abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_178449688
registreer om deze reclame te verbergen
Ik zie toch eigenlijk helemaal niet zoveel personen van jouw leeftijd die nog studeren die al gesetteld zijn hoor. Heb ook niet echt het idee dat de "maatschappij" dat verwacht. De gemiddelde leeftijd waarop vrouwen in Nederland hun eerste kind krijgen is 29,8 jaar. En ik denk niet dat de meeste studenten al genoeg geld hebben om uberhaupt een huis te kopen.
pi_178450312
je volgt de enige goede route ts. je wil toch niet net als al dat kuddevolk je helemaal de tiesveswerken om een gezinnetje te onderhouden. stel dat uit voordat je een stabdaardburger wordt die geblinddoekt door de kudde heen loopt zonder enige vrijheid.
pi_178451106
Je hebt nog tijd zat. Máár, de druk die je voelt is nu wellicht alleen nog sociaal, maar zal later wel een serieuze druk gaan worden. Of je het nou leuk vindt of niet, mocht je een kinderwens hebben (ik hoop het wel), dan zul je toch wel een keer stappen daarvoor moeten gaan maken.

Dat hoeft niet binnen nu en een jaar, maar de vruchtbaarheid van de vrouw neemt nou eenmaal vanaf de 33-35 enorm af. Daarnaast moet je ook nog een beetje terugtellen, want stel dat je inderdaad op je 32e kinderen wil maken, dan moet je eerst je financiën op orde hebben, een stabiele relatie hebben, je zaakjes voor elkaar, etc. En dan is er natuurlijk nog tijd nodig om zwanger te worden als je het gaat proberen. Sommigen schieten in 1 keer raak, maar het kan ook prima nog wel 6-12 maanden duren voordat je ook daadwerkelijk zwanger wordt. En als je dan ook nog 2 of 3 kinderen wilt, dan moet je al helemaal wat eerder 'beginnen'.

Til er nog niet te zwaar aan, maar ik denk dat veel vrouwen die 'tot hun 30e lekker blijven feesten' en het dan pas serieus aan gaan pakken, toch zeker wel in tijdnood gaan komen om hun kinderwens nog in vervulling te laten gaan. Misschien heb je wel problemen met zwanger worden waar je dán pas achter komt. Of heeft je vriend problemen.

En houd er ook rekening mee dat jij niet meer zo begeerlijk bent op je 31e als op je 24e. Dus kun je op dat moment nog wel de man krijgen waarmee jij het huisje-boompje-beestje wilt?

Ja het leven is hard en oneerlijk. Vrouwen hebben nou eenmaal een houdbaarheidsdatum. Daar moet je je wel van bewust zijn.

Tenzij je nooit geen kinderen wilt natuurlijk, dan is mijn bovenstaande verhaal niet van toepassing en is het lang leve de lol. Behalve dan het stukje over je begeerlijkheid voor een vaste relatie.

Geniet maar doe het met mate en stop op tijd is dus het advies :)
  woensdag 11 april 2018 @ 20:32:44 #54
463917 Buurtzwaan
Houdt van de polder
pi_178455659
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op woensdag 11 april 2018 16:53 schreef matigeuser het volgende:

En houd er ook rekening mee dat jij niet meer zo begeerlijk bent op je 31e als op je 24e. Dus kun je op dat moment nog wel de man krijgen waarmee jij het huisje-boompje-beestje wilt?

Wat een onzin wordt er hier toch op Fok altijd over 30-jarige vrouwen gespuid, alsof je leven als vrouw dan meteen voorbij is zodra je dat magische getal hebt bereikt. Veel relaties ontstaan pas op die leeftijd, omdat mensen serieuzer zijn dan toen ze twintig waren. Ook is het niet zo dat je in de periode 30-40 moeite hebt met kinderen krijgen. Verminderde vruchtbaarheid in die leeftijd betekent niet meteen dat het al snel een onmogelijke taak wordt.
pi_178457243
quote:
0s.gif Op dinsdag 10 april 2018 17:50 schreef Stephanie24 het volgende:
Sinds een paar weken baal ik ineens enorm van hoe mijn leventje nu is.

Ik ben 24 jaar en heb het in principe prima voor elkaar. Ik woon op kamers in één van de grote steden, ik ben bezig met mijn master, heb daarnaast ook een leuke baan. Ik zie er goed uit, genoeg vrienden en vriendinnen, leuke hobby's en nog steeds wel het studentenleventje.

