abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
  woensdag 6 september 2017 @ 20:52:00 #276
177053 Klopkoek
QE for the people
En dat al in 1993
Gandhi - “The world has enough for everyone's need, but not enough for everyone's greed.”
  zaterdag 9 september 2017 @ 20:44:13 #277
177053 Klopkoek
QE for the people
European tax payers spent ¤ 570 bn last year subsidizing corporate debt




Waar is de nieuwe Piketty?

[ Bericht 39% gewijzigd door Klopkoek op 09-09-2017 22:02:13 ]
En dat al in 1993
Gandhi - “The world has enough for everyone's need, but not enough for everyone's greed.”
  zaterdag 9 september 2017 @ 22:49:12 #278
172669 Papierversnipperaar
Cafeïne is ook maar een drug.
No alternative to austerity? That lie has now been nailed

Ever since the banks plunged the western world into economic chaos, we have been told that only cuts offer economic salvation. When the Conservatives and the Lib Dems formed their austerity coalition in 2010, they told the electorate – in apocalyptic tones – that without George Osborne’s scalpel, Britain would go the way of Greece. The economically illiterate metaphor of a household budget was relentlessly deployed – you shouldn’t spend more if you’re personally in debt, so why should the nation? – to popularise an ideologically driven fallacy.

But now, thanks to Portugal, we know how flawed the austerity experiment enforced across Europe was. Portugal was one of the European nations hardest hit by the economic crisis. After a bailout by a troika including the International Monetary Fund, creditors demanded stringent austerity measures that were enthusiastically implemented by Lisbon’s then conservative government. Utilities were privatised, VAT raised, a surtax imposed on incomes, public sector pay and pensions slashed and benefits cut, and the working day was extended.

In a two-year period, education spending suffered a devastating 23% cut. Health services and social security suffered too. The human consequences were dire. Unemployment peaked at 17.5% in 2013; in 2012, there was a 41% jump in company bankruptcies; and poverty increased. All this was necessary to cure the overspending disease, went the logic.

At the end of 2015, this experiment came to an end. A new socialist government – with the support of more radical leftwing parties – assumed office. The prime minister, António Costa, pledged to “turn the page on austerity”: it had sent the country back three decades, he said. The government’s opponents predicted disaster – “voodoo economics”, they called it. Perhaps another bailout would be triggered, leading to recession and even steeper cuts.

There was a precedent, after all: Syriza had been elected in Greece just months earlier, and eurozone authorities were in no mood to allow this experiment to succeed. How could Portugal possibly avoid its own Greek tragedy?

The economic rationale of the new Portuguese government was clear. Cuts suppressed demand: for a genuine recovery, demand had to be boosted. The government pledged to increase the minimum wage, reverse regressive tax increases, return public sector wages and pensions to their pre-crisis levels – the salaries of many had plummeted by 30% – and reintroduce four cancelled public holidays. Social security for poorer families was increased, while a luxury charge was imposed on homes worth over ¤600,000 (£550,000).

The promised disaster did not materialise. By the autumn of 2016 – a year after taking power – the government could boast of sustained economic growth, and a 13% jump in corporate investment. And this year, figures showed the deficit had more than halved, to 2.1% – lower than at any time since the return of democracy four decades ago. Indeed, this is the first time Portugal has ever met eurozone fiscal rules. Meanwhile, the economy has now grown for 13 successive quarters.

During the years of cuts, charities warned of a “social emergency”. Now the Portuguese government can offer itself as a model to the rest of the continent. “Europe chose the line of austerity and had much worse results,” declared the economy minister Manuel Caldeira Cabral. “What we are showing is that with a policy that restitutes income to the people in a moderate way, people get more confidence and investment returns.”

Portugal has increased public investment, reduced the deficit, slashed unemployment and sustained economic growth. We were told this was impossible and, frankly, delusional. And so British workers endured the longest squeeze in wages since the 19th century, while the coalition did not even come close to meeting its commitment to eradicate the deficit by 2015. Why? In part, because low pay means workers paying less tax, receiving more in-work benefits, and spending less money. Portugal is increasing demand; the Tories suppressed it.

Portugal’s success is both inspiring and frustrating. All that human misery in Europe – and for what? What of Greece, where over half of young people languished in unemployment, where health services were decimated, where infant mortality and suicide increased? What of Spain, where hundreds of thousands were evicted from their homes? What of France, where economic insecurity fuelled the rise of the far right?

