abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_178474116
registreer om deze reclame te verbergen
Ik heb al een topic gestart vandaag, maar dit lijkt me beter.

Ik was benieuwd of er hier ook mensen zijn die opgenomen zitten.
Ik ben zelf nu meer dan een jaar opgenomen zou het leuk vinden om met mensen te kunnen praten over opgenomen zijn of andere psychische problemen.

Welkom :)
Everyone is a moon, and has a dark side which he never shows to anybody.
pi_178479517
quote:
0s.gif Op donderdag 12 april 2018 19:15 schreef Mo0nlight het volgende:
Ik heb al een topic gestart vandaag, maar dit lijkt me beter.

Ik was benieuwd of er hier ook mensen zijn die opgenomen zitten.
Ik ben zelf nu meer dan een jaar opgenomen zou het leuk vinden om met mensen te kunnen praten over opgenomen zijn of andere psychische problemen.

Welkom :)
ik heb 3 weken opgenomen gezeten vroeger, maar hier op Fok zitten slechts een heel klein aantal opgenomen users :)

hoewel er wel een paar rijp zijn voor opname hoor ;)
a great future doesn't require a great past
pi_178480365
Kan dat voor een jaar? Nooit geweten! Altijd gedacht dat het meer short term was

Wat is dan het idee qua vooruitzicht? Moet je dan niet naar iets meer permanents?
pi_178491615
registreer om deze reclame te verbergen
Ik zit nu bij iets ‘permanenters’ dit is voor bijna een jaar. Daarvoor zat ik een jaar in een andere kliniek, omdat ik nergens anders heen kan.
Everyone is a moon, and has a dark side which he never shows to anybody.
pi_178491628
quote:
1s.gif Op donderdag 12 april 2018 22:33 schreef Droopie het volgende:

[..]

ik heb 3 weken opgenomen gezeten vroeger, maar hier op Fok zitten slechts een heel klein aantal opgenomen users :)

hoewel er wel een paar rijp zijn voor opname hoor ;)
Jammer dat er zo weinig zijn (niet dat opname leuk is). Had het fijn gevonden om wat te praten.

Hoe evaarde jij, je 3 maanden opname?

[ Bericht 0% gewijzigd door Mo0nlight op 13-04-2018 15:51:13 ]
Everyone is a moon, and has a dark side which he never shows to anybody.
pi_178491726
Ik heb tien jaar geleden (alweer, gaat snel) zeven maanden opgenomen gezeten. Was toen absoluut de juiste beslissing en n van de medebewoners toentertijd is nog steeds n van m'n beste vriendinnen. Maar ik zat open, en op een prachtlocatie (oud herenhuis), dus ik voel me altijd wat bezwaard als ik zeg dat ik "opgenomen" ben geweest. 't Is wel zo natuurlijk, maar 't voelt weleens alsof ik de light versie had. :@
Your opinion of me is none of my business.
pi_178491756
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op vrijdag 13 april 2018 15:49 schreef Sarasi het volgende:
Ik heb tien jaar geleden (alweer, gaat snel) zeven maanden opgenomen gezeten. Was toen absoluut de juiste beslissing en n van de medebewoners toentertijd is nog steeds n van m'n beste vriendinnen. Maar ik zat open, en op een prachtlocatie (oud herenhuis), dus ik voel me altijd wat bezwaard als ik zeg dat ik "opgenomen" ben geweest. 't Is wel zo natuurlijk, maar 't voelt weleens alsof ik de light versie had. :@
Dat is inderdaad lang geleden.! Ik heb aan de vorige kliniek ook een hoop contacten over gehouden. Niet allemaal even ‘goed’, maar het is wel leuk.

Hoe vond je het verder ? En waar voor zat je opgenomen?
Everyone is a moon, and has a dark side which he never shows to anybody.
pi_178491909
quote:
1s.gif Op vrijdag 13 april 2018 15:50 schreef Mo0nlight het volgende:

[..]

Dat is inderdaad lang geleden.! Ik heb aan de vorige kliniek ook een hoop contacten over gehouden. Niet allemaal even ‘goed’, maar het is wel leuk.