Toch merk ik dat ik een bepaalde 'druk' van de maatschappij ervaar om mijn niet serieuze studentikoze leventje in te ruilen voor een wat meer gesetteld leven. Iedereen om mij heen gaat samenwonen, koopt een huis of krijgt een kind.

Zelf vind ik het in principe prima om nu nog even vrijgezel te zijn, maar het lijkt wel alsof ik de enige vrijgezelle 24 jarige dame over ben. Ik weet wel dat dit helemaal niet het geval is, maar het voelt alsof mijn leven niet de richting opgaat waarin het moet opgaan: een serieuze relatie, settelen, serieuze kinderplannen, goede baan, noem maar op.

Het stomme is dat het puur de druk is die anderen op mij leggen, en het feit dat ik mezelf met alles en iedereen vergelijk, dan dat ik dit zelf heel graag nu al wil. Ik vind het ook prima om tegen mijn 30e mijn partner tegen te komen en dan pas te settelen en aan kinderen te beginnen.

Ik heb ook een best tijdrovende hobby waar ik graag verder mee wil gaan (acteren) en ik heb regelmatig in binnen en buitenland audities, speel in toneelgroepen, noem maar op. Super leuk, alleen sinds kort denk ik: Stephanie, kom op. Je moet je even op de serieuze dingen gaan focussen in plaats van als de flierefluiter maar wat doen. Denk aan je toekomst! Die acteerdingen kosten me namelijk ook best veel geld en tijd, en heeft er al voor gezorgd dat ik m'n master in deeltijd moet gaan doen i.p.v. fulltime.

Mijn leven voelt een beetje kinderachtig ten opzichte van het leven van veel andere 24 en 25 jarigen. En daar wil ik graag vanaf, maar ik weet niet zo goed hoe. Ik moet mezelf echt minder aantrekken van wat de maatschappij van mij vindt, en me meer focussen op mezelf en mijn eigen geluk.

Maar HOE doe ik dat?
Misschien hink je nu teveel op twee gedachten? Aan één kant je master, aan de andere kant het acteren. Misschien voelt het beter om je focus eerst even op één ding te houden? Bijvoorbeeld eerst je master zo goed mogelijk afmaken. En dan, als een soort beloning na al dat studeren, een jaar vol op acteren richten, om te kijken hoe ver je echt kan komen daarmee? Dan hoef je niet zo met prioriteiten te kloten en heb je dat acteerjaar echt verdiend als het ware.

Ok, wat je mastercarriere betreft kan het voordeliger zijn om meteen door te stomen en ervaring in het veld op te doen. Aan de andere kant kun je straks ook eerlijk antwoorden dat je na het studeren eerst de wijde wereld in wilde en nu klaar bent om je vast te bijten in deze job.
Verder kun je misschien ook makkelijker socializen met de bijpassende luitjes, waardoor je misschien ook minder druk ervaart. Je zit dan immers toch meer in hetzelfde schuitje, dan met je vrienden die er niet in zitten. Plus, het netwerkt vast wat makkelijker qua acteerwerk als je niet part-time ook nog even die master moet afmaken.

En verder hoor je over een tijdje je vrienden en vriendinnen vanzelf wel mekkeren over hun bij nader inzien ook niet geheel perfecte leventje. Die sleur van werk en seks (voor zover nog aanwezig), huilbaby's, niet meer zomaar kunnen gaan en staan waar je wil enzo. En dan is jouw leven ineens een stuk begrijpelijker. Benijdbaar zelfs.
pi_178457429
Die zogenoemde druk van de maatschappij wordt tegenwoordig ook wel eens Force of Average genoemd hier en daar. Mensen kiezen er in bijna alle gevallen voor om een matig leven te lijden om zo te voldoen aan hetgeen de maatschappij zogenaamd van hun verwacht, huisje-boompje-beestje.

Het fraaie van de mensheid is dat we dan ook nog anderen gaan proberen beinvloeden om net zo matig als onszelf te leven, zodat niemand er bovenuit schiet.

Zag er dit weekend nog een paar mooie voorbeelden van: met het mooie weer van de afgelopen dagen staat heel m'n social media vol met foto's van dezelfde mensen op altijd dezelfde terrasjes met allemaal dezelfde gare spreuken over hoe mooi het leven wel niet is als je er maar van geniet.

Goed dat je je op jezelf blijft richten. Onthoud altijd dat alleen JIJ degene bent die richting en sturing kan geven aan JOU leven. Laat daar niemand tussen komen, alleen dan kun je gelukkig worden. :)
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')