abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
pi_172507381
registreer om deze reclame te verbergen
BELGIE / BELGIQUE

Waar kennen we de Belgen van?
Frieten natuurlijk. En mayonaise, bier, Urbanus, wielrennen, slechte wegen, de taalstrijd, absurde plaatsnamen als Sint Job In ´t Goor, Kuttekoven, Wortel, Ukkel, Dikkebus en de anale driehoek Kontich-Reet-Aartselaar, de Ardennen, onmogelijke wegomleidingen, het Atomium, Eddy Merckx, Molenbeek, Studio 100, de saxofoon, Grote Nutteloze Werken, een ietwat rommelige openbare ruimte, en natuurlijk vanwege de Belgenmoppen.

Hoe doen ze het op het ESF?
BelgiŽ is een nogal gecompliceerd land, vanwege de taalgrens die het land in tweeŽn splijt. Op het ESF wordt dit probleem opgelost door jaarlijks om-en-om een Vlaamse en een Waalse inzending te sturen. Hierbij valt op dat met name de Waalse liedjes het heel aardig doen. Van de 30 Waalse inzendingen eindigden er 9 in de Top 5, waarbij er ťťn gouden en twee zilveren medailles mee terug naar huis werden genomen. Vlaanderen daarentegen kwam in 29 pogingen niet verder dan twee 6e plaatsen als belangrijkste wapenfeiten. Voor beide landsdelen was er overigens wel sprake van een flinke wisselvalligheid in de uitslagen, met regelmatig lage eindposities. 8 keer werd een Belgische inzending laatste.

Tussen Nederland en BelgiŽ is er zoals bekend een flinke liefde over en weer op het ESF. Het valt hierbij wel op dat de liefde in het begin verre van vanzelfsprekend was, en pas in de recente jaren enorm is gegroeid. Ook is het zo dat er duidelijk meer punten van Nederland naar BelgiŽ stromen dan andersom. Nederland gaf BelgiŽ 4x douze points, voor Dream Express (1977, een Nederlandse groep), Roberto Bellarosa (2013), LoÔc Nottet (2015) en Laura Tesoro (2016, publiek). Andersom gingen er drie keer 12 punten van BelgiŽ naar Nederland voor Edsilia, Marlayne en Anouk. Dat aantal had in beide richtingen overigens nog wat hoger kunnen zijn als de diaspora votes richting Turkije en ArmeniŽ niet regelmatig de puntenverdeling hevig hadden beÔnvloed. Er lijkt daarnaast voor beide richtingen weinig verschil te zijn of de Belgische act (en daarmee vakjury) uit Vlaanderen of WalloniŽ komt.

Hoe ging het door de jaren heen?

BelgiŽ is er al vanaf het begin in 1956 bij. WalloniŽ was in het begin zeer consequent door maar liefst vier keer achter elkaar de zanger Fud Leclerc te sturen. Buiten een (gedeeld) record in aantal deelnames leidde dit niet tot al te grote successen, sterker nog, hij werd de eerste inzending in de geschiedenis van het ESF die met 0 punten naar huis ging in 1962. Vlaanderen mocht het in 1957 voor het eerst proberen, en stuurde hun held Bobbejaan Schoepen (de man achter Bobbejaanland). Hij werd ondanks zijn fluitkunsten slechts 8e van de 10 met zijn Straatdeuntje. Achteraf was het misschien beter geweest om zijn tweede nummer uit de voorronde te sturen. A Summernight In Gay Paris was niet direct beter, maar had met zo’n titel in elk geval de potentie gehad om een zekere cultstatus te vergaren. Twee jaar later mocht Bob Benny het proberen. Dat was nog zo’n echte ouderwetse galmende zanger, die met wijdopengesperde O-vormige mond kon zingen, zoals Willy Alberti dat bij ons deed. Hou Toch Van Mij werd 6e van de 11 in 1959, en dat resultaat zou Vlaanderen daarna nooit meer verbeteren. Ook Bob zelf niet trouwens, want 2 jaar later pakte hij de eerste Belgische rode lantaarn.

