abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_177396901
registreer om deze reclame te verbergen
Hoi,

dit klinkt misschien beetje raar maar zoek eigenlijk een beetje advies of een ander inzicht.

Mijn vader woont al een aantal jaar met mijn stiefmoeder in Berlijn. Voorheen kwamen ze elke 2 maanden ongeveer voor een maand naar Nederland. Helaas is mijn vader vorig jaar ernstig ziek geworden (kanker) en heb ik vandaag te horen gekregen na alle hoop dat de artsen nog denken dat hij zo'n 3 weken heeft max 6. Behoorlijk specifiek maar goed.

Toevallig heb ik gisteren voor volgend weekend een retour geboekt naar Berlijn, want de afgelopen tijd ga ik wat vaker daar heen.

Nu dit nieuws dus en eerlijk en dit klinkt misschien heel dom maar ik heb geen idee wat ik nu moet doen. Is de volgende keer dan een afscheid of ga ik daarna weer het weekend? Misschien redt die het wel niet eens tot volgend weekend, dat kan ook nog.

Ik weet het gewoon niet. :{

Zitten hier misschien mensen die een soort van gelijke ervaring hebben met de afstand? Ik heb ook nog nooit eerder meegemaakt dat een persoon die zo dicht bij mij staat binnen een korte tijd zal overlijden...

Dus kort samengevat; hebben jullie misschien een tip of ervaringen? Of misschien ideeen hoe jullie dit zelf zouden aanpakken?
pi_177396925
Geen tips maar wel heel veel sterkte meis, wat vreselijk.
pi_177396952
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 17:45 schreef liesje1979 het volgende:
Geen tips maar wel heel veel sterkte meis, wat vreselijk.
Mja het is kut ja.

Het is vooral die afstand waardoor ik nu in een soort van paniek ben wat te doen. En het is zo confronterend... En mja ik weet het gewoon niet...
pi_177396991
registreer om deze reclame te verbergen
Vreselijke voor jou / jullie, veel sterkte in ieder geval. Is het wellicht iets wat je gewoon met hem kunt bespreken? Ik weet niet hoe hij in het rouwproces zit, maar het lijkt me fijner als je het er liefdevol met elkaar over kunt hebben dan dat het in de lucht blijft hangen iedere keer als je weggaat.
  vrijdag 23 februari 2018 @ 17:52:24 #5
264429 Keep_Walking
N'ja... leven gaat door
pi_177397027
Ik zou gewoon zo vaak je kan erheen gaan totdat hij sterft. Eerste ontmoeting zeg je alles wat je te zeggen hebt. Daarna ga je terug om hem te steunen.
Pain is temporary, Pride is forever.
pi_177397038
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 17:49 schreef Avondmens het volgende:
Vreselijke voor jou / jullie, veel sterkte in ieder geval. Is het wellicht iets wat je gewoon met hem kunt bespreken? Ik weet niet hoe hij in het rouwproces zit, maar het lijkt me fijner als je het er liefdevol met elkaar over kunt hebben dan dat het in de lucht blijft hangen iedere keer als je weggaat.
Ik weet niet in hoeverre hij het zelf weet.... Toevallig ligt die nu op de ic vanwege een longinfectie... 3 weken geleden ook in kritieke toestand op de ic gelegen vanwege een dubbele longontsteking. Het plan is om het cortisonen te geven zodat zijn conditie iets verbeterd zodat ze hem nog een chemo kunnen geven.

Dit hoorde ik vandaag en hoorde dat de chemo was voor extra tijd en bij succes het herhaald kan worden. Dus na het slechte nieuws van de IC was ik weer hoopvol....

Helaas paar uur later is het verhaal toch anders. Is de chemo bedoeld dat zodat hij naar huis kan en daar zeg maar in een stoel kan zitten ipv dat hij in een bed moet liggen omdat die niks kan.

Ik ben behoorlijk een type dat confronterende dingen en moeilijke dingen graag uit de weg ga. Hij is ook niet open dus mja zo vragen van hey hoe lang wil je dat ik kom of hoe vaak is nogal lastig....
pi_177397070
registreer om deze reclame te verbergen
En als ik dan weer terug moet naar huis... Hoe gaat dat dan... Ik ben ook zo slecht in situaties waarvan ik niet weet hoe ze gaan verlopen....

En ik geloof het trouwens ook nog niet helemaal...
pi_177397210
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 17:52 schreef Keep_Walking het volgende:
Ik zou gewoon zo vaak je kan erheen gaan totdat hij sterft. Eerste ontmoeting zeg je alles wat je te zeggen hebt. Daarna ga je terug om hem te steunen.
Pff alles zeggen. Das zo confronterend..
  vrijdag 23 februari 2018 @ 18:07:44 #9
17979 MissMSX
Cockblocking Knightmare
pi_177397262
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:04 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Pff alles zeggen. Das zo confronterend..
Misschien kun je het opschrijven? Dan heb jij het wel uit je systeem en kan je vader het rustig lezen.
Het is maar FOK!... Look at it this way: in a hundred years, who's gonna care?
50.000 O+
pi_177397293
quote:
9s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:07 schreef MissMSX het volgende:

[..]

