abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
pi_172835165
registreer om deze reclame te verbergen
NEDERLAND (JAREN '80-'90)

Waar kennen we de Nederlanders uit die tijd van?

Van de oprichting van FOK! natuurlijk. Maar ook van de Tourwinst van Joop Zoetemelk, de komst van Vinexwijken, de successen van Ruud Lubbers en Ruud Gullit, de ontvoeringen van Heijn en Heineken, de introductie van RTL Veronique, Endemol, de housemuziek, flippo's in de chips, de volleyballers van Atlanta, de ondergang van Fokker, houten ganzen voor het raam, Van Kooten & De Bie, Jaap Aap, Vrienden Voor Het Leven, de CD, de gloriedagen van de Konmar, de opkomst van het thuisinternet en natuurlijk als twee buitengewoon succesvolle decennia voor de zingende kraanmachinist Leen Huijzer.

Hoe doen ze het op het ESF?

In de jaren '80 daalde de populariteit van het ESF in Nederland. Mede door de ietwat truttige smaak van de jury's, die ook een nogal sterke voorkeur voor Franse en later ook Engelstalige inzendingen hadden, verloor het ESF de aansluiting met de populaire muziek in de hitlijsten. In de jaren '90 keerde het tij, mede dankzij een aantal eigentijdse inzendingen en een geleidelijk stijgend niveau van de muziek op het ESF zelf.

De resultaten waren niet onaardig. Nederland slaagde er meestal in om liedjes te sturen die altijd wel hier en daar punten wisten te pakken, maar dan wel zonder dat de overwinning ooit echt in beeld kwam. Toch eindigden de Nederlandse inzendingen in de jaren '80 en '90 tien van de zeventien keer in de Top 10. Drie keer wist Nederland de rode lantaarn ternauwernood te vermijden met een score van minder dan 10 punten. Nederland deed ook drie keer niet mee. Twee maal omdat het ESF op 4 mei werd gehouden (en je vraagt je af of daar voor een deelnemer vanaf het eerste uur geen rekening mee gehouden kan worden...) en nog eens vanwege het slechte resultaat van Willeke Alberti.

Tijdens de 17 Nederlandse pogingen in de '80s en '90s klonk er 13 keer het befaamde Twelve points/Douze points voor onze deelnemers. België, Oostenrijk, Frankrijk en Luxemburg gaven deze score twee maal. Andersom hielp de Nederlandse liefde Ierland aan drie van hun overwinningen, en kreeg Duitsland ook drie keer de volle mep (Katja Ebstein, Guildo Horn en Sürpriz).

Hoe ging het door de jaren heen?

Na een aantal mindere resultaten werd in 1980 het NSF geschrapt, en werd er intern gekozen voor een goede artiest, om ons land te vertegenwoordigen in vervanglocatie Den Haag (nadat Israel de kosten na een tweede zege op rij niet kon dragen). Die goede artiest was Maggie MacNeal, die eerder al succes had gekend met I See A Star. Er werden vele liedjes voor haar geschreven en ingestuurd, waaronder twee liedjes door haarzelf. Een onafhankelijke jury stelde hieruit een Top 5 samen, waarin onder meer deze twee liedjes overbleven, en Amsterdam, één van haar eigen twee meesterwerken, werd uiteindelijk gekozen als Nederlandse deelname. "Doorgestoken kaart", was dan ook de niet geheel verrassende reactie na deze procedure. Ook Maggie zelf werd overigens niet blij van de ophef, die enigszins de glans van haar deelname haalde.

Amsterdam werd in Nederland een bescheiden hitje in de Top 40. Ons land was na jarenlang odes aan Amsterdam en de Jordaan wel een beetje uitgekeken op dit genre. In de rest van Europa ontbrak die voorkennis en dat was te merken bij het stemmen. Na vier jury's had Nederland al 42 punten te pakken, met 12 punten uit Oostenrijk, Turkije en Luxemburg en leek een monsterzege in de maak. De puntenstroom droogde echter even snel weer op als die begon, en hoewel ook Frankrijk nog douze points aan de Pays Bas gaf, bleek een 5e plaats met 93 punten het maximaal haalbare. Dit zou wel duidelijk de beste score uit deze periode blijken te zijn.


In 1981 was er wel weer ruimte voor een NSF. Er werd hierbij gekozen voor een merkwaardige procedure, die later nog vaker zou worden gebruikt. Er waren 5 acts, die allemaal twee liedjes zongen en aan het einde werd er door een vakjury voor de 10 liedjes gestemd en een winnaar aangewezen.