Pas bij de 10e Belgische deelname in 1965 mocht een vrouw het podium betreden. Of het door het gebrek aan vrouwelijke ervaring kwam is onduidelijk, maar Lize Marke pakte de derde Belgische poedelprijs, met nul points nog wel. Dan deed de tot Belgische genaturaliseerde Nederlandse Tonia het een jaar later beter. Zij behaalde met een 4e plaats de beste uitslag die BelgiŽ in de eerste 20 deelnames zou pakken, en dat met een liedje over een beetje peper en een beetje zout:


In de jaren erna bleef het veelal middenmoot en ‘ondermoot’ met de resultaten, ondanks het sturen van nationaal grote namen. Zo mocht Louis Neefs (van Margrietje, de rozen zullen bloeien) het 2 keer proberen, wat in beide gevallen een 7e plaats betekende. Ik Heb Zorgen en Jennifer Jennings werden wel grote hits in eigen land. Eťn van de betere Vlaamse inzendingen komt uit 1975. Ann Christy zong toen Gelukkig Zijn naar een onverdiend lage 15e plaats. Dit zou een regelrechte Vlaamse klassieker worden, net als haar Vlaamse versie van Bette Midler’s 'The Rose', alvorens zij in 1984 op 38-jarige leeftijd overleed aan kanker. In 1977 was er weer een Vlaamse inzending met een Nederlands tintje. De groep Dream Express van de drie zusjes Maessen, die in 1970 als Hearts of Soul namens Nederland meededen, scoorden met A Million In 1,2,3 een verdienstelijke 7e plaats.

Ook de Walen konden in deze periode weinig indruk maken en behaalden vergelijkbare uitslagen. Dat veranderde in 1978. De zanger Jean Vallťe werd gestuurd met een ouderwetse Franse ballade, waarin hij een ode aan de liefde bracht. In Vlaanderen werd hier ietwat lacherig over gedaan, maar de jury’s gingen massaal plat en achter A-Bi-Ni-Bi eindigde BelgiŽ als 2e, duidelijk het beste resultaat tot dan toe.


Met dit succes kregen de Walen de smaak te pakken en zij niet alleen. Ook Stella Maessen, ťťn van de zusjes van Dream Express, kreeg er geen genoeg van en deed aan diverse Belgische voorrondes mee. In 1982 won ze de Waalse voorronde met Si Tu Aimes Ma Musique. Dat was best opvallend, voor iemand die verder geen Frans sprak. Deze tekortkoming belemmerde haar niet om een fraaie 4e plaats te scoren op de eindronde, waarbij ze als enige die avond van alle landen punten ontving:


De Vlaamse resultaten konden ondertussen als nauwelijks anders dan bedroevend worden getypeerd, 2 keer laatste en een voorlaatste plaats werden afgewisseld met een 13e plaats voor Emily Starr met het nummer Samson. Voor internationale successen bleef WalloniŽ aan de deur kloppen (want de bel doet het niet) en na een 5e plaats voor Jacques Zegers was het raak met J’aime La Vie, gezongen door de toen pas 13-jarige Sandra Kim.


Wie dacht dat dit zou leiden tot onverdeelde feestvreugde, kent BelgiŽ niet goed genoeg. Door de jaarlijkse afwisseling tussen de landsdelen, beschouwde Vlaanderen het als hun recht om het ESF van 1987 te organiseren. WalloniŽ vond juist dat zij ervoor gezorgd hadden dat het ESF Łberhaupt naar BelgiŽ kwam, en zagen zichzelf daarmee als de logische organisator. Na een urenlang politiek debat kwam men met een compromis dat WalloniŽ de organisatie mocht doen en Vlaanderen verantwoordelijk zou zijn voor de inzending. Dat werd Liliane St.Pierre met Soldiers of Love, wat 11e zou worden.

De overwinning zorgde sowieso niet echt voor een internationale doorbraak. In het restant van de vorige eeuw behaalde BelgiŽ nog maar ťťn keer de Top 10. Sandra zelf kende een geleidelijk aflopende carriere richting het welbekende braderie-circuit, waarin ze in Nederland nog ťťn hit scoorde, samen met Frank Galan in 1997. Later zou ze ook nog schitteren in een waspoederreclame, waarin de tekst was aangepast naar J’aime le blanc (ik hou van het wit), wat een vrij gÍnante vertoning was, maar ongetwijfeld veel Belgische Franken opleverde.
Van J’aime La Vie verschenen diverse covers, onder meer van de Bange Konijnen, die nogal dubieuze teksten zongen als Lekker stuk van 14 jaar/Voor de beeldbuis kwam men klaar. Met de latere Belgische geschiedenis in het achterhoofd, zullen we hier maar geen verdere opmerkingen over maken. Het nummer bleef sowieso steken in de kelder van de hitparade. De lagere regionen van de hitparade, is misschien een gelukkigere woordkeuze.

