abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
  donderdag 22 juni 2017 @ 22:59:37 #101
465244 geeninspiratie1235
boeiende ondertitel
pi_171873956
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
1s.gif Op donderdag 9 februari 2017 21:50 schreef WodanIsGroot het volgende:

[..]

Wanneer het schadelijk is voor het kind zal ik het direct afbouwen al hoewel ik wel verwacht dat het afbouwen ook kan gebeuren wanneer de moeder een serieuze relatie begint te krijgen met een ander.

Toch zit ik nog in dubio over het punt,
Of het kind nu niet teveel aan mij te laten hechten (niet dat ik er niet altijd als een soort peetoom zou willen blijven).
Of er niet over nadenken en het domweg accepteren als een traditionele gezinsverhouding die de alleenstaande moeder anders niet kan bieden aan haar kind.
Of er helemaal geen defintie aan te geven en de verantwoordelijkheid bij de moeder te laten.
Goed dat je zo bezorgd bent om het kind, maar de vriendschap is zo te lezen blijvend. Dan ben jij ook geen vader of zo, die moet inderdaad nog verschijnen en het is niet jouw probleem dat de echte er niet is. Ik denk dat het zo gewoon goed is omdat het niet zo is dat je ineens niet meer met je ex wil afspreken tenzij je denkt dat haar vriend jaloers zal worden en ze dat voor haar vriendschap zal laten gaan. Maar dat wil je dan toch zien te voorkomen.

[ Bericht 4% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 22-06-2017 23:05:19 ]
pi_171875264
Wat voor een band voel jij met de kleine? En hoe ziet de kleine jou denk je?
Victory or defeat it's up to me to decide.
  zondag 25 juni 2017 @ 15:57:49 #103
405781 jajablahblah
bedoelt het goed
pi_171937234
Stel dat die kleine er niet was. Kwam je dan ook zo vaak langs?
Der Zauber halt nur eine Nacht lang. Wir tanzen in den Sonnenaufgang, und wir fliegen auf den Mond.
Heute scheint ein Vollmond. Für dich und mich, sicherlich für dich und mich
pi_178102889
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
0s.gif Op donderdag 22 juni 2017 23:43 schreef madam-april het volgende:
Wat voor een band voel jij met de kleine? En hoe ziet de kleine jou denk je?
Inmiddels zijn we weer een klein jaar verder. En de band tussen de kleine en mij is sterker geworden aan beide kanten. Ik zie de kleine als het belangrijkste in mijn leven... en zij ziet mij heel graag.

Ik heb wegens omstandigheden even een tijdje geleden extra lange periodes met de kleine doorgebracht en merk dat ze mij helemaal als een vanzelfsprekend onderdeel van haar leven ziet... Of zag...

Niet dat ik wat veranderd heb. Maar de moeder heeft weer een nieuwe crush (de 2e na de vorige postings) en ik heb hier een nu onduidelijke mening over.

Ten eerste hebben we geen sex meer ookal is mn ex afgevallen en soms best wel sexy. Ik slaap sinds ze vorig jaar een soort van echte relatie had op een luchtbedje in de woonkamer (ik word er ook wat onpasselijk van om in een bed te slapen waar n andere kerel ook slaapt en..).

Ten tweede verzwijgt ze nu dingen over kerels. Zo moest ik er twee weken geleden achter komen dat ze n crush had. Ze loog erover wanneer ze bezoek had en loog ook over wat ze constant op haar telefoon deed (niet gezellig als ze keer op keer de hele avond constant aan t appen is en niet eens n gesprek of wat dan ook met mij kan voeren.
Maar dan zei ze dat n spelletje speelde en deed dan even slechte oppervlakkige multitask pogingen).

Ik heb hier enkele opmerkingen overgemaakt, zoals: laten we minder afspreken en dan wat leuks doen (bordspel, gamen, film etc) want dit vind ik niet gezellig, maar dat was niet nodig zei ze. En later over waarom ze liegt en verzwijgt dat ze een crush heeft en ziet, want als we 'maatjes' (dat zei ze: we blijven toch wel maatjes?) zijn dan snap ik niet waarom je moet liegen... Dat deed ze om mij niet te kwetsen zei ze... Een beetje apart want dit kwetst me meer.

In ieder geval terug naar de kleine, die zei afgelopen week opeens tegen me: "<naam> jij mag niet bij me weggaan!" terwijl ik er net was en ook altijd blijf tot de volgende ochtend. Dus waar dat vandaan kwam?

Ik vind het inmiddels maar niks dat ze nu verliefd is. Er is over gelogen en verzwegen en de kleine lijkt ook wat door te hebben.

Ben ik dan verliefd op haar? Ik denk van niet, ik vertrouw haar niet op het gebied van liefde (zou het wel ergens willen). Is zij ergens verliefd op mij? Dat kan ik me moeilijk voorstellen, hoe ik leef ben ik geen relatiematriaal en ze heeft ook echt geen versierpoging laten blijken.

