abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
pi_173465571
registreer om deze reclame te verbergen
FRANKRIJK

Waar kennen we de Fransen van?

Van de Eiffeltoren natuurlijk, die ook op het ESF net iets vaker langskomt als Frankrijk iets bijdraagt dan gepast is. Verder van wijn, stokbrood, kaas, als favoriete vakantiebestemming van Nederlanders, hurktoiletten, dom chauvinisme, parfum, lavendel, tolwegen, Michel Platini, Eric Cantona, Zinedine Zidane (wie van die drie is eigenlijk de beste?), de Tour de France, arrogante Parijzenaren, de TGV, Le Mont St.Michel, stakende werknemers, Fort Boyard, Lodewijk de zoveelste, het Louvre, petanque en als een land waar Ivo Niehe unaniem belachelijk grote successen boekt.

adNWzbV_700b_v1.jpg

Hoe doen ze het op het ESF?

Frankrijk deed 60 keer mee aan het Songfestival, en daarin wist het 5 keer te winnen. De Top 3 werd 16 keer gehaald, terwijl liefst 36 keer een Franse inzending het genoegen had om in de Top 10 te eindigen. Daarmee is Frankrijk de nummer 4 op de totale ranglijst van ESF-landen.

Er moet wel een sterke nuance gemaakt worden, vanwege het feit dat het overgrote deel van de Franse successen in het zwart-wit tijdperk plaatsvonden. In de eerste 30 jaar van het ESF stuurden de Fransen maar drie maal een lied dat de Top 10 miste. In de voorbije 15 edities daarentegen lukte het alleen Patricia Kaas en Amir nog om in de onderste helft van de Top 10 te komen.
De Franse successen in de begintijd werden eigenlijk vooral veroorzaakt doordat de Fransen in die periode altijd capabel waren om 'representatieve' inzendingen te sturen. Meestal ballads, met een degelijke opbouw, en vertolkt door bekwame artiesten, waar de jury moeilijk omheen kon bij het geven van de punten. Op cultureel vlak was Frankrijk en vooral Parijs, waar heel veel ESF-deelnemers vandaan komen, een voorbeeld en inspiratiebron voor de rest van de wereld. Dat onderscheidde hen van veel andere deelnemers, zoals Nederland, dat Europa destijds voor zich probeerde te winnen met figuren als Ronnie Tober en de Spelbrekers.
Er moet daarnaast ook wel geconcludeerd worden dat de jury in die tijd een nogal sterke voorkeur voor de Franse taal had. Dat uitte zich in veel hoge klasseringen voor Franstalige inzendingen, niet alleen uit Frankrijk zelf, maar ook uit Monaco, Luxemburg, België en Zwitserland. Met alle respect voor de uitvoerenden, maar het is onwaarschijnlijk dat al die liedjes even goed hadden gescoord als ze in het Fins of Turks waren gezongen. Het is dan ook niet verrassend dat weinig landen zo hard zijn getroffen door de afschaffing van de taalregel en de invoering van de televoting als Frankrijk.

De Franse puntenverdeling wordt beïnvloed door de diaspora, met veel punten voor Portugal en Turkije. Ook Israël krijgt regelmatig een opvallend goede score. Verder is er vooral liefde over en weer met de omringende landen, waarbij Zwitserland de gulste gever is.

Tussen Nederland en Frankrijk is er behoorlijk veel onderlinge puntenuitwisseling. Nederland is zelfs de tweede grootste donateur aan Frankrijk. Er waren 12 punten voor Catherine Ferry, Anne-Marie David, Annick Thoumazeau en Joëlle Ursull. Andersom waren er 'douze points pour les Pays-Bas' voor Maggie MacNeal en Marga Bult. Ook zorgden de Fransen bijna eigenhandig voor de overwinning van Lenny Kuhr, door haar de hoogste score van de avond te geven.

Hoe ging het door de jaren heen?

