abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
pi_173734865
registreer om deze reclame te verbergen
NEDERLAND (2010)

Waar kennen we de Nederlanders in die periode van?

Vooral van de verloren WK-Finale tegen Spanje natuurlijk. Maar het was ook het jaar waarin Mark Rutte zijn eerste verkiezingszege boekte en ons verloste van de Kabinetten Balkenende. 2010 was verder het jaar van de Olympische Winterspelen in Vancouver met de onhandige wissel van Sven Kramer op de 10 km. Ook in 2010 werd FC Twente voor het eerst in de historie landskampioen. Caro Emerald brak door met het nummer A Night Like This (al viel het vervolg na 2010 wel een beetje tegen). Nederland werd Europees Kampioen Korfbal, na een spannende finale tegen de Belgen. En de zingende kraanmachinist Leen Huijzer liet zich gelden met een speciale versie met BN'ers van zijn WK-hit Allemaal Achter Oranje.

WK2010IniestaRobben-756x422.jpg
Robben, op weg naar.

Hoe doen ze het op het ESF?

Het jaar 2010 was vanuit Nederlands perspectief een speciaal ESF-jaar. Waar er door de jaren heen regelmatig wat aan te merken was op de Nederlandse inzendingen (en op dat gebied is het topic over de jaren '00 zeker een aanrader), werd het nooit zo extreem als rond deze editie. Het zou de gebeurtenissen onrecht aandoen om ze slechts een paar alinea's in een algemeen topic te geven. Daarom bij uitzondering geen decennium-overzicht voor Nederland, maar een terugblik op dit ene bijzondere jaar.

Zoals bekend werd Nederland vertegenwoordigd door Sieneke met Ik Ben Verliefd (Sha-La-Lie). Een plaatje geschreven door Pierre Kartner (Vader Abraham). Het was voor het eerst sinds Edsilia in 1998 dat ons land weer eens meedeed met een lied in de eigen taal. Deze taal en het genre pasten uitstekend bij de TROS, de omroep die het Songfestival destijds had overgenomen van de NOS, waar men al jaren geen interesse had in de organisatie.

Sieneke kwam op het ESF in actie in de 2e halve finale en trad als 9e van de 17 deelnemende landen op. Naar later bleek was dit een loodzware halve finale, waarbij de Top 7 in de finale uiteindelijk zou eindigen op de plaatsen 2,3,4,5,7,9 en 10. De latere winnaar Duitsland was rechtstreeks gekwalificeerd, en uit de andere halve finale bereikten maar twee landen de Top 10. In de semi van Sieneke sneuvelden onder meer Anna Bergendahl namens Zweden en Feminnem namens Kroatië. Toch moet gezegd worden dat landen als Cyprus en Ierland zich wel wisten te kwalificeren.

AnI8EK1.png
De uitslag van de 2e halve finale in 2010.

Sha-La-Lie kwam bij de televoters nog heel dicht bij kwalificatie. Sieneke werd 11e, 4 punten achter Cyprus. Bij de jury werd het oubollige lied niet geheel verrassend volledig afgeslacht, met een 14e plaats en een tekort van 52 punten. De gezamenlijke uitslag was ook een 14e plaats. In totaal kreeg Nederland 29 punten. De meeste uit Slovenië, die vonden Sha-La-Lie het op 4-na-beste wat ze die avond hadden gehoord en gaven 6 punten. Verder was er waardering uit Turkije (5), Denemarken (4), Israël (4), Ierland (3), Noorwegen (3), Zwitserland (2), Georgië (1) en Zweden (1).

Het blijft een opmerkelijk gegeven dat juist op voorstel van Nederland in 2009 de vakjury weer verantwoordelijk werd voor 50% van de punten, nadat jarenlang alleen televoting bepalend was geweest. En dat ons land vervolgens eerst de Toppers en daarna Sieneke stuurde. Overigens was die Nederlandse vakjury dat jaar ook al tenenkrommend bezig, door in de finale geen enkel punt te geven aan Tom Dice uit België, die van de andere 37 jury's 185 punten kreeg, een gemiddelde van precies 5 punten. Maar voor o.a. Mandy Huydts en Petra Berger was dit toch echt niet goed genoeg, en dus kregen onze zuiderburen maar 6 punten, in plaats van de 12 die het publiek in gedachten had. De Nederlandse douze points gingen dat jaar naar de Armeense Apricot Stone.

Hoe ging het door de jaren heen?

Het ESF-jaar 2010 begon in Nederland al in november 2009. Toen kondigde de TROS een persconferentie aan over het Songfestival. Het was nog niet helemaal duidelijk wat er zou gaan worden gemeld, of het een artiest was, of een liedje, of een opzet voor een nationale voorronde, of nog iets anders. Het enige wat in de maanden ervoor duidelijk was geworden, was dat er vooral heel veel artiesten nee hadden gezegd op een uitnodiging om mee te doen. De favorieten van de TROS waren Nick & Simon, maar zij hadden geen interesse. Daarna werd Jan Smit gepolst, al dan niet in samenwerking met André Rieu, maar die gaf aan om NOOIT aan het ESF mee te willen doen. Hopelijk houdt hij woord. Later zegden ook de 3JS af, omdat ze het een oneerlijke competitie vonden, waar ze niet aan deel wilden nemen. Helaas hielden zij zich niet aan hun belofte. Andersom waren er ook wel artiesten die hadden aangegeven dat ze wel mee wilden doen, zoals Kim-Lian, Antje Monteiro en Dries Roelvink, maar daar had de TROS dan weer geen interesse in.

Eerste persconferentie, november 2009

Op de persbijeenkomst had de TROS een flinke verrassing in petto. De Nederlandse bijdrage van 2010 zou gaan worden geschreven door Pierre Kartner, alias Vader Abraham. Hij was aangewezen als tekstschrijver vanwege zijn ruime ervaring om internationale hits te schrijven. De TROS zou er dan later jong talent bij zoeken om zijn liedje te zingen.

Pierre Kartner werd in 1935 geboren in het Gelderse Elst, en probeerde al vanaf jonge leeftijd door te breken als muzikant. In 1969 was het prijs, en scoorde hij zijn eerste Top 40-hit, met het poëtische hoogstandje Hallo Mijnheer De Uil, Je Onderbroek Is Vuil. Al snel regen de successen zich aaneen, en veroverde hij de wereld met het Smurfenlied en Het Kleine Café. In Nederland is Kartner de ontdekker van artiesten als Corry Konings, Jacques Herp en Wilma, voor wie hij liedjes schreef, zoals hij ook De Oude Muzikant van Ben Cramer produceerde, dat in 1973 jammerlijk faalde op het ESF. Zoals dit lijstje al suggereert, lag het duidelijke hoogtepunt van de carrière van Kartner in de jaren '70. Vanaf de jaren '80 worden zijn liedjes tot zijn grote ergernis steeds minder opgepikt door 'Hilversum' en verwatert zijn succes tot incidentele oprispingen als zijn laatste Top 40-hit Adios Mijn Vriend (Met Corry Konings) in 1998. Vijf jaar later probeerde hij als artiest nog aan het NSF deel te nemen, maar kwam zijn lied niet door de voorselectie, dus kon hij het Esther Hart niet moeilijk gaan maken. In 2005 schreef hij een NSF-liedje voor Glennis Grace, dat door haar als veel te slecht werd afgekeurd.

kuipers-maas.jpg
Een tafel vol Nederlandse ESF-expertise.