Maar ja wat is dan mijn probleem, ik weet het niet. Maar ik vind het niet leuk dat ze stad en land afzoekt naar iemand die naar haar wil lachen en dan liegt tegen over dat n kerel t halve land door rijdt om s'avonds met haar te slapen. Nuchter zou ik zeggen, het is loyaliteitskwestie, ik vind het maar niks dat haar eerlijkheid tegenover mij het raam uitgaat zo gauw ze een kalverliefde heeft.

[ Bericht 0% gewijzigd door WodanIsGroot op 26-03-2018 17:23:39 ]
pi_178102999
quote:
0s.gif Op zondag 25 juni 2017 15:57 schreef jajablahblah het volgende:
Stel dat die kleine er niet was. Kwam je dan ook zo vaak langs?
Nee. Dan had ik gezegd: je liegt weer tegen me en het is beter voor mij dat we geen contact hebben. En dat weet ze.
pi_178103119
quote:
1s.gif Op maandag 26 maart 2018 17:13 schreef WodanIsGroot het volgende:

[..]

Inmiddels zijn we weer een klein jaar verder. En de band tussen de kleine en mij is sterker geworden aan beide kanten. Ik zie de kleine als het belangrijkste in mijn leven... en zij ziet mij heel graag.

Ik heb wegens omstandigheden even een tijdje geleden extra lange periodes met de kleine doorgebracht en merk dat ze mij helemaal als een vanzelfsprekend onderdeel van haar leven ziet... Of zag...

Niet dat ik wat veranderd heb. Maar de moeder heeft weer een nieuwe crush (de 2e na de vorige postings) en ik heb hier een nu onduidelijke mening over.

Ten eerste hebben we geen sex meer ookal is mn ex afgevallen en soms best wel sexy. Ik slaap sinds ze vorig jaar een soort van echte relatie had op een luchtbedje in de woonkamer (ik word er ook wat onpasselijk van om in een bed te slapen waar n andere kerel ook slaapt en..).

Ten tweede verzwijgt ze nu dingen over kerels. Zo moest ik er twee weken geleden achter komen dat ze n crush had. Ze loog erover wanneer ze bezoek had en loog ook over wat ze constant op haar telefoon deed (niet gezellig als ze keer op keer de hele avond constant aan t appen is en niet eens n gesprek of wat dan ook met mij kan voeren.
Maar dan zei ze dat n spelletje speelde en deed dan even slechte oppervlakkige multitask pogingen).

Ik heb hier enkele opmerkingen overgemaakt, zoals: laten we minder afspreken en dan wat leuks doen (bordspel, gamen, film etc) want dit vind ik niet gezellig, maar dat was niet nodig zei ze. En later over waarom ze liegt en verzwijgt dat ze een crush heeft en ziet, want als we 'maatjes' (dat zei ze: we blijven toch wel maatjes?) zijn dan snap ik niet waarom je moet liegen... Dat deed ze om mij niet te kwetsen zei ze... Een beetje apart want dit kwetst me meer.

In ieder geval terug naar de kleine, die zei afgelopen week opeens tegen me: "<naam> jij mag niet bij me weggaan!" terwijl ik er net was en ook altijd blijf tot de volgende ochtend. Dus waar dat vandaan kwam?

Ik vind het inmiddels maar niks dat ze nu verliefd is. Er is over gelogen en verzwegen en de kleine lijkt ook wat door te hebben.

Ben ik dan verliefd op haar? Ik denk van niet, ik vertrouw haar niet op het gebied van liefde (zou het wel ergens willen). Is zij ergens verliefd op mij? Dat kan ik me moeilijk voorstellen, hoe ik leef ben ik geen relatiematriaal en ze heeft ook echt geen versierpoging laten blijken.

Maar ja wat is dan mijn probleem, ik weet het niet. Maar ik vind het niet leuk dat ze stad en land afzoekt naar iemand die naar haar wil lachen en dan liegt tegen over dat n kerel 150 km ofzo rijdt om s'avonds met haar te slapen. Nuchter zou ik zeggen, het is loyaliteitskwestie, ik vind het maar niks dat haar eerlijkheid tegenover mij het raam uitgaat zo gauw ze een kalverliefde heeft.
Jezus, dan heb je geen relatie en nog al dat relatiegezeik aan je kop :')
pi_178109180
registreer om deze reclame te verbergen
quote:
1s.gif Op maandag 26 maart 2018 17:13 schreef WodanIsGroot het volgende:

[..]

Inmiddels zijn we weer een klein jaar verder. En de band tussen de kleine en mij is sterker geworden aan beide kanten. Ik zie de kleine als het belangrijkste in mijn leven... en zij ziet mij heel graag.

Ik heb wegens omstandigheden even een tijdje geleden extra lange periodes met de kleine doorgebracht en merk dat ze mij helemaal als een vanzelfsprekend onderdeel van haar leven ziet... Of zag...