Portugal and Britain offer lessons for social democracy too. In the aftermath of the bankers’ crash, social democratic parties embraced austerity. The result? Political collapse. In Spain, support for the socialists fell from 44% to the low 20s as the radical left Podemos ate into their vote. In Greece, Pasok almost disappeared as a political force. In France, the Socialists achieved little over 6% in the first round of this year’s presidential elections. And in the Netherlands this year, the Labour party slumped from a quarter of the vote to less than 6%.

By contrast, the two social democratic parties that have broken with austerity – in Portugal and Britain – are now performing better than almost all their sister parties. Indeed, polls show Portugal’s Socialists now 10 points clear of the country’s rightwing party.

Europe’s austerity has been justified with the mantra “there is no alternative”, intended to push the population into submission: we have to be grownups, and live in the real world, after all.

Portugal offers a powerful rebuke. Europe’s left should use the Portuguese experience to reshape the European Union and bring austerity across the eurozone to a halt. In Britain, Labour can feel more emboldened in breaking with the Tories’ economic order.

Throughout Europe’s lost decade, millions of us held that there was indeed an alternative. Now we have the proof.
Free Assange! Hack the Planet
Op dinsdag 6 januari 2009 19:59 schreef Papierversnipperaar het volgende:
De gevolgen van de argumenten van de anti-rook maffia
  Moderator zaterdag 9 september 2017 @ 23:33:02 #279
149454 crew  GSbrder
Les extrêmes se touchent
Gevaarlijk verhaaltje van post hoc ergo propter hoc.
Een regering die eind 2015 aan het werk kwam en een einde maakte aan de conservatieve austerity maatregelen mist natuurlijk de controlegroep hoe het zou zijn als de socialistische/sociaal-democratische no-austerity krachten aan de macht zouden zijn gekomen in 2012.

Daarnaast, er wordt gesproken over 13 kwartalen van economische groei in het artikel, iets dat dus al plaatsgevonden heeft voordat de no-austerity politieke partijen aan de macht kwamen. Het is prima om te zeggen dat er een alternatief is voor de conservatieve austerity politiek van Nederland, de UK, Duitsland en andere landen, maar om een regering van krap 2 jaar als architect van de economische omwenteling te beschouwen is ofwel het negeren van wat de conservatieve regeringen daarvoor deden, ofwel het extrapoleren van de resultaten van het afgelopen jaar tot proporties die te groot zijn. The Economist stond hier ook een stuk genuanceerder in, toen zij dit "alternative" beschreven in april.

“The country’s high debt levels remain the elephant in the room,” says Mr Barroso. Should the euro zone face a shock, such as Marine Le Pen winning France’s presidential election, Portugal is the country most likely to face a debt crisis, he thinks. The Portuguese tout the shrinking deficit as proof that their Keynesian approach to growth works. But until Mr Costa shows that he can repeat last year’s budget success, many will remain sceptical. “Supporting domestic demand through a slightly looser fiscal policy may have paid off,” says Mr Santi, “but it is no substitute for the structural reforms Portugal still needs.”

Bron: The Economist
Power is a lot like real estate, it's all about location, location, location.
The closer you are to the source, the higher your property value.
  zaterdag 9 september 2017 @ 23:45:49 #280
177053 Klopkoek
QE for the people
Ah, Goldman Sachs graaier Barroso. De hongersnoden profiteur.

Is maar wat bang voor een mogelijk reëel alternatief
En dat al in 1993
Gandhi - “The world has enough for everyone's need, but not enough for everyone's greed.”
  zondag 10 september 2017 @ 13:02:01 #281
172669 Papierversnipperaar
Cafeïne is ook maar een drug.
15s.gif Op zaterdag 9 september 2017 23:33 schreef GSbrder het volgende:
mist natuurlijk de controlegroep
Dat argument geldt ook voor austerity en neo-liberalisme, dus dat kan je wegstrepen.
Free Assange! Hack the Planet
Op dinsdag 6 januari 2009 19:59 schreef Papierversnipperaar het volgende:
De gevolgen van de argumenten van de anti-rook maffia
Als Nederland een monocultuur zonder ideeenconcurrentie wordt

De kritiek op de marktideologie is klassiek links (anti-kapitalisme).
Gemeenschapszin is ook onderdeel van klassiek links (solidariteit).
Dat is wat deze tijd nodig heeft.
'Nieuw rechts' gaat hiermee aan de haal.