Namens de Vlamingen mocht Ingeborg Door De Wind naar het ESF van 1989. Vermoedelijk niet de juiste keuze, want ze eindigde in de achterhoede, terwijl de nummer 2 van de voorronde, Anne van Clouseau, een grote hit werd in de lage landen. Clouseau mocht 2 jaar later alsnog, maar kon geen potten breken met Geef Het Op. Enigszins vergelijkbaar met de 3JS lag hun kracht meer in de rustige nummers, dan in deze inzending. De opvallendste Vlaamse inzending was Lisa Del Bo’s Liefde Is Een Kaartspel, dat jaren later in de Engelse versie van Zweden wel scoorde, maar in 1996 als 16e eindigde. Ze ontving slechts 22 punten, waarvan 12 uit Spanje, wat wel de eerste douze points sinds Sandra Kim in 1986 betekende. WalloniŽ had in die tijd ťťn uitschieter. Op het sterke ESF van 1998 werd Melanie Cohl knap 6e met Dis Oui.

In 2003 kwam het Belgische succes opeens uit de lucht vallen. De band Urban Trad nam deel met het folknummer Sanomi, dat in een fantasietaal werd gezongen. Vooraf hield niemand rekening met een al te speciale uitslag, maar in de puntentelling bleek dat BelgiŽ zeer geliefd was. Pas bij de laatste jury van SloveniŽ bleek dat Turkije net 2 punten meer gepakt had. Nederland gaf Turkije 12 punten en BelgiŽ 10, dus we weten meteen waar dat verschil vandaan kwam:


Een jaar later was BelgiŽ opeens ťťn van de favorieten, met de zangeres Xandee, een fraaie verschijning van 26 jaar uit Tienen. Haar liedje 1 Life stond weken op 1 in de Ultratop en werd hit van het jaar 2004 en jaren eerder had haar zus al eens de Soundmixshow gewonnen. Wat kon er ESF-technisch eigenlijk nog misgaan? Om niets aan het toeval over te laten, riep de platenbaas van Xandee op om vooral niet op de Nederlandse inzending van Re-Union te stemmen, want naar alle waarschijnlijkheid zouden Nederland en BelgiŽ concurrenten worden in de strijd om de winst, en de uitslag van een jaar eerder had aangetoond dat ieder puntje telde! De ontnuchterende praktijk was een 20e plaats voor Re-Union en een 22e plaats voor Xandee, met respectievelijk 11 en 7 punten, waarbij meer van de helft van de Belgische en Nederlandse buren kwam.

Na deze teleurstelling volgde een periode van 8 deelnames aan de halve finale met maar ťťn keer kwalificatie naar de grote finale. Onder meer de grote ster Kate Ryan, een Elvis-imitator en een beatbox konden het Europese publiek niet enthousiast krijgen. De enige uitzondering in 2010 was wel meteen een zeer sterke. Na jaren van matige voorrondes werd de jonge zanger Tom Dice intern aangewezen door de VRT en zijn lied Me And My Guitar maakte met name bij de jury grote indruk. Na de eerste halve finale gewonnen te hebben, werd het in de finale uiteindelijk een 6e plaats, een evenaring van de beste Vlaamse score ooit. Er had overigens nog meer in kunnen zitten. Het Nederlandse publiek ging massaal voor de zuiderburen, maar de vakjury met onder meer Petra Berger, Vinzzent en Mandy Huydts, gaf BelgiŽ helemaal niets, waardoor 6 van de 12 Nederlandse punten wegvielen, en BelgiŽ 2 plaatsen lager eindigde dan als het die punten wel had gekregen.


Hoewel dit succes nog een incident was, lijken de Belgen in de recente jaren wel heel nadrukkelijk uit hun dal gekropen te zijn. In 2013 haalde Roberto Bellarosa enigszins verrassend de finale met Love Kills, dat vervolgens zelfs het linkerrijtje haalde met een 12e plek. In het sterke ESF-jaar 2015 werd de Waalse keuze voor de eigenzinnige LoÔc Nottet beloond met een 4e plaats (en hoe ver had dit lied kunnen komen als het in een ander jaar was ingestuurd?). Ook Vlaanderen deed van zich spreken, want hoewel Laura Tesoro’s What’s The Pressure het ESF moest openen, wist ze toch een knappe 10e plaats te bereiken. De goede lijn werd dit jaar doorgetrokken met een 4e plaats voor City Lights van Blanche.