Hoe vond je het verder ? En waar voor zat je opgenomen?
Mja, leuk zal ik niet zeggen, maar 't was wel prima te doen. Bij vlagen erg gezellig, goede herinneringen aan de kok O+ waar we eens per week mee mochten koken. Sommige leiding was leuk en vriendelijk en kon ik 't goed mee vinden, andere niet. Tja. Eigenlijk een beetje zoals de meeste dingen in 't leven. :P

Ik ben opgenomen vanwege een zware depressie met bijbehorende andere problematiek, op m'n 15e. Jeugdkliniek dus, en klinisch. Om het weekend naar huis. Ouders mochten wel bellen naar de telefooncel. Sommige dingen weet ik echt nog heel goed, zoals dat we een intekenlijst hadden voor de computer, dan kon je een tijdslot reserveren. Je mocht een halfuur per dag op de pc. Dus vroeg opstaan als je nog andere plannen had, anders had je niet je gewenste tijdslot. :D Ik heb zeven maanden lang trouw GTST gekeken, waar de dagafsluiting zelfs omheen gepland werd, zoveel mensen volgden dat. _O- En achter 't huis was een vijvertje met eendjes dus daar smokkelde ik weleens oud brood mee naartoe. O+
Your opinion of me is none of my business.
pi_178491956
quote:
1s.gif Op vrijdag 13 april 2018 15:56 schreef Sarasi het volgende:

[..]

Mja, leuk zal ik niet zeggen, maar 't was wel prima te doen. Bij vlagen erg gezellig, goede herinneringen aan de kok O+ waar we eens per week mee mochten koken. Sommige leiding was leuk en vriendelijk en kon ik 't goed mee vinden, andere niet. Tja. Eigenlijk een beetje zoals de meeste dingen in 't leven. :P

Ik ben opgenomen vanwege een zware depressie met bijbehorende andere problematiek, op m'n 15e. Jeugdkliniek dus, en klinisch. Om het weekend naar huis. Ouders mochten wel bellen naar de telefooncel. Sommige dingen weet ik echt nog heel goed, zoals dat we een intekenlijst hadden voor de computer, dan kon je een tijdslot reserveren. Je mocht een halfuur per dag op de pc. Dus vroeg opstaan als je nog andere plannen had, anders had je niet je gewenste tijdslot. :D Ik heb zeven maanden lang trouw GTST gekeken, waar de dagafsluiting zelfs omheen gepland werd, zoveel mensen volgden dat. _O- En achter 't huis was een vijvertje met eendjes dus daar smokkelde ik weleens oud brood mee naartoe. O+
De meeste opnames lijken wel op elkaar. Hier is natuurlijk nu veel meer vrijheid qua internet. 10 jaar geleden was iedereen nog niet zo into social media en telefonie.

Leuk met dat oude brood hahah, dat doe ik hier ook, maar dan naar de geitjes en hertjes.

Knap dat je durft te vertellen waar voor je opgenomen zat. Ik zit zelf ook met een zware depressie en andere problemen zoals suicidaliteit, automutilatie en autisme. Ik maak kleine baby stapjes.
Everyone is a moon, and has a dark side which he never shows to anybody.
pi_178492051
quote:
0s.gif Op vrijdag 13 april 2018 16:00 schreef Mo0nlight het volgende:

[..]

De meeste opnames lijken wel op elkaar. Hier is natuurlijk nu veel meer vrijheid qua internet. 10 jaar geleden was iedereen nog niet zo into social media en telefonie.

Leuk met dat oude brood hahah, dat doe ik hier ook, maar dan naar de geitjes en hertjes.

Knap dat je durft te vertellen waar voor je opgenomen zat. Ik zit zelf ook met een zware depressie en andere problemen zoals suicidaliteit, automutilatie en autisme. Ik maak kleine baby stapjes.
Gebruiken ze die "ik ben uniek" of speciaal of whatever mappen nog? :D Die kreeg ik toen voor m'n autisme, maar ik hoefde m'n schoenmaat niet in te vullen als dat gevoelig lag. _O- Ik had al wel een mobieltje toen, maar zo'n leuke kleptelefoon. En sms'en was nog vet duur. :P

Ik vond 't in het begin heel eng om minder depressief te zijn. Echt doodeng. Want opeens kon het weer slechter worden en ik wist niet of ik dat wel aankon. Ik ben heel lang heel voorzichtig geweest en heb heel lang niet echt durven genieten van dingen omdat ik bang was weer terug te vallen. Maar die omslag, van elke dag depressiever wakker worden naar elke dag blijer wakker worden, die is nooit weer omgedraaid. :)

Zelfs nu niet, terwijl ik momenteel stiekem nog wel meer "reden" zou hebben om megadepressief jankend onder de douche te zitten dan toen. Toen ik het nieuws kreeg dat m'n moeder terminaal was heb ik direct een psycholoog gebeld en met spoed een afspraak vastgelegd want ik was ervan overtuigd dat ik weer zou afzakken. Is niet gebeurd.

