abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
pi_173765131
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op donderdag 14 september 2017 01:09 schreef magnetronkoffie het volgende:

Het viel mij ook al op dat ze voor de gevolgen van pesten, geen diagnose hebben. Officieel kan je er volgens mij bijna geen PTSS voor krijgen, maar dit is denk ik eerder een gevolg van ;t niet serieus nemen van de schadelijke gevolgen van pestgedrag dan dat er daadwerkelijk onvoldoende draagkracht zou zijn om de gevolgen van pestgedrag serieus te nemen d.m.v. een officiële diagnose.

Overigens kun je wel -iets- van behandeling krijgen door de gevolgen van pesten, maar in ons huidige GGZ-bedrijf is dat zonder DSM-diagnose een stuk lastiger i.v.m. uitbetalingen. En geen uitbetalingen == geen behandelingen.
Gevolgen van pesten is ontwijkende persoonlijkheidsstoornis/sociale fobie of narcistische persoonlijkheidsstoornis. En idd dat moet dus veroorzaakt zijn door een echt trauma om als diagnose gesteld te kunnen worden, anders heb je geen 'echte' persoonlijkheidsstoornis
pi_173765364
quote:
1s.gif Op donderdag 14 september 2017 01:13 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Gevolgen van pesten is ontwijkende persoonlijkheidsstoornis/sociale fobie of narcistische persoonlijkheidsstoornis. En idd dat moet dus veroorzaakt zijn door een echt trauma om als diagnose gesteld te kunnen worden, anders heb je geen 'echte' persoonlijkheidsstoornis
Langdurige chronische traumatisering wordt diagnostisch gezien nogal ...ondergeschoven aan de eenmalige heftige traumatiseringen (al zal dit denk ik (en hoop ik!) in de toekomst verder gaan verbeteren.
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
Poo, that is beautifully vaginatic!
pi_173765879
quote:
14s.gif Op donderdag 14 september 2017 02:15 schreef magnetronkoffie het volgende:

Langdurige chronische traumatisering wordt diagnostisch gezien nogal ...ondergeschoven aan de eenmalige heftige traumatiseringen (al zal dit denk ik (en hoop ik!) in de toekomst verder gaan verbeteren.
Nou, ik heb ooit wel therapie voor pesten gehad nu ik er over nadenk. Dat was een assertiviteits en sociale vaardigheden cursus voornamelijk in groepsverband met rollenspellen waarbij ook aandacht was voor hoe het je onzeker had gemaakt en het contact met anderen beīnvloedde. Erg veel had het niet geholpen, maar wel een klein beetje. Misschien dat dit in de toekomst ook beschikbaar zal zijn voor volwassenen. Of EMDR, waar een commerciele psycholoog bij mij over begon, een progressieve die ook mede vanwege het financieringsplan allang niet meer zulke stricte voorwaarden hanteren als die van de oude stempel, maar dat was online en ik wilde dat niet want iedereen zou me belachelijk maken als ze dat wisten en ik schrijf zelf verhalen en dan ben ik bang dat mijn inspiratie dan deels weg zal zijn. Voor iemand die niet schrijft kan het misschien wel gunstig zijn, als niets anders helpt. Maar zou zelf liever zien dat de trauma gerelateerde drempel om te voldoen aan een persoonlijkheidsstoornis gewoon lager was en dus ook langdurige minder hevige "traumatisering" wordt gezien als voldoende reden voor behandeling inderdaad. Het draagt wel bij aan de degeneratie van de samenleving, maar dat doet het bestaan van de ggz uberhaupt al.

[ Bericht 1% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 14-09-2017 08:01:13 ]
pi_173871584
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
1s.gif Op maandag 11 september 2017 16:45 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Ik vind het raar dat dit punt bij psychische behandeling te weinig of soms helemaal niet meegenomen wordt. Alles staat in het teken van: jezelf kunnen uiten, milder voor jezelf zijn, van je gevoel geen moordkuil maken, etc.
Dit is in mijn optiek grotendeels veroorzaakt door de feminisering van de maatschappij.
Mannen en vrouwen zijn twee verschillende wezens die allebei een andere emotionele huishouding hebben. In mijn optiek is psychische hulp toch al meer toegespitst op de vrouwelijke kant. Praat over je gevoelens, ben mild, etc.
Dit is natuurlijk vrij generaliserend gezegd want natuurlijk zien niet alle vrouwen typische vrouwen en ook niet alle mannen typische mannen. Maar je kunt wel degelijk een lijn trekken.

