abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
pi_172692683
registreer om deze reclame te verbergen
AZERBEIDZJAN

Waar kennen we de Azeri van?
Als een land in een uithoek van Europa, als oud Sovjetrepubliek, van de hoofdstad Baku, rijkdom van de olie, de band met Turkije, als het op 118 na minst corrupte land ter wereld, van vechtsporten, van de Formule 1, van het ESF natuurlijk en als het land met de meest geschikte naam om in het Nationaal Dictee op te nemen.

Hoe doen ze het op het ESF?
Azerbeidzjan doet mee aan het ESF sinds 2008, en doet dat met veel succes. De finale werd altijd gehaald, en al bij de eerste deelname werd een verdienstelijke 8e plaats bereikt. In de jaren 2009-2013 werd vijf jaar op rij Top 5 gescoord, en daarbij werd elke positie 1-2-3-4-5 een keer gepakt. Sindsdien gaat het wat minder. De finale halen is het probleem niet, maar de Top 10 was na 2013 telkens te hoog gegrepen.

Toch leidden deze resultaten niet tot alom respect en waardering voor de Azerbeidzjaanse prestaties op het ESF. Het land heeft zich door de jaren heen op diverse wijzen verdacht gemaakt van onsportief gedrag. Dit is met name het geval wanneer het om de relatie met buurland ArmeniŽ gaat. Beide landen maken aanspraak op de regio Nagorno-Karabakh, en deze strijd leidt er op het ESF toe dat Azerbeidzjan standaard ArmeniŽ geen punten geeft en de juryleden dat land altijd onderaan zetten. Daarnaast gaan er al jaren geruchten over het omkopen van juryleden en het manipuleren van de televoting, door SIM-kaarten uit te delen in Oost-Europese landen en daar mensen tegen betaling op Azerbeidzjan te laten stemmen. Over al deze zaken later meer.

Als het clichť “Al die Oostbloklanden geven elkaar maar punten en niets aan West-Europa” ooit met een voorbeeld moet worden aangetoond, dan is de puntenuitreiking van Azerbeidzjan een goed startpunt. Al is het niet echt zo dat de punten vooral naar landen achter het voormalige IJzeren Gordijn gaan. Het is eerder zo dat de punten West-Europa op de een of andere manier niet weten te bereiken. Er is een bijna perfecte relatie tussen de afstand van een land van Azerbeidzjan en het aantal punten dat het door de jaren heen heeft mogen ontvangen. Rusland en OekraÔne kregen bij elkaar een kwart van alle door Azerbeidzjan gegeven punten. En dan ging er in de eerste jaren nog vier keer 12 punten naar het bevriende Turkije. Buurland GeorgiŽ completeert de Top 4, waarna de subtop gevormd wordt door een ring van landen die op een iets hardere steenworp wegliggen, namelijk MoldaviŽ, RoemeniŽ, Bulgarije, Griekenland, Malta en IsraŽl. Enzovoort verder naar Noord-West Europa, dat nagenoeg altijd misgrijpt.

N8VESaw.jpg
Het totaal aantal punten dat Azerbeidzjan tussen 2008 en 2017 gaf tijdens de finale van het ESF aan de diverse landen.

Nederland kreeg nog nooit punten in de finale uit Azerbeidzjan. Het is natuurlijk wel zo dat wij in de voorbije 10 jaar maar vier keer aan die finale deelnamen, maar goed, die scoorden wel alle vier linkerrijtje. In de halve finale waren er nog wel een paar puntjes voor Hind (2, waar ze verder weinig aan had), Common Linnets (3, dat was wel minder dan Valentina uit San Marino en Axel Hirsoux uit Belgie, om het in perspectief te plaatsen) en Douwe Bob (4, van de televoters, bij de jury was DB voorlaatste). In de finale vielen die punten vervolgens weer weg. Zo werden de Common Linnets in Azerbeidzjan slechts 17e.

Andersom is Nederland scheutiger met punten naar Azerbeidzjan. In de helft van de gevallen werden er in de finale punten gegeven, waarbij Aysel & Arash met 10 punten het meest in de smaak vielen en Ell & Nikki bij hun overwinning ook 6 punten mochten bijschrijven. Ondanks de band met Turkije is Azerbeidzjan er niet in geslaagd om die televotes al te massaal naar zich toe te trekken na het Turkse vertrek. Zo ging er in de voorbije vier jaar nog maar 1 punt vanuit Nederland die kant op.