De angst zit er nog steeds een beetje, maar steeds minder. Kleine stapjes. ;) Van hoe dieper je komt, hoe langer de weg naar boven. Maar wel volhouden, want het kn echt beter! ^O^ Ook al voelt dat vast niet altijd zo.
Your opinion of me is none of my business.
pi_178492093
quote:
1s.gif Op vrijdag 13 april 2018 16:07 schreef Sarasi het volgende:

[..]

Gebruiken ze die "ik ben uniek" of speciaal of whatever mappen nog? :D Die kreeg ik toen voor m'n autisme, maar ik hoefde m'n schoenmaat niet in te vullen als dat gevoelig lag. _O- Ik had al wel een mobieltje toen, maar zo'n leuke kleptelefoon. En sms'en was nog vet duur. :P

Ik vond 't in het begin heel eng om minder depressief te zijn. Echt doodeng. Want opeens kon het weer slechter worden en ik wist niet of ik dat wel aankon. Ik ben heel lang heel voorzichtig geweest en heb heel lang niet echt durven genieten van dingen omdat ik bang was weer terug te vallen. Maar die omslag, van elke dag depressiever wakker worden naar elke dag blijer wakker worden, die is nooit weer omgedraaid. :)

Zelfs nu niet, terwijl ik momenteel stiekem nog wel meer "reden" zou hebben om megadepressief jankend onder de douche te zitten dan toen. Toen ik het nieuws kreeg dat m'n moeder terminaal was heb ik direct een psycholoog gebeld en met spoed een afspraak vastgelegd want ik was ervan overtuigd dat ik weer zou afzakken. Is niet gebeurd.

De angst zit er nog steeds een beetje, maar steeds minder. Kleine stapjes. ;) Van hoe dieper je komt, hoe langer de weg naar boven. Maar wel volhouden, want het kn echt beter! ^O^ Ook al voelt dat vast niet altijd zo.
Lijkt me heel erg moeilijk om over mijn depressie heen te komen. Vooral nu ik ook gestart ben met trauma therapie.

Hoe lang heeft het bij jou geduurd dat je baby stapjes zette in je depressie? Ik blijf bang dat het nooit meer weggaat, volgens mij is het ook zo dat als je een depressie hebt of hebt gehad dat je altijd gevoelig blijft.

Hahha wat leuk een klep telefoontje, klinkt echt alsof het al zoooo lang geleden is :D
Everyone is a moon, and has a dark side which he never shows to anybody.
pi_178492187
quote:
1s.gif Op vrijdag 13 april 2018 16:07 schreef Sarasi het volgende:

[..]

Gebruiken ze die "ik ben uniek" of speciaal of whatever mappen nog? :D Die kreeg ik toen voor m'n autisme, maar ik hoefde m'n schoenmaat niet in te vullen als dat gevoelig lag. _O- Ik had al wel een mobieltje toen, maar zo'n leuke kleptelefoon. En sms'en was nog vet duur. :P

Ik vond 't in het begin heel eng om minder depressief te zijn. Echt doodeng. Want opeens kon het weer slechter worden en ik wist niet of ik dat wel aankon. Ik ben heel lang heel voorzichtig geweest en heb heel lang niet echt durven genieten van dingen omdat ik bang was weer terug te vallen. Maar die omslag, van elke dag depressiever wakker worden naar elke dag blijer wakker worden, die is nooit weer omgedraaid. :)

Zelfs nu niet, terwijl ik momenteel stiekem nog wel meer "reden" zou hebben om megadepressief jankend onder de douche te zitten dan toen. Toen ik het nieuws kreeg dat m'n moeder terminaal was heb ik direct een psycholoog gebeld en met spoed een afspraak vastgelegd want ik was ervan overtuigd dat ik weer zou afzakken. Is niet gebeurd.

