abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
pi_173193529
registreer om deze reclame te verbergen
Beste lezers,

Jaren heb ik het gaan naar een psycholoog voor mij uit geschoven. Gisteren heb ik toch de knoop doorgehakt, en een intake aangevraagd bij een behandelaar die mijn huisarts mij bijna een jaar terug al heeft toegewezen. Heb altijd redenen gezocht het niet te doen of het in ieder geval niet als noodzaak gezien. Daar is onlangs verandering in gekomen. Wat en hoe doet er niet toe voor dit verhaal.

Morgen kan ik al op gesprek. Dit zal wel een lekker schoolvoorbeeld zijn, maar waar ik normaliter redelijk levendig ben en me goed voel, ben ik sinds gisteravond ineens een wrak. Ik ben continu misselijk, er komt gal omhoog, mijn buik is van streek, ik huil veel en mijn gezicht voelt onderhuids aan alsof ik al aan crack rook. Geen idee hoe dat voelt uiteraard, maar het voelt zo droog en gebarsten aan alsof er 50 jaar leeftijd bij is gekomen. Mijn handen rillen, licht in mijn hoofd, blik op eindeloos. Van levendig naar een wrak in 1 dag tijd. Ik heb zoiets als dit nog nooit gehad. Ben totaal geen persoon vol zelfmedelijden en hoewel ik me bewust ben dat mijn leven niet erg doorsnee is verlopen vind ik dat ik wat dat gezien redelijk functioneer, heb ik eigenlijk niet veel te klagen.

Ik ben een vrouw die richting de 30 gaat, ik heb een jong gezin en dat gaat goed en is stabiel. Studie is bijna afgerond. Ik kan me niet verstoppen nu maar ik trek het liefst een kast leeg en ga onderin in een hoekje in het donker liggen janken tot het morgenochtend is. Ook dat is nieuw voor mij en ik vind het vrij opmerkelijk en iets dat een kind zou doen wanneer het bang is. Ik zal onbewust wel in ontkenning hebben geleefd.

Goed, ik ben dus ontzettend bang voor morgen en de periode die daarop volgt, daar komt het op neer. Ik bespreek dingen uit mijn leven nooit met anderen. Soms met mijn vriend. Anderen hoeven het allemaal niet te weten, dan word je bijvoorbeeld die jongen van wie de moeder zelfmoord heeft gepleegd vlak nadat hij was geboren of dat meisje dat is misbruikt door haar vader (beide random voorbeelden die niets met mij van doen hebben) en iedere opvallende handeling die je maakt wordt dan direct of indirect aan dat soort gebeurtenissen gekoppeld. Ik heb daar geen trek in, om zielig gevonden en/ of geanalyseerd te worden. Heb altijd het idee gehad dat het ook gewoon goed ging en ik was al bang dat als ik de beerput open zou trekken, daar verandering in zou komen en dat is precies wat er nu binnen in mijn lijf gebeurt.

Geen idee wat ik wil met dit topic. Ervaringen? Hoe gaat de eerste periode wanneer je in behandeling bent? Ik ken iemand met wie het eerst best prima ging, en die na de gesprekken over de toilet hingen te kotsen en twee dagen ziek was. Een ander werd depressief bij het aangaan van haar problemen. Dat verwacht ik allemaal niet, maar ik heb ook geen zin een overvolle la open te trekken die vervolgens in mijn gezicht explodeert en dat het dan een jaar duurt om het op te ruimen. Laat maar gewoon dicht zitten dan, zo'n last heb ik er ook weer niet van.

Over de inhoud van de gesprekken ga ik verder niet uitweiden, dat vind ik niet van belang.
pi_173193667
Succes morgen! Psycholoog zal je niet opeten. Hij is er om je te helpen.

De moeilijkste stap heb je al genomen..
Signature:
Maximaal 4 regels
Maximaal 250 tekens
(te kort? neem een abonnement)
pi_173194693
Reageert je vriend niet gepast genoeg of weet hij niet alles over de situatie om voor jou er vrede mee te krijgen?
Fylax is op televisie geweest
pi_173194700
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op woensdag 16 augustus 2017 21:00 schreef murp het volgende:
Succes morgen! Psycholoog zal je niet opeten. Hij is er om je te helpen.