Hoe ging het door de jaren heen?

In 2008 was de eerste deelname en de Azeri pakten het meteen voortvarend aan, met een nationale finale die ook live in Turkije, Litouwen en GeorgiŽ op TV te volgen was. Het winnende lied Day After Day betekende ook een verre van geruisloze entree op het ESF. Een soort Deep Purple meets De Toppers en deze Love-or-Hate inzending viel vooral in de eigen regio in de smaak en leidde tot een fraaie 8 plaats bij het debuut:


De Azeri hadden de smaak snel te pakken en een jaar later gingen ze echt voor goud. Aysel & Arash vormden de vertegenwoordiging in 2009 met het nummer Always. Daarbij werden kosten noch moeite gespaard voor de productie en promotie van het nummer, dat vooraf al een van de favorieten was. Helaas voor het vrolijke duo deed deze kwalitatief wellicht sterkste Azerbeidjaanse inzending mee in het jaar waarin Alexander Rybak namens Noorwegen alle records brak, en werd het kort achter het verrassende IJsland een 3e plaats, waarbij het van 34 van de 41 landen punten kreeg.


Naast de vrolijkheid kwam wel de eerste ellende bovendrijven in dit jaar. Vanuit Wit-Rusland kwamen er verhalen dat studenten betaald zouden zijn om te stemmen op Azerbeidzjan. In veel van dit soort Oost-Europese landen kun je met enige tienduizenden stemmen de televoting flink beÔnvloeden, en met 20 stemmen per telefoon en een vrij brede stemperiode is dat dus met genoeg Roebels in de tas wel te organiseren. Uiteraard kwam het bewijs niet rond, maar dat Always in Wit-Rusland nog boven het lied van Rusland scoorde, deed wel menig wenkbrauw fronzen.

Verder was het minder gezellig tussen ArmeniŽ en Azerbeidzjan. De Armenen vonden het wel gepast om bij de introductievideo een oorlogsmonument van Nagorno-Karabakh prominent in beeld te tonen. Ook tijdens de puntentelling vrolijkte dit plaatje de achtergrond op, toen ArmeniŽ aan de beurt was. Azerbeidzjan liet zich niet onbetuigd door tijdens de Armeense inzending het telefoonnummer om op te stemmen onleesbaar te maken.

Ondanks deze beperking, hebben er toch nog 43 Azeri dat jaar op ArmeniŽ gestemd. Het is onduidelijk wat deze mensen bezielde, om een dusdanig kwalijke vorm van gebrek aan vaderlandsliefde te tonen en om zulk verraad te plegen. Aldus het Azerbeidjaanse Ministerie van Nationale Veiligheid, dat deze 43 mensen met een bezoekje vereerde en duidelijk maakte dat het voor hun eigen veiligheid en die van hun familie handiger was om dit soort fratsen niet nog eens uit te halen. De EBU onder leiding van Svante Stockselius zag dit alles met argusogen aan, en besloot Azerbeidzjan te bestraffen met een boete van 2700 Euro en een welgemeend Foei.

In 2010 was alles weer vergeten en vergeven en was Safura's Drip Drop zelfs topfavoriet om het ESF te gaan winnen. Eerst won ze overtuigend de nationale voorronde, waarin de Teach In-methode werd gebruikt met 3 liedjes die door 3 verschillende artiesten werden gezongen. Daarna werd ze nipt 2e in de halve finale op het ESF, achter Turkije, dat echter wel de laatste startpositie had, en daarmee een groot voordeel. Kortom, Drip Drop lag op koers om geschiedenis te gaan schrijven. Tot de loting kwam en tot afgrijzen van heel haar vaderland Safura startpositie 1 uit de grote zak toverde. Weg was de droom! En de geplande tweestrijd met de Duitse Lena, die als 22e mocht zingen, kwam zelfs helemaal niet aan de orde. Het lied werd slechts 5e, nog achter RoemeniŽ en Denemarken, die in de halve finale nog verslagen waren, maar nu met een 19e en 25e startpositie een onoverkomelijk voordeel hadden gekregen.