------------------------------------------------

ONBEGREPEN BELGISCHE GENIEňN

Hoewel de Belgen met hun soms gewaagde keuzes ons hebben laten kennismaken met bijzondere talenten, blijft het ook een land dat soms keuzes maakt die alleen door Belgen begrepen kunnen worden. Hieronder een Top 5 van geniale gekken (zotten) die door de jaren heen onze zuiderburen vertegenwoordigden:

5. Barbara Dex - Iemand Als Jij (1993, 25e (laatste), 3 pnt)

Als er een award naar je genoemd wordt op het moment dat je niets bijzonders hebt gepresteerd, is dat doorgaans een moment om te beginnen met je zorgen te maken. Het liedje van Barbara was niet eens zo slecht, voornamelijk vrij saai, maar haar zelfgemaakte outfit werd een onverwachts mikpunt van spot, wat zelfs zo ver ging dat sinds enige tijd na haar deelname de Barbara Dex-award voor slechtst geklede artiest op het ESF jaarlijks wordt uitgereikt. Ze studeerde nog wel aan de mode-academie. “Maar daar is vanavond weinig van te merken”, aldus de immer correcte Willem van Beusekom tijdens zijn commentaar.


4. Ishtar - O Julissi (2008, 17e (in de semi), 16 pnt)

Nadat Urban Trad bijzonder goed scoorde in een fantasietaal, beseften de Vlamingen vijf jaar later dat dit de juiste weg was naar ESF-succes. Tijdens de voorronde waren Belgische ‘deskundigen’ als Bart Peeters en Marcel Vanthilt unaniem vol enthousiasme over deze geweldige inzending, die het laatste stapje zou gaan maken dat Sanomi niet kon maken. O Julissi betekent “Stop de show, we hebben de winnaar”, aldus die tweede. Waar niemand zich echt druk om scheen te maken, was dat het ingetogen en mooi opbouwende Sanomi van een heel andere aard was dan het hysterische lied van Ishtar. Dat de zangeres voor de gelegenheid een tent van Circus Renz had geleend om als outfit te gebruiken hielp ook al niet echt. Uiteindelijk pakte het lied minder punten, dan dat er andere landen meededen.
Toch viel het liedje ooit nog in de prijzen. Zes jaar later won het de verkiezing van irritantste Vlaamse plaat allertijden.


3. Nicole & Hugo - Baby Baby (1973, 17e (laatste), 58 pnt)

Als de Barbara Dex-award jaren eerder was ingevoerd, was de winnaar van 1973 vrij snel bekend geworden. Het zingende echtpaar Nicole & Hugo, dat twee jaar eerder vlak voor hun deelname moest afzeggen wegens geelzucht bij Nicole, besloot voor de gelegenheid knalpaarse pakken aan te trekken. Als dat was om vanaf de verfoeide 2e startpositie niet snel vergeten te worden, dan is die missie in elk geval geslaagd. Wat heet, we praten er 44 jaar later nog steeds over. Niet meer over het liedje, dat was even onbegrijpelijk als de pakken. De Europese jury’s, die in die tijd geen punten gaven, maar cijfers van 1 tot 10 (zoals bij examens), gaven de Belgen gemiddeld een 3,6. En dat is bepaald geen voldoende.


2. Axel Hirsoux - Mother (2014, 14e (in de semi), 28 pnt)

Nadat er een aantal jaren geen echte voorronde meer was georganiseerd, was het in 2014 weer prijs bij de VRT. Er werd een uitermate langdradige selectieprocedure bedacht, waarin de artiesten eerst werden getest op hun stemgeluid. Dat deden ze door in 2 voorrondes oude ESF-liedjes te zingen. De hoogst geklasseerden gingen door naar de halve finale, de subtoppers gingen naar een tussenronde, waarin ze dan weer andere ESF-klassiekers lieten horen, in de hoop alsnog door te gaan. Vervolgens waren er nog eens drie halve finales, alvorens het murw gebeukte Vlaamse publiek echt kon gaan beslissen in een finale met zes deelnemers.
De meest bijzondere deelnemer was 2 Fabiola. Deze hitmachine van de jaren ‘90 was voor de gelegenheid weer herenigd. Ook Silvy van de groep Sylver deed mee.
De echte ster van de avond werd echter een klein menneke uit WalloniŽ. Axel Hirsoux is de naam, en zijn inzending Mother maakte grote indruk op de jury met onder meer Ruslana en de onvermijdelijke Bart Peeters. Ook de Vlamingen zelf dachten massaal dat dit liedje wel eens zou kunnen gaan winnen, en met een grote zege ging Axel naar Kopenhagen.