De angst zit er nog steeds een beetje, maar steeds minder. Kleine stapjes. ;) Van hoe dieper je komt, hoe langer de weg naar boven. Maar wel volhouden, want het kn echt beter! ^O^ Ook al voelt dat vast niet altijd zo.
oh en die mappen gebruiken ze niet meer. Tegenwoordig gaat bijna alles digitaal. Ik heb wel een soort van ''werkmap'' :Y
Everyone is a moon, and has a dark side which he never shows to anybody.
pi_178492255
quote:
0s.gif Op vrijdag 13 april 2018 16:10 schreef Mo0nlight het volgende:

[..]

Lijkt me heel erg moeilijk om over mijn depressie heen te komen. Vooral nu ik ook gestart ben met trauma therapie.

Hoe lang heeft het bij jou geduurd dat je baby stapjes zette in je depressie? Ik blijf bang dat het nooit meer weggaat, volgens mij is het ook zo dat als je een depressie hebt of hebt gehad dat je altijd gevoelig blijft.

Hahha wat leuk een klep telefoontje, klinkt echt alsof het al zoooo lang geleden is :D
Nou ja het is nu tien jaar geleden en ik ben nog steeds weleens bang terug te vallen, dus het blijft wel heel lang een ding voor mij. Maar ik weet ook dat ik hulp moet en mag zoeken als ik twijfel, het gevoel heb af te glijden, of m'n bed niet meer uit wil komen ofzo. Ik weet nu dat therapie helpt en dat is wel een fijn mentaal vangnet om te hebben, vind ik.

Hoe lang het duurde, pfoe. :@ Ik ben op m'n twaalfde begonnen met therapie, ambulant, voor m'n depressie. Dat ging slechter en slechter en op den duur werd ik er echt heel erg moedeloos van. Dus toen ik op m'n 15e de kans kreeg voor opname heb ik die gegrepen en direct gezegd dat ik klinisch wilde, want dat was toen voor mij echt een beetje de laatste optie. Als dat ook niet zou werken, was ik er klaar mee, dan hoefde het niet meer. Dan had ik alles geprobeerd, voor mijn gevoel, en werd het overal alleen maar slechter van. Meer dan een halfjaar opgenomen gezeten en ik voelde me toen nog totaal niet klaar om weg te gaan, eigenlijk. Ik had ook nog geen flauw idee wat het betekende, "het gaat goed met me". Ik wist niet hoe dat moest voelen. Maar ik zat wel in een opwaartse beweging en dat heb ik volgehouden nadat ik weer naar huis ging. Soms denk ik weleens dat ik daar nog steeds in zit. :P

Als je midden in 't pikkedonker zit, op de bodem van de put, moet je op een gegeven moment stoppen met je krampachtig proberen vast te houden aan de wand. Gewoon gaan zitten. Bedenken hoe je eruit gaat klimmen, en stoppen met bang zijn voor hoe diep de rest van de put is. Voor zover je weet, zit je nu gewoon op de bodem. Klaar. Dus moet je omhoog. En met elk stukje wat je omhoog klimt, wordt het een beetje lichter. Maar je weet nooit of dit "licht" is, of eigenlijk nog steeds donker maar gewoon minder donker. En dan klim je weer wat hoger en oh, toch nog weer wat lichter! *O*

Het hoeft niet "goed" met me te gaan, en ik hoef niet te weten wat dat betekent. Het moet vooral "beter" met me gaan, en "goed genoeg". Ik heb niet drie zonnen nodig om een boek te lezen, n zachte lamp is voldoende. Voldoende is prima. :Y
Your opinion of me is none of my business.
pi_178492335
quote:
1s.gif Op vrijdag 13 april 2018 16:19 schreef Sarasi het volgende:

[..]

Nou ja het is nu tien jaar geleden en ik ben nog steeds weleens bang terug te vallen, dus het blijft wel heel lang een ding voor mij. Maar ik weet ook dat ik hulp moet en mag zoeken als ik twijfel, het gevoel heb af te glijden, of m'n bed niet meer uit wil komen ofzo. Ik weet nu dat therapie helpt en dat is wel een fijn mentaal vangnet om te hebben, vind ik.