Twaalf jaar na zijn laatste hit was het dus aan Pierre Kartner om Nederland uit een diep ESF-dal te trekken. Meteen na de bekendmaking barstte er uiteraard een storm aan boze reacties los. Maar het was nu nog enigszins met de handrem erop, omdat iedereen nog wachtte op de bekendmaking van het liedje, dat later zou volgen.
Over dat liedje wilde de maker overigens nog wel wat kwijt. Het zou geen simpel liedje worden, met hooguit een Ik-hou-van-jou thema. Nee, het zou ergens over gaan, en bovendien zou het een unieke titel krijgen. Omdat de vrede in de wereld op het ESF ondertussen nogal uitgekauwd was, werd er bij dat bijzondere onderwerp vermoed dat het dan misschien over het milieu zou gaan. Een relatief makkelijk thema om goodwill mee te kweken, en inspelen op zo'n actueel punt had Kartner door de jaren heen vaak genoeg gedaan.

Tweede persconferentie, december 2009

Het antwoord op alle vragen kwam amper drie weken later al. De TROS had weer een groots persmoment georganiseerd, waarbij nu het liedje daadwerkelijk werd gepresenteerd. Dat werd gedaan in het radioprogramma van Daniel Dekker, die op subtiele wijze als nieuwe Songfestivalexpert naar voren geschoven werd. En het moet gezegd worden, Sha-La-Lie is inderdaad een unieke titel. Maar van het bijzondere onderwerp was blijkbaar weinig overgebleven in de nabewerking, want met Ik Ben Verliefd als subtitel, kreeg het een zeldzaam hoog Ik-hou-van-jou gehalte. Dit was de versie die destijds werd gepresenteerd:


Naast het liedje werd ook de werkwijze tijdens het NSF uitgelegd. Er zou worden gekozen voor jonge talenten om het lied te zingen, en zij werden bijgestaan door ervaren artiesten. Die zouden hen dan coachen en hun productieteams zouden aan de slag gaan om een unieke versie van Sha-La-Lie te creëren. Meteen gingen er geruchten rond over wie dat zouden worden, en de naam van Marianne Weber viel al snel, omdat zij al eerder bezig was om het 'talent' Sieneke te pushen. Ook de naam van John de Bever werd genoemd. Hij wilde graag zijn 'ontdekker' eren door met zijn lied naar het Songfestival te gaan. Maar de TROS kreeg waarschijnlijk heel snel de lach van zijn gezicht, toen ze hem meldden dat zijn diensten niet op prijs gesteld werden.

vader_abraham-laat_de_russen_maar_komen_s.jpg
Pierre zelf had er alle vertrouwen in.

Waren de reacties na de eerste persco nog gematigd negatief geweest, nu het liedje bekend was, waren ze ronduit vernietigend. Voor het eerst in jaren was het Songfestival in Nederland weer eens het gesprek van de dag, alleen niet helemaal op de manier die gewenst was. Zo ongeveer alle media buitelden over elkaar heen om het liedje te becommentariëren. Voor Shownieuws en Boulevard was het een dankbaar onderwerp en de Telegraaf plaatste een poll, waarin liefst 73.000 keer werd gereageerd en 82% Sha-La-Lie kansloos achtte voor kwalificatie naar de finale.

Eric van Tijn, die vaker bij het ESF betrokken was, verwoordde het algemene gevoel nog het best, toen hij stelde dat dit een liedje was dat 50 jaar terug ook gemaakt had kunnen worden, en niets heeft te zoeken op een ESF in 2010. Dat was ook de teneur van de woeste reacties die op het grote boze internet verschenen. Er werden zelfs meerdere Anti-Sha-La-Lie pagina's aangemaakt op Hyves (Ja mensen, dat was toen nog hip) en er was uiteraard flinke ophef op Twitter. Er werd ook een handtekeningenactie gestart om het Songfestival weg te krijgen van de TROS, omdat ze niet het nationale belang dienden, maar alleen het belang van de eigen omroep en haar leden. Het probleem was natuurlijk wel dat er voor dat algemene belang al de NOS was, maar die wilden het NSF juist zo graag mogelijk kwijt.

De TROS negeerde hooghartig alle bezwaren, en probeerde een voldoende groot aantal artiesten en vooral coaches te strikken. Daarbij doken de eerste moeilijkheden op. De bereidwilligheid van artiesten buiten het eigen Muziekfeest-op-het-Plein circuit om als coach te acteren, bleek maar heel beperkt. De ene na de andere afzegging kwam binnen. Oorzaak was het liedje, dat op meer of minder directe wijze werd afgekraakt door beoogde coaches als Gerard Joling, Edsilia, en Lenny Kuhr, die Sha-La-Lie armoedig en smakeloos noemde en zelfs minachting van de kijker. Ook Gordon reageerde zeer teleurgesteld, en trok niet alleen zichzelf, maar ook zijn talent Bouke terug uit de competitie, waardoor er dus één deelnemer minder op het NSF was. Beiden waren het er snel over eens dat van dit liedje niets te maken was.

Derde persconferentie, januari 2010

Uiteindelijk slaagde de TROS er toch in om een line-up te creëren waar ze zelf tevreden mee waren. Het waren dan ook louter figuren met een duidelijke TROS-uitstraling. De volgende artiesten gingen een poging wagen om met Sha-La-Lie naar het ESF in Oslo te gaan:

Sieneke: Zij was met haar 17 jaar de jongste deelneemster. Ten tijde van het NSF volgde ze een opleiding om kapster te worden. Buiten de studie zong ze graag, en op een dag werd ze ontdekt door Marianne Weber. Want niet iedereen kan ontdekt worden door Paul McCartney of Bono.
Vinzzent: De enige in het gezelschap die al een Top 10-hit had gescoord met Alles Wat Ik Hebben Wil en vermoedelijk ook wel de meest getalenteerde van het stel. Het was een typische NSF-deelnemer zoals die er in de jaren '80 en '90 veel waren en hij had zich eigenlijk beter niet tot dit niveau kunnen verlagen.
Loekz: Een gelegenheidssextet (3 keer woordwaarde) met achtergrondzangeressen van Frans Bauer en andere Hollandse sterren, die nu de gelegenheid kregen om eens op de voorgrond te treden.
Peggy Mays: De minst bekende van het stel, en dat is eigenlijk niet veranderd met haar deelname. Ze was toen vooral lokaal bekend, omdat ze op de markt als verkoopster bij de plaatselijke kaasboer werkte.
Marlous Oosting: Haar carrière is een ietwat pijnlijk verhaal, want de bekendste hit waar ze mee geassocieerd wordt, is Hey Marlous, Ik Wil Met Jou Onder De Douche van Zanger Rinus. Zelf heeft ze ook muziek uitgebracht, maar dat haalt bij lange na niet dit hoge niveau.