Driekwart van de punten ging in '81 naar twee zangeressen: Linda Williams en Maribelle. Hierbij pakte Linda in totaal 40 punten en Maribelle 50, maar omdat de punten van die laatste een stuk evenrediger over de liedjes waren verdeeld, gingen de bloemen onverwacht naar de zingende huisvrouw Linda, met het liedje Het Is Een Wonder. Aanvullend detail is nog dat Maribelle de 3e en 4e startpositie kreeg en Linda de voorlaatste en de laatste en we dus kunnen concluderen dat Maribelle hier vakkundig in het pak genaaid werd.

Eigenlijk was het enige vermakelijke aan dit NSF dat Ben Cramer in een veld van 5 deelnemers slechts 2,5% van de stemmen aan zich wist te binden. Gelukkig nam hij dat sportief op:

zH6Cm2C.png

Het Is Een Wonder kenmerkt zich als één van de meest truttige inzendingen in de Nederlandse ESF-historie. Ondanks of misschien dankzij dat gegeven, werd dit niemendalletje toch nog 9e. Dat zal niet meteen aan de act hebben gelegen, want die trok vooral de aandacht door een mafketel op de achtergrond die op een keyboard stond te hengsten, en tijdens het refrein (uit de maat) meeklapte met de muziek.


Het Is Een Wonder haalde de Top 40 en bereikte de 25e plaats. Het heeft blijkbaar toch een zekere magie, want het is in diverse talen gecoverd, onder meer het Engels, het Vlaams en zelfs het Tsjechisch. In die laatste versie zingt de plaatselijke zangeres iets als "Waarom ben jij niet langer" over haar kleine echtgenote op dezelfde melodie. Het kan verkeren.

In 1982 stuurde Nederland wederom geen hoogtepunt in de muziekgeschiedenis. Bill van Dijk zong Jij & Ik en er is werkelijk geen enkele goede reden te bedenken waarom dit lied niet in de achterhoede thuishoort. Extra pijnlijk is nog dat de jury er niet in slaagde om uit drie deelnemende liedjes de juiste te kiezen. Het verliezende Fantasie Eiland werd enige tijd later in een vertaling een dikke Top 10-hit in de Britse Top 40.

bill-van-dijk-eurovision-1982.png

In 1983 werd het NSF gewonnen door de Volendamse zangeres Bernadette Kraakman, die in de hoop op internationaal succes haar familienaam achterwege liet in haar artiestennaam. Ze versloeg de groep Vulcano met een minimaal verschil.

Omdat de methode met 2 liedjes per act twee jaar ervoor had bewezen tot onwenselijke resultaten te leiden, werd hier in 1983 nog maar eens op teruggegrepen. Bernadette werd 1e en 6e en Vulcano werd 2e en 5e, waarbij het winnende liedje Sing Me A Song precies één punt meer kreeg van de provinciale jury's dan Een Beetje Van Dit. Het Nederlandse publiek maakte vrij duidelijk wie had moeten winnen, aangezien Vulcano een Nummer 7-hit scoorde in de Top 40, terwijl Bernadette op de 28e plaats bleef steken. Desondanks ging het op het ESF alleraardigst, met een 7e plaats en van bijna alle landen punten en zelfs 12 uit Zwitserland. Toch kon deze goede prestatie niet verhinderen dat Bernadette's hele carrière in feite één lange glijvlucht naar de vergetelheid was. Het hoogtepunt had ze al gehad als klein kind, toen ze meezong op de tune van Daar Komt Swiebertje.

In 1984 werd het NSF gewonnen door de Volendamse zangeres Maribelle Kwakman, die in de hoop op internationaal succes haar familienaam achterwege liet in haar artiestennaam. Ze versloeg de groep Vulcano met een minimaal verschil.

Dezelfde NSF-methode werd ook dit jaar weer toegepast, maar omdat Maribelle zowel 1e als 2e werd en Vulcano 3e en 4e, was er weinig op de uitslag aan te merken. Ik Hou Van Jou leek kans te maken op een goede score, maar een onhandig gekozen outfit, met een foute jurk (hoi Trijntje) met een grote strik, maakte van het serieuze nummer een nogal lacherig geheel. Het leidde tot een lage eindpositie.

In 1985 sloeg Nederland over, waarna in 1986 het NSF een vertrouwd beeld gaf. De groep Frizzle Sizzle werd 1e en 5e en versloeg Dee Dee, oud-zangeres van Vulcano, die de NSF-vloek niet kon breken en 2e en 3e werd. Toch was er weinig discussie over de winnaar Alles Heeft Een Ritme, wat een mooie hit werd. Op het ESF ging het minder indrukwekkend. Op blote voeten kwamen de dames niet verder dan een 14e plaats.

