abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
  zondag 8 april 2018 @ 21:54:26 #1
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_178396455
registreer om deze reclame te verbergen
KamNEjk.jpg

Welkom in het centrale topic van "Depressie & Angst".

n6fhfRt.jpg
quote:
Depressie
Iemand met een depressie heeft last van een hevige neerslachtigheid.

Die neerslachtigheid klaart niet na een paar dagen vanzelf op, maar duurt minimaal twee weken. Depressie moet niet verward worden met 'gewone' neerslachtigheid die iedereen wel eens heeft. Bij een depressie is deze heviger en tast het dagelijks functioneren aan.

Bron: http://www.trimbos.nl/onderwerpen/psychische-gezondheid/depressie
85JDtJd.jpg
quote:
Angststoornissen
Angststoornissen zijn in de psychiatrie de meest voorkomende aandoeningen. Sommige van deze aandoeningen worden fobie genoemd. Het gemeenschappelijke kenmerk van angststoornissen, is dat er sprake is van angst. Mensen kunnen zo angstig zijn dat het hun leven ontregelt.

Wanneer spreken we van een angststoornis?

Angst is een gevoel dat optreedt bij dreigend gevaar. De emotie ontstaat als het welzijn van een persoon direct wordt bedreigd, maar ook als een persoon een situatie als bedreigend ervaart. Als een angst geen reële grond heeft en de betrokken persoon er sociale of beroepsmatige problemen door ondervindt, is er sprake van een stoornis.

In het diagnostisch classificatiesysteem DSM-IV worden de volgende angststoornissen onderscheiden:

Paniekstoornis met of zonder agorafobie
Sociale fobie of angststoornis
Specifieke of enkelvoudige fobie
Obsessief-compulsieve stoornis of dwangstoornis
Gegeneraliseerde angststoornis
Posttraumatische stress-stoornis
Hypochondrie
Angststoornis door een lichamelijke aandoening
Acute stressstoornis
Angststoornis door alcohol of drugs

Voor de Multidisciplinaire Richtlijn Angststoornissen is de indeling van de DSM-IV als uitgangspunt genomen. Van de onderscheiden angststoornissen zijn de volgende aandoeningen opgenomen in de richtlijnen:

Paniekstoornis met en zonder agorafobie
Sociale fobie
Specifieke fobie
Obsessief-compulsieve stoornis
Gegeneraliseerde angststoornis
Posttraumatische stress-stoornis
quote:
In het diagnostisch classificatiesysteem DSM-5 zijn de angststoornissen zoals ze in het DSM-IV vermeld werden, opgesplitst in drie categorieën:
1) de angststoornissen
2) de obsessieve-compulsieve en verwante stoornissen (ocgs)
3) de trauma- en stressorgerelateerde stoornissen

Angststoornissen in het DSM-5:
Paniekstoornis
Agorafobie
Specifieke fobie
Sociale angststoornis
Gegeneraliseerde angststoornis
Separatieangststoornis
Selectief mutisme
Angststoornis door een middel of medicatie
Angststoornis door een andere medische aandoening
angststoornis (niet anders omschreven)

Obsessieve-compulsieve en verwante stoornissen
Obsessieve-compulsieve stoornis (OCD)
Stoornis in de lichaamsbeleving
Hoarding (het dwangmatig verzamelen van dingen)
Trichotillomanie (het regelmatig uittrekken van het eigen haar)
Excoriation disorder/Dermatillomanie (het regelmatig pulken aan de eigen huid)

Trauma- en stressorgerelateerde stoornissen
Reactieve hechtingsstoornis
Ontremde sociale engagementstoornis
Posttraumatische stressstoornis
Acute stressstoornis
Aanpassingsstoornissen
fWZ85MS.jpg
quote:
FOK! heeft nu ook zijn eigen IRC-kanaal voor de mensen in "Depressie & Angst". Hier kunnen we gezellig chatten/ tips geven en het met elkaar erover hebben.

Indien jij ook gezellig mee wilt praten met ons kun je ons bereiken via de volgende link:

http://irc.fok.nl/

En dan in principe

/join #dna

Heb je vragen omtrent IRC?
PM de volgende users:
zomertje
RBWO
4jPcvAU.jpg
quote:
positive-attitude-quote.jpg
quote-about-you-are-so-much-stronger-than-you-think.png
  zondag 8 april 2018 @ 21:55:48 #2
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_178396478
Kopietje van de laatste post:

quote:
0s.gif Op zondag 8 april 2018 18:47 schreef Nijna het volgende:

[..]

Ja... van die een halve meter boven de grond zwevende types.
Doe mij maar liever beide benen op de grond ;).
Vorig weekend was echt waardeloos. Maar ik geloof dat ik echt regelmatig zou moeten wandelen, want van de week heb ik mezelf weer naar buiten gesleept en sindsdien lijkt het wel weer wat beter te gaan...
Ik krijg ook meestal wel energie van buiten zijn. Wandelen of fietsen, zeker nu met t mooie weer krijg ik daar een fijne boost van.
pi_178397187
Heeft iemand hier misschien te maken gehad met een opname naar aanleiding van depressieve klachten?
pi_178397216
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op zondag 8 april 2018 22:36 schreef aeque het volgende:
Heeft iemand hier misschien te maken gehad met een opname naar aanleiding van depressieve klachten?
Meld
(meerdere malen en meestal gedwongen).
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_178397232
quote:
0s.gif Op zondag 8 april 2018 22:37 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Meld
(meerdere malen en meestal gedwongen).
Maar ook vrijwillig dus? Heb je er wat aan gehad of viel dat uiteindelijk tegen?
pi_178397296
quote:
0s.gif Op zondag 8 april 2018 22:38 schreef aeque het volgende:

[..]

Maar ook vrijwillig dus? Heb je er wat aan gehad of viel dat uiteindelijk tegen?
Ik ben best vaak opgenomen geweest (zo vaak dat ik de tel kwijt ben. Ergens rond de twaalf keer, twee keer voor PTSS, en de rest voor de psychoses en stemming) en het heeft mij altijd wel goed geholpen. Zonder die opnames zou ik nu dit bericht niet meer getypt hebben. Ik heb wel gemerkt dat wat jijzelf in de opname stopt, krijg je terug. Je moet echt bewust zelf gesprekken voeren met de verpleging, zelf aangeven wat er speelt. Ondanks dat je bent opgenomen kunnen ze natuurlijk je gedachten niet lezen ;)

De vrijwillige opnames waren heel prettig voor mij. Alleen ik heb twee weken op een behandelafdeling voor stemming gezeten. Dat was niet geschikt voor mij (bipolair, maar ook schizofreen en PTSS en eetstoornis) omdat de problemen te complex waren. Dus ik beland altijd op de gesloten crisis of op de intensive care.

Als je meer wil weten, tips wil of je hart luchten, schiet me aan!
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_178397984
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op zondag 8 april 2018 22:42 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Ik ben best vaak opgenomen geweest (zo vaak dat ik de tel kwijt ben. Ergens rond de twaalf keer, twee keer voor PTSS, en de rest voor de psychoses en stemming) en het heeft mij altijd wel goed geholpen. Zonder die opnames zou ik nu dit bericht niet meer getypt hebben. Ik heb wel gemerkt dat wat jijzelf in de opname stopt, krijg je terug. Je moet echt bewust zelf gesprekken voeren met de verpleging, zelf aangeven wat er speelt. Ondanks dat je bent opgenomen kunnen ze natuurlijk je gedachten niet lezen ;)

De vrijwillige opnames waren heel prettig voor mij. Alleen ik heb twee weken op een behandelafdeling voor stemming gezeten. Dat was niet geschikt voor mij (bipolair, maar ook schizofreen en PTSS en eetstoornis) omdat de problemen te complex waren. Dus ik beland altijd op de gesloten crisis of op de intensive care.

Als je meer wil weten, tips wil of je hart luchten, schiet me aan!
Het is lastig om te vragen omdat ik het zelf ook allemaal niet meer zo goed weet. :')

Ik loop ook pas weer 2 weken bij mijn psycholoog voor de depressie dus misschien is het nog wat vroeg om aan andere dingen te denken. Maar ik merk dat het momenteel ontzettend in de weg zit van mijn therapie voor angst. Terwijl die therapie juist zo goed helpt als ik geen last heb van de somberheid.
  zondag 8 april 2018 @ 23:42:19 #8
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_178398260
quote:
0s.gif Op zondag 8 april 2018 22:36 schreef aeque het volgende:
Heeft iemand hier misschien te maken gehad met een opname naar aanleiding van depressieve klachten?
Ja.

Was een vrijwillige opname, maar bij mij ging het om concrete plannen en had ook eigenlijk de knoop al doorgehakt.

Ik heb er wel wat aan gehad, maar dat lag denk ik meer aan dat ik tijdens m'n opname iemand leerde kennen waarmee ik daarna een tijdje ging :@
Die 6 weken hebben me er uiteindelijk doorheen gesleept, want m'n (vrijwillige) opnameduur was eigenlijk te kort.
Ik was het spoor bijster en was eigenlijk gewoon niet goed in staat weloverwogen beslissingen te nemen.

Tegenwoordig doen ze wel moeilijker met vrijwillige opname, een 2e poging mezelf vrijwillig te laten opnemen strandde (zelfs m'n HA was voor, maar m'n toenmalige hoofdbehandelaars wilden niet echt meewerken).
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_178403015
quote:
0s.gif Op zondag 8 april 2018 23:42 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Ja.

Was een vrijwillige opname, maar bij mij ging het om concrete plannen en had ook eigenlijk de knoop al doorgehakt.

Ik heb er wel wat aan gehad, maar dat lag denk ik meer aan dat ik tijdens m'n opname iemand leerde kennen waarmee ik daarna een tijdje ging :@
Die 6 weken hebben me er uiteindelijk doorheen gesleept, want m'n (vrijwillige) opnameduur was eigenlijk te kort.
Ik was het spoor bijster en was eigenlijk gewoon niet goed in staat weloverwogen beslissingen te nemen.

Tegenwoordig doen ze wel moeilijker met vrijwillige opname, een 2e poging mezelf vrijwillig te laten opnemen strandde (zelfs m'n HA was voor, maar m'n toenmalige hoofdbehandelaars wilden niet echt meewerken).
Waarom wordt daar moeilijker over gedaan?
pi_178403401
quote:
1s.gif Op maandag 9 april 2018 10:57 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Waarom wordt daar moeilijker over gedaan?
Misbruik, kosten. Mensen misbruiken dit soort dingen ook, alleen voor eigen winst.
Juist.
pi_178404930
Centraal gezet ^O^.
“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
  maandag 9 april 2018 @ 13:02:12 #12
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_178405582
quote:
1s.gif Op maandag 9 april 2018 10:57 schreef Melancholia_war het volgende:

[..]

Waarom wordt daar moeilijker over gedaan?
Gewoon wegbezuinigd.
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 11:19 schreef Emisys het volgende:

[..]

Misbruik, kosten. Mensen misbruiken dit soort dingen ook, alleen voor eigen winst.
Laat ze dat dan strafbaar maken of zo, nu zijn (vooral de meer complexe) psychiatrisch patiënten hier de dupe van.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  maandag 9 april 2018 @ 13:51:26 #13
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_178406375
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 12:35 schreef Samzz het volgende:
Centraal gezet ^O^.
Dank je!
Kan ik dat een volgende keer zelf, of moet ik je een seintje geven daarvoor?
pi_178407057
Jongens, ik heb even een vraag over hoe psychologen 'horen' te doen. Vriend is vandaag voor de derde keer geweest. Hij kreeg huiswerk mee om leuke dingen op te schrijven als deel van CTG en heeft toen al aangegeven dat hij dat enorm moeilijk vindt en niet weet of dat lukt. Vandaag was hij terug met maar één dag die hij had bijgehouden en de psycholoog heeft (volgens mij vriend) gezegd van tja, wat doe je hier dan, ik ben gefrustreerd en verwacht dat dit niets gaat worden zo. Waarom doe je niet gewoon wat ik zeg en je wil blijkbaar niet beter worden. Daarna heeft hij aan het einde nog aangegeven dat vriend echt niet perse terug hoefde te komen als ie geen zin had. Sfeer was bozig en hij voelde zich niet begrepen. Nou, vriend is nu nogal down en heeft iets van zie je kan net zo goed stoppen met bestaan. Ik kan me niet voorstellen dat mensen zo doen? Is dit een soort van normale grens van de psych of moeten we met spoed opzoek naar een ander?
Ben zelf nogal van slag, deze week was zwaar en ben bang dat het na dit alleen maar erger gaat worden en weet gewoon niet meer waar we heen kunnen.
pi_178408108
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 14:33 schreef Koettie het volgende:
Jongens, ik heb even een vraag over hoe psychologen 'horen' te doen. Vriend is vandaag voor de derde keer geweest. Hij kreeg huiswerk mee om leuke dingen op te schrijven als deel van CTG en heeft toen al aangegeven dat hij dat enorm moeilijk vindt en niet weet of dat lukt. Vandaag was hij terug met maar één dag die hij had bijgehouden en de psycholoog heeft (volgens mij vriend) gezegd van tja, wat doe je hier dan, ik ben gefrustreerd en verwacht dat dit niets gaat worden zo. Waarom doe je niet gewoon wat ik zeg en je wil blijkbaar niet beter worden. Daarna heeft hij aan het einde nog aangegeven dat vriend echt niet perse terug hoefde te komen als ie geen zin had. Sfeer was bozig en hij voelde zich niet begrepen. Nou, vriend is nu nogal down en heeft iets van zie je kan net zo goed stoppen met bestaan. Ik kan me niet voorstellen dat mensen zo doen? Is dit een soort van normale grens van de psych of moeten we met spoed opzoek naar een ander?
Ben zelf nogal van slag, deze week was zwaar en ben bang dat het na dit alleen maar erger gaat worden en weet gewoon niet meer waar we heen kunnen.
Loopt hij bij een eerstelijns psycholoog of tweedelijns/gespecialiseerde? Daar zit in mijn ervaring namelijk nogal een groot verschil met hoe ze met je om gaan. Als het een eerstelijns is zou ik sowieso aanraden om daar niet eens meer de moeite voor te nemen en direct aan de huisarts vragen om een verwijzing naar een tweedelijns te regelen.