2wqdhty.jpg
Marianne Weber en Sieneke amuseren zich tijdens het NSF.

Deze sterren zouden worden bijgestaan door de volgende coaches:
Sieneke –> Marianne Weber (De ongekroonde koningin van het levenslied)
Vinzzent –> Grad Damen (Een namaak-Frans Bauer, die op het TROS-Muziekfeest na al die jaren nog steeds niet weg te slaan is)
Loekz –> Frans Bauer (De echte Fransie, altijd gewoon gebleven, en Bananasplit doet die ook heel leuk)
Peggy Mays –> Albert West (De enige Nederlandse zanger die meer covers opnam dan Lee Towers en hier de enige met NSF-ervaring)
Marlous –> Corry Konings (Bekend van hits als Huilen Is Voor Jou Te Laat en Hoeren Neuken, Nooit Meer Werken)

Verder werd gemeld dat de show ging worden gepresenteerd door Yolanthe, en dat er voor het eerst in tijden geen televoting gebruikt ging worden. Alleen het publiek in de zaal mocht stemmen, en hun stem telde voor 1/5 deel mee. Later zou overigens blijken dat die zaal voor een groot deel gevuld was met leden van de fanclubs van Vinzzent en Marianne Weber. Daardoor ging het er bij de publieksstemming net zo aan toe als hoe er in landen als Oekraïne nog weleens wordt gerommeld in de voorronde.

Daarnaast viel het op dat in het hele proces 'songfestivaldeskundige' Cornald Maas schitterde door afwezigheid. Hij zou wel commentaar geven bij het ESF zelf, voor het eerst samen met Daniel Dekker, maar hij liet het NSF aan zich voorbij gaan, omdat hij niet weer de Kop van Jut wilde zijn als het fout zou gaan. Hij liep op eieren dat jaar. Uit alles bleek dat hij Sha-La-Lie een waardeloos lied vond, maar hij voelde ook wel aan dat kritische geluiden van zijn kant niet zouden worden geaccepteerd op het TROS-feestje. Daarom sprak hij vooral over een liedje dat niet zijn smaak was, maar wel een uniek geluid op het ESF vormde. Daarnaast was er nog even ruzie met Eric van Tijn, die na zijn kritiek op het liedje een sneer kreeg dat hij in 2007 de inzending had kunnen produceren, als hij niet zo achterlijk veel geld had gevraagd voor die dienst, namelijk drie keer het totale NSF-budget. Als je kijkt wat Nederland in die jaren zoal stuurde, kunnen we eerder concluderen dat dit budget veel te laag was, maar goed...

Naarmate het grote feest dichter bij kwam, was er nog meer ruzie, en wel tussen Marlous en haar coach Corry Konings. Zoals bedoeld had het productieteam van Corry een eigen versie van Sha-La-Lie gemaakt. Tegelijkertijd had Marlous zelf ook een andere versie laten maken en zij had een duidelijke voorkeur voor deze Waylon-versie. Toen Corry uit Spanje was gearriveerd om aanwezig te zijn bij het inzingen van Marlous, deed zij alsof ze verkouden was, en het niet mogelijk was om dat te doen. Dat smoesje werd echter snel doorgeprikt, en Corry besloot zich terug te trekken als coach, nu ze zodanig gepasseerd was. Dat was een probleem, want zonder coach moest Marlous worden gediskwalificeerd, en er waren al zo weinig artiesten bereid gevonden om mee te doen. Na een aantal lange praatsessies met de TROS, besloot Corry toch aan te blijven als coach. Ook al zou haar versie uiteindelijk niet worden gebruikt. Dat werd de mix van Waylon. Niet de Waylon die vier jaar later met Ilse zou schitteren, maar Waylon van der Heijden, alias DJ Goldfinger, een DJ en accordeonist die al met vele grote namen uit het Muziekfeest-circuit samenwerkte.

q6lNLNk.jpg
Zangeres Marlous (l. en r.).

Om het publiek op te warmen voor de grote show, werd de TV-show van Ivo Niehe een week eerder geheel gewijd aan een eerbetoon aan Pierre Kartner. En Ivo ging ook op bezoek in Milaan bij Wes en Yo, om bij het koppel thuis gezellig bij te kletsen. Opvallend was dat de artiesten waar het een week later om draaide hier niet belicht werden. Een tripje naar Italië maakte Ivo blijkbaar enthousiaster dan een dagje toeren door de polder om de perikelen van de hoempa-artiesten te beschrijven.

Die artiesten waren ondertussen druk bezig met repeteren. Hierbij ontstond een nieuw probleem. Marlous kon de tekst van het lied niet onthouden. Pierre Kartner had natuurlijk ook een Shakespeariaans meesterwerk uit zijn pen getoverd, vol moeilijke woorden als luchtballon en mokka-ijs. Uiteindelijk kwam dit met wat oefening toch nog goed. Waarschijnlijk zijn alle woorden opgedeeld in stuk-jes en lukte het toen wel om het letterlijk te reproduceren.
De tekst was overigens op een laat moment nog aangepast. Halverwege de originele versie had Kartner het over een arrenslee naar Leningrad. Die stad bestond ook in 2010 al een tijdje niet meer, en dat zou niet echt lekker overkomen richting de Russen. Het werd veranderd naar een terras in Moskou, waar ik de eerste kus van jou heb gehad. Maar onze Smurfenheld is verder echt niet in de jaren '70 blijven hangen...

3878006944_c90beca328.jpg
Een coupe vers mokka-ijs.

Zo werd het dan toch eindelijk zondag 7 februari en konden we ons opmaken voor een avondje ergernis op het NSF. Yolanthe was voor de gelegenheid in een fraai jurkje gestoken, en introduceerde eerst de kandidaten, en daarna ook de vakjury. Vier leden bepaalden samen 80% van de score. Dat waren Daniel Dekker, radio-DJ van de TROS en sinds een tijdje ook ESF-expert. Tatjana was er als deskundige voor de Oost-Europese smaak. Dan was er ook George Baker. Tsja, wat moeten we er van zeggen. Hij was niet echt dronken die avond, maar ook bepaald niet helemaal helder meer. Hij had die dag vooraf in elk geval duidelijk niet aan de Roosvicee gezeten. Ten slotte was Johnny Logan aangeschoven voor een leuke schnabbel in Holland.