De moeilijkste stap heb je al genomen..
Dank je, en dat weet ik wel. Had nogal een paar wensen :') en samen met mijn huisarts zijn we bij deze meneer uitgekomen. Ik vind het echter echt doodeng om daar straks te zitten, en te vertellen wat er nou precies is gebeurd allemaal. Dat ik er echt over na moet gaan denken en het moet verwoorden. Misschien wel in detail? Als ik daar aan denk, begrijp ik wel dat mensen na zo'n sessie kotsen en ziek zijn. Voor het goede doel natuurlijk, maar toch.

Bang ook dat mensen iets gaan merken aan mij, en vragen stellen of het wel goed gaat. Ben eigenlijk de afgelopen tien jaar redelijk mijn gelukkige zelf geweest, zonder masker o.i.d. dus ik heb daar ook nooit echt over hoeven liegen.
  woensdag 16 augustus 2017 @ 21:35:33 #5
469863 RobjeGeus
Hier word ik vrolijk van!!
pi_173194715
Geen ervaring, maar dat je jezelf opeens een wrak voelt zal zijn doordat je erg zenuwachtig bent over het gene wat je in je hele verloop van het verhaal al aangeeft.

Laat de psy zijn werk doen en doe wat er gevraagd wordt...dus als die overvolle la leeg moet dan moet je het gewoon doen.
Neem de tijd en dan zal het vanzelf steeds iets beter gaan.

Succes!
pi_173194745
quote:
0s.gif Op woensdag 16 augustus 2017 21:34 schreef jodelahity het volgende:
Reageert je vriend niet gepast genoeg of weet hij niet alles over de situatie om voor jou er vrede mee te krijgen?
Mijn vriend is absoluut geweldig in dit verhaal en op een enkel ding weet hij alles.
pi_173194761
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op woensdag 16 augustus 2017 21:36 schreef naamonbe het volgende:

[..]

Mijn vriend is absoluut geweldig in dit verhaal.
Waarom dan juist na al die jaren een psycholoog nodig?
Fylax is op televisie geweest
pi_173194811
-

[ Bericht 51% gewijzigd door naamonbe op 16-08-2017 21:49:36 ]
pi_173194837
quote:
0s.gif Op woensdag 16 augustus 2017 21:39 schreef naamonbe het volgende:

[..]

Omdat er veel gebeurd is, ver voordat ik een relatie met hem had. Ik loop soms tegen wat dingen aan, en herken in mijzelf bepaalde gedragingen (in lichte mate) die ik graag anders doe.
Dus ver voordat jij een relatie met hem had kreeg jij dingen, hij is geweldig maar kon daar niet genoeg op inspelen zodat jij een psycholoog moet bezoeken. Dat is het idee toch
Fylax is op televisie geweest
pi_173194874
-

[ Bericht 100% gewijzigd door naamonbe op 16-08-2017 21:49:28 ]
  woensdag 16 augustus 2017 @ 21:43:19 #11
469863 RobjeGeus
Hier word ik vrolijk van!!
pi_173194921
quote:
0s.gif Op woensdag 16 augustus 2017 21:41 schreef naamonbe het volgende:

[..]

:')

Mijn vriend is geen psycholoog en hoeft ook dergelijke rollen niet op zich te nemen. Ik ben niet zijn patint, ik ben zijn partner. Hij heeft mij al ruim voldoende geholpen op zijn manier.

Vreemde post van je.
Op zulke grote jongens moet je niet eens op ingaan. Nogmaals succes
pi_173195009
-

[ Bericht 50% gewijzigd door naamonbe op 16-08-2017 21:49:13 ]
  woensdag 16 augustus 2017 @ 21:46:19 #13
469863 RobjeGeus
Hier word ik vrolijk van!!
pi_173195022
quote:
0s.gif Op woensdag 16 augustus 2017 21:44 schreef jodelahity het volgende:

[..]