Het liedje werd wel een klassieker en kwam nog eens onder de aandacht in een versie met topzanger, rasentertainer, musicalster en NSF-presentator Jack van Gelder, die het net het beetje extra gaf wat tot een ESF-zege had kunnen leiden.


Zo leidden de Nederlandse liedjes van het NSF en ESF regelmatig tot nationale successen, maar bleven goede ESF-scores uit. In 1987 werden beide problemen opgelost. Dat wil zeggen: Nederland had groot succes op het festival, met een plaat die voor geen meter verkocht. Marcha was de intern aangewezen afvaardiging en het liedje werd Rechtop In De Wind. Het was geschreven door Peter Koelewijn, die voor de gelegenheid even van het dak gekomen was.

Op een sterk bezet ESF eindigde Marcha als 5e, achter onder meer Johnny Logan, Wind en Umberto Tozzi & Raf, bepaald geen schande om van te verliezen. Voor de gelegenheid was haar outfit voorzien van schoudervullingen waar een ervaren piloot een Boeing 747 op zou kunnen landen. Frankrijk gaf haar 12 en Italië en Zwitserland 10 punten. In België, Duitsland en een groot deel van Scandinavië viel het niet in de smaak en volgden geen punten, waardoor de Top 3 uit beeld bleef.


In 1988 werd wederom een artiest intern aangewezen. Dat was de jonge zanger Gerard Joling, op dat moment nog een Topper in wording. Shangri-La was één van de favorieten om het Céline Dion, Scott Fitzgerald en Lara Fabian moeilijk te maken. Helaas ging hij in de week van het festival nog even op en neer naar Nederland voor een schnabbel en kwam hij terug met een keelontsteking. Daardoor ging helaas de slotnoot de mist in. In een jaar waarin de Nederlandse voetballers van PSV en Oranje enkele weken later Europa wél wisten te veroveren, werd het voor Geer slechts een 9e plaats. Griekenland en Luxemburg hadden niets beters gehoord die avond, en gaven Gerard 12 punten.

Ook in 1989 was de slotnoot een dingetje. Justine Pelmelay won dat jaar het NSF, dat gevuld was met onbekende artiesten. En gelegenheidsformaties met inspiratieloze namen als Two Hearts en The Sisters. Ook René Klijn deed mee, maar hij zou helaas pas bekend worden als 'die zanger met aids' een aantal jaar later.

Justine Pelmelay, die eigenlijk Anneke Pelmelay heet (let hier even op als u haar ooit in het telefoonboek zoekt), won het NSF dus, met het nummer Blijf Zoals Je Bent. En hoewel het genre een hoog ESF-gehalte heeft, is dat gewoon een uitstekend lied. Het was ook een favoriet voor de winst. Tot de befaamde slotnoot. Jammer jammer jammer.

Justine (Anneke dus eigenlijk) zou tegenwoordig prima geschikt zijn om, gekleed in een glitterjurk en met veel parelkettingen om haar nek, ergens op een cruiseschip te zingen. In 2012 was ze tijdens haar vakantie al dan niet op werkbezoek op de Costa Concordia, een schip dat voor de Italiaanse kust net zo kapseisde als haar laatste noot op het ESF. Gelukkig kwamen de sympathieke zangeres en haar partner bij dat ongeluk met de schrik vrij.


Zo deed Nederland eind jaren '80 dus zelden onopvallend mee, maar vielen de resultaten meestal tegen. In 1990 werd het nieuwe decennium geopend door de Zusjes Maywood. Vraag de buurvrouw gerust eens om deze dames, en de meest waarschijnlijke reactie is "Die hadden toch ruzie met elkaar?" En de tragiek voor de zusjes is dat van hun muziek maar weinig is blijven hangen (en zeker van hun weinig bijzondere Songfestivalliedje), maar van hun continue ruzies des te meer. Een paar jaar terug is het gezelschap voor de derde keer met slaande ruzie uit elkaar gegaan. Dat is vermoedelijk een record waar andere notoire vrouwengroepen als Close To You of de Dutch Diva's jaloers op zouden zijn.

Dat is jammer, want de dames regen begin jaren '80 de grote hits aaneen. Acht keer werd de beste 15 van de Top 40 gehaald. Niet slecht, voor een duo dat eigenlijk met de buitengewoon gênante namen Aaltje en Doetje de Vries in hun paspoort de wereld rondtrekt. Eind jaren '80 stokte de machine al een tijdje en op het ESF eindigde het matige Ik Wil Alles Met Je Delen ook roemloos in de onderste regionen. Het hielp ook niet mee dat in Zagreb de regisseur vergeten was om de microfoon van de trompettist aan te zetten.