Niet dat ik wat veranderd heb. Maar de moeder heeft weer een nieuwe crush (de 2e na de vorige postings) en ik heb hier een nu onduidelijke mening over.

Ten eerste hebben we geen sex meer ookal is mn ex afgevallen en soms best wel sexy. Ik slaap sinds ze vorig jaar een soort van echte relatie had op een luchtbedje in de woonkamer (ik word er ook wat onpasselijk van om in een bed te slapen waar n andere kerel ook slaapt en..).

Ten tweede verzwijgt ze nu dingen over kerels. Zo moest ik er twee weken geleden achter komen dat ze n crush had. Ze loog erover wanneer ze bezoek had en loog ook over wat ze constant op haar telefoon deed (niet gezellig als ze keer op keer de hele avond constant aan t appen is en niet eens n gesprek of wat dan ook met mij kan voeren.
Maar dan zei ze dat n spelletje speelde en deed dan even slechte oppervlakkige multitask pogingen).

Ik heb hier enkele opmerkingen overgemaakt, zoals: laten we minder afspreken en dan wat leuks doen (bordspel, gamen, film etc) want dit vind ik niet gezellig, maar dat was niet nodig zei ze. En later over waarom ze liegt en verzwijgt dat ze een crush heeft en ziet, want als we 'maatjes' (dat zei ze: we blijven toch wel maatjes?) zijn dan snap ik niet waarom je moet liegen... Dat deed ze om mij niet te kwetsen zei ze... Een beetje apart want dit kwetst me meer.

In ieder geval terug naar de kleine, die zei afgelopen week opeens tegen me: "<naam> jij mag niet bij me weggaan!" terwijl ik er net was en ook altijd blijf tot de volgende ochtend. Dus waar dat vandaan kwam?

Ik vind het inmiddels maar niks dat ze nu verliefd is. Er is over gelogen en verzwegen en de kleine lijkt ook wat door te hebben.

Ben ik dan verliefd op haar? Ik denk van niet, ik vertrouw haar niet op het gebied van liefde (zou het wel ergens willen). Is zij ergens verliefd op mij? Dat kan ik me moeilijk voorstellen, hoe ik leef ben ik geen relatiematriaal en ze heeft ook echt geen versierpoging laten blijken.

Maar ja wat is dan mijn probleem, ik weet het niet. Maar ik vind het niet leuk dat ze stad en land afzoekt naar iemand die naar haar wil lachen en dan liegt tegen over dat n kerel t halve land door rijdt om s'avonds met haar te slapen. Nuchter zou ik zeggen, het is loyaliteitskwestie, ik vind het maar niks dat haar eerlijkheid tegenover mij het raam uitgaat zo gauw ze een kalverliefde heeft.
Jij bent gewoon handig. Het komt haar prima uit als ze alleen is dat er iemand is om haar eenzaamheid te bestrijden. En ook dat ze iemand heeft om terug te vallen als het gaat om haar dochtertje. Er helemaal alleen voor staan is nogal wat. Maar het heeft er alles van dat ze je als voorlopige handige oplossing ziet. Waarschijnlijk niet eens bewust.

En aangezien je onbewust toch ook wel graag bij haar wilde zijn, heb je je gewoon laten meeslepen. Met als toppunt dat jij je verantwoordelijk voelt voor haar dochter.

Als je voor je zelf kiest kan je toch het beste je hieruit terugtrekken lijkt me.
pi_178109450
Ik weet het niet hoor maar in haar plaats zou ik ook pas iets willen vertellen als het serieus wordt met een date.

Uiteraard zijn leugens niet leuk, maar beschouw je het niet een beetje te veel als een open relatie?

Je behoort een beetje bij het meubilair? Je bent er altijd/vaak? Dat maakt de fatsoensnormen dat je aandacht hebt voor je 'gast' minder?

Je hebt duidelijk plezier met het kind. Dat is leuk voor beide. Ongecompliceerdheid van kinderen is vaak aanstekelijk. Doe er je voordeel mee bij het opbouwen van je eigen geluk met een nieuwe relatie met een fijne vrouw.
pi_178111674
Ik heb het hele topic doorgelezen en het valt me op dat soms wel heel makkelijk wordt gedaan over het (mogelijke) effect van veel wisselende partners van de moeder op een kind. Nou is in dit geval spreken over gevaar voor "hechtingsproblematiek" nogal overdreven, maar met beweren dat een kind er op een gegeven moment wel aan went als moeder telkens een nieuwe vriend mee naar huis neemt, worden de mogelijke gevolgen naar mijn mening wel onderschat.

Het kind heeft gelukkig de moeder als continue verzorger en TS is ook nog steeds in beeld, dus dat is fijn. Maar naast de aanwezigheid van TS zijn er nog twee crushes van de moeder in beeld (geweest) en er is natuurlijk ook nog een biologische vader, die (momenteel) niet in beeld is(?). Terwijl het kind pas drie jaar oud is.