In mijn optiek, zeker als ik naar mezelf kijk is het belangrijk om sterke mannelijke rolmodellen te hebben. Te mediteren, en om juist niet te mild voor mezelf te zijn (was ik wel altijd). En mezelf te dwingen dingen te doen waar ik geen zin in heb.
Heb ik negatieve emoties dan probeer ik die te rationaliseren door me aan mijn rolmodellen vast te houden, zij zijn niet op hun plaats gekomen door zelfmedelijden etc.
Lukt het niet om te rationaliseren dan ga ik mediteren. Dan komen de gedachtes en gevoelens wel voorbij maar dan heb je er op een of andere manier geen waardeoordeel over waardoor je ze beter kunt plaatsen. Ook kan het helpen als je 1 of 2 hele goede vrienden hebt die je volledig in vertrouwen kunt nemen zonder dat ze een waardeoordeel hebben.

In het verleden ben ik flink aan de drank en de drugs geraakt om mijn emoties en zwakheden te onderdrukken. Dit is natuurlijk zinloos want onderdrukken heef geen enkele zin.
Je moet ze confronteren en soms erbij neerleggen en het leven zien als een constant leerproces.
Ik heb mijzelf verdiept in de psychologie van de mens waardoor ik veel gedragingen en reacties van mijzelf en anderen beter kan plaatsen. Dit heeft mij ook meer rust gegeven.
"Wij zweren de voorkeur te geven aan een wisse dood boven een smadelijke behandeling, en nooit te dulden dat de geringste inbreuk gemaakt wordt op Neęrlands roem of de eer der vlag.”
- Jan Van Speijk
pi_173874768
quote:
0s.gif Op donderdag 14 september 2017 00:18 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Apart, ze voelen zich dus benadeeld, terwijl het feitelijk zo is dat ze eigenlijk kregen wat ze al hadden: Namelijk niets. De enige verandering is dat ze geen gratis hulp meer kregen. Zijn ze echt zo egocentrisch? Aangezien je zelf ervaring met ze blijkt te hebben, wat zou jouw beleving zijn van hun empathisch vermogen?
Het zijn hele normale mensen en je hebt niet door dat ze narcisten zijn tot je het nare (aan een narcist) ervaart. En ze hebben gewoon empathie hoor althans zo komen ze over. Ik merk alleen dat hun empathie wat anders werkt. Het is nogal op zichzelf gericht.
pi_173875157
quote:
14s.gif Op donderdag 14 september 2017 02:15 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Langdurige chronische traumatisering wordt diagnostisch gezien nogal ...ondergeschoven aan de eenmalige heftige traumatiseringen (al zal dit denk ik (en hoop ik!) in de toekomst verder gaan verbeteren.
Eens ;( Het heeft me een jaar gekost om gepaste hulpverlening te vinden voor een langdurig trauma.. Mijn eerste huisarts wilde het niet eens meenemen in mijn doorverwijzing.
Three little birds
pi_173875485
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
1s.gif Op dinsdag 19 september 2017 18:16 schreef Tamabralski het volgende:

[..]

Het zijn hele normale mensen en je hebt niet door dat ze narcisten zijn tot je het nare (aan een narcist) ervaart. En ze hebben gewoon empathie hoor althans zo komen ze over. Ik merk alleen dat hun empathie wat anders werkt. Het is nogal op zichzelf gericht.
Vetgedrukte is nogal tegenstrijdig. Overigens ben ik ze zelf al eens tegengekomen en ik vond ze redelijk makkelijk te herkennen (maar moest wel eerst leren waarop ik moest letten).
Hun (laat ik het maar noemen) andere vorm van empathie is 1 van de dingen waaraan je ze zou kunnen herkennen. Overigens betwijfel ik of 't echt empathie is...ten slotte gebruiken ze het alleen maar om te manipuleren en kan 't ze niks schelen hoeveel leed ze veroorzaken. Voelen ze dan wel dat ze leed veroorzaken? Ze lijken alleen maar hun eigen leed te kunnen herkennen, zijn nogal egoīstisch.
quote:
1s.gif Op dinsdag 19 september 2017 18:41 schreef Fripsel het volgende:

[..]

Eens ;( Het heeft me een jaar gekost om gepaste hulpverlening te vinden voor een langdurig trauma.. Mijn eerste huisarts wilde het niet eens meenemen in mijn doorverwijzing.
Hier duurde 't 13 jaar...fijn! Ik had gelukkig wel een HA die me serieus nam, maar voor de rest had ik vooral meer "psycho-analyse" en "theekransjes" en "psycho-educatie over autisme", alles heeft niks geholpen m'n oude trauma's aan te pakken. Ze wilden het nieteens erkennen.
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
Poo, that is beautifully vaginatic!
pi_173875929
quote:
1s.gif Op dinsdag 19 september 2017 18:16 schreef Tamabralski het volgende:
Ik merk alleen dat hun empathie wat anders werkt. Het is nogal op zichzelf gericht.
Dat is een tactvolle manier om het te beschrijven ja

quote:
0s.gif Op dinsdag 19 september 2017 15:08 schreef Eiwitshake het volgende:

Dit is in mijn optiek grotendeels veroorzaakt door de feminisering van de maatschappij.
Mannen en vrouwen zijn twee verschillende wezens die allebei een andere emotionele huishouding hebben. In mijn optiek is psychische hulp toch al meer toegespitst op de vrouwelijke kant. Praat over je gevoelens, ben mild, etc.
Dit is natuurlijk vrij generaliserend gezegd want natuurlijk zien niet alle vrouwen typische vrouwen en ook niet alle mannen typische mannen. Maar je kunt wel degelijk een lijn trekken.