Na een filmpje over de rijke carrière van Pierre Kartner gingen we beginnen. En dat had vooral iets heel vreemds, bijna surrealistisch eigenlijk. De liedjes waren daarvoor al bekend gemaakt, dus iedereen wist wat er ging komen. Toch had de TROS er een professionele show van gemaakt met keurige introductiefilmpjes over de artiesten en hun bijzondere zang- en podiumkwaliteiten. Alleen iedereen wist dus al dat die filmpjes telkens gevolgd zouden worden door Sha-La-Lie. Dat maakte het alsof je naar een interview keek, waarbij je vooraf al wist dat de geïnterviewde halverwege zou uitglijden over een bananenschil. Jiskefet had het niet beter gedaan.

100208_59211_Songfestifal%20077.jpg
Frans Bauer zat al klaar voor de show.

Als eerste mocht Sieneke aantreden. Met een draaiorgel ging ze in elk geval voor de originaliteitsprijs. Een op en top Hollandse versie van een al even Hollands liedje. Sieneke had zich in een paars pakje en een legging gestoken. Naar goed TROS-gebruik stonden er op de achtergrond drie heupwiegende zangeressen, dus de overtreffende trap van truttigheid werd moeiteloos bereikt. De jury reageerde heel enthousiast, en had volgens Yolanthe veel 'mooie woorden' over voor de jonge zangeres.


Na Sieneke was het de beurt aan Vinzzent. Hij kwam met een meer zomerse versie van Sha-La-Lie. Dat was ook wel waar Pierre Kartner vooraf op hoopte. Met veel enthousiasme denderde hij door zijn optreden heen en ook voor hem waren er weer veel mooie woorden ((c) Yolanthe).


Halverwege de show kwamen de favorieten van de avond, de groep Loekz. Zij hadden Arabische invloeden toegevoegd aan hun versie van het nummer. Het is een kunstgreep die op NSF's door de jaren heen vaker is toegepast, en ook nu weer volledig misplaatst was. Net zo misplaatst als hun felgekleurde jaren '70-outfits. In het publiek zwaaiden vijf fans met grote letters van L-O-E-K-Z boven hun hoofden. Helaas stonden ze verkeerd om en was er LOKEZ te lezen. Ach ja, gegeven het niveau van de show, gaan we er maar vanuit dat 93% van de mensen die nu nog keken analfabeet was. Hoewel met name Tatjana iets kritischer reageerde, waren er per saldo ook hier weer mooie woorden van de jury, aldus de presentatrice.

sK3ld8u.png
Fans van Lokez in beeld. Of van Loekz natuurlijk.


Vervolgens was het tijd voor Peggy Mays. Zij zong een tragere versie van het lied, met een prominente positie voor een blokfluit, die onbedoeld nogal op de lachspieren werkte. Haar uitvoering deed enigszins denken aan Linda Williams' liedje Het Is Een Wonder, van het ESF 1982. Dat was ook meer de tijd waarin dit kneuterige gedoe thuishoorde. Zelfs de jury had hier niet zo veel mooie woorden voor over. Pierre Kartner overigens wel. Tijdens zijn bijzondere moment aan het eind van de show, wilde hij een lans breken voor Peggy. Want als ze naar Oslo zou gegaan zijn, dan was dat liedje in dat tempo. Alleen, in dat tempo. Toch een mooi en duidelijk compliment, van iemand die nog helemaal helder dacht.


De avond werd afgesloten met Marlous. Gelukkig maar, want met nog meer Sha-La-Lie-genot had voor half Nederland het RIAGG gebeld kunnen worden. Ze deed haar best, maar laten we het erop houden dat het niet helemaal duidelijk werd waarom er voor deze versie bijna slaande ruzie was.



Daarna moest dus bepaald worden welke act naar Oslo mocht. Tijdens het stemmen door het publiek in de zaal, deed Johnny Logan nog even voor hoe het wél moest. Zijn 30 jaar oude liedjes bleken nog altijd een miljoen keer actueler dan Sha-La-Lie. Waarbij trouwens moet worden opgemerkt dat het in deze fase van de show buitengewoon irritant werd dat Yolanthe het nog altijd over Sha-La-LA-Lie had. Met een extra LA erin dus. Het enige woord in de titel van het liedje waar deze hele show om draaide werd door de presentatrice consequent verkeerd uitgesproken. Had dan niemand van de eindredactie van deze kneuzenkermis pur sang haar dat even kunnen influisteren tijdens één van de liedjes?


Afijn, de stemming dus. De jury mocht eerst. George Baker ging voor Sieneke. Tatjana koos voor Loekz. Daniel Dekker was fan van Sieneke. En Johnny Logan's favoriet was Johnny Logan (hilarisch Iers grapje). Hij stemde op Loekz. Dat maakte de stand 2-2 tussen Loekz en Sieneke, en de rest was dus uitgeschakeld. Het publiek mocht daarna stemmen. Daar bleken iets meer fans van Vinzzent (35,3%) dan van Sieneke (24,1%) in de zaal aanwezig te zijn, en dus redde Vinzzent hier de eer. Maar de strijd om de eerste plaats was hiermee onbeslist, en dus moest de schrijver van het liedje onverwacht naar het podium komen om de beslissende stem uit te brengen.

Daar was Pierre Kartner niet helemaal op voorbereid en dat was het begin van een minuten durende hakkelsessie. Het begon met een opmerkelijk verwijt naar George Baker, die niet op Peggy had gestemd, ondanks een vergelijkbaar fluitje in het lied als in Una Paloma Blanca. Maar George zag Pierre en Yo op dat moment waarschijnlijk drie keer zitten, dus die lachte maar wat schaapachtig terug. Nadat Yolanthe in eerste instantie het spelletje vrolijk meespeelde om de gebruikelijke suggestie te wekken dat het heel moeilijk was geweest, bleek dat Pierre er echt niet uit kon komen.

Hij vond beide liedjes even sterk en wilde een munt opgooien om de beslissing te brengen. Het is de vraag hoe de EBU daarop gereageerd had, maar de regie maakte meteen op weinig subtiele wijze duidelijk dat dit absoluut niet kon. Ook was er toen al boe-geroep uit het publiek hoorbaar. Yolanthe stamelde dat het een chaos in de studio was en besloot, ongetwijfeld op aandringen in haar oortje, om dan maar op bitchy toon te vragen wie het moest worden. Het bleef stil. Het dreigement om terug te gaan naar de jury bleek genoeg om een resultaat te krijgen. NOU, SIENEKE! Een passende afsluiting van de opvallende manier waarop de grootste overwinning uit de carrière van deze zangeres werd aangekondigd. Sieneke mocht naar Oslo, Loekz kreeg de confetti over zich heen, en Nederland had zichzelf zeldzaam belachelijk gemaakt voor de rest van Europa.