Ik vind het lastig om te oordelen of dit normaal is of niet, want ik snap beide kanten. Ze laten hem niet voor niks het huiswerk doen, heeft hij er moeite mee dan is dat nog tot daar aan toe. Maar als het een geval is van geen zin in en vermijdend gedraag, dan houdt het wel een beetje op. Maar wij en ook jij zo te lezen, weten niet wat er exact gezegd is.
Ze gaan hem geen kant en klare oplossing geven want die zijn er niet. Therapie is zelf moeite doen om beter te worden.
  maandag 9 april 2018 @ 16:07:59 #16
47102 Elvi
Omelette du fromage.
pi_178408724
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 14:33 schreef Koettie het volgende:
Jongens, ik heb even een vraag over hoe psychologen 'horen' te doen. Vriend is vandaag voor de derde keer geweest. Hij kreeg huiswerk mee om leuke dingen op te schrijven als deel van CTG en heeft toen al aangegeven dat hij dat enorm moeilijk vindt en niet weet of dat lukt. Vandaag was hij terug met maar één dag die hij had bijgehouden en de psycholoog heeft (volgens mij vriend) gezegd van tja, wat doe je hier dan, ik ben gefrustreerd en verwacht dat dit niets gaat worden zo. Waarom doe je niet gewoon wat ik zeg en je wil blijkbaar niet beter worden. Daarna heeft hij aan het einde nog aangegeven dat vriend echt niet perse terug hoefde te komen als ie geen zin had. Sfeer was bozig en hij voelde zich niet begrepen. Nou, vriend is nu nogal down en heeft iets van zie je kan net zo goed stoppen met bestaan. Ik kan me niet voorstellen dat mensen zo doen? Is dit een soort van normale grens van de psych of moeten we met spoed opzoek naar een ander?
Ben zelf nogal van slag, deze week was zwaar en ben bang dat het na dit alleen maar erger gaat worden en weet gewoon niet meer waar we heen kunnen.
Er zijn 2 opties:
1: de psycholoog had zelf een slechte dag en reageerde dit af op je vriend
2: de psycholoog heeft de confronterende / provocatieve stijl op je vriend uitgeprobeerd en dat is niet goed gevallen. Vaak gebruiken ze dit om een doorbraak te forceren of als ze merken dat iemand regelmatig laat zien dat hij/zij geen energie in de therapie stopt.

Dus met spoed op zoek naar een ander: mwa. Ik zou wel kijken of jullie eventueel met zn 2-en een afspraak kunnen maken om dit uit te vogelen; welke van de 2 opties is het en wat gaan jullie doen om het vertrouwen weer terug te krijgen. Mocht dat op de korte termijn niet lukken dan zou ik een klacht indienen. De psycholoog heeft sowieso de situatie verkeerd ingeschat.
| influencer | levenskunstenaar | inspirator | disruptor | levensgenieter | optiedenker | change designer |
pi_178409530
Het is een eerstelijns. We zijn bij de huisarts geweest eind jan en die verwees naar een psycholoog met specialisatie in autisme. Die hadden alleen geen specialist meer dus moesten we maar ff naar psyq. Die had een wachttijd van 14 weken en die hij nu heeft geen, want het gaat slecht en hij moest ergens terecht. Het is geen geval van geen zin maar paniek en onmacht. Hij heeft bijv nooit een opleiding afgemaakt omdat oa het huiswerk deel te lastig was. Lastig om te begrijpen en lastig om zich ertoe te zetten. Zelfs bijv een sollicitatiebrief, zobder druk van buitenaf is een paniekmoment en angst dat het toch een kut brief is.
Mee naar een afspraak wil ik graag maar wil deze psycholoog niet, hij vindt het onnodig en onhandig.

Dat er niet getrokken kan worden aan een dood paard snap ik maar volgens mij mist hij de ernst. Ik ben al blij als hij drie keer per week gaat douchen en voor zichzelf een pizza opwarmt als ik niet thuis eet, ipv niet eten. Het is geen kwestie van niet willen maar een kwestie van complete onmacht en met z'n handen in het haar zitten. En ik weet echt niet meer wat ik ermee moet inmiddels. De huisarts werkt en denkt niet mee, die zegt ga lekker ff sporten joh en op tijd slapen terwijl hij net vertelt dat hij dood wil.

Sorry, lekker chaotisch verhaal maar zo voelt het ook.
pi_178411908
Bij zo weinig productiviteit heb je volgens mij zo'n verlammende depressie dat je helemaal geen specialist in autisme nodig. Dan moet je gewoon een psycholoog die met depressie dealt, beschikbaar is en met wie het klikt.

Neem het heft in eigen hand, google de vrijgevestigde specialisten in jouw regio, bel ze, leg de situatie voor en kijk wat ze zeggen.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
pi_178411922
Wat is je regio trouwens?
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
pi_178411964
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 16:48 schreef Koettie het volgende:
Het is een eerstelijns. We zijn bij de huisarts geweest eind jan en die verwees naar een psycholoog met specialisatie in autisme. Die hadden alleen geen specialist meer dus moesten we maar ff naar psyq. Die had een wachttijd van 14 weken en die hij nu heeft geen, want het gaat slecht en hij moest ergens terecht. Het is geen geval van geen zin maar paniek en onmacht. Hij heeft bijv nooit een opleiding afgemaakt omdat oa het huiswerk deel te lastig was. Lastig om te begrijpen en lastig om zich ertoe te zetten. Zelfs bijv een sollicitatiebrief, zobder druk van buitenaf is een paniekmoment en angst dat het toch een kut brief is.
Mee naar een afspraak wil ik graag maar wil deze psycholoog niet, hij vindt het onnodig en onhandig.

Dat er niet getrokken kan worden aan een dood paard snap ik maar volgens mij mist hij de ernst. Ik ben al blij als hij drie keer per week gaat douchen en voor zichzelf een pizza opwarmt als ik niet thuis eet, ipv niet eten. Het is geen kwestie van niet willen maar een kwestie van complete onmacht en met z'n handen in het haar zitten. En ik weet echt niet meer wat ik ermee moet inmiddels. De huisarts werkt en denkt niet mee, die zegt ga lekker ff sporten joh en op tijd slapen terwijl hij net vertelt dat hij dood wil.

Sorry, lekker chaotisch verhaal maar zo voelt het ook.
En zie hier de reden waarom er bij PsyQ een wachttijd van 14 weken is en bij de eerstelijns niet. ;)
Dat hij even ergens terecht moet snap ik, maar neemt niet weg dat hij blijkbaar daar niet de juiste hulp krijgt. Is er überhaupt al wel een diagnose gesteld? Want een huisarts die je direct naar een psycholoog met autisme stuurt lijkt mij ook niet helemaal de bedoeling.

De klachten komen voor zover ik het nu lees nogal overeen met wat ik zelf meemaak. En inderdaad het is diep van binnen geen kwestie van niet willen, maar aan de oppervlakte wel. Want het lukt toch niet, ik kan het niet, het heeft allemaal geen zin, ik ben niet boeiend genoeg, etc. dus het zal allemaal wel. Lekker in bed liggen en wat er in de boze buitenwereld gebeurd zal allemaal wel.

Ik zou er toch achteraan gaan dat de huisarts of psycholoog een verwijzing gaat geven voor de gespecialiseerde GGZ (PsyQ of andere instanties) zodat ze daar kunnen kijken wat er allemaal speelt en wat het beste behandelplan is. In de tussentijd zou ik hem dan alsnog naar de psycholoog laten gaan, of als dat niet meer kan dan, naar de POH-GGZ. Zodat er in ieder geval een professioneel iemand hem in de gaten kan houden en hij daar wekelijks zijn ei kwijt kan.
pi_178412004
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 18:44 schreef aeque het volgende:

[..]

En zie hier de reden waarom er bij PsyQ een wachttijd van 14 weken is en bij de eerstelijns niet. ;)
Dat hij even ergens terecht moet snap ik, maar neemt niet weg dat hij blijkbaar daar niet de juiste hulp krijgt. Is er überhaupt al wel een diagnose gesteld? Want een huisarts die je direct naar een psycholoog met autisme stuurt lijkt mij ook niet helemaal de bedoeling.

De klachten komen voor zover ik het nu lees nogal overeen met wat ik zelf meemaak. En inderdaad het is diep van binnen geen kwestie van niet willen, maar aan de oppervlakte wel. Want het lukt toch niet, ik kan het niet, het heeft allemaal geen zin, ik ben niet boeiend genoeg, etc. dus het zal allemaal wel. Lekker in bed liggen en wat er in de boze buitenwereld gebeurd zal allemaal wel.

Ik zou er toch achteraan gaan dat de huisarts of psycholoog een verwijzing gaat geven voor de gespecialiseerde GGZ (PsyQ of andere instanties) zodat ze daar kunnen kijken wat er allemaal speelt en wat het beste behandelplan is. In de tussentijd zou ik hem dan alsnog naar de psycholoog laten gaan, of als dat niet meer kan dan, naar de POH-GGZ. Zodat er in ieder geval een professioneel iemand hem in de gaten kan houden en hij daar wekelijks zijn ei kwijt kan.
Begrijp ik je goed, dat je de psyq-s ed boven de vrijgevestigde of kleine praktijken plaatst in de kwaliteitsrangorde?
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
pi_178412074
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 18:42 schreef DancingPhoebe het volgende:
Bij zo weinig productiviteit heb je volgens mij zo'n verlammende depressie dat je helemaal geen specialist in autisme nodig. Dan moet je gewoon een psycholoog die met depressie dealt, beschikbaar is en met wie het klikt.

Neem het heft in eigen hand, google de vrijgevestigde specialisten in jouw regio, bel ze, leg de situatie voor en kijk wat ze zeggen.
Haarlem eo. En bellen al gedaan, er zijn overal giga wachtrijen. Logisch maarja, zes weken zonder is gewoon te lang op dit moment.
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 18:44 schreef aeque het volgende:

[..]

En zie hier de reden waarom er bij PsyQ een wachttijd van 14 weken is en bij de eerstelijns niet. ;)
Dat hij even ergens terecht moet snap ik, maar neemt niet weg dat hij blijkbaar daar niet de juiste hulp krijgt. Is er überhaupt al wel een diagnose gesteld? Want een huisarts die je direct naar een psycholoog met autisme stuurt lijkt mij ook niet helemaal de bedoeling.

De klachten komen voor zover ik het nu lees nogal overeen met wat ik zelf meemaak. En inderdaad het is diep van binnen geen kwestie van niet willen, maar aan de oppervlakte wel. Want het lukt toch niet, ik kan het niet, het heeft allemaal geen zin, ik ben niet boeiend genoeg, etc. dus het zal allemaal wel. Lekker in bed liggen en wat er in de boze buitenwereld gebeurd zal allemaal wel.

Ik zou er toch achteraan gaan dat de huisarts of psycholoog een verwijzing gaat geven voor de gespecialiseerde GGZ (PsyQ of andere instanties) zodat ze daar kunnen kijken wat er allemaal speelt en wat het beste behandelplan is. In de tussentijd zou ik hem dan alsnog naar de psycholoog laten gaan, of als dat niet meer kan dan, naar de POH-GGZ. Zodat er in ieder geval een professioneel iemand hem in de gaten kan houden en hij daar wekelijks zijn ei kwijt kan.
Die huisarts denkt ook niet met ons mee. Tenminste, voel me echt helemaal niet gesteund what so ever. De POH is die psych bij de huisarts toch? Daar is hij vorige keer geweest en die vrouw was constant te laat, trok verkeerde conclusies en was regelmatig haar papieren kwijt..

Bij Psyq zijn we ook eerder geweest en eigenlijk ook niet zo tevreden over, die pakte echt nul door en toen hij eenmaal niet meer dood wilde was het nou je wil niet meer dood, we sluiten het af doeiiii. Terwijl er nooit eens verder gekeken wordt naar de onderliggende dingen.

Weet nu niet wat handig is, huisarts weer bellen? Of zelf PsyQ benaderen, met een doorverwijzing naar een compleet andere instantie die dus al 'ingezet' is bij zijn huidige psych (geen idee of dat kan/mag). Of nog een andere zoeken maar weet niet waar ik moet zoeken, de wachtrijen zijn op z'n kortst 6/8 weken.

De diagnose van de psych nu is een milde depressie.
pi_178412080
quote:
1s.gif Op maandag 9 april 2018 18:46 schreef DancingPhoebe het volgende:

[..]

Begrijp ik je goed, dat je de psyq-s ed boven de vrijgevestigde of kleine praktijken plaatst in de kwaliteitsrangorde?
Vrijgevestigde of kleine gespecialiseerde GGZ praktijken zijn er niet meer zoveel. Dus ja in dat geval wel.
Maar het gaat er niet om of het een grote instelling is, het gaat erom dat het gespecialiseerde GGZ is en geen eerstelijns.
pi_178412181
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 18:44 schreef aeque het volgende:

[..]

De klachten komen voor zover ik het nu lees nogal overeen met wat ik zelf meemaak. En inderdaad het is diep van binnen geen kwestie van niet willen, maar aan de oppervlakte wel. Want het lukt toch niet, ik kan het niet, het heeft allemaal geen zin, ik ben niet boeiend genoeg, etc. dus het zal allemaal wel. Lekker in bed liggen en wat er in de boze buitenwereld gebeurd zal allemaal wel.

Ja, herkenbaar. En zooo zwaar, voor jou, voor hem en voor degene die dichtbij je staan. Hij doet mega z'n best, werkt nog 30 uur per week en dat redt hij nog echt net en dan zegt zo'n vent "Je probeert het niet". Het is bijna alsof hij aan z'n vingertoppen aan de rand van een razijn hangt en iemand zegt pff je wil niet genoeg omhoog joh.
  maandag 9 april 2018 @ 18:58:33 #25
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_178412282
Ik heb zelf ervaring met een depressieve partner. Ik heb m stukje bij beetje zien afglijden en dat vond ik erg zwaar.

Hij ging ook naar een psycholoog maar het leek niet aan te komen. Hoe cru ook, ik had het idee dat zolang hij in zijn situatie kon blijven bestaan en niet noodgedwongen de confrontatie aanhoefde, hij dit ten koste van heel veel bleef vermijden.

Uiteindelijk is onze relatie eraan onderdoor gegaan, ik trok het niet meer. Hij is uiteindelijk weer bij zijn ouders beland waar zijn vader hem aan het werk heeft gezet. De optie was op straat of werken en hoewel dat best hard is, is hij gaan werken.

Hij schijnt niet echt meer de oude vrolijke vent van vroeger te zijn geworden, heeft ook geen psychische hulp meer gezocht. Maar hij heeft zijn leven redelijk op orde.