Verdachte zaken bleven uit, al gaven Malta (12) en Cyprus (10) opeens als niet regio-genoten nogal veel punten. Echt gezellig met ArmeniŽ werd het pas weer bij het JESF. Tijdens de puntentelling bleek zich daar een rampscenario te voltrekken, waarin het Armeense lied ging winnen. Om de tere zieltjes van de kleine Azeri'tjes hier niet mee te kwetsen, werd halverwege de uitzending de stekker eruit getrokken (het is niet bekend of Jolande Sap hiervoor was ingehuurd). Jammer, maar helaas. Het is een beproefde methode die in bepaalde landen eerder werd toegepast als IsraŽl succes dreigde te krijgen op een ESF.

In 2011 was er een nieuwe kans op het zo vurig gewenste succes. Uit een nogal druk bezette nationale voorronde met 77 (!) deelnemers, kwamen Ell & Nikki bovendrijven. Het liedje werd er daarna pas bij gezocht, met behulp van internationale componisten. Dat liedje werd Running Scared, en was samen met de Zweedse Eric Saade vooraf de favoriet voor de winst. Deze keer ging het allemaal iets gelukkiger, en met een 19e startpositie slaagde het duo erin om het mirakel te laten geschieden. Het ESF was naar Baku gehaald! Het was weliswaar met het laagste gemiddelde ooit, maar ondanks die beperking toch een vrij ruime zege, met 32 punten meer dan ItaliŽ. Europa stemde die avond nogal verdeeld, want liefst 20 verschillende landen kregen minimaal eens 12 punten. Verder ging Zuid/Oost-Europa vooral voor Azerbeidzjan en ItaliŽ en Noord/West-Europa meer voor Zweden en Denemarken.


Het viel wel op dat Azerbeidzjan vooral punten uit kleinere landen kreeg. Daardoor staken geruchten over gemanipuleerde televoting weer de kop op. Running Scared scoorde goed in onder meer de Baltische Staten, AlbaniŽ, Cyprus, KroatiŽ, Slowakije en Wit-Rusland. Daarnaast kwamen er 12 punten van Malta en 10 van San Marino, twee landen zonder televoting, met alleen een jury, die ondanks hun eigen beroerde inzendingen nog 7 en 6 punten hadden ontvangen van Azerbeidzjan in de halve finale. Dat kan natuurlijk altijd toeval zijn.

In 2012 was het dus groot feest. Het ESF werd gehouden in Baku en dat mocht de hele wereld weten. In totaal werd er maar liefst 160 miljoen euro gespendeerd aan het festival. Speciaal voor de gelegenheid werd er een peperdure hal gebouwd, om er voor te zorgen dat het een prachtig ESF zou worden. En dat werd het ook, mede dankzij het succes van Loreen. ArmeniŽ liet wel verstek gaan. Na een schietincident aan de grens sloegen zij een jaartje over. Namens de gastheren nam Sabina Babayeva deel, met de ballad When The Music Dies. Zij won een wederom goed bezette nationale voorronde met 70 deelnemers. Dit leidde tot een fraaie 4e plaats. Ze kreeg 12 punten van Turkije, OekraÔne, Malta en Litouwen en al deze vier landen werden met een wederdienst beloond met punten vanuit Azerbeidzjan.


In 2013 ging Farid met het nummer Hold Me naar Zweden om de nationale kleuren te verdedigen. Buiten zijn goede stem, werd er dit keer flink geÔnvesteerd in een bijzondere act met een raam dat gebruikt werd als een spiegel. Een bijzonder sterk staaltje, dat bijdroeg aan de knappe 2e eindpositie achter Denemarken.


Het was echter niet alleen het liedje en de act die scoorden. Al voor de finale kwamen in de Litouwse media berichten naar buiten dat er mensen gezocht werden om tijdens het ESF te televoten voor Azerbeidzjan. En daarbij werd gesteld dat dit niet alleen in Azerbeidzjan zelf zou spelen, maar in 15 verschillende landen, die met elkaar gemeen hebben dat het aantal televotes er vrij laag ligt. Het bewijs was vrij duidelijk, want er was ook een undercover video beschikbaar, waarin in detail werd uitgelegd hoe dit alles werkte. EBU-baas Jon Ola Sand stelde direct dat er geen enkele reden was om te denken aan corruptie en dat er dus niets aan de hand was. Enkele jaren later verklapte zijn buurlandgenoot Christer Bjorkman, de organisator van het Zweedse MF, echter dat er wel degelijk gefraudeerd was, en dat hier zeer hoge bedragen in waren omgegaan. Naar goed EBU-gebruik bleven maatregelen ook deze keer weer uit.