Misschien kun je het opschrijven? Dan heb jij het wel uit je systeem en kan je vader het rustig lezen.
Dat word een emotioneel drama.

Eerlijk he. en dit is misschien hard. Hoop ik dat die overlijd voordat ik er ben. En dat is niet omdat ik hem kwijt wil ofzo maar dat is gewoon omdat het te confronterend is voor mij als ik daar ben en zie dat het slecht gaat met hem ik terug naar huis moet en afscheid moet nemen.
pi_177397318
Dan misschien maar ernaartoe gaan zo vaak als je kunt - en verder niks proberen te forceren, maar gewoon daar zijn. En voor zover je dat nog niet hebt gedaan je omgeving inlichten, zij zullen begrip hebben voor de situatie. Sterkte!
  vrijdag 23 februari 2018 @ 18:11:47 #12
17979 MissMSX
Cockblocking Knightmare
pi_177397320
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:10 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Dat word een emotioneel drama.

Eerlijk he. en dit is misschien hard. Hoop ik dat die overlijd voordat ik er ben. En dat is niet omdat ik hem kwijt wil ofzo maar dat is gewoon omdat het te confronterend is voor mij als ik daar ben en zie dat het slecht gaat met hem ik terug naar huis moet en afscheid moet nemen.
Dat kan ik me wel voorstellen ja. Ik heb helaas alleen verder 0,0 tips hoe je daarmee om zou kunnen gaan. Je hebt geen broers of zussen?
Het is maar FOK!... Look at it this way: in a hundred years, who's gonna care?
50.000 O+
pi_177397326
quote:
9s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:11 schreef MissMSX het volgende:

[..]

Dat kan ik me wel voorstellen ja. Ik heb helaas alleen verder 0,0 tips hoe je daarmee om zou kunnen gaan. Je hebt geen broers of zussen?
Nee alleen. Dus kan het ook niet zo met iemand delen ofzo.
pi_177397341
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:11 schreef Lápiz het volgende:
Dan misschien maar ernaartoe gaan zo vaak als je kunt - en verder niks proberen te forceren, maar gewoon daar zijn. En voor zover je dat nog niet hebt gedaan je omgeving inlichten, zij zullen begrip hebben voor de situatie. Sterkte!
Thnx :)

Het is alleen denk ik niet mogelijk om 3 keer per week ofzo heen en weer te vliegen. Dat slaat nergens op natuurlijk.:P
pi_177397354
Als die hier zou zijn zou ik denk ik wel elke dag na werk er naar toe gaan.
pi_177397576
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:13 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Thnx :)

Het is alleen denk ik niet mogelijk om 3 keer per week ofzo heen en weer te vliegen. Dat slaat nergens op natuurlijk.:P
Ik bedoelde tussen de regels door dat je vooral kunt proberen te doen wat voor jou klopt - als dat drie keer per week heen-en-weer vliegen is, dan is dat zo, zo niet, dan ook goed. Doe vooral wat voor jou mogelijk is en communiceer dit ook naar je vader (indien mogelijk). Probeer vooral niet teveel te denken over hoe het allemaal zou moeten gaan, want er is geen draaiboek voor.
pi_177397603
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:27 schreef Lápiz het volgende:

[..]

Ik bedoelde tussen de regels door dat je vooral kunt proberen te doen wat voor jou klopt - als dat drie keer per week heen-en-weer vliegen is, dan is dat zo, zo niet, dan ook goed. Doe vooral wat voor jou mogelijk is en communiceer dit ook naar je vader (indien mogelijk). Probeer vooral niet teveel te denken over hoe het allemaal zou moeten gaan, want er is geen draaiboek voor.
Nee wat ik eigenlijk nu wel mis.

Het liefst zou ik mij nu willen verstoppen onder de dekens en wachten totdat het voorbij is...
pi_177397846
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:30 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Nee wat ik eigenlijk nu wel mis.

Het liefst zou ik mij nu willen verstoppen onder de dekens en wachten totdat het voorbij is...
Als je denkt dat dat het beste is, dan moet je dat doen. Maar je weet het antwoord waarschijnlijk zelf al... 😉

Natuurlijk wil je dit het liefst ontlopen, maar het is onderdeel van het leven, ik kan er helaas niks mooiers van maken.

Mijn vader is in 2013 overleden, ons emotioneel contact was moeizaam. Hij woonde ook niet in de buurt, maar ik ben langsgegaan voor zover dat lukte. Iedere keer dat ik weer naar huis ging was ik me ervan bewust dat het de laatste keer zou kunnen zijn, maar ik wist ook dat ik niet meer kon doen dan wat ik deed. Of mijn vader daarmee bezig was weet ik niet, het proces van sterven verkleint je wereld, daarom kon ik ook alleen maar van mezelf uitgaan. En dat is dan ook het enige wat ik tegen jou kan zeggen.
pi_177397890
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:48 schreef Lápiz het volgende:

[..]

Als je denkt dat dat het beste is, dan moet je dat doen. Maar je weet het antwoord waarschijnlijk zelf al... 😉

Natuurlijk wil je dit het liefst ontlopen, maar het is onderdeel van het leven, ik kan er helaas niks mooiers van maken.