Moraal van het verhaal: ik zeg niet dat dit ook op jouw vriend slaat, maar soms kan het helpen om iemand heel heel duidelijk te maken dat niets doen einde oefening is.
pi_178412337
Oh, dat weet hij. Hij is 2,5 jaar geleden ook (Zwaar) depressief geweest en toen heb ik ook gezegd tot hier en niet verder. Hij is toen in therapie gegaan en nu uit zichzelf naar de huisarts gegaan en is ook heel open over hoe hij zich voelt en waar hij tegenaan loopt, wat hij vorige keer niet deed. Uitmaken is helemaal niet aan de orde.
pi_178412490
Kan me ook voorstellen dat je partner niet de waarheid vertelt, je mag er niet bij, de psych is de boeman etc.

Maar misschien heeft de psych juist de vinger op de zere plek gelegd en is je vriend zich daarvan bewust en gaat hij liever de confrontatie met de psych (en daarmee dus zichzelf) uit de weg.

Wil niet betekenen dat hij kiest om depressief te blijven, maar jezelf blootleggen is niet niets.

Naar het zwembad gaan is niet zo moeilijk, maar eenmaal op de hoge duikplank is het allemaal een stuk enger ;)
a great future doesn't require a great past
pi_178412700
Nee hoor. Ik woon al jaren samen met deze vent en dat is niet het geval. Bij zijn vorige ging ik ook wel eens mee, op zijn initiatief en hij vroeg al voor zijn eerste afspraak of ik mee ging als dat kon. Dus dat is niet het geval. De psych heeft zeker de vinger op de zere plek, namelijk het huiswerk doen. (Bijna klein trauma, ivm niet afgemaakte opleidingen) Boos worden en zeggen dat ze volgende keer dan maar lekker niets gaan doen en de afspraak een week uitstellen lijkt mij alleen niet zo'n handige stap.
  maandag 9 april 2018 @ 19:21:16 #29
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_178412745
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 19:01 schreef Koettie het volgende:
Oh, dat weet hij. Hij is 2,5 jaar geleden ook (Zwaar) depressief geweest en toen heb ik ook gezegd tot hier en niet verder. Hij is toen in therapie gegaan en nu uit zichzelf naar de huisarts gegaan en is ook heel open over hoe hij zich voelt en waar hij tegenaan loopt, wat hij vorige keer niet deed. Uitmaken is helemaal niet aan de orde.
Ik doel ook niet op uitmaken. Eerder op als het erop lijkt dat hij de confrontatie met zijn depressie vermijdt, het kan helpen een keer streng te zijn in plaats van er alle ruimte voor te geven.

Ondanks dat een depressie heel naar is, is het ook heel erg veilig omdat het bekend terrein is.

Als je je depressie met hulp wil oplissen zul je ook moeten uitzoeken waar het vandaan komt en kijken wat je kan doen. Je moet zelf in actie komen en dat is niet makkelijk. Je neemt de verantwoordelijkheid voor je eigen geluk weer op je door dit aan te gaan, en dat kan je leven enorm veel fijner maken. Maar ook neem je het risico op fouten maken en falen.

Als je dat laatste lastig vind, kan het soms veiliger en gemakkelijker zijn om die verantwoordelijkheid niet te nemen en dan maar depressief te blijven.
pi_178412818
quote:
1s.gif Op maandag 9 april 2018 19:21 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Ik doel ook niet op uitmaken. Eerder op als het erop lijkt dat hij de confrontatie met zijn depressie vermijdt, het kan helpen een keer streng te zijn in plaats van er alle ruimte voor te geven.

Ondanks dat een depressie heel naar is, is het ook heel erg veilig omdat het bekend terrein is.

Als je je depressie met hulp wil oplissen zul je ook moeten uitzoeken waar het vandaan komt en kijken wat je kan doen. Je moet zelf in actie komen en dat is niet makkelijk. Je neemt de verantwoordelijkheid voor je eigen geluk weer op je door dit aan te gaan, en dat kan je leven enorm veel fijner maken. Maar ook neem je het risico op fouten maken en falen.

Als je dat laatste lastig vind, kan het soms veiliger en gemakkelijker zijn om die verantwoordelijkheid niet te nemen en dan maar depressief te blijven.
Hij wil het ook oplossen en dat ligt juist in het verleden, oa niet afgemaakte opleidingen, faalangst, niet weten wat hij verder moet doen in het leven. Dat vermijdt hij niet. Hij heeft het er over gehad bij psyq, bij de huisarts en nu ook. Dus het is niet dat hij er niet aan wil werken of de confrontatie niet aan wil. De vorige keer, bij psyq is het daar amper over gegaan en gaven ze aan nou het gaat beter, succes en je moet nog 6 maanden pillen slikken. De psych nu is er nog niet heel veel op ingegaan want was z'n 3e sessie en over 2 weken dus pas z'n 4e .
pi_178412986
Met alle respect, maar wat let je vriend als hij een bloknoot op tafel legt (desnoods een beetje verstopt) waarbij hij 3x per dag (1x per dagdeel) opschrijft wat hij gedaan heeft..
Na 7 dagen heeft die dan minstens 21 regels en omschrijving van die dagen.

Trauma's zijn er in alle soorten en maten en ik zou zoiets nooit bagataliseren.
Maar een kleine handreiking naar de psych of blijk van "ja, ik wel echt hulp met beide handen aanpakken" zou een psych toch moeten hebben om hem verder te kunnen helpen.

En schijnbaar heeft de psych nu een wat strengere aanpak voor ogen ipv de zachte hand (die niet geholpen heeft de vorige keer).

Misschien had de psych een slechte dag, maar misschien probeert ie te kijken hoe ie hem kan bereiken.

psychologie en therapie, het is niet zo ABC als een gebroken been

sterkte in ieder geval, het lijkt me ook heel lastig voor jouw eigen persoon
a great future doesn't require a great past
pi_178413011
True, misschien heb je ook gelijk. Ben ook heel erg betrokken hierbij natuurlijk (logisch ook). Maar het is goed kut want hij is sinds z'n afspraak echt een zombie en ik weet eigenlijk niet zo goed hoe de komende twee weken eruit gaan zien. Nu heeft hij verder geen huiswerk mee, dat scheelt misschien
pi_178413170
Allemaal ook leuk en aardig en superzorgzaam van je, hoe je hier post. Maar wat kan HIJ doen. Kijk -ondanks jullie onvrede met deze hulpverlener- ook heel droog en praktisch naar jullie mogelijkheden he. Het lijkt er misschien een beetje op dat je nu tot deze hulpverlener bent veroordeeld.

Als je dat even voor een feit aanneemt. Dit is het. Daar moet hij het mee doen. Ja, therapie IS kut en moeilijk. Als het makkelijk was huppelden we allemaal door ons zorgeloze en succesvolle leven naar een horizon vol blijheid. Maar dat is het nou eenmaal niet. Je moet er hard voor werken. En dat moet je zelf doen. Wat niet zegt dat je er geen ondersteuning bij zou moeten regelen. Hetzij van je hulpverleners, hetzij bij je persoonlijke supportsystem.

Ok, heel concreet. Wat is dat harde werken dan? Dat harde werken is zijn huiswerk maken. Blijkbaar moet dat gebeuren. Het is niet gebeurd. Blijkbaar roept dat irritatie op in de behandelrelatie (je hulpverlener is een professional, maar ook gewoon een mens.) Wat kan HIJ doen om die relatie te verbeteren? Nou misschien doen wat zij hem opdraagt te doen, in zijn opdracht aan haar om hem te helpen.

Het is de vorige keer niet gelukt. Ok, waarom niet? Wat was de oorzaak? Was de week ineens voorbij en was het er bij ingeschoten? Ok, dan kan iemand uit zijn supportsysteem (jij?) hem misschien op gezette tijden vragen of het al gedaan is, wijzen op de deadline. Of mogelijk op de gestelde tussendeadlines. Wat moet er gebeuren, wat heeft hij nodig om dat voor elkaar te krijgen? Wie kan hem die benodigdheden leveren.

Ander antwoord op de waarom niet vraag? Andere oplossing zoeken.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
pi_178413203
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 19:45 schreef DancingPhoebe het volgende:
Allemaal ook leuk en aardig en superzorgzaam van je, hoe je hier post. Maar wat kan HIJ doen. Kijk -ondanks jullie onvrede met deze hulpverlener- ook heel droog en praktisch naar jullie mogelijkheden he. Het lijkt er misschien een beetje op dat je nu tot deze hulpverlener bent veroordeeld.

Als je dat even voor een feit aanneemt. Dit is het. Daar moet hij het mee doen. Ja, therapie IS kut en moeilijk. Als het makkelijk was huppelend we allemaal door ons zorgeloze en succesvolle leven naar een horizon vol blijheid. Maar dat is het nou eenmaal niet. Je moet er hard voor werken. En dat moet je zelf doen. Wat niet zegt dat je er geen ondersteuning bij zou moeten regelen. Hetzij van je hulpverleners, hetzij bij je persoonlijke supportsystem.

Ok, heel concreet. Wat is dat harde werken dan? Dat harde werken is zijn huiswerk maken. Blijkbaar moet dat gebeuren. Het is niet gebeurd. Blijkbaar roept dat irritatie op in de behandelrelatie (je hulpverlener is een professional, maar ook gewoon een mens.) Wat kan HIJ doen om die relatie te verbeteren? Nou misschien doen wat hij haar opdraagt te doen, in zijn opdracht om haar om hem te helpen.

Het is de vorige keer niet gelukt. Ok, waarom niet? Wat was de oorzaak? Was de week ineens voorbij en was het er bij ingeschoten? Ok, dan kan iemand uit zijn supportsysteem (jij?) hem misschien op gezette tijden vragen of het al gedaan is, wijzen op de deadline. Of mogelijk op de gestelde tussendeadlines. Wat moet er gebeuren, wat heeft hij nodig om dat voor elkaar te krijgen? Wie kan hem die benodigdheden leveren.

Ander antwoord op de waarom niet vraag? Andere oplossing zoeken.
Toppost! _O_
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_178413220
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 19:35 schreef Koettie het volgende:
True, misschien heb je ook gelijk. Ben ook heel erg betrokken hierbij natuurlijk (logisch ook). Maar het is goed kut want hij is sinds z'n afspraak echt een zombie en ik weet eigenlijk niet zo goed hoe de komende twee weken eruit gaan zien. Nu heeft hij verder geen huiswerk mee, dat scheelt misschien
Heb jij wel eens gedacht aan een praatclubje voor mensen die een depressieve partner hebben.

Maar geen huiswerk, wat gaat hijzelf doen om kleine stapjes vooruit te maken deze 2 weken.
Gaat ie wel eens mee wandelen als jij dat vraagt bv?
En heeft ie gezegd of aangegeven hoe hij vandaag geholpen had willen worden (welke knoppen had de psych moeten indrukken om hem opluchting te bezorgen)
a great future doesn't require a great past
pi_178413224
Kennen jullie trouwens het gevoel van je schuldig voelen omdat je gelukkig bent? Op dit moment vind ik het compleet ongepast om gelukkig te zijn, maar toch voel ik me zo. Ik slaap slecht, dus misschien zit ik tegen een manie aan. Alleen ik weet niet zeker of het echt geluk is of gekte. En ik vind het raar dat ik gelukkig en druk ben nu. Erg lastig
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_178413309
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 19:47 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Toppost! _O_
:*

quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 19:48 schreef ChildoftheStars het volgende:
Kennen jullie trouwens het gevoel van je schuldig voelen omdat je gelukkig bent? Op dit moment vind ik het compleet ongepast om gelukkig te zijn, maar toch voel ik me zo. Ik slaap slecht, dus misschien zit ik tegen een manie aan. Alleen ik weet niet zeker of het echt geluk is of gekte. En ik vind het raar dat ik gelukkig en druk ben nu. Erg lastig
Ik ben me juist heel bewust van mijn geluksmomenten, ik probeer er bij stil te staan, ze te maximaliseren en er ook bewust dankbaar voor te zijn. Mijn leven is niet zo gek anders dan 2 jaar geleden (ok op sommige vlakken zeeeeeker wel, verliefd geworden, samenwonen, 3 banen :@ maar ik doe nog steeds sociaal wat ik deed en onderneem wat ik toen ook al ondernam.) Alleen dat al dat moois ook echt doordringt *O* En niet bezoedeld wordt door de grijze slijklaag die mijn gevoelens gijzelt :@ Dat maakt alle verschil. En ik ben me daar zo bewust van O+
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
pi_178413321
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 19:45 schreef DancingPhoebe het volgende:
Allemaal ook leuk en aardig en superzorgzaam van je, hoe je hier post. Maar wat kan HIJ doen. Kijk -ondanks jullie onvrede met deze hulpverlener- ook heel droog en praktisch naar jullie mogelijkheden he. Het lijkt er misschien een beetje op dat je nu tot deze hulpverlener bent veroordeeld.

Als je dat even voor een feit aanneemt. Dit is het. Daar moet hij het mee doen. Ja, therapie IS kut en moeilijk. Als het makkelijk was huppelend we allemaal door ons zorgeloze en succesvolle leven naar een horizon vol blijheid. Maar dat is het nou eenmaal niet. Je moet er hard voor werken. En dat moet je zelf doen. Wat niet zegt dat je er geen ondersteuning bij zou moeten regelen. Hetzij van je hulpverleners, hetzij bij je persoonlijke supportsystem.

Ok, heel concreet. Wat is dat harde werken dan? Dat harde werken is zijn huiswerk maken. Blijkbaar moet dat gebeuren. Het is niet gebeurd. Blijkbaar roept dat irritatie op in de behandelrelatie (je hulpverlener is een professional, maar ook gewoon een mens.) Wat kan HIJ doen om die relatie te verbeteren? Nou misschien doen wat hij haar opdraagt te doen, in zijn opdracht om haar om hem te helpen.

Het is de vorige keer niet gelukt. Ok, waarom niet? Wat was de oorzaak? Was de week ineens voorbij en was het er bij ingeschoten? Ok, dan kan iemand uit zijn supportsysteem (jij?) hem misschien op gezette tijden vragen of het al gedaan is, wijzen op de deadline. Of mogelijk op de gestelde tussendeadlines. Wat moet er gebeuren, wat heeft hij nodig om dat voor elkaar te krijgen? Wie kan hem die benodigdheden leveren.