Er waren nog wel meer incidenten rond de puntenverdeling. Niet dat Malta en Litouwen weer 12 punten gaven, en ook punten terugkregen, dat was ondertussen redelijk normaal. Maar het viel op dat de Azerbeidjaanse jury geen enkel punt overhad voor Rusland. Dat moesten we uiteraard niet willen met zijn allen. De Russische Minister van Buitenlandse zaken en de Azerbeidjaanse President besloten tot een onderzoek naar het vervalsen van de uitslag, want dit moest volstrekt onmogelijk zijn. Ook de President van Wit-Rusland, dat geen punten van Rusland had gekregen, bemoeide zich ermee. Dit kon immers niet waar zijn.

Hoe dit precies zat, is niet helemaal duidelijk geworden. Wel mengde de Britse deelneemster van dat jaar, Bonnie Tyler, zich ook in de discussie. Tussen twee slokken door had zij achter de schermen opgevangen dat de Russische delegatie tekeer ging tegen die van Azerbeidzjan, omdat zij niet de punten hadden gegeven waar al voor betaald was. De EBU kondigde hierna een onderzoek aan. We wachten nog op de uitkomsten.

De inzending van 2014 had de toepasselijke titel Start A Fire. Het lied werd gezongen door zangeres Dilara Kazimova, die in de talentenjacht BŲyŁk Səhnə als winnares overbleef na een weken durende afvalrace. Het was de zoveelste in een reeks van nogal saaie ballads uit Azerbeidzjan, maar niemand keek er vreemd van op dat het in een halve finale met 16 deelnemers ESF-pareltjes als Cake To Bake en Axel Hirsoux' Mother achter zich liet, en de 7e finale in even zo veel deelnames een feit was. Dit was het eerste jaar van de door de producers bepaalde volgorde, en ongetwijfeld met een groot net-goed-gevoel, besloot men dat het tijd was om Azerbeidzjan eens flink te naaien, namelijk met de slechte derde startpositie. Dat had zijn weerslag op het resultaat. Het werd voor het eerste geen topklassering, maar slechts een 22e plaats in de eindrankschikking.


Uiteraard was iedereen ook dit jaar weer boos. Deze keer lag het aan de statistiek. Azerbeidzjan was slechts 22e geworden bij de jury's, maar deed het veel beter met een 8e plaats bij de televoting (hŤ verrassend) en die combinatie leidde in de eindrankschikking dus tot een 22e plaats. Dat is op zich ook wel merkwaardig, maar een topuitslag zat er hoe dan ook niet in. Ook al omdat Malta na vier keer 12 punten op rij besloot om een beetje aan de geloofwaardigheid te gaan werken en dit jaar geen enkel punt gaf (en kreeg). San Marino was gelukkig een waardige vervanger om 12 punten te geven en ook het nodige terug te ontvangen. En die 6 punten deden Valentina Monetta precies naar de finale wippen, dus geef de Sanmarinezen eens ongelijk.

Het ESF van 2015 verliep vanzelfsprekend ook niet zonder incidenten. Al was dat dit jaar meer de schuld van ArmeniŽ. Dat stuurde een nogal matige cover van Time Stood Still van Bad English. Een liedje dat geruisloos in de achterhoede was geŽindigd, ware het niet dat het de titel Don't Deny had. En dat was precies 100 jaar na de Armeense genocide, een referentie die in de videoclip bepaald niet onder stoelen of banken gestoken werd. Landen als Turkije en Azerbeidzjan ontkennen deze genocide, en dat leidde dus tot spanning. Omdat politieke uitingen sowieso verboden zijn op het ESF, werd de tekst aangepast naar Face The Shadow, en was iedereen weer blij.

Het Azerbeidjaanse liedje was Hour Of The Wolf. Dit was een stuk ingetogener dan wat zanger Elnur in 2008 had ingezonden. Het viel ook duidelijk minder in de smaak, met maar 49 punten, wat in dat jaar nog wel goed genoeg was voor de 12e plaats. In de halve finale ging het maar net goed, met een 10e plaats. De act was dit jaar ongebruikelijk matig, met twee hinderlijke dansers die het beeld verstoorden.