Hoe lang het duurde, pfoe. :@ Ik ben op m'n twaalfde begonnen met therapie, ambulant, voor m'n depressie. Dat ging slechter en slechter en op den duur werd ik er echt heel erg moedeloos van. Dus toen ik op m'n 15e de kans kreeg voor opname heb ik die gegrepen en direct gezegd dat ik klinisch wilde, want dat was toen voor mij echt een beetje de laatste optie. Als dat ook niet zou werken, was ik er klaar mee, dan hoefde het niet meer. Dan had ik alles geprobeerd, voor mijn gevoel, en werd het overal alleen maar slechter van. Meer dan een halfjaar opgenomen gezeten en ik voelde me toen nog totaal niet klaar om weg te gaan, eigenlijk. Ik had ook nog geen flauw idee wat het betekende, "het gaat goed met me". Ik wist niet hoe dat moest voelen. Maar ik zat wel in een opwaartse beweging en dat heb ik volgehouden nadat ik weer naar huis ging. Soms denk ik weleens dat ik daar nog steeds in zit. :P

Als je midden in 't pikkedonker zit, op de bodem van de put, moet je op een gegeven moment stoppen met je krampachtig proberen vast te houden aan de wand. Gewoon gaan zitten. Bedenken hoe je eruit gaat klimmen, en stoppen met bang zijn voor hoe diep de rest van de put is. Voor zover je weet, zit je nu gewoon op de bodem. Klaar. Dus moet je omhoog. En met elk stukje wat je omhoog klimt, wordt het een beetje lichter. Maar je weet nooit of dit "licht" is, of eigenlijk nog steeds donker maar gewoon minder donker. En dan klim je weer wat hoger en oh, toch nog weer wat lichter! *O*

Het hoeft niet "goed" met me te gaan, en ik hoef niet te weten wat dat betekent. Het moet vooral "beter" met me gaan, en "goed genoeg". Ik heb niet drie zonnen nodig om een boek te lezen, n zachte lamp is voldoende. Voldoende is prima. :Y
Ik vind het knap hoe jij het verwoord. Ik hoop ook dat ik uiteindelijk steeds dichterbij het licht kom, ook al is het dan misschien als nog donker, maar meer dan mijn best kan ik niet doen.

Inderdaad het hoeft niet goed te gaan, maar ik merk wel dat het steeds iets beter gaat, alleen mijn angst houd me heel erg tegen om dingen te gaan doen. Ik kan dan ongemotiveerd lijken (al vinden ze dat hier in de kliniek echt niet zo). Ik ben daarom bang.

Op je 12e is al wel heel erg jong, ik zou toen ook hulp kunnen krijgen, maar ik was te bang. Nu 11 jaar later heb ik eindelijk de hulp die ik misschien nodig heb, maar het blijft spannend. :@
Everyone is a moon, and has a dark side which he never shows to anybody.
pi_178492419
quote:
0s.gif Op vrijdag 13 april 2018 16:25 schreef Mo0nlight het volgende:

[..]

Ik vind het knap hoe jij het verwoord. Ik hoop ook dat ik uiteindelijk steeds dichterbij het licht kom, ook al is het dan misschien als nog donker, maar meer dan mijn best kan ik niet doen.

Inderdaad het hoeft niet goed te gaan, maar ik merk wel dat het steeds iets beter gaat, alleen mijn angst houd me heel erg tegen om dingen te gaan doen. Ik kan dan ongemotiveerd lijken (al vinden ze dat hier in de kliniek echt niet zo). Ik ben daarom bang.

Op je 12e is al wel heel erg jong, ik zou toen ook hulp kunnen krijgen, maar ik was te bang. Nu 11 jaar later heb ik eindelijk de hulp die ik misschien nodig heb, maar het blijft spannend. :@
Tuurlijk is het spannend! En eng! Maar om dapper te zijn mt je het ook eng en spannend vinden. Anders noemen we 't roekeloos. Juist zoiets overwinnen, ondanks dat 't eng is, kost kracht. Dat is het moeilijke eraan. Want stiekem voelt halverwege de wand van die put omhoog soms wel enger dan helemaal op de bodem. Op de bodem kun je tenminste niet meer vallen, en je weet precies hoe het daar voelt en dat er geen spinnen zijn enzo. Halverwege ken je niet. En je kunt dan ook weer vallen. Dat is eng. En dat mag. :)