Ander antwoord op de waarom niet vraag? Andere oplossing zoeken.
Het is inderdaad niet gelukt. Ik heb elke avond gezegd dat zijn schift daar ligt en dat we samen wat gaan invullen. En dan zitten we een half uur aan tafel en dat eindigt met paniek en uiteindelijk is er niets ingevuld. Dat de week voorbij vliegt en hij het vergeet is het niet iig, hij gaat met loden schoenen naar werk en komt bekaf terug en dan ligt dat schriftje er al. Dus vergeten is het niet.Wat hij nodig heeft dat weet ik niet, dat zou het wel makkelijker maken iig!
quote:
1s.gif Op maandag 9 april 2018 19:48 schreef Droopie het volgende:

[..]

Heb jij wel eens gedacht aan een praatclubje voor mensen die een depressieve partner hebben.

Maar geen huiswerk, wat gaat hijzelf doen om kleine stapjes vooruit te maken deze 2 weken.
Gaat ie wel eens mee wandelen als jij dat vraagt bv?
En heeft ie gezegd of aangegeven hoe hij vandaag geholpen had willen worden (welke knoppen had de psych moeten indrukken om hem opluchting te bezorgen)
Ja, wel eens overwogen maar had er (nog) geen behoefte aan.

Wandelen en dergelijke wel, hij weet ook dat t goed is. We gaan regelmatig in het weekend wandelen of pokemon go spelen. Ergens lunchen oid.

En daar hadden we het vanmiddag over, begrip. Hij wilde aangeven dat deze week slecht viel ivm allemaal gedoe op werk maar toen ging het alleen nog over die opdracht en heeft de psycholoog gezegd dat ze dan maar niets moeten doen en heeft nog weinig gezegd.
  maandag 9 april 2018 @ 19:54:08 #39
119554 -Strawberry-
elastic heart
pi_178413326
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 19:48 schreef ChildoftheStars het volgende:
Kennen jullie trouwens het gevoel van je schuldig voelen omdat je gelukkig bent? Op dit moment vind ik het compleet ongepast om gelukkig te zijn, maar toch voel ik me zo. Ik slaap slecht, dus misschien zit ik tegen een manie aan. Alleen ik weet niet zeker of het echt geluk is of gekte. En ik vind het raar dat ik gelukkig en druk ben nu. Erg lastig
Waarom vind je het ongepast?

Is je geluksgevoel verklaarbaar? Misschien toch een soort opluchting en gevoel van vrijheid?
pi_178413395
Het geluk is helemaal niet verklaarbaar (ik ben een week geleden gedumpt, door iemand waarvan ik dacht dat hij de partner van mijn leven was) en dat actieve is ook geen best sein omdat ik 's nachts amper tot niet slaap. Gezien ik bipolair ben zou dit op een manie kunnen wijzen, maar ik weet het niet zeker. Volgens mij ben ik niet ongeremd...

De psychiater heeft mail. Alleen ik vind het eng hem te vertrouwen (hey hallo nog een signaal) omdat ik bang ben weer in de kliniek gepropt te worden. Dat zou de derde keer dit jaar zijn en dat vind ik niet zo fijn.
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  maandag 9 april 2018 @ 20:03:41 #41
119554 -Strawberry-
elastic heart
pi_178413515
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 19:57 schreef ChildoftheStars het volgende:
Het geluk is helemaal niet verklaarbaar (ik ben een week geleden gedumpt, door iemand waarvan ik dacht dat hij de partner van mijn leven was) en dat actieve is ook geen best sein omdat ik 's nachts amper tot niet slaap. Gezien ik bipolair ben zou dit op een manie kunnen wijzen, maar ik weet het niet zeker. Volgens mij ben ik niet ongeremd...

De psychiater heeft mail. Alleen ik vind het eng hem te vertrouwen (hey hallo nog een signaal) omdat ik bang ben weer in de kliniek gepropt te worden. Dat zou de derde keer dit jaar zijn en dat vind ik niet zo fijn.
Ik weet dat je gedumpt bent, maar wel voordat je er zelf aan zat te denken hetzelfde te doen. Daarom kan het ergens misschien toch een opluchting zijn.

Maar in combinatie met het weinig slapen kan het wel wijzen op een manie ja. Goed dat je de psych gemaild hebt lijkt me. :)
pi_178413635
quote:
1s.gif Op maandag 9 april 2018 20:03 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Ik weet dat je gedumpt bent, maar wel voordat je er zelf aan zat te denken hetzelfde te doen. Daarom kan het ergens misschien toch een opluchting zijn.

Maar in combinatie met het weinig slapen kan het wel wijzen op een manie ja. Goed dat je de psych gemaild hebt lijkt me. :)
Ik was er nog niet aan toe en het heeft me toch verrast. Het is deels opluchting (waar ik me ook schuldig over voel), maar ook een gemis. Ik kan het niet goed uitleggen.

Waarschijnlijk belt hij me morgen even
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
pi_178413647
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 19:53 schreef Koettie het volgende:

[..]

Het is inderdaad niet gelukt. Ik heb elke avond gezegd dat zijn schift daar ligt en dat we samen wat gaan invullen. En dan zitten we een half uur aan tafel en dat eindigt met paniek en uiteindelijk is er niets ingevuld. Dat de week voorbij vliegt en hij het vergeet is het niet iig, hij gaat met loden schoenen naar werk en komt bekaf terug en dan ligt dat schriftje er al. Dus vergeten is het niet.Wat hij nodig heeft dat weet ik niet, dat zou het wel makkelijker maken iig!

[..]

Ja, wel eens overwogen maar had er (nog) geen behoefte aan.

Wandelen en dergelijke wel, hij weet ook dat t goed is. We gaan regelmatig in het weekend wandelen of pokemon go spelen. Ergens lunchen oid.

En daar hadden we het vanmiddag over, begrip. Hij wilde aangeven dat deze week slecht viel ivm allemaal gedoe op werk maar toen ging het alleen nog over die opdracht en heeft de psycholoog gezegd dat ze dan maar niets moeten doen en heeft nog weinig gezegd.
Hij werkt nog gewoon momenteel?
Wat doet ie voor soort werk en is het een optie om minder te werken of gewoon even een time out te nemen.

Zijn structuur valt dan wel weg, maar misschien kan ie dan wel tijd maken voor zijn issues en problematiek.

Mijn ervaring is dat als je zwaar depressief bent je niet kan werken en als je kan werken zou je ook misschien iedere dag kunnen douchen.

Maar ja, oordelen vanaf de zijlijn is lekker makkelijk ;) en ik heb ook alleen maar deze reeks gelezen en heb je eerdere posts niet gezien
a great future doesn't require a great past
pi_178413727
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 19:53 schreef Koettie het volgende:

[..]

Het is inderdaad niet gelukt. Ik heb elke avond gezegd dat zijn schift daar ligt en dat we samen wat gaan invullen. En dan zitten we een half uur aan tafel en dat eindigt met paniek en uiteindelijk is er niets ingevuld. Dat de week voorbij vliegt en hij het vergeet is het niet iig, hij gaat met loden schoenen naar werk en komt bekaf terug en dan ligt dat schriftje er al. Dus vergeten is het niet.Wat hij nodig heeft dat weet ik niet, dat zou het wel makkelijker maken iig!

[..]

Ja, wel eens overwogen maar had er (nog) geen behoefte aan.

Wandelen en dergelijke wel, hij weet ook dat t goed is. We gaan regelmatig in het weekend wandelen of pokemon go spelen. Ergens lunchen oid.

En daar hadden we het vanmiddag over, begrip. Hij wilde aangeven dat deze week slecht viel ivm allemaal gedoe op werk maar toen ging het alleen nog over die opdracht en heeft de psycholoog gezegd dat ze dan maar niets moeten doen en heeft nog weinig gezegd.
Dus dat werkt niet. Zoek een andere manier. Even niet helemaal helder, maar ging het om het bijhouden van je algemene stemming ofzo? Als dat het geval is, kan ik me voorstellen dat het zo -zo fysiek en aanwezig... WAAAACHTENDDDD }) }) }) een hele grote weerstand oproept. Eigenlijk gaat het dan ook ineens om een hele andere opdracht, dan de essentie. O GOD ER MOET IETS IN DAT SCHRIFTJE. Nee, die psycholoog wil gewoon weten hoe hij het leven ervaart, gemeten op verschillende punten in zijn week. Zijn antwoorden daarop geven haar info en aanknooppunten om op door te vragen, door te zoeken. Zij weet het namelijk ook niet. Net zo min als zij. Daar moeten ze samen naar zoeken.

Ik vind niet dat je als partner de (ondersteunende) hulpverlener moet willen zijn, maar in de praktijk ben je toch het meest aanwezige punt in iemands leven. Wat nou als jij hem een aantal keer benoemt op iets wat stemmingsverhogend is. LIKEERMAGERDWTFEENLOSLOPENDEKANGHASKANWHAAAAAROLLERCOPTERZOOOOMGGGGGGGGEINZ!!!!! "Heee schatje, dit is nou wel echt even zo'n momentje dat net iets beter is dan de rest he? Waarschijnlijk voel je je nog steeds depressief, maar was er wel heel even een momentje van lucht?" en de volgende keer wanneer jullie met dat kutschriftje zitten: "Heeee, je had het over die Snorlax weet je nog!"

Heel gek, maar als ik me heel gelukkig voel, is het depressieve gevoel echt heel onbegrijpelijk voor mij. Als ik depri ben, ben ik juist dat besef van geluk even kwijt. Heel soms sijpelt er wat door de grauwheid heen. Maar ja die wint altijd weer en dan ben je dat lichtpuntje ook zo weer vergeten. En dan zit je daar met dat grafschrift alleen maar te denken aan hoe kut je leven is en hoe zwaar alles is en dat dat schrift stinkt en die pen het niet doet en feitelijk het hele universum tegen je is en dat dat ook nooit meer goedkomt. Dan denk je niet meer aan die klotekutsnorlax. Tenzij je er wel weer even aan denkt want dan is het OMGSNORLAX, voor heel even weer.

Dus misschien kun jij hem meer gedurende de dag bij de opdracht betrokken houden. Hetzij impliciet, hetzij wat uitgesprokener: met hem door de dag heen te roepen WAJOOO KLEIN GELUKSMOMENT 1 VAN 3! Ofzo.

Maak het lichter ofzo? Die aanwezigheid op deze manier helpt hem blijkbaar niet.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
  maandag 9 april 2018 @ 20:18:14 #45
119554 -Strawberry-
elastic heart
pi_178413798
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 20:09 schreef ChildoftheStars het volgende:

[..]

Ik was er nog niet aan toe en het heeft me toch verrast. Het is deels opluchting (waar ik me ook schuldig over voel), maar ook een gemis. Ik kan het niet goed uitleggen.

Waarschijnlijk belt hij me morgen even
Mixed feelings. Hoe dan ook: je voelt je zoals je voelt. Aangezien je het zelf niet in de hand had, heb je niemand om je schuldig tegenover te voelen als je het mij vraagt. Maar ja, gevoelens zijn niet zo rationeel.
pi_178413967
quote:
1s.gif Op maandag 9 april 2018 20:09 schreef Droopie het volgende:

[..]

Hij werkt nog gewoon momenteel?
Wat doet ie voor soort werk en is het een optie om minder te werken of gewoon even een time out te nemen.

Zijn structuur valt dan wel weg, maar misschien kan ie dan wel tijd maken voor zijn issues en problematiek.

Mijn ervaring is dat als je zwaar depressief bent je niet kan werken en als je kan werken zou je ook misschien iedere dag kunnen douchen.

Maar ja, oordelen vanaf de zijlijn is lekker makkelijk ;) en ik heb ook alleen maar deze reeks gelezen en heb je eerdere posts niet gezien
Hij werkt juist voor structuur. (toch beetje dat autistische :+) Bij de vorige depressie heeft dat hem er echt doorheen getrokken. Nu is er echter gedoe dus dat geeft veel frustratie. Hele dagen thuis zitten wil hij niet en het lijkt mij eigenlijk ook niet handig. Ik ben bang dat hij de hele dag gaat piekeren, net als hoe het in het weekend gaat. Dan is het prima als we even wandelen oid maar als ik terug kom van werken zit hij weer als een zombie op de bank na te denken over dingen. Vooral omdat hij verder geen sport of hobbys heeft waar hij voor naar buiten moet.
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 20:13 schreef DancingPhoebe het volgende:

[..]

Dus dat werkt niet. Zoek een andere manier. Even niet helemaal helder, maar ging het om het bijhouden van je algemene stemming ofzo? Als dat het geval is, kan ik me voorstellen dat het zo -zo fysiek en aanwezig... WAAAACHTENDDDD }) }) }) een hele grote weerstand oproept. Eigenlijk gaat het dan ook ineens om een hele andere opdracht, dan de essentie. O GOD ER MOET IETS IN DAT SCHRIFTJE. Nee, die psycholoog wil gewoon weten hoe hij het leven ervaart, gemeten op verschillende punten in zijn week. Zijn antwoorden daarop geven haar info en aanknooppunten om op door te vragen, door te zoeken. Zij weet het namelijk ook niet. Net zo min als zij. Daar moeten ze samen naar zoeken.

Ik vind niet dat je als partner de (ondersteunende) hulpverlener moet willen zijn, maar in de praktijk ben je toch het meest aanwezige punt in iemands leven. Wat nou als jij hem een aantal keer benoemt op iets wat stemmingsverhogend is. LIKEERMAGERDWTFEENLOSLOPENDEKANGHASKANWHAAAAAROLLERCOPTERZOOOOMGGGGGGGGEINZ!!!!! "Heee schatje, dit is nou wel echt even zo'n momentje dat net iets beter is dan de rest he? Waarschijnlijk voel je je nog steeds depressief, maar was er wel heel even een momentje van lucht?" en de volgende keer wanneer jullie met dat kutschriftje zitten: "Heeee, je had het over die Snorlax weet je nog!"

Heel gek, maar als ik me heel gelukkig voel, is het depressieve gevoel echt heel onbegrijpelijk voor mij. Als ik depri ben, ben ik juist dat besef van geluk even kwijt. Heel soms sijpelt er wat door de grauwheid heen. Maar ja die wint altijd weer en dan ben je dat lichtpuntje ook zo weer vergeten. En dan zit je daar met dat grafschrift alleen maar te denken aan hoe kut je leven is en hoe zwaar alles is en dat dat schrift stinkt en die pen het niet doet en feitelijk het hele universum tegen je is en dat dat ook nooit meer goedkomt. Dan denk je niet meer aan die klotekutsnorlax. Tenzij je er wel weer even aan denkt want dan is het OMGSNORLAX, voor heel even weer.