Zowel in de halve finale als in de grote finale kwam ongeveer 60% van de punten uit op ESF-gebied weggooi-landen Litouwen, Montenegro, Malta en TsjechiŽ. In de halve finale eindigden deze landen respectievelijk 7e, 9e, 11e en 13e (vlakbij de 10e plek van Azerbeidzjan dus). Malta had de swap blijkbaar niet helemaal goed uitonderhandeld, want het kreeg zelf geen punten, en miste dus de kwalificatie op een haar, in tegenstelling tot Montenegro, dat de 10 punten uit Baku heel goed kon gebruiken. TsjechiŽ kreeg ook niets, maar was sowieso niet te redden.

En zo werd het 2016, en natuurlijk was er ook dat jaar wel weer een incident te rapporteren. Wederom van Armeense zijde, waar zangeres Iveta na haar kwalificatie naar de finale vrolijk met de vlag van Nagorno-Karabakh wapperde. Je verwacht het niet, maar daar kwam gezeik van. Onder meer in de Azerbeidjaanse pers, van de EBU, en uiteraard wilde de Minister van Buitenlandse Zaken van Azerbeidzjan ook nog wel even zijn weinig verrassende mening geven.

Het liedje van dit jaar kwam van de zangeres Samra, die Miracle probeerde te zingen. Dat lukte niet echt, omdat ze net zo goed zingt als Lex Immers voetbalt, maar de finale werd toch redelijk makkelijk gehaald. Dat was mede doordat het in TsjechiŽ, Malta, San Marino en Montenegro erg in de smaak viel, maar laten we dat gedeelte maar even overslaan. In de finale kreeg Azerbeidzjan weer een matige startpositie toegewezen, namelijk de 4e, direct na Douwe Bob, en volgde een weinig sprankelende 17e plaats.


Dit jaar was de jubileuminzending. 2017 is het jaar waarin Azerbeidzjan voor de 10e keer deelnam aan het ESF. En in plaats van allerlei incidenten, ging het zowaar eens over de inzending. Niet meteen over het prima popliedje Skeletons van Dihaj, maar meer over de act. In Nederland zijn we na Treble, Sieneke en De Toppers wel wat gewend op WTF-gebied, maar een vent met een paardenhoofd op een ladder was toch wel een opmerkelijke nieuwigheid op een Songfestival. Het leidde tot een 14e plaats, net achter Jacques Houdek van KroatiŽ, waarmee dus wel kunnen concluderen dat paardenkoppen leiden tot middenmootposities op het ESF.


-----------------------------------------------------------------------------------------------

Hier is een net overzicht van alle Azerbeidjaanse inzendingen en hun resultaten te vinden of kijk naar het filmpje hieronder of klik anders op de spoiler:


SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Wat is jouw favoriete Azerbeidjaanse inzending?
:)
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_172693621
Niet een bijster interessant songfestivalland, naar mijn mening. Vind alleen "Skeletons" een goed nummer. De rest is wat "ziel"loos naar mijn mening.
Wel opvallend dat ze nu al vier jaar geen top-10 meer hebben gehaald terwijl het daarvoor alleen maar top-10 was. :o
pi_172693868
Always is het enige lied dat ik kan pruimen, de rest doet me geen hol.

Verder vind ik de geur van corruptie om dit land een verschrikking dus wat mij betreft mogen ze wel wegblijven
Op maandag voel ik me als Robinson CrusoŽ: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_172694016
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op woensdag 26 juli 2017 18:13 schreef Arth_NL het volgende:
Niet een bijster interessant songfestivalland, naar mijn mening. Vind alleen "Skeletons" een goed nummer. De rest is wat "ziel"loos naar mijn mening.
Wel opvallend dat ze nu al vier jaar geen top-10 meer hebben gehaald terwijl het daarvoor alleen maar top-10 was. :o
Het beltegoed is op :P
Op maandag voel ik me als Robinson CrusoŽ: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_172695580
Arth zegt het goed, het zijn zielloze liedjes uit Azerbeidzjan.

Ook zijn de meeste geproduceerd en geschreven door de Zweden.

Ik vind eigenlijk start de Fire de mooiste.
Maar wat werd dat slecht gezongen (ik heb haar beter gehoord in A'dam) en neergezet.
Echt jammer.

Day after day werd goed neergezet en was een aparte en meer dan prima inzending.
Skeletons was ook wel meer dan prima, maar vreselijke perfomance.