Stel je voor inderdaad dat mensen weten te reageren op reacties.
Ja want jij denkt dat als je er bent en geld in het laatje brengt dat voor iedereen voldoende is terwijl je helemaal niet weet wat TS in het verleden heeft meegemaakt. Heel vreemd. Maar dat is jou tekortkoming.
pi_173195140
Fijn. Doei. :W
pi_173195301
quote:
1s.gif Op woensdag 16 augustus 2017 21:43 schreef RobjeGeus het volgende:

[..]

Op zulke grote jongens moet je niet eens op ingaan. Nogmaals succes
Dankjewel.
pi_173195502
Het is heel erg begrijpelijk dat je je nu ineens heel erg druk maakt.. Het is een hele grote stap om de confrontatie met iets dat je al zolang hebt weggestopt aan te gaan..

Tijdens je intake hoef je absoluut niet in detail in te gaan op wat er destijds gebeurd is.. Als je aangeeft dat je nog niet in staat bent om het daar over te hebben, dan zullen zij daar absoluut rekening mee houden..

Uiteindelijk zal je de confrontatie met datgene wat je hebt weggestopt wel helemaal aan moeten gaan, maar niet nu al..
Victory or defeat it's up to me to decide.
pi_173195607
Weet dat je verhaal vertellen tegen zo'n psycholoog een hele andere lading heeft dan het vertellen tegen bijvoorbeeld een kennis. Die man/vrouw zit daar als een professional, heeft geen oordeel over je en kijkt instrumenteel tegen jouw problemen aan.

Dat je het jaren voor je uitgeschoven hebt en er nu zo zenuwachtig over bent, geeft al aan hoe goed het is dat je de stap genomen hebt. Succes morgen!
pi_173195698
Ik kwam met mijn klachten bij de psycholoog en psychiater, maar werd na een korte tijd weer weg gestuurd (met mijn klachten), omdat ik geen "zorgvraag" zou hebben. :{ :{ :|W Echt te gek voor woorden.
Nosce te ipsum.
pi_173195844
quote:
0s.gif Op woensdag 16 augustus 2017 22:06 schreef AlexanderC het volgende:
Ik kwam met mijn klachten bij de psycholoog en psychiater, maar werd na een korte tijd weer weg gestuurd (met mijn klachten), omdat ik geen "zorgvraag" zou hebben. :{ :{ :|W Echt te gek voor woorden.
Hoe is dat relevant voor dit topic?
Victory or defeat it's up to me to decide.
pi_173195865
quote:
0s.gif Op woensdag 16 augustus 2017 22:06 schreef AlexanderC het volgende:
Ik kwam met mijn klachten bij de psycholoog en psychiater, maar werd na een korte tijd weer weg gestuurd (met mijn klachten), omdat ik geen "zorgvraag" zou hebben. :{ :{ :|W Echt te gek voor woorden.
Raar. Ze konden je niet aan iemand anders helpen die je wel kon helpen? Terug naar je huisarts eventueel?
pi_173195952
Prima dat je bang bent. Betekent ook dat er serieus wat aan de hand is. En de psycholoog is waarschijnlijk professioneel genoeg om je angst te erkennen en door te gaan praten zodat je angst wat weggaat en aan het licht te brengen wat er eigenlijk aan de hand is. Heb wat vertrouwen in vakmensen!
Dus.
pi_173195958
quote:
1s.gif Op woensdag 16 augustus 2017 22:11 schreef madam-april het volgende:

[..]

Hoe is dat relevant voor dit topic?
Ik heb een formulier ingevuld met wel duidelijke zorgvragen, maar hij mag hier best zijn ervaring kwijt.
pi_173195999
quote:
0s.gif Op woensdag 16 augustus 2017 20:55 schreef naamonbe het volgende:
Beste lezers,

Jaren heb ik het gaan naar een psycholoog voor mij uit geschoven. Gisteren heb ik toch de knoop doorgehakt, en een intake aangevraagd bij een behandelaar die mijn huisarts mij bijna een jaar terug al heeft toegewezen. Heb altijd redenen gezocht het niet te doen of het in ieder geval niet als noodzaak gezien. Daar is onlangs verandering in gekomen. Wat en hoe doet er niet toe voor dit verhaal.