Dus misschien kun jij hem meer gedurende de dag bij de opdracht betrokken houden. Hetzij impliciet, hetzij wat uitgesprokener: met hem door de dag heen te roepen WAJOOO KLEIN GELUKSMOMENT 1 VAN 3! Ofzo.

Maak het lichter ofzo? Die aanwezigheid op deze manier helpt hem blijkbaar niet.
Hij moest voor elk dagdeel iets opschrijven wat hij deed en daar dan een cijfer aan hangen. Stress want moest het dan gaan over wat hij deed en wat was dan 0 en wat is 10? Want ontbijten is wel oke maar het is geen zes want het is maar ontbijt maar ook geen onvoldoende perse want het is niet perse vervelend om te ontbijten maar ook niet leuk ofzo en... Zo gaat het dan. En het voelt voor hem ook echt als omg ik MOET iets opschrijven en straks is het niet goed genoeg of heb ik de opdracht niet goed begrepen en wat heeft het eigenlijk voor nut en hij heeft ook geen voorbeeld gegeven dus weet niet man.

Dat stemmingsverhogende doe ik sowieso, ook nav tips van de vorige therapie. Bijv gister was hij zenuwachtig voor vandaag dus zijn gaan wandelen en ergens gaan eten. Als ik dan iets zeg van joh, nu is wel even een fijn momentje, zo met die opkomende bloembollen. En dan heeft ie iets van hm ja. En als ik begin over het schrifje zegt hij emteen daar word ik toch niet gelukkig van??? Want het was wel even mooi maarja nu is het weer kut. Ik probeer het op het moment zelf, of juist in de avond onder het eten even bespreken van dat en dat was wel leuk of haha daar moest je om lachen. Maar hij weet dat het daarna in het schrifje moet en dan gaat ie weer piekeren en dan was het toc hniet meer zo leuk.

Dat niet hulpverlener zijn is een broos evenwicht want ik ben jawel.. hulpverlener/maatschappelijk werker. Nu ben ik dat niet in de relatie en ik ben ook heel erg niet zijn moeder maar soms vind ik dat wel lastig.

Ik heb soms bijna het idee dat hij er nu veel te diep inzit om 'al' bezig te zijn met CGT. Ben verder geen psych maar het lijkt mij veel fijner als je eerst een sessie of 3,4 over je shit kan praten en uitleggen wat je dwars zit zodat het iig uit je systeem is en de behandelaar ook een grotere context heeft dan wanneer ie meteen dingen te doen geeft. s
pi_178414104
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 20:26 schreef Koettie het volgende:


Hij moest voor elk dagdeel iets opschrijven wat hij deed en daar dan een cijfer aan hangen. Stress want moest het dan gaan over wat hij deed en wat was dan 0 en wat is 10? Want ontbijten is wel oke maar het is geen zes want het is maar ontbijt maar ook geen onvoldoende perse want het is niet perse vervelend om te ontbijten maar ook niet leuk ofzo en... Zo gaat het dan. En het voelt voor hem ook echt als omg ik MOET iets opschrijven en straks is het niet goed genoeg of heb ik de opdracht niet goed begrepen en wat heeft het eigenlijk voor nut en hij heeft ook geen voorbeeld gegeven dus weet niet man.

Dat stemmingsverhogende doe ik sowieso, ook nav tips van de vorige therapie. Bijv gister was hij zenuwachtig voor vandaag dus zijn gaan wandelen en ergens gaan eten. Als ik dan iets zeg van joh, nu is wel even een fijn momentje, zo met die opkomende bloembollen. En dan heeft ie iets van hm ja. En als ik begin over het schrifje zegt hij emteen daar word ik toch niet gelukkig van??? Want het was wel even mooi maarja nu is het weer kut. Ik probeer het op het moment zelf, of juist in de avond onder het eten even bespreken van dat en dat was wel leuk of haha daar moest je om lachen. Maar hij weet dat het daarna in het schrifje moet en dan gaat ie weer piekeren en dan was het toc hniet meer zo leuk.

Dat niet hulpverlener zijn is een broos evenwicht want ik ben jawel.. hulpverlener/maatschappelijk werker. Nu ben ik dat niet in de relatie en ik ben ook heel erg niet zijn moeder maar soms vind ik dat wel lastig.

Ik heb soms bijna het idee dat hij er nu veel te diep inzit om 'al' bezig te zijn met CGT. Ben verder geen psych maar het lijkt mij veel fijner als je eerst een sessie of 3,4 over je shit kan praten en uitleggen wat je dwars zit zodat het iig uit je systeem is en de behandelaar ook een grotere context heeft dan wanneer ie meteen dingen te doen geeft. s
Ja maar doh, dat gesprek dat jullie hebben, dat is je antwoord al. Dat moet in dat schriftje.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
  maandag 9 april 2018 @ 20:35:08 #48
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_178414153
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 20:13 schreef DancingPhoebe het volgende:

[..]

Dus dat werkt niet. Zoek een andere manier. Even niet helemaal helder, maar ging het om het bijhouden van je algemene stemming ofzo? Als dat het geval is, kan ik me voorstellen dat het zo -zo fysiek en aanwezig... WAAAACHTENDDDD }) }) }) een hele grote weerstand oproept. Eigenlijk gaat het dan ook ineens om een hele andere opdracht, dan de essentie. O GOD ER MOET IETS IN DAT SCHRIFTJE. Nee, die psycholoog wil gewoon weten hoe hij het leven ervaart, gemeten op verschillende punten in zijn week. Zijn antwoorden daarop geven haar info en aanknooppunten om op door te vragen, door te zoeken. Zij weet het namelijk ook niet. Net zo min als zij. Daar moeten ze samen naar zoeken.

Ik vind niet dat je als partner de (ondersteunende) hulpverlener moet willen zijn, maar in de praktijk ben je toch het meest aanwezige punt in iemands leven. Wat nou als jij hem een aantal keer benoemt op iets wat stemmingsverhogend is. LIKEERMAGERDWTFEENLOSLOPENDEKANGHASKANWHAAAAAROLLERCOPTERZOOOOMGGGGGGGGEINZ!!!!! "Heee schatje, dit is nou wel echt even zo'n momentje dat net iets beter is dan de rest he? Waarschijnlijk voel je je nog steeds depressief, maar was er wel heel even een momentje van lucht?" en de volgende keer wanneer jullie met dat kutschriftje zitten: "Heeee, je had het over die Snorlax weet je nog!"

Heel gek, maar als ik me heel gelukkig voel, is het depressieve gevoel echt heel onbegrijpelijk voor mij. Als ik depri ben, ben ik juist dat besef van geluk even kwijt. Heel soms sijpelt er wat door de grauwheid heen. Maar ja die wint altijd weer en dan ben je dat lichtpuntje ook zo weer vergeten. En dan zit je daar met dat grafschrift alleen maar te denken aan hoe kut je leven is en hoe zwaar alles is en dat dat schrift stinkt en die pen het niet doet en feitelijk het hele universum tegen je is en dat dat ook nooit meer goedkomt. Dan denk je niet meer aan die klotekutsnorlax. Tenzij je er wel weer even aan denkt want dan is het OMGSNORLAX, voor heel even weer.

Dus misschien kun jij hem meer gedurende de dag bij de opdracht betrokken houden. Hetzij impliciet, hetzij wat uitgesprokener: met hem door de dag heen te roepen WAJOOO KLEIN GELUKSMOMENT 1 VAN 3! Ofzo.

Maak het lichter ofzo? Die aanwezigheid op deze manier helpt hem blijkbaar niet.
En het helpt je zelf denk ik ook niet Koettie om zo dicht betrokken te zijn. No offence. Je schreef, het is zo kut dat hij een zombie is na deze afspraak. De afspraak was vandaag. Dat soort dingen zijn toch gebeuren met mensen na afspraken bij therapeuten? Misschien kun je de volgende keer een paar uur daarna gewoon ff wat anders gaan doen ofzo? Zodat jullie het er wel even over kunnen hebben als dat gewenst is maar dat je daarna alle twee even je eigen gang gaat?

En over die geluksmomenten die hierboven beschreven worden en het aangeven wat je nodig hebt. Voor mij ineen combinatie van depressie, trauma, angst en falen zijn die dingen niet te voelen. Als iemand anders die dingen dan wel denkt te zien of te herkennen terwijl ik het niet doe roept het alleen maar meer angst op bij mij om “verkeerd te leven” Of ik voel me onbegrepen of leeg omdat ik er niks bij voelde. Ik zou dat dan ook zeker niet met één van mijn naasten delen.
pi_178414158
Voor therapie om te werken, moet je met je billen bloot. Ook al heb je geen perfecte billen. Je moet ze toch laten zien. Dus het maar niet doen, omdat je denkt dat dat wat je wel kunt het therapie-equivalent van een puistige reet is, dat werkt dus niet.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
  maandag 9 april 2018 @ 20:40:58 #50
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_178414259
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 20:35 schreef DancingPhoebe het volgende:
Voor therapie om te werken, moet je met je billen bloot. Ook al heb je geen perfecte billen. Je moet ze toch laten zien. Dus het maar niet doen, omdat je denkt dat dat wat je wel kunt het therapie-equivalent van een puistige reet is, dat werkt dus niet.
Ik denk dat je deze tekst kunt verkopen.
pi_178414283
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 20:33 schreef DancingPhoebe het volgende:

[..]

Ja maar doh, dat gesprek dat jullie hebben, dat is je antwoord al. Dat moet in dat schriftje.
Dat weet ik, maar hij schrijf het niet in het schriftje.

quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 20:35 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

En het helpt je zelf denk ik ook niet Koettie om zo dicht betrokken te zijn. No offence. Je schreef, het is zo kut dat hij een zombie is na deze afspraak. De afspraak was vandaag. Dat soort dingen zijn toch gebeuren met mensen na afspraken bij therapeuten? Misschien kun je de volgende keer een paar uur daarna gewoon ff wat anders gaan doen ofzo? Zodat jullie het er wel even over kunnen hebben als dat gewenst is maar dat je daarna alle twee even je eigen gang gaat?

En over die geluksmomenten die hierboven beschreven worden en het aangeven wat je nodig hebt. Voor mij ineen combinatie van depressie, trauma, angst en falen zijn die dingen niet te voelen. Als iemand anders die dingen dan wel denkt te zien of te herkennen terwijl ik het niet doe roept het alleen maar meer angst op bij mij om “verkeerd te leven” Of ik voel me onbegrepen of leeg omdat ik er niks bij voelde. Ik zou dat dan ook zeker niet met één van mijn naasten delen.
Tuurlijk helpt dat niet. Ik hou van deze man en woon bij hem in huis, dus betrokken ben ik sowieso. En normaal zit ik op school dus die uren alleen hebben we normaal ook. Ik studeer en werk 20 uur daarnaast, hij werkt soms in de avond dus we zitten dus niet de hele week op elkaars lip.

Ik snap het tweede stuk van je tekst niet denk ik. Wel fijn om dit even te luchten trouwens, thanks voor alle reacties. :)

Edit, nu wel. Moest het even zes keer lezen. Ik probeer dit meestal alleen bij dingen waar hij het of zelf bij zegt of dingen waarvan ik weet dat het echt z'n ding is, bij wijze van pokemon.
pi_178414354
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 20:26 schreef Koettie het volgende:

[..]

Hij werkt juist voor structuur. (toch beetje dat autistische :+) Bij de vorige depressie heeft dat hem er echt doorheen getrokken. Nu is er echter gedoe dus dat geeft veel frustratie. Hele dagen thuis zitten wil hij niet en het lijkt mij eigenlijk ook niet handig. Ik ben bang dat hij de hele dag gaat piekeren, net als hoe het in het weekend gaat. Dan is het prima als we even wandelen oid maar als ik terug kom van werken zit hij weer als een zombie op de bank na te denken over dingen. Vooral omdat hij verder geen sport of hobbys heeft waar hij voor naar buiten
werken kan je ook prima gebruiken als excuus om niet aan je eigen problemen te denken (en daarmee ook denken of bijdragen aan een oplossing)

therapie hoort altijd op de eerste plaats te komen vind ik en als je een zombie bent prive, en werk is daar mede debet aan.. zou je vriend zich achter de oren moeten krabben wat onder aan de streep gezond voor hem is

verder alles wat dancingphoebe zegt :)
a great future doesn't require a great past
pi_178414471
quote:
1s.gif Op maandag 9 april 2018 20:45 schreef Droopie het volgende:

[..]

werken kan je ook prima gebruiken als excuus om niet aan je eigen problemen te denken (en daarmee ook denken of bijdragen aan een oplossing)

therapie hoort altijd op de eerste plaats te komen vind ik en als je een zombie bent prive, en werk is daar mede debet aan.. zou je vriend zich achter de oren moeten krabben wat onder aan de streep gezond voor hem is

verder alles wat dancingphoebe zegt :)
Een therapie misschien wel, Eens in de twee weken een gesprek, nee. Ik denk niet dat thuisblijven dat iets gaat oplossen. Daarnaast is vriend zonder (een beetje structuur) ook ongelukkig.
pi_178414514
quote:
1s.gif Op maandag 9 april 2018 20:40 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Ik denk dat je deze tekst kunt verkopen.
Op zo'n grote 90x90 tuintegel? :D
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
  maandag 9 april 2018 @ 21:03:59 #55
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_178414778
quote:
1s.gif Op maandag 9 april 2018 20:51 schreef DancingPhoebe het volgende:

[..]

Op zo'n grote 90x90 tuintegel? :D
Ik dacht meer aan vastleggen en royalties over vragen :P therapieboeken en zulks.

Maar als jij een tuintegel wil ook best, ik weet nog wel wat leuke groepsruimtes waar ie niet zou misstaan :D
pi_178415369
Op zo'n wctegel of xenos bord!
pi_178415511
quote:
1s.gif Op maandag 9 april 2018 21:03 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Ik dacht meer aan vastleggen en royalties over vragen :P therapieboeken en zulks.

Maar als jij een tuintegel wil ook best, ik weet nog wel wat leuke groepsruimtes waar ie niet zou misstaan :D
Ik zie handel! 25% voor jou :D
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
pi_178415546
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 20:41 schreef Koettie het volgende:

[..]

Dat weet ik, maar hij schrijf het niet in het schriftje.