Verder vind ik de rest goed neergezet, maar zielloos gezongen.
Slechtste vind ik 2015 en daarna 2011.
Life can be a bitch, so like it..
pi_172696564
Alleen Skeletons os leuk, had daar ook op gestemd
pi_172699016
registreer om deze reclame te verbergen
Het blijft bizar dat Azerbeidzjan mag mee blijven doen aan het ESF. Dat de organisatie gewoon weet dat ze de boel hebben opgelicht, maar er gewoon niets tegen doen :') En dan nog de eeuwige burenruzie met ArmeniŽ. Maar desondanks vind ik het toch wel leuk dat ze erbij zijn, omdat toch wel voor wat diversiteit op het festival zorgt.

Wat betreft hun inzendingen is het wel opmerkelijk dat ze goed begonnen en daarna zo ver zijn weggezakt. Pas dit jaar weer enigszins een echt interessant nummer.

Van hun inzendingen vind ik Always verreweg het beste. Sowieso wel een nummer wat erg hoog staat in mijn persoonlijke top lijstje aller tijden van het ESF. Verder vond ik Drip Drop en When the Music Dies ook wel leuk. En was ik best aangenaam verrast met Skeletons van dit jaar :)

Verder hebben ze eigenlijk geen hele slechte inzendingen gehad, maar allemaal een beetje saai. Hold Me is dan wel weer een enorme oorwurm en heeft ook best wel een meebler gehalte. Running Scared won natuurlijk bijzonder onverdiend (vooral door de zeer zwakke uitvoering), is ook niet heel inspirerend, maar ook weer geen verschrikkelijk nummer.

Miracle (zeer zwak gezongen) en vooral Hour of the Wolf en Start a Fire zijn nummers waarvan je al vergeten bent hoe het nummer alweer klonk, als het nog maar net is afgelopen.
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel hťťl snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
pi_172699304
M'n favorieten zijn Skeletons en When the Music Dies. Met die laatste had ik het veel meer verdiend gevonden als ze hadden gewonnen. Maar gelukkig deden ze het niet, en was het Loreen. :D
OngeÔnteresseerd maar toch aanwezig.
pi_172699358
quote:
10s.gif Op woensdag 26 juli 2017 21:36 schreef Cyan9 het volgende:
M'n favorieten zijn Skeletons en When the Music Dies. Met die laatste had ik het veel meer verdiend gevonden als ze hadden gewonnen. Maar gelukkig deden ze het niet, en was het Loreen. :D
Dat was juist het typische met Azerbeidzjan. Ze wonnen met een liedje wat vele malen zwakker was dan al hun inzendingen daarvoor en de twee erna.
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel hťťl snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
  woensdag 26 juli 2017 @ 21:39:46 #10
350717 Redefine
Service hŤ
pi_172699412
Sowieso blijft voor mij Running Scared de meest onbegrijpelijke winnaar van de afgelopen jaren. En dan heb ik niet zozeer over dat het nummer zodanig slecht is. Maar alles bij elkaar is er zoveel op te noemen dat tegen die inzending spreekt, dat het haast onverklaarbaar blijft.
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel hťťl snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
pi_172703333
Running Scared dat het ESF wint, ik zal het nooit begrijpen. Of misschien toch wel na Fred's corruptieverhalen. Inderdaad zeg, dat dat land er nooit is uitgegooid vanwege al die capriolen. Maar goed, het is 'maar een spelletje' en ze proberen ieder jaar toch wel iets serieus in te zenden, of het nu je smaak is of niet. Die van mij is het vaak niet maar als ik een favoriet moet aanwijzen: Skeletons, 2017. Goed gezongen, okť nummer en een paardenkop op een trap.
Drip drop en Always, favoriet van veel ESF fans, vind ik echt niks. Veel te simpel.
En ja wederom, dit komt van 's lands enige Diggy loo diggy ley-fan.

quote:
Ondanks deze beperking, hebben er toch nog 43 Azeri dat jaar op ArmeniŽ gestemd. Het is onduidelijk wat deze mensen bezielde, om een dusdanig kwalijke vorm van gebrek aan vaderlandsliefde te tonen en om zulk verraad te plegen. Aldus het Azerbeidjaanse Ministerie van Nationale Veiligheid, dat deze 43 mensen met een bezoekje vereerde en duidelijk maakte dat het voor hun eigen veiligheid en die van hun familie handiger was om dit soort fratsen niet nog eens uit te halen. De EBU onder leiding van Svante Stockselius zag dit alles met argusogen aan, en besloot Azerbeidzjan te bestraffen met een boete van 2700 Euro en een welgemeend Foei.
Is dat ťcht gebeurd zo? :o
pi_172706107
quote:
0s.gif Op woensdag 26 juli 2017 21:38 schreef Redefine het volgende:

[..]