Frankrijk was één van de landen van het eerste uur op het ESF. Al vanaf de allereerste editie waren de Fransen erbij. En de successen kwamen al snel. In 1957 greep Paule Desjardins het zilver, op ruime afstand van Corry Brokken. Een jaar later was het raak. André Claveau was in Hilversum de eerste man in de geschiedenis die het ESF wist te winnen. Dors Mon Amour wist in 1958 onder meer het later veel populairdere Volare te verslaan. Claveau, bijgenaamd Prince de la Chanson was tevens acteur, en speelde in films met spannende titels als "Geen vakantie voor Meneer de Burgemeester" en "De Verrassingen van een Huwelijksnacht!"


Zo kwam het ESF in 1959 naar Cannes en dat betekende een thuiswedstrijd voor Jean Philippe, die deelnam met Oui, Oui, Oui, Oui (NL: Ja, Ja, Ja, Ja) en 3e werd, zes punten achter Teddy Scholten. Het is misschien nog wel een leuk onderzoek welke ESF-deelnemers ooit in eigen stad deelnamen aan het festival, maar dat even terzijde. Een nieuwe overwinning werd een jaar later geboekt door Jacqueline Boyer, de schoondochter van Edith Piaf, met het vrolijke Tom Pillibi.


Zo waren we in 1961 weer terug in Cannes, waar Jean-Paul Mauric 4e werd. De Fransen konden blijkbaar alleen buitenshuis winnen, want in 1962 was het weer feest. Isabelle Aubret uit Lille won met Un Premier Amour. Ze had het dubbele aantal punten van de runner-up Monaco. Net als in 1958 werd ook in dit jaar een ander land de morele winnaar. Het Duitse Zwei Kleine Italiener werd een klassieker, terwijl Un Premier Amour (NL: Een eerste liefde) vrij snel in de vergetelheid raakte. Isabelle 'revancheerde' zich hiervoor door terug te keren in 1968 met La Source. Dat won net niet, maar werd wel een veel groter succes.



Vanwege de kosten streek het ESF-gezelschap in 1963 niet nog eens neer aan de Côte-d'Azur, maar werd de organisatie aan de Britten gelaten. Het vervolg van de jaren '60 kenmerkte zich met (sub)topposities en één misstap: Dominique Walter werd 16e met maar één punt en miste als enige de Top 5. De jaren '60 werden afgesloten met de vierde Franse overwinning: Frida Boccara won met Un Jour, Un Enfant in 1969. Zoals bekend deelde ze die winst met Nederland, UK en Spanje. Frankrijk kreeg van de meeste landen punten en zou met de regels van nu hebben gewonnen. Boccara was destijds al internationaal bekend van haar hit Cent Mille Chansons. Die gaan we hier niet allemaal plaatsen, we beperken ons tot haar winnende lied:


Vanaf de jaren '70 werden de topklasseringen geleidelijk wat minder vanzelfsprekend. Onder meer de succesvolle zanger Serge Lama werd slechts 10e. In 1974 moest Frankrijk ook noodgedwongen een jaar overslaan, door het plotselinge overlijden van President Pompidou. Zo zullen we nooit weten of de Fransen hun trots opzij zouden kunnen zetten en punten hadden gegeven aan Waterloo.

Toch waren er nog genoeg successen in deze periode. Daar was wel een verrassende inzending voor nodig. Met Catherine Ferry stuurde Frankrijk in 1976 eens geen ballad, maar een uptempo lied. En Un, Deux, Trois (DE: Eins, zwei, drei) viel in de smaak, want het kreeg van alle landen punten en zou altijd gewonnen hebben als Brotherhood of Man niet nog nét iets succesvoller zou zijn geweest. Het werd relatief gezien wel de best scorende nummer 2 allertijden. Ze kreeg gemiddeld bijna 9 punten per jury. Ter vergelijking: Azerbeidzjan, de winnaar van 2011, kreeg toen gemiddeld maar 5 punten per stemronde. Net als Save Your Kisses For Me werd Catherine's lied een grote hit en een ESF-klassieker.