Binnen de sociologie zijn er mensen geweest die stelden, dat men vanuit de ene cultuur nooit kritiek kan hebben op een andere cultuur. Die gedachte is gebaseerd op het idee, dat er geen objectieve criteria bestaan, omdat standpunten altijd cultureel afhankelijk zijn. Ik geloof niet in de reductie van alles tot cultuur. Wetenschap beschouw ik niet als cultureel specifiek, maar als een streven naar objectieve kennis (= cultuur overstijgend). Kritiek op cultuurrelativisme lijkt mij daarom mogelijk.

'Cultuurmarxisme' is een nieuwe term voor dit bekende cultuurrelativisme. Merk op : geen land is een monocultuur. Daarom bestaat binnen ieder land kritiek op delen van de eigen cultuur door delen van de bevolking. Het idee, dat kritiek op cultuur onmogelijk is, omdat culturen altijd gelijkwaardig zijn, is dus geen zinnig standpunt. So far, so good.

Je kunt dit ook misbruiken, door je eigen cultuur domweg als superieur neer te zetten. Dat is waar de kritiek op 'cultuurmarxisme' voor staat. Niet, dat je kritisch kunt kijken naar cultuur, maar dat je jezelf uitroept tot de beste.

Dat zie je al aan het munten van deze nieuwe term. Want waarom de term 'marxisme' gebruiken voor gelijkwaardig of relatief? Marxisme staat voor gelijkwaardige verhoudingen tussen mensen, door de productiemiddelen gemeenschappelijk te maken. Dat is het verband tussen de term 'marxisme' en de term 'gelijkwaardig'. Waarom heeft men een voorkeur voor de term 'marxisme' boven de term 'gelijkwaardig'? Het antwoord: om links te treiteren.


Wat oud rechts (economisch rechts) en nieuw rechts (conservatief rechts) niet kennen, is solidariteit. Oud rechts roept liever: ''ik ben de beste" en nieuw rechts roept liever: ''wij zijn de beste" ipv de handen ineen te slaan. Deze onhebbelijkheid domineert de rechtse politiek. Dat lijkt mij objectief gezien, een reden om de rechtse politieke cultuur als weinig hoogstaand te waarderen.

Ik zie in de nieuwe politieke scheidslijnen veel achterbakse manipulatie. De betere ideeen van 'nieuw rechts' bestaan uit kritiek op het neoliberale beleid. Dezelfde kritiek die wij in dit topic hebben verwoord. Linkse kritiek dus, die wordt weggehoond indien geuit door links, en vervolgens wordt omarmd als de briljante ideeën van 'nieuw rechts'. Een les die je hieruit kunt trekken: standpunten worden in Nederlandse politiek beslecht door stemmingmakerij in de media. Dat is een voorbeeld van machtsspel. Alles draait om het kernidee, dat de bevolking dom genoeg is om ze altijd te kunnen naaien.

De onafhankelijke kritische vrije pers heeft hierin een belangrijke taak.
Laten we eens kijken of ze deze waarmaken.

[ Bericht 1% gewijzigd door deelnemer op 11-09-2017 09:48:33 ]
The view from nowhere.
De film die een hit is onder ambtenaren

Hoewel ik me kan vinden in de strekking van de column heb ik wel een kanttekening bij.

Het neoliberalisme was een ideologie die dit in hoge mate creëerde. De burger die met zijn probleem van het kastje naar de muur gestuurd werd, moest ook worden ontmoedigd. Hij had geen probleem, maar was natuurlijk lui. Nam zijn eigen verantwoordelijkheid niet. Vergelijk het met Fred Teeven, die de rechtshulp opzettelijk wil laten ontsporen. Of Trump, die de Affordable Care Act wil laten ontploffen, door de financiering te ondermijnen. Het is ook vaak opzettelijk politiek spel, vanuit ideologische overtuigingen.
The view from nowhere.
Een interview met Erwin de Ruiter
Het strafdossier telt 25000 paginas met de hand genummerd
Onderdeel van de neoliberale ideologie en bijbehorend beleid, is het mogelijk maken van al dat gekloot met geld. Wie is hier nu fout bezig?
- de overheid die belastingparadijzen toelaat binnen het financiele stelsel
- de overheid die met wetgeving en beleid belastingconstructies mogelijke maakt
- de rechtse neoliberale ideologie die de overheid ertoe brengt deze rol te spelen
- het kapitaal en bedrijfsleven die de neoliberale ideologie neerzet en propageert
- de media, die meegaat in de neoliberale ideologie en het de ruimte gaf
- de bedrijfjes die er een verdienmodel in zien.

