk ik ( ik kan wel afscheid nemen ) :')

En dan ga ik alles checken en monitoren steek op je borst hartkloppingen zweten duizelig raar gevoel in je arm ( oh nee een hartaanval meteen daaraan denken)

Terwijl het ook precies symptomen zijn van een Paniekaanval of angst / hyperventilatie want na een aanval is het ook zo goed als weg. Echt rottig angst en paniek :(
  woensdag 13 juni 2018 @ 12:30:37 #148
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_179762047
quote:
0s.gif Op woensdag 13 juni 2018 11:32 schreef RavenArtus het volgende:
Ik ben ook zo goed de laatste tijd vooral in het overdrijven als ik ook maar een pijntje of een steekje voel.

Als ik een steekje bij mijn borst voel denk ik ( ik kan wel afscheid nemen ) :')

En dan ga ik alles checken en monitoren steek op je borst hartkloppingen zweten duizelig raar gevoel in je arm ( oh nee een hartaanval meteen daaraan denken)

Terwijl het ook precies symptomen zijn van een Paniekaanval of angst / hyperventilatie want na een aanval is het ook zo goed als weg. Echt rottig angst en paniek :(
Wat rottig zeg! Paniekaanvallen zijn ook lastig in dat opzicht, lijkt er precies op.

Lief zijn voor jezelf op zulke momenten en even stilstaan bij wat er aan scheelt gaat je helpen. Sterkte!
pi_179763157
quote:
1s.gif Op woensdag 13 juni 2018 12:30 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Wat rottig zeg! Paniekaanvallen zijn ook lastig in dat opzicht, lijkt er precies op.

Lief zijn voor jezelf op zulke momenten en even stilstaan bij wat er aan scheelt gaat je helpen. Sterkte!
Ik denk altijd maar zo, Als ik echt een hartaanval heb moet je echt een gewicht op je borst hebben van een olifant voor 10+ minuten plus echt pijn in je arm kaak rug schouders en misselijk + overgeven, En na 15-30 minuten zouden de symptomen van een PA minder moeten zijn.

Ik denk ook als je echt een hartaanval heb dat je eigen nog beroerder voelt en dat het niet lekkere echt hondsberoerd wordt.
pi_179764029
quote:
0s.gif Op woensdag 13 juni 2018 13:45 schreef RavenArtus het volgende:

[..]

Ik denk altijd maar zo, Als ik echt een hartaanval heb moet je echt een gewicht op je borst hebben van een olifant voor 10+ minuten plus echt pijn in je arm kaak rug schouders en misselijk + overgeven, En na 15-30 minuten zouden de symptomen van een PA minder moeten zijn.

Ik denk ook als je echt een hartaanval heb dat je eigen nog beroerder voelt en dat het niet lekkere echt hondsberoerd wordt.
Je hebt grotendeels gelijk. Een paniekaanval zit eigenlijk ook meer in je hoofd, die maakt de symptomen, en bij een echte hartaanval voel je je fysiek echt beroerd maarmentaal waarschijnlijk minder, want het overlevingsinstinct neemt het over voor zover mogelijk.

En bij een paniekaanval merk je meteen dat het een paniekaanval is, als je er voor enkele tellen tussenuit weet te stappen.

Dat gebeurd dus bij mij vaak, ik schiet 'opeens'(door gedachten) in paniek en ga me van alles inbeelden. Meestal in de trent dat mijn naasten in gevaar zijn of overlijden enz. En als ik er dan over ga lezen kalmeer ik van zelf, en als ik stop ga ik als het ware verder met de paniek waar ik gebleven was, met het verschil dat ik dan dondersgoed besef dat het paniek is. En ik het dan maar in zekere zin laat tot het over is..terwijl ik blijf herhalen, dat het maar paniek is..

Maar het is wel bizar vermoeiend!
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')