Morgen kan ik al op gesprek. Dit zal wel een lekker schoolvoorbeeld zijn, maar waar ik normaliter redelijk levendig ben en me goed voel, ben ik sinds gisteravond ineens een wrak. Ik ben continu misselijk, er komt gal omhoog, mijn buik is van streek, ik huil veel en mijn gezicht voelt onderhuids aan alsof ik al aan crack rook. Geen idee hoe dat voelt uiteraard, maar het voelt zo droog en gebarsten aan alsof er 50 jaar leeftijd bij is gekomen. Mijn handen rillen, licht in mijn hoofd, blik op eindeloos. Van levendig naar een wrak in 1 dag tijd. Ik heb zoiets als dit nog nooit gehad. Ben totaal geen persoon vol zelfmedelijden en hoewel ik me bewust ben dat mijn leven niet erg doorsnee is verlopen vind ik dat ik wat dat gezien redelijk functioneer, heb ik eigenlijk niet veel te klagen.

Ik ben een vrouw die richting de 30 gaat, ik heb een jong gezin en dat gaat goed en is stabiel. Studie is bijna afgerond. Ik kan me niet verstoppen nu maar ik trek het liefst een kast leeg en ga onderin in een hoekje in het donker liggen janken tot het morgenochtend is. Ook dat is nieuw voor mij en ik vind het vrij opmerkelijk en iets dat een kind zou doen wanneer het bang is. Ik zal onbewust wel in ontkenning hebben geleefd.

Goed, ik ben dus ontzettend bang voor morgen en de periode die daarop volgt, daar komt het op neer. Ik bespreek dingen uit mijn leven nooit met anderen. Soms met mijn vriend. Anderen hoeven het allemaal niet te weten, dan word je bijvoorbeeld die jongen van wie de moeder zelfmoord heeft gepleegd vlak nadat hij was geboren of dat meisje dat is misbruikt door haar vader (beide random voorbeelden die niets met mij van doen hebben) en iedere opvallende handeling die je maakt wordt dan direct of indirect aan dat soort gebeurtenissen gekoppeld. Ik heb daar geen trek in, om zielig gevonden en/ of geanalyseerd te worden. Heb altijd het idee gehad dat het ook gewoon goed ging en ik was al bang dat als ik de beerput open zou trekken, daar verandering in zou komen en dat is precies wat er nu binnen in mijn lijf gebeurt.

Geen idee wat ik wil met dit topic. Ervaringen? Hoe gaat de eerste periode wanneer je in behandeling bent? Ik ken iemand met wie het eerst best prima ging, en die na de gesprekken over de toilet hingen te kotsen en twee dagen ziek was. Een ander werd depressief bij het aangaan van haar problemen. Dat verwacht ik allemaal niet, maar ik heb ook geen zin een overvolle la open te trekken die vervolgens in mijn gezicht explodeert en dat het dan een jaar duurt om het op te ruimen. Laat maar gewoon dicht zitten dan, zo'n last heb ik er ook weer niet van.

Over de inhoud van de gesprekken ga ik verder niet uitweiden, dat vind ik niet van belang.
Als er niets aan de hand is, waarom ga jij, en waarom verwijst je huisarts jou, naar een psycholoog? Klinkt alsof je weg wilt rennen voor je problematiek, in ontkenning wilt leven.
pi_173196019
Geveegd hier. Donderstraal alsjeblieft een eind op met veroordelende toontjes en veroordelen van anderen

TS, heel erg veel succes :*. Laat je alsjeblieft niet wegjagen door een user die denkt alles te weten :*.
“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
pi_173196023
En ik wil graag helpen
Fylax is op televisie geweest
abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')