Nadat Nederland vanwege 4 mei weer een jaartje oversloeg, mocht in 1992 Humphrey Campbell het proberen. Deze zanger had in elk geval een gelukkige hand met loten, want zowel op het NSF als het ESF pakte hij de laatste startpositie. Het nummer was Wijs Me De Weg, en hoewel dat een zeer representatieve inzending betekende, deed het liedje niets in de hitlijsten.

Met die wetenschap in het achterhoofd, ging hij naar het ESF. Daarbij werd hij onder meer ondersteund door achtergrondzangeres Ruth Jacott. Een jaar later deden ze dat andersom, en was Ruth de hoofdact. Later ging Humphrey ook muziek produceren voor Ruth en nog weer later werd het zo mooi dat ze zelfs een relatie kregen met elkaar. Daarna leefden ze nog lang, maar blijkbaar niet al te gelukkig, want ze zijn ondertussen al weer een aantal jaar uit elkaar. Verder is het vermeldenswaardig dat Humphrey de oom is van NSF2012-deelneemster Raffaëla, die destijds en passant meldde dat ook Ruth Jacott een oom van haar is, en zo leren we in deze gender-neutrale wereld iedere dag weer iets nieuws.

Het liedje eindigde op een 9e plaats en deze performance verdiende ook zeker wel een Top 10-score.


In 1993 was het dus de beurt aan Ruth Jacott. Zij was intern aangewezen en zo'n goede zangeres kun je natuurlijk zonder veel zorgen sturen. Er moest nog wel een liedje bij en dat werd Vrede (want dat onderwerp was nog nooit bezongen op een ESF). Met de taalregel maakte het ook weinig uit en deze goed in het gehoor liggende hit van Fluitsma, Van Tijn en Westbroek betekende een fraaie 6e plaats.


Voor Ruth was het de start van een zeer succesvolle carrière, waarin ze diverse hits scoorde. Het begon al direct na het ESF, toen ze NSF-liedje Blijf Bij Mij in duet met Paul de Leeuw naar de top van de hitlijsten zong. Verder laat ze zich vaak van haar charitatieve kant zien. Zo zong ze o.a. voor de Vliegramp bij De Zanderij, voor de Bijlmerramp, voor de genocide in Rwanda, voor de oprichting van BNN, voor de tsunami in Azië, voor het voortbestaan van het Metropole Orkest, bij het Koningslied en voor de Voedselbank. Het komt er eigenlijk op neer dat Ruth vaker het goede doel weet te vinden dan Christiano Ronaldo.

Omdat de strategie met een grote artiest dus succesvol was, werd in 1994 Willeke Alberti aangewezen. De toen 49-jarige zangeres had al tientallen jaren succes in Nederland, maar zoals bekend zegt dat niets voor het ESF. Zeker nadat op het NSF het nummer Waar Is De Zon werd gekozen. Een liedje met zo'n mooie tekst. Op de één of andere manier kwam die niet echt over in landen als Estland en Portugal en bleef Nederland steken op 4 punten.

Daarmee had Willeke weliswaar nipt meer punten gepakt, dan het aantal huwelijken dat ze had zien stranden, maar het feit dat ze zo faalde had toen een vervelende consequentie, namelijk dat Nederland het jaar erna niet mee mocht doen.

In 1996 was de druk bijzonder hoog. Toen was er namelijk een voorronde met 29 landen, waarvan er 7 moesten afvallen. Diverse grote landen als Duitsland, Rusland, Israel en Denemarken vlogen eruit, maar Nederland mocht wel meedoen.

Ons land werd vertegenwoordigd door Maxine & Franklin Brown. Een kleine vrouw en een grote man, met een aanstekelijk deuntje, dat één van de grootste ESF-hits in de Nederlandse hitlijsten zou worden. Zij zongen De Eerste Keer, vlak voor de Belgische Lisa Del Bo, waardoor er twee Nederlandstalige liedjes achter elkaar te horen waren. De Nederlanders hadden met een 7e plek het meeste succes.


In 1997 werd dit hoopgevende resultaat geen vervolg gegeven. Ondanks de flop van Willeke werd er weer een wat oudere act intern aangewezen. Dat werd Mrs. Einstein, een bejaarde versie van de Spice Girls. Met het hysterische liedje Niemand Heeft Nog Tijd begonnen ze aan een kansloze missie op het derde achtereenvolgende ESF in Ierland.