Dat was juist het typische met Azerbeidzjan. Ze wonnen met een liedje wat vele malen zwakker was dan al hun inzendingen daarvoor en de twee erna.
Dat gebeurt helaas wel bij meer landen... Estland en Letland wonnen ook niet met hun allerbestevwerk, en Insieme was ook maar slap vergeleken bij alle andere Italiaanse inzendingen uit die tijd
Op maandag voel ik me als Robinson CrusoŽ: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_172711102
Running Scared was wat mij betreft de slechtste en meest ongeloofwaardige winnaar OOIT :D

Manmanman wat was dat afgrijselijk vals en gruwelijk gezongen, dat dertien in een dozijn lied.
pi_172711694
quote:
0s.gif Op donderdag 27 juli 2017 12:44 schreef Greys het volgende:
Running Scared was wat mij betreft de slechtste en meest ongeloofwaardige winnaar OOIT :D

Manmanman wat was dat afgrijselijk vals en gruwelijk gezongen, dat dertien in een dozijn lied.
Hij staat bij mij ook hoog in de lijst slechte winnaars, maar ik denk dat ik Believe (2008) en Everybody (2001) nog slechtere winnaars vind :P
Op maandag voel ik me als Robinson CrusoŽ: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_172714984
quote:
0s.gif Op donderdag 27 juli 2017 13:14 schreef TheVulture het volgende:

[..]

Hij staat bij mij ook hoog in de lijst slechte winnaars, maar ik denk dat ik Believe (2008) en Everybody (2001) nog slechtere winnaars vind :P
Ik vond Everybody ook slecht maar nog wel soort van charmant en sympathiek. Ofzo.

Bij dat gedrocht van Azerbeidzjan was echt alles eraan slecht, het lied, de zang, het toneelstukje, de oneerlijkheid die om hun omkoopgebeuren heen hing. Alles. :D
pi_172716293
quote:
1s.gif [b]Op

[..]

Is dat ťcht gebeurd zo? :o
Volgens de Azerbeidjaanse autoriteiten niet, volgens degenen die er problemen mee kregen wel. Dit is de tekst van Wikipedia:

SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_172716366
quote:
0s.gif Op donderdag 27 juli 2017 13:14 schreef TheVulture het volgende:

[..]

Hij staat bij mij ook hoog in de lijst slechte winnaars, maar ik denk dat ik Believe (2008) en Everybody (2001) nog slechtere winnaars vind :P
Van de ESF's na de eeuwwisseling vind ik Believe ook wel met afstand de slechtste, gevolgd door I Wanna. Everybody heeft wel een zekere charme, en Running Scared vind ik ook niet eens zo heel slecht. (Al was ItaliŽ natuurlijk oneindig veel beter dat jaar).
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_172717289
quote:
0s.gif Op donderdag 27 juli 2017 16:56 schreef Fred_B het volgende:

[..]

Van de ESF's na de eeuwwisseling vind ik Believe ook wel met afstand de slechtste, gevolgd door I Wanna. Everybody heeft wel een zekere charme, en Running Scared vind ik ook niet eens zo heel slecht. (Al was ItaliŽ natuurlijk oneindig veel beter dat jaar).
I Wanna vind ik juist wel weer leuk, juist omdat met name de uitspraak zo slecht is.
OngeÔnteresseerd maar toch aanwezig.
pi_172719354
quote:
10s.gif Op donderdag 27 juli 2017 17:40 schreef Cyan9 het volgende:

[..]