Ik weet niet hoe lang de vorige crush van de moeder geduurd heeft en of zij hem destijd ook erg bij (de opvoeding van) haar kind heeft betrokken. Als dat slechts bij een paar afspraakjes is gebleven en de moeder het ook met haar nieuwe vriend (en toekomstige relaties) zorgvuldig aanpakt, zal er niets aan de hand zijn. Maar als het kind telkens te maken krijgt met weer een nieuw 'vaderfiguur', dan kan dat erg verwarrend zijn.
pi_178116935
Goed verhaal , heb jezelf nog steeds je 2 dagen per week vriendin ? wat vind zij van deze situatie ?
A command line lets you get intimate with your computer, data and protocols. GUIs are like wearing full body condoms.
pi_178119274
quote:
0s.gif Op donderdag 9 februari 2017 18:17 schreef LittleLady het volgende:

[..]

Ja zelf weten, ik zou mij er niet aan branden, je hebt dus geen relatie ligt in bed bij een vrouw met haar kind, hoe gek klinkt dat, ik zou maar eens orde op zaken stellen voor ze je er wel van verdenken en het maakt niet uit wie je allemaal kent, net zo als iedere hond kan bijten kan ook iedere bekende er ineens een heel raar idee van krijgen. Of ga je dan ontkennen dat het kind gezellig tussen jullie in ligt? Daarbij je hoeft maar 1 zorgverlener te hebben die er een raar idee bij gaat krijgen en dan gaat het balletje al rollen, ik noem, jeugdzorg, veiligthuis, consultatie bureau, allemaal komen ze zich dan wel even ermee bemoeien en 1 scheet verkeerd en er is een OTS want wat doet een gewone vriend in het bed bij een kind?

Bednek heel goed, we leven in een hele paranoia tijd en jeugdzorg verdiend bakken met geld met dit soort zaakjes, kan je zelfs vertellen dat ik Veilig Thuis voor mijn deur had omdat mijn dochter buiten mijn zicht van de trap af was gevallen op het schoolplein terwijl ik heel ergens anders was. Het is een waarschuwing het is net wat jij ermee doet.
Helemaal mee eens.
Sorry ts maar zowel jij als de moeder zijn een beetje raar in dit verhaal.
Hoe mensen zo makkelijk kunnen zijn om een dreumes in bed te leggen naast een man die niet de vader van je kind is en alleen komt voor.. ja wat eigenlijk?
Wat leert dat kind in hemelsnaam? Mannen kunnen komen oppassen en slapen, mama kan ermee liggen vozen en de volgende dag een andere man ontmoeten en daar kan ik dan ook weer tussenin liggen.
Het kind is nog hartstikke jong en is een onderdeel van jullie rare verstandshouding. Je weet dat dat zo is, want daarom stel je deze vraag ook aan jezelf.

Dus wees een vent en sta op je strepen man.
  dinsdag 27 maart 2018 @ 11:40:51 #112
462263 Elpis
Goddess of hope
pi_178120025
quote:
1s.gif Op maandag 26 maart 2018 17:13 schreef WodanIsGroot het volgende:
Niet dat ik wat veranderd heb. Maar de moeder heeft weer een nieuwe crush (de 2e na de vorige postings) en ik heb hier een nu onduidelijke mening over.

En komen die crushes ook over de vloer waar het kind bij is en laat ze haar kind aan hun hechten?

quote:
1s.gif Op maandag 26 maart 2018 17:13 schreef WodanIsGroot het volgende:
In ieder geval terug naar de kleine, die zei afgelopen week opeens tegen me: "<naam> jij mag niet bij me weggaan!" terwijl ik er net was en ook altijd blijf tot de volgende ochtend. Dus waar dat vandaan kwam?

Wat vindt moeders van die opmerking?
I 'm not sure about an inner child, but I do have an inner idiot who surfaces every now and then.
pi_178120489
Ik zal later even op meer reageren, maar ik ben nu wat druk.
quote:
0s.gif Op dinsdag 27 maart 2018 11:40 schreef Elpis het volgende:

[..]

En komen die crushes ook over de vloer waar het kind bij is en laat ze haar kind aan hun hechten?

Kijk het is none of my business, maar dat ga ik morgen ook aan de moeder vragen. Want vorige zaterdwg was de kleine s'avonds bij opa en oma, maar nu... Ik kreeg vandaag n appie dat die kerel blijft eten of ik dan nog daarna wil komen of morgen. Zover ik weet was hij daar gisteren en nu ook de gehele dag.

Dat zint me niet, misschien ben ik jaloers op de kleine, of misschien vindt ik dit gewoonweg niet kunnen. Zover ik weet is dit de tweede keer dat ze hem ziet en om nu de hele dag met de kleine (en wie sliep waar vanacht? De kleine slaapt tegenwoordig elke avond bij de moeder) door te brengen...