Eigenlijk vond iedereen dit liedje maar niets. Dirigent Dick Bakker vond het kansloos voor een positie in de Top 20 (in een veld van 25), de immer correcte Willem van Beusekom noemde het maar een alles-of-niets inzending en bovenal vonden de dames zelf het gewoon een flutlied. Maar op het NSF hadden de televoters dit een fractie hoger gewaardeerd dan 5 andere hopeloze liedjes, dus was er weinig aan te doen. Onder leiding van hoofdzangeres Saskia van Zutphen (die in de aanloop naar het ESF aan Jan en Alleman vertelde over haar borstvergroting) werden precies 5 punten gepakt.

Het enige positieve aan de afgang van Mrs. Einstein was dat er in 1998 in elk geval een breed draagvlak was om een sterk NSF te organiseren. Diverse goede schrijvers werden benaderd en zij zochten er zelf talentvolle artiesten bij. Dit leidde tot een show van een bijzonder hoog niveau. Achteraf beschouwd is het enige minpuntje eigenlijk dat op dit NSF de bemoeienis van Cornald Maas als jurylid zijn oorsprong kende.

De winnaar stak er vooral bij het publiek met kop en schouders bovenuit. Edsilia Rombley mocht met Hemel & Aarde naar Birmingham. Daar werd in 1998 het ESF gehouden. Het was toen voor de vijfde keer in zes jaar, maar voorlopig wel het laatste ESF in een Engelssprekend land, en (niet geheel toevallig) het laatste jaar waarin de taalregel gold.

De Nederlandse deelname werd dat jaar een groot succes. Edsilia deed lang mee om de prijzen, en werd uiteindelijk 4e op 22 punten van winnaar Israel. Ze pakte 150 punten, het hoogste aantal sinds Teach-In en een score die pas verbeterd werd door de Common Linnets. 2/3 van de deelnemende landen hadden Nederland in de Top 5, waarbij België en Hongarije 12 punten gaven. Kortom, alleen maar positieve statistieken en het plaatje werd ook nog een mooie hit.


Aangemoedigd door dit succes volgde in 1999 een NSF met een vergelijkbare opzet. Twee liedjes kwamen in aanmerking voor de winst, namelijk DeAnté met We Don't Live Too Long en Marlayne met One Good Reason. Het zouden beiden winnaars worden. DeAnté werd 2e, maar scoorde een grote hit. Marlayne scoorde een bescheidener hitparadesucces, maar boekte wel een grote zege op het NSF. Zowel bij het publiek als bij de vakjury, met onder meer songfestivaldeskundigen Sugar Lee Hooper en Dean Gorré.

Marlayne komt uit een muzikale familie, want haar vader is verantwoordelijk voor het zenuwachtige Ta-Ra-Te-Ta-Ta-Ta muziekje dat vlak voor de finish wordt gebruikt bij Radio Tour de France. Zelf had ze eerder de begintune van Koffietijd ingezongen. Op het ESF werd een knappe 9e plaats behaald (gelijk met Denemarken dat vaker 8 punten kreeg) en dat is eigenlijk wel opvallend. Het was een typisch Nederlandse inzending. Radiovriendelijk, maar niet iets wat al te ver boven het maaiveld uitsteekt. In dit eerste jaar met grootschalige televoting bleek het naast allerlei meer spectaculaire inzendingen toch een flinke aantrekkingskracht te hebben.

De enige vraag die resteert, is natuurlijk hoe Marlayne het zelf ervaren had. Dat vroeg de ons ook bekende Jensen1981 haar enkele jaren later en dat viel blijkbaar niet mee.

quote:
Menig fan kent Marlayne nog van haar 8e plaats op het Eurovisie Songfestival in Jeruzalem, 1999. Het was meteen de laatste Top 10-notering voor Nederland op een songfestival. Het betekende ook een belangrijke opstap in haar huidige tv-carrière. Toch hoeft men geen ‘songfestivalmateriaal’ van haar te verwachten op haar nieuwe album: “Jullie hoeven geen songfestivalliedjes van mij te verwachten op deze nieuwe CD. Het zou niet goed zijn als ik op dat niveau blijf hangen.”