In 1977 lukte het de Fransen wel om nog een treetje hoger te eindigen en als eerste land het ESF vijf keer te winnen. Dat gebeurde met L'oiseau Et L'enfant (NL: De vogel en het kind). Een liedje dat werd gezongen door Marie Myriam, een zangeres die 18 jaar eerder als Myriam Lopes werd geboren in Luluabourg. Dat was een stad in het toenmalige Belgisch-Congo, waarmee die voormalige kolonie eerder een winnaar kon huldigen dan de vroegere overheerser. De ESF-winst was direct het absolute hoogtepunt van haar carrière, die haar in eigen land nog diverse grote hits zou opleveren. Ook is ze vaak actief geweest in de Franse delegatie op het ESF.


Hoewel deze Franse zege op het moment zelf enigszins verrassend was, paste het later beschouwd in een trend, waarin de Franse taal een steeds hoger aanzien genoot bij de juryleden. Ook in de jaren erna scoorde Frankrijk uitstekend en toen in 1979 ook nog Anna-Marie David werd gestuurd (oud-winnares namens Luxemburg) leek de 6e zege onvermijdelijk. Dat lukte echter net niet. Ze deed lang mee, maar werd uiteindelijk 3e.

Ook in 1981 werd een derde plek bereikt. Jean Gabilou uit Tahiti werd de eerste overzeese deelnemer uit één van de Franse koloniën die meedeed. Zijn lied Humanahum werd geopend met een kerkorgel en bezong het streven naar vrede op de wereld. Jean kende een rijke carrière, die begon in een boyband met de naam The Barefoot Boys, waarmee hij in Tahitiaanse clubs en hotels speelde. Na enkele jaren trok hij de stoute schoenen aan (deze kan er misschien beter uit, red.) en verliet hij de groep om zich bij de Banjo Boys te voegen. Met deze band had hij succes tot aan Nieuw-Caledonië aan toe. Omdat hij meer wilde, reisde hij de wereld rond en zo nam hij succesvol deel aan de Franse voorronde. Tijdens de repetitieweek in Ierland sloeg het noodlot echter toe, toen zijn vrouw thuis in Tahiti onverwachts overleed. Hij besluit het optreden toch te doen en behaalt het beste resultaat van Frankrijk in de jaren '80. Na het ESF kent hij nog vele successen, vooral op de eilanden in zijn eigen regio.


En daarmee hield het even op voor de Fransen, want in 1982 deden ze niet meer mee. Volgens de Franse NPO was het niveau van het ESF flink gekelderd en met de vele oubollige inzendingen nogal uit de tijd. Dat was op zich geen incorrecte constatering, want na het herinvoeren van de taalregel (en eveneens vanwege de truttige smaak van de jury) was het ESF inderdaad in een glijvlucht geraakt, waar jaarlijks buiten een handjevol toppers vrij veel ouderwetse bagger aan meedeed. In plaats van weggaan, kun je uiteraard ook proberen om zelf het niveau op te krikken. En dat zou het tweede Franse net vanaf het jaar daarna doen. En ongetwijfeld ook omdat de kijkcijfers nog steeds uitstekend waren.

Toch lijkt het erop dat het de Fransen nog een flinke periode is nagedragen dat ze zich zo negatief over het ESF hadden uitgelaten. De resultaten in de rest van de jaren '80 waren teleurstellend. Er werden nog wel drie 8e plaatsen gescoord, maar gegeven de bevoordeling van de taal, was dat toch vrij mager. Ook omdat in deze periode landen als Zwitserland, Luxemburg en zelfs België wisten te winnen, en al die landen behaalden daarnaast nog meerdere Top 5 posities. Zelfs de internationaal beroemde zanger Gerard Lenorman kwam niet verder dan een 10e plaats. Het meest opmerkelijke wapenfeit was een ietwat dubieus record in 1989, toen Frankrijk de elfjarige Nathalie Pâques stuurde, de jongste deelnemer allertijden. Ze werd 8e, en direct erna werd de minimumleeftijd op 16 jaar gezet, om dit soort excessen te voorkomen.

De stemming sloeg om met het ingaan van de jaren '90. De Fransen kwamen toen twee keer heel dicht bij een overwinning, en hadden er ongeacht voor welke van de twee pogingen wel minimaal eentje verdiend, vanwege het sturen van dit soort topkwaliteit. In 1990 deed Joëlle Ursull mee. Dat was de toen 29-jarige ex-Miss Guadeloupe en zangeres van de succesvolle band Zouk Machine (met die naam waren ze hun tijd in Nederland een soort van ver vooruit). Haar lied White And Black Blues deed lang mee om de zege, en stond met nog zeven jury's te gaan zelfs gelijk met latere winnaar Italië (mede dankzij 12 punten uit Nederland), maar moest later toch het onderspit delven. Ze werd dus 2e, in punten gelijk met Ierland, maar Frankrijk kreeg vaker 12 punten en dus werd Ierland 3e. Een belangrijke regel, zo zou het jaar erna blijken.


Omdat zo'n tropische verrassing blijkbaar in de smaak viel, mocht in 1991 de Tunesische zangeres Amina de Fransen vertegenwoordigen. Ze werd toen ook verkozen als beste Franse zangeres van het jaar, dus dat was een selectie die met vertrouwen gemaakt kon worden. Op het ESF trad ze als 9e op, direct na de Zweedse Carola, en bij de puntentelling bleken die twee dames elkaars grootste rivalen te worden. Tot aan het einde ging het gelijk op. Toen Italië als laatste land de punten mocht geven, had Carola een voorsprong van 7 punten op Israël en 12 punten op Frankrijk. Omdat de 1 t/m 10 naar andere landen gingen, was de Italiaanse 12 beslissend voor de uitslag, en die punten gingen naar Frankrijk, waarmee Zweden en Frankrijk dus gelijk eindigden. Ze kregen beiden ook nog even vaak 12 punten, maar omdat Carola meer tienen kreeg, greep Frankrijk in tegenstelling tot een jaar eerder nu mis in zo'n gelijkspel, en resteerde wederom een 2e plaats.
Het is nooit helemaal te bewijzen, maar er is een goede kans dat de afwezigheid van Nederland op dit ESF op 4 mei 1991 de Fransen de das omgedaan heeft. Nederland en Frankrijk gaven elkaar immers vaak goede scores, terwijl Nederland maar zelden iets over had voor ABBA-achtige deuntjes, zoals die van Carola. Amina scoorde in Nederland ook een veel grotere hit dan Carola, maar dat was dan slechts een heel schrale troost.


De Fransen bleven in het begin van de jaren '90 kwaliteit sturen. In 1994 ging Patrick Fiori uit Marseille met het lied Mama Corsica. Hij bezingt hierin zijn liefde voor het eiland als een moeder die er altijd is om hulp te bieden aan een ieder die naar haar toe komt. Een gedeelte van het lied is in het Corsicaans gezongen, dat was een primeur op het ESF. Het lied kwam bij 8 jury's in de Top 3, wat een 4e plaats betekende. Hoewel het over de grens alleen in Nederland een hitje werd, betekende het voor Patrick zijn doorbraak naar een zeer grootse carrière, waarin hij 9 gouden en 3 platina platen zou ontvangen voor zijn CD's in Frankrijk. In het dagelijks leven is hij getrouwd met Miss Rhône-Alpes 2000, met wie hij twee kinderen kreeg en op professioneel vlak werkte hij samen met zo ongeveer alle grote Franse artiesten van de voorbije 30 jaar. Een groot succesverhaal dus, we kunnen alleen maar hopen dat Nederlandse TROS-zangers van het kaliber Grad Damen of Stef Ekkel nooit op het idee gaan komen om dit prachtige liedje te verkrachten in een Nederlandse hoempa-versie.


In 1995 deed er daadwerkelijk een inwoner uit Corsica mee. Nathalie Santamaria eindigde ook op een verdienstelijke 4e plaats met Il Me Donne Rendez-Vous. Nadat in 1996 een inzending in het Bretons en in 1998 een zangeres uit Martinique hopeloos faalden, werd er rond de eeuwwisseling weer meer op zeker gespeeld met traditionele ballads. Mede dankzij de grote successen van Céline Dion in die periode, kenden deze Franse chansons een flinke opleving in een groot deel van Europa. Hoewel België in dit genre in 1998 al goed scoorde, mislukten de Franse pogingen in 1999 en 2000 nog jammerlijk. Met te saaie ballads werd het beoogde effect in deze jaren niet bereikt. En in zekere zin gold voor deze twee zangeressen ook wel het Eindhovense cliché dat 'innerlijk belangrijk is, maar ge mot er wel mee over straat kennen'.

In 2001 was er daarom een mooie zangeres geïmporteerd uit Canada, en was er een liedje geschreven door Robert Goldman (de broer van Jean-Jacques Goldman, de vaste schrijver van Céline Dion) dat door de opbouw drie minuten bleef boeien. Natasha St.Pier was deze zangeres. Je N'Ai Que Mon Ame (NL: Ik heb alleen mijn ziel) was het liedje, dat een 4e plaats zou bereiken. Wie weet had dit zelfs nog iets meer kunnen zijn als de Franse versie was gebruikt op het ESF, in plaats van een wat onnatuurlijke mengelmoes met Engels. Voor Natasha betekende dit wel haar grote doorbraak, waarin ze diverse grote hits scoorde in het Franstalige deel van Europa en in haar vaderland. Tegenwoordig doet ze het iets rustiger aan. Ze is getrouwd met een Parijse brandweerman en nog regelmatig actief op de Franse en Waalse TV.


In het jaar 2002 herhaalden de Fransen deze prestatie ongeveer, als Sandrine Francois een 5e plaats bereikt. Il Faut Du Temps was wederom een zeer goed uitgevoerde ballad, met een typische Eurovisie-opbouw, die goed landde bij het publiek. Voor Sandrine zelf was dit meteen het grote lichtpunt in haar zangcarrière, want in tegenstelling tot Natasha St.Pier brak zij nooit echt door.

Een jaar later bleken de televoters uitgekeken op de traditionele Franse inzendingen, toen Monts Et Merveilles slechts 18e werd. En dat leidde in Frankrijk tot een probleem. Want wat nu te doen? In vroegere tijden zou de jury altijd wel bijspringen om het grote ESF-land Frankrijk in hun mooie Franse taal en met loepzuiver zingende artiesten naar een leuke Top 10-positie te duwen. Maar de televoters zijn keihard, en willen gewoon vermaakt worden. Het was een overgang waar meerdere traditionele ESF-landen in die periode mee worstelden, zoals Nederland, Ierland, UK (nog steeds), Spanje (vermoedelijk voor altijd), Zwitserland en België.

Er werd ook eigenlijk geen oplossing gevonden. Achtereenvolgens faalden de Belg Jonatan Cerrada, de Israëlische Ortal, de zingende dorpskapster Virginie Pouchain en in 2007 werd een dieptepuntje geboekt met Les Fatals Picards, die in het jaar na Lordi 'iets met rock moesten doen', maar dat beter hadden kunnen laten. In 2008 scoorde Sébastien Tellier met Divine wel een grote hit (mede dankzij een Renault-reclame), maar op het ESF bleven prestaties uit.

Om het probleem tijdelijk het hoofd te bieden (en als dat niet zou lukken vermoedelijk voor het laatst deel te nemen) werd in 2009 één van de allergrootste Franse sterren gestuurd, namelijk Patricia Kaas. Een zangeres die al tientallen jaren de wereld veroverde met haar prachtige chansons. Leuk vergelijkingsmateriaal is hierbij dat Nederland dat jaar ook een aantal van zijn allergrootste sterren stuurde, die al tijden aan de weg timmerden, namelijk de Toppers. Ieder land heeft zo zijn eigen culturele standaard...
Het moet wel gezegd worden dat Madame Fromage het vanaf de 3e startpositie bij de televoters ook weer niet zo heel veel beter deed dan Gordon en Co. Ze werd 17e, ruim achter pareltjes als Hora Din Moldova en het Armeense Jan Jan. Bij de jury werd ze 4e en gecombineerd 8e, dus redde ze de trots van de natie in elk geval wel.


Ook in 2010 werd er creatief intern geselecteerd. De Congolese Jessy Matador mocht met zijn WK-liedje Allez, Ola, Ole naar het ESF. Hoewel de achtergrondzangeres tijdens de repetities bepaald niet toonvast bleek, en een goede score daardoor onwaarschijnlijk geacht werd, was zij op de finale avond nagenoeg geheel uit de show geschreven, waarmee dit lied wederom het linkerrijtje wist te halen. Het nummer viel ook buiten Frankrijk in de smaak, met diverse Top 10-klasseringen in Europese hitlijsten. Het enige wat nog ontbrak was succes van de Franse voetballers. Die zochten vooral ruzie met elkaar, en waren bijna nog eerder thuis uit Zuid-Afrika dan Jessy en zijn collega's uit Oslo.


In 2011 moest het dan toch maar eens gebeuren. Een nieuwe Franse zege en een opvolger voor Marie Myriam. De zanger Amaury Vassili bracht het klassieke nummer Sognu. Amaury had het bijzondere talent om een zeer divers publiek te trekken met zijn klassieke muziek. In 2009 scoorde zijn debuutalbum direct dubbel platina. Tijdens een niet zo sterk ESF-jaar was hij vooraf huizenhoog favoriet. Dit speciale nummer, gezongen in het Corsicaans en in een uniek genre, zou alle andere inzendingen overbodig maken. Ook in Frankrijk begonnen ze er iets te veel in te geloven, want al voor het ESF werd de zaal voor 2012 geboekt, want dan ging het ESF immers in Parijs plaatsvinden. Tijdens de repetities ging alles prima, en leek er geen vuiltje aan de lucht. Totdat het opeens om het 'echie' ging. De zenuwen sloegen toe bij de jonge zanger, en er kwam nauwelijks nog een hoge noot uit zijn strot. Het zweet brak hem uit en hoewel het naar het einde toe iets beter ging, ontbrak alle overtuiging die bij een overwinnaar hoort. Met een verbeten grimas worstelde hij zich naar het slot van het lied, dat al zijn kracht met deze uitvoering had verloren. Later klaagde hij dat zijn oortje stuk was, maar dat is ietwat ongeloofwaardig, omdat het voor de jury's ook mis ging. Het werd uiteindelijk zelfs geen Top 10, maar slechts een 15e plaats.

Deze klap kwamen de Fransen maar moeizaam te boven. De vier inzendingen erna eindigden allemaal bij de onderste 5. Dieptepunt was de groep Twin Twin, die op het ESF kwamen melden dat ze graag een snor wilden hebben. Die schijtlolligheid viel volledig verkeerd bij het publiek en voor het eerst in de historie werd Frankrijk laatste. Pas in de voorbije twee edities zijn de Fransen weer op de weg terug. Amir en Alma behaalden met J'ai Cherché en Requiem allebei het linkerrijtje en zorgden voor uitstekende inzendingen.

Zo is Frankrijk dus over de hele periode gemeten één van de meest succesvolle ESF-landen, maar heeft de wisselvalligheid in de recente jaren flink toegeslagen. Het is in elk geval niet meer het gidsland van de beginperiode van het Songfestival. Gelukkig gaat het nu weer twee jaar goed, maar net als bij een land als Nederland is er gevoelsmatig niet echt een garantie dat het niet weer voor een langere periode helemaal mis kan gaan in de komende jaren. Uiteraard is het nu te hopen dat de goede lijn wordt doorgetrokken.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hier is een net overzicht van alle Franse inzendingen en hun resultaten te vinden of kijk naar het filmpje hieronder of klik anders op de spoiler:


SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Wat is jouw favoriete Franse inzending?
:)

In deze reeks verschenen eerder:
Duitsland - Italië - Zweden - Nederland (Jaren '50-60-70) - België - Azerbeidzjan - Nederland (Jaren '80 en '90) - Estland - IJsland - Nederland (Jaren '00)
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_173466524
Frankrijk op het ESF _O_ Zeker een van mijn favoriete landen, vooral in het verre verleden, maar ook de afgelopen jaren vind ik ze vaak prima nummers sturen die regelmatig lager eindigen dan ze eigenlijk wat mij betreft verdienen.

Enkele alttime favorieten:
1969 - Frida Boccara - Un jour, un enfant
1975 - Nicole Rieu - Et bonjour a toi l'artiste
1977 - Marie Myriam - L'oiseau et l'enfant
1990 - Joelle Ursul - White and Black Blues
1991 - Amina - C'est le dernier qui a parlé qui a raison
1996 - Dan Ar Braz & L'Heritage des Celtes - Diwanit Bugale
2001 - Natasha St-Pier - Je n'ai que mon ame
2002 - Sandrine Francois - Il faut du temps
2003 - Louisa Baileche - Monts et merveilles
2009 - Patricia Kaas - Et s'il fallait le faire
2010 - Jessy Matador - Alles Ola Ole
2011 - Amaury Vassili - Sognu
2015 - Lisa Angell - N'oubliez pas
2016 - Amir - J'ai cherché
2017 - Alma - Requiem

Ook goed/leuk vind ik:
1960 - Jacqueline Boyer - Tom Pillibi
1962 - Isabelle Aubret - Un premier amour
1968 - Isabelle Aubret - La source
1976 - Catherine Ferry - Un, deux, trois
1992 - Kali - Monté la rivie
1993 - Patrick Fiori - Mama Corsica
2004 - Jonatan Cerrada - A chaque pas
2014 - Twin Twin - Moustache (live optreden was wel echt slecht)
pi_173469558
Ik sluit mij aan bij Aoibhin, Frankrijk is mijn favoriete ESF land.

Ook ik vind dat Frankrijk in 1969 met Frida Bocarra de beste inzending ooit stuurde.
Pracht lied, tekst en de uitstraling en stem van Frida prachtig.

Verder vind ik bijna alles goed.

1958 Dors mon amour ( dat wijsje zit bijna altijd in mijn hoofd)
1962 Un premier amour
1968 La source (nog beter van Isabelle)
1976 1,2,3 ( Als kind vond ik het al een leuk liedje)
1977 Loiseau er L'enfant (prachtig)
1979 Je suis L'enfant soleil (nog beter dan haar winnend nummer van 1973)
1981 Humanahum (dat wist ik niet, van het drama met zijn vrouw)
1985 Femme
1988 chanteur de charme
1989 J'ai vole (in mijn gedachten was zij 16, maar het was echt nog maar een kind)
1990 White and Black blues (wat is dit geweldig)
1991 Qui la parle (dit is toch duidelijk beter dan Carola?)
1992 La Rivie
1993 Mama Corsica ( mooie man, pracht stem)
1997 Songes (kind was raar, maar lied is prachtig)
2001 JE N'ai que
2002 Ill fout du temps (staat alleen, maar wat draagt zij dit lied prachtig)
2009 Et s'ill (ook alleen en prachtig)
2016 You ( het had alles mee, live iets te flets ondanks dat toch mijn winnaar)

Verder vind ik alles op 2008, 2007, 20012 en 2013 na meer dan aardig.
:)
Life can be a bitch, so like it..
pi_173471629
registreer om deze reclame te verbergen
Frankrijk is denk ik wel m'n favoriete big 5 land. Ik hou van de taal, de dramatiek, etc etc. Zoals ook al genoemd krijgt Frankrijk de laatste jaren ook veel minder punten dan ze in mijn optiek verdienen. Voor m'n favorieten lijstje beperk ik me even tot alle inzendingen vanaf m'n geboorte (gewoon omdat ik de inzending uit 1991 zo mooi vind). :D

Favorieten vanaf 1991:

1991: Amina - Le Dernier Qui a Parlé -- Zo mooi. Echt, geen woorden voor. Was een ongelofelijk terechte winnares geweest.
2001: Natasha St. Pier - Je N'ai Que Mon Âme -- Gewoon heel mooi, word er heel klam en rustig van.
2008: Sébastian Tellier - Divine -- Heel erg een guilty pleasure. :D
2009: Patricia Kaas - Et S'il Fallait Le Faire -- Zo hoort een Franse inzending te zijn, alles klopt.
2012: Anggun - Echo (You and I) -- Gevalletje ondergewaardeerd wat mij betreft, al gebeurde er wellicht te veel on stage.
2013: Amandine Bourgeois - L'enfer Et Moi -- Franse Anouk zegt hallo. Ik weet niet eens precies wat het is, maar ik hou er van. Had een veel betere score verdiend.
2017: Alma - Requiem -- Echt mijn soort muziek, doet me heel erg denken aan m'n favoriete Franse artieste (Indila). Jammer dat ze het niet compleet in het Frans zong.
Ongeïnteresseerd maar toch aanwezig.
pi_173474617
Ik zit nog midden in het verhaal en haal het niet om voordat ik naar mijn werk vertrek alles te hebben gelezen, maar wilde alvast wel even dit quoten:
quote:
Jean kende een rijke carrière, die begon in een boyband met de naam The Barefoot Boys, waarmee hij in Tahitiaanse clubs en hotels speelde. Na enkele jaren trok hij de stoute schoenen aan (deze kan er misschien beter uit, red.)
:D
pi_173521985
Franse chansons O+


Ook een aantal keer wanneer ze een goed nummer hadden de laatste tijd, dat ze een slechte startpositie kregen (zoals bovenstaande) en andersom.
Mooi man!
  zaterdag 2 september 2017 @ 19:11:07 #7
418547 Old_Pal
Mijn opinies zijn feiten
pi_173548268
registreer om deze reclame te verbergen
Beste ESF song/performance ooit.

"Vroeger toen alles beter was, was alles slechter"
pi_173549219
Da's voor Luxemburg.
Wel Frans, dat wel.
Ik heb het overzicht gekeken en ben niet zo'n fan van Frankrijk op het ESF. Heel belegen en saai vind ik het vaak. Natasha St. Pier's nummer vind ik wel heel mooi. Maar verder staat er van alle inzendingen maar eentje op mijn iPod en dat is Allez Olez. :D Amir's nummer van vorig jaar vind ik ook goed te verteren.
pi_173687194
Ben nu eigenlijk pas aan het teruglezen. Maar bij deze nog even reageren. Ik vind Frankrijk van de big five het beste land. Ze scoren vrij regelmatig goed, maar ik vind het vooral erg tof dat ze vaak hele verschillende liedjes inzenden. Je zou op zich nog wel kunnen zeggen dat de liedjes van dit jaar en die van vorig jaar een beetje dezelfde stijl hebben, maar eigenlijk toch ook weer niet.

Echt een favoriet kan ik alleen niet van ze aanwijzen. Soms zitten ze er flink naast, maar meestal hebben ze erg toffe nummers. Ze zijn in ieder geval meestal niet zo gemakzuchtig als een deel van de andere big five landen.
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel héél snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
  dinsdag 12 september 2017 @ 13:28:13 #10
204179 grazz
..:: Amsterdam 2018 ::..
pi_173730213
Ken ze lang niet allemaal, maar een lied dat ik blijf afspelen: 2000 - Sofia Mestari On Aura Le Ciel
Namasté Alé!
pi_173744559
Zoveel mooie Franse inzendingen en tof dat ze de laatste twee jaar weer beter scoren met moderne bijdragen... maar toch blijf ik een liefhebber van traditionele Franse ballads.

Favorieten zijn Je N'ai Que Mon Ame, dat gewoon geheel in het Frans gezongen had moeten worden en Mama Corsica
Op maandag voel ik me als Robinson Crusoë: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_173744591
quote:
17s.gif Op vrijdag 1 september 2017 10:51 schreef ijs_beer het volgende:
Franse chansons O+

Ook een aantal keer wanneer ze een goed nummer hadden de laatste tijd, dat ze een slechte startpositie kregen (zoals bovenstaande) en andersom.
Dit was ook te gek ja :Y

En 2015 blijf ik ook kippenvel vinden O+ vooral met die tamboerspelers op het eind _O_

Op maandag voel ik me als Robinson Crusoë: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_173744637
quote:
17s.gif Op vrijdag 1 september 2017 10:51 schreef ijs_beer het volgende:
Franse chansons O+

Ook een aantal keer wanneer ze een goed nummer hadden de laatste tijd, dat ze een slechte startpositie kregen (zoals bovenstaande) en andersom.
Deze vond ik ook erg tof, maar was kansloos door die startpositie inderdaad.
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel héél snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')