Ik wordt er wat triest van. Ook met de opmerkingen in de posts hierboven in mn hoofd. Ik weet hoe het is dat je niet op je vader terug kan vallen en ik wil heel graag dat deze kleine aan mij iemand heeft die er altijd voor haar is. Maar in hoevere zij mannen kan gaan vertrouwen wanneer moeders haar kalverliefdes niet gescheiden kan houden vraag ik me ook wat af.


quote:
Wat vindt moeders van die opmerking?
Hebben we het niet over gehad.


Om het zacht te zeggen baal ik er wat van. Om de kleine, om de moeder die niet voorzichtig is wanneer ze verliefd is en om hoe belangrijk ik eigenlijk wordt gevonden. Food for thought vandaag.
pi_178120717
quote:
1s.gif Op donderdag 9 februari 2017 14:53 schreef WodanIsGroot het volgende:
... of is ze nu juist wat getrained in het delen van mama en het in huis hebben van een 'vader figuur'?
ik denk dat dit juist eerder een probleem zou kunnen gaan vormen.

Jouw insteling heeft nu juist verder geen zier met een 'vader figuur' te maken, maar is hooguit er soms aanwezig zijn (om zelf stookkosten te sparen kennelijk), zonder dat het voor jou of voor de andere personen in het huishouden verder een betekenis heeft of dat je persoonlijk verantwoording ergens voor neemt.

Het kind groeit op in een duidelijk gebroken gezinssituatie. De afhankelijkheid en binding aan de moeder zal enorm hoog zijn, veel hoger dan in een gezin met een gedeelde taakverdeling.
En de binding aan andere aanwezige personen heeft geen enkele diepgang en is zeer uitwisselbaar.

verder kn jij daaraan weinig doen, het is schijnbaar een keuze van de moeder zo haar leven te leiden, en die heeft misschien haar eigen gronden daarvoor.
Mar de kans is erg groot dat het kind ook later gevolgen hiervan merkt (veel kinderen uit gebroken gezinssituaties herhalen vaak die fouten zelf ook wer en blijken zelf ook in het latere maatschappelijk leven hindernissen hierdoor te ervarn en bepaalde fouten van de ouders te herhalen
Der der den Wind der Veränderung spürt, sollte keinen Windschutz sondern eine Windmühle bauen.
pi_178121347
Wel een terechte opmerking. Mensen die opgegroeid zijn zonder een goede hechting, die zijn het meestal niet machtig om een goede hechting aan een ander/hun eigen kind te geven. Stapje richting GGZ voor de moeder wellicht een optie?

Maar hoe ziet men dat eigenlijk in je directe omgeving? Je lijkt je drukker te maken om een kind dat niet van jezelf is dan de ouders zelf? En je bent ook heel vaak alleen bij haar zo te lezen. Gaan er niet wat 'alarmbelletjes' af? Het kan maar zo 'ongezond' (ik probeer hier een vervelend woord te ontwijken :') ) overkomen? Zou je niet eens jeugdzorg oid inschakelen om je eigen positie transparant/neutraal te houden?
pi_178121717
quote:
0s.gif Op dinsdag 27 maart 2018 12:05 schreef RM-rf het volgende:

[..]

ik denk dat dit juist eerder een probleem zou kunnen gaan vormen.

Jouw insteling heeft nu juist verder geen zier met een 'vader figuur' te maken, maar is hooguit er soms aanwezig zijn (om zelf stookkosten te sparen kennelijk), zonder dat het voor jou of voor de andere personen in het huishouden verder een betekenis heeft of dat je persoonlijk verantwoording ergens voor neemt.
Ik ben niet soms aanwezig. Ik ben op gezette dagen per week aanwezig. Één dag breng en haal ik de kleine op van school en breng verder twee gehele dagen per week met de kleine door.
quote:
Het kind groeit op in een duidelijk gebroken gezinssituatie. De afhankelijkheid en binding aan de moeder zal enorm hoog zijn, veel hoger dan in een gezin met een gedeelde taakverdeling.
En de binding aan andere aanwezige personen heeft geen enkele diepgang en is zeer uitwisselbaar.
Dat van een gebroken gezin is nou eenmaal zo. De vader is er niet en zal er nooit zijn.

Daarnaast heeft de kleine nou nadat ik 3 jaar lang haar meerdere keren per week zie wel echt een binding met mij. Ze heeft het altijd over mij en wanneer ze bijvoorbeeld gevallen is komt ze naar mij toe.

quote:
verder kn jij daaraan weinig doen, het is schijnbaar een keuze van de moeder zo haar leven te leiden, en die heeft misschien haar eigen gronden daarvoor.
Ja vast.
quote:
Mar de kans is erg groot dat het kind ook later gevolgen hiervan merkt (veel kinderen uit gebroken gezinssituaties herhalen vaak die fouten zelf ook wer en blijken zelf ook in het latere maatschappelijk leven hindernissen hierdoor te ervarn en bepaalde fouten van de ouders te herhalen
Je zegt dat mijn aanwezigheid debit kan zijn aan deze mogelijke toekomst? Het liefst wil ik dat zij zonder twijfel de toekomst ingaat en wanneer de moeder de komende jaren ook nog veel wisselende 'relaties' heeft dan beeld ik mij in dat ik er gewoon ben voor haar en dat dat haar goed doet. Maar dat beeld ik me misschien ook wel in.