6.ciJr6R.gif

Daar bleek echter dat klassiek zelden scoort op een ESF, dat Axel eruit zag alsof iemand ooit een keer in de tram op hem was gaan zitten en bovenal dat het nummer hopeloos gedateerd was. En daarmee viel de droom op een ESF-zege al in de halve finale in duigen.
En de reŁnie van 2 Fabiola? Die werd een groot succes. Hun inzending She’s After My Piano werd door de jury de grond ingeboord, maar enkele weken later mocht de groep een gouden plaat in ontvangst nemen vanwege het grote hitsucces en daarnaast werd het in Vlaanderen de meest gedraaide single van het jaar.


1. Telex - Euro-Vision (1980, 17e, 14 pnt)

Waar het precies misging is onduidelijk. In de periode 1974-1986 scoorden de Walen louter Top 10-posities en werd 2 keer het podium gehaald. Deze inzending was de grote uitzondering. En dat was ook nog de bedoeling. De groep Telex ging namelijk niet voor de winst maar had zich tot doel gesteld om juist laatste te worden. Blijkbaar sloeg die ambitie in WalloniŽ aan, want dit liedje wist zowaar de nationale voorronde te winnen. En of dat nu kwam door de futuristische keyboards, de charismatische bebaarde zanger of de Jiskefet-typetjes die de keyboards bedienden. We zullen het nooit weten. Misschien was het het zwaaien met de sjaal op de maat van de muziek, het strooien met de confetti als uiting van vreugde of anders het foto-moment met de uiterst hippe camera aan het einde van het lied. Als je het zo optelt, was dit lied zijn tijd eigenlijk ver vooruit, en had het gewoon moeten winnen. Dat gegeven begrepen ze helaas alleen in Portugal, dat hier 10 punten voor overhad, en het daarmee ruim boven klungelaars als Johnny Logan, Katja Ebstein en onze Maggie MacNeal plaatste. Met nog 3 punten van Griekenland, en 1 van de UK (ook bij de BBC wordt gedronken), wist Telex uiteindelijk nog boven Marokko en Finland te eindigen, waarmee zelfs het ultieme doel dus niet gehaald werd.


----------------------------------------------

Hier is een net overzicht van alle Belgische inzendingen en hun resultaten te vinden of kijk naar het filmpje hieronder of klik anders op de spoiler:


SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Wat is jouw favoriete Belgische inzending?
:)
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_172509582

Prachtig en zo ondergewaardeerd.


Ook prachtig en ondergewaardeerd en door Steff Bos (Papa) geschreven.

Recent vind ik Kate Ryan (ook al ondergewaardeerd) en Blanche geweldig


Life can be a bitch, so like it..
  dinsdag 18 juli 2017 @ 21:26:34 #3
351614 ijs_beer
Struisvogel.
pi_172514086
registreer om deze reclame te verbergen
Ik vond Xandee ( 2004) ook best goed, jammer dat het live-optreden niet uit de verf kwam.

Verder vind ik deze inzendingen ook te pruimen:






[ Bericht 92% gewijzigd door ato op 18-07-2017 21:41:01 ]
Life can be a bitch, so like it..
pi_172514304
quote:
Ik vond zijn liveoptreden goed, ik ben niet zo kapot van het liedje.
Life can be a bitch, so like it..
  dinsdag 18 juli 2017 @ 22:29:47 #6
350717 Redefine
Service hŤ
pi_172515729
Onze zuiderburen hebben de laatste jaren een aantal prima eigenzinnige en eigentijdse inzendingen gestuurd naar het ESF ^O^