Op de vraag wat ze nou werkelijk vond van haar bijdrage uit 1999 en de songfestivalweek in Jeruzalem zegt ze: “Ik vond het toen al vreemd. En ik vind het nog steeds verschrikkelijk. Het is een enorme bevalling om zoveel slechte liedjes, acts en zangers achter elkaar te horen.”
Ondanks het feit dat ze het songfestival in muzikaal opzicht afkeurt, blijft ze ‘One Good Reason’ nog met veel plezier voor de fans zingen. Ze hoopt nog dat ze het presenteren kan combineren met zingen.
Bron

We zouden bijna medelijden krijgen. Maar als er geschnabbeld kan worden tijdens een Eurovision In Concert of Songfestival Sing Along, dan blijkt het trauma doorgaans plotseling heel erg mee te vallen, dus we kunnen dat vermoedelijk wel achterwege laten.

Met deze eerste niet-Nederlandstalige inzending in jaren eindigde een wisselvallig decennium met twee mooie hoogtepunten. Het gaf de indruk dat er veel perspectief was om de 21e eeuw in te gaan.

------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hier is een net overzicht van alle Nederlandse inzendingen en hun resultaten te vinden of kijk naar het filmpje hieronder of klik anders op de spoiler:


SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Wat is jouw favoriete Nederlandse inzending uit de jaren '80 en '90?
:)
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_172835220
Ter vergroting van de feestvreugde is er deze week ook een klein spelletje aan dit topic verbonden :)

ESF / [ESF-QUIZ] Wie presenteerden in de jaren '80 en '90 het NSF?
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_172837348
Heerlijk weer bedankt voor het leesplezier.

Over MRS Einstein ben ik het niet mee eens, zij hadden een hysterisch, maar leuk nummer.
Maar liedje nr 2) toen de aarde stilstond had het beter gedaan denk ik in Ierland.


Mijn favorieten van deze tijd zijn:
Hemel & aarde (wat een geweldig nationaal festival en wat een geweldige uitstraling had Edsilia)
Vrede ( Ook een geweldige zangeres en uitstraling, jammer van soms slechte camerabeelden in Ierland)
Amsterdam ( Ik was vergeten dat het door de jury werd beoordeeld) alsnog goede keuze, pracht lied)

Hoe truttig ook, toch heb iets met Linda Williams. Toch denk ik dat Maribelle die tweede werd het beter had gedaan in Ierland.

1982 wat een misser, the Millionaires hadden zeker top 10) gehaald met fantasy eiland.

1983, Vulcano had zeker top 5) gehaald.

1984, Grappig dat later pas Ik hou van jou een vaak gecoverd liedje werd. Maar had zeker hoger moeten eindigen.

1986, eenmaal jong van Frizzle Sizzle was achteraf een beter keuze geweest.


1987, ik had er niets mee.

1988, had ik ook niets mee

1989, hoe kan je zo'n pracht liedje verneuken
:'(

1990, ik vond Shift beter dan Maywood.
Ik ben Maywood later gaan waarderen.

1992, aardig

1994, ik kon wel janken toen Willeke mocht voor Nederland
:'(

1996, heerlijk nummer en een goede perfomance en heeft nog steeds een lekker meelal gehalte.

1999, heb ik ook niet veel mee.
Life can be a bitch, so like it..
  dinsdag 1 augustus 2017 @ 20:17:45 #4
351614 ijs_beer
zwierend pasje vooruit.
pi_172837663
registreer om deze reclame te verbergen
Edsilia, Ruth, Marga, Marlayne, Justine, Franklin & Maxime en Maggie. O+

De rest is best wel beroerd in mijn ogen -O-
Op donderdag 15 juni 2017 16:53 schreef Cyan9 het volgende:
IJsbeer is inderdaad officieel cute. :D
pi_172838495
quote:
0s.gif Op dinsdag 1 augustus 2017 20:17 schreef ijs_beer het volgende:
Edsilia, Ruth, Marga, Marlayne, Justine, Franklin & Maxime en Maggie. O+

De rest is best wel beroerd in mijn ogen -O-
Ik vond het zo erg dat Gerard Joling in 1988 voor Nederland ging, toen ben ik die bewuste ESF avond toen Zwitserland won naar A'dam gegaan (Koninginnedag) en had het op video opgenomen.
Natuurlijk heb ik wel gevraagd wie er won die avond.

Gek eigenlijk toen werd ESF niet op scherm of zoiets gedraaid.
Life can be a bitch, so like it..
pi_172843197
Hoewel ik een aantal van de tachtiger jaren liedjes wel ken, is mijn ESF bewustzijn pas begonnen in 1991, toen we er dan net even niet bij waren. De jaren negentig waren overwegend prima liedjes, behalve dat gedrocht van Mrs. Einstein en de draak wan Willeke (die bij ons thuis werd omgedoopt naar 'Waar zijn de punten').