quote:
1s.gif Op dinsdag 27 maart 2018 12:35 schreef Mojo.jojo het volgende:
Wel een terechte opmerking. Mensen die opgegroeid zijn zonder een goede hechting, die zijn het meestal niet machtig om een goede hechting aan een ander/hun eigen kind te geven. Stapje richting GGZ voor de moeder wellicht een optie?
De moeder is in steek gelaten door de vader. Maar komt zelf uit een stabiel gezin. Behalve dat ze nogal snel verliefd wordt is er niks mis met haar. Ze is een hele goede liefdevolle moeder en om nou naar het GGZ te gaan omdat de vader een klootzak is lijkt me wat overdreven. (De moeder loopt al wel bij een pscholoog)


quote:
Maar hoe ziet men dat eigenlijk in je directe omgeving? Je lijkt je drukker te maken om een kind dat niet van jezelf is dan de ouders zelf?
Drukker dan de vader, ja. Die heeft t kind niet eens erkend. En dat vind ik heel sneu, daarom maak ik me ook wat druk om t kind.

En mijn omgeving? Mijn familie (oma en broer), werk en kennissen weten van niks. Gewoonweg omdat ik niks vertel, omdat ze niet zullen begrijpen dat ik met deze ex omga en het niet zullen laten rusten. Twee vrienden en mn 'vriendin' weten dat ik met haar omga en begrijpen het niet, maar dat intresseert me niks.


quote:
En je bent ook heel vaak alleen bij haar zo te lezen. Gaan er niet wat 'alarmbelletjes' af? Het kan maar zo 'ongezond' (ik probeer hier een vervelend woord te ontwijken :') ) overkomen? Zou je niet eens jeugdzorg oid inschakelen om je eigen positie transparant/neutraal te houden?
Nee ik heb niks te verbergen :) daarnaast kent haar familie en school mij goed genoeg.

[ Bericht 0% gewijzigd door WodanIsGroot op 27-03-2018 13:05:54 ]
pi_178122071
Je hebt niks te verbergen maar je familie, vrienden en kennissen weten van niks. Beetje tegenstrijdig vind je ook niet?

En de 3 die het wel weten begrijpen het niet, maar dat interesseert je niet :')

Alles bij elkaar komt dit al aardig 'verkeerd' over. Ik zeg niet dat dat het verkeerd is, maar me dunkt dat je met een beetje gezond verstand elke schijn in die richting ver van je houden.
pi_178122166
quote:
1s.gif Op dinsdag 27 maart 2018 12:52 schreef WodanIsGroot het volgende:

[..]

Ik ben niet soms aanwezig. I
Als de verwijdering tusen haar moeder en jou doorzet, die nu al duidelijk lijkt te zijn,
en als die moeder het misschien niet meer zo handig vind een gratis babysitter te hebben of ze een nieuwe vriend oppikt die misschien jou weg wil hebben of haar de kans geeft een andere 'oppas' te nemen, is er een gerede kans dat je wel afgeserveerd zal worden.


Ik heb ergens een vermoeden dat voor die moeder het ook gwoon een puur paktische reden heeft, je bent een gratis babysitter en voroal handig zolang ze dat goed kan gebruiken.

Je speelt een beetje die 'vader figuur' maar daarmee lieg je egenlijk dat kind voor ...
De breuk is een hele reele mogelijkheid en dat zal de mogelijke 'schade' en 'teleurstelling' geven.

Ik vermoed dat dat kind dat ook enigszins wel weet, daarom ook de angst dat je weggaat,
wat vermoedelijk een reeel vooruitzicht is (kinderen zijn zeker niet dom en hebben veel meer door dan wat ouders vaak 'denken').


Overigens,
voor de duidelijkheid, ik neem jou zelf niks kwalijk... Jij kunt er niet zo heel veel aan doen, ik vrees hooguit dat je weinig realiteisbesef hebt of zelfs ook een bewuste planning in je eigen leven, een beetje 'leven met de dag' (zoals je zelf dat al met de term 'lanterfanten' benoemt).

Ik zelf denk eerder dat de fout vooral bij de moeder ligt, die heeft hier de opvoedverantwoordelijkheid en ik vrees vooral dat die daarin niet erg sterke beslissingen neemt

[ Bericht 11% gewijzigd door RM-rf op 27-03-2018 13:15:58 ]
Der der den Wind der Veränderung spürt, sollte keinen Windschutz sondern eine Windmühle bauen.
pi_178122285
quote:
11s.gif Op dinsdag 27 maart 2018 13:07 schreef Mojo.jojo het volgende:
Je hebt niks te verbergen maar je familie, vrienden en kennissen weten van niks. Beetje tegenstrijdig vind je ook niet?