Mijn favoriet is Tom Dice (staat ook in mijn all time top tien). Waarbij vooral de band met het publiek toen mooi was. Eigenlijk had hij net zoals LoÔc Nottet het nadeel dat de concurrentie erg groot was, anders had er misschien nog wel meer ingezeten. En
quote:
Het Nederlandse publiek ging massaal voor de zuiderburen, maar de vakjury met onder meer Petra Berger, Vinzzent en Mandy Huydts, gaf BelgiŽ helemaal niets, waardoor 6 van de 12 Nederlandse punten wegvielen, en BelgiŽ 2 plaatsen lager eindigde dan als het die punten wel had gekregen.
blijft natuurlijk ronduit schandalig. Dat een vakjury een dergelijk nummer gewoon volledig links laat liggen :')
Buren wordt doorgeschoven naar morgen.
Mensen vinden wel hťťl snel iets. Vaak met een minimum aan kennis en een maximum aan oordeel.
pi_172517911
registreer om deze reclame te verbergen
Kreeg Blanche ook niet meer punten van het Nederlands publiek/televoting dan van de vakjury?
Life can be a bitch, so like it..
pi_172522546
Ik vind die inzending van 1980 altijd zo bizar
pi_172525274
quote:
1s.gif Op dinsdag 18 juli 2017 23:53 schreef ato het volgende:
Kreeg Blanche ook niet meer punten van het Nederlands publiek/televoting dan van de vakjury?
Ja, het was 10(p)/2(j) dit jaar. Al was het optreden van Blanche natuurlijk ook niet zo heel goed.
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_172535629
quote:
1s.gif Op woensdag 19 juli 2017 13:15 schreef Fred_B het volgende:

[..]

Ja, het was 10(p)/2(j) dit jaar. Al was het optreden van Blanche natuurlijk ook niet zo heel goed.
Ja is ook zo. Ik denk vooral dat haar eerste live optreden in de halve finale en rehearsals haar genekt heeft.
Jammer want zij was in de finale een stuk beter.
Life can be a bitch, so like it..
  donderdag 20 juli 2017 @ 22:37:48 #11
425374 TinyTim
Knee deep in flowers
pi_172563377
Een van mijn favorieten aller tijden is "Rendez vous" van Pas de Deux (1983)
Ik heb de nationale finale destijds gezien (eurosong). Dat was legendarisch! Een heuse rel. Nooit meer zo iets meegemaakt. Ik heb genoten, ha!
Helaas kan ik de jurering niet meer terug vinden op youtube.
Maar hier is een korte terugblik (reportage):

pi_172564247
quote:
0s.gif Op donderdag 20 juli 2017 22:37 schreef TinyTim het volgende:
Een van mijn favorieten aller tijden is "Rendez vous" van Pas de Deux (1983)
Ik heb de nationale finale destijds gezien (eurosong). Dat was legendarisch! Een heuse rel. Nooit meer zo iets meegemaakt. Ik heb genoten, ha!
Helaas kan ik de jurering niet meer terug vinden op youtube.
Maar hier is een korte terugblik (reportage):

Toen de zaal leegliep :)
Life can be a bitch, so like it..
pi_172576114

deze vind ik top van vorig jaar O+ O+

ik was helemaal mee gaan dansen op dit liedje :D
#TeamHuntelaar ♥ ♥
pi_172580255
Verleden jaar had BelgiŽ ook een prima inzending, maar meer door haar goede live perfomance.
Life can be a bitch, so like it..
pi_172633223
Wisten jullie dat de RTBF reclameblokken heeft ingevoerd om het festival te bekostigen in 1987?
pi_172636103
Die laatste jaren met Robert, Loic, Laura en Blanche _O_
Op maandag voel ik me als Robinson CrusoŽ: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_172641418
quote:
0s.gif Op maandag 24 juli 2017 07:42 schreef TheVulture het volgende:
Die laatste jaren met Robert, Loic, Laura en Blanche _O_
Dit! :Y
OngeÔnteresseerd maar toch aanwezig.
pi_172642489
quote:
0s.gif Op maandag 24 juli 2017 13:25 schreef Cyan9 het volgende:

[..]

Dit! :Y
Jammer van dat Mother-debacle, al had dat ook wel weer iets hilarisch _O-
Op maandag voel ik me als Robinson CrusoŽ: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_172642640
quote:
0s.gif Op maandag 24 juli 2017 14:10 schreef TheVulture het volgende:

[..]