In mijn optiek, zeker als ik naar mezelf kijk is het belangrijk om sterke mannelijke rolmodellen te hebben. Te mediteren, en om juist niet te mild voor mezelf te zijn (was ik wel altijd). En mezelf te dwingen dingen te doen waar ik geen zin in heb.
Heb ik negatieve emoties dan probeer ik die te rationaliseren door me aan mijn rolmodellen vast te houden, zij zijn niet op hun plaats gekomen door zelfmedelijden etc.
Lukt het niet om te rationaliseren dan ga ik mediteren. Dan komen de gedachtes en gevoelens wel voorbij maar dan heb je er op een of andere manier geen waardeoordeel over waardoor je ze beter kunt plaatsen. Ook kan het helpen als je 1 of 2 hele goede vrienden hebt die je volledig in vertrouwen kunt nemen zonder dat ze een waardeoordeel hebben.

In het verleden ben ik flink aan de drank en de drugs geraakt om mijn emoties en zwakheden te onderdrukken. Dit is natuurlijk zinloos want onderdrukken heef geen enkele zin.
Je moet ze confronteren en soms erbij neerleggen en het leven zien als een constant leerproces.
Ik heb mijzelf verdiept in de psychologie van de mens waardoor ik veel gedragingen en reacties van mijzelf en anderen beter kan plaatsen. Dit heeft mij ook meer rust gegeven.
Ik blijf dit bizar vinden, van LeesFokNL was zijn hele topic apart, misschien ben jij die, maar goed dit is dus eigenlijk als zeggen dat vrouwen geen baat zouden hebben bij dingen rationaliseren en mannen helemaal niet bij acceptatie, in het algemeen. Voor beiden kan het leerzaam zijn.
Ook vind ik het jammer dat er te weinig stil wordt gestaan door de verschillen waar mensen last van hebben. 1 van mijn grootste problemen is een trage verwerkingssnelheid. Volgens dit artikel: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2871325/ kan dit komen omdat ik te weinig video games speel. Maar dat moest ik dus weer zelf opzoeken... Als dit onderzoek al enige betrouwbaarheid bezit wat ik helaas niet kan beoordelen (hoewel 40% of zo van psychologische onderzoeken niet goed uitgevoerd was of zo). Maar goed, ik vind eigenlijk dat ze een soort therapie aan moeten bieden voor mensen met mijn probleem, ik ben extreem langzaam. dat die clienten videogames moeten spelen en ondertussen de verwerkingssnelheid wordt gemeten om te kijken of daar vooruitgang in wordt geboekt. Maar ja, voor zulk soort therapie is helemaal geen aandacht, het lijkt wel alsof het ze helemaal niet interesseert hoe weinig succesvol en afhankelijk hun clienten vaak zijn buiten de therapie om.

[ Bericht 33% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 20-09-2017 07:46:59 ]
pi_173884359
quote:
0s.gif Op dinsdag 19 september 2017 15:08 schreef Eiwitshake het volgende:

[..]

Dit is in mijn optiek grotendeels veroorzaakt door de feminisering van de maatschappij.
Mannen en vrouwen zijn twee verschillende wezens die allebei een andere emotionele huishouding hebben. In mijn optiek is psychische hulp toch al meer toegespitst op de vrouwelijke kant. Praat over je gevoelens, ben mild, etc.
Dit is natuurlijk vrij generaliserend gezegd want natuurlijk zien niet alle vrouwen typische vrouwen en ook niet alle mannen typische mannen. Maar je kunt wel degelijk een lijn trekken.

In mijn optiek, zeker als ik naar mezelf kijk is het belangrijk om sterke mannelijke rolmodellen te hebben. Te mediteren, en om juist niet te mild voor mezelf te zijn (was ik wel altijd). En mezelf te dwingen dingen te doen waar ik geen zin in heb.
Heb ik negatieve emoties dan probeer ik die te rationaliseren door me aan mijn rolmodellen vast te houden, zij zijn niet op hun plaats gekomen door zelfmedelijden etc.
Lukt het niet om te rationaliseren dan ga ik mediteren. Dan komen de gedachtes en gevoelens wel voorbij maar dan heb je er op een of andere manier geen waardeoordeel over waardoor je ze beter kunt plaatsen. Ook kan het helpen als je 1 of 2 hele goede vrienden hebt die je volledig in vertrouwen kunt nemen zonder dat ze een waardeoordeel hebben.