I Wanna vind ik juist wel weer leuk, juist omdat met name de uitspraak zo slecht is.
Gek genoeg had ik bij I Wanna na het zien van het optreden wel een soort gevoel dat het kon winnen, mede omdat de rest van dat jaar echt een van de slechtste finales ooit was

Everybody dat won van veel betere liedjes zoals Denemarken, Frankrijk en Griekenland was gewoon echt een gotspe _O-

Maar goed, Running Scared had nooit mogen winnen van Madness of Love :')
Op maandag voel ik me als Robinson CrusoŽ: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
  donderdag 27 juli 2017 @ 19:32:44 #20
351614 ijs_beer
zwierend pasje vooruit.
pi_172719726
Nogal Meh. Alleen die van dit jaar vind ik wat.
Op donderdag 15 juni 2017 16:53 schreef Cyan9 het volgende:
IJsbeer is inderdaad officieel cute. :D
pi_172724347
quote:
1s.gif Op donderdag 27 juli 2017 07:57 schreef TheVulture het volgende:

[..]

Dat gebeurt helaas wel bij meer landen... Estland en Letland wonnen ook niet met hun allerbestevwerk, en Insieme was ook maar slap vergeleken bij alle andere Italiaanse inzendingen uit die tijd
Klopt. OekraÔne heeft ook betere inzendingen gehad dan die van vorig jaar. En vooral de Russen hebben toch heel wat beters gehad dan die draak die wel won :r
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel hťťl snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
  donderdag 27 juli 2017 @ 22:46:51 #22
357663 Aoibhin
Salvadorable
pi_172725699
Ah, Azerbeidzjan. Ik heb me toch zo'n hekel aan dit land op het ESF, om de redenen die hier al zijn genoemd: stemmen kopen/fraude, dat eeuwige gedoe met ArmeniŽ die elkaar altijd onderaan plaatsen, die enorme eigengeilerij toen ze het mochten organiseren en het jaar in jaar uit insturen van zielloze Zweedse afdankertjes.

Toch vind ik veel van hun inzendingen niet slecht (Running Scared - mede door de slechte uitvoering - en Miracle staan dan wel onderaan), maar het is inderdaad vaak nogal zielloos.

Favoriet bij mij is Always uit 2009: een simper nummertje, heeft niet veel om het lijf, maar het is verdomd catchy en zulk soort partynummers doen het sowieso vaak wel goed bij mij op het ESF. Start a Fire vind ik ook erg mooi, maar die viel live inderdaad wat tegen. Hold Me en Hour of the Wolf vind ik ook wel lekkere nummers om op mee te galmen.
pi_172742081
Azerbeidzjan is 1 van mijn favorieten op het songfestival omdat ik erg fan ben van hun muziekstijl (dat turkpop achtige), verklaart ook waarom ArmeniŽ mijn favoriete land is. :P

Ik vind Running Scared geen slechte winnaar maar SloveniŽ of Zweden verdiende het meer om te winnen dat jaar.

Mijn favorieten zijn eigenlijk alle nummers op 2013 en 2014 na. Oh en 2008, dies ook echt vreselijk.
Being immortal is fun.
  dinsdag 12 september 2017 @ 13:41:59 #24
204179 grazz
..:: Amsterdam 2018 ::..
pi_173730410
Always *O*
Namastť Alť!
  donderdag 19 oktober 2017 @ 10:09:29 #25
260796 DecoAoreste
aka Aleimon Thimble
pi_174508949
Hť, op deze had ik nog niet gereageerd.

Ik moet zeggen dat ik uit principe niet snel op Azerbeidzjan zou stemmen vanwege alle controverse omtrent dit land. Valsspelerij, corruptie, burenruzie. Maar ik heb de indruk dat het ergste inmiddels wel achter de rug is wat deze dingen betreft, de laatste paar jaar eindigen ze eerder te laag dan te hoog. Misschien dat ik vanaf volgend jaar mijn embargo ophef.

Ze komen namelijk de laatste twee jaar met uitstekende nummers, moet ik toegeven. De entourage is wat vreemd en de zang niet altijd loepzuiver, maar Miracle was een van de betere nummers van het erg sterke jaar 2016 en Skeletons was stiekem mijn favoriet dit jaar (al heb ik er om bovengenoemde redenen niet op gestemd en vond ik ItaliŽ in de albumversie sterker).

Verder was Running Scared verre van verkeerd. Misschien wat zoetsappig, maar sowieso beter dan de nummers 2 t/m 4 van dat jaar. Ik was dat jaar opgelucht dat het Azerbeidzjan was dat won, en niet die afschuwelijke Eric Saade namens Zweden bijvoorbeeld.
abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')