Meteen na de show was er een persmomentje met Sieneke, Pierre, Marianne en de directeur van de TROS. Door de uitvoerenden werd weinig bijzonders gezegd, en Pierre leek redelijk snel na de show ook weer tot rust gekomen te zijn. Toen TROS-baas Peter Kuipers begon te spreken, was er echter wel sprake van heerlijke ergernis-TV. Direct na een mensonterend slecht TV-programma, kwam hij de hele wereld even vertellen hoe geweldig hij en zijn organisatie het hadden gedaan en hoe trots hij daar wel niet op was. Hij had blijkbaar naar het andere net gekeken ofzo, anders was deze vorm van wereldvreemdheid niet te verklaren.


Het enige wat nog enigszins positief was, waren de kijkcijfers. Twee miljoen kijkers/ramptoeristen hadden naar de show gekeken. Verder barstte de pers uiteraard weer los over het liedje, de show, Sieneke, de acties van Pierre Kartner, de presentatie van Yolanthe. Er was heerlijk veel om op te schieten. Maar het leukste was wel het moddergooien van de direct betrokkenen. Tatjana was boos na de show, omdat Sieneke had gewonnen. Een zangeres van 17, die eruit zag als iemand van 30 en met een boerse act meedeed. Johnny Logan noemde de winnende act simpelweg 'awful' en het lied meer passend in de jaren '60. Daar was Cornald Maas weer kwaad over, omdat hij tijdens de show niets had gezegd, en vrolijk zijn geld had opgestreken en een beetje meegekletst had. Hij noemde Logan een lafaard en een lul. Pierre Kartner was dan weer boos op Cornald Maas, omdat hij een paar uur voor de show nog tegen hem had gezegd dat hij hoopte dat Sieneke zou winnen, en haar vervolgens na de show volledig afbrandde. Hij hoopte dat Cornald met zijn negatieve houding niet mee zou gaan naar Oslo. Later dreigde hij ook om Albert Verlinde op te wachten bij de studio van Boulevard, als hij door zou gaan met zijn kritische opmerkingen.

Het werd echter heel interessant toen Tatjana een dag later bij Boulevard de Hilversumse omerta doorbrak. Ze meldde dat de uitslag doorgestoken kaart was. 's Middags hadden Daniel Dekker, George Baker en Pierre Kartner samen afgesproken om alle drie op Sieneke te stemmen. Tatjana was het daar niet mee eens, maar deze drie hadden hun beslissing al gemaakt en ze kon hen niet overtuigen. De rol van Kartner hierin was sowieso wat vreemd, omdat hij tijdens de show meldde dat Peggy Mays zijn favoriet was. Na afloop noemde hij Vinzzent zijn nummer 1. En nu was hij achter de schermen dus al bij voorbaat fan van Sieneke. Het suggereert in elk geval dat de chaos rond de uitslag toch grotendeels een act was, in plaats van oprechte wanhoop. Als vermoedelijke reden voor het stemgedrag van de juryleden, gold dat Daniel Dekker bevriend zou zijn met de platenbaas van Sieneke en omdat George Baker liedjes schrijft voor Marianne Weber. Dan is het een kleine stap om aan vriendjespolitiek te doen. De beschuldigde heren waren hier uiteraard zeer gepikeerd over. Daniel Dekker vond de aantijgingen onbegrijpelijk en George Baker vond dat 'de overjarige pin-up uit haar nek kletste'. Het is uiteraard niet te bewijzen dat dit waar is, maar het is wel opvallend dat sinds Tatjana over deze gang van zaken uit de school klapte, ze nog maar heel weinig TV-opdrachten heeft ontvangen. Het doorbreken van de illusie die TV heet, werd haar blijkbaar toch nogal zwaar nagedragen.

Overigens waren er ook complotdenkers richting Loekz. De groep die na hun nederlaag precies gepositioneerd bleek onder de bakken met confetti. Volgens John van Katwijk, eerder onder meer betrokken bij het ESF met Glennis Grace, was het de bedoeling dat zij hadden gewonnen. Frans Bauer was het ideale TROS-gezicht en bovendien had zijn management het hele NSF geproduceerd. Het was volgens hem ook achter de schermen volkomen duidelijk gemaakt dat dit de winnaar moest worden en om te voorkomen dat de onberekenbare kijkers dwars zouden gaan liggen, was er geen televoting geweest. Pierre Kartner had echter het karretje in de poep gereden door zich niet aan de afspraak te houden, al dan niet bewust of omdat hij echt in paniek was.

Er werd nog lang en geëmotioneerd nagepraat over de show, maar Sieneke bleef toch echt de inzending. Om haar een hart onder de riem te steken, besloten een heleboel lokale radiozenders tegelijkertijd Sha-La-Lie te draaien, op 18 februari om 11.15 uur. Een leuke geste voor de zo beklaagde zangeres. Ook verschenen er veel covers van Sha-La-Lie. Onder meer in het Duits, uiteraard in een versie voor draaiorgels en een opvallende van een oude held, namelijk de Mosselman.


Nadat de ellende rond het NSF eindelijk enigszins was weggeëbd, was er weer een nieuw probleem. Het liedje werd nu beschuldigd van plagiaat. Dit werd gedaan door Dick van Altena, een tekstschrijver van Hollandse liedjes, zoals Hé Suzie van Henk Wijngaard. Hij vond dat Sha-La-Lie leek op één van zijn liedjes. Je zou zeggen, hou dat vooral zo stil mogelijk, maar Dick rook blijkbaar geld, en wees op de gelijkenissen met zijn Angelien van Arne Jansen. Een volstrekt onzinnige klacht, die later ook ongegrond zou worden verklaard. Daarop wenst Dick Sieneke veel succes, want hij wilde haar toch echt absoluut niet storen in haar voorbereidingen op het ESF.

Sieneke was ondertussen druk bezig met het oefenen voor de act. Daar had Pierre Kartner nog wel een goed ideetje voor. Deel in de zaal vlak voor Sha-La-Lie een paar honderd bolhoeden uit aan het publiek. Dan zouden de mensen massaal die hoeden opzetten, en dan zouden buitenlandse componisten herkennen dat dit een compositie was van de grootse musicus Vader Abraham. En die zouden dan vanuit de buitenlandse jury's op Nederland gaan stemmen, en zo zouden de punten binnenstromen.
Welja, even snel de zaal midden in de show van bolhoeden voorzien. Het werd langzaam maar zeker steeds gekker. Waarom niet de eerste twee rijen van het publiek vragen om tijdens het lied vrolijk in polonaise over het podium om Sieneke heen te banjeren? En geef ze wat los geld, zodat ze dat in het bakje van de orgelman kunnen steken, waarom ook niet. Het ESF is een live show waar 200 miljoen mensen naar kijken, en die tot op de seconde nauwkeurig geregisseerd wordt. Maar wij stuurden immers een inzending die op de bonte avond van de plaatselijke speeltuinvereniging thuishoort, dus daar paste zo'n absurde improvisatie-act prima bij. Het idee werd niet geheel verrassend afgekeurd. Net als het idee van Pierre om zelf achter Sieneke plaats te nemen achter de piano.