Vrede vond ik destijds erg goed en vind ik nog steeds heel erg goed, misschien wel mijn favoriete Nederlandse inzending ooit. Al ligt dat heel dicht bij elkaar met De eerste keer en Hemel en aarde. Ik kan moeilijk kiezen tussen die drie.

Ook One Good Reason vind ik nog een prima liedje, waarmee de jaren negentig eigenlijk het beste decennium voor mij is wat Nederlandse inzendingen betreft. Van wat daarna kwam zal ik weinig nummers nog echt vaak opzetten. Zelfs de goed geproduceerde of bejubelde nummers nauwelijks.
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel héél snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
pi_172843324
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op dinsdag 1 augustus 2017 18:29 schreef Fred_B het volgende:
Twee maal omdat het ESF op 4 mei werd gehouden (en je vraagt je af of daar voor een deelnemer vanaf het eerste uur geen rekening mee gehouden kan worden...)
Dat heb ik als kind altijd bijzonder raar gevonden. Je weet als organisatie dat Nederland één dag in mei er niet bij kan zijn, maar in het geval van zaterdag 4 mei vond men het niet de moeite om het festival op 11 mei te organiseren...

Maar ja het eerste jaar van je volgende deel Nederland zal beginnen met de schandalige manier waarop ze toen met de vuurwerkramp omgingen. Gewoon met geen woord reppen over die gebeurtenis, zelfs toen Marlayne de punten van de jury doorgaf (omdat er geen uitzending was i.v.m. de ramp en dus geen televoting) en daar een opmerking over maakte, werd dat dood gezwegen :{
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel héél snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
pi_172844875
quote:
0s.gif Op dinsdag 1 augustus 2017 20:17 schreef ijs_beer het volgende:
Edsilia, Ruth, Marga, Marlayne, Justine, Franklin & Maxime en Maggie. O+

De rest is best wel beroerd in mijn ogen -O-
In deze toppers kan ik me wel vinden. :)
Ongeïnteresseerd maar toch aanwezig.
pi_172847821
quote:
0s.gif Op dinsdag 1 augustus 2017 23:31 schreef Redefine het volgende:

[..]

Dat heb ik als kind altijd bijzonder raar gevonden. Je weet als organisatie dat Nederland één dag in mei er niet bij kan zijn, maar in het geval van zaterdag 4 mei vond men het niet de moeite om het festival op 11 mei te organiseren...
Ja, en met alle respect voor toen nieuwe deelnemers als Cyprus of Turkije, had Nederland toen toch een redelijke status als veelwinnaar en deelnemer vanaf het begin. Daar kun je in zo'n klein deelnemersveld toch wel even rekening mee houden?

In 1980 was het nog erger trouwens. Toen nam Nederland de organisatie over van Israel over, omdat die twee keer op rij wonnen en de organisatie niet nog eens konden betalen. Voor het gemak werd het toen op de dag van de Israëlische Dodenherdenking georganiseerd, waardoor nota bene de winnaar er niet bij kon zijn.
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_172848102
quote:
1s.gif Op woensdag 2 augustus 2017 10:02 schreef Fred_B het volgende:

[..]

Ja, en met alle respect voor toen nieuwe deelnemers als Cyprus of Turkije, had Nederland toen toch een redelijke status als veelwinnaar en deelnemer vanaf het begin. Daar kun je in zo'n klein deelnemersveld toch wel even rekening mee houden?

In 1980 was het nog erger trouwens. Toen nam Nederland de organisatie over van Israel over, omdat die twee keer op rij wonnen en de organisatie niet nog eens konden betalen. Voor het gemak werd het toen op de dag van de Israëlische Dodenherdenking georganiseerd, waardoor nota bene de winnaar er niet bij kon zijn.
ben ik het mee eens, 4 mei is een nationale dodenherdenking dag van rouw, en niet een dag voor een songfestival waar vooral een blije vrolijke sfeer heerst
  Moderator woensdag 2 augustus 2017 @ 12:53:26 #11
255123 crew  iBenny
Legen...wait for it...
pi_172851424
Deze topicreeks _O_

Lekker bezig Fred
...dary!
Op dinsdag 21 februari 2012 22:30 schreef JoanFranka het volgende:
PINGUINS RULEREN!! Dat zijn echt een van de grappigste dieren op aarde hahahaa
pi_172851791
quote:
2s.gif Op woensdag 2 augustus 2017 12:53 schreef iBenny het volgende:
Deze topicreeks _O_

Lekker bezig Fred
als een mod het goed vindt, dan is het zeker weten top bezig van Fred :D
pi_172856087
quote:
0s.gif Op woensdag 2 augustus 2017 13:10 schreef TheVoice4ever het volgende:

[..]

als een mod het goed vindt, dan is het zeker weten top bezig van Fred :D
Die snap ik niet..
Ongeïnteresseerd maar toch aanwezig.
  woensdag 2 augustus 2017 @ 16:34:56 #14
351614 ijs_beer
zwierend pasje vooruit.
pi_172856195
quote:
0s.gif Op woensdag 2 augustus 2017 13:10 schreef TheVoice4ever het volgende:

[..]

als een mod het goed vindt, dan is het zeker weten top bezig van Fred :D
giphy.gif
Op donderdag 15 juni 2017 16:53 schreef Cyan9 het volgende:
IJsbeer is inderdaad officieel cute. :D
pi_172856965
quote:
15s.gif Op woensdag 2 augustus 2017 16:31 schreef Cyan9 het volgende:

[..]

Die snap ik niet..
ik dacht dat de mods de meeste macht hier zouden hebben toch, dus als die iets goed vinden, vandaar mijn reactie
pi_172859597
Nou ja goed, als het maar met plezier gelezen wordt, zullen we maar zeggen :Y
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_172860705
quote:
0s.gif Op woensdag 2 augustus 2017 19:06 schreef Fred_B het volgende:
Nou ja goed, als het maar met plezier gelezen wordt, zullen we maar zeggen :Y
Wat ik leuk van jouw topics vind, is dat ik weer bepaalde liedjes terug kijk.
En weer in de ESF geschiedenis duik.
Life can be a bitch, so like it..
pi_172863132
quote:
1s.gif Op woensdag 2 augustus 2017 10:02 schreef Fred_B het volgende:

[..]

Ja, en met alle respect voor toen nieuwe deelnemers als Cyprus of Turkije, had Nederland toen toch een redelijke status als veelwinnaar en deelnemer vanaf het begin. Daar kun je in zo'n klein deelnemersveld toch wel even rekening mee houden?

In 1980 was het nog erger trouwens. Toen nam Nederland de organisatie over van Israel over, omdat die twee keer op rij wonnen en de organisatie niet nog eens konden betalen. Voor het gemak werd het toen op de dag van de Israëlische Dodenherdenking georganiseerd, waardoor nota bene de winnaar er niet bij kon zijn.
Zelfs als Nederland geen veelwinnaar was geweest, had het toch wel respect getoond voor een land dat er vanaf het begin bij was. En ook al zou dat niet zo zijn, zou het toch wel normaal zijn om rekening met dergelijke data voor landen te houden.

Dat van Israël wist ik niet en is helemaal schandalig. Dat je wint, maar vervolgens als land niet mee kan doen, omdat ze het doodleuk (no pun intended) op een dag van nationale rouw houden.
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel héél snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
pi_172873536
quote:
0s.gif Op woensdag 2 augustus 2017 17:05 schreef TheVoice4ever het volgende:

[..]

ik dacht dat de mods de meeste macht hier zouden hebben toch, dus als die iets goed vinden, vandaar mijn reactie
Wat heeft "macht" met de waarde van een mening te maken? We zijn allemaal mensen toch (denk ik)?
Ongeïnteresseerd maar toch aanwezig.
pi_172875159
quote:
11s.gif Op donderdag 3 augustus 2017 11:26 schreef Cyan9 het volgende:

[..]

Wat heeft "macht" met de waarde van een mening te maken? We zijn allemaal mensen toch (denk ik)?
wat dom van mij weer dan om zoiets te zeggen lol :+
pi_173270019
Ik vond het maar niets toen ik hoorde dat onze Gay moeder ging in 1994.

Toch vond ik dit liedje best mooi en mooi gebracht en was destijds mijn favoriet die avond.
Het werd laatste :'(

Life can be a bitch, so like it..
pi_173286421
quote:
1s.gif Op zondag 20 augustus 2017 00:26 schreef ato het volgende:
Ik vond het maar niets toen ik hoorde dat onze Gay moeder ging in 1994.

Toch vond ik dit liedje best mooi en mooi gebracht en was destijds mijn favoriet die avond.
Het werd laatste :'(

Mijn favoriet was destijds Champagne:


Sowieso was zo'n beetje alles wel beter dan Waar Is De Zon.
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_173304537
quote:
0s.gif Op zondag 20 augustus 2017 19:54 schreef Fred_B het volgende:

[..]

Mijn favoriet was destijds Champagne:


Sowieso was zo'n beetje alles wel beter dan Waar Is De Zon.
Helemaal mee eens.
Life can be a bitch, so like it..
abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')