Jammer van dat Mother-debacle, al had dat ook wel weer iets hilarisch _O-
Dat was best wel tragisch inderdaad. _O-
OngeÔnteresseerd maar toch aanwezig.
pi_172645777
Het zou me niet verbazen als ze dat lied Mother, in elk geval in Vlaanderen, van de recente jaren op voorhand de meeste winstkans gaven :')
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_172646999
quote:
0s.gif Op maandag 24 juli 2017 14:10 schreef TheVulture het volgende:

[..]

Jammer van dat Mother-debacle, al had dat ook wel weer iets hilarisch _O-
Het klonk nog in Amsterdam, bij Eurovision in concert niet slecht.

Maar zijn optreden in Denemarken was slecht.
Life can be a bitch, so like it..
pi_172687984
quote:
0s.gif Op maandag 24 juli 2017 16:50 schreef Fred_B het volgende:
Het zou me niet verbazen als ze dat lied Mother, in elk geval in Vlaanderen, van de recente jaren op voorhand de meeste winstkans gaven :')
Ruslana vond van wel, kan iemand die GIF van haar met dat zwaaiende lichtje nog eens opsnorren? :D
Op maandag voel ik me als Robinson CrusoŽ: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_172688560
quote:
1s.gif Op woensdag 26 juli 2017 13:14 schreef TheVulture het volgende:

[..]

Ruslana vond van wel, kan iemand die GIF van haar met dat zwaaiende lichtje nog eens opsnorren? :D
Zie de OP. Al is er ťťn waar ze nog fanatieker tekeer gaat :)
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_172688986
quote:
1s.gif Op woensdag 26 juli 2017 13:49 schreef Fred_B het volgende:

[..]

Zie de OP. Al is er ťťn waar ze nog fanatieker tekeer gaat :)
Oh helemaal overheen gekeken :D
Op maandag voel ik me als Robinson CrusoŽ: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_172693710
quote:
0s.gif Op donderdag 20 juli 2017 22:37 schreef TinyTim het volgende:
Een van mijn favorieten aller tijden is "Rendez vous" van Pas de Deux (1983)
Ik heb de nationale finale destijds gezien (eurosong). Dat was legendarisch! Een heuse rel. Nooit meer zo iets meegemaakt. Ik heb genoten, ha!
Helaas kan ik de jurering niet meer terug vinden op youtube.
Geweldig ja. :D
Vond eigenlijk dit liedje van de voorronde beter dan het liedje waarmee ze wonnen.

De hele tekst bestaat gewoon uit ťťn woord dat 842 keer herhaald wordt. :')
pi_172719908
In de categorie "eeuwig zonde en een schande dat dit verloor van dat O Julisi":


Dit blijft geweldig en had de Belgen een top 10 op kunnen leveren
Op maandag voel ik me als Robinson CrusoŽ: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_172728259
quote:
0s.gif Op donderdag 27 juli 2017 19:40 schreef TheVulture het volgende:
In de categorie "eeuwig zonde en een schande dat dit verloor van dat O Julisi":


Dit blijft geweldig en had de Belgen een top 10 op kunnen leveren
Oh wat leuk dat je mij deze aan herinner, zij werd toch 2e?

Dit is zo Amy Winehouse en dit had zeker hoger geŽindigd dan dat rare Julisi.
Dit was goed.
Life can be a bitch, so like it..
pi_172732640
quote:
1s.gif Op vrijdag 28 juli 2017 00:34 schreef ato het volgende:

[..]

Oh wat leuk dat je mij deze aan herinner, zij werd toch 2e?

Dit is zo Amy Winehouse en dit had zeker hoger geŽindigd dan dat rare Julisi.
Dit was goed.
Yup :Y
Op maandag voel ik me als Robinson CrusoŽ: Op zoek naar Vrijdag!
Het leven is als Lucille Werner: het kan raar lopen!
pi_172772191
Eindelijk tijd om dit huzarenstukje te lezen. *O*
pi_172772892
Okť, mijn geheugen is weer opgefrist! Kijk, als ik puur voor het nummer en de act ga (en daar draait het per slot van rekening om), staat Rhythm Inside van LoÔc Nottet roestvast bovenaan. Maar de Belgen hebben eigenhandig mijn interesse in het festival aangewakkerd, speciaal twee nummers, en die verdienen het ook om vermeld te worden, en niet in de laatste plaats omdat ik het oprecht ook leuke liedjes vind.