En de 3 die het wel weten begrijpen het niet, maar dat interesseert je niet :')
Mn ex heeft het niet fatsoenlijk uitgemaakt, om het licht uit te drukken.
SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:
Alles bij elkaar komt dit al aardig 'verkeerd' over. Ik zeg niet dat dat het verkeerd is, maar me dunkt dat je met een beetje gezond verstand elke schijn in die richting ver van je houden.
Oke. Ik zal het in mn hoofd houden, maar daar maak me totaal niet druk om :)
pi_178122762
quote:
0s.gif Op dinsdag 27 maart 2018 13:10 schreef RM-rf het volgende:

[..]

Als de verwijdering tusen haar moeder en jou doorzet, die nu al duidelijk lijkt te zijn,
en als die moeder het misschien niet meer zo handig vind een gratis babysitter te hebben of ze een nieuwe vriend oppikt die misschien jou weg wil hebben of haar de kans geeft een andere 'oppas' te nemen, is er een gerede kans dat je wel afgeserveerd zal worden.


Ik heb ergens een vermoeden dat voor die moeder het ook gwoon een puur paktische reden heeft, je bent een gratis babysitter en voroal handig zolang ze dat goed kan gebruiken.
Gezien mijn verleden met de moeder is dat een hele reeele gedachtengang. Eentje die iedereen in mijn omgeving ook met je deelt of zou delen wanneer ze het zouden weten.

Ik denk echter dat de moeder veranderd is... Naast dat ik er ben voor haar is zij er ook voor mij geweest de afgelopen drie jaar. Als ik wat te kort kwam op wat voor gebied dan ook dan was zij er voor mij.
quote:
Je speelt een beetje die 'vader figuur' maar daarmee lieg je egenlijk dat kind voor ...
De breuk is een hele reele mogelijkheid en dat zal de mogelijke 'schade' en 'teleurstelling' geven.
Als het aan mij ligt komt er geen breuk tussen mij en t kind. Sterker nog: ik heb een half jaar geleden een leuke baan in Milan laten liggen omdat ik niet bij de kleine weg wil...

Niet slim maar daar voel ik me het beste bij.

quote:
Ik vermoed dat dat kind dat ook enigszins wel weet, daarom ook de angst dat je weggaat,
wat vermoedelijk een reeel vooruitzicht is (kinderen zijn zeker niet dom en hebben veel meer door dan wat ouders vaak 'denken').
Ja, maar ik wil er graag blijven zijn voor de kleine en zal ook zeker nergens ruzie overmaken met de moeder of iets anders doen wat n 'breuk' kan bewerkstelligen. Om het zo te zeggen: ik zal nooit willen weggaan.

En er is geen breuk er is iemand bijgekomen... Oke ja normaal ben ik iedere dinsdag daar de hele dag en dat is juist vanmorgen geannuleerd. Maar dat is tot nu toe eenmalig, die kerel woont ook niet in de buurt dus ik mag hopen dat dat bij een lat-relatie blijft, waarin er dus ruimte blijft voor mij.

Krijg net dit appie van n vriend die zich afvroeg waarom ik straks bij hem koffie wil drinken en niet bij haar ben.
"Sja ze doet het niet voor de eerste keer. Maar goed, ze is zelf baas.. helaas"

Ik wil nu gewoon het beste voor de kleine. En ik beeld me in dat wanneer ik naast de wisselende contacten van haar moeder er wel gewoon altijd ben dat, dat het beste is voor het kind.


quote:
Overigens,
voor de duidelijkheid, ik neem jou zelf niks kwalijk... Jij kunt er niet zo heel veel aan doen, ik vrees hooguit dat je weinig realiteisbesef hebt of zelfs ook een bewuste planning in je eigen leven, een beetje 'leven met de dag' (zoals je zelf dat al met de term 'lanterfanten' benoemt).

Ik zelf denk eerder dat de fout vooral bij de moeder ligt, die heeft hier de opvoedverantwoordelijkheid en ik vrees vooral dat die daarin niet erg sterke beslissingen neemt
Daarom noem ik mezelf ook: geen relatiematriaal. Ik leef echt bij de dag. Maar dat is juist zeer bewust.

[ Bericht 1% gewijzigd door WodanIsGroot op 27-03-2018 16:09:35 ]
pi_178125840
quote:
1s.gif Op dinsdag 27 maart 2018 13:34 schreef WodanIsGroot het volgende:
Sterker nog: ik heb een half jaar geleden een leuke baan in Milan laten liggen omdat ik niet bij de kleine weg wil. En ik werk tegenwoordig een dag minder zodat ik bij de kleine kan zijn.
Ik verbaas me erover hoe je je zo kan hechten aan een klein kind dat geeneens van jou is en waarvan je ook geen relatie met de moeder van het kind hebt.

You should have walked away a long time ago. Maar ja dat is achteraf een koe in de kont kijken en nu moet je dealen met de huidige situatie. Ik wens je er succes mee.