formcartoon_6971_39bfec171d0ad75800e7afadce522529667a8cd2.gif

Naarmate het ESF-optreden dichter bij kwam, werd de situatie niet minder hopeloos. Sieneke bungelde onderaan bij de bookmakers en in haar thuisland gaf niemand een cent voor haar kansen. In die sfeer vertrok ze naar Oslo. Het was voor Sieneke de eerste keer in het buitenland. Sterker nog, ze had nog nooit in een ander bed geslapen dan bij haar ouders thuis. Om de grote druk wat weg te nemen, zou Pierre Kartner meegaan, maar dat ging op ongelukkige wijze niet door. Vlak voor het grote moment werd hij getroffen door een hernia, en moest hij dus thuisblijven. Om haar toch wat uit de wind te houden, besloot de TROS bijna alle Nederlandse persaccreditaties in te trekken. In de jaren van de NOS kon iedereen die twee regels van Ding-A-Dong kon meeneuriën een accreditatie krijgen, maar de TROS liet alleen de grote media nog toe, wat betekende dat veel kleine kranten en weblogs misgrepen. Die konden dan mooi geen moeilijke vragen meer stellen. De laatste zet was om te verzinnen dat Sieneke een keelontsteking had opgelopen in Oslo. Zo hoefde ze de media in de dagen voor haar optreden niet meer te spreken, en kon ze zich volledig richten op haar repetities.

Zo werd het dan de grote avond van het Songfestivaloptreden van Sieneke. En dat deed ze eigenlijk verrassend goed. De zang was in orde en er was zowaar nagedacht over een redelijke act, voor het eerst in jaren. Er moet wel gezegd worden dat om te scoren, die show wel iets gelikter had moeten zijn, dan wat er nu werd voorgeschoteld. Maar in de periode vanaf Michelle t/m Anouk, was dit duidelijk de beste act. Het probleem bleef gewoon het liedje, dat kwalitatief ondermaats was, en er zoals verwacht voor zorgde dat Nederland niet uit één van de enveloppen kwam. Sieneke zelf heeft er alles aan gedaan en naar haar mogelijkheden gepresteerd.

Terug in Nederland was Sieneke teleurgesteld, maar toch ook blij dat alles voorbij was. Het zou voor haar het begin zijn van een alleraardigste carrière, waarin ze nog steeds een graag geziene artieste is bij het Muziekfeest op het Plein. De inkomsten uit haar Songfestivalavontuur heeft ze goed geïnvesteerd. Enige tijd na haar optreden heeft ze namelijk haar borsten laten vergroten en ze is zeer trots op het resultaat. Verder is ze getrouwd en moeder geworden. Enig minpuntje is dat Marianne Weber op een gegeven moment op haar uitgekeken was, en de samenwerking onverwacht verbrak. Maar ook solo gaat het Sieneke nog voor de wind.

http://twitpic.com/72kj3d
Sienekes voorgevel voor en na de ingreep.

Vader Abraham had het er in eerste instantie wat moeilijker mee. Hij was boos over de nederlaag van zijn Sha-La-Lie en riep dat hij nooit meer iets met het ESF te maken wilde hebben. Dat moet een bittere pil zijn geweest voor de Songfestivalfans. Maar twee jaar later bleek dat de tijd de wonden al weer geheeld had, want toen meldde hij dat hij graag de Nederlandse eer zou redden. Dit wilde hij doen met een ballade in de sfeer van Het Kleine Café en bij voorkeur gezongen door een zangeres. Maar hij had zowaar enige zelfkennis, en verwachtte niet dat de TROS hem nog eens zou bellen.

Zo kwam er een einde aan wat vermoedelijk het meest bedroevende ESF-jaar was in de Nederlandse geschiedenis. Toch had deze afgang ook een positieve kant. Met het inzenden van Sha-La-Lie gingen voor veel mensen de ogen open, dat de matige scores op het ESF misschien niet alleen kwamen door politiek en Oost-Europese stemmen, maar dat de kwaliteit van onze liedjes ook wel een tandje omhoog mocht. Dat werd ook geholpen door de successen van de ons omringende, en op Songfestivalgebied totaal vergelijkbare landen, zoals Duitsland, Denemarken en België, die op de avond dat Sieneke voor de TV zat, streden om de winst. Duitsland zou winnen, Denemarken werd 4e, België werd 6e en zelfs het al jaren kwakkelende Frankrijk haalde het linkerrijtje. Geleidelijk werd er gezocht naar meer kwaliteit, en ondanks de reeks blunders in de jaren van de 3JS en Joan, bleek dat Pierre Kartner onbedoeld de wal had gevormd die het schip deed keren.

Voor degenen die geen genoeg krijgen van het onderwerp, is er hier nog wat verder leesvoer uit die tijd:

Interview Pierre Kartner
Interview Cornald Maas
Reacties op het NSF in de Telegraaf
FOK Weblog verslag over het NSF
FOK Topics tijdens het NSF. Deel 1, 2, 3, 4, 5, 6 en 7.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hoe heb jij dit speciale ESF-jaar voor Nederland ervaren? Deel al je herinneringen hieronder!
:)

In deze reeks verschenen eerder:
Duitsland - Italië - Zweden - Nederland (Jaren '50-60-70) - België - Azerbeidzjan - Nederland (Jaren '80 en '90) - Estland - IJsland - Nederland (Jaren '00) - Frankrijk - Oekraïne
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_173735816
_O_ _O_ _O_ _O_

Huilen van het lachen om de prominente afbeelding van de coupe vers mokka ijs. _O-

Ik was live bij dit 'nationaal songfestival' (...) en elke seconde staat nog in mijn geheugen gegrift en zal daar nooit meer uit gaan. Nog nooit zo'n bizarre avond meegemaakt :D
pi_173736174
Die hele finale met Pierre Kartner die niet wilde kiezen, epischer wordt het niet meer _O_ _O_ _O_
Op maandag voel ik me als Robinson Crusoë: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_173736342
registreer om deze reclame te verbergen
Dit is één van de best geschreven stukken die ik ooit heb gelezen. _O_
Ongeïnteresseerd maar toch aanwezig.
pi_173736416
Yolanthe was trouwens ook echt om te janken zo slecht qua presentatie _O-
Op maandag voel ik me als Robinson Crusoë: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_173736460
quote:
10s.gif Op dinsdag 12 september 2017 18:52 schreef Cyan9 het volgende:
Dit is één van de best geschreven stukken die ik ooit heb gelezen. _O_
Hulde inderdaad _O_
Op maandag voel ik me als Robinson Crusoë: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
  dinsdag 12 september 2017 @ 19:01:56 #7
351614 ijs_beer
zwierend pasje vooruit.
pi_173736544
registreer om deze reclame te verbergen
_O- _O_ _O-
Op donderdag 15 juni 2017 16:53 schreef Cyan9 het volgende:
IJsbeer is inderdaad officieel cute. :D
pi_173736617
Eigenlijk zouden ze deze uitzending gewoon eens moeten herhalen :D
Op maandag voel ik me als Robinson Crusoë: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_173738160
quote:
1s.gif Op dinsdag 12 september 2017 18:24 schreef Greys het volgende:
_O_ _O_ _O_ _O_