Dan schrijf jij. Dan ziet die psycholoog ook dat hij dat dus blijkbaar nog niet kan. Dan stelt hij daar een vraag over, dan geeft je vriend antwoord, etc. etc.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
pi_178415683
Dat heb ik een paar keer gedaan, maar dat mocht niet blijkbaar. Want dat heeft ie meegenomen vanmorgen.
pi_178415756
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 21:37 schreef Koettie het volgende:
Dat heb ik een paar keer gedaan, maar dat mocht niet blijkbaar. Want dat heeft ie meegenomen vanmorgen.
Is ook niet zo heel raar aangezien het vooral bedoeld is om jezelf een inzicht te geven van je eigen handelingen en gedachte daarbij.

En nu ga ik weer even verder met mijn eigen huiswerk. :P
pi_178415762
Oh wauw, dat is dan wel weer apart :D

Al kán ik me ook voorstellen dat het een beetje meer te maken heeft moet hoe het gesprek verlopen is dan het daadwerkelijke feit dat jij dingen hebt opgeschreven?
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
pi_178415783
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 21:39 schreef aeque het volgende:

[..]

Is ook niet zo heel raar aangezien het vooral bedoeld is om jezelf een inzicht te geven van je eigen handelingen en gedachte daarbij.

En nu ga ik weer even verder met mijn eigen huiswerk. :P
Ja sowieso, maar iets is dan nog altijd een beter uitgangspunt dan helemaal niets. Dan werk je naar dat zelf opschrijven toe, toch?
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
pi_178415853
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 21:39 schreef DancingPhoebe het volgende:
Oh wauw, dat is dan wel weer apart :D

Al kán ik me ook voorstellen dat het een beetje meer te maken heeft moet hoe het gesprek verlopen is dan het daadwerkelijke feit dat jij dingen hebt opgeschreven?
Geen idee. Vind 't lastig want kan wel herhalen wat vriend zei maar doe heeft z'n donderbui bril op natuurlijk.
pi_178415871
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 21:40 schreef DancingPhoebe het volgende:

[..]

Ja sowieso, maar iets is dan nog altijd een beter uitgangspunt dan helemaal niets. Dan werk je naar dat zelf opschrijven toe, toch?
Niet als je aan het vermijden bent. Dan is het wel fijn dat iemand anders het doet en komt er nooit meer iets van terecht. Je maakt dat huiswerk namelijk niet voor de psych, maar voor jezelf.
pi_178415897
quote:
1s.gif Op maandag 9 april 2018 21:42 schreef Koettie het volgende:

[..]

Geen idee. Vind 't lastig want kan wel herhalen wat vriend zei maar doe heeft z'n donderbui bril op natuurlijk.
Zou je met zijn toestemming contact met haar kunnen en/of willen hebben over dit soort dingen? Vind het tricky hoor, misschien zit je dan al veel te veel te hulpverlenen.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
pi_178416038
Zijn psych is een man. En ja heeft vriend al gevraagd maar dat wil de psycholoog niet. Onnodig en onhandig..
pi_178416055
Of tenminste, ik bedoel meegaan naar een afspraak. Contact weet ik niet.
pi_178417407
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 21:49 schreef Koettie het volgende:
Of tenminste, ik bedoel meegaan naar een afspraak. Contact weet ik niet.
Dat is vreemd. Ik zou gewoon contact proberen te leggen om te kijken wat die psych zelf zegt. Dan hoor je dit ook vanuit zijn kant.
pi_178418263
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 21:49 schreef Koettie het volgende:
Of tenminste, ik bedoel meegaan naar een afspraak. Contact weet ik niet.
Ik heb tijdens een opname ook wel eens gehad dat mijn ex niet mee mocht naar een gesprek, omdat het teveel zou afleiden van het therapiedoel. Hij heeft toen ook uitgelegd waarom, aan mij en niet aan mijn ex.

Misschien kun je het mailadres of telefoonnummer krijgen en gewoon zelf vragen waarom niet?
We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them
  dinsdag 10 april 2018 @ 00:38:06 #70
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_178418668
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 18:49 schreef Koettie het volgende:

[..]

Haarlem eo. En bellen al gedaan, er zijn overal giga wachtrijen. Logisch maarja, zes weken zonder is gewoon te lang op dit moment.

[..]

Die huisarts denkt ook niet met ons mee. Tenminste, voel me echt helemaal niet gesteund what so ever. De POH is die psych bij de huisarts toch? Daar is hij vorige keer geweest en die vrouw was constant te laat, trok verkeerde conclusies en was regelmatig haar papieren kwijt..

Bij Psyq zijn we ook eerder geweest en eigenlijk ook niet zo tevreden over, die pakte echt nul door en toen hij eenmaal niet meer dood wilde was het nou je wil niet meer dood, we sluiten het af doeiiii. Terwijl er nooit eens verder gekeken wordt naar de onderliggende dingen.

Weet nu niet wat handig is, huisarts weer bellen? Of zelf PsyQ benaderen, met een doorverwijzing naar een compleet andere instantie die dus al 'ingezet' is bij zijn huidige psych (geen idee of dat kan/mag). Of nog een andere zoeken maar weet niet waar ik moet zoeken, de wachtrijen zijn op z'n kortst 6/8 weken.

De diagnose van de psych nu is een milde depressie.
Ik kan enkele dingen bedenken. Jullie zouden bij Passant binnen kunnen lopen en daar eventueel om advies vragen?
Er was ook een inloop op 1 of enkele dagen. Aangezien je zelf ook hulpverlener bent, lijkt 't me waarschijnlijk dat je al eens van Passant hebt gehoord.

Een andere optie is om buiten jullie stad/regio naar hulp te gaan zoeken of jullie daarbuiten laten doorverwijzen. Amsterdam zou relatief goed georganiseerd zijn wat hulpverlening op het gebied van autisme betreft. Een voorbeeld is het Leo Kannerhuis. Zoals mij uitgelegd is, kon ik daar terecht mede omdat de hulpverlening op het gebied van autisme in m'n eigen regio ontoereikend was. Je hebt daarvoor wel een verwijzing nodig. Er zijn nog andere alternatieven binnen Amsterdam, maar weet ze niet allemaal uit m'n hoofd.
Er was ook nog 1nP en een aantal andere organisaties die hun eigen niche op het gebied van autisme hebben.

Maar het zou best een goed idee kunnen zijn om buiten jullie eigen regio om hulp te gaan zoeken, zeker aangezien er bij jullie in 'de buurt' een relatief grote stad aanwezig is :P

Het komt wel neer op een beetje netwerken en rondvragen, om telefoonnummers vragen, etc. Tis wel erg omslachtig, maar wel een optie voor als je vastloopt.

En wat dat schrijven betreft, het lijkt op een soort blokkade?
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_178418835
Ik kende het niet magnetronkoffie. Werkt niet hier in de stad en hele andere doelgroep. Ziet er interessant uit! Morgen even bellen, dank je wel voor de tip
  dinsdag 10 april 2018 @ 10:15:01 #72
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_178421981
quote:
0s.gif Op dinsdag 10 april 2018 01:33 schreef Koettie het volgende:
Ik kende het niet magnetronkoffie. Werkt niet hier in de stad en hele andere doelgroep. Ziet er interessant uit! Morgen even bellen, dank je wel voor de tip
Graag gedaan :)
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
pi_178423763
Maar het was toch nog niet helemaal zeker dat hij autisme heeft? Of heb ik dat verkeerd begrepen?
  dinsdag 10 april 2018 @ 12:50:45 #74
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_178424472
Pfoe... intense therapiesessie gehad. Nadat ik vorige week wat inplodeerde en ik niet meer naar mijn vrijwilligerswerk durfde had ik mijn psycholoog een email gestuurd om het vandaag te bespreken.

We deden een oefening waarbij ik de herinnering opzocht die gekoppeld was aan de situatie die zich vorige week voordeed. Vond ik best lastig, er waren eigenlijk wel veel herinneringen die hieraan vastzaten, maar uiteindelijk kon ik er een kiezen.

Ik beschreef de situatie en de psycholoog vroeg me wat ik in dat moment zou willen zeggen en doen. En vervolgens hielp ze me dat ook te zeggen en te doen en het scenario van de herinnering anders te laten lopen. Heel apart. Ik voelde echt de spanning van me afglijden erna.

En nu ben ik weer moe, maar wel oke moe. En moet nu ook t een en ander processen. T doet veel op de achtergrond.
  dinsdag 10 april 2018 @ 12:54:35 #75
198417 Lastpost
Rotterdammert!
pi_178424535
Hier blij. Psych acht me weer geschikt om te werken en bespreekt nu in het team of we binnenkort kunnen afronden en stoppen met de therapie.

Voel me beter, durf meer en zit lekkerder in m'n vel. Prettig om te ervaren na al die tijd. :D
  dinsdag 10 april 2018 @ 12:57:09 #76
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_178424578
quote:
0s.gif Op dinsdag 10 april 2018 12:54 schreef Lastpost het volgende:
Hier blij. Psych acht me weer geschikt om te werken en bespreekt nu in het team of we binnenkort kunnen afronden en stoppen met de therapie.

Voel me beter, durf meer en zit lekkerder in m'n vel. Prettig om te ervaren na al die tijd. :D
Fijn zeg! *O*
pi_178424602
quote:
1s.gif Op dinsdag 10 april 2018 12:09 schreef aeque het volgende:
Maar het was toch nog niet helemaal zeker dat hij autisme heeft? Of heb ik dat verkeerd begrepen?
Jawel, hij heeft de diagnose pddnos
pi_178433856
quote:
0s.gif Op maandag 9 april 2018 20:26 schreef Koettie het volgende:

Hij moest voor elk dagdeel iets opschrijven wat hij deed en daar dan een cijfer aan hangen. Stress want moest het dan gaan over wat hij deed en wat was dan 0 en wat is 10? Want ontbijten is wel oke maar het is geen zes want het is maar ontbijt maar ook geen onvoldoende perse want het is niet perse vervelend om te ontbijten maar ook niet leuk ofzo en... Zo gaat het dan. En het voelt voor hem ook echt als omg ik MOET iets opschrijven en straks is het niet goed genoeg of heb ik de opdracht niet goed begrepen en wat heeft het eigenlijk voor nut en hij heeft ook geen voorbeeld gegeven dus weet niet man.

Hij heeft pdd-nos schrijf je.
Mijn eerste vraag, zeker als ik dikgedrukte bovenstaande lees... is de opdracht duidelijk genoeg voor hem?
Wat is 0 en wat is 10... lastig uit te leggen en veel mensen kunnen zich er uiteindelijk wel een voorstelling bij maken. Maar dat kan wel moeilijk zijn voor iemand met autisme.
Misschien is de opdracht te open voor hem, ik weet ook niet hoe dat concreter te maken.
Maar als je niet goed weet hoe/wat/waar te beginnen dan is het ook niet zo gek dat het niet lukt.

Geen idee of het ergens op slaat, maar voorbeeld... in de hoop dat dat iets duidelijker maakt:
Gooi iemand een zwemband toe en roep zwem daar naartoe. Zeg dat hij iets met zijn armen en benen moet doen en als hij dan kopje onder gaat of niet vooruit komt dan blijf je herhalen dat hij iets met zijn armen en benen moet doen. Dat hij naar die zwemband moet.
Hij weet niet hoe te zwemmen en behalve dat hij naar die zwemband toe moet, heeft hij geen idee hoe het te gebruiken. Waar begin je dan?
En als ze dan gaan zeggen: je wilt het niet eens, want je probeert niet. Maar je weet niet eens hoe je het moet doen...

Ik krijg de indruk uit je schrijfsels dat hij op zich wel wil. Misschien klikt het niet met deze persoon, dat kan ook nog.
En ik snap niet zo goed waarom jij niet mee zou mogen terwijl (als ik het goed lees) je vriend dat wel prettig zou vinden en jij ook...

Sterkte in elk geval
Mama van 2 lieve meiden :)
pi_178435571
quote:
0s.gif Op dinsdag 10 april 2018 20:45 schreef Nijna het volgende:

[..]

Hij heeft pdd-nos schrijf je.
Mijn eerste vraag, zeker als ik dikgedrukte bovenstaande lees... is de opdracht duidelijk genoeg voor hem?
Wat is 0 en wat is 10... lastig uit te leggen en veel mensen kunnen zich er uiteindelijk wel een voorstelling bij maken. Maar dat kan wel moeilijk zijn voor iemand met autisme.
Misschien is de opdracht te open voor hem, ik weet ook niet hoe dat concreter te maken.
Maar als je niet goed weet hoe/wat/waar te beginnen dan is het ook niet zo gek dat het niet lukt.

Geen idee of het ergens op slaat, maar voorbeeld... in de hoop dat dat iets duidelijker maakt:
Gooi iemand een zwemband toe en roep zwem daar naartoe. Zeg dat hij iets met zijn armen en benen moet doen en als hij dan kopje onder gaat of niet vooruit komt dan blijf je herhalen dat hij iets met zijn armen en benen moet doen. Dat hij naar die zwemband moet.
Hij weet niet hoe te zwemmen en behalve dat hij naar die zwemband toe moet, heeft hij geen idee hoe het te gebruiken. Waar begin je dan?
En als ze dan gaan zeggen: je wilt het niet eens, want je probeert niet. Maar je weet niet eens hoe je het moet doen...

Ik krijg de indruk uit je schrijfsels dat hij op zich wel wil. Misschien klikt het niet met deze persoon, dat kan ook nog.
En ik snap niet zo goed waarom jij niet mee zou mogen terwijl (als ik het goed lees) je vriend dat wel prettig zou vinden en jij ook...

Sterkte in elk geval
Ja weet niet. Hij geeft aan dat hij het idee wel begrijpt maar het vreemd vindt want bijv in de tuin zitten is wel fijn dus een 7 an sich. Maar hij wordt er niet blijer van dus hoezo is het dan een zeven? Denk dat dat gewoon paniek oproept, dat zie ik ook. Gister hebben we het samen ingevuld. Ik roep een paar dingen en hij kiest dan welke er opgeschreven worden. Dan maar even zo. Ik snap dat eigenlijk ook niet zo goed.
pi_178455939
quote:
1s.gif Op dinsdag 10 april 2018 21:28 schreef Koettie het volgende:

[..]