In het verleden ben ik flink aan de drank en de drugs geraakt om mijn emoties en zwakheden te onderdrukken. Dit is natuurlijk zinloos want onderdrukken heef geen enkele zin.
Je moet ze confronteren en soms erbij neerleggen en het leven zien als een constant leerproces.
Ik heb mijzelf verdiept in de psychologie van de mens waardoor ik veel gedragingen en reacties van mijzelf en anderen beter kan plaatsen. Dit heeft mij ook meer rust gegeven.
Goede reactie ^O^

Ik denk zoiets ook al heel lang, maar als je een hulpvraag doet vanuit deze insteek word je bij voorbaat al niet serieus genomen.
pi_173891099
quote:
1s.gif Op woensdag 20 september 2017 09:52 schreef PabstBlueRibbon het volgende:


Goede reactie ^O^

Ik denk zoiets ook al heel lang, maar als je een hulpvraag doet vanuit deze insteek word je bij voorbaat al niet serieus genomen.
Maar dat is omdat deze insteek op dit moment niet overeenkomt met wat zij te bieden hebben. Dus dan denken ze waarschijnlijk wat heb je hier dan nog te zoeken als je zelf je problemen denkt op te lossen die wij behandelen? Heeft weinig met serieus nemen te maken, of ze moeten je bestempelen als iemand die zwakzinnig is zoals ze bij mij hadden gedaan. Het heeft eerder met hen niet serieus nemen te maken denk ik.

Hoe is zelfvertrouwen uberhaupt te combineren met de ggz, ik denk dat het niet te combineren valt. Of je vertrouwt erop dat je iets zelf aankan, of je vertrouwt op de psycholoog die jou vertelt dat je zwakker bent dan andere mensen en op de psychiater die de zwakte met medicijnen wegneemt.
Maar met het zelf overwinnen van psychologische probleem is echt nul komma nul eer te behalen.

Aangezien het om problemen gaat die je volgens het gros van de mensen die ze niet begrijpt niet eens had hoeven hebben, dus als je ze hebt is al je eigen schuld, je staat 1-0 achter, en dan kan je hoogstens van zwak naar "eerst zwak nu normaal" gaan dan in de ogen van een ander die zelf nooit psychische problemen heeft gehad iets behaald hebben, en volgens mensen die ze eerst wel hadden maar eerder dan jou zelf hebben overwonnen vaak ook niet, dan krijg je "zie je wel dat ik gelijk had", "zie je wel dat het makkelijk was" of men vindt het al zo bespottelijk dat ze er niet over beginnen enz.

Er valt alleen verlies aan reputatie te behalen als je eenmaal door jezelf, de psycholoog/psychiater of andere als psychiatrisch geval bent gebrandmerkt. Omdat het probleem dan vaak alsnog niet wordt opgelost en ook dat ligt dan aan jezelf volgens de buitenwereld. Daarom snap ik best dat sommigen dan maar voor een psychologicche behandeling kiezen. En als ze gedwongen opgenomen worden is dat weer een heel ander verhaal. Waar het mee te maken heeft is denk ik eerder dat ze niet geinteresseerd zijn in de reden waarom je uberhaupt te hard bent voor jezelf en daarom zeggen dat mild zijn voor jezelf voor de meesten gemiddeld wel iets werkt want dat heeft onderzoek uitgewezen.

[ Bericht 1% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 20-09-2017 16:33:25 ]
pi_173927635
quote:
0s.gif Op dinsdag 19 september 2017 15:08 schreef Eiwitshake het volgende:

[..]

In mijn optiek, zeker als ik naar mezelf kijk is het belangrijk om sterke mannelijke rolmodellen te hebben.
Heb ik negatieve emoties dan probeer ik die te rationaliseren door me aan mijn rolmodellen vast te houden, zij zijn niet op hun plaats gekomen door zelfmedelijden etc.
Lukt het niet om te rationaliseren dan ga ik mediteren.
Waarom rationaliseer je die negatieve emoties aan rolmodellen? Waarom niet aan iets anders zoals je eigen verleden en je eigen fouten en om op die wijze jezelf te verbeteren? Waarom niet kijken (en leren van) wat er mis ging in plaats van kijken naar hoe het wel moet?
Ik vind dit wel interessant.

En waarom rationaliseer je je aan sterke mannelijke rolmodellen?

Overigens ben ik 't helemaal met je eens dat onderdrukken (uiteindelijk) geen zin heeft.
Burn it to the ground.
Hokjesdenken is de patat met mayo van de cognitieve haute cuisine.
Iemand kapot maken is heel makkelijk. iemand weer helen...dat is pas een uitdaging!
Poo, that is beautifully vaginatic!
abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')