Mijn vader is in 2013 overleden, ons emotioneel contact was moeizaam. Hij woonde ook niet in de buurt, maar ik ben langsgegaan voor zover dat lukte. Iedere keer dat ik weer naar huis ging was ik me ervan bewust dat het de laatste keer zou kunnen zijn, maar ik wist ook dat ik niet meer kon doen dan wat ik deed. Of mijn vader daarmee bezig was weet ik niet, het proces van sterven verkleint je wereld, daarom kon ik ook alleen maar van mezelf uitgaan. En dat is dan ook het enige wat ik tegen jou kan zeggen.
Op het moment dat je toen weg ging zei je dan gewoon gedag en tot de volgende keer of zoiets?

Misschien een domme vraag.
pi_177397974
quote:
0s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:51 schreef Yasmin23 het volgende:

[..]

Op het moment dat je toen weg ging zei je dan gewoon gedag en tot de volgende keer of zoiets?

Misschien een domme vraag.
Geen domme vraag, want ik vroeg me dat soort dingen destijds ook af.
Ik zei “tot de volgende keer” of “tot volgende week”, omdat ik ook echt niet wist hoe lang het nog zou duren. En ik wilde er natuurlijk óók niet aan dat het zou aflopen. Uiteindelijk was ik erbij toen hij overleed, maar ook als dat niet het geval was geweest wist ik dat ik had gedaan wat ik kon doen en wat voor mij klopte, dus ik hoop dat dat voor jou ook gaat lukken.
pi_177398005
quote:
1s.gif Op vrijdag 23 februari 2018 18:57 schreef Lápiz het volgende:

[..]

Geen domme vraag, want ik vroeg me dat soort dingen destijds ook af.
Ik zei “tot de volgende keer” of “tot volgende week”, omdat ik ook echt niet wist hoe lang het nog zou duren. En ik wilde er natuurlijk óók niet aan dat het zou aflopen. Uiteindelijk was ik erbij toen hij overleed, maar ook als dat niet het geval was geweest wist ik dat ik had gedaan wat ik kon doen en wat voor mij klopte, dus ik hoop dat dat voor jou ook gaat lukken.
Waaraan is hij overleden?

Was je overigens gewoon vrolijk als je daar was? Ik merk dat als ik daar ben ik mij zelf vrolijker en rustiger voor doe dan dat ik eigenlijk ben.
pi_177398036
ik vind het gewoon bizar dat je van te voren te horen krijgt dat je doodgaat. Hoe moet dat voor de persoon zelf zijn? Iedereen gaat dood natuurlijk maar er wordt nu gewoon een tijd aangegeven... Ga je dan aftellen ofzo?
pi_177398074
Wat een moeilijke situatie. Ik wil je ten eerste heel erg veel sterkte toewensen.

Dan wat betreft je vraag. Uit persoonlijke ervaring kan ik je vertellen dat het in zulke situaties erg snel kan gaan. Een paar jaar geleden kreeg ik te horen dat mijn vader nog "een of twee weken" te leven had. Op de dag dat ik dat bericht hoorde, ging ik natuurlijk kijken wanneer ik hem nog kon bezoeken. Ik kon kiezen: óf de volgende dag, óf over 3 dagen. De volgende dag kwam mij veel minder goed uit. Ik had het namelijk druk met de studie. Maar iets in me zei me dat ik toch moest gaan. Dus ik de volgende dag naar hem toe. Ik heb hem alles verteld dat ik nog wilde zeggen. Dat was een erg zwaar en emotioneel moment.

De nacht daarop is hij overleden.

Was ik dus toch iets later gegaan, dan had ik hem niet meer levend kunnen zien. Ik kan je vertellen dat ik op dit moment 2 dingen zeker weet. Ten eerste: ik vond het toen godsgruwelijk moeilijk om toch maar snel naar hem toe te gaan. Het idee om het op z'n minst een paar dagen te laten wachten (want volgens de diagnose kon dat immers?) leek zo geruststellend. Het kostte toen echt moeite om te gaan en nog meer moeite om alles te zeggen wat ik nog kwijt moest aan hem. Het tweede wat ik zeker weet is dit: ik ben verschrikkelijk blij dat ik het toch gedaan heb.

Ik wens je veel sterkte met de situatie en het maken van je keuze...
  vrijdag 23 februari 2018 @ 19:04:35 #24
461713 Terminuz
Stop feeding me, I am a Troll!
pi_177398105
Ik zou als ik jouw was alles op alles zetten om elk weekend er heen te gaan. Danwel met auto of vliegen. Easyjet bv


Sterkte gewenst
God doesn't help stupid!
pi_177398121
Ik denk dat je gewoon “moet” gaan, en dat je vanzelf doet wat juist voelt op het moment.

Er is eigenlijk ook geen goed of fout toch? Als je graag nog iets met hem wil bespreken kun je dat ook doen zonder specifiek te benoemen dat het misschien de laatste keer is dat je hem ziet.

Dikke knuffel en heel veel sterkte. *;
Keep the ones that heard you when you never said a word.
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')