Dat je al merkt dat het steeds iets beter gaat is al hartstikke mooi! En klein stapje tegelijk hoor, lopen doen we ook niet honderd meter per stap. Dat gaat ook voetje voor voetje en zo lopen idiote mensen hele marathons. Slow and steady wins the race. ;)

Je kunt het. Want ik kon het ook en ik ben de grootste schijterd ooit. :P Ik heb toen ook EMDR afgeslagen omdat ik dat echt veel te eng vond. Ik twijfel nog weleens of ik dat misschien alsnog wil doen, maar ook dt vind ik eng en durf ik niet zo goed, want het gaat nu eigenlijk wel "goed genoeg". :@

Heel veel succes en sterkte in ieder geval. :* O+
Your opinion of me is none of my business.
pi_178492471
quote:
1s.gif Op vrijdag 13 april 2018 16:30 schreef Sarasi het volgende:

[..]

Tuurlijk is het spannend! En eng! Maar om dapper te zijn mt je het ook eng en spannend vinden. Anders noemen we 't roekeloos. Juist zoiets overwinnen, ondanks dat 't eng is, kost kracht. Dat is het moeilijke eraan. Want stiekem voelt halverwege de wand van die put omhoog soms wel enger dan helemaal op de bodem. Op de bodem kun je tenminste niet meer vallen, en je weet precies hoe het daar voelt en dat er geen spinnen zijn enzo. Halverwege ken je niet. En je kunt dan ook weer vallen. Dat is eng. En dat mag. :)

Dat je al merkt dat het steeds iets beter gaat is al hartstikke mooi! En klein stapje tegelijk hoor, lopen doen we ook niet honderd meter per stap. Dat gaat ook voetje voor voetje en zo lopen idiote mensen hele marathons. Slow and steady wins the race. ;)

Je kunt het. Want ik kon het ook en ik ben de grootste schijterd ooit. :P Ik heb toen ook EMDR afgeslagen omdat ik dat echt veel te eng vond. Ik twijfel nog weleens of ik dat misschien alsnog wil doen, maar ook dt vind ik eng en durf ik niet zo goed, want het gaat nu eigenlijk wel "goed genoeg". :@

Heel veel succes en sterkte in ieder geval. :* O+
Echt op een leuke en positieve manier beschrijf je het. Ik ga waarschijnlijk wel EMDR krijgen , althans daar zijn ze mee bezig.

Soms wil ik ook te snel, maar het is inderdaad verstandiger om babystapjes te maken, dat ben ik nu wel echt aan het leren.

Dankjewel voor je lieve en mooie woorden :@
Everyone is a moon, and has a dark side which he never shows to anybody.
pi_178493523
Ik ben twee jaar terug negen maanden opgenomen geweest en dit jaar een week en een maand :)
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_178494095
quote:
0s.gif Op vrijdag 13 april 2018 17:42 schreef ChildoftheStars het volgende:
Ik ben twee jaar terug negen maanden opgenomen geweest en dit jaar een week en een maand :)
Zit je nu nog steeds opgenomen of inmiddels niet meer?
Everyone is a moon, and has a dark side which he never shows to anybody.
pi_178494135
quote:
0s.gif Op vrijdag 13 april 2018 18:16 schreef Mo0nlight het volgende:

[..]

Zit je nu nog steeds opgenomen of inmiddels niet meer?
Ik ben nu ongeveer anderhalf maand thuis
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_178494151
quote:
0s.gif Op vrijdag 13 april 2018 18:18 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Ik ben nu ongeveer anderhalf maand thuis
Bevalt het je om weer thuis te zijn?
Mag ik vragen waarvoor je zat opgenomen?
Everyone is a moon, and has a dark side which he never shows to anybody.
pi_178494276
quote:
0s.gif Op vrijdag 13 april 2018 18:18 schreef Mo0nlight het volgende:

[..]

Bevalt het je om weer thuis te zijn?
Mag ik vragen waarvoor je zat opgenomen?
Ja... ik ben op het goede moment ontslagen. Ik was er echt klaar voor deze keer. Na de negen maanden en de eerste opname dit jaar was het niet zo, maar de afgelopen opname was een schoolvoorbeeld van hoe het moet (bij mij dan natuurlijk).