Ik zou het liever een grote bak corruptie willen noemen, met zoveel spelers die er voordeel in zien en een graantje meepikken, dat er alle ruimte is om naar elkaar te wijzen. Voor rechts is het natuurlijk duidelijk dat alle schuld bij de overheid ligt (la la la). De samenleving staat stijf van plat populistisch geleuter. In plaats van in kampen te denken, heeft het meer zin om de aandacht te richten op het fenomeen 'uit je bek brallen'. Volgens mij een fenomeen dat het neoliberalisme bij uitstek cultiveerde.

Met lede ogen zie ik aan, hoe rechts weer flink aan de weg timmert door nieuwe kletsers in het zadel te helpen. We hebben Geert Wilders, Jan Roos, Thierry Baudet allemaal zien komen, met uit verband getrokken, hitsig geformuleerde, irritante volksmennerij. Het zoeken van de macht leidt tot misleidende beeldvorming, die uiteindelijk ook echt gaat leven in een samenleving, en reele consequenties heeft. Uiteindelijk mogen we later al deze stront weer opruimen.

Bij links zie je het ook, in allerlei hypes rond het milieu, zwakkeren of ongelijkheid. De media spelen daarin ook een rol. Ik zie het in het verslag van St Maarten. Een flinke orkaan trek een spoor van vernieling. Dat is een feit. Dat het hele eiland is verwoest, is weer overdreven. De beelden zijn gekozen om het nog erger te doen lijken, dan het al is. Waarom? Om kijkers te scoren en aandacht te trekken.

Je ziet, dat de politiek tegenstellingen maakt van zaken waarin mensen een middenweg zoeken. Je hebt politicus X die het ene extreem vertegenwoordigd, en politicus Y die het andere extreem vertegenwoordigd. De burger zoekt naar (X + Y) / 2 en die optie is niet beschikbaar. Intussen raakt iedereen in paniek van de extreme uitspraken van de kant die hem het minst passen.
The view from nowhere.
The view from nowhere.
De EU, die zichzelf altijd in positieve jubel termen verkoopt, denkt nu dat de liefde voor hun project weer onbetwistbaar is.
De machtsconsolidatie gaat verder.
Macron, door de liberale vanaf de eerste als de verlosser is omarmd, verdient volgens Junker ook meer aandacht.
The view from nowhere.
  donderdag 14 september 2017 @ 18:04:58 #288
177053 Klopkoek
QE for the people
En dat al in 1993
Gandhi - “The world has enough for everyone's need, but not enough for everyone's greed.”
  donderdag 14 september 2017 @ 18:19:13 #289
172669 Papierversnipperaar
Cafeïne is ook maar een drug.
Annemarie van Gaal struikelt over de paradox van het libertarisme

Zonder het zelf door te hebben legt ondernemer en investeerder Annemarie van Gaal een redeneerfout in haar vrijemarktdenken bloot.

Eén van de nadelen van het privatiseren van bijvoorbeeld de PTT en het ziekenfonds is dat de aanbieders van voormalige overheidsdiensten je vervolgens op de 'vrije markt' om de oren slaan met reclames.

Met producten die intransparant zijn, daardoor onvergelijkbaar, en door aanbieders die al snel fuseren tot molochen. Daardoor blijft er van de beoogde marktwerking eigenlijk niets over en de voordelen, voor zover die er al zijn, verdwijnen in de zakken van de aandeelhouders.

Ik verbaas me er daarom over dat er nog steeds mensen zijn die staan te springen om nieuwe privatiseringen, bijvoorbeeld van de pensioenfondsen.

Tot zover niets nieuws. Maar er is nu iets geks gebeurd. Er is zo iemand, van rechts, iemand die de overheid verafschuwt, iemand die vindt dat succes altijd een keuze en je eigen verdienste is.

Die iemand klaagt ineens in een column over het feit dat zorgverzekeraars aan reclameuitingen doen. Vervolgens gaat ze te rade bij de door haar verafschuwde overheid om die misstand inzichtelijk te maken.