Als ik in jouw schoenen zou staan, dan zou ik er alsnog vandoor gaan en op zoek gaan naar een gezonde relatie waar wel toekomst in zit. Jammer voor het verdriet dat het kind dan heeft, maar je kunt je ook afvragen hoe lang de huidige situatie goed blijft gaan.

Voor hetzelfde geldt heeft het kind op een gegeven moment genoeg van je (de (pre)puberteit komt er nog aan) en heb je meerdere mooie carrière- en relatiekansen vergooid omwille van het kind.
  dinsdag 27 maart 2018 @ 16:09:33 #122
467592 Cause_Mayhem
I will eat your soul
pi_178125976
quote:
1s.gif Op dinsdag 27 maart 2018 12:35 schreef Mojo.jojo het volgende:
Wel een terechte opmerking. Mensen die opgegroeid zijn zonder een goede hechting, die zijn het meestal niet machtig om een goede hechting aan een ander/hun eigen kind te geven. Stapje richting GGZ voor de moeder wellicht een optie?

Maar hoe ziet men dat eigenlijk in je directe omgeving? Je lijkt je drukker te maken om een kind dat niet van jezelf is dan de ouders zelf? En je bent ook heel vaak alleen bij haar zo te lezen. Gaan er niet wat 'alarmbelletjes' af? Het kan maar zo 'ongezond' (ik probeer hier een vervelend woord te ontwijken :') ) overkomen? Zou je niet eens jeugdzorg oid inschakelen om je eigen positie transparant/neutraal te houden?
Wow zeg, jeugdzorg inschakelen omdat hij goed met dat kind kan en de moeder dat ok vindt?
De moeder misschien wat te vlot een nieuwe lover introduceert?

Wordt het kind verwaarloost of mishandelt? Zo nee, wat moet jeugdzorg er dan bij?
Lekker gezeik en gedoe veroorzaken (ook voor het kind) omdat er debielen zijn die rare dingen kunnen denken?
Our task must be to free ourselves by widening our circle of compassion to embrace all living creatures and the whole of nature and its beauty.
  dinsdag 27 maart 2018 @ 16:14:48 #123
467592 Cause_Mayhem
I will eat your soul
pi_178126075
quote:
0s.gif Op dinsdag 27 maart 2018 16:01 schreef hebikweer het volgende:

[..]

Ik verbaas me erover hoe je je zo kan hechten aan een klein kind dat geeneens van jou is en waarvan je ook geen relatie met de moeder van het kind hebt.

You should have walked away a long time ago. Maar ja dat is achteraf een koe in de kont kijken en nu moet je dealen met de huidige situatie. Ik wens je er succes mee.

Als ik in jouw schoenen zou staan, dan zou ik er alsnog vandoor gaan en op zoek gaan naar een gezonde relatie waar wel toekomst in zit. Jammer voor het verdriet dat het kind dan heeft, maar je kunt je ook afvragen hoe lang de huidige situatie goed blijft gaan.

Voor hetzelfde geldt heeft het kind op een gegeven moment genoeg van je (de (pre)puberteit komt er nog aan) en heb je meerdere mooie carrière- en relatiekansen vergooid omwille van het kind.
Hoe is dat verbazend? Als je redelijk veel met een kind omgaat krijg je daar een band mee. Dat is vrij normaal zelfs.

En als ze straks puber is en lekker overal tegenaan schopt is dat zo. Dat maakt die jaren die je hebt gehad niet minder waardevol. En ook die tegen alles aan schoppen periode gaat weer over.
Our task must be to free ourselves by widening our circle of compassion to embrace all living creatures and the whole of nature and its beauty.
pi_178126418
quote:
1s.gif Op dinsdag 27 maart 2018 13:34 schreef WodanIsGroot het volgende:

[..]


Ik wil nu gewoon het beste voor de kleine. En ik beeld me in dat wanneer ik naast de wisselende contacten van haar moeder er wel gewoon altijd ben dat, dat het beste is voor het kind.
Waarschijnlijk wel, maar daar heb je zelf helaas weinig over te zeggen. De moeder moet daar ook voor open blijven staan.
  dinsdag 27 maart 2018 @ 16:36:14 #125
467592 Cause_Mayhem
I will eat your soul
pi_178126560
Voor de ts, als je in het leven van dat kind wil blijven is het dan niet beter om zelf je rol wat te veranderen?
Nu maak je je teveel druk over de moeder, over jouw verhouding tot haar. Je zegt alleen een vriend te zijn, maar daarin ben je niet geheel eerlijk naar jezelf toe.

Is het niet hoog tijd dat je jezelf meer gaat zien als oppas, oom, vriend van moeder?
Dus wat meer afstand gaat nemen van moeder en wat meer de rol van vriend van moeder opneemt?
Nu hang je teveel op een net niet relatie met de moeder, wat maakt dat wat de moeder doet op relatie gebied je teveel raakt.
Our task must be to free ourselves by widening our circle of compassion to embrace all living creatures and the whole of nature and its beauty.
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')