Huilen van het lachen om de prominente afbeelding van de coupe vers mokka ijs. _O-

Ik was live bij dit 'nationaal songfestival' (...) en elke seconde staat nog in mijn geheugen gegrift en zal daar nooit meer uit gaan. Nog nooit zo'n bizarre avond meegemaakt :D
Op wie had jij eigenlijk gestemd?
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_173741288
Echt een heel goed geschreven stuk _O_ ^O^ Veel dingen die ik niet meer wist, waarbij ik sowieso toen helemaal niet zoveel mee heb gekregen. Alleen die laatste Pierre Kartner minuten heb ik toen wel gezien. Dat zijn ook wel een paar minuten TV die ik nooit zal vergeten, zo bizar is en zo achterlijk.

Overigens vind ik eigenlijk nog wel dat Sieneke zelf nog het beste gepresteerd heeft als artiest t.o.v. wat er om haar heen allemaal zat. Jonger en meer onervaren dan Joan Franka, maar zeker geen bang hertje. Zuiverder dan de Toppers, en meer haar best gedaan dan de 3 J's.

Al blijft ze natuurlijk nog steeds de uitstraling hebben van een uit, maar ja daar kan zij niet zoveel aan doen.
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel héél snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
pi_173741385
Dit is inderdaad ook wel erg stom :')

sK3ld8u.png

Voor de mensen met de letters:

3dd.jpg
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel héél snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
pi_173741519
Overigens ook wel een fraaie quote van ons aller geweldige Yolanthe bij dat filmpje vanaf 3.20:

"Het gaat dus of zes hele sexy dames, of één van fantastische meid." :') _O-
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel héél snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
pi_173743801
Ik ga morgen even het ongetwijfeld weer meesterlijke verslag van Fred lezen, want ben er nu te moe voor en wil hier graag even voor zitten.

Wel kan ik alvast vertellen dat dit toch wel het meest bizarre jaar is van de Nederlandse ESF inzendingen. Geheel terecht ook dat dit een eigen topic krijgt, want deze zwarte bladzijde in de Nederlandse tv- en muziekgeschiedenis valt niet In een alinea te beschrijven.

Jammer genoeg heb ik destijds in 2010 het NSF niet eens live gezien, dus een authentiek live WTF-moment heb ik nooit gehad. Ik had het NSF destijds geboycot omdat ik het gewoon té debiel voor woorden vond en er weigerde aan mee te doen. Toen zag ik een dag daarna enkele beelden waaronder het Pierre-kan-niet-kiezen moment en heb toen meteen alles terug gekeken. Elke minuut zat ik weer te wachten tot het moment dat bekend zou worden gemaakt dat het allemaal een grap was. Ik kon gewoon niet geloven dat het allemaal echt was.

Ik ben het dan wel weer eens met Redefine dat Sieneke het wel een stuk professioneler en serieuzer heeft aangepakt dan veel anderen voor en na haar, en dat op haar leeftijd.
pi_173743860
Dat levende draaiorgel blijft nog steeds een geweldige vondst, alleen hadden ze het nog een tandje verder moeten doorvoeren en Sieneke en die achtegrondwiebelmutsen in een Volendams jurkje met klompen moeten hijsen _O_
Op maandag voel ik me als Robinson Crusoë: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_173743962
Dit was ook het jaar dat de Tros het festival volledig ging kapen. Met in 2011 natuurlijk de woorden 'welkom bij het Tros muziekfeest Eurovisie Songfestival.' Tenenkrommend.
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel héél snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
pi_173744431
quote:
0s.gif Op dinsdag 12 september 2017 20:08 schreef Fred_B het volgende:

[..]

Op wie had jij eigenlijk gestemd?
Ik vond het allemaal even gruwelijk maar ik geloof op Vinzzent. :') Met het stemkastje dat je moest delen met je buur op de tribune en snel overgeven waarbij de helft van het publiek te laat was en ook dat dus nog mis ging _O-
pi_173744463
Vinzzent had qua melodie wel de leukste versie ja... met die achtergrondzangers zoals Ingrid Simons die al eeuwen meedoen met nationale songfestivals :D
Op maandag voel ik me als Robinson Crusoë: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_173744500
Ik zit het weblog verslag van Dirkh nu weer te lezen die oa met yvonne en mij naar dat nationaal songfestival moest tegen z'n zin. Weer hardop gieren _O-
pi_173745410
quote:
0s.gif Op dinsdag 12 september 2017 23:09 schreef TheVulture het volgende:
Dat levende draaiorgel blijft nog steeds een geweldige vondst, alleen hadden ze het nog een tandje verder moeten doorvoeren en Sieneke en die achtegrondwiebelmutsen in een Volendams jurkje met klompen moeten hijsen _O_
Ja, het was het naar goed Nederlands gebruik toch weer net niet. Naast die verklede draaiorgel-artiesten stonden immers de onvermijdelijke drie achtergrondzangeressen in normale kleren, waardoor het geen goed geheel vormde. Het had gewoon lekker over-the-top gemoeten. Afgaan deden we immers sowieso wel.
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_173745415
quote:
10s.gif Op dinsdag 12 september 2017 23:52 schreef Greys het volgende:

[..]

Ik vond het allemaal even gruwelijk maar ik geloof op Vinzzent. :') Met het stemkastje dat je moest delen met je buur op de tribune en snel overgeven waarbij de helft van het publiek te laat was en ook dat dus nog mis ging _O-
Vinzzent was ook nog wel de minst slechte. Al had dat voor het eindresultaat waarschijnlijk niet zo heel veel uitgemaakt.

En dat het stemmen in de zaal ook nog misging, is eigenlijk ook weer niet zo'n verrassing. Wat ging er immers wel goed. :')
De Sahara is zonder meer erg droog.
  woensdag 13 september 2017 @ 09:02:31 #21
351614 ijs_beer
zwierend pasje vooruit.
pi_173746187
quote:
1s.gif Op woensdag 13 september 2017 07:01 schreef Fred_B het volgende:

[..]

Vinzzent was ook nog wel de minst slechte. Al had dat voor het eindresultaat waarschijnlijk niet zo heel veel uitgemaakt.