Ja weet niet. Hij geeft aan dat hij het idee wel begrijpt maar het vreemd vindt want bijv in de tuin zitten is wel fijn dus een 7 an sich. Maar hij wordt er niet blijer van dus hoezo is het dan een zeven? Denk dat dat gewoon paniek oproept, dat zie ik ook. Gister hebben we het samen ingevuld. Ik roep een paar dingen en hij kiest dan welke er opgeschreven worden. Dan maar even zo. Ik snap dat eigenlijk ook niet zo goed.
En je kan het idee begrijpen, maar dat scoren van iets wat je doet is wel lastig.
Dat voorbeeld van de tuin, op zich een 7, maar blijer wordt hij er niet van... welk cijfer moet je dan geven...
Ik herken het wel. En ik doe dan maar wat of dat waarvan ik denk dat het van me verwacht wordt. Beetje lastig uitleggen, ik vraag me dan ook altijd af in hoeverre het een realistisch beeld geeft zeg maar. Ik ga alles zitten beredeneren ofzo
Mama van 2 lieve meiden :)
pi_178456400
Ik had vandaag het gesprek met de arts van UWV. Het was wel een prettige persoon om mee te praten.

Ze gaf me de ruimte om te vertellen wat er aan de hand is en legde heel goed uit wat haar taak was en waarom ze bepaalde vragen stelde.

Ik had een dik pak aan ondersteunende papieren meegenomen en mijn medicatie maar ze hoefde deze niet te bekijken. Wel wilde ze de contactgegevens van mijn psycholoog.

Het was een gesprek dat ik erg spannend vond, ik zat ook echt te trillen van de zenuwen, maar ik kwam wel redelijk uit mijn woorden.

Haar bevindingen waren dat er zeker beperkingen aanwezig zijn en mijn herstel op dit moment nog heel erg broos is en ik snel weer uit balans raak. Ze gaat mijn psycholoog ook nog vragen om haar mening, het was niet erg dat er geen diagnose is gesteld iig.

Zij beoordeelt niet mijn arbeidsvermogen dat doet dan weer een arbeidsdeskundige met wie ik voor 9 mei een gesprek moet hebben gehad. Die gaat dan aan de hand van haar rapport bedenken of ik 65% van mijn laatst verdiende loon kan verdienen.

Pff dat was spannend allemaal zeg. Wel jammer dat ik nu nog een gesprek moet hebben met de persoon die een beslissing neemt. Al hoop ik dat dat wat meevalt.
pi_178457857
Niemand gaat mee met de gesprekken, of geen behoefte aan mevrouw?
Ik ben dus gestoord
pi_178458502
quote:
1s.gif Op woensdag 11 april 2018 21:48 schreef scrupuleus het volgende:
Niemand gaat mee met de gesprekken, of geen behoefte aan mevrouw?
Ik had mijn broer gevraagd maar die zag het niet zitten omdat hij adhd heeft en dingen niet altijd goed kan onthouden.

Ik wist zo ook niet iemand anders die ik durf te vragen eigenlijk.
pi_178478772
quote:
1s.gif Op woensdag 11 april 2018 22:09 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Ik had mijn broer gevraagd maar die zag het niet zitten omdat hij adhd heeft en dingen niet altijd goed kan onthouden.

Ik wist zo ook niet iemand anders die ik durf te vragen eigenlijk.
een hulpverlener die jou goed kent?
Ik ben dus gestoord
  vrijdag 13 april 2018 @ 16:26:22 #85
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_178492353
quote:
1s.gif Op donderdag 12 april 2018 22:05 schreef scrupuleus het volgende:

[..]

een hulpverlener die jou goed kent?
De enige hulpverlener die me goed kent is mijn psycholoog. Als ik contact had met maatschappelijk werk had ik zo iemand wel gevraagd.

Er zijn in mijn omgeving niet veel mensen die inhoudelijk op de hoogte zijn, de tijd/energie hebben om mee te gaan en die ik zelf graag zou willen meenemen.
  vrijdag 13 april 2018 @ 22:16:49 #86
31858 mrspoeZ
crazy catlady
pi_178498511
quote:
1s.gif Op vrijdag 13 april 2018 16:26 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

De enige hulpverlener die me goed kent is mijn psycholoog. Als ik contact had met maatschappelijk werk had ik zo iemand wel gevraagd.

Er zijn in mijn omgeving niet veel mensen die inhoudelijk op de hoogte zijn, de tijd/energie hebben om mee te gaan en die ik zelf graag zou willen meenemen.
Even een domme vraag; wat moet die ander doen als die met je meegaat? Ik neem aan dat jij het gesprek voert, de ander is er toch enkel voor jouw zelfvertrouwen/ondersteuning.geestelijke bijstand? Moet die ander dan inhoudelijk op de hoogte zijn of zou het jou ook al helpen als er iemand is die gewoon naast je zit?
Prrrrr
pi_178501094
Zeau, even niks negatief van mijn kant, maar juist positief.

Vanavond een enorme stap genomen met het doen van iets waar ik sowieso een grote angst voor had en daarom ook al maanden misschien wel jaren niet meer had gedaan.

En dat voelt enorm goed. Beter nog zelfs, ik ben zowaar een keer trots op mijzelf en dat voelt al helemaal verdomd goed!!!
pi_178501401
quote:
0s.gif Op zaterdag 14 april 2018 00:23 schreef aeque het volgende:
Zeau, even niks negatief van mijn kant, maar juist positief.

Vanavond een enorme stap genomen met het doen van iets waar ik sowieso een grote angst voor had en daarom ook al maanden misschien wel jaren niet meer had gedaan.

En dat voelt enorm goed. Beter nog zelfs, ik ben zowaar een keer trots op mijzelf en dat voelt al helemaal verdomd goed!!!
*O*
Victory or defeat it's up to me to decide.
pi_178502217
quote:
0s.gif Op vrijdag 13 april 2018 22:16 schreef mrspoeZ het volgende:

[..]

Even een domme vraag; wat moet die ander doen als die met je meegaat? Ik neem aan dat jij het gesprek voert, de ander is er toch enkel voor jouw zelfvertrouwen/ondersteuning.geestelijke bijstand? Moet die ander dan inhoudelijk op de hoogte zijn of zou het jou ook al helpen als er iemand is die gewoon naast je zit?
Ik zou het zelf het fijnst vinden als die persoon weet wat ik wil vertellen. En dus ook mogelijk aanvult. Hoewel er intern vanalles gebeurt is dat vaak niet zo zichtbaar bij mij. Ik vergeet wel eens dingen, zo ook bij dit gesprek. Maar omdat ik redelijk goed uit mijn woorden kwam kan wel het idee rijzen dat ik juist heel scherp was.

Qua emotionele steun weet ik het niet zo goed of ik dat wil. Alsin, ik vind het niet fijn als ik een serieus gesprek probeer te voeren en iemand me heel erg gaat troosten als het even veel is. Dan gaat mijn aandacht daar naartoe en vergeet ik wat ik wilde zeggen.

Nu gaat de uwv arts informatie opvragen bij mijn psycholoog. En zij bespreekt wat ze deelt eerst met mij. Ik wil dat dinsdag even bespreken met haar, mogelijk kan zij ook dingen die ik nu vergat te vertellen nog benoemen.
pi_178521917
quote:
1s.gif Op zaterdag 14 april 2018 01:35 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Ik zou het zelf het fijnst vinden als die persoon weet wat ik wil vertellen. En dus ook mogelijk aanvult. Hoewel er intern vanalles gebeurt is dat vaak niet zo zichtbaar bij mij. Ik vergeet wel eens dingen, zo ook bij dit gesprek. Maar omdat ik redelijk goed uit mijn woorden kwam kan wel het idee rijzen dat ik juist heel scherp was.

Qua emotionele steun weet ik het niet zo goed of ik dat wil. Alsin, ik vind het niet fijn als ik een serieus gesprek probeer te voeren en iemand me heel erg gaat troosten als het even veel is. Dan gaat mijn aandacht daar naartoe en vergeet ik wat ik wilde zeggen.

Nu gaat de uwv arts informatie opvragen bij mijn psycholoog. En zij bespreekt wat ze deelt eerst met mij. Ik wil dat dinsdag even bespreken met haar, mogelijk kan zij ook dingen die ik nu vergat te vertellen nog benoemen.
Die arts van het UWV, was dat dan niet een 'bedrijfsarts'? Vrij bizar en nogal inefficiënt om dat met 2 mensen te bespreken. Wat dat betreft ben ik blij dat ik niks met het UWV te maken heb.

Het volgende bedoel ik niet lullig maar maak je het in je gedachte niet veel moeilijker voor jezelf dan dat het eigenlijk is?
Met name omdat ik al wat dingen van je voorbij heb zien komen dat ik achteraf dacht, zo die doet dat gewoon even!
pi_178522536
Wat kan een depressie soms toch zo ongemerkt een verlammende werking hebben.

:r
  zondag 15 april 2018 @ 09:01:06 #92
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_178524073
quote:
0s.gif Op zondag 15 april 2018 01:35 schreef aeque het volgende:

[..]

Die arts van het UWV, was dat dan niet een 'bedrijfsarts'? Vrij bizar en nogal inefficiënt om dat met 2 mensen te bespreken. Wat dat betreft ben ik blij dat ik niks met het UWV te maken heb.

Het volgende bedoel ik niet lullig maar maak je het in je gedachte niet veel moeilijker voor jezelf dan dat het eigenlijk is? van

Met name omdat ik al wat dingen van je voorbij heb zien komen dat ik achteraf dacht, zo die doet dat gewoon even!
Nee, gewoon een arts van het uwv. Ik zit in de ziektewet vanuit de ww dus er is geen bedrijfsarts. Ik vind het wel goed dat een uwv arts mijn psycholoog raadpleegt.

Ik weet niet goed of ik het mezelf moeilijker maak dan nodig. Het gesprek met uwv vond ik heel spannend omdat er veel vanaf hangt maar er is niks getriggerd waardoor mijn hoofd op hol slaat.

Ik had liever gehad dat er iemand meekon, maar het is geen ramp als dat niet gebeurt.
pi_178524625
Kleine update, vriend wordt overgeplaatst op werk naar een plek die veel beter bij hem past, in overleg met zijn leidinggevende. Spannend en hij is er wat onzeker over maar zie dat het toch veel opluchting geeft. Heel fijn. Maandag bellen naar iets waar Passant mee kwam, ben benieuwd.

Mevrouw, spannend een UWV traject. Snap wel dat je zenuwachtig ben maar het klinkt heel netjes hoe ze het doen!
  maandag 16 april 2018 @ 07:54:52 #94
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_178546068
quote:
0s.gif Op zondag 15 april 2018 09:21 schreef Koettie het volgende:
Kleine update, vriend wordt overgeplaatst op werk naar een plek die veel beter bij hem past, in overleg met zijn leidinggevende. Spannend en hij is er wat onzeker over maar zie dat het toch veel opluchting geeft. Heel fijn. Maandag bellen naar iets waar Passant mee kwam, ben benieuwd.

Mevrouw, spannend een UWV traject. Snap wel dat je zenuwachtig ben maar het klinkt heel netjes hoe ze het doen!
Dat is goed nieuws! Geeft hem hopelijk ook wat ruimte om met zijn therapie verder te komen.

Het UWV komt ook netjes over op mij. Niet de horrorverhalen die je soms hoort. Maargoed de beslissing is nog niet genomen.
  maandag 16 april 2018 @ 10:54:07 #95
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_178548321
quote:
0s.gif Op zondag 15 april 2018 04:09 schreef Melancholia_war het volgende:
Wat kan een depressie soms toch zo ongemerkt een verlammende werking hebben.

:r
Klopt.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  maandag 16 april 2018 @ 16:19:14 #96
31858 mrspoeZ
crazy catlady
pi_178556307
quote:
1s.gif Op zaterdag 14 april 2018 01:35 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Ik zou het zelf het fijnst vinden als die persoon weet wat ik wil vertellen. En dus ook mogelijk aanvult. Hoewel er intern vanalles gebeurt is dat vaak niet zo zichtbaar bij mij. Ik vergeet wel eens dingen, zo ook bij dit gesprek. Maar omdat ik redelijk goed uit mijn woorden kwam kan wel het idee rijzen dat ik juist heel scherp was.

Qua emotionele steun weet ik het niet zo goed of ik dat wil. Alsin, ik vind het niet fijn als ik een serieus gesprek probeer te voeren en iemand me heel erg gaat troosten als het even veel is. Dan gaat mijn aandacht daar naartoe en vergeet ik wat ik wilde zeggen.

Nu gaat de uwv arts informatie opvragen bij mijn psycholoog. En zij bespreekt wat ze deelt eerst met mij. Ik wil dat dinsdag even bespreken met haar, mogelijk kan zij ook dingen die ik nu vergat te vertellen nog benoemen.
Soort zakelijke back-up, moet ik het zo zien?

Goed van je dat het je in je eentje is gelukt, trouwens.
Prrrrr
pi_178557457
quote:
0s.gif Op zondag 15 april 2018 04:09 schreef Melancholia_war het volgende:
Wat kan een depressie soms toch zo ongemerkt een verlammende werking hebben.

:r
Yep.

En denk je alles wel een keer gehad te hebben, wordt je vervolgens nog een keer finaal de grond in getrapt. *O*
  maandag 16 april 2018 @ 20:25:28 #98
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_178562196
quote:
0s.gif Op maandag 16 april 2018 16:19 schreef mrspoeZ het volgende:

[..]

Soort zakelijke back-up, moet ik het zo zien?

Goed van je dat het je in je eentje is gelukt, trouwens.
Ja ik denk het wel.
Ik kan inmiddels redelijk praten over wat er speelt maar zo'n gesprek is best intens. En dan is t fijn dat iemand meekijkt.
pi_178575970
Na een oke tot goed weekend, hebben gisteren mijn depressie, zelfvertrouwen en angsten een flinke knauw gehad. Ik wil niet helemaal in de details treden maar het komt erop neer dat de allerlaatste persoon die dichtbij mij stond en ik lief en leed mee heb gedeeld, besloten heeft om helemaal geen contact en geen vriendschap meer te hebben.
Voor een gedeelte snap ik het wel, ik kan veel van zo iemand vragen. Maar aan de andere kant was het ook prima geweest als diegene had gezegd het allemaal even op een lager pitje te zetten. Ik kom niet uit een ei en diegene heeft ook gewoon een eigen leven. Alleen als dan zelfs af en toe een appje sturen al niet meer mogelijk is ga je jezelf toch afvragen of je wel goed genoeg bent en er wel echt om je gegeven werd.

Waar ik mij nu vooral zorgen over maak en redelijk somber door wordt en lichtelijk overstuur is het feit dat er nu niemand meer is waar ik even bij terecht kan. Niet zozeer met mijn psychische problemen maar andere praktische zaken, zoals een 2e mening als je iets moet beslissen. Of dat je even lekker bezig bent geweest met dingen waar je eerder angstig voor was. Om gewoon dingen te bespreken zoals beste vrienden dat doen.