Die iemand is Annemarie van Gaal. En ik weet niet hoe men erbij kwam op de wat onhandige column te reageren, maar het ministerie van VWS kwam met een dodelijke reactie. Lees mee:


Van Gaal schiet ongefundeerd uit de heup en met deze reactie komt dat nu eens een keer helder boven tafel. Dat is prima, maar niet waar het me hier om gaat.

De manier waarop ze zichzélf tegenspreekt is al voldoende aanleiding om eindelijk eens dit bredere punt te maken, namelijk dat er iets niet klopt aan de redenering van zogenaamde libertariërs die pleiten voor een kleine overheid. Voor minder regels. Die gruwelen bij een maatschappij die maakbaar is.

Dit is de interne tegenstrijdigheid van het libertarisme: als de maatschappij niet meer maakbaar mag zijn door de overheid, betekent dat niet dat we niet meer 'gemaakt' worden. Het enige verschil is dat we er dan niks meer over te zeggen hebben, omdat het buiten het schootsveld van democratische controle valt.

Bedrijven zijn net zo goed te zien als een soort overheid, júist als ze we ze om ideologische redenen niet meer durven te reguleren, want dan worden ze almaar groter en machtiger.

Als ondersteuning voor deregulering en een kleine overheid wordt vaak Adam Smith aangehaald met zijn onzichtbare hand. Maar waar het Adam Smith om te doen was, was juist het tégengaan van heel veel macht bij een paar grote bedrijven. De grootgrondbezitter, de monopolist, die in zijn tijd onder een hoedje speelde met een corrupte en nauwelijks aanwezige overheid, dáár wilde hij de kleine vrije boer en vakman tegen beschermen.

Wat onze overheid met het stellen van regels en anti-kartel wil, is juist in de geest van Adam Smith zorgen voor een echte vrije markt, met eerlijke kansen voor iedereen, zo goed en zo kwaad als het gaat. In haar column is dat waar van Gaal in feite ook om vraagt. Ik vrees echter dat ze die conclusie voor zichzelf nog niet zal durven trekken.
Free Assange! Hack the Planet
Op dinsdag 6 januari 2009 19:59 schreef Papierversnipperaar het volgende:
De gevolgen van de argumenten van de anti-rook maffia
Hoe krijgt iemand het zijn toetsenbord uit. :'(

Waar komt toch dat waanzinnige idee vandaan dat je meer controle zou hebben over een overheidsinstelling dan over een bedrijf waar je vrijwillig zaken mee doet? Als ik voortaan bij de Lidl boodschappen ga doen in plaats van bij de Albert Heijn, heb ik al meer invloed uitgeoefend op Ahold dan ik ooit op het UWV zal kunnen doen.

En het dan hebben over de overheid die zogenaamd kartels bestrijd, terwijl het ging over de zorgverzekeraars die een door de overheid gecreëerd en in stand gehouden kartel vormen. Dan heb je wel een enorm bord voor je kop zeg. :|W
As the officer took her away, she recalled that she asked,
"Why do you push us around?"
And she remembered him saying,
"I don't know, but the law's the law, and you're under arrest."
Blijkbaar is er in Duitsland sprake van opleving van het Rijnlands model. Een model dat in het neoliberale tijdperk terrein heeft verloren op het inferieure Angelsaksische model. Nederland kan ook wel wat meer Rijnland gebruiken maar gezien de samenstelling van het nieuwe kabinet dat er dreigt te komen zal dat wel niet gebeuren. Hoewel inferieur voor de samenleving vaart een kleine elite wel bij het meer Angelsaksische model. En dat willen de pro elite partijen D66 en VVD natuurlijk graag zo houden.

De monopolies lijken in Duitsland in ere te worden hersteld

De kwestie: waait de wind weer uit het Rijnland?

Door: Peter de Waard 14 september 2017, 02:00

Terwijl Frankrijk onder president Emmanuel Macron iets meer laisser-faire of Angelsaksisch moet worden, gebeurt in Duitsland het omgekeerde.

De hoofdstad zal niet weer worden verplaatst naar Bonn, maar de wind komt uit de westelijke richting van het Rijnland. Daar ontstond na de oorlog het model van de sociale markteconomie waar de overheid een belangrijke stem in het economisch welvaren zou hebben en bedrijven zich niet alleen om de aandeelhouderswaarde bekommerden, maar andere groepen als werknemers, klanten en de maatschappij net zo belangrijk achtten. Hier stond het familiebedrijf boven het beursbedrijf en de lange termijn boven de korte.