En dat het stemmen in de zaal ook nog misging, is eigenlijk ook weer niet zo'n verrassing. Wat ging er immers wel goed. :')
Echt iedereen had het er de volgend dag ook over, ook degenen die het niet gezien hadden. :') Zo'n slechte show was het.
Op donderdag 15 juni 2017 16:53 schreef Cyan9 het volgende:
IJsbeer is inderdaad officieel cute. :D
pi_173746614
Je moest op een knop drukken op het stemkastje en dan wegens bezuinigingen ofzo moest je dat kastje doorgeven aan degene naast je. Zodra de knop dan groen werd kon de tweede stemmen. Maar precies op dat moment begon Johnny Logan te zing en dus iedereen keek naar z'n wolvenjasje en daardoor miste de halve zaal het groen worden van de knop dat maar een paar seconden duurde. En dat met yvonne en dirkh. Zie je het voor je, het was echt een giller na alle ellende die we al gehad hadden.

:D :'( :D
pi_173762815
quote:
10s.gif Op dinsdag 12 september 2017 18:52 schreef Cyan9 het volgende:
Dit is één van de best geschreven stukken die ik ooit heb gelezen. _O_
Dit.
Ik moet lachen en ik ben weer helemaal ziedend tegelijk. *)
pi_173763190
Sieneke werd trouwens gewoon 11e bij de televote in die halve finale :D
Op maandag voel ik me als Robinson Crusoë: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_173763342
quote:
1s.gif Op woensdag 13 september 2017 06:58 schreef Fred_B het volgende:

[..]

Ja, het was het naar goed Nederlands gebruik toch weer net niet. Naast die verklede draaiorgel-artiesten stonden immers de onvermijdelijke drie achtergrondzangeressen in normale kleren, waardoor het geen goed geheel vormde. Het had gewoon lekker over-the-top gemoeten. Afgaan deden we immers sowieso wel.
Dat eerste is wat onze inzendingen vaak hebben. Net niet. Vaak wel een redelijk idee, maar er niet echt voor gaan.

Ik denk zelf dat als ze toen volledig over the top waren gegaan en alles die Sha-la-lie vibe had gehad dat Sieneke de finale had gehaald.

Want ondanks dat het een diep treurig nummer is, is het wel een echte oorwurm.
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel héél snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
pi_173763376
Ik zit alweer te cringen achter mijn scherm, de hele show, dat keuze moment, het lied zelf, mokka ijs _O-
pi_173763521
quote:
1s.gif Op woensdag 13 september 2017 22:56 schreef Redefine het volgende:

[..]

Dat eerste is wat onze inzendingen vaak hebben. Net niet. Vaak wel een redelijk idee, maar er niet echt voor gaan.

Ik denk zelf dat als ze toen volledig over the top waren gegaan en alles die Sha-la-lie vibe had gehad dat Sieneke de finale had gehaald.

Want ondanks dat het een diep treurig nummer is, is het wel een echte oorwurm.
Ik denk eigenlijk dat die versie van Vinzzent misschien nog wel de finale gehaald zou hebben :o
Op maandag voel ik me als Robinson Crusoë: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_173764521
quote:
0s.gif Op woensdag 13 september 2017 23:04 schreef TheVulture het volgende:

[..]

Ik denk eigenlijk dat die versie van Vinzzent misschien nog wel de finale gehaald zou hebben :o
Niet als ze dat vervolgens net zo halfbakken hadden neer gezet op het podium. Plus dat je altijd moet afwachten hoe die het gedaan had.
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel héél snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
pi_173766622
quote:
1s.gif Op woensdag 13 september 2017 23:52 schreef Redefine het volgende:

[..]

Niet als ze dat vervolgens net zo halfbakken hadden neer gezet op het podium. Plus dat je altijd moet afwachten hoe die het gedaan had.
Da's ook weer zo, al zat er in zijn achtergrondzangers al veel meer schwung dan die 3 heupwiegende zwarte weduwes
Op maandag voel ik me als Robinson Crusoë: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_173766693
quote:
0s.gif Op donderdag 14 september 2017 09:07 schreef TheVulture het volgende:

[..]

Da's ook weer zo, al zat er in zijn achtergrondzangers al veel meer schwung dan die 3 heupwiegende zwarte weduwes
Het hele optreden was inderdaad een stuk energieker.

Het punt blijft natuurlijk wel dat het onwaarschijnlijk is dat de vakjury dit oubollige nummer al te hoog had gezet. Dat blijft eigenlijk het meest bizarre aan het verhaal. Op basis van lobbywerk van vooral de Nederlandse delegatie werd in 2009 de vakjury geherintroduceerd, met het idee dat kwaliteit dan altijd beloond zou worden, ongeacht het aantal buurlanden/diaspora. En vervolgens stuurden we de Toppers en Sieneke. :')
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_173767731
quote:
1s.gif Op donderdag 14 september 2017 09:14 schreef Fred_B het volgende:

[..]

Het hele optreden was inderdaad een stuk energieker.

Het punt blijft natuurlijk wel dat het onwaarschijnlijk is dat de vakjury dit oubollige nummer al te hoog had gezet. Dat blijft eigenlijk het meest bizarre aan het verhaal. Op basis van lobbywerk van vooral de Nederlandse delegatie werd in 2009 de vakjury geherintroduceerd, met het idee dat kwaliteit dan altijd beloond zou worden, ongeacht het aantal buurlanden/diaspora. En vervolgens stuurden we de Toppers en Sieneke. :')
Yup :D

Dat gelobby bij de vakjury hebben we ondertussen trouwens wel prima in de vingers, als je ziet dat Trijntje en Og3ne met hun ook niet bijster interessante nummers wel ineens topscores van de jury's krijgen :7
Op maandag voel ik me als Robinson Crusoë: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_173775289
Ik denk wel dat de versie van Sieneke de enige is die je had kunnen sturen, juist omdat het al zo'n ...nummer is. De versie van Sieneke is de enige die het ook zo dom laat lijken als het is xD.
pi_173799731
quote:
0s.gif Op donderdag 14 september 2017 09:07 schreef TheVulture het volgende:

[..]

Da's ook weer zo, al zat er in zijn achtergrondzangers al veel meer schwung dan die 3 heupwiegende zwarte weduwes
Ja, maar het zou dan nog afwachten geweest zijn of ze dat ook zo op het ESF hadden gedaan.
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel héél snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
pi_173800213
Nog steeds een leuk nummer, maar niet ESF waardig.
Toch heeft Sieneke een prima liveperfomance neergezet.
Life can be a bitch, so like it..
pi_173911188
Klasse Fred, heerlijke uiteenzetting.

Dit was echt legendarisch.
Put me on a pedestal and I'll only disappoint you
Tell me I'm exceptional and I promise to exploit you
Give me all your money and I'll make some origami honey
I think you're a joke but I don't find you very funny
  donderdag 21 september 2017 @ 16:44:33 #36
260796 DecoAoreste
aka Aleimon Thimble
pi_173913346
Wel hilarisch om die topics van vroeger terug te lezen. Maar destijds kon ik er niet om lachen. Inmiddels wel. Wat een ellende. _O-
abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')