Vandaag wel de beslissing genomen om aan de bel te trekken bij mijn behandelaar. Had ik in het verleden niet zo snel gedaan. Zodat ze in ieder geval weten dat het niet goed gaat. Met name omdat ik bang ben voor mijn eigen gedachtegang en welke richting die op kan gaan.

Sorry voor de lap tekst. :') Moest het even van mij afschrijven.
pi_178576315
Je bent goed genoeg :*

Stoer van je dat je het gelijk hebt aangegeven bij je behandelaar :)
Op zaterdag 10 maart 2018 11:36 schreef Anneloos het volgende:
Maar met zulke praatjes kan zijn dick niet groter zijn dan 11 cm
pi_178583030
quote:
0s.gif Op dinsdag 17 april 2018 13:18 schreef aeque het volgende:
Na een oke tot goed weekend, hebben gisteren mijn depressie, zelfvertrouwen en angsten een flinke knauw gehad. Ik wil niet helemaal in de details treden maar het komt erop neer dat de allerlaatste persoon die dichtbij mij stond en ik lief en leed mee heb gedeeld, besloten heeft om helemaal geen contact en geen vriendschap meer te hebben.
Voor een gedeelte snap ik het wel, ik kan veel van zo iemand vragen. Maar aan de andere kant was het ook prima geweest als diegene had gezegd het allemaal even op een lager pitje te zetten. Ik kom niet uit een ei en diegene heeft ook gewoon een eigen leven. Alleen als dan zelfs af en toe een appje sturen al niet meer mogelijk is ga je jezelf toch afvragen of je wel goed genoeg bent en er wel echt om je gegeven werd.
Misschien is het juist daarom. Omdat het focking moeilijk kan zijn om iemand waar je om geeft en weet dat die persoon beter kan, alleen af en toe te kunnen "ondersteunen". Zo een beperking, omdat het een proces in eigen tempo is en ook vooral moet zijn. Maar waar je soms knettergek van wordt als je ernaast moet blijven. Of erachter. Of ervoor. Iedere keer gevoelsmatig eromheen dansen en dat kan je als persoon en in een vriendschap gewoon keihard opbreken. Juist omdat je er zoveel om geeft en juist omdat je niet wil dat het het moois wat er was /is kapot zou maken.
Soms moet je dan een heel moeilijke keuze maken om afstand te nemen. Niet halfslachtig de juiste afstand proberen te houden, maar echt een clean break. Zodat je niet gevoelsmatig blijft modderen met what ifs enzo.

Wie weet denkt die persoon omgekeerd wel hetzelfde trouwens. Soms heb je al zoveel gezegd, hoeveel meer moet je dan zeggen? Zeg je het dan gewoon niet goed genoeg of ben je niet de juiste persoon om tot die ander door te kunnen dringen? En dat doordringen, dingen moeten zeggen, zegt dat misschien niet genoeg dat dit het zo niet is? Dat je het aanvoelen bij elkaar, samen gewoon ook stil kan zijn, dat dat aan het verdwijnen is?
Houd je elkaar dan misschien niet gevangen in een oud patroon dat kennelijk niet voldoende werkt?

quote:
Waar ik mij nu vooral zorgen over maak en redelijk somber door wordt en lichtelijk overstuur is het feit dat er nu niemand meer is waar ik even bij terecht kan. Niet zozeer met mijn psychische problemen maar andere praktische zaken, zoals een 2e mening als je iets moet beslissen. Of dat je even lekker bezig bent geweest met dingen waar je eerder angstig voor was. Om gewoon dingen te bespreken zoals beste vrienden dat doen.
Begrijpelijk, dat is ook kut. Maar waar je hier misschien teveel op 1 paard bleef wedden, is dit misschien ook net dat beetje extra stok achter de deur om daar meer mee aan de slag te gaan en breder in te zetten?
Naast het forum hier, zou je irl eventueel ook kunnen kijken naar een maatjes- of buddyproject. Niet omdat iemand je handje vast moet komen houden, maar iemand die het leuk vindt om met je te sparren over dingen. Misschien niet iets waar je nu op zit te wachten, maar sluit contact met ouderen ook niet uit. Daar kunnen misschien ook leuke contacten tussen zitten, waar je juist door het leeftijdsverschil weer een andere blik op dingen kan krijgen.

quote:
Vandaag wel de beslissing genomen om aan de bel te trekken bij mijn behandelaar. Had ik in het verleden niet zo snel gedaan. Zodat ze in ieder geval weten dat het niet goed gaat. Met name omdat ik bang ben voor mijn eigen gedachtegang en welke richting die op kan gaan.

Sorry voor de lap tekst. :') Moest het even van mij afschrijven.
Goede stap en eentje die aangeeft dat je jezelf gelukkig ook wel de moeite waard vindt om aan de bel te trekken :*
  dinsdag 17 april 2018 @ 18:40:41 #102
212761 magnetronkoffie
Where's the fish?
pi_178583385
quote:
0s.gif Op dinsdag 17 april 2018 18:22 schreef Scary_Mary het volgende:

[..]

Naast het forum hier, zou je irl eventueel ook kunnen kijken naar een maatjes- of buddyproject.
Ik heb zelf ooit deelgenomen aan een maatjesproject. Bij mij duurde het een jaar en behalve praten over gemeenschappelijke interesses (de mijne was een beetje filosofisch aangelegd en had ook al veel meegemaakt, we klikten goed) ondernamen we ook dingen, zoals een keertje naar de bios en een keertje bowlen. Maar een keertje gewoon een middagje praten was ook goed.
Het duurde een jaar. Daarna heb ik niet nog een keer deelgenomen, maar ik vond 't wel een leuke ervaring :)
quote:
maar sluit contact met ouderen ook niet uit. Daar kunnen misschien ook leuke contacten tussen zitten, waar je juist door het leeftijdsverschil weer een andere blik op dingen kan krijgen.
Dit kan ik ook bevestigen. Ik heb oudere kennissen gehad, 1 daarvan was ongeveer 30 jaar ouder en heeft me o.a. leren sjoelen, naast dat ie me met z'n levenswijsheden heeft verrijkt :P
Ik kijk sowieso niet naar leeftijd, maar naar wat ik zeg maar aan die persoon kan hebben en als je daar relatief makkelijk in bent, kan je soms behoorlijke leeftijdsverschillen hebben (wat helemaal geen probleem hoeft te zijn).

Mooie post SM :)
(Scary Mary dus :P ).
Iemand kapot maken is heel makkelijk. Iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
♫♪♪♫♪♫♫♪==♥☥
  dinsdag 17 april 2018 @ 22:18:13 #103
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_178588605
quote:
0s.gif Op dinsdag 17 april 2018 13:18 schreef aeque het volgende:
Na een oke tot goed weekend, hebben gisteren mijn depressie, zelfvertrouwen en angsten een flinke knauw gehad. Ik wil niet helemaal in de details treden maar het komt erop neer dat de allerlaatste persoon die dichtbij mij stond en ik lief en leed mee heb gedeeld, besloten heeft om helemaal geen contact en geen vriendschap meer te hebben.
Voor een gedeelte snap ik het wel, ik kan veel van zo iemand vragen. Maar aan de andere kant was het ook prima geweest als diegene had gezegd het allemaal even op een lager pitje te zetten. Ik kom niet uit een ei en diegene heeft ook gewoon een eigen leven. Alleen als dan zelfs af en toe een appje sturen al niet meer mogelijk is ga je jezelf toch afvragen of je wel goed genoeg bent en er wel echt om je gegeven werd.

Waar ik mij nu vooral zorgen over maak en redelijk somber door wordt en lichtelijk overstuur is het feit dat er nu niemand meer is waar ik even bij terecht kan. Niet zozeer met mijn psychische problemen maar andere praktische zaken, zoals een 2e mening als je iets moet beslissen. Of dat je even lekker bezig bent geweest met dingen waar je eerder angstig voor was. Om gewoon dingen te bespreken zoals beste vrienden dat doen.

Vandaag wel de beslissing genomen om aan de bel te trekken bij mijn behandelaar. Had ik in het verleden niet zo snel gedaan. Zodat ze in ieder geval weten dat het niet goed gaat. Met name omdat ik bang ben voor mijn eigen gedachtegang en welke richting die op kan gaan.

Sorry voor de lap tekst. :') Moest het even van mij afschrijven.
Ik kan me goed voorstellen dat dat een flinke knauw geeft. En heel goed van je dat je aan de bel trekt.

Ik wilde dat ik je advies kon geven om iets meer netwerk om je heen op te bouwen. Ik hoop dat je in elk geval weer wat nieuwe contacten kan opdoen, al is t maar voor wat aanspraak.

Knuffels
  dinsdag 17 april 2018 @ 22:27:29 #104
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_178588832
Ik had vandaag weer therapie. We zijn uitgebreid ingegaan op vorige week en de impact daarvan. Die heeft de hele week nog nagewerkt en eigenlijk een heel positief effect op me gehad. Ik heb het idee dat dit echt de kern raakte van waar mijn problemen zitten en een wezenlijke verandering in gang heeft gezet.

Dat was ook de bedoeling legde de psycholoog uit. Alsin, het was de bedoeling om de emotie en herinnering die bij mij werd getriggerd te herschrijven zodat het niet meer die heftige emoties oproept en juist een ander gevoel geeft.

Ik probeer het gevoel en de gedachte dat ik iemand ben waarvoor opgekomen mag worden vast te houden en een beetje te integreren. En daarnaast ook dat ik voor mezelf mag opkomen en dat dat prima is, en ik dus niet zo enorm hoef te twijfelen aan mezelf. Hoewel positief kost die verandering ook veel energie, maar ik doe rustig aan en probeer lief voor mezelf te zijn.
  vrijdag 20 april 2018 @ 21:32:51 #105
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_178646921
Pfoe, kom net thuis en de brief van het uwv van de arts ligt er. Ik moet er even voor gaan zitten met iemand met verstand van zaken want ik vind het lastig in te schatten.

Er staat een redelijk lange lijst met beperkingen in, met namr op gebied van concentratie, en siciaal functioneren maar ook dat ik met de beperkingen maximaal 30 uur per week zou mogen werken.

En dat geeft wel even stress, want ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik dat zou moeten volhouden. Zelfs als ik dit bij mijn vrijwilligerswerk zou doen dan zou ik denk ik omvallen. Sowieso heb ik echt minimaal een dag nodig om bij te komen na een therapiesessie.

En dan zou ik in de overige 4 dagen 30 uur moeten maken. Terwijl ik nu na 3 uur eerst echt even moet gaan zitten en bijkomen voor ik naar huis ga. En dan houdt ik er al rekening mee dat ik geen puf meer heb om te koken door daar vast warm te eten. Brrr zeg. Mag ik dan de rekening voor t avondeten ook doorsturen naar UWV?

Nu maar even op zoek naar wat advies over hoe ik dit allemaal moet zien. Ik wil in elk geval aan de bedrijfsarts nog laten weten dat ik na 3 uur echt op ben, en daar hebben we het ook helemaal niet over gehad. In de brief staat ook dat alles besproken is maar ik heb van de bedrijfsarts niets gehoord van de urenbeperking.

Pff maar even proberen te ontspannen en mijn hoofd rustig te krijgen zodat ik genoeg rust heb om hulp te zoeken.
  vrijdag 20 april 2018 @ 23:31:27 #106
37478 Luchtbel
Memories in progress
pi_178648763
quote:
0s.gif Op vrijdag 20 april 2018 21:32 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
Pfoe, kom net thuis en de brief van het uwv van de arts ligt er. Ik moet er even voor gaan zitten met iemand met verstand van zaken want ik vind het lastig in te schatten.

Er staat een redelijk lange lijst met beperkingen in, met namr op gebied van concentratie, en siciaal functioneren maar ook dat ik met de beperkingen maximaal 30 uur per week zou mogen werken.

En dat geeft wel even stress, want ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik dat zou moeten volhouden. Zelfs als ik dit bij mijn vrijwilligerswerk zou doen dan zou ik denk ik omvallen. Sowieso heb ik echt minimaal een dag nodig om bij te komen na een therapiesessie.

En dan zou ik in de overige 4 dagen 30 uur moeten maken. Terwijl ik nu na 3 uur eerst echt even moet gaan zitten en bijkomen voor ik naar huis ga. En dan houdt ik er al rekening mee dat ik geen puf meer heb om te koken door daar vast warm te eten. Brrr zeg. Mag ik dan de rekening voor t avondeten ook doorsturen naar UWV?

Nu maar even op zoek naar wat advies over hoe ik dit allemaal moet zien. Ik wil in elk geval aan de bedrijfsarts nog laten weten dat ik na 3 uur echt op ben, en daar hebben we het ook helemaal niet over gehad. In de brief staat ook dat alles besproken is maar ik heb van de bedrijfsarts niets gehoord van de urenbeperking.

Pff maar even proberen te ontspannen en mijn hoofd rustig te krijgen zodat ik genoeg rust heb om hulp te zoeken.
Sterkte. Ik heb inhoudelijk geen advies voor je, ik hoop dat het je lukt een beetje rustig te blijven :*
  vrijdag 20 april 2018 @ 23:43:46 #107
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_178648939
quote:
1s.gif Op vrijdag 20 april 2018 23:31 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Sterkte. Ik heb inhoudelijk geen advies voor je, ik hoop dat het je lukt een beetje rustig te blijven :*
Dank je!
T helpt dat ik t hier even heb opgeschreven en heb net met wat mensen gepraat. De spanning die ik voelde daarvoor is nu een stuk minder en ik denk nu dat ik het wel kan handelen. En anders heb ik n strip oxazepam achter de hand. :@
pi_178648981
Go mevrouw!

Naast alles wat je de afgelopen tijd bent aangegaan is dit een peuleschil joh!
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
  zaterdag 21 april 2018 @ 11:34:53 #109
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_178653339
quote:
0s.gif Op vrijdag 20 april 2018 23:46 schreef DancingPhoebe het volgende:
Go mevrouw!

Naast alles wat je de afgelopen tijd bent aangegaan is dit een peuleschil joh!
Dank je!
pi_178661872
Mevrouw, inderdaad maar eens goed uit zien te zoeken wat het precies inhoudt, wat er in de brief staat. :*
Mama van 2 lieve meiden :)
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')