Het legde Duitsland geen windeieren. Het maakte het wirtschaftswunder mogelijk. Maar de val van de Muur veranderde alles.

Begin deze eeuw werd het Rijnlandse model gezien als een erfenis van het oude Europa dat niet in de neoliberale golf wilde meegaan en daarom achterbleef vanwege gebrek aan dynamiek en innovatie.

Maar inmiddels maakt het Rijnlandse model zijn comeback. De monopolies die in de mediterrane landen moeten worden afgebroken, lijken in Duitsland juist in ere te worden hersteld. Samenwerking in plaats van concurrentie is het nieuwe parool.

De huidige grote coalitie ondersteunt het plan van de nationale luchtvaartmaatschappij Lufthansa om de failliete onderdelen van concurrent Air Berlin over te nemen, waardoor Lufthansa met dochter German Wings in Duitsland een bijna-monopolie van 80 procent krijgt. Ryanair heeft al geprotesteerd, en een Duitse investeerder heeft zich als kaper op de kust gemeld. En hoewel consumentenorganisaties hebben gewaarschuwd voor tariefstijgingen van tickets met 60 procent, heeft de politiek haar keuze gemaakt. Die wil een sterk luchtvaartbedrijf dat de budgetmaatschappijen slechts de kruimels gunt.

En dat is niet enige sector. Volgens het weekblad Die Zeit ontstaan ook nieuwe monopolies in het trein- en busverkeer. In het busvervoer op de lange afstand was er enige tijd hevige concurrentie. Maar inmiddels heeft FlixBus door de overname van MeinFernbus een marktaandeel van 91 procent. Op het spoor kan niemand om Deutsche Bahn heen. Duitsland wil de nationale kampioenen terug. Bedrijven die de sterkste, grootste, beste en snelste zijn.

Binnen de regering is er ook steun voor het plan van vakbonden voor de vorming van een nationale staalonderneming waarin ThyssenKrupp, Salzgitter en Georgsmarienhütte samengaan. De Duitse auto-industrie maakt zich gezamenlijk op voor de overgang naar de elektrische en zelfrijdende auto's, terwijl in de VS een allesvernietigende concurrentiestrijd dreigt tussen enerzijds nieuwkomers als Apple en Google en anderzijds de oude autobedrijven.

De Fransen kunnen alleen hopen dat de wind uit het Rijnland een keer draait en ook Parijs bereikt.
PeterdeWaard twitterde op donderdag 14-09-2017 om 13:17:01 In Berlijn waait weer de wind vanuit Bonn https://t.co/BSNsgA9y0E via @volkskrant reageer retweet
De monopolies die in de mediterrane landen moeten worden afgebroken, lijken in Duitsland juist in ere te worden hersteld. Samenwerking in plaats van concurrentie is het nieuwe parool.
Private monopolies?
Waar is dat goed voor?

Je hebt twee manieren om de economische bedrijvigheid te coordineren:
1. concurrentie (private partijen)
In dat geval moet je streven naar een vrije markt (veel onafhankelijke aanbieders en afnemers).

2. planning (publiek, onder collectief beheer van een democratische overheid)
In dat geval moet je streven naar een goed functioneren democratie. De kwaliteit en toegankelijkheid van de informatieverstrekking en het publieke debat worden dan cruciaal. Dat kan alleen, als de plek waar het debat plaatsvindt niet versnipperd is, en ieder kamp het debat in eigen kring voert.

Het is verstandig een tot een goede mix te komen. Voor individuele goederen is het eerste een goede oplossing, voor vrijwel al het andere de tweede.

Wat je niet moet doen, is een situatie creeren waarin je geen van beide hebt:
- privaat en geen functionerende concurrentie (private monopolist)
- publiek en geen functionerende democratie (dictatuur)

[ Bericht 6% gewijzigd door deelnemer op 16-09-2017 21:46:27 ]
The view from nowhere.
  vrijdag 15 september 2017 @ 14:46:52 #293
177053 Klopkoek
QE for the people

Pensioengraaiers. Helaas een voorbeeld voor Nederlandse politici.