Allereerst J'aime la vie. Daar is mijn ESF obsessie mee begonnen. Ik herinner me nog dat ik op een zondagochtend aan het spelen was in de huiskamer en de radio stond aan en mijn moeder zei 'hť Cee, dit liedje op de radio heeft gisteren een grote prijs gewonnen bij die wedstrijd die je op tv zag (maar niet af kon kijken want BEDTIJD).' En dat was dus het nummer van Sandra Kim. Sindsdien heb ik geen enkel jaar meer overgeslagen en was ik ook oud genoeg om de heeeeeele puntentelling live te mogen zien.

In die tussentijd ontstond bij mijn vriendinnen en zusje een obsessie voor de band Clouseau. En toegegeven, ik vond ze ook erg leuk. Beatles taferelen bij ons thuis ik zeg het je. En toen deden ze ineens mee met het ESF. Mijn zusje en ik zaten zowat VASTGEPLAKT aan het tv-scherm. Tegelijkertijd stond mijn cassetterecorder aan om de live radio-uitzending van het festival op te nemen. Bonkende zenuwen toen ze op tv waren, nog bonkendere zenuwen tijdens de puntentelling en tranen in de ogen toen bleek dat onze Clouseaukes geheel onterecht afgeserveerd werden.
Ik ben er nog kwaad over. :P
Al jarenlang gaan we ieder jaar naar een concert van ze, meestal in een uitverkocht Sportpaleis in Antwerpen, en Šls ze Geef het op doen, is dat een hoogtepunt van de avond, zus en ik staan dan als volslagen debielen woord-voor-woord mee te zingen terwijl de rest van de zaal zoiets heeft van awel ik zou deze fase binnen de carriŤre van d'n Koen en d'n Kris toch liever willen vergŤŤŤte.

Dus, dat. LoÔc, Sandra en Clouseau. Daar heb je mijn Top 3.

w/

[ Bericht 0% gewijzigd door Cee op 30-07-2017 00:17:57 ]
  zondag 30 juli 2017 @ 00:05:59 #31
87554 Cee
Welluk?
pi_172773050
quote:
0s.gif Op donderdag 20 juli 2017 22:37 schreef TinyTim het volgende:
Een van mijn favorieten aller tijden is "Rendez vous" van Pas de Deux (1983)
Ik heb de nationale finale destijds gezien (eurosong). Dat was legendarisch! Een heuse rel. Nooit meer zo iets meegemaakt. Ik heb genoten, ha!
Helaas kan ik de jurering niet meer terug vinden op youtube.
Maar hier is een korte terugblik (reportage):

Geweldig. :D Die toeters. _O-
  zondag 30 juli 2017 @ 01:03:13 #32
357663 Aoibhin
Salvadorable
pi_172773873
Dit topic is even helemaal langs me heen gegaan, maar ik wil er toch graag even in posten!

BelgiŽ is over het algemeen genomen geen favoriet Songfestivalland, hoewel ik ze de afgelopen jaren vaak wel goed bezig vind. Favoriet zijn hier o.a. Rhythm Inside van Loic Nottet, Me and My Guitar van Tom Dice en City Lights van Blanche. Ook Love Kills van Roberto Bellarosa vond ik een zeer aardig nummer. Dan is er ook nog het nummer Sanomi van Urban Trad, dat in 2003 net naast de 1e plaats greep: prachtig vind ik die!

De oudere Belgische nummers doen me doorgaans echt niet veel. Uitzonderingen hierop zijn L'amour ca fait chanter la vie van Jean Vallee, dat in 1978 2e werd, Door de wind van Ingeborg uit 1989 en Like the Wind van Vanessa Chinitor uit 1999. Ook heb ik een zwak voor het nummer van Barbara Dex: heel supergoed is het niet, maar ik vind het nummer echt iets heel lievigs hebben. Ook vind ik het nummer van Clouseau nog altijd zeer aardig.
pi_172777106
Wel leuk dat de inzending van Clouseau hier nog zo geliefd is. Ik vermoed dat die in de rest van Europa wat minder indruk heeft gemaakt :)
De Sahara is zonder meer erg droog.
  dinsdag 1 augustus 2017 @ 12:04:12 #34
418547 Old_Pal
Mijn opinies zijn feiten
pi_172827068
BelgiŽ verschilt cultureel zo ontzettend veel van Nederland. Volgens mij leven ze daar op een andere planeet. Ik voel mij meer thuis bij de Scandinavische landen.
"Vroeger toen alles beter was, was alles slechter"
abonnementen ibood.com bol.com Gearbest
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')