Ik heb een eetstoornis, schizofrenie, bipolaire stoornis en PTSS. Door stress was het me even niet gelukt om mijn medicijnen te regelen waardoor ik een manie in combinatie met een psychose kreeg. Omwille mijn eigen veiligheid moest ik eventjes opgenomen worden om tot rust te komen
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_178494373
quote:
0s.gif Op vrijdag 13 april 2018 18:25 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Ja... ik ben op het goede moment ontslagen. Ik was er echt klaar voor deze keer. Na de negen maanden en de eerste opname dit jaar was het niet zo, maar de afgelopen opname was een schoolvoorbeeld van hoe het moet (bij mij dan natuurlijk).

Ik heb een eetstoornis, schizofrenie, bipolaire stoornis en PTSS. Door stress was het me even niet gelukt om mijn medicijnen te regelen waardoor ik een manie in combinatie met een psychose kreeg. Omwille mijn eigen veiligheid moest ik eventjes opgenomen worden om tot rust te komen
Zo dat klinkt wel heftig! Fijn dat je weer wat tot rust gekomen bent en hopelijk vind je het fijn dat je weer thuis bent
Everyone is a moon, and has a dark side which he never shows to anybody.
pi_178494579
quote:
0s.gif Op vrijdag 13 april 2018 18:33 schreef Mo0nlight het volgende:

[..]

Zo dat klinkt wel heftig! Fijn dat je weer wat tot rust gekomen bent en hopelijk vind je het fijn dat je weer thuis bent
Ja, de psychose en de manie zijn over.
Op zich valt de heftigheid mee voor mij (niet voor mijn omgeving) omdat voor mij de wereld weinig verandert. Ja, ik was opgenomen en mensen bemoeide zich met mijn slaap/medicatie/rust/etc, maar voor mijn gevoel was er niks aan de hand. Ja, mijn omgeving deed weer eens moeilijk. Dus tja...ik doe wat ze willen en zal wel even bewijzen dat ik alles onder controle heb. Pas achteraf is een psychose zwaar. Hoe ik dacht dat de wereld in elkaar zat (ineens was ik helder en doorzag ik alles voor mijn gevoel) klopte niet. Ineens sta je met lege handen en begrijp je niks meer. Dat doet echt pijn.

Thuis zijn is heel fijn. In september ga ik weer verder met mijn studie. Hopelijk gaat het ditmaal goed (dat het mis ging kwam door de druk van het studeren), spannend, maar ik heb wel vertrouwen
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_178496154
quote:
0s.gif Op vrijdag 13 april 2018 18:45 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Ja, de psychose en de manie zijn over.
Op zich valt de heftigheid mee voor mij (niet voor mijn omgeving) omdat voor mij de wereld weinig verandert. Ja, ik was opgenomen en mensen bemoeide zich met mijn slaap/medicatie/rust/etc, maar voor mijn gevoel was er niks aan de hand. Ja, mijn omgeving deed weer eens moeilijk. Dus tja...ik doe wat ze willen en zal wel even bewijzen dat ik alles onder controle heb. Pas achteraf is een psychose zwaar. Hoe ik dacht dat de wereld in elkaar zat (ineens was ik helder en doorzag ik alles voor mijn gevoel) klopte niet. Ineens sta je met lege handen en begrijp je niks meer. Dat doet echt pijn.

Thuis zijn is heel fijn. In september ga ik weer verder met mijn studie. Hopelijk gaat het ditmaal goed (dat het mis ging kwam door de druk van het studeren), spannend, maar ik heb wel vertrouwen
Dat lijkt me ook heel zwaar, dat je dan ineens met lege handen staat en je niks meer begrijpt. Fijn dat je dit durft te delen, echt respect daarvoor.

Wat voor 'n studie ben je aan het volgen?

Ik hoop dat het bij mij ook over een tijdje beter gaat.
Everyone is a moon, and has a dark side which he never shows to anybody.
pi_178496246
quote:
0s.gif Op donderdag 12 april 2018 19:15 schreef Mo0nlight het volgende:
Ik heb al een topic gestart vandaag, maar dit lijkt me beter.

Ik was benieuwd of er hier ook mensen zijn die opgenomen zitten.
Ik ben zelf nu meer dan een jaar opgenomen zou het leuk vinden om met mensen te kunnen praten over opgenomen zijn of andere psychische problemen.

Welkom :)
Waarom ben jij opgenomen geweest?
Some fools think of happiness, blissfulness, togetherness
Some fools fool themselves, I guess
They're not foolin' me
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')