En dat al in 1993
Gandhi - “The world has enough for everyone's need, but not enough for everyone's greed.”
  vrijdag 15 september 2017 @ 20:32:24 #294
177053 Klopkoek
QE for the people
Vaak hoor je dat Hitler links was. Maar waar is dat op gebaseerd? Niemand privatiseerde meer dan de NSDAP deed.

Is Thatcher dan ook links? Alvorens te reageren, graag dit onderstaande door te scrollen of lezen (al was het maar de introductie en afsluiting).





En dat al in 1993
Gandhi - “The world has enough for everyone's need, but not enough for everyone's greed.”
  zaterdag 16 september 2017 @ 20:00:05 #295
177053 Klopkoek
QE for the people
En dat al in 1993
Gandhi - “The world has enough for everyone's need, but not enough for everyone's greed.”
Bas Jacobs heeft gelijk. Een typische rechtse vervorming, met als doel om de overheid zo klein mogelijk te houden (als bedrijven zich zouden houden aan dit soort adviezen, zou geen bedrijf er ooit verstandig aan doen om te investeren). Flauw, dit soort manipulatie.
The view from nowhere.
Politici die achteraf bepalen wat de kiezer belangrijk had moeten vinden

Dus je kunt je in alle redelijk afvragen of politiek in Nederland zou moet blijven: dat ze in den Haag na de verkiezingen vaststellen wat de kiezer echt belangrijk had moeten vinden.
Mark Rutte en zijn Europese ‘vergezichten’

Alleen door mee te gaan praten over „vergezichten” kan Rutte de schade daarvan beperken. Dus dat doet hij.

Het zou zo’n verademing zijn als hij dit eens uitlegde in Nederland. Jammer dat hij zich er weer vanaf maakt met een nummertje tegen de Commissie.
The view from nowhere.
  zondag 17 september 2017 @ 19:50:58 #298
177053 Klopkoek
QE for the people



Vooral die laatste link is cruciaal. Dat 49% niet meer zelfstandig inkomen verdiend - in een minimale verzorgingsstaat - is wat hardcore neoliberalisme heeft gedaan, en een verslechtering tov vele eerdere decennia.
En dat al in 1993
Gandhi - “The world has enough for everyone's need, but not enough for everyone's greed.”
  maandag 18 september 2017 @ 15:19:05 #299
177053 Klopkoek
QE for the people
Werkgeversorganisatie VNO-NCW: lonen gemiddeld 3 procent omhoog

Na de vakbonden, De Nederlandsche Bank en de premier vindt ook werkgeversorganisatie VNO-NCW dat de lonen omhoog kunnen, gemiddeld met 3 procent. Dat zei VNO-NCW voorzitter Hans de Boer vanochtend op NPO Radio 1.

"Je doet er altijd goed aan als je de loonontwikkeling in de pas laat lopen met die van de economische groei, zo'n procent of 3, door de bank genomen", zegt De Boer. "Maar ik wil wel een slag om de arm houden want er zijn altijd bedrijven die het moeilijk hebben en daar moet je dat niet doen. De ene sector kan meer hebben dan de andere. Dus dat moeten mijn sectoren en de bonden ook op sectorniveau met elkaar uitpraten."

Volgens De Boer is dat ook goed voor de binnenlandse bestedingen. En die zijn weer belangrijk voor economische groei. Volgens de VNO-NCW-voorzitter is de helft van de aangesloten ondernemingen afhankelijk van de vraag op de binnenlandse markt. De Boer: "Uiteindelijk is een groeiende economie en groei in werkgelegenheid een heilzaam medicijn voor alles en nog wat. Dat leidt ertoe dat mensen meer gaan verdienen en kansarmen op de arbeidsmarkt weer meer kansen krijgen. Daar worden we met zijn allen beter van."

1000 euro per jaar

Opvallend is dat De Boer in juni in De Telegraaf nog zei dat hij het volkomen onterecht vond dat Klaas Knot van De Nederlandsche Bank voortdurend pleit voor hogere lonen. Ook zei hij toen dat niet de lonen omhoog moeten, maar dat de belastingen omlaag moeten.

Maandag kwam de FNV al met een looneis minstens 3,5 procent erbij komend jaar. Voor de lagere inkomens wil de vakbond zelfs een verhoging van 5 procent. Omgerekend komt dat neer op een salarisverhoging van ten minste 1000 euro per jaar. Hoe minder mensen verdienen, hoe hoger de eis, is het idee.